ΠΡΟΣ ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ;

Του Χρήστου Μηνάγια
ταξίαρχου ε.α., γεωστρατηγικού αναλυτή 
 
Τα στοιχεία που καθορίζουν τις αρχές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: στα δομικά και σε αυτά που αφορούν σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Σε ό,τι έχει να κάνει με τα δομικά στοιχεία, αυτά σχεδόν δεν έχουν αλλάξει από την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και περιλαμβάνουν τη γεωγραφία, τη δημογραφική δομή, την ιστορία και τους βασικούς στόχους της εθνικής πολιτικής. Ειδικότερα:
Η γεωγραφία έχει να κάνει με το γεγονός ότι, η Τουρκία ευρίσκεται στο κομβικό γεωπολιτικό σημείο, το οποίο διαχωρίζει τον υπερατλαντικό κόσμο με τον αντίστοιχο ασιατικό όπου οι οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές αναταράξεις βρίσκονται συνεχώς στο προσκήνιο. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια οι εν λόγω κλυδωνισμοί να επηρεάζουν άμεσα την Τουρκία.
Η δημογραφική δομή της Τουρκίας έχει τις ρίζες της σε μουσουλμάνους με καταγωγή από την Κεντρική Ασία. Ωστόσο, οι οθωμανικές καταβολές και οι μετακινήσεις πληθυσμών κατέστησαν την Τουρκία μια χώρα η οποία διεκδικεί δημογραφικό ρόλο, ταυτόχρονα, στην Ευρώπη, στην Ασία, στη Μεσόγειο, στη Μαύρη Θάλασσα, στα Βαλκάνια και στον Καύκασο.
Η ιστορία, ως δομικό στοιχείο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αφορά στην επιδίωξη της Άγκυρας να αποκαταστήσει τις γέφυρες επικοινωνίας με τους λαούς και τα κράτη που τελούσαν υπό την κατοχή των Οθωμανών και στη συνέχεια να διεισδύσει σε αυτά πολιτιστικά, οικονομικά και πολιτικά.
Και τέλος, οι βασικοί στόχοι της εθνικής πολιτικής έχουν να κάνουν με την τουρκική αντίληψη ότι, μια ανεξάρτητη πολιτική και οικονομική ισχύς θα έχει ως αποτέλεσμα τη δυνατότητα ενάσκησης μια ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής. Εν προκειμένω, η απόφαση της Άγκυρας να τηρεί ίσες αποστάσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας μπορεί να δημιουργεί προβλήματα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις με άμεσες επιπτώσεις στην οικονομική της ισχύ, ωστόσο η Τουρκία εκτιμά ότι, τελικά θα αναβαθμισθεί το περιφερειακό και εν μέρει το παγκόσμιο προφίλ της.

Κατόπιν των παραπάνω, εντός τριών μηνών θα κατατεθεί στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (Σ.Ε.Α.) της Τουρκίας μια έκθεση για την τουρκική εθνική ασφάλεια, η οποία προφανώς θα περιλαμβάνει προτάσεις για τον επανακαθορισμό, αφενός των εθνικών στόχων (πολιτικοί, κοινωνικοί, πολιτιστικοί, οικονομικοί και στρατιωτικοί), αφετέρου της στρατηγικής εθνικής ασφαλείας της χώρας. Συνεπώς, τούτο σημαίνει ότι μετά από τρεις μήνες θα δρομολογηθούν οι διαδικασίες επικαιροποίησης του Εγγράφου Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας, το οποίο θεωρείται ως ο «οδικός χάρτης» όλων των τουρκικών κυβερνήσεων και καθορίζει τη στρατηγική  των υπουργείων, των Φορέων και οργανισμών.

Συνακόλουθα δε, και μέχρι την ολοκλήρωση της επικαιροποίησης του Εγγράφου Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας, η υφιστάμενη αμερικανοτουρκική κρίση επέβαλε στην Άγκυρα να καθορίσει μια νέα στρατηγική η οποία περιλαμβάνει τα εξής:

1ον: Τη δημιουργία ενός ισχυρού μηχανισμού διαλόγου με τις πρωτεύουσες των χωρών που αντιτίθενται στη συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών στο παγκόσμιο σύστημα, με τελική επιδίωξη τα πορίσματα του εν λόγω διαλόγου να παρουσιασθούν στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το Σεπτέμβριο. Σημειώνεται ότι, η Γενική Συνέλευση δεν έχει την εξουσία της επιβολής συγκεκριμένων ενεργειών σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους, πλην όμως οι συστάσεις της έχουν ηθική βαρύτητα ως έκφραση της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Συνεπώς η Γενική Συνέλευση με τις συζητήσεις και τα πορίσματα της ασκεί έναν ηθικό έλεγχο που εκδηλώνεται ως πίεση για τα ενδιαφερόμενα μέρη. (σ.σ. Οι σύνοδοι της Γενικής Συνέλευσης διακρίνονται στις τακτικές, τις έκτακτες και τις ειδικές.
α. Η Τακτική Σύνοδος συνέρχεται κάθε χρόνο στις 3 Σεπτεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι και τα μέσα Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
β. Η έκτακτη σύνοδος μπορεί να συγκληθεί εφόσον το ζητήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η πλειοψηφία των μελών του Οργανισμού, ή ακόμα και ένα μέλος που υποστηρίζεται όμως από την πλειοψηφία.
γ. Η ειδική σύνοδος συγκαλείται μέσα σε 24 ώρες για πολύ επείγοντα θέματα και εφόσον το ζητήσουν εννέα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ή η πλειοψηφία των μελών του ΟΗΕ ή και ένα μέλος του ΟΗΕ που υποστηρίζεται όμως από την πλειοψηφία.).

2ον: Να παραμείνει ανοικτός ο δίαυλος επικοινωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

3ον: Συνεργασία με χώρες όπως, το Κουβέιτ, το Κατάρ και η Κίνα για εξασφάλιση πηγών χρηματοδότησης.

4ον: Προσέγγιση με χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες θα επηρεασθούν άμεσα από μια ενδεχόμενη πτώχευση της Τουρκίας στον οικονομικό τομέα, καθώς επίσης θα υποστούν τις άμεσες συνέπειες σε περίπτωση που τεθεί σε κίνδυνο η συμφωνία Άγκυρας-ΕΕ για το προσφυγικό. Για το λόγο αυτό αποφασίσθηκε η πραγματοποίηση συμβολικών ενεργειών που έχουν ως στόχο την κοινή γνώμη των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αναστραφεί το αρνητικό προφίλ της τουρκικής κυβέρνησης και του προέδρου Ερντογάν. Συνεπώς, η αποφυλάκιση των δύο Ελλήνων Στρατιωτικών και του επίτιμου προέδρου της Διεθνούς Αμνηστίας στις 15 Αυγούστου εκλαμβάνεται ως το αρχικό στάδιο μιας ενδεχόμενης επαναπροσέγγισης της Άγκυρας με την Ευρώπη. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι, αυτό δεν θα πρέπει να δημιουργήσει ψευδαισθήσεις και να εκληφθεί από ελληνικής πλευράς ως ένα βήμα της Άγκυρας για επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Άλλωστε, η συγκρότηση τριών νέων ταξιαρχιών καταδρομών, η 41η στο Vize της Ανατολικής Θράκης, η 7η στη Sakarya υπαγόμενη στη Στρατιά Αιγαίου και η 17η στην Τραπεζούντα συνηγορούν υπέρ της άποψης αυτής δεδομένου ότι, αναβαθμίζεται αριθμητικά και ποιοτικά η τουρκική απειλή.

5ον: Προσπάθεια βελτίωσης των διπλωματικών σχέσεων με την Αίγυπτο.

6ον: Αναστολή της συμφωνίας χρησιμοποίησης της τουρκικής αεροπορικής βάσης στο İncirlik και αποχώρηση από αυτήν των αεροπορικών δυνάμεων ξένων κρατών.

7ον: Απαγόρευση των πτήσεων αεροσκαφών των Ηνωμένων Πολιτειών για συμμετοχή σε αεροπορικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών.

8ον: Απόσυρση του ραντάρ ΑΝ-ΤΡΥ-2 που είναι εγκατεστημένο από το 2012 στην περιοχή Kürecik της Malatya στη νοτιοανατολική Τουρκία με συνέπεια να αποστερηθεί η δυνατότητα έγκαιρης προειδοποίησης σε περίπτωση εκτόξευσης βαλλιστικού πυραύλου από το ανατολικό και βόρειο Ιράν.

9ον: Απαγόρευση στα αεροσκάφη εγκαίρου προειδοποιήσεως AWACS του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιούν τα αεροδρόμια της Τουρκίας.

10ον: Υπογραφή συμφωνίας με το ψευδοκράτος στην κατεχόμενη Κύπρο για τη δημιουργία στρατιωτικών, αεροπορικών και ναυτικών βάσεων πέραν των υπαρχόντων.

11ον: Αναστολή της συμφωνίας 11 δισ. δολαρίων με την αμερικανική πολυεθνική εταιρεία Boeing που υπογράφηκε στις 22-09-2017 για την προμήθεια 25 (+5 opsiyon) αεροσκαφών Dreamliner 787-900 για την κάλυψη των αναγκών των τουρκικών αερογραμμών THK.

 

12ον: Τερματισμό της επιχείρησης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών.

13ον: Ανακοίνωση προσωρινής αναστολής της τουρκικής συμμετοχής στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.

14ον: Ανακοίνωση απόσυρσης της τουρκικής ναυτικής συμμετοχής από την επιχείρηση UNIFIL του ΟΗΕ στο Λίβανο.

15ον: Επαναξιολόγηση της Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας Τουρκίας-ΗΠΑ.

16ον: Δρομολόγηση των διαδικασιών συνεργασίας με το Ιράν στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

17ον: Ανακοίνωση αναστολής της Συμφωνίας με τη Ευρωπαϊκή Ένωση για την επανεισδοχή παράνομων μεταναστών.

18ον: Δρομολόγηση των διαδικασιών για την επιδίωξη αναγνώρισης του ψευδοκράτους στην κατεχόμενη Κύπρο από τη Ρωσία.

19ον: Ανακοίνωση ότι δεν θα υπογραφεί η υποψηφιότητα της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ.

20ον: Μη αναγνώριση της νέας ονομασίας των Σκοπίων σε Βόρεια Μακεδονία.

21ον: Ολοκλήρωση σε σύντομο χρονικό διάστημα της δίκης κατά του Αμερικανού πάστορα Andrew Brunson σε ανοικτό ακροατήριο.

22ον: Συνέχιση των ψυχολογικών επιχειρήσεων στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό (κατά βάση ισλαμικές χώρες) προκειμένου η κοινή γνώμη των χωρών να υιοθετήσει την άποψη ότι οι κυρώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στερούν το ψωμί από τον τουρκικό λαό.  

Συμπερασματικά, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες ο Tayyip Erdoğan εφαρμόζει την πάγια τακτική του. Δηλαδή καταδεικνύει ότι, είναι έτοιμος να υπερβεί τις κόκκινες γραμμές έχοντας όμως ως στόχο να πετύχει το win win (σ.σ. kazan kazan στα τουρκικά). Επίσης, ένα δεύτερο ζήτημα που τίθεται έχει να κάνει με το γεγονός ότι, ο τρόπος με τον οποίο ο Erdoğan διαχειρίζεται την παρούσα κρίση κρίνεται σκόπιμο να εκληφθεί ως το modus operandi μιας ενδεχόμενης ελληνοτουρκικής κρίσης στο μέλλον.


Πηγές:
- Τούρκος καθηγητής πανεπιστημίου Çağrı Erhan
- Τουρκάλα αρθρογράφος Aslı Aydıntaşbaş
- www.21yyte.org/


Ε.Ι.Σ.Μ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ, ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ε.α. ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΝΑΓΙΑ

Του Χρήστου Μηνάγια*

Ταξίαρχου ε.α., γεωστρατηγικού αναλυτή και συγγραφέα

Στις 19-05-2018, ο αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Hulusi Akar, συνοδευόμενος από τους αρχηγούς των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις από τη φρεγάτα TCG Gaziantep κατά τη διάρκεια της αεροναυτικής άσκησης Beyaz Fırtına-2018 που διεξάγεται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο από 14 έως 25 Μαΐου 2018:

«Ομιλούμε με ειλικρίνεια. Θέλουμε να διεξάγουμε τις δραστηριότητες μας στο πλαίσιο της καλής γειτονίας με σεβασμό στους κανόνες διεθνούς δικαίου, τις διμερείς συμφωνίες και τους κανόνες ναυσιπλοΐας. Εμείς πραγματοποιούμε δραστηριότητες στο Afrin, καθώς επίσης στην ανατολική και νοτιοανατολική Τουρκία. Εάν απαιτηθεί θα εκτελέσουμε αδίστακτα το καθήκον που μας αναλογεί για την πατρίδα μας και για το έθνος μας και σε άλλα πεδία (επιχειρήσεων) στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Συνεπώς, κανένας να μην κάνει λάθος υπολογισμούς για το θέμα αυτό. Οι σχέσεις καλής γειτονίας, η φιλία, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και η συμμόρφωση στο διεθνές δίκαιο αποτελούν τη βάση. Επίσης, τα επιχειρήματα μας για το θέμα αυτό τα εκφράζουμε στους κατάλληλους τόπους και χρόνους. Συνεχώς δηλώνουμε ότι, εάν δεν λειτουργήσει ο διάλογος και η συνεργασία θα χρησιμοποιήσουμε χωρίς ενδοιασμό την πυγμή μας (τις αρμοδιότητες μας)».

Τι σημαίνει όμως, σύμφωνα με την τουρκική αντίληψη, η λέξη «συνεργασία» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και πως αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι το μέλλον της ελληνοτουρκικής φιλίας; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά εδόθη από τον αρχιπλοίαρχο ε.α. Ergun Mengi των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων (σ.σ. είναι διδάκτωρ διεθνών σχέσεων, σύμβουλος του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών Ευρασίας, καθώς επίσης του Κέντρου Ερευνών Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής) στις 15-05-2018, τέσσερις ημέρες πριν τις προαναφερθείσες δηλώσεις του στρατηγού Akar. Ειδικότερα, ο Ergun Mengi εν είδει τελεσιγράφου παρέθεσε τα εξής, τα οποία πιθανόν να περιλαμβάνονται στην ατζέντα της Άγκυρας που έχει ως βασικό στόχο, αφενός τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου, αφετέρου την επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης διμερώς και με πολιτικά επιχειρήματα:

1. Δεν πρέπει να δοθεί χώρος σε πολιτικούς που συντηρούνται πολιτικά από την ένταση.

2. Η τουρκική και η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να καθορίσουν τους εθνικούς τους στόχους σε ρεαλιστική βάση.

3. Οι Έλληνες και οι Τούρκοι πολιτικοί, αντί να διαπληκτίζονται για τα ελληνοτουρκικά προβλήματα, πρέπει να συζητήσουν τις πραγματικότητες που υπάρχουν πίσω από αυτά και πρέπει να αναζητήσουν τη διέξοδο επίλυσης τους.

4. Το πρώτο καθήκον των πολιτικών είναι να παγώσουν τα ελληνοτουρκικά προβλήματα, καθώς επίσης να μη ρίχνουν βενζίνη και στη συνέχεια να βάζουν φωτιά σε αυτά.

5. Η Ελλάδα πρέπει να αποστασιοποιηθεί από την αντίληψη ότι, οι Τούρκοι ήταν επισκέπτες τα 500 χρόνια που η χερσόνησος του Μοριά, η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Δυτική Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου και η Κύπρος τελούσαν υπό την τουρκική ηγεμονία.

6. Η Τουρκία δεν πρέπει να διατηρεί στην ατζέντα της την επέκταση των εδαφών της, αφού μετά το 1829 η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Δυτική Θράκη, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου περιλαμβάνονται στην κυριαρχία της Ελλάδος. Επίσης, η Τουρκία δεν πρέπει να θεωρεί τους Έλληνες ως επισκέπτες στα εν λόγω εδάφη.

7. Πρέπει να επικαιροποιηθεί το Εγγυητικό Σύμφωνο της 14ης Σεπτεμβρίου 1933 που υπογράφηκε μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, είχε ισχύ για 10 έτη και αφορούσε στην αμοιβαία εγγύηση για την ασφάλεια και το απαραβίαστο των ελληνοτουρκικών συνόρων. Ειδικότερα, τα ελληνοτουρκικά σύνορα πρέπει να τεθούν υπό αμοιβαία ασφάλεια, καθώς επίσης θα πρέπει να αφαιρεθεί από το λεξικό η λέξη «απειλή».

8. Πρέπει να διεξάγονται πολυεθνικές τουρκο-ελληνικές στρατιωτικές ασκήσεις. Οι ασκήσεις αυτές να μη γίνονται μόνο κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και μόνο στο Αιγαίο, αλλά να διεξάγονται και στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο, ακόμη και στον Ινδικό Ωκεανό και στις ακτές της Αφρικής.

9. Πρέπει να πραγματοποιηθεί η αμοιβαία τοποθέτηση αξιωματικού στο τουρκικό και ελληνικό Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων αντίστοιχα. Ο αξιωματικός αυτός να μην έχει την ιδιότητα του συνδέσμου αλλά να ενταχθεί σε συγκεκριμένη Διεύθυνση του επιτελείου. (π.χ. ο Έλληνας αξιωματικός να τοποθετηθεί στο Γραφείο Θεμάτων Αιγαίου του τουρκικού γενικού επιτελείου).

10. Οι δύο χώρες θα πρέπει να μειώσουν τις αμυντικές τους δαπάνες.

11. Πρέπει να συγκροτηθούν πολυεθνικές τουρκο-ελληνικές ναυτικές, αεροπορικές και χερσαίες μονάδες.

12. Πρέπει να συγκροτηθούν πολυεθνικές τουρκο-ελληνικές εταιρίες, οι οποίες θα εκμεταλλευθούν τον υποθαλάσσιο πλούτο του Αιγαίου.

13. Οι Τούρκοι και οι Έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να παραμερίσουν τους διεθνείς παράγοντες και να οικοδομήσουν μεταξύ τους την ισορροπία της Λωζάννης.

Συμπερασματικά, όλα τα παραπάνω αποτελούν μέρος του νέου τουρκικού δόγματος «και στο πεδίο των επιχειρήσεων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», σύμφωνα με το οποίο οι σχέσεις της Άγκυρας με τις γειτονικές χώρες και τη διεθνή κοινότητα θα διαμορφωθούν στη βάση μιας αναθεωρημένης αντίληψης περί εθνικής ασφάλειας. Ειδικότερα, το «πεδίο των επιχειρήσεων» παραπέμπει σε μια επιθετική στρατηγική στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η οποία άρχισε με μια επιθετική ρητορική και απειλές, συνεχίζει να υλοποιείται με κρίσεις χαμηλής έντασης και υψηλού συμβολισμού, καθώς επίσης εκτιμάται ότι θα ακολουθήσουν σοβαρότερες εξελίξεις όταν το πλοίο-πλατφόρμα γεωτρήσεων που απέκτησε η Τουρκία κινηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.

*Ο κ. Χρήστος Μηνάγιας είναι Ταξίαρχος ε.α., γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας πέντε βιβλίων. Το πρώτο βιβλίο του με τίτλο «Η Γεωπολιτική Στρατηγική και η Στρατιωτική Ισχύς της Τουρκίας» εκδόθηκε το 2010. Το 2014, εκδόθηκαν τα βιβλία του με τίτλους «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο-Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία», «Απόρρητος Φάκελος Τουρκία-Η Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας» και «Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και Εξοπλισμοί». Και εντός ολίγων ημερών, θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του με τίτλο «Μέτωπα Σύγκρουσης και Πολέμου της Τουρκίας».

LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ε.α. κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΝΑΓΙΑ : ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ERDOGAN ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΤΥΧΑΝ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Συνέντευξη στον Βασίλη Κοψαχείλη (Libera.gr)

 

Κύριε Μηνάγια, τι προηγήθηκε της επίσκεψης του Tayyip Erdogan στην Ελλάδα;

Πέραν της συνέντευξης του Erdogan στον κ. Παπαχελά, θεωρώ επίσης ότι, το άρθρο του Τούρκου καθηγητή πανεπιστημίου Çağrı Erhan στην ερντογανική εφημερίδα Türkiye/03-12-2017 αποκαλύπτει εμφανώς την τουρκική αντίληψη για τις προϋποθέσεις επίλυσης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Συγκεκριμένα, ο Erhan αποκάλυψε τα εξής:

- Το κύριο εμπόδιο για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι η Γερμανία, η Γαλλία και η Αυστρία και όχι η Ελλάδα, την οποία δεν την ακούει κανείς.

- Η Τουρκία δεν επιθυμεί την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, αφού κατά την Άγκυρα δεν υπάρχει πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα 20-25 χρόνια.

- Η τουρκική αντίληψη περί εταιρικών σχέσεων με τη χώρα μας εστιάζεται στην συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, θέτοντας ως εκβιαστικό αντάλλαγμα το ενδεχόμενο επίλυσης των υπολοίπων ελληνο-τουρκικών προβλημάτων, όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, η αποστρατικοποίηση των νησιών του βόρειου Αιγαίου, καθώς επίσης η κυριότητα των νησίδων και βραχονησίδων «που βρίσκονται μπροστά στα μάτια της Τουρκίας».

Επιπρόσθετα, ο Erhan ανέφερε ότι, η εν λόγω συνεκμετάλλευση μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μιας δομής παρόμοιας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, στην οποία, κατά πάσα πιθανότητα, αρκετές χώρες θα θελήσουν να μετάσχουν, ιδίως η Ρωσία. (σ.σ. Δεν είναι γνωστό εάν το θέμα αυτό συζητήθηκε κατά τη συνάντηση του Erdogan με τον Έλληνα πρωθυπουργό, στο οποίο πιθανόν να περιλαμβάνεται και η προώθηση του αγωγού Turkish Stream.)

Όπως γίνεται κατανοητό, το εν λόγω άρθρο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο για τα αναγραφόμενα του, όσο και για τα ακόλουθα «ειδικά» επαγγελματικά χαρακτηριστικά του καθηγητή Çağrı Erhan:

- Είναι συντονιστής της εκπομπής Dışa Bakış που μεταδίδεται στην τουρκική κρατική τηλεόραση ΤRΤ κάθε Πέμπτη στις 21.30 ώρα.

- Είναι αρθρογράφος στη στήλη ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ της κυριακάτικης τουρκικής εφημερίδας Türkiye, η οποία πρόσκειται στον Tayyip Erdogan και το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ.

- Υπήρξε σχολιαστής και παρουσιαστής διαφόρων εκπομπών στους τουρκικούς τηλεοπτικούς σταθμούς TRT και SkyTurk.

- Το 2013 διετέλεσε μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Κέντρου Μελετών Ατατούρκ που υπάγεται στο Ανώτατο Συμβούλιο Πολιτισμού, Γλώσσας και Ιστορίας του Atatürk της τουρκικής πρωθυπουργίας.

- Το 2014 εκλέχθηκε στη Συμβουλευτική Επιτροπή Αυτοματισμού του αρχείου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

- Η σύζυγος του Melek Erhan είναι διαπιστευμένη δημοσιογράφος του CNN Turk στην τουρκική εθνοσυνέλευση.

Πώς σχολιάζετε την παρουσία του Tayyip Erdogan στη Θράκη;

Θα επικεντρωθώ στην ομιλία που πραγματοποίησε ο Τούρκος πρόεδρος στην Κομοτηνή, η οποία είχε τα χαρακτηριστικά ενός μανιφέστο πολιτικού περιεχομένου, στο οποίο:

- Εκφράσθηκαν διαμαρτυρίες με αποδέκτη την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την διεθνή κοινότητα.

- Έγινε μια προσπάθεια εξύψωσης του φρονήματος του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης (τουρκογενείς, Πομάκοι και Ρομά) υπέρ της Τουρκίας.

Ο Erdogan, αναφορικά με την φράση «απευθύνομαι στους soydaşlarıma (ομογενείς-ομοεθνείς-ομόφυλους μου)» που χρησιμοποίησε είπε το εξής: «Αυτοί μου είπαν (σ.σ. εννοεί τον Έλληνα πρωθυπουργό) ότι, εκεί υπάρχουν και Πομάκοι, υπάρχουν και Ρομά. Και εγώ είπα, αξιότιμοι φίλοι, κατ’ εμέ ο κοινός παρονομαστής μας έτσι και αλλιώς είναι το Ισλάμ, είναι ο μουσουλμάνος. Συνεπώς εμείς είμαστε ένα με τον Τούρκο, με τον Ρομά, με τον Πομάκο».

- Νουθετήθηκε η μουσουλμανική μειονότητα προκειμένου αυτή να αναβαθμίσει την παρουσία της στην Ελλάδα μέσω της «νομιμότητας», της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας και της διεκδίκησης των δικαιωμάτων της που πηγάζουν από τις διεθνείς συμφωνίες.

- Διαχωρίστηκαν οι έννοιες «ένταξη» και «αφομοίωση». Ειδικότερα, επισημάνθηκε ότι: α. Η «ένταξη» στην ελληνική πραγματικότητα του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης είναι θεμιτή και αποδεκτή. β. Μια προσπάθεια αφομοίωσης, θα έχει άμεση επίπτωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έμμεσα θα ανοίξει ο δρόμος, αρχικά, για μια πολιτική ανυπακοή και στη συνέχεια για εσωτερικές αναταραχές.

- Επισημάνθηκε ότι, οι προσπάθειες κάποιων να εμφανίσουν μια σημαία διαφορετική της σημαίας της Ελλάδος, τους προσμοιάζει με την «17 Νοέμβρη». Τούτο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεδομένου ότι, σε συλλόγους αυτοαποκαλούμενων «Τούρκων Δυτικής Θράκης» στην Ελλάδα, σε ευρωπαϊκές χώρες και στην Τουρκία, η σημαία του αυτοαποκαλούμενου «Κράτους της Δυτικής Θράκης» προβάλλεται συνεχώς. Είναι προφανές ότι, το θέμα αυτό, για τον Erdogan, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας εκβιαστικής διαπραγμάτευσης αναφορικά με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η Άγκυρα τις έννοιες «ένταξη» και «αφομοίωση» που προαναφέρθηκαν. Μάλιστα, ο Τούρκος πρόεδρος απείλησε ότι, εάν υπάρξει κάποια ενέργεια αφομοίωσης, όπως αυτός την αντιλαμβάνεται, η Τουρκία θα παραμερίσει την ελληνική σημαία.

- Επιζητήθηκε η ενότητα, η ομόνοια, η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη και η συσπείρωση των soydaşlar (ομογενών-ομοεθνών-ομόφυλων) της Θράκης.

- Έγινε προτροπή στους soydaşlar να παρακολουθήσουν την ταινία «Σιτάρι (Grain/Buğday)» του Semih Kaplanoğlu (σ.σ. Οι συντελεστές της ταινίας είναι Τούρκοι και η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 23-11-2017 στο Κέντρο Εθνικού Πολιτισμού και Συνεδρίων της τουρκικής προεδρίας της Δημοκρατίας, χωρητικότητας 2.000 ατόμων, παρουσία του Tayyip Erdogan) αφού προηγουμένως, ο Erdogan είχε αναφέρει ότι, το κάθε τι στην Κομοτηνή είναι σιτάρι. Είναι αξιοσημείωτο ότι, μερικά από τα θέματα του σεναρίου της ταινίας αυτής είναι η προσφυγική κρίση, η καταστολή, οι διαχωρισμοί και οι διακρίσεις. Προφανώς, πρόκειται για μια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου από τον Τούρκο πρόεδρο Δημοκρατίας εντός της ελληνικής επικράτειας με στρατηγικό στόχο τον επηρεασμό της σκέψης, του ηθικού, της συμπεριφοράς, της επιθυμίας για αντίσταση και της αποφασιστικότητας των soydaşlar (ομογενών-ομοεθνών-ομόφυλων) της Άγκυρας στη Θράκη. (σ.σ. Στο βιβλίο μου «Απόρρητος Φάκελος Τουρκία- Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας», σελ. 269-318, αναλύεται η τουρκική αντίληψη για τις επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου).

- Τέλος, αποκαλύφθηκε ότι, υπάρχουν αρκετά προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης προς υλοποίηση στη Θράκη. Εκτιμάται ότι, η υλοποίηση αυτών σχεδιάζεται να γίνει μέσω του Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤİΚΑ). Συνεπώς, γεννάται το ερώτημα εάν τούτο έχει συζητηθεί με την Ελλάδα και μάλιστα εάν έχει συμφωνηθεί. Σημειωτέον ότι, ο ΤİΚΑ αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο της Άγκυρας για προβολή της στρατηγικής της ήπιας ισχύος και διείσδυση στα τουρκόφωνα και στα γειτονικά με την Τουρκία κράτη μέσω της ανάπτυξης προγραμμάτων οικονομικής, εμπορικής, τεχνολογικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής συνεργασίας. Τα προγράμματα αυτά αφορούν στη δημιουργία θεσμικών υποδομών σε όλους τους τομείς, βελτίωση των υποδομών, αναβάθμιση του βιοτικού και κοινωνικού επιπέδου, διαφύλαξη του κοινού ιστορικού και πολιτιστικού πλούτου (οθωμανικού-τουρκικού), διάδοση της τουρκικής γλώσσας, βελτίωση των πολιτιστικών σχέσεων και συνεργασία στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Μετά την επίσκεψη του Tayyip Erdogan στην Ελλάδα πώς βλέπετε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Θα επικαλεσθώ την Τουρκάλα δημοσιογράφο Aslı Aydıntaşbaş της αντιπολιτευόμενης τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet, η οποία παρομοίασε το άνοιγμα της συζήτησης για τη συνθήκη της Λωζάννης σαν μια χειροβομβίδα, την οποία ο Erdogan πέταξε στην αγκαλιά του Έλληνα πρωθυπουργού αφού προηγουμένως αφαίρεσε την περόνη της.

Πέραν τούτου, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι, από την ανάλυση των κειμένων Τούρκων αρθρογράφων (ερντογανικών και μη) το συμπέρασμα που προκύπτει από τις συνεχείς αναφορές του Erdogan για τη Συνθήκη της Λωζάννης και τα «σύνορα της καρδιάς» έχει να κάνει με την επιδίωξη του Τούρκου προέδρου να ανοίξει ένα διάλογο στην Τουρκία, ο οποίος δεν θα είναι ιστορικός στηριζόμενος σε ιστορικά έγραφα και πρακτικά, αλλά ιδεολογικός. Και φυσικά με τον διάλογο αυτό θα πρέπει να απαντηθούν δύο κύρια ερωτήματα: «Κεμαλισμός ή Χαλιφάτο;» και «Επεμβατική πολιτική πέραν των συνόρων ή μια πολιτική βάσει της οποίας δεν θα υπάρχει καμία σκέψη επέμβασης πέραν των συνόρων;». Φυσικά, για να απαντηθεί το πρώτο ερώτημα θα απαιτηθεί πολύ χρόνος και συγκεκριμένα μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας. Αντιθέτως, σε ό,τι έχει να κάνει με το δεύτερο ερώτημα, ο ένας στόχος του Erdogan επιτεύχθηκε με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιεί η Τουρκία στη Συρία και το Ιράκ. Αναμένουμε λοιπόν, να δούμε τον δεύτερο στόχο του Τούρκου προέδρου, ο οποίος έχει προσανατολισμό προς δυσμάς και εστιάζεται σε δύο άξονες: πρώτον, σύμφωνα με το καθηγητή Çağrı Erhan, στην συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Και δεύτερον, στη Θράκη.

Συνεπώς, καθίσταται σαφής η αναγκαιότητα καθορισμού μιας πολιτικής που θα πρέπει να γίνει η επίσημη πολιτική της χώρας και θα πρέπει να την ακολουθούν πιστά όλοι οι Φορείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι: «Ο λαϊκισμός, η πατριδοκαπηλία, τα συνθήματα και η ημιμάθεια όχι μόνο δεν επιλύουν μια κρίση, απεναντίας μπορεί να την κλιμακώσουν».

Liberal.gr
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ 2ο ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ε.α. ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΝΑΓΙΑ : ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ERDOGAN ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ 1ο ΜΕΡΟΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ:http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.gr/2017/07/1-erdogan.html 

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Ερώτηση 3^η: Πως μετά όλα τα προαναφερθέντα εκτιμάτε το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων; Θα υπάρξει συνέχεια της συνεχώς αυξανόμενης τουρκικής επιθετικότητας; Τι επιδιώκει να πετύχει η Τουρκία με την «βιομηχανία» NAVTEX ιδιαίτερα στην περιοχή του συμπλέγματος του Καστελόριζου;

Απάντηση 3^η: Με δεδομένο ότι, η Kύπρος-Ανατολική Μεσόγειος-Αιγαίο θεωρείται από την Άγκυρα ως ένα ενιαίο ασύμμετρο Θέατρο Επιχειρήσεων, είναι προφανές ότι η εξωτερική της πολιτική είναι και θα συνεχίσει να είναι ασύμμετρη, στηριζόμενη σε μια ασύμμετρη στρατηγική. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ασύμμετρη στρατηγική έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Πρώτον, αναβαθμίζεται ποιοτικά η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου.

Δεύτερον, επιδιώκεται η δημιουργία δεδικασμένων για μελλοντικές διεκδικήσεις. Ακολούθως παρατίθεται ένα παράδειγμα. Ο Έλληνας πρέσβης στην Τουρκία απέστειλε επιστολή σε πρεσβείες στην Άγκυρα προκειμένου αυτές να μην συμμετάσχουν με παρατηρητές στην πρόσφατη άσκηση Denizkurdu-2017 (Θαλασσόλυκος-2017) διότι παραβιάζονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο στις 23-05-2017, την άσκηση παρακολούθησαν 22 στρατιωτικοί ακόλουθοι από τις ακόλουθες 19 χώρες: Ηνωμένες Πολιτείες, Αίγυπτο, Κίνα, Ιαπωνία, Πακιστάν, Πορτογαλία, Λευκορωσία, Κροατία, Νορβηγία, Αλβανία, Ιράν, Νιγηρία, Αζερμπαϊτζάν, Σομαλία, Μεξικό, Σαουδική Αραβία, Μπαγκλαντές, Αφγανιστάν και Ψευδοκράτος. Κατόπιν τούτου συμπεραίνεται ότι, η επιστολή του πρέσβη μας στην Άγκυρα δεν έτυχε της πλήρους αποδοχής από φίλους και συμμάχους μας. Φυσικά δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί  το ενδεχόμενο το θέμα αυτό να το εκμεταλλευθεί η Τουρκία στο μέλλον ως ένα «νομικό-νομιμοφανές δεδικασμένο» σε μελλοντικές διεκδικήσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Τρίτον, συνεχίζονται οι προκλητικές ενέργειες της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδος σε ό,τι έχει να κάνει με την έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εκμεταλλευόμενη το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Τούτο εστιάζεται σε δύο άξονες. Ο πρώτος αφορά στη δέσμευση περιοχών για τη διεξαγωγή ασκήσεων, ενώ ο δεύτερος άξονας έχει να κάνει με τη διεξαγωγή αντίστοιχων επιχειρήσεων.

Τέταρτον, χρησιμοποιούνται τουρκικά πλοία για διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών στο Αιγαίο, τα οποία αποτελούν ένα «εργαλείο» της Άγκυρας για κλιμάκωση της έντασης όποτε και όπου αυτή επιθυμεί. Ενδεικτικά, στο Χάρτη 1 φαίνεται η επιχειρησιακή δράση του πλοίου TCG ÇEŞME στο Αιγαίο από τον Δεκέμβριο του 2015 έως τον Μάρτιο του 2017.

Πέμπτον, οι Τούρκοι, μετά την προβολή της στρατιωτικής ισχύος τους στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μέσω ασκήσεων, προχωρούν σταδιακά στην προβολή των δυνατοτήτων τους μέσω ναυτικών επιχειρήσεων.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τις ασκήσεις ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: α. Πραγματοποίηση βολών από ελικόπτερο Sea Hawk με τους νέους πυραύλους αέρος-επιφανείας Temren τουρκικής κατασκευής και βεληνεκούς 18 και 30 χλμ. β. Συνεργασία ναυτικών μονάδων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τουρκικής κατασκευής εξοπλισμένα ή μη με πυραύλους. γ. Συνεργασία πυραυλακάτων με τα επιθετικά ελικόπτερα ΑΗ-1 Kobra και τα τουρκικής κατασκευής Τ-129 ΑΤΑΚ. Σημειωτέον, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες προκειμένου το τουρκικό πολεμικό ναυτικό να προμηθευθεί επιθετικά ελικόπτερα T-129 τύπου ΑΤΑΚ-D, τα οποία θα φέρουν πυραύλους αέρος-επιφανείας και τορπίλες. Μάλιστα, ένα μέρος αυτών θα ενταχθούν στο υπό ναυπήγηση πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων TCG Anadolu, στα πρότυπα της ναυτικής επιχειρησιακής χρησιμοποίησης των επιθετικών ελικοπτέρων από τις αμερικανικές δυνάμεις πεζοναυτών. δ. Προβολή μεταφοράς και συγκέντρωσης στρατευμάτων από τη Θράκη στα Μικρασιατικά Παράλια. Συγκεκριμένα αναφερόμαστε στην άσκηση Anadolu Panteri-2017 (Πάνθηρας της Ανατολίας-2017), στο πλαίσιο της Διακλαδικής Δύναμης Επιχειρήσεων Πολύ Υψηλής Ετοιμότητες του ΝΑΤΟ, η οποία διεξήχθη από 25 Μαΐου έως 02 Ιουνίου 2017 και αφορούσε στη μεταστάθμευση του 2^ου Μηχανοκίνητου Τάγματος της 8^ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας (188 μεταφορικά μέσα και 480 άτομα) από τη Ραιδεστό (Tekirdağ) στο Seferihisar της Σμύρνης έναντι της Χίου και της Σάμου. Υπόψη ότι, στην περιοχή αυτή οι Τούρκοι διεξάγουν τις αποβατικές ασκήσεις τους. ε. Προβολή της υψηλής ισχύος κρούσης με την τελική δοκιμαστική βολή του πυραυλικού συστήματος ΚΑΑΝ (BORA) πριν την παράδοση του στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Την εν λόγω βολή που πραγματοποιήθηκε από την Sinop στα ανοικτά του Ευξείνου Πόντου σε απόσταση 280 χλμ. παρακολούθησε στις 11-05-2017 ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Fikri Işık σε ζωντανή σύνδεση από την Έκθεση Αμυντικής Βιομηχανίας  IDEF-2017 στην Κωνσταντινούπολη.

Αναφορικά δε, με τις ναυτικές επιχειρήσεις παρατίθενται δύο παραδείγματα. Το πρώτο αφορά στη σύλληψη 51 παράνομων μεταναστών 21 μίλια δυτικά της Λέσβου και στη ρυμούλκηση του σκάφους που τους μετέφερε στην Τουρκία στις 22-02-2017, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς. Και το δεύτερο αφορά στην Επιχείρηση «Πεσών Ναύτης ALPER AL» στις 02-06-2017, 120 μίλια νότια της επαρχίας Kalkan της Antalya κατά του εμπορικού πλοίου Commander Tide σημαίας Κονγκό, στο οποίο εντοπίσθηκαν 1.071 κιλά ναρκωτικών ουσιών. (σ.σ. Ο ναύτης της Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών ALPER AL σκοτώθηκε στις 22-05-2016 από έκρηξη κατά τη διάρκεια ελέγχου σε σκάφος που έπλεε στη περιοχή του Hatay). Στην επιχείρηση συμμετείχαν: α. Μια φρεγάτα, ένα ρυμουλκό πλοίο ανοικτών θαλασσών, ένα ελικόπτερο Sea Hawk και δύο ομάδες SAT (βατραχάνθρωποι επιθετικών αποστολών) της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων. β. Δύο κορβέτες (TCSG Yaşam και TCSG Güven), δύο ελικόπτερα και μια ομάδα με ένα σκύλο της δίωξης ναρκωτικών  της Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών. γ. Προσωπικό της Δίωξης Ναρκωτικών της Αστυνομίας. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, το πλοίο Commander Tide ρυμουλκήθηκε στη ναυτική βάση Aksaz, ενώ το γεγονός ότι το 9μελές πλήρωμα του ήταν Τούρκοι δημιουργεί προβληματισμό για το ενδεχόμενο η επιχείρηση αυτή να ήταν «στημένη». (βλ. Χάρτες 2 και 3 αντίστοιχα).

    

Περαιτέρω, ας συνυπολογισθεί το ενδεχόμενο, οι επιχειρήσεις αυτές να ήταν σχεδιασμένες πριν από το 2014 και διεξήχθησαν από τους Τούρκους όταν δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται εμφανώς από τη σελίδα 233, του βιβλίου με τίτλο «ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ-Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, 2014, Χρ. Μηνάγιας», στην οποία είχε παρατεθεί ο Χάρτης 4 όπου καταγραφόταν οι περιοχές που οι Τούρκοι έχουν σχεδιάσει να πραγματοποιήσουν παρόμοιες επιχειρήσεις. Ειδικότερα, οι πρόσφατες επιχειρήσεις των Τούρκων (βλ. Χάρτες 2 και 3) πραγματοποιήθηκαν στις περιοχές Νο 2 και Νο 6 που φαίνονται στο Χάρτη 4 του παραπάνω βιβλίου. Ας ελπίσουμε ότι, δεν θα επιβεβαιωθεί άλλη φορά ο χάρτης που παρατίθεται στο βιβλίο του συντάκτη του παρόντος και ειδικά στις περιοχές Νο 5 και Νο 7.

Έκτον, σύμφωνα με δήλωση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας Μπεράτ Αλμπαιράκ, οι δραστηριότητες ερευνών και γεωτρήσεων από τώρα και στο εξής θα ακολουθήσουν μια πιο επιθετική διαδικασία. Ειδικότερα:

α. Αμφισβητείται η κυπριακή ΑΟΖ.

β. Άρχισαν οι προετοιμασίες της επιτροπής διαγωνισμού για την αγορά εξέδρας ή πλοίου γεωτρήσεων και άρχισαν να λαμβάνονται οι πρώτες προσφορές.

γ. Η αγορά σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί εντός 2-3 μηνών.

δ. Εξετάζεται η περίπτωση ενοικίασης εξέδρας γεωτρήσεων, εφόσον δεν ευοδωθεί ο εν λόγω διαγωνισμός.

ε. Η πρώτη γεώτρηση θα πραγματοποιηθεί σε ένα χρόνο πιθανόν και ενωρίτερα, στο τέλος του 2017.

 Ήδη έχουν καθορισθεί 2-3 περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο ανοικτά της Antalya (βλ. Περιοχή Νο 7 του Χάρτη 4). Συνεπώς, τους επόμενους μήνες θα πρέπει να αναμένεται έντονη «επιθετική» δραστηριότητα πλοίων επιστημονικών ερευνών ανατολικά και νότια του Καστελόριζου.

Έβδομον, στις 23 Μαΐου 2017 άρχισε η δημιουργία σταθμού εδάφους για την πρόγνωση-πρόβλεψη σεισμών στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου Dokuz Eylül Üniversitesi της Σμύρνης. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο, αφενός θα καλύπτει τις περιοχές του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Τουρκίας, αφετέρου θα υλοποιηθεί από Τούρκο επιστήμονα γαλλικής καταγωγής που είναι αντιπρόεδρος στο Κέντρο Ερευνών GeoCosmo της NASA. Το πρόγραμμα αυτό, όταν θα τεθεί σε λειτουργία, θα δημοσιοποιεί χάρτες σεισμών, ενώ τα δεδομένα που θα χρησιμοποιούνται για την σχετική αναφορά πρόγνωσης-πρόβλεψης θα προέρχονται από ωκεανογραφικές, μετεωρολογικές και ατμοσφαιρικές έρευνες, οι οποίες θα διαβιβάζονται στη ΝΑSA. Επομένως, το επόμενο χρονικό διάστημα τουρκικά πλοία ωκεανογραφικών και σεισμολογικών ερευνών, πέραν των εθνικών αποστολών τους, θα επιχειρούν στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με το κάλυμμα αποστολών προς όφελος της NASA.  

Αναφορικά με το ερώτημα σας για τη «βιομηχανία» NAVTEX από πλευράς Τουρκίας, ο Χάρτης 5 καταδεικνύει εμφανώς την πλήρη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ειδικά στο Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο, καθώς επίσης στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.

Συμπερασματικά, ο σχεδιασμός της Τουρκίας να ακολουθήσει μια πιο επιθετική διαδικασία στις δραστηριότητες ερευνών και γεωτρήσεων κρίνεται σκόπιμο να αξιολογηθεί με τη δέουσα προσοχή, λαμβάνοντας υπόψη το νέο δόγμα του Erdoğan «και στο πεδίο των επιχειρήσεων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» που σας προανέφερα.

Ερώτηση 4^η: Δέκα μήνες μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα και τους ανηλεείς διωγμούς Erdoğan κατά δικαίων και αδίκων πως διαμορφώνεται η κατάσταση τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ); Πιστεύετε ότι πέρα από τις προθέσεις διατηρούν την δυνατότητα για μια στρατιωτική ενέργεια εναντίον της χώρας μας έστω και περιορισμένη;

Απάντηση 4^η: Η απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016 προκάλεσε ένα σημαντικό πλήγμα στη σκληρή ισχύ (hard power) της χώρας, το οποίο εστιάζεται στην ιδεολογική δομή της αλυσίδας διοικήσεως των ΤΕΔ, στις ανάγκες τους σε μόνιμο-επαγγελματικό προσωπικό, καθώς επίσης στη βούληση και το δυναμισμό τους. Συγχρόνως όμως θα ήταν λάθος να μην επισημανθεί το γεγονός ότι, όλα αυτά αποκαθίστανται με σταδιακά αυξανόμενους ρυθμούς. Ειδικότερα:

α. Οι ατλαντιστές αξιωματικοί περιθωριοποιήθηκαν από την αλυσίδα διοικήσεως των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία συγκλίνει προς μια σύνθεση αποτελούμενη από ακραίους εθνικιστές και ευρασιατιστές.

β. Οι μαζικές αποστρατείες Τούρκων στρατιωτικών που συμμετείχαν άμεσα ή έμμεσα στο πραξικόπημα δεν αποτελούν ένα καινοφανές φαινόμενο της τελευταίας περιόδου. Απεναντίας, αυτό αποτελεί μια διαχρονική παθογένεια που έχει τις ρίζες της στο στρατιωτικό κατεστημένο. Επομένως, δεν αποκλείεται η περίπτωση δρομολόγησης των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν στο παρελθόν και ένα μεγάλο μέρος αυτών που αποστρατεύθηκαν να επανέλθουν στην ενεργό υπηρεσία. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι, από τους 280 πιλότους κατηγορούμενους για εμπλοκή τους στο πραξικόπημα, οι 180 έχουν επιστρέψει στα καθήκοντα τους, ενώ συνεχίζεται η υλοποίηση του προγράμματος επιστροφής πιλότων που αποστρατεύθηκαν στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, στις 18-05-2017 πραγματοποιήθηκε η τελετή απονομής των βαθμών σε 24 απόστρατους πιλότους που υπέβαλαν αίτηση επιστροφής στην ενεργό υπηρεσία. Μάλιστα η τουρκική Διοίκηση Αεροπορικών Δυνάμεων για την εν λόγω τελετή ανέφερε στην επίσημη ιστοσελίδας της ότι, «συνεχίζεται η επιστροφή των πρωτοπόρων στη φωλιά τους».

γ. Ως επί το πλείστον, η συγκρότηση, η διάταξη, ο επιχειρησιακός σχεδιασμός και τα εξοπλιστικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν έχουν επηρεασθεί από το πραξικόπημα. Παρόλα αυτά, η αποκατάσταση του πλήγματος που αυτές υπέστησαν απαιτεί χρονικό διάστημα τουλάχιστον 2-3 χρόνια. Φυσικά, η εκτίμηση αυτή δεν αφορά στη δυνατότητα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων να πραγματοποιήσουν μια επιχείρηση σε περιορισμένο τόπο και χρόνο αλλά στη δυνατότητα τους να εφαρμόσουν, στο σύνολο του, το Δόγμα της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής τους και συγκεκριμένα το δόγμα των 2,5 πολέμων (Ελλάδα, Συρία και ΡΚΚ). Συνεπώς, θα ήταν λάθος αν θεωρηθεί ότι ο τουρκικός επιχειρησιακός σχεδιασμός στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου έχει επηρεασθεί από το πραξικόπημα.

Εν τω μεταξύ, ένα άλλο ζήτημα που προκαλεί εύλογες απορίες είναι η φερόμενη ρητορική από αξιωματούχους και μη της ελληνικής πλευράς, η οποία, ως ένα εκκρεμές, την μια μέρα παρουσιάζει τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ως διαλυμένες και την επομένη προβάλλεται μια υπέρμετρη κινδυνολογία για θερμό επεισόδιο, κατάληψη νησιών, νησίδων, βραχονησίδων κ.λπ. Για το λόγο αυτό κρίνεται σκόπιμο να γίνει η ακόλουθη επισήμανση. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Διοικητής της ΜΙΤ είχε επιδώσει σε κάθε μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας ένα φάκελο που περιείχε τις δεκάδες καταγγελίες που είχαν περιέλθει στη ΜΙΤ τους τελευταίους μήνες για το ενδεχόμενο πραξικοπήματος. Φυσικά στο τέλος, αυτές αποδείχθηκαν ανακριβείς και είχαν ως συνέπεια την απώλεια πολύτιμου χρόνου από τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας προκειμένου να αντιδράσουν έγκαιρα. Προφανώς, οι προγενέστερες καταγγελίες για πραξικόπημα πιθανόν να ήταν καθοδηγούμενες από τους στασιαστές, εφαρμόζοντας μια παραλλαγή του μύθου του Αισώπου για τον ψεύτη βοσκό, αναφορικά με τον λύκο και τα πρόβατα. Επειδή λοιπόν, οι στασιαστές Τούρκοι αξιωματικοί γαλουχήθηκαν με την ίδια σκέψη και την ίδια στρατιωτική αντίληψη που γαλουχήθηκε η παρούσα στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας, καλό θα ήταν η απειλή μας εξ ανατολών να αξιολογείται με τεχνοκρατικά κριτήρια βάσει των Φάσεων του Κύκλου Πληροφοριών (Διεύθυνση-Συλλογή-Επεξεργασία-Εκμετάλλευση) και όχι με το συναίσθημα και ατεκμηρίωτες αναλύσεις.

Και το σημαντικότερο. Δεν θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε μόνο στην στρατιωτική ισχύ, αλλά στον τρόπο που η Τουρκία εργαλειοποιεί το σύνολο των στοιχείων εθνικής ισχύος της, όπως η πολιτική ισχύς, η οικονομική ισχύς, η δημογραφική ισχύς, η γεωγραφική ισχύς, η επιστημονική και τεχνολογική ισχύς, καθώς επίσης η ψυχοκοινωνική και πολιτιστική ισχύς. Ενδεικτικά σας παραθέτω τα ακόλουθο παράδειγμα. Η τουρκική κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τη Σομαλία προκειμένου να παραχωρηθούν στην Τουρκία τα αποκλειστικά δικαιώματα αλιείας στις σομαλικές ακτές για 18 έτη. Σύμφωνα με κλειστές πηγές, η σομαλική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την τουρκική πρόταση στις βασικές αρχές της, ωστόσο υπολείπονται ορισμένες λεπτομέρειες. Πως όμως η Άγκυρα έφθασε στο σημείο να διαπραγματεύεται ένα τόσο σοβαρό θέμα σε μια περιοχή ιδιάζουσας παγκόσμιας σημασίας, όπου θα έχει μόνιμη ναυτική παρουσία με αλιευτικά, εμπορικά και πολεμικά πλοία; Μετά το 2011, η Τουρκία, σε συνδυασμό με την ανθρωπιστική βοήθεια που αποστέλλει στη Σομαλία, έχει αναλάβει την ανασυγκρότηση των σομαλικών ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας, εκπαιδεύοντας Σομαλούς στρατιωτικούς και αστυνομικούς, αρχικά στην Τουρκία και στη συνέχεια σε στρατιωτικές σχολές που άρχισε να ιδρύει στη Σομαλία. Ας σημειωθεί ακόμη ότι ενόψει του Ραμαζανιού, στις 02-06-2017 αναχώρησε από την πόλη Mersin της Τουρκίας ένα εμπορικό πλοίο με προορισμό τη Σομαλία, μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια με 15 τόνους τρόφιμα, συνοδευόμενο από τη φρεγάτα TCG Giresun. Υπόψη ότι πρόκειται για τη 12^η αποστολή μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Σομαλία.

Ερώτηση 5^η: Πως βλέπει το τουρκικό πολιτικό κατεστημένο αλλά και η τουρκική κοινή γνώμη την Δύση;

Απάντηση 5^η: Η απάντηση στο ερώτημα σας αποτυπώνεται πλήρως στα συμπεράσματα της ετήσιας έρευνας για το έτος 2016 που πραγματοποίησε το πανεπιστήμιο Kadir Has Üniversitesi της Κωνσταντινούπολης το χρονικό διάστημα από 07 έως 16-12-2016 στις πρωτεύουσες 26 νομών. Ειδικότερα, σε ό,τι έχει να κάνει με την εξωτερική πολιτική, η αντίληψη της τουρκικής κοινωνίας έχει ως ακολούθως: α. Περιορίσθηκε στο 37,5% η αντίληψη περί κινδύνου διαμελισμού της Τουρκίας. Το αντίστοιχο ποσοστό το 2015 ήταν 54,2%. Τούτο προφανώς οφείλεται στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Φορέων Ασφαλείας της χώρας κατά του ΡΚΚ, το οποίο υπέστη σημαντικότατα πλήγματα σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιχειρησιακές δυνατότητες του, όπως απώλειες σε προσωπικό, καταστροφή πολεμικών αποθεμάτων και αποκοπή παράνομων ή μη χρηματοδοτήσεων. Συγχρόνως όμως, θα ήταν λάθος να μην συνυπολογισθούν και οι τουρκικές απώλειες, οι οποίες φαίνεται να μην επηρεάζουν τη θέληση για συνέχιση των επιχειρήσεων και ολοκλήρωση των επιδιωκόμενων στόχων. β. Μόνο το 45,7% στηρίζει την υποψηφιότητα της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. γ. Το 58% θεωρεί ότι η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει να είναι μέλος του ΝΑΤΟ. δ. Το 88,7% δεν θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες ως σύμμαχο/φίλο. ε. Οι χώρες που αποτελούν απειλή για την Τουρκία ταξινομούνται ως εξής: Ισραήλ 73,3%, Ηνωμένες Πολιτείες 60,4%, Συρία 59,3%, Ιράκ 58,3%, Αρμενία 56,8%, Ιράν 55,3%, Ρωσία 42,8% και Ελλάδα 42,8%. Επισημαίνεται ότι το αντίστοιχο ποσοστό για την Ελλάδα το 2015 ήταν 26,3%. στ. Αναφορικά με το θέμα της συνεργασίας με άλλες χώρες, παρατηρείται ένας ευρασιατικός προσανατολισμός σε ποσοστό 52,4%, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχονται σε 5,7% και 8,8% αντίστοιχα. Επίσης, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή έπληξαν τον αλαζονικό μεγαλοϊδεατισμό που προέβαλε το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου με αποτέλεσμα η τουρκική κοινωνία να αρχίζει πλέον να αναθεωρεί τις απόψεις της αναφορικά με την ιδέα της ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής. Ειδικότερα, ενώ το 2013 οι Τούρκοι υποστήριζαν με ποσοστό 49,4% την ιδέα της ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής, το 2016 το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 20,3%. Ακολούθως παρατίθενται αναλυτικοί πίνακες της εν λόγω έρευνας.

Ερώτηση 6^η: Πως θα θέλατε να κλείσετε την παρούσα συνέντευξη;

Απάντηση 6^η: Στις 14-05-2017, δύο ημέρες πριν την συνάντηση του Tayyip Erdoğan με τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, σε άρθρο της τουρκικής εφημερίδας Sabah είχε αναγραφεί το εξής: «Το πρώτο αμερικανικό πλοίο που ήρθε στην Τουρκία το 1800, το υποδεχθήκαμε στέλνοντας σε αυτό ένα αρνί και λουλούδια. Το αρνί περνάει το μήνυμα και συμβολίζει την ειρήνη, ενώ τα λουλούδια συμβολίζουν το Hoşgeldiniz (καλώς ήλθατε). Στο Hoşgeldiniz δεν πήραμε απάντηση, ενώ την ειρήνη ακόμη την ψάχνουμε.». Πρόκειται για ένα κείμενο πολύ ευρηματικό που συνδυάζει την γεωπολιτική με την ιστορία. Όμως, σε ό,τι έχει να κάνει με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ας κλείσουμε τη συνέντευξη με μια παρατήρηση: «Οι Τούρκοι μας έδωσαν πολλές φορές λουλούδια. Να δούμε πότε θα μας δώσουν και το αρνί.».

LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ 1ο ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ε.α. ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΝΑΓΙΑ : ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ERDOGAN ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα όσα συμβαίνουν στην γειτονική μας Τουρκία δεν ενδιαφέρουν μόνο τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες της χώρας μας αλλά και την ελληνική κοινή γνώμη Και είναι εύλογο αυτό το ενδιαφέρον από την στιγμή που ο δύστροπος και αναθεωρητικός γείτονας μας δημιουργεί κλίμα έντασης αμφισβητώντας κατοχυρωμένα κυριαρχικά δικαιώματα και διοικητικές αρμοδιότητες της Ελλάδος που έχουν εκχωρηθεί από Διεθνείς Οργανισμούς. Είχαμε θέσει εμφατικά τον προβληματισμό μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 για το «που και πως το πάει η Τουρκία του Erdogan». Σήμερα δύο μήνες μετά το τουρκικό δημοψήφισμα και λαμβάνοντας επίσης υπόψη και την αδιέξοδη εμπλοκή της Τουρκίας στα προβλήματα της Μέσης Ανατολής ο παραπάνω προβληματισμός γίνεται ακόμα πιο βασανιστικός. 

Ερώτηση 1η: Ακούσαμε πολλές αναλύσεις και απόψεις για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τις συνταγματικές αλλαγές στη Τουρκία. Ποια είναι η δική σας άποψη σχετικά με το πως θα προχωρήσει την «σουλτανοποίηση» της Τουρκίας ο Erdogan; Θα είναι αρκετά ισχυρός για να ολοκληρώσει το όραμα του;

Απάντηση 1η: Όλες οι εξουσίες της τουρκικής κυβέρνησης, του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και εν γένει της πολιτικο-κοινωνικής ζωής της Τουρκίας συγκεντρώθηκαν σε ένα άτομο, τον Recep Tayyip Erdogan, με αποτέλεσμα αυτός να διοικεί τη χώρα με υπέρμετρα μεγάλες αρμοδιότητες. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: «Ο Erdogan είναι δικτάτορας, ολιγάρχης ή τύραννος;». Σύμφωνα με τον Τούρκο ακαδημαϊκό και αρθρογράφο Ahmet Insel, ο Erdogan είναι ένας «εκλεγμένος δικτάτορας» και το καθεστώς που αυτός εγκαθιδρύει είναι μια «Συνταγματική Δικτατορία».

Συνακόλουθα δε, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το πολιτικό και κοινωνικό βαρόμετρο του πρόσφατου δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου, το οποίο ανέδειξε εμφανέστατα πέντε κύρια συμπεράσματα.

Πρώτον, άμεσα η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να ακολουθεί καθυστερημένα, αναγνώρισαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος παρά τις καταγγελίες που υπήρχαν για νοθεία. Τούτο εκλαμβάνεται ως μια πράξη νομιμοποίησης του Tayyip Erdogan διεθνώς. Μάλιστα, η εν λόγω νομιμοποίηση θα προβληθεί ακόμη περισσότερο στις 15-07-2017 από τις εκδηλώσεις μνήμης εν όψει της πρώτης επετείου του πραξικοπήματος που θ πραγματοποιηθούν σε όλη τη χώρα με την παρουσία του Τούρκου προέδρου.

Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά στις διαχρονικές πολιτιστικές, κοινωνικο-οικονομικές και δημογραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας, η οποία εμφανίζεται τριχοτομημένη. Τούτο αποτυπώνεται εμφανώς στους ακόλουθους χάρτες των εκλογικών αποτελεσμάτων από το 2014 έως το 2017, βάσει των οποίων στη Θράκη, στα Μικρασιατικά Παράλια και στις μητροπόλεις, όπως στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, υπερίσχυσε το ΟΧΙ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, η αστικοποίηση αφενός διαπλάθει πολίτες με ελεύθερη σκέψη προσαρμοσμένη στα δυτικά πρότυπα, αφετέρου διόγκωσε τα προβλήματα της καθημερινότητας λόγω της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης και της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.

Σύμφωνα με το τρίτο συμπέρασμα, τα εθνικιστικά και σοβινιστικά συναισθήματα είναι πιο ισχυρά στην κεντρική Τουρκία και στις περιοχές του Εύξεινου Πόντου, όπου τυγχάνουν πλήρους αποδοχής η στρατηγική της τουρκικής κυβέρνησης για τη Συρία, καθώς επίσης οι πολιτικές έντασης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες. Από την άλλη πλευρά, οι εν λόγω πολιτικές δημιουργούν έντονη ανησυχία στη δυτική Τουρκία και στα Μικρασιατικά Παράλια.

Το τέταρτο συμπέρασμα, αφορά στους κουρδικούς νομούς. Παρόλο που υπερίσχυσε το ΟΧΙ στους περισσότερους εξ αυτών, διαπιστώθηκε αύξηση των εκλογικών ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ κατά 416.880 ψήφους και μείωση των αντίστοιχων ποσοστών του κουρδικού κόμματος HDP κατά 322.482 ψήφους, σε σύγκριση με τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015. Σύμφωνα με την τουρκική εταιρεία δημοσκοπήσεων KONDA, η οποία πραγματοποίησε την εν λόγω έρευνα, τα ποσοστά αυτά αφενός οφείλονται στην ψυχολογία που δημιούργησε το περιβάλλον έντασης και συγκρούσεων στη νοτιοανατολική Τουρκία, αφετέρου στην ανεπαρκή προεκλογική εκστρατεία των Κούρδων λόγω του ό,τι η ηγετική τους ομάδα είχε φυλακισθεί κατηγορούμενη για διασυνδέσεις με το ΡΚΚ. Συνεπώς, το δόγμα Erdogan «κερδίζω πολλαπλασιάζοντας την ένταση και τις συγκρούσεις» φαίνεται ότι πέτυχε εν μέρει τον σκοπό του στις κουρδικές περιοχές.

Τέλος το πέμπτο συμπέρασμα έχει να κάνει με το γεγονός ότι, η ιδεολογική ηγεμονία του συντηρητισμού (σ.σ. ο συντηρητισμός στην Τουρκία έχει δύο πολιτικές πτέρυγες: τον ισλαμικό συντηρητισμό που εκπροσωπείται από το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ και τον εθνικιστικό συντηρητισμό που εκπροσωπείται από το εθνικιστικό κόμμα MHP) νίκησε τα υπόλοιπα κόμματα, των οποίων η ηγεμονία είναι αμφισβητήσιμη και αρκείται μόνο στην τακτική της «πολιτικής ανυπακοής». Αναλυτικότερα, σύμφωνα με Τούρκους ακαδημαϊκούς που δεν έχουν φυλακισθεί ακόμη, η «πολιτική ανυπακοή» είναι δικαίωμα και καθήκον του κάθε πολίτη της χώρας, οριοθετώντας τη δράση τους στα εξής: α. Καθιστικές διαμαρτυρίες. β. Καταλήψεις. γ. Συγκεντρώσεις υπογραφών. δ. Δημοσιοποίηση καταγγελιών. ε. Απεργία πείνας. στ. Διαφυγή σε άλλες χώρες ως πολιτικοί πρόσφυγες και συνέχιση του αγώνα από το εξωτερικό.

Αναφορικά δε με την απάντηση στο ερώτημα σας εάν ο Erdogan θα είναι αρκετά ισχυρός για να ολοκληρώσει το όραμα του για την Τουρκία κρίνω σκόπιμο να σας παραπέμψω σε πρόσφατο κείμενο της τουρκικής εφημερίδας Milliyet όπου αναγράφεται το εξής: «Ποιος είναι πιο ισχυρός; Το λιοντάρι ή ο κυνηγός; Μέχρι να μάθει το λιοντάρι να γράφει, η κάθε ιστορία και το κάθε αφήγημα θα συνεχίζει να εξυψώνει τον κυνηγό.».

Με δεδομένο λοιπόν ότι, στην Τουρκία δεν υπάρχει κάποια άλλη ηγετική προσωπικότητα ικανή να συσπειρώσει όλες τις ανομοιογενείς κοινωνικο-πολιτικές δυνάμεις που τάσσονται κατά του Erdogan και στη συνέχεια αυτή να αντιπαρατεθεί πολιτικά εναντίον του, θεωρώ ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα συνεχίσει να κατέχει τη θέση του «κυνηγού» στην εσωτερική πολιτική της χώρας του, εκτός και εάν υπάρξει κάποια αιματηρή εξέλιξη (πραξικοπηματική ή μη). Μάλιστα οι μήνες Ιούνιος και Ιούλιος είναι πρόσφοροι για κάτι τέτοιο.

Συγχρόνως, ένας προβληματισμός από ελληνικής πλευράς αναφορικά με «το λιοντάρι και τον κυνηγό» κρίνεται αναγκαίος, προκειμένου να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας να μετατραπούν σε ελληνοτουρκικά προβλήματα. Ενδεικτικά σας παραθέτω δύο παραδείγματα. α. Σε έκθεση πληροφοριών που διαβιβάσθηκε σε αρμόδιους κρατικούς Φορείς της Τουρκίας στις 26 Μαΐου 2017 αναγράφηκε ότι, ο Muhammed Fethullah Gülen έδωσε εντολή στα μέλη του κινήματος τους να εγκαταλείψουν την Τουρκία. Επίσης, βάσει της εν λόγω έκθεσης, οι γκιουλενιστές έχουν συμφωνήσει με δίκτυα δουλεμπόρων να τους βγάλουν από τη χώρα έναντι του ποσού των 5.000 ευρώ ανά άτομο. Μάλιστα, εδόθη η οδηγία στους γκιουλενιστές να μην μιλούν τουρκικά μέχρι να διαφύγουν στο εξωτερικό, ώστε να εκλαμβάνονται ως πρόσφυγες. Πέραν τούτου έχουν ετοιμασθεί και πλαστά διαβατήρια κόστους 5.000 ευρώ έκαστο. Κατόπιν τούτου, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, το θέμα των Τούρκων που θα αιτούνται πολιτικό άσυλο όχι μόνο θα συνεχισθεί, αλλά μεταξύ αυτών θα περιλαμβάνονται και υψηλόβαθμα στελέχη του τουρκικού κρατικού μηχανισμού. Στην εκτίμηση αυτή συνηγορεί η σύλληψη του στρατηγού ε.α. Galip Mendi στις 2 Ιουνίου 2017 από τμήματα της 54 Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας στα ελληνοτουρκικά σύνορα πλησίον της Αδριανούπολης τη στιγμή που αυτός επιχειρούσε να περάσει παράνομα στην Ελλάδα. Σημειωτέον ότι, ο Mendi ήταν αρχηγός της στρατοχωροφυλακής και αποστρατεύθηκε αμέσως μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. β. Στα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας για την επιχείρηση σύλληψης του Erdogan στη Μαρμαρίδα, οι εισαγγελίες της Άγκυρας και της Muğla διερευνούν την υπόθεση ενός αεροσκάφους της ελβετικής αεροπορικής εταιρείας Albinati, το οποίο το βράδυ του πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Dalaman με επιβάτες τους Dario Paolo Mordasini, Piera Denise Walther και Benedikt Kissling. Το αεροσκάφος αυτό απογειώθηκε τα ξημερώματα της επομένης ημέρας στις 06.00 χωρίς να επιβαίνουν σε αυτό τα εν λόγω άτομα, τα οποία σύμφωνα με τους Τούρκους μετέβησαν στην Ελλάδα με θαλαμηγό. Αυτό που προκαλεί «εντύπωση» στις τουρκικές δικαστικές αρχές είναι ότι, οι σχετικές διαδικασίες για την προσγείωση και απογείωση του αεροσκάφους στο Dalaman δρομολογήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από τρεις μήνες, ενώ η ημερομηνία και η ώρα άφιξης και αναχώρησης του τροποποιήθηκε πολλές φορές.

Ερώτηση 2η: Μετά την διαπιστωμένη απόκλιση συμφερόντων με τις ΗΠΑ στο «συριακό πρόβλημα» αλλά και τις γεωπολιτικές ακροβασίες με την Ρωσία του Πούτιν πιστεύετε ότι η Τουρκία με τον Erdogan θα διατηρήσει την υψηλή αξία της στο γεωπολιτικό «χρηματιστήριο»;

Απάντηση 2η: Το νέο δόγμα του Erdogan είναι «και στο πεδίο των επιχειρήσεων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων». Όταν λοιπόν η Τουρκία διαπίστωσε ότι είχε απομονωθεί στη Συρία, διεξήγαγε την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη (Fırat Kalkanı), θέτοντας ως νομική βάση το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του Ο.Η.Ε. αναφορικά με το δικαίωμα αυτοάμυνας, η οποία της έδωσε μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Σε πρώτη Φάση, η επιχείρηση αυτή αφορούσε στη δημιουργία μιας Ασφαλούς Περιοχής (Güvenli Βölge) κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων δυτικά του Ευφράτη ποτ., διήρκεσε 198 ημέρες από τις 24-08-2016 μέχρι τις 29-03-2017, ενώ τέθηκαν υπό τον έλεγχο της Τουρκίας 243 κατοικημένοι τόποι και 2.015 τετραγωνικά χλμ. του συριακού εδάφους. Κατά τη δεύτερη Φάση, η Άγκυρα έχοντας ως modus operanti τη δημιουργία και έλεγχο του ψευδοκράτους στην Κύπρο, έχει θέσει σε εφαρμογή τα εξής: α. Υλοποιείται ο σχεδιασμός συγκρότησης αστυνομικής δύναμης, βάσει του οποίου θα εκπαιδευθούν 5.000 Σύριοι στην Τουρκία σε θέματα αστυνόμευσης και εσωτερικής ασφάλειας. Ήδη οι πρώτοι 500 αστυνομικοί ανέλαβαν τα καθήκοντα τους. β. Αποφασίσθηκε να αποσταλεί στη βόρεια Συρία μια (μόνιμη;) τουρκική δύναμη εσωτερικής ασφάλειας 4.000 ατόμων, αποτελούμενη από Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων (JÖH) της στρατοχωροφυλακής και Μονάδες Eιδικών Επιχειρήσεων (PÖH) της αστυνομίας. Η αποστολή της δύναμης αυτής θα αφορά, αφενός στην εκκαθάριση της περιοχής από εναπομείναντες τζιχαντιστές, αφετέρου στη διευκόλυνση επιστροφής Σύριων προσφύγων από την Τουρκία στη Συρία. γ. Η Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού Γενικού Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων (Bordo Bereli) υλοποιεί ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης Σύριων αντικαθεστωτικών σε στρατόπεδα πλησίον των συνόρων με τη Συρία, με αντικειμενικό σκοπό να συγκροτηθεί ένας τακτικός στρατός δύναμης 10.000 ατόμων. Σημειωτέον ότι, οι Τούρκοι αξιολόγησαν τα τρωτά επιχειρησιακά σημεία που προέκυψαν από τη συμμετοχή των αντικαθεστωτικών στην επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη και με την εκπαίδευση που προαναφέρθηκε επιδιώκουν την πλήρη εξάλειψη τους. δ. Οι μουφτείες των τουρκικών νομών Gaziantep και Kilis (σ.σ. βρίσκονται στα τουρκο-συριακά σύνορα) ανέλαβαν την εκπαίδευση 467 Σύριων ιμάμηδων, οι οποίοι θα αναλάβουν καθήκοντα στη Συρία. Υπόψη ότι, έχει ολοκληρωθεί η εκπαίδευση 21 ιμάμηδων στο Gaziantep και 40 ιμάμηδων στην Καισάρεια, ενώ βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης η συγκρότηση ενός μόνιμου Κέντρου Εκπαίδευσης Ιμάμηδων στο Gaziantep δυναμικότητας 100 εκπαιδευομένων. Παράλληλα, έχει ανατεθεί σε 4 Τούρκους μουφτήδες ο συντονισμός της αποκατάστασης των ζημιών που προκάλεσαν οι τζιχαντιστές στα τζαμιά στην Ασφαλή Περιοχή (Güvenli Βölge) που δημιουργήθηκε από την Τουρκία. Ήδη, πριν το Ραμαζάνι ολοκληρώθηκαν οι εργασίες σε 60 τζαμιά και συνεχίζονται οι εργασίες σε 42 ακόμη. ε. Συνεχίζεται η επιστροφή Σύριων προσφύγων από την Τουρκία στη Συρία. Ο μέχρι τώρα αριθμός τους ανήλθε στους 37.949. στ. Το τουρκικό υπουργείο Δικαιοσύνης ανέλαβε τη συγκρότηση των δικαστικών αρχών εκπαιδεύοντας ανάλογα Σύριους νομικούς. Για το λόγο αυτό απεστάλησαν στη Συρία 7 Τούρκοι δικαστικοί. ζ. Ο συντονισμός των θεμάτων εκπαίδευσης και υγείας πραγματοποιείται από Τούρκους εκπαιδευτικούς και ιατρούς. η. Βρίσκεται σε εξέλιξη πρόγραμμα αποκατάστασης των προβλημάτων ύδρευσης και ηλεκτροδότησης που υφίστανται. Συνεκτιμώντας όλα αυτά διαπιστώνεται ότι, οι Τούρκοι εισήλθαν στη Συρία για να μείνουν αφενός δημιουργώντας κρατικές δομές ελεγχόμενες πλήρως από την Άγκυρα, αφετέρου αποκόπτοντας τον κουρδικό διάδρομο της βόρειας Συρίας.

Στο ερώτημα σας αναφορικά με την απόκλιση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ στη Συρία, η τουρκική στρατηγική δεν αποσκοπεί σε άμεσα και μεγαλεπήβολα αποτελέσματα. Οι Τούρκοι ξέρουν να περιμένουν και προβαίνουν σε μικρά βήματα κάθε φορά. Στην παρούσα Φάση σας προανέφερα τι πέτυχαν. Σε ό,τι έχει να κάνει με τις ΗΠΑ, η Άγκυρα προς το παρόν αρκείται στη δήλωση του Αμερικανού προέδρου Τραμπ αναφορικά με τη χορήγηση στην Τουρκία τους εξοπλισμούς που αυτή επιθυμεί. Ειδικότερα, ο Erdogan έθεσε στους Αμερικανούς ως θέμα άμεσης προτεραιότητας τη συμπλήρωση των πολεμικών αποθεμάτων της χώρας του σε πυρομαχικά πυροβολικού και έξυπνων βομβών (αέρος-εδάφους), τα οποία ελαττώθηκαν σημαντικά λόγω των πολύμηνων επιχειρήσεων εναντίον των τζιχαντιστών και εναντίον των Κούρδων. Τούτο κρίνεται σκόπιμο να τύχει ιδιαίτερης προσοχής από ελληνικής πλευράς.
Σε ό,τι έχει να κάνει με τις σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία θεωρώ ότι, ο Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά τον Erdogan, αλλά και ο Erdogan γνωρίζει πολύ καλά τον Πούτιν. Ωστόσο, και οι δύο ηγέτες έχουν βρει ένα modus vivendi και δεν διαφαίνεται μια πιθανή διάρρηξη των σχέσεων τους στο εγγύς μέλλον.

LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ