Παρασκευή, 8 Μαΐου 2020

ΥΠΕΡΚΕΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Του Σταύρου Καλεντερίδη

Είναι δυστυχώς σκοτεινές οι ώρες για ένα έθνος όταν χρειάζεται να αντιμετωπίσει τις σκιερές ασημαντότητες οι οποίες, μέσα στη δική τους ζοφερή ανυπαρξία, επιχειρούν να αποδομήσουν, να διαστρεβλώσουν και να αμαυρώσουν τους φωτεινούς ήρωες του γένους.

Όπως συνέβη και με την ένδοξη Μακεδονική κληρονομιά του Ελληνισμού, ένα κράτος το οποίο δεν μπορεί να διαφυλάξει, αλλά αντιθέτως επιτίθεται στους ήρωες του, κηρύσσεται αυτομάτως έκπτωτο και οφείλει να διαλυθεί.

Φτάσαμε λοιπόν στο 2020, έναν χρόνο πριν την επέτειο της Ενδόξου Ελληνικής Επαναστάσεως, να υπερασπιζόμαστε την εθνική μας ταυτότητα από τα ιστορικά μιάσματα που εξαπολύουν οι κυβερνητικοί και τα φερέφωνά τους στις επιτροπές διχασμού του γένους.
Το να προσπαθούν τα μέλη της επιτροπής των γενίτσαρων να ψέξουν το πολιτικό ήθος του Ιωάννη Καποδίστρια, είναι βέβαια τόσο αποτελεσματικό, όσο ένα ερπετό το οποίο προσπαθεί να εξαπολύσει το σιχαμερό δηλητήριό του στον ήλιο.
Ξεκινώντας, ας ξεδιαλύνουμε την έννοια του «δικτάτορα» βάση της πολιτικής επιστήμης, μιας και αυτή ήταν κατηγορία που απηύθυναν με αστοχία οι επίτροποι της ΝΔ, στον Κυβερνήτη.
Η λέξη δικτάτωρ είναι λατινογενής, διαφέρει απόλυτα από την Ελληνική λέξη τύραννος και ως όρος δημιουργήθηκε στη Ρεπουμπλικάνικη Ρώμη (Roman Republic). Ο δικτάτορας ήταν ένα καθ’ όλα νόμιμο αξίωμα το οποίο αναλάμβανε ένας εκ των δύο Υπάτων της Ρώμης μετά από σχετική πρόταση της Ρωμαϊκής Γερουσίας. Συγκεκριμένα, η Γερουσία παρουσίαζε το νομοσχέδιο «senatus consultum ultimum» με το οποίο έδινε απεριόριστες εξουσίες (imperium magnum) σε έναν Ύπατο, για περιορισμένη χρονική διάρκεια. Περίπου εκατό Ρωμαίοι διετέλεσαν δικτάτορες στη Ρεπουμπλικάνικη περίοδο της Ρώμης. Επρόκειτο με άλλα λόγια για μία συνταγματικά προβλεπόμενη διαδικασία, αναγνωρισμένη στο ρωμαϊκό πολίτευμα της εποχής, με τον διακριτικό τίτλο “dictator”.
Καμία σχέση δηλαδή με ό,τι συνέβη το 1828 στην Ελλάδα. Προφανώς οι διαβάλλοντες επίτροποι, επιχείρησαν να ντύσουν τον Καποδίστρια στα χρώματα του τυράννου, αλλά είτε λόγω αδαημοσύνης, είτε λόγω δόλιας προπαγάνδας, επέλεξαν τον άστοχο και άσχετο τίτλο του δικτάτορα.
Το 1828 Ελλάδα μαστίζεται από εθνικό αλληλοσπαραγμό. Το αγγλογαλλοκίνητο πολιτικό προσωπικό αδυνατεί να φέρει την ομόνοια στη χώρα, πόσο μάλλον να συγκροτήσει υγιή και σταθερή κυβέρνηση για να διοικηθεί το νεοσύστατο κράτος. Ο ενωτικός χαρακτήρας του Καποδίστρια, θα εξασφαλίσει την δυνατότητα στον Κυβερνήτη να θέσει τις βάσεις του σύγχρονου Ελληνικού κράτους, δίχως να αψιμαχεί ή να σκιαμαχεί με τους πολιτικούς εκπροσώπους των δυτικών δυνάμεων. Ο πατριωτισμός του ήταν άλλωστε αδιαμφισβήτητος.
Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας μετά την επανάσταση ήταν καθαρά Ολιγαρχικό. Το ίδιο το Σύνταγμα της Τροιζήνας βασιζόταν σε πολιτικούς μεσάζοντες (αντιπροσώπους), με ασυλίες και ασυδοσία (οι βουλευτές ψήφιζαν κατά συνείδηση και απέφευγαν ρητά να συμβουλεύονται τους πολίτες που δήθεν εκπροσωπούσαν), απουσία της δημοκρατικής αρχής της διάκρισης των εξουσιών (η δικαστική αρχή βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Βουλής), και συνεπώς αποτελούσε μια μορφή κοινοβουλευτισμού. Δεν είχε δηλαδή καμία σχέση με το Ελληνικό δημοκρατικό πολίτευμα. Επρόκειτο για αδιαμφισβήτητα καλύτερο πολίτευμα από τη σημερινή τραγική Ολιγαρχία του Συντάγματος του ’75, αλλά σε κάθε περίπτωση, αποτελούσε Ολιγαρχία.
Στην ολιγαρχική θέσμιση της εποχής, την πρωτοκαθεδρία είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί των ξενοκίνητων και ξενόδουλων κομμάτων. Βλέποντας απέναντι του τις κομματικές φατρίες και τους έξωθεν διορισθέντες φυλάρχους, ο Καποδίστριας συνειδητοποίησε πως τα Συντάγματα ήταν πρόωρα για το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, το οποίο αν και είχε απελευθερωθεί δεν ήταν ακόμα πολιτικά ανεξάρτητο.
Πολιτικά ανεξάρτητο δεν έγινε μάλιστα ποτέ, ακριβώς λόγω της δολοφονίας του Κυβερνήτη.
Για να θέσουμε τα πράγματα στο ιστορικό τους πλαίσιο, οι Επαναστάτες των Η.Π.Α., ενός απελευθερωτικού αγώνα που προηγήθηκε μονάχα λίγες δεκαετίες του δικού μας, χρειάστηκαν έντεκα ολόκληρα χρόνια για να συντάξουν Σύνταγμα (1776-1787), μιας και μέχρι τότε, προείχε η αντιμετώπιση της Βρετανικής απειλής και η ολοκληρωτική και απόλυτη ανεξαρτησία του κράτους τους.
Τη στιγμή λοιπόν που ανέλαβε την ηγεσία της χώρας ο Κυβερνήτης, η Ελληνική Επανάσταση ακροβατούσε, ενώ η χώρα είχε προσφάτως εξέλθει από εμφύλιες συρράξεις, τις οποίες υποκίνησαν οι ξένες δυνάμεις και ενορχήστρωσαν οι εγχώριοι δάκτυλοί τους (Μαυροκορδάτος, Κωλέττης κτλ.).
Σκοπός του Κυβερνήτη ήταν να ιδρύσει και να οικοδομήσει ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Υπό αυτούς τους όρους δέχθηκε να αναλάβει το βάρος του έργου του, και κάτω από αυτές τις συνθήκες η Βουλή με ψήφισμά της τον Ιανουάριο του 1828, ανέστειλε το Σύνταγμα της Τροιζήνας.
Αποφεύγοντας τις πολιτικές μηχανορραφίες των προκρίτων και το καθεστώς διαφθοράς, εκβιασμού και προσωπικών συμφερόντων που είχαν εγκαθιδρύσει (επικουρούμενο από κατάλοιπα Οθωμανοκρατίας), ο Καποδίστριας προχώρησε ως σύγχρονος Σόλων, στην ανασύσταση του έθνους.
Τα επιτεύγματα του Καποδίστρια ήταν τόσο εντυπωσιακά όσο και αναρίθμητα: εγκαθίδρυσε θεσμούς δημόσιας εκπαίδευσης χτίζοντας εκατό νέα σχολεία, πάταξε την πειρατεία, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις σε τακτικό στρατό, ιδρύοντας τη σχολή Ευελπίδων, ίδρυσε εθνικό νόμισμα καταργώντας το απεχθές τουρκικό γρόσι και τα ξένα νομίσματα που κυκλοφορούσαν, ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, αντιμετώπισε επιτυχώς την επιδημία του τύφου, στήριξε την αγροτική παραγωγή, και ακολούθως την οικονομία και τη σίτιση των πολιτών, και τέλος αντιμετώπισε αποτελεσματικά τη διαφθορά και τον μηδισμό των κοτζαμπάσηδων που ήθελαν να αντικαταστήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα τους Οθωμανούς αξιωματούχους. Αυτοί ήταν που τον κατηγορούσαν και για αυταρχισμό. Πολιτικά τέκνα αυτών είναι και τα θρασίμια του κοινοβουλίου και της καθεστηκυίας τάξης που λοιδορούν τον Κυβερνήτη μέχρι και σήμερα.
Πριν αναλάβει την εξουσία, αυτός που η επιτροπή εθνικού διχασμού για την επέτειο του ’21  αποκαλεί «δικτάτορα», είχε υποθηκεύσει την περιουσία του στην Κέρκυρα για να προμηθεύσει τον Ελληνικό λαό με προμήθειες ίσες με το φορτίο δυο μεγάλων εμπορικών πλοίων. Επιπροσθέτως, ως Κυβερνήτης, ο Καποδίστριας αρνήθηκε να δεχθεί τον κρατικό μισθό. Αυτό που οι απατεώνες βουλευτές του σήμερα αποδέχονται με λαιμαργία και αποκαλούν «αποζημίωση», λες και τους ζημιώνει το έθνος.
Ο Καποδίστριας αποτελεί υπόδειγμα πολιτικού προσώπου. Ενός πολιτικού ο οποίος διάγει λιτό και ενάρετο βίο, αφοσιωμένος στην πατρίδα και τους συνανθρώπους του. Μοναδική ανταμοιβή του η εμπιστοσύνη και η αγάπη του έθνος. Πρόκειται για ένα πρότυπο που χαλάει την εικόνα γι’ αυτούς που κυβερνούν και μας επιβουλεύονται σήμερα.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε αυτή τη χώρα, ακούμε όλο και περισσότερους κατάπτυστους πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, προερχόμενους από ολόκληρο το πολιτικοϊδεολογικό φάσμα, να διολισθαίνουν στο θανάσιμο αμάρτημα λοιδορίας των ηρώων του γένους. Το γιατί αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στις ηγετικές θέσεις της χώρας μας, χρήζει περαιτέρω ανάλυσης σε νέο άρθρο, αλλά σίγουρα εξηγεί την καθημαγμένη εικόνα της σημερινής Ελλάδας.
Αλήθεια, πόσο χρεοκοπημένη μπορεί να είναι μια πολιτεία όταν καταστρέφει τις ιδεολογικές μας πυξίδες, τα πρότυπα που εμπνέουν την νέα γενιά, τις ιστορίες που μας ενώνουν, και την υπερηφάνεια που μας κάνει να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε για κάτι καλύτερο;
Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και της επιτροπής, άδικα μοχθείτε. Όσο και αν επαναλαμβάνετε τις αθλιότητες σας, το μίσος σας για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ποτέ δεν θα επικρατήσει. Η μειοδοτική πολιτική σας κουλτούρα δεν πρόκειται να περάσει. Δυστυχώς για εσάς, απέναντι σας έχετε την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες.
Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια από τους πολιτικούς πατέρες των σημερινών συκοφαντών του, αυτών δηλαδή που καταφεύγουν στις ξένες πρεσβείες όταν αποκαλύπτονται τα εγκλήματά τους, δεν μας επέτρεψε να δούμε εμπράκτως τις συνταγματικές προτάσεις του Καποδίστρια για την Ελλάδα.
Ωστόσο, υπήρξε ευτυχώς γραφή των πολιτικών ιδεών του Κυβερνήτη, στο ομόσπονδο Ελβετικό κράτος το οποίο ο Καποδίστριας βοήθησε να συσταθεί, με γνώμονά του την ειρήνη, τη δημοκρατία και την αδελφοσύνη.
Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, ο Καποδίστριας υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αξίωμά του, καθώς είχε διαφωνήσει ανοιχτά με τον τσάρο Αλέξανδρο Α’ Ρομανόφ, σχετικά με την Ελληνική Επανάσταση. Το 1822, και ύστερα από ευθεία ρήξη με τον Τσάρο, ο Καποδίστριας εγκαταστάθηκε στη Γενεύη όπου έχαιρε υπόληψης για την προσφορά του στη δημιουργία της Ελβετικής Ομοσπονδίας, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Συμβάλλοντας στην γέννηση της επιτομής της σύγχρονης δημοκρατίας (συμμετοχικής και ενισχυμένης και όχι κοινοβουλευτικής), ο Καποδίστριας τιμήθηκε και τιμάται σχεδόν σε κάθε καντόνι της Ελβετίας.
Αυτή ήταν η ιδεολογία του, αυτή και η κληρονομιά του.
Έχοντας πλέον καταφέρει να χτίσουμε ένα σύγχρονο κράτος, οι Έλληνες πολίτες οφείλουμε στον Κυβερνήτη, να πράξουμε αυτό που η δολοφονία του, τον απέτρεψε να ολοκληρώσει. Να συντάξουμε έναν Ελληνικό καταστατικό χάρτη, ένα νέο Σύνταγμα, όχι του κοινοβουλευτισμού και της Ολιγαρχίας όπως αυτό της Τροιζήνας ή του 1975, αλλά ένα Σύνταγμα Δημοκρατίας, στα χνάρια των Ελβετών, οι οποίοι όμως βασίστηκαν στην Ελληνική, ελεύθερη και κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία.
Αυτό είναι το χρέος μας, αυτή και η κληρονομιά μας.
ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ
https://infognomonpolitics.gr/2020/05/yperkerazontas-tis-athliotites-ton-epitropon-afti-ine-i-dimokratiki-klironomia-tou-kapodistria/




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters