ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ : ΠΟΙΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ; Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΚΑΙ 2,2 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

 

 

Ο Φράνκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ όχι μόνο αρνήθηκε να συζητήσει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην Ελλάδα, αλλά μας πήρε και πάνω από 2 δις ευρώ, τα οποία ο κ.Μητσοτάκης πολύ πρόθυμα δίνει στο Βερολίνο! Είναι δυνατόν ,θα αναρωτηθείτε; Είναι πέρα για πέρα αληθινό και ο κ.Νότης Μαριάς εξηγεί στο militaire channel, πως «εκεί που μας χρωστάγανε ,μας πέρνουν και το βόδι»! Τα στοιχεία που αποκαλύπτει είναι αδιάσειστα! Ο κ.Μαριάς μιλά για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και επισημαίνει ότι τα ψέματα τελείωσαν. Η ελληνική κυβέρνηση έχει την δυνατότητα να κάνει πολύ συγκεκριμένες κινήσεις για να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται η χώρα. Το ερώτημα είναι αν θέλει να το κάνει.

Militaire News

 

ΟΙ ΝΑΖΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ (2ο ΜΕΡΟΣ)

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Ο Μεταξάς, η γερμανοφιλία και οι πολεμικές αποζημιώσεις

 

Ο λόγος που ο Ιωάννης Μεταξάς δεν αρέσει καθόλου στο σύγχρονο πολιτικό κατεστημένο δεν είναι, φυσικά, ότι υπήρξε δικτάτορας. Περισσότερο τον μισούν επειδή δεν υπήρξε ποτέ ξενόδουλος, δωσίλογος και εξωνημένος. Γι’ αυτό ακόμη και στις επετείους του ΟΧΙ (ήταν αναμφισβήτητα και δικό του προσωπικό έπος) δεν τολμούν να τον μνημονεύσουν ούτε οι φερόμενοι ως εκπρόσωποι της κοινοβουλευτικής Δεξιάς.

Ο Μεταξάς, λοιπόν, ναι, ήταν δικτάτορας. Και γερμανόφιλος και γερμανοτραφής. Δεν μεταλλάχθηκε ποτέ, όμως, σε… γερμανο-τσουτσέκι. Έβαζε πάνω απ’ τις προσωπικές του πεποιθήσεις, τα πάθη και τις ιδεοληψίες του το συμφέρον της πατρίδας. Γι’ αυτό, και όταν έφτασε η μοιραία στιγμή των αποφάσεων, φώναξε τους εκδότες και τους αρχισυντάκτες των εφημερίδων της εποχής και προς τεράστια κατάπληξή τους είπε το αμίμητο: «Και τώρα, αγαπητοί μου, θα ακολουθήσουμε την πολιτική του Βενιζέλου». Του θανάσιμου πολιτικού εχθρού του! Τόσο μπροστά έβλεπε ο άνθρωπος και τόσο καθαρή κρίση είχε. Γι’ αυτό και όταν έφυγε από τη ζωή, τον δύσκολο χειμώνα του 1940, έκλαψαν ακόμη και οι αριστεροί· οι ίδιοι που μετέπειτα τον δαιμονοποίησαν…

Ο Μεταξάς δεν άκουγε τον εθνικό ύμνο καθιστός. Ούτε χαριεντιζόταν με τα τσιράκια της πανίσχυρης χιτλερικής Γερμανίας. Τους αντίστοιχους Χριστοφοράκους και Φρουζήδες τούς πετούσε έξω απ’ το γραφείο του με τις κλοτσιές. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του τότε αντιπροσώπου της Siemens (ναι, της γνωστής Siemens) και της θυγατρικής της Telefunken, που επιχείρησε να στήσει προπολεμικά με γερμανικό εξοπλισμό αιχμής τον πρόδρομο του σημερινού ΟΤΕ και ένα ραδιοφωνικό συγκρότημα προκειμένου να το καταστήσει φερέφωνο της ναζιστικής προπαγάνδας. Κι αν δεν τον είχε σταματήσει ο Μεταξάς, αντί για το διάγγελμά του, την ώρα της ιταλικής εισβολής το ραδιόφωνο της Αθήνας θα μετέδιδε παιάνες των Ες Ες… Και τότε χρωστούσε η Ελλάδα στους Γερμανούς, κυρίως για συμβάσεις εγκατάστασης τηλεφωνικών κέντρων. Ο άνθρωπος, μάλιστα, της Siemens (και του… Χίτλερ) στην Ελλάδα, ο πολύς Ιωάννης Βουλπιώτης, επιχείρησε να παγιδεύσει τον Μεταξά, πότε τάζοντάς του ανώτατα γερμανικά παράσημα και διακρίσεις και πότε εκβιάζοντάς τον με τις οφειλές του ελληνικού κράτους. Στο τέλος έφτασε εμμέσως να τον απειλήσει, παρουσιάζοντάς του «ντοκουμέντο» παράνομης ηχογράφησης (!), σύμφωνα με το οποίο ένας σύμβουλος του Έλληνα πρωθυπουργού ζητούσε μίζα 5% για μία σύμβαση…

Ο Μεταξάς τον αποκοίμισε και τον άφησε να στήσει τον υπερσύγχρονο για την εποχή ραδιοφωνικό σταθμό, ακόμη και να τον στελεχώσει με γνωστούς χιτλερικούς δημοσιογράφους, κάνοντάς τον να πιστέψει ότι θα μπορέσει να τον ελέγξει και ιδιοκτησιακά, μετοχοποιώντας τις οφειλές του Ελληνικού Δημοσίου. Μέχρι που τον φώναξε στο γραφείο του για να του πει ότι το ραδιόφωνο παραμένει στη δικαιοδοσία του ελληνικού κράτους!
«Υποβάλατε ένα σχέδιο καταστατικού που δημιουργούσε μία μετοχική εταιρία, τον έλεγχο της οποίας θα είχατε αενάως εσείς, ως εκπρόσωπος του συγκροτήματος Ζήμενς-Τελεφούνκεν. Επομένως, αν ποτέ τύχει και βρεθούμε, καθώς μάλιστα τα νέφη του πολέμου πολλαπλασιάζονται στην Ευρώπη, σε αντίθεση συμφερόντων με τη Γερμανία, το γερμανικό κράτος θα έχει νόμιμη επιρροή στη διαχείριση της εθνικής μας προπαγάνδας, τουτέστιν της εθνικής μας κυριαρχίας. Πείτε μου με το χέρι στην καρδία. Πώς μπορώ να το δεχτώ αυτό;» τον ρώτησε αφοπλιστικά ο Έλληνας ηγέτης. 

Ο Βουλπιώτης, παρά το αρχικό σοκ, επιχείρησε και πάλι να εκβιάσει με το θράσος των εγκαθέτων που έχουν ισχυρές πλάτες: «Τίθεται πλέον ζήτημα καλής σας συνεργασίας με το συγκρότημα (ενν. Ζήμενς-Τελεφούνκεν), το οποίο, ως γνωστόν, δεν είναι φιλανθρωπικό σωματείο και δεν στέλνει μηχανήματα και εγκαταστάσεις ανά τον κόσμο χωρίς να εξασφαλίζεται οικονομικά. Προς την ελληνική κυβέρνηση έχουν γίνει ήδη πολλές παραχωρήσεις και θα σας θυμίσω ότι η αξία των μέχρι τούδε παραδοθέντων μηχανημάτων δεν έχει εξοφληθεί από το ελληνικό κράτος… Και ίσως να έχει διαφύγει την προσοχή και τη μνήμη σας ότι η απόφαση για ίδρυση ραδιοφωνικής εταιρίας ήταν προφορική μεταξύ ημών συμφωνία» απάντησε με στόμφο. Μόνο που τότε ο Μεταξάς τού είπε το αμίμητο: «Εγώ φημίζομαι ότι όλα τα θυμούμαι. Και αυτό που μόλις είπατε σωστό είναι και το θυμούμαι. Αλλά πάνω από μένα υπάρχει η Ελλάς και, όταν το συμφέρον της μεταβάλλεται, αναλόγως και εγώ κινούμαι!»

Η συζήτηση, όπως καταγράφεται στο βιβλίο «Άγγελος ή Δαίμονας» (εκδόσεις Λιβάνη) της Ιζαμπέλλας Παλάσκα, κόρης του Βουλπιώτη, έληξε με συνοπτικές διαδικασίες. Το αποτέλεσμα ήταν ότι στη διάρκεια της Κατοχής ο άνθρωπος των Γερμανών ανέλαβε τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, υπήρξε ο εμπνευστής των Ταγμάτων Ασφαλείας, θησαύρισε εις βάρος του ελληνικού κράτους και… αθωώθηκε παμψηφεί από το δικαστήριο δωσιλόγων μεταπολεμικά!

Ο Μεταξάς, που πέθανε λίγους μήνες αργότερα, ούτε καν μνημονεύεται στα σχολεία κατά την επέτειο του ΟΧΙ. Και οι σημερινοί Έλληνες πολιτικοί διαπλέκονται με τους επιγόνους του Βουλπιώτη που, όπως ομολογεί η κόρη του, εκτός από βαλίτσες με μετρητά, συνήθιζε να δίνει και συμβολικά δωράκια σε κρατικούς λειτουργούς, στους δε πρωτοκλασάτους «ένα πλήρες δειγματολόγιο των ηλεκτρικών συσκευών που παρήγε το συγκρότημα»…

Όλη αυτή η αναδρομή έχει τη σημασία της με δεδομένο ότι η γερμανική διείσδυση όχι μόνο δεν ανακόπηκε, αλλά εντάθηκε στη μεταπολεμική Ελλάδα, με τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε.

Η σημερινή Γερμανία, ηγεμονεύουσα και πάλι στην Ευρώπη, κατέστησε μέσω της δανειακής ομηρίας τη χώρα μας τουριστική αποικία χρέους και γκέτο μουσουλμάνων λαθρομεταναστών. 

Σήμερα εξακολουθεί να ελέγχει το πολιτικό στερέωμα, το κυριότερο, όμως, είναι ότι επιχειρεί να περιθωριοποιήσει τη χώρα μας στρατηγικά, ισοπεδώνοντας την οικονομική επιρροή της στα Βαλκάνια και προωθώντας εχθρικά γειτονικά κράτη-μπανανίες στη δική της Ευρώπη.

Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς να βρίσκεται Έλληνας πολιτικός για να διεκδικήσει με σθένος τις πολεμικές επανορθώσεις. Ο «γερμανόφιλος» Μεταξάς δεν προσκύνησε ολόκληρο Χίτλερ και οι σημερινές ελληνικές κυβερνήσεις τσακίζονται να εξυπηρετήσουν και τον πιο παρακατιανό Γερμανό απεσταλμένο τύπου Φούχτελ.

Ο πρώτος μεταπολεμικός Έλληνας πρωθυπουργός που θα θέσει επί τάπητος το ζήτημα των αποζημιώσεων είναι βέβαιον ότι θα γραφτεί στην ιστορία. Και όλοι όσοι έχουν αποφύγει ως τώρα να το κάνουν θα πάρουν τον χαρακτηρισμό που τους αξίζει…

NEWSBREAK
https://www.newsbreak.gr/apopseis/50575/oi-nazi-xanagyrnoyn-ston-topo-toy-egklimatos/ 

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

Του Ιωάννη Μπουγά
Συγγραφέως - Στατιστικού
 
Σε κάτι παραπάνω από ένα μήνα συμπληρώνονται 65 χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Θα περίμενε κανείς η Ελλάδα να είχε καταλήξει σε κάποια συμφωνία με την Γερμανία, γιά τις υποχρεώσεις οικονομικής αποζημίωσης που προέκυψαν από την απρόκλητη επίθεσή της το 1941, τα δεκάδες χιλιάδες ανθρώπινα θύματα, και την φθορά και αρπαγή δημόσιας περιουσίας και πλούτου στα τρεισήμισι χρόνια κατοχής της χώρας.
Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, και το θέμα ξεθάβεται μόνο όταν προκύπτουν κάποια προβλήματα με την Γερμανία, που γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο απορρίπτεται εύκολα από τον οφειλέτη ως εμφανιζόμενο από την Ελλάδα μόνο γιά αντιπερισπασμό.
Ας απαριθμήσουμε όμως τι είναι γνωστό και τι έχει γίνει μέχρι σήμερα.
Πρώτον οι μεγαλύτερες οφειλές της Γερμανίας προέρχονται από:
- Τους 56.000 εκτελεσθέντες Έλληνες,
- Τους 105.000 ομήρους που έχασαν τη ζωή τους σε Γερμανικά στρατόπεδα,
- Τους 7.000 νεκρούς από βομβαρδισμούς στη διάρκεια της επίθεσης στην Ελλάδα,
- Τις φθορές Ελληνικού πολεμικού υλικού και Εμπορικών Πλοίων,
- Τις καταστροφές σε έργα υποδομής (σιδηροδρόμους, λιμάνια, γέφυρες, δημόσια κτίρια, κλπ.)
- Την αξία των τροφίμων που η Ελλάδα αναγκάστηκε να παραδώσει στο Γερμανικό στρατό που βρισκόταν στην Ελλάδα, αλλά και στη στρατιά του Ρόμμελ (τους πρώτους μήνες της Κατοχής, αυτά «πληρώνονταν» με πλαστά μάρκα του κατοχικού Γερμανικού στρατού!). Αυτή η κατάσχεση των Ελληνικών τροφίμων προκάλεσε την πείνα που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 300.000 Έλληνες.
- Την αξία πολλών χιλιάδων τόνων μεταλλευμάτων (νικέλιο, ασήμι, βωξίτη, αντιμόνιο, κλπ.) που οι Γερμανοί πήραν από τα Ελληνικά ορυχεία
Εκτός αυτών, που βασικά οδηγούν στην ανάγκη Πολεμικών Αποζημιώσεων, υπάρχουν και οι επόμενες οφειλές:
- Το Αναγκαστικό Δάνειο του 1942, ύψους 3.500.000.000 Μάρκων, που η κυβέρνηση του Τσολάκογλου υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στη Γερμανία. Πιό ήταν το τελικό ποσό που πήραν οι Γερμανοί από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤΕ), πότε έγινε το δάνειο έντοκο, πόσοι είναι οι τόκοι, πόσες δόσεις καταβλήθηκαν από το Γ΄ Ράϊχ στις επόμενες κυβερνήσεις των δωσιλόγων που ακολούθησαν τον Τσολάκογλου, και πολλά άλλα σχετικά με το Δάνειο αμφισβητούνται. Κατά την ΤΕ, το 1944 το χρέος της Γερμανίας από το Δάνειο (χωρίς τους τόκους) ήταν 228.000.000 Δολάρια, και κατά τον πληρεξούσιο της Γερμανίας στην Ελλάδα Άλτερμπουργκ σε 400.000.000 νέα μάρκα.
- Τις ράβδους χρυσού και τις χρυσές λίρες που είχαν παραμείνει στα υπόγεια θησαυροφυλάκια της Τραπέζης της Ελλάδος, τον Απρίλιο του 1941, και τα οποία κατάσχεσαν οι Γερμανοί. Η ακριβής ποσότητα δεν έχει ποτέ βεβαιωθεί, ούτε είναι πιστοποιημένο αν πραγματικά μεταφέρθηκε στη Γερμανία ή χρησιμοποιήθηκε γιά την κάλυψη του Αναγκαστικού Δανείου, που σημαίνει ότι οι δύο οφειλές μπορεί να είναι πραγματικά μία. Ο μεγαλύτερος όγκος του χρυσού είχε μεταφερθεί από τον Φεβρουάριο 1941 στην Κρήτη, και από εκεί πρώτα στην Αίγυπτο και εν συνεχεία στη Νότιο Αφρική. Αυτός ο χρυσός επέστρεψε στην Ελλάδα. Ένα ποσό χρυσού είχε παραμείνει στην Ελλάδα, γιά τις ανάγκες του πολέμου. Αυτή η ποσότητα εγκαταλείφθηκε στην Αθήνα, λόγω της εσπευσμένης αναχώρησης της κυβέρνησης και του βασιλιά Γεωργίου Β’ την 21η Απριλίου 1941, μιά ημέρα μετά τη συνθηκολόγηση της στρατιάς της Ηπείρου που υπέγραψε ο στρατηγός Τσολάκογλου.
(Είναι προφανές εδώ, γιατί συχνά δημιουργείται σύγχυση μεταξύ του Αναγκαστικού Δανείου, και του χρυσού, που μπορεί να πήρε η Γερμανία).
Η Ελλάδα από το 1945 άρχισε να απαιτεί Πολεμικές Επανορθώσεις, και στη διάσκεψη των Παρισίων του 1946 γι’αυτόν τον σκοπό, προσήλθε με απαιτήσεις ύψους 10.5 Δισ. Δολαρίων. Στη συνέχεια, στη διάσκεψη ειρήνης των 4 Υπουργών Εξωτερικών των Μεγάλων Δυνάμεων, διαχωρίστηκε το Δάνειο από τις Πολεμικές Επανορθώσεις. Οι τελευταίες υπολογίστηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις, και έγιναν δεκτές, ότι ήταν 3.4 Δισ. Δολάρια.
Από τότε, και σε αρκετές περιπτώσεις, η Ελλάδα έχει ζητήσει επιστροφή του Δανείου. Αναφέρω πλέον μόνο το Δάνειο, γιατί κάτι που δεν είναι απόλυτα σαφές γιατί έγινε και πιά μορφή είχε, συνέβη το 1959. Τότε, η κυβέρνηση της ΕΡΕ, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, έλαβε από τη Δυτική Γερμανία το ποσό των 115 εκατ. μάρκων γιά Πολεμικές Επανορθώσεις.
Γιά μερικά τουλάχιστον χρόνια μετά το 1959, οι Γερμανοί υπεστήριζαν ότι ταυτόχρονα ο Καραμανλής, πότε έλεγαν ότι το έκανε εγγράφως και πότε ότι έγινε διά λόγου, παραιτήθηκε περαιτέρω Πολεμικών Αποζημιώσεων! Η τότε Ελληνική κυβέρνηση έκανε και κάτι άλλο ανεξήγητο για εμένα. Έκλεισε το Ελληνικό Γραφείο Διώξεως Γερμανών εγκληματιών πολέμου και παρέδωσε τους 800 περίπου φακέλους του στη Δυτική Γερμανία, η οποία ποτέ δεν δίκασε κανέναν από αυτούς. Σημειώνω ότι η ίδια η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, και ο Καναδάς, ακόμη και πολύ πρόσφατα (το 2009) δίκασαν Γερμανούς εγκληματίες πολέμου και τα Γραφεία Διώξεως συνεχίζουν να λειτουργούν!
Σχετικά με τις Πολεμικές Επανορθώσεις, οι Γερμανοί αργότερα εγκατέλειψαν αυτή τη γραμμή άμυνας για την αποφυγή πληρωμής -δηλαδή, ότι ο Καραμανλής παραιτήθηκε περαιτέρω απαιτήσεων- και υποστηρίζουν είτε ότι η Γερμανία προσέφερε το μεγαλύτερο μέρος των πακέτων βοηθείας που εχει δόσει η ΕΕ στην Ελλάδα, ή ότι μετά τόσες δεκαετίες δεν νοείται η πληρωμή Πολεμικών Αποζημιώσεων.
Φυσικά, και οι δύο αυτές γραμμές αμύνης δεν έχουν καμία ισχύ γιά πολλούς λόγους. Δύο είναι οι κυριότεροι: (1) ποτέ δεν υπεγράφη Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας, και (2) γιά θέματα Εγκλημάτων Εναντίον της Ανθρωπότητας, όπως είναι πολλά από τα οποία προέρχονται οι οφειλές της Γερμανίας, δεν παραγράφονται ποτέ!
Ειδικά γιά το Δάνειο, η ιστορία από το 1946 μέχρι σήμερα, είναι τραγική και δείχνει την απόλυτη αποτυχία όλων των κυβερνήσεων να διαχειριστούν το θέμα. Ρηματικές Διακοινώσεις της μιά κυβέρνησης λησμονούνται ή μεταβάλλονται από την επόμενη, και τα χρόνια περνούν. Το χειρότερο είναι ότι το θέμα ανακινείται σε περίοδο είτε κρίσεως ή ανάγκης, όπως έγινε πρόσφατα. Με αυτόν τον τρόπο όμως αποδυναμώνεται η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδος, και διευκολύνεται η οφειλέτης Γερμανία να απορρίπτει τις Ελληνικές απαιτήσεις.
Επίσημες, γνωστές ενέργειες γιά την πληρωμή του Δανείου έγιναν τα κάτωθι έτη:
- Το 1964, το 1965 (μάλιστα από τον Ανδρέα Παπανδρέου), το 1966, το 1974, το 1991 (προφορικά, από τον Αντώνη Σαμαρά), και η τελευταία το 1995 (Ρηματική Διακοίνωση, που διετάχθη από το Α. Παπανδρέου).
Από τότε, πλήρης ησυχία γιά το Δάνειο. Είχαμε βέβαια, την απόφαση του δικαστηρίου της Λειβαδιάς εναντίον της Γερμανίας γιά τα θύματα των Γερμανών στο Δίστομό που τέθηκε στο περιθώριο με απόφαση του Αρείου Πάγου. Γι αυτό έχει κατηγορηθεί ευθέως ο Γερμανο-σπουδαγμένος Κώστας Σημίτης ότι την εκμέευσε με τη βοήθεια του επίσης Γερνανο-σπουδαγμένου υπουργού του της Δικαιοσύνης και του τότε αρεοπαγίτη Ματθία.
- Το 1964, το 1965 (μάλιστα από τον Ανδρέα Παπανδρέου), το 1966, το 1974, το 1991 (προφορικά, από τον Αντώνη Σαμαρά), και η τελευταία το 1995 (Ρηματική Διακοίνωση, που διατάχθηκε από το Α. Παπανδρέου).
Κλείνοντας, σημειώνω ότι η Ιταλία και η Βουλγαρία έχουν πληρώσει Πολεμικές Αποζημιώσεις στην Ελλάδα, αλλά όχι η Αλβανία. Εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Γερμανία οφείλει Πολεμικές Αποζημιώσεις στην Ελλάδα, όπως οφείλει και μερικές τουλάχιστον δεκάδες δισεκατομμύρια γιά το Αναγκαστικό Δάνειο.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ