Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλον ότι βασαναστικά ερωτήματα αναφύονται σχετικώς προς τα οντολογικά άλγη του εκάστοτε ανθρώπου, ο οποίος έχει αλλοτριωθεί εις μέγιστο βαθμό και η έκταση της αντιλήψεώς του εξικνείται μέχρι την, φθαρτή ¨επιδημία¨ της βρόσεως και πόσεως, άνευ, ικανότητας, ή διακεκριμένης αντιλήψεως ουσιαστικής και έγκυρης ερμηνείας του επέκεινα.

Ίσως το νυν, συνιστά πρόκριμα δια τον εντεύθεν, δια τον ενθάδε και το επέκεινα, ή ημείς, όντες, προσωρινώς υγιείς βιώνωμεν την κίβδηλη ευωχία μία πλασματικής ευημερίας και οικονομικής ευρωστίας υπό την φαινομενική δαρή της αιωνιότητας.

Ο μηδενισμός καθώς και τα καίρια ερωτήματα περί της αγωνίας του θανάτου, άγουν εκών άκων τον εκάστοτε πολίτη προς τον σχηματισμό μίας στέρεας πεποιθήσεως, περί του τι μέλλει γενέσθαι, τι τέξεται η επιούσα, τι άραγε συμβάνει μετά τον Θάνατον.

Η ιδρυθείσα δια του Ιερού Βαπτίσματος και Χρίσματος, σχέσεως μετά του Κυρίου μας, τι εστίς;- συνιστά απλώς μία επιδερμική σχέση, θεωρητικής ελπίδας, ή τεκμήριο, γεγονός, δια την βιωματική σχέση με τον Θεάνθρωπο η οποία εμβαθύνεται και διατηρήεται αλώβητος, καθ΄ ημέραν και καθ’ ομοίωσιν, δια μέσου της ζώπυρης Προσευχής και την διαρκή τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό;

Ακανθώδη ερωτήματα, σχετικώς προς την αδυσώπητη ροή, του πεπερασμένου χρόνου,  καθόσον αφορά τους οιονεί «κανόνες», οι οποίες διέπουν αναπόδραστα το φαινόμενη της ιδίας της ζωής μας, εκόντες άκοντες.

Πώς άραγε, ακρωτηριάζεται το νήμα της ζωής, τι υπάρχει μετά τον Θάνατον, πώς εξοπλιζόμεθα δια την διαφύλαη της αιώνίας Ζωής.

Σήμερον, εν τω πλαισίω, της επελαυνούσης Παγκοσμιοποιήσεως, όπου εξαπολύονται επιθέσεις κατά δομιών στοιχείων τα οποιά συγκροτούν την ταυτότητα των εθνών, ή άλλως κατά θρησκειών, οι οποίες αφυπνίζουν τον πολίτη, διότι ομιλούν εις την καρδιά και την ψυχή του, όπως η ζώσα ορθόδοξη παράδοση, δέον όπως εξοστρακίζονται και εκριζώνονται, ούτως ώστε ο άνθρωπος να είναι έρμαιο των πολιτικών επιλογών, άθυρμα άνευ ουδεμίας πνευματικής αντιστάσεως.

Η εποχή μας σήμερα καταρρακώνει το ανθρώπινο πρόσωπο, καλλιεργώντας τεχνηέντως τον σκοταδισμό, την άγνοια και τον  πανικό φόβο, ακριβώς δια να μην έχει τα πνευματικά εχέγγεια αλλά ούτε και μία στέρεη σχέση με το θεό να αντιμετωπίζει τελεσφόρως τα αναφυόμενα προβλήματα με τον θεό.

Ο ολετήρας του ισοπεδωτισμού και της  Νέας Τάξης πραγμάτων, θέλουν τον άνθρωπο, πλήρως εξαρτημένο από την κοσμική εξουσία, ως την μοναδική αυθεντική και ύπατη, δήθεν προιόν του ορθολογισμού, επιδιώκοντας προπαγανδιστικά να ταυτίσουν και να εξομοιώσουν την Πίστη προς τον Θεό, ως υπολείμματα των ακροτήτων του μεσαίωνα, ακριβώς δια να προξενήσουν σύγχυση στους πολίτες, καθιστώνατς τους εν συνεχεία, και κατ’ επέκταση ευεπίφορους προς την καθολική χειραγώγήση τους.

Η πίστη προς τον Θεό, ανακαινίζει και προστατεύει τον άνθρωπο, διότι ενδύεται της Θείας Χάριτος, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αφεύκτως ενεργά αντανακλαστικά αντιδράσεως κατά του ερριζωμένου κατεστημένου, το οποίο διαβάλλει τις θρησκείες και ιδίως τον Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου μας.

Ενδεικτικό αυτής της εκμαυλιστικής πολιτικής τα βιβλία των θρησκευτικών εις τα Σχολεία τα οποία, εις το εμπροσθόφυλλο, απεικονίζουν καθιδρύματα, εν είδει εκκλησιών άνευ να φέρουν το Σταυρό, ομοιάζουν δε με Τζαμιά.

Ουδέν τούτο καθίσταται τυχαίο, καίπερ αυτό αντιβαίνει και εις την Συνταγματική Έννομη Τάξη, καθότι η Κρατούσα Εκκλησία μας είναι η Ορθόδοξος, αλλά τούτο αποβλέπει εις το να δημιουργηθεί μία νέα γενιά μαθητών, οι οποίοι θα αμφιβητούν εξυπαρχής την αληθές γεγονός της Αναστάσεως και την Πνευματική δύναμη του Τιμίου Σταυρού.

Εν κατακλείδι, παρά, ότι είμεθα ανεξάρτητο Κράτος, φέρεται να υποτασσόμεθα εις τα προτάγματα της φαύλης Νέας Τάξεως πραγμάτων, ούτως ώστε να αλλοτριωθούμε και να αποκούμε εκ της παραδόσεως μας, η πρόθεσίς των είναι ο πλήρως ακρωτηριασμός του ομφαλίου λώρου, πλην όμως ημείς, δέον όπως αντισταθούμε, έστω και εις τα πρότυπα των Κρυφών Σχολιών, όπως οι πρόγονοί μας, προσδοκώντας σιωπηρά την νεκρανάσταση του Γένους και την Δεξίωση της αριστοκρατίας της Ελευθερίας μας, πράγμα το οποιο θα γίνει, διότι ο Τριαδικός θεός ενωτίζεται τις προσευχές μας και θα μας αποκαλύψει τον δρόμο της πολιτικής και κονωνικής Εξαναστάσεώς μας, άγαν συνόμως.

https://www.pronews.gr/opinion-makers/i-paraxaraksi-tis-istorikis-mas-synexeias/?fbclid=IwY2xjawF07dpleHRuA2FlbQIxMAABHf6N7NLd605qCUL3xf3ExSuuje9B87r6yeU5i6UNl1x8onrQP3V2kqa67A_aem_ABZoKFB6A-HQiQUDTdx2EA 

 

 

ΤΟ ΨΑΘΥΡΟ ΑΚΡΟΘΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΦΕΡΝΗ WOKE ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλον, ότι αναφύεται μία εντεινόμενη προβληματική αναφορικώς με τον δρομολογούμενο εκ μέρους της κυβερνήσεως γάμο των ομοφυλοφίλων,  ο οποίος εισάγει αυτοδικαίως την «κερκόπορτα», δια την τεκνοθεσία, γεγονός το οποίο δημιουργεί το ενδόσιμο και την θρυαλλίδα δια πυροδότηση σωρείας αντικρουομένων συζητήσεων, εν τω κοινοβουλίω και αλλαχού,  μεταξύ των πολλαπλών και ετερόκλητων αντιπαραθέσεων και επάγομαι, ως προς τούτο, ακολούθως :

Ο σεβασμός εις τα ανθρώπινα εν γένει ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, ως τοιαύτα κατοχυρούνται ρητώς εις την Συνταγματική έννομη τάξη και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθίστανται πανθομολογούμενα και λογίζονται αδιαμφισβήτητα και μακράν παραδεδεγμένα, με κορυφαία, έκφναση αυτών το δικαίωμα εις την ιδιωτική ζωή, μέρος της οποίας καθίσταται ανυπερθέτως ο σεξουαλικό προσανατολισμός ή την ταυτότητα φύλου, με νομικές και κοινωνιολογικές προεκτάσεις (….).

Πέραν όμως της σαφούς αυτής οριοθετήσεως δια την αναγνώριση και την άνευ διακρίσεων, μεταχείριση των συγκεκριμένων υποκειμένων δικαίου και ισότιμη ένταξη εις το κοινωνικό γίγνεσθαι επί σκοπώ, εξαλείψεως της ρατσιστικής βίας, επί των ημερών μας, βιώνουμε μία πρωτόγνωρη κατακλυσμιαία, επιβολή ενός ιδιώνυμου κύματος αρτιφανούς ολοκληρωτισμού και δια πυρός και σιδήρου δόγματος, εις βάρος την μέχρι τούδε υφιστάμενης πραγματικότητας, η οποία βαπτίζεται αυθαιρέτως, άνευ οιουδήποτε επιστημονικού ερείσματος, ως καινοφανής προοδευτική, άνευ ουδενός βιοτικού προηγούμενου και  απτού επιστημονικού διαπιστευτηρίου, αλλά, απλώς επιβάλλεται από μία οιονεί «ασύμμετρη απειλή» εξουσίας, από ένα δεσπόζον διευθυντήριο ως την αυθεντική εκδοχή της αδιαμφισβήτητης πολιτικής ορθότητας.

Το ρητορικό ερώτημα το οποίο αυτοδικαίως φύεται εν προκειμένω, καθίσταται το εξής : ποιος άραγε, θέτει αυτούς τους κανόνες, οι, κατά το προσφυώς λεγόμενον, θεμελιωτές και οι αρχιτέκτονες της πολύφερνης μείζονος επανεκκινήσεως;

Πώς οι κανόνες αυτοί, εν πάση περιπτώση, προέκυψαν αιτιωδώς, από διεπιστημονικές έρευνες ή μελέτες;

Επί ποιο σκοπώ επιτέλους επιβάλλονται εισάγοντας ανεδαφικούς και ανεπέρειστους επιστημονικούς όρους;

Ως εκ τούτου , ομιλούμε δια την προελαύνουσα νέα τάξη πραγμάτων η οποία θέτει εις καθολική αμφισβήτηση, εις την παρούσα χρονική συγκυρία, την κατά φύσιν, παραδοσιακά διαχρονική ροή της ζωής, συμφώνως προς την Εκκλησιαστική και Ιστορική αλλά και την  Ελληνική νομική παράδοση.

Η «φύρδην μίγδην», εκ του μη όντως κατασκευασμένη θεωρία,  υπό των «πεφωτισμένων κηνσόρων» ,παγκοσμίως, προεξαρχόντως, εξ Αμερικής, ύστερον εις τα Ευρώπας, και σήμερον, εν τη πατρίδι, μας, συνομολογεί, την βίαιη εισβολή της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιήσεως και την απόπειρα καταλύσεως και εκριζώσες οιασδήποτε, πολιτισμική ταυτότητα και κοινωνικής παραδόσεως, παντάπασι άκριτα και αυθαίρετα, δίκην ενός ανεπέρειστου και εύθρυπτου ψευδεπίγραφου προοδευτισμού.

Η νοηματοδότηση, της νέας πραγματικότητας, όπου κυριαρχεί η ασυδοσία και η ελευθεριότητα, βάλλει λυσσωδώς, κατά της  βιολογικής οριοθετήσεως, των φύλων, επιχειρώντας κυκλωτερώς την αποδόμηση οιουδήποτε αξιακού μεγέθους, σχετίζεται με την διαιώνια κατά φύσιν πραγματικότητα, ως αναληθές και αναχρονιστικό.

Εν άλλοις λόγοις, η νέα αυτή πραγματικότητα, αμφισβητεί εκ βάθρων την παραδοσιακή νοοτροπία, εισέτι και την ύπαρξη των δύο φύλων, υπό το καλειδοσκόπιο και το πρίσμα του δήθεν «στερεότυπου», επιχειρώντας τοιουτοτρόπως, να τα συκοφαντήσει, άνευ επιστρατεύσεως της παραμικράς ουσιαστικής και επιστημονικώς βάσιμης επιχειρηματολογίας, απλώς δια της ποινικοποιήσεως της διαφορετικής απόψεως με αποτέλεσμα να καθιδρύεται ακολούθως, μία δρακόντεια νομοθεσία προς άσκηση λογοκρισίας προς τον διαφορετική εν τέλει διατύπωση γνώμης  και  την συνακόλουθη δίωξη των αντιφρονούντων δια της προσάψεως του στίγματος του εγκληματία σκέψεως.

Βαίνωμεν δηλαδή προς τον νεοπαγή ολοκληρωτισμό ασκήσεως ιδεολογικής τρομοκρατίας, αστυνομεύσεως της σκέψεως  και εξουδετερώσεως του αντιφρονούντος, επιβάλλεται μία νεότευκτη μορφή πιστοποιήσεως φρονημάτων, εκ των ωσεί  «σταυροφόρων» της ελευθερίας, με αποτέλεσμα να ζώμεν, μία πρωτόγνωρη ιδιότυπη δικτατορία, αυτής ταύτης, της επιβληθείσης πολιτικής ορθότητας.

Επιστέγασμα δε, της υφιστάμενης αυτής ανελευθερίας, καίτοι βαπτίζεται ως ελευθερία και προοδευτισμός, είναι, εκ των ών ούκ άνευ,  ο στραγγαλισμός των αντιφρονούντων δια απηνών ποινικών διώξεων και ανηλεών στιγματισμών καθώς και η ακατάληπτη πολιτικοποίηση των αρνητών της πολιτικής ορθότητας, ως ακροδεξιών, συντηρητικών, ήτοι : νεολογισμούς όλης της πολύφερνης τοιαύτης, κατά το μάλλον ή ήττον, «woke»  κουλτούρας.

Η εν λόγω βεβαίως «ατζέντα», ερείδεται εις την επελαύνουσα παγκοσμιοποίηση και δη εις τον ισοπεδωτικό ολετήρα της απο-εθνικοποιήσεως, της αποδομήσεως των παραδοσιακών ταυτοτήτων, την απο-θρησκειοποίησης, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση εις τις νέες γενιές, ωθώντας πολλά παιδιά εις τις επώδυνες, εγχειρήσεις αλλαγή φύλου, τις περίφημες «φυλο-μεταβάσεις».

Η μονολιθικότητα του κατά του αόρατου αυτού συστήματος, κατατείνει εις τον επηρεασμό ιδίως της νέας ηλικίας, δια της αποδομήσεως των φύλων και την αποθέωση της πολλαπλής ταυτότητας φύλου και της ενθάρρυνσης της ομοφυλοφιλίας, ως αποκεκομμένη αυταξία, της βιολογικής οριοθετήσεως των δύο εκ Θέου φύλων.

Με βάσει τα ως άνω, τα οποία δέον όπως αναλυθούν, πολυπρισματικώς και ολιστικώς, υπό την θεολογική, κοινωνιολογική και νομική άποψη, άγουν αφεύκτως προς την μαζικοποίηση της κοινωνίας και την αναγόρευση ως θρησκεία, ενός ανερμάτιστου «δικαιωματισμού», ένα εκρεικτικό μείγμα διανοητικά ευνουχισμένων ανθρώπων, άνευ αρχής και τέλους, ευεπίφορους προς την ποδηγέτηση, από οιοδήποτε αμοραλιστικό διευθυντήριο.

Έτι περαιτέρω, εν  προκειμένω, εισάγεται προς ψήφιση ο γάμος των ομοφυλοφίλων ο οποίος, συνιστά ανυπερθέτως, τον προθάλαμο και την κερκόπορτα της εν Ελλάδι τεκνοθεσίας, δια της τροποποιήσεως του Νόμου, περί της παρενθέτου κυοφορίας, καθότι, ο εν λόγω γάμος, καίτοι εκ του περισσού, καθότι κατοχυρούνται ρητώς τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων δια του Ν. 4356/2015, ούτως ειπείν του συμφώνου συμβιώσεως, επιχειρείται, η νομιμοποίηση της υιοθεσίας των τέκνων  δια παρενθέτου μητέρας, πράγμα το οποίο απαγορεύει ρητώς η υφιστάμενη δικαιοταξία.

Ο γάμος των ομοφυλοφίλων, καταστρατηγεί βασικά θεμέλια της Συνταγματικής μας παράδοσης καθότι, υποσκάπτονται ευθέως τα θεμέλια της ελληνικής οικογένειας και βλάπτεται άγαν βαναύσως το υπέρτερο συμφέρον του ανηλίκου τέκνου, να του διασφαλιστεί το δικαίωμα να ανατραφεί σύμμετρα και ψυχο-συναισθηματικά ισόρροπα με τον πατέρα του και την μητέρα του, δηλαδή εις ένα κατά φύσιν περιβάλλον καθότι η βιολογική οριοθέτηση δεν εξαντλείται μόνον, εις τον σεξουαλικό προσανατολισμό αλλά και εις την στέρεη υποδομή και υπόβαθρο την οποία νομοτελειακώς φέρουν, η από κοινού και εξίσου καταλυτική και σπουδαία επίδραση, αμφοτέρων των, διαφορετικού φύλου, γονέων ως προς την προσήκουσα άσκηση της γονικής μέριμνας.

Άρα λοιπόν, η κατάλυση της πυρηνικής οικογένειας και ο εξοστρακισμός των, τω όντι,  παιδαγωγικώς ορθού ρόλο αμφότερων των δύο γονέων,  συνεπάγεται αυτοδικαίως και την ευθεία υποτίμηση του κατά φύση πολυσχιδούς και δαψιλούς ρόλου της γυναίκας, ιδίως ως μητέρα, πολίτης γυναίκα, η οποία ουδαμώς ανέχεται ο στέρεος δημοκρατικός νομικός πολιτισμός να μετασχηματισθεί εις μία βιομηχανία-εργοστάσιο εκκόλαψης βρεφών, ή κατά παραγγελία, κυήσεως τέκνων με προκαθορισμένο φύλο.

Η ιταμή τοιαύτη παρέμβαση προς το φύλο των τέκνων και η εμπορευματικοποίηση της γυναίκας αμιγώς σε μηχανή αναπαραγωγής κατά παραγγελίας των ομόφυλων ζευγαριών προσκρούει εις τα κρατούντα χρηστά ήθη αλλά και την κατά φύση ιδιοσυστασία του βιολογικού γίγνεσθαι δημιουργώντας ακανθώδη και καίρια προβλήματα βιοηθικής.

Ως εκ τούτου, τασσόμεθα υπέρ των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ουχί όμως ως προς τον γάμο και την τεκνοθεσία, διότι τα αγαθά τα οποία διακυβεύοντα, η οικογένεια, το συμφέρον του τέκνου και η γυναικεία αυταξία καθίστανται υπέρτερα αγαθά σε κοινωνικό μέγεθος και οντολογική σπουδαιότητα, παρά την επιβολή του σεξουαλικού προσανατολισμού, δια του αόριστου δικαιωματισμού και την επέκταση τούτου προς την ίδρυση οικογένειας και την κτήσης απογόνων, κατά των ως άνω παρά φύσιν τρόπο.

Ας προσευχηθούμε, άπαντες ούτως ώστε  η Έφορος του Αγίου Όρους και η προστάτιδα του ευσεβούς ημών έθνους, Υπεραγία Θεοτόκος, όπως μεσιτεύσει προς τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν, όπως προασπίσει τα θέσμια, την οικογένεια, την παιδική ανηλικότητα, καθώς και το μεγαλείο, της γυναίκας ως κατά θεό πλάσματα, κατ’ εικόνα, του και καθ’ ημέρα δυνητικώς καθ’ ομοίωσιν.

 

REPORTAZ

Η ΑΠΗΝΗΣ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΚΕΨΕΩΣ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Η επιτυχία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος επαληθεύεται από την ικανότητα να πείθει τους πολίτες περί της αδήριτης αναγκαιότητας επιβολής ενός ιδιαζόντως επαχθούς μέτρου, προς προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, καίτοι τούτο, ήτοι το επιβαλλόμενο μέτρο, θίγει ενδεχομένως ή συρρικνώνει κατάφωρα το θεμελιώδης δικαίωμα ή ελευθερία του πολίτη, ασφαλώς δια να επιτευχθεί τούτο, ο λαός δέον όπως έχει στοιχειώδη γενική παιδεία, αλλά και το Κράτος να σέβεται την λαϊκή εντολή, εκδηλώντας αγαθή, έντιμη και ειλικρινή δράση προς τον πολίτη, απέχοντας από πράξεις και παραλείψεις θεσμικής βίας προς την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του πολίτου.

Η πολυφωνική πληροφόρηση από την φαιά καθεστωτική προπαγάνδα, συνιστά μία δυσδιάκριτη έννοια, η πρώτη συνάδει προς, την εν τοις πράγμασι κοινοβουλευτική δημοκρατία η οποία σέβεται επί τη πράξη το δημόσιο συμφέρον, η δεύτερη δε, συνιστά το κίβδηλο πρόσχημα της κατ’ επίφαση δημοκρατίας, καθότι αποτελεί εργαλείο ολοκληρωτικών καθεστώτων να ασκήσουν συνειδησιακή βία, αντιμετωπίζοντας τον πολίτη ως υδαρή πνευματικά ευνουχισμένη μάζα.

Τούτο δε πιστοποιείται από τις ρήσεις πρωτουργών ολοκληρωτικών καθεστώτων, διαρκούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφενός του Ι.Β Στάλιν : «Οι προπαγανδισταί είναι οι μηχανικοί των ανθρώπινων ψυχών».

Καθώς και του Α. Χίτλερ : «Θεμελιώδες όρος επιτυχίας μιας Προπαγάνδας είναι μία συστηματικώς μονόπλευρη στάσις απέναντι σε κάθε πρόβλημα»

Σήμερον, η ελευθερία του λόγου, δια της συρρικνώσεως του άρθρου 14 του Συνάγματος, περί της ελευθερίας του λόγου και την απαγόρευση της λογοκρισίας εις τον τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό), περί της υφιστάμενης οικουμενικής πανδημίας, ή μάλλον εξ αφορμής αυτής πνέει εκκωφαντικώς τα λοίσθια, και η διατύπωση διαφορετικής άποψης διώκεται απηνώς, με αποτέλεσμα να τίθεται επικινδύνως, εις τον «γύψο», η ελευθερία του λόγου, ήτοι να τελεί εφεξής υπό την «κλίνη του προκρούστη», δηλονότι υπόκειται εις, τον επισταμένο και ενδελεχή έλεγχο της αστυνομίας της σκέψεως, ούτως ώστε να πατάσσεται ποινικά οιαδήποτε διαφορετική άποψη αντιβαίνει προς την καθεστωτική κατευθυντήρια γραμμή ή δια πυρός και σιδήρου επιβαλλόμενη κρατική γνώμη.

Ο οριστικός ενταφιασμός της ελευθερίας του λόγο, κλυδωνίζει εκ βάθρων το δημοκρατικό μας οικοδόμημα, διότι αντιστρέφει τους θεμελιώδεις κανόνες κοινής λογικής και ελευθερίας, οι οποίοι ανυπερθέτως καθίστανται σύμφυτοι με την ανθρώπινη υπόσταση, εγκαινιάζοντας έναν Θεσμικό «Μεγάλο Αδελφό» ελέγχου των Πάντων δια της νεοπαγούς οιονεί Ιεράς Εξέτασης των αντιφρονούντων οι οποίοι θα αντιμετωπίζονται εις το μέλλον,ως εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου.

Εις το σημείον αυτό παραθέτω ένα απόσπασμα το οποίο αναγνωρίζει το διακύβευμα να είναι κανείς ελεύθερος αλλά και να στοχάζεται ελεύθερα :

«.. ότι κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει να είμαστε ευτυχισμένοι με τον δικό του τρόπο ( όπως αυτός στοχάζεται την ευτυχία άλλων ανθρώπων), αλλά ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέξει την ευτυχία του με το δικό του τρόπο, αρκεί να μην εμποδίζει την ελευθερία των άλλων να επιδιώξουν, όμοιο σκοπό, που μπορεί να υπάρχει μαζί με την ελευθερία οποιουδήποτε σύμφωνα με τον γενικό νόμο» απόσπασμα του kant 1793 εις το δοκίμιο «Τούτο είναι ορθό στην Θεωρία, αλλά για την πράξη δεν ισχύει», και ειδικότερα εις το μέρος του δοκιμίου του «Η σχέση προς την πράξη μέσα στο δημόσιο δίκαιο».

Σήμερα, με το αφήγημα της δημόσιας υγείας, βαίνουμε προς ένα αστυνομικό κράτος, όπου η μείζονα έκφανση της προσωπικότητάς μας, ήτοι η ελευθερία μας, καταλύεται, εκόντων ακόντων, εκ βάθρων και η διάδοση προσωπικών επιστημονικών απόψεων, διώκεται ποινικά, η ελεύθερη διατύπωση γνώμης, εξοβελίζεται με το στίγμα του «τρομοκράτη» ή «του επικίνδυνου για την δημόσια υγεία και τάξη» με την αιτιολογία ότι δεν αντίκειται προς τις «ημέτερες» καθεστωτικές απόψεις του παντοδύναμου «ηγεμόνα» κράτους.

Ο λόγος για την κυοφορούμενη τροποποίηση της διάταξης του άρθρου 191 του Π.Κ περί της διασποράς ψευδούς ειδήσεων, η οποία ποινικοποιεί κατ’ ουσίαν το φρόνημα, και κολάζει προληπτικά όποιον εκφράζει γνώμη διάφορη από το σύστημα, καθότι τιμωρεί διάδοση ή διασπορά είδησης η οποία πιθανολογείται ότι θα προκαλέσει φόβο ή θα κλονίσει την εμπιστοσύνη ενός αόριστου αριθμού ανθρώπων, το μέτρο δε και τον έλεγχο θα τον κρίνει κατά το δοκούν η Εισαγγελική αρχή..

Η πόλις εάλω, εκ της νέας Θρησκείας του αόρατου εχθρού, τον οποίο αορίστως εντοπίζει και βαπτίζει αυθαίρετα η εξουσία, χάριν πάντοτε δήθεν του δημοσίου συμφέροντος, εγκαθιδρύοντας παντού μία απέραντη ειρκτή σκέψης, κλειδούχος της οποίας είναι το Κράτος το οποίο επιβάλλει στέρηση της προσωπικής ελευθερίας, φαλκίδευση της ελευθερίας του λόγου και εν τέλει τον πλήρη έλεγχο συνειδήσεων, σε όποιον πολίτη, αρθρώνει διαφορετική άποψη.

Συνελόντι ειπείν, ας θυμηθούμε το μυθιστόρημα του 1984 του Τζώρτζ Οργουελ, όπου περιγράφει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς όπου η απόλυτη εξουσία ευρίσκεται εις τα χέρια του παντοδύναμου κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής τον Μεγάλο αδελφό και με βασικά συνθήματα « ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη»…

Εν κατακλείδι είμεθα όλοι τρομοκράτες; Ποιοί είναι οι κλειδούχοι του αντεστραμμένου κόσμου που βιώνουμε, ποιο είναι το καλειδοσκόπιο αντίδρασης;

https://dikografies.blogspot.com/2023/07/blog-post_25.html?fbclid=IwAR2e-SjJ4LwezPjiZtxus1w-Iss5OtimKW-cs04bltwdChNOJhFpFwswWv4

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ «ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ» ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ. Ο ΛΑΟΣ ΨΗΦΙΣΕ ΤΗΝ ΘΕΣΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΥΓΝΗΣ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλον, ότι η Ελλάς βαίνει εις κρημνόν και ο λαός καθεύδει τον νήδυμον ύπνο, ασκώντας το ύψιστο δικαίωμα της ψήφου του, λησμονώντας, τα μέχρι τούδε πεπραγμένα, εκ των υφιστάμενων κοινοβουλευτικών κομμάτων,  τα οποία εντελλόμενα εκ των εξωεθνικών διευθυντηρίων, απεργάζονται την μεγάλη επανεκκίνηση των αισχρών παγκοσμιοποιητών.

Παρά ταύτα, όμως εξακολουθούν δια ακατάληπτους και μη ελλόγως προσπελάσιμους τρόπους να εμμένουν πεισματικά να δίδουν εντολή, εις τους ιδίους τους βιαστάς τους, με αποτέλεσμα να εξάγει τις το συμέρασμα, ότι εν προκειμένω, δεν ομιλούμε απλώς για πολιτικούς οιονεί τουράννους, οι οποίοι προάγουν αντεθνικά και πρόδηλα αντιλαικά μέτρα, με κράτιστο γνώμονα της εξυπηρέτηση των υμέτερων συμφερόντων των, αλλά εις τον αντίποδα και όλως τουναντίον,  ως προς τούτο συμπράττουν και συναινούν ανυπερθέτως και ο καθημαγμένος Ελληνικός λαός, ο οποίος άγεται και φέρεται, αλλά κυρίως συναινεί συνειδητά προς την βούληση, τα βουλήματα και εν γένει την εκμαυλιστική συμπεριφορά των πολιτικών.

Εν τοιαύτη περιπτώση, έχουμε να κάνουμε, με ένα ιδιάζον, κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο δέον όπως, οι ειδικοί επιστήμονες των κοινωνικών επιστημών, διαγνώσουν την γενεσιουργό αιτία του άρτι προσφάτως προεκλογικού αποτελέσματος, το οποίο προκαλεί εν τοις πράγμασι δυσαρμονία, με την βάση της κοινωνίας.

Η παρελθούσα τετραετία, συνιστούσε την πιο περίπολοκη και δυσχερή πολιτικά περίοδο, διότι διαδραματίσθηκαν πρωγόγνωρες αρνητικές καταστάσεις, όπως, προεχόντως και κυρίως, η πανδημία με όλα τα συναφή παρελκόμενα, του υποχρεωτικού εμβολιασμού και της συνακόλουθης καταλύσεως παντός θεμελιώδους ατομικού δικαιώματος και ελευθερίας  των πολιτών, οι εκτεταμένες πυρκαγιές, ο υβριδικός πόλεμος δια μέσου εξωνημένων μεναστών και των αργυρώνητών επηλύδων και παρά ταύτα, ο πνευματικά ευνουχισμένος Ελληνικός λαός, επέδειξε, ανοσία ενώπιον της σωρείας μειζόνων προβλημάτων, τα οποία έπληξαν τις δικές του ελευθερίες.

Εν προκειμένω, ο διανοητικώς λοβοτομημένος λαός έχει εθιστεί προς το σύνδρομο του Παυλώφ όντας εθισμένος εις το αποτέλεσμα της παραπληροφόρησης και της τέχνης της πολιτικής ψευδολογίας, προς την κατεύθυνση παραμόρφωσης μίας αντικειμενικής πραγματικότητας η την επ’ ΄άπειρον ποικίλη παρασιώπηση της αλήθειας, με αποτέλεσμα ο λαός, έχων απεμπολήσει παν ψήγμα κριτικής σκέψης να υπολαμβάνει γηθοσύνως εκ πλάνης μία κίβηδηλη πραγματικότητα η οποία κείται ανάμεσα στα όρια της αληθοφάνειας και του κραυγαλέου ψεύδους.

Προσέτι, η εθνική τραγωδία των Τεμπών, ανέδειξαν, τον τρόπον τινά δια παρελείψεως άμεσο συνεργό ως προς την Τραγωδία Αχιλλέα Καραμανλή ως τον εκλεκτό Βουλευτή, φαινόμενα τα οποία συνάγουν εις το συμπέρασμα, ότι ο Ελληνικός λαός καθίσταται «μιθριδατικά» εθισμένος εις την μέλαινα και φαιά προπαγάνδα του καθεστωτικού συστήματος, δεν έχει μνήμη και ποσώς επισκοπεί διευρυμένα την πραγματικότητα, ή ενσυνειδήτως, επιλέγει τους πολιτικούς αδιαφορώντας δια το κοινωνικό σύνολο.

Εν άλλοις δηλαδή λόγοις, έχει συνθηκολογίσει, και δίδει εντολή, προς τους «ημέτερους» πολιτικούς, ανεξαρτήτως λυσιτέλειας, ή συλλογικής αποτελεσματικότητας, ως προς την διαχειριση των ζεόντων προβλημάτων του τόπου, αρκεί να συναλλάσσονται οι ίδιο μετ’ αυτόν τελεσφόρως, προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπιμοτήτων και μόνον.

Τηρουμένων των αναλογιών, εκ του αποτελέσματος της πρώτης εκλογικής αναμετρήσεως αποδείχθη πανηγυρικά ότι η Ελλάς πνέει τα λοίσθια, ο τάλας λαός, δηλονότι ότι ευρίσκεται ενώπιον της λαίλαπας της πλήρης αποσύνθεσης και καταδιώξεως της πρώτης κατοικίας υπό την ανοχή της κυβερνήσεως, ή κατέστη, λοιδορούμενος κοινωνός της ιταμής και ωμής παρεμβάσεως της Πολιτείας, εις την απόπειρα χειραγωγήσεως πλήρως καθυποταγμένης εκτελεστικής εξουσίας δια του πραξικοπηματικού τρόπου αποκλεισμού του κόμματος , παρά ταύτα, όμως οι εν λογω θεσμικές εκτροπές ουδαμώς επηρέασαν αμέσως και επί τη πράξει, την κοινή γνώμη, η οποία εξ όσων απεδείχθη εκ του αποτελέσματος, σχηματίζει πεποίθηση, αμιγώς δια του «άρτον και θεάματα» ή της απατηλούς τηλεοπτικής γομώσεως των μέσων μαζικής εξαπατήσεως, άνευ ετέρου τινός.

Εν κατακλείδι, φρονώ ότι ο λαός δεν κατέχει την συμπλεκτική σκέψη αποτελέσματος και γενεσιουργού αιτίας αυτού, υπό την έννοια ότι αδυνατεί να συνδυάσει ότι η έννοια της αιτίας και του αιτιατού, ότι δηλαδή ο φυσικός αυτουργός των δεινών των οποίων βιώνει, ήτοι της πτωχοποιήσεως της εθνικής αναξιοπρέπειας συνδέονται αναπόσπαστα, με τους αντιπροσώπους του λαού, τους οποίους δια της ψήφο του δίδει εντολή και εξουσία να ενεργήσουν ενάντια εις τα συμφέροντά του.

Ως έπος ειπείν, εξ όσων διεφάνη, απεδείχθη ότι ο Ελλαδικός λαός, ουδαμώς ενδιαφέρεται να αναζητήσει την αλήθεια και να βασανιστεί, εξ ού και ψηφίζει με γνώμονα τα προτάγματα των μέσων μαζικής εξαπατήσεως, αγνοώντας να διερευνήσει ενδελεχώς την ελληνική κακοδαιμονία και την θεσμική αβελτηρία, αλλά δια των πράξεων και παραλείψεών του νομιμοποιεί επ’ έπειρον την στυγνή κομματοκρατία.

 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

 

Η ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά

Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Η κατάστασις καθίσται λίαν κρίσιμος η Ελλάς βαίνει εις κρημνόν, η Πατρίς καθημάζεται υπό τους νεοπαγείς επίδοξους καταλύτες της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ένεκεν και συνεπεία των άνωθεν θεσμικών πραξικοπημάτων, τα οποία αποσκοπούν εις την ποδηγέτηση του Ελληνικού λαού και δια την γνήσια νόθευση της εκ του αποτελέσματος ετυμηγορία του Ελληνικού λαού.

Είναι πρόδηλο, ότι η Ελλάς σύρεται υπό αδιαφανείς διαδικασίες, ίνα επιλέξει , κατά την κρίσιμον τοιαύτη καμπή, το κόμμα όπου οι μηχανισμοί άνωθεν επιβάλλουν, ούτως ώστε να συνεχίζουν κατ’ εξακολούθηση και απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των αντεθνικών πολιτικών συλλήβδην προς όλους τους τομείς.

Η Ελλάς καθίστατι δέσμια ως προς την παραγωγή νόμων, εις τις οδηγίες της Ευρωπαικής Ενώσεως,  το μη ανεξάρτητο Τραπεζικό σύστημα έχει καθολικώς κηδεμονεύεσει την Ελλάδα, η διαρκής λογοδοσία της Πατρίδας μας προς τους δανειστέως ως απόρροια των επαχθών όρων του Μνημονίου καθώς και η στρατιωτική και πολιτική εξάρτηση υπό της Γερμανίας εν τω πλαισίω της Ε.Ε και κατ’ επέκταση μονομερώς των Η.Π.Α έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό αδιέξοδο, ως εκ τούτου η Ελλάς πνέει τα λόίσθια, δοθέντος ότι, δρα ως αποικία χρέους και ως μία υποτελής χώρα πειραματόζωο με πολιτικούς αυταναγορευόμενους ως εύλαλες υποτακτικές μαριονέτες των υπερεθνικών διευθυντηρίων.

Οι εκλογές αυτές αποδεικνύουν πανηγυρικά το καταφανές και πρόδηλο έλλειμμα πραγματικής δημοκρατίας, την εγκαθίδρυση μίας ιδιότυπης δικτατορίας της θεσμικής ελίτ, η οποία υποστηρίζεται σθεναρώς υπό τις διεθνείς ελίτι προκειμένου να προάγει ευθέως το ιδεολόγημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων και δη της ισοπεδωτικής και αντεθνικής παγκοσμιοποιήσεως.

Η Ευρώπη παραδίδεται εις τας ερεβώδη σχέδια της νοθεύσεως των Εθνών, της καταλύσεως των επιμέρους ταυτοτήτων, εις την εξάλειψη των παραδόσεων και των κοινωνικών αξιών, ούτως ώστε να δημιουργηθεί ένας ουδετεροεθνής, ουδετερόθρησκος και ουδετερόφιλος, κοινωνικός πολτός, ο οποίος άνευ ιδιαίτατων χαρακτηρικών γωνρισμάτων και στοιχείων, θα καθίσταται ευεπίφορος εις οιαδήποτε δόλια, εκ των μηχανισμών ετεροκατευθύνσεως, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί πλήρης ταραχώδη σύγχυση.

Το διακύβευμα των εκλογών τούτων καθίσταται μηδαμινό δια τον ασυμβίβαστο έντιμο πολίτη, ο οποίος αποκλείστηκε ιταμώς εκ των παρόντων εκλογών, λοιδορήθηκε και καταφρονήθηκε σφόδρα, λόγω του γεγονότος πρέσβευε την μοναδική εν Ελλάδι, άπεφθη και ανόθευτη αντισυστημική δύναμη, η οποία δεν καθίσταται έτερη εκ του κατασυκοφαντημένου κόμματος «Έλληνες».

Εις τον αντίποδα και όλως τουναντίον, ο εσμός της διαπλοκής των συμφερόντων, επιθυμεί δια πυρός και σιδηρού όπως νεμηθεί την εξουσία απρόσκοπτα, προσφεύγοντας, δίκην καταστάσεως εκτάκτης ανάγκης, τον σχηματισμό κυβερνήσεως εθνικής ενότητας, ως η πλέον πρόσφορη και τελεσφόρα λύση δια την από κοινού και δια ενότητας δήθεν επιλύσεως των μειζόνων προκλήσεων, ήτοι την επιβολή πρόσθετης τυχόν οικονομικής επιτηρήσεως και εν ταυτώ, την ανάδειξη τυχόν κρυφών συμφωνιών, αναφορικώς προς την περίπυστη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Τα συμφέροντα καθίστανται δυσθεώρητα δια τους οινεί επιτρόπους και ωσεί ελεγκτές των ημεδαπών πολιτικών ,εξ αυτού και αντιμάχονται λυσσωδώς οιαδήποτε υγιή δύναμη αντιδράσεως προς το εριζωμένο σηψαιμικό κατεστημένο.

Ως εκ τούτου λοιπόν, η παρωδία των εκλογών κατ’ άνωθεν έμμεση υπαγόρευση, των συστημικών κομμάτων, δια του αποκλεισμού λοιπών άλλων΄σχηματισμών, συνιστά απλώς ποδοπάτηση της Συνταγματικής εννόμου τάξης και μία  ιταμή περιφρόνηση προς την λαική κυριαρχία, η ελευθέρα βούληση της οποίας φαλκιδεύεται, δοθέντος ότι αντιβαίνει προδήλως προς τα κατεστημένα συμφέροντα του συστήματος.

Η ψευδεπίγραφη δημοκρατία πνέει τα λοίσθια,  η λαική κυραρχία απόλλυται και η Ελλάδα εφεξής δρα εις ένα παροκολούθημα, δορυφόρος των μεγάλων δυνάμεων, άνευ ουδεμίας κυριαρχίας και εξουσίας.

Το μνημόσυνο της ενταφιασμένης Δημοκρατίας, έλαβε χώρα πανηγυρικά την Κυριακή 21-05-2023, όπου η όζουσα οσμή του θεσμικού πραξικοπήματος ανέδειξε, την προβληματική της Δημοκρατίας, να λειτουργεί παντελώς αυθαίρετα αποκλείοντας έτερα κόμματα όπως αυτό των Ελλήνων, άνευ ουσιαστικής επιχειρηματολογίας, αλλά με το κίβδηλο και εύηθες πρόσχημα ότι ο τρόπος με τον οποίο το κόμμα δήθεν  πολιτεύετο αντιβαίνει εις τη Δημοκρατία, επιδεικνύοντας πέραν από μεροληπτική μεταχείρηση εις βάρος του εν θέματι κόμματος και εν ταυτώ, πρόδηλη εμπάθεια και φόβο προς ένα εξ ορισμού ανισυστημικό κόμμμα, καίτοι πανδήμως αποδεκτό από τον πυρήνα της καθημαγμένης Κοινωνίας.

Κατά συνέπεια, η εκ των ενόντων καθολική κατάργηση της Δημοκρατίας, επ’ ονόματι της Σταυροφορίας των ψευδεπίγραφων δημοκρατών, προβαίνουν σε πασίδηλα θεσμικά πραξικοπήματα τα οποία καταλύουν εκ των ενόντων τον έννοια του θεσμού της Δημοκρατίας, η οποία εν τοις πράγμασι δεν έχει αδιέξοδα διότι οιαδήποτε εξωθεσμική παρέμβαση,  καταργεί ευθέως, τον πυρήνα και την υπόσταση της Δημοκρατίας, η οποία δήθεν νιώθει ότι απειλείται, από κόμματα τα οποία πρεσβεύουν διαφορετικές πεποιθήσεις από τα πλειοψηφούντα κόμματα του κατεστημένου- Αναμένοντες την Ανάσταση της Δημοκρατίας μας.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ