Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ : ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Του Ανδρέα Μητσόπουλου

Δικηγόρου-Συγγραφέως

Αναδημοσιευμένο από την εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα

 

Συμπληρώνονται εξήντα εννέα έτη από την τεράστια πολιτική Νίκη που κατήγαγε την 16η Νοεμβρίου 1952, ο Ελληνικός Συναγερμός, λαμβάνοντας στις Εθνικές Εκλογές το εντυπωσιακό 49,22% των ψήφων και επιτυγχάνοντας την εκλογή 238 Βουλευτών. Ο θρυλικός Ελληνικός Συναγερμός, ήτοι ο πολιτικός φορέας της γνήσιας Λαϊκής Πατριωτικής Δεξιάς τον οποίο ίδρυσε το 1951 ο καθαρόαιμος Δεξιός πολιτικοστρατιωτικός Ηγέτης, Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1955). Ο απαράμιλλος Στρατάρχης που είχε οδηγήσει τον Ελληνικό Στρατό ως Αρχηγός του, στην Εποποιία του 1940-1941, κατατροπώνοντας την Ιταλία του Μουσολίνι. Εκείνος που παρητήθη από την Αρχηγία του Στρατού για να μην συνθηκολογήσει με τους Ναζί του Χίτλερ. Εκείνος που υπήρξε αιχμάλωτος σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μέχρι και το διαβόητο Νταχάου. Εκείνος που επανήλθε στην στρατιωτική δράση το 1949 για να εξασφαλίσει την Ελευθερία της Ελλάδος, συντρίβοντας την κομμουνιστική ανταρσία.

Ο Αλέξανδρος Παπάγος με τη Νίκη του αυτή, κατόρθωσε να ανέλθει στο αξίωμα του Πρωθυπουργού, διαδεχόμενος τον Κεντρώο πολιτικό και πρώην στρατιωτικό Νικόλαο Πλαστήρα και να αναδειχθεί στον σημαντικότερο ηγέτη της μεταπολεμικής Ελλάδος. Η κυβέρνηση του Παπάγου επί τρία έτη, ήτοι έως το 1955, που απεβίωσε μετά από ασθένεια μικρής διαρκείας, επέτυχε να ισχυροποιήσει τις Ελληνορθόδοξες Αξίες, να περιορίσει στο ελάχιστο την εναπομείνασα κομμουνιστική επιρροή και να ανορθώσει οικονομικά την ερειπωμένη μεταπολεμική Ελλάδα, έχοντας στο τιμόνι της Εθνικής Οικονομίας τον διαπρεπή Υπουργό Συντονισμού Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη ο οποίος τον Απρίλιο του 1953, προχωρώντας στην υποτίμηση της ελληνικής δραχμής έναντι του αμερικανικού δολαρίου κατά 50%, επέτυχε την οικονομική και νομισματική σταθερότητα για τα επόμενα 20 έτη, εισροή ξένου συναλλάγματος και οργασμό επενδύσεων. Οι θετικές αλυσιδωτές αντιδράσεις της οικονομικής βελτιώσεως της χώρας, είχαν ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό της αγροτικής παραγωγής, την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής και τον πολλαπλασιασμό του κατά κεφαλήν εισοδήματος των Ελλήνων. Θετική υπήρξε η παρουσία του Αλέξανδρου Παπάγου και κατά την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, δεδομένου ότι ήταν ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που διεθνοποίησε το Κυπριακό ζήτημα, ασκώντας τον Αύγουστο του 1954 προσφυγή, απευθυνόμενη προς την Γενική Γραμματεία του Ο.Η.Ε. για λογαριασμό της Ελλάδος, ούτως ώστε να αναγνωρισθεί το δικαίωμα των Ελληνοκυπρίων για αυτοδιάθεση και μελλοντική ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τον Σεπτέμβριο του 1955 και ενώ ο Παπάγος ασθένησε βαρύτατα αιφνιδίως, η Τουρκία εκμεταλλευόμενη το κενό εξουσίας στην Ελλάδα, επεδόθη σε πρωτοφανούς αγριότητος πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη, επιτυγχάνοντας σοβαρότατο πλήγμα στη συνοχή του Ελληνισμού της Πόλης. Η αναγέννηση της Ελλάδος επί Παπάγου, η οποία συνοδεύτηκε από μία σειρά δημοσίων και ανοικοδομητικών έργων, ανέδυε την πολύπαθη χώρα εκ νέου στην επιφάνεια. Η οικονομική σταθερότητα η οποία είχε επιτευχθεί επί Παπάγου και Μαρκεζίνη,  καρποφορούσε τα επόμενα έτη, ενώ η ακαταμάχητη παρουσία των μεγάλων Ελλήνων επιχειρηματιών Αριστοτέλη Ωνάση και Σταύρου Νιάρχου στο ναυτιλιακό τομέα και σε πλήθος άλλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, έδιδε μία επιπλέον ώθηση στην επίτευξη του ελληνικού οικονομικού θαύματος που συνετελέσθη κατά την περίοδο 1953-1973.

Εν αντιθέσει με την περίοδο διακυβερνήσεως της χώρας από τον Αλέξανδρο Παπάγο, κατά την οποία όπως ήδη εξετέθη, κυριαρχούσε ο Πατριωτισμός στην Εξωτερική Πολιτική και η Οικονομική Ανάπτυξη στο εσωτερικό, ίδιον της παρακμιακής εποχής που βιώνουμε από το 1974 και εντεύθεν, ήτοι της μεταπολιτευτικής περιόδου, είναι η εθνικοκοινωνικοπολιτική ανεπάρκεια, ένεκα πολιτικών περιορισμένων δυνατοτήτων, οι οποίοι προωθούν τον ακραίο κρατισμό στην οικονομία και τον ενδοτισμό κατά την άσκηση των εθνικών δικαίων. Δυστυχώς, όπως τελικά απεδείχθη εν τοις πράγμασι, η πολιτική γενιά του Πολυτεχνείου, εφαρμόζοντας τις ανωτέρω επιβλαβείς πολιτικές, κατέστρεψε ολόκληρο το εθνικό οικοδόμημα που με κόπο κτίστηκε από τους προκατόχους της. Εξάλλου, ως προς τα περιβόητα γεγονότα της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου, την 17η Νοεμβρίου 1973, όχι μόνο δεν έφεραν την Δημοκρατία, αλλά προκάλεσαν αποσταθεροποιητικές καταστάσεις οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα (μετά την ανατροπή του Γεωργίου Παπαδόπουλου, του οποίου η στρατιωτική κυβέρνηση είχε αποχωρήσει από την εξουσία ήδη από το καλοκαίρι του 1973, ενώ ο ίδιος διατηρούσε μόνο το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και της κυβερνήσεως του Πρωθυπουργού Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, τα μέλη της οποίας δεν προήρχοντο από το Στράτευμα), την επιβολή σκληρότατου πλέον δικτατορικού καθεστώτος με εμπνευστή τον Δημήτριο Ιωαννίδη, την ματαίωση της διεξαγωγής των προγραμματισμένων για τον Φεβρουάριο του 1974 εθνικών εκλογών που αποσκοπούσαν στην σταδιακή και ομαλή εκδημοκρατικοποίηση της χώρας και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974. Μία εισβολή η οποία οδήγησε στην τραγωδία του Ελληνισμού της Κύπρου και στην απώλεια του 37% του νησιού, για την οποία ευθύνεται το στρατιωτικό καθεστώς του Ιωαννίδη, τα σοβαρά λάθη της κυπριακής ηγεσίας, καθώς και οι προβληματικές για τα συμφέροντα της Κύπρου συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου που υπεγράφησαν το 1959.

Σήμερα λοιπόν μπορούμε να «υπερηφανευόμαστε» ότι διανύουμε την σταθερότερη πολιτική περίοδο από συστάσεως ελληνικού κράτους. Την περίοδο της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, την λεγόμενη Μεταπολίτευση. Την περίοδο της «πλατιάς» Δημοκρατίας αλλά και την εποχή της καταργήσεως κάθε ηθικού κανόνα, της αποδομήσεως των Εθνικών Ιδεωδών από τις επικρατούσες ιδεοληψίες της Αριστεράς, της οικονομικής καταβαραθρώσεως του Ελληνικού Λαού, καθώς και της αλλοιώσεως της εθνικής ομοιογένειάς μας που συντελείται μεθοδικά με τον ραγδαίο ισλαμικό εποικισμό της Πατρίδος μας. Επιχειρώντας λοιπόν να προβούμε σε μία σύγκριση των Εθνικών Ηγετών του παρελθόντος με τους σύγχρονους πολιτικούς νάνους της Νέας Εποχής, το αποτέλεσμα είναι οικτρό. Η παρακμή στις ημέρες μας είναι διάχυτη, επιδεινώνεται από χρόνο σε χρόνο και πλέον καταλαμβάνει κάθε πεδίο. Έτσι, πέραν της πασιφανούς πολιτικής παρακμής, αγνοείται επιπλέον, η αγωνιστικότητα της Εκκλησίας για τα Εθνικά Δίκαια, η οποία ήταν έκδηλη την εποχή του εμπνευσμένου Θρησκευτικού Ηγέτη, Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Ο Πνευματικός Κόσμος δηλώνει «απών», αρνούμενος πεισματικά να παρέμβει και να λάβει θέση για τα κακώς κείμενα της εποχής. Είναι άγνωστη κάθε έννοια εθνικής ευεργεσίας στους κόλπους των σύγχρονων οικονομικών κολοσσών και οι ελάχιστες εξαιρέσεις μεγάλων ευεργετών (Ιάκωβος Τσούνης), δεν δύνανται να αναπληρώσουν το θεάρεστο έργο των εθνικών ευεργετών του ενδόξου παρελθόντος.

Η ανάκαμψη της Ελλάδος, όπως είναι φυσικό και αυτονόητο, δεν θα έλθει από την εθνομηδενιστική Αριστερά η οποία μισεί συμπλεγματικά από συστάσεώς της, κάθε έννοια και περιεχόμενο του Έθνους. Ως εκ τούτου, απαιτείται να επανέλθει στο προσκήνιο, το Εθνικό πολιτικό πρότυπο της Ελληνικής Δεξιάς του Αλέξανδρου Παπάγου, το οποίο δεν έχει την παραμικρή σχέση με την σημερινή, φοβική στην Αριστερά, Νέα Δημοκρατία. Επιβάλλεται η ανασυγκρότηση του κατακερματισμένου, κυρίως λόγω αρχομανίας, Πατριωτικού χώρου και η ένωση όλων των υγιών Εθνικών Δεξιών πολιτικών δυνάμεων, υπό την σκέπη ενός εμπνευσμένου και αδιαφιλονίκητου Ηγέτη ο οποίος πλαισιωμένος από ένα άξιο επιτελείο ιδεολόγων και στιβαρών Πατριωτών πολιτικών, θα θέσει τέλος στην επιζήμια παρουσία των αριβιστών και των άψυχων εθνομηδενιστών, επιδιώκοντας την άμεση και δυνατή επανεκκίνηση του Έθνους των Ελλήνων, με την επαναφορά στο φως, των Αρχών και Αξιών του Ελληνισμού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο η Πατρίς θα επανέλθει στον δρόμο της Αρετής, ο οποίος μέσα από τις σκοτεινές ατραπούς της εθνικής ανυπαρξίας θα μας οδηγήσει στην Λεωφόρο της Δόξας.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΒΑΘΥ ΣΧΙΣΜΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ-ΚΡΑΤΟΥΣ

Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

 

Η εν λόγω ασφυκτική υγειονομική κατάσταση, η οποία κατατείνει αποκλειστικά εις την κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού και αυτοδιαθέσεως της υγεία και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών, -ως μείζονα έκφανση της προσωπικότητας των,  καίτοι εκπληρώνουν, (οι σκεπτικιστές περί της διαχείρισης της πανδημίας υπό της Πολιτείας), το καθήκον αλληλεγγύης προς το κοινωνικό σύνολο τηρώντας ευλαβικά τα υγειονομικά μέτρα πρόληψης διασποράς του ιού, ένεκεν ακριβώς, της υφιστάμενης «οικουμενικής πανδημίας»-,καταλύει εκ βάθρων και τιτρώσκει εν τέλει, βάναυσα τον πυρήνα του θεμελιώδους δικαιώματος της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους, κατά τον τρόπο αυτόχρημα προδήλως αντικείμενο προς την Συνταγματική έννομη τάξη και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως άλλωστε τούτο κατοχυρώνει ρητώς το άρθρο 8 παράγραφος 1 της ΕΣΔΑ ως το δικαίωμα στον αυτοκαθορισμό, στο πλαίσιο της προστασίας του δικαιώματος εις τον ιδιωτικό βίο, εν σχέσει με το άρθρο 9 παράγραφος παρ. 1 εδ. β’ του Συντάγματος σε συνάρτηση με την προστασία της αυτονομίας και της αυτοδιάθεσης του ατόμου και ειδικότερα με την αξία του ανθρώπου (άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος), της ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητάς (άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος), την προστασία έναντι βιοιατρικών παρεμβάσεων (άρθρο 5 παράγραφος 5, εδάφιο β’ του Συντάγματος), των σωματική ακεραιότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (άρθρο 7 παράγραφος 2 του Συντάγματος) καθώς και το ατομικό δικαίωμα στην υγεία (άρθρο 5 παράγραφος 2 του Συντάγματος).
 

Η αυθαίρετη και πραξικοπηματική αυτή πρακτική (ολοσχερούς κατάργησης των ελευθεριών των πολιτών), δια του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας, με πρόσχημα την δημόσια υγεία, όπου, το πρώτον, προέβαλε η Πολιτεία, αποκλειστικά εξ αφορμής εκρήξεως του εν λόγω ιού ενώ επί τόσα έτη, αδιαφορούσε παντελώς δια την υγεία των πολιτών καθότι επέτρεπε τις άθλιες συνθήκες νοσηλείας εις τα δημόσια νοσοκομεία, καταδηλοί την υπερεκχειλίζουσα υποκρισία δια την οποία αντιμετωπίζει δήθεν την υγεία των πολιτών αποδεικνύοντας πανηγυρικά, ότι πέραν από το ψευδεπίγραφο ενδιαφέρον, εξυπηρετούνται αλλότριες της υγείας, ιδιοτελείς υπερεθνικές πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες.
 

Εις επίρρωση του ως άνω υγειονομικού «Άουσβιτς» επιβάλλονται πρακτικές ολοκληρωτισμού Σταλινικής καταγωγής και προελεύσεως όπως τα «Γκουλάγκ» του πάλαι Ποτέ Σιδηρούν Παραπετάσματος, επιβάλλοντας το αποτροπιαστικό μέτρο του Κοινωνικού Απαρτχάιντ, άνευ ουδεμίας σφαιρικής επιστημονικής αιτιολογίας, δοθέντος ότι, (τούτο συνιστά ένα πρόσθετο στοιχείο ολοκληρωτισμού) αποκλείεται ερμητικά οιαδήποτε έτερη επιστημονική φωνή η οποία φωτίζει μία διαφορετική επιστημονική πτυχή, τόσον αναφορικώς προς τον χειρισμό της πανδημίας αλλά και για τον τρόπο πρόληψης και αντιμετώπισής της.
 

Η επιβολή αυτή του αυταρχισμού υποστηρίζεται σθεναρώς από ορισμένα εξωνημένα Μ.Μ.Ε τα οποία έναντι πακτωλών χρημάτων, δρουν ως έμμισθα φερέφωνα άσκησης φαιάς προπαγάνδας υπέρ της κυβερνήσεως, διασπείροντας κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες κατατείνουν αποκλειστικά εις την παρέλκυση της κοινής γνώμης και την συσκότιση της εν γένει αντικειμενικής αλήθειας, επενδύοντας αισχρά την άσκηση τρομοκρατίας.
 

Τρανή απόδειξη της επιβολής αυτής, είναι η ποινικοποίηση της ελεύθερης σκέψης, ο ακρωτηριασμός οιασδήποτε υγιούς κρίσεως και προτύπου και η καθίδρυση μίας νέας πραγματικότητας, μίας καινοφανούς νέας τάξης πραγμάτων όπου ο παραλογισμός και η αντεστραμμένη πραγματικότητα λογίζεται ως κανονική και διώκεται απηνώς η λογική, ή επιβάλλεται, η αυθεντική καθεστωτική άποψη, καθοιονδήποτε τρόπο, δια πυρός και σιδήρου, προς τις πλατιές μάζες της κοινωνίας.
 

Η σύγχρονη νεοπαγής  Ιερά Εξέταση βασίζεται εις την εξάρθρωση οιασδήποτε υγιούς κριτικής σκέψεως και προβολής αντίρρησης έναντι των ερπυστριών του ολετήρα της αυθεντικής αλήθειας του παντοδύναμου Κράτους, το οποίο δρα συνθλιπτικά για την ελευθερία του προσώπου, ως εκ τούτου οι δυνάμεις της ως άνω περίπυστης πολιτικής ορθότητας εξοπλίζονται με αυστηρότερες ποινικές διατάξεις (όπως λ.χ η επί τα χείρω τροποποίηση του άρθρου 191 του Π.Κ, περί διασποράς ψευδών ειδήσεων), με σκοπό να εξουδετερώσει άμεσα και ανενδοίαστα οιοδήποτε αντιφρονούντα με το στίγμα ως επικίνδυνο για την δημόσια τάξη και ασφάλεια.
 

Εν κατακλείδι αυτή καθίσταται η πραγματικότητα του αντεστραμμένου κόσμου όπου  ο ¨Οργουελ είχε ήδη προβλέψει τον θαυμαστό μας κόσμο εις το μυθιστόρημά του το 1984 όπου περιγράφει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς όπου η απόλυτη εξουσία ευρίσκεται εις τα χέρια του παντοδύναμου κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής τον Μεγάλο αδελφό και με βασικά συνθήματα « ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη». Το καθεστώς στηρίζεται στην πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, την οποία οφείλουν να εμπεδώνουν καθημερινώς οι υπήκοοί του. Η αστυνομία της σκέψεως είναι μία από τις τέσσερις βασικές υπηρεσίες του Κράτους (οι άλλες τρεις είναι το υπουργείο ειρήνης, το υπουργείο αληθείας και το υπουργείο αγάπης). Ο ρόλος της αστυνομίας της σκέψεως παρακολουθεί επισταμένως το πώς σκέπτονται πολίτες, ώστε να μην έχουν άλλη άποψη από την άποψη του Κράτους.
 

Συνελόντι ειπείν μήπως είμεθα άπαντες εγκληματίες σκέψεως;


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ ΠΑΡΑΛΥΟΝ ΚΡΑΤΟΣ ΠΕΡΙΓΕΛΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ

Του Πέτρου Ι. Νικολού
Ασκούμενου Δικηγόρου, Νομική ΕΚΠΑ

 

Ολόκληρη η επικράτεια τα τελευταία εικοσιτετράωρα βρέθηκε αντιμέτωπη με έντονα καιρικά φαινόμενα και καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις, οι οποίες έπληξαν πόλεις, χωριά και κοινότητες μετατρέποντάς τες σε απύθμενες λίμνες, ενώ κεντρικές λεωφόρους έως και τους πιο δύσβατους χωματοδρόμους σε γιγαντιαίους χειμάρρους. Εντός ολίγων ωρών με ελάχιστα χιλιοστά νερού τα πάντα νέκρωσαν παραδοθέντα αμαχητί στο έλεος του Υψίστου. Παιδιά ανερριχώντο σε θρανία, σχηματίζοντας τεχνητές γέφυρες, για να μην πνιγούν, επιβάτες κολυμπούσαν μέσα σε λεωφορεία, μεταφορείς σε μηχανοκίνητα βυθίστηκαν στην λάσπη εν ώρα εργασίας, και τόνοι ορμητικού ύδατος κάλυψαν ολοσχερώς κατοικίες, περιβόλια και οχήματα με τους ανθρώπους να ανεβαίνουν στις ταράτσες των σπιτιών τους, για να σωθούν. Ο φθινοπωρινός υετός δεν απετέλεσε ποτέ καμμία παράξενη, αιφνίδια και μη αναμενόμενη εξέλιξη για την διανυθείσα περίοδο.  Αυτό, όμως, το οποίο διερωτάται κανείς ευλόγως είναι τί πάει τόσο στραβά με τον εν Ελλάδι κρατικό μηχανισμό, την λειτουργία του δημοσίου και το διοικητικό σύστημα, το οποίο στην παραμικρή αναταραχή ή κρίση περιορισμένων διαστάσεων παρουσιάζει μία σαφή εικόνα διάλυσης, αδυνατώντας να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις ανάγκες των πολιτών για ασφάλεια και προστασία.  

Το επιτελικό κράτος της κυβερνήσεως των αρίστων και των προκομμένων, το οποίο μας διαφημίστηκε ως η επιτομή του εκσυγχρονισμού, της ευελιξίας και της παραγωγικότητος, που θα συνδράμει ταχέως και αποτελεσματικώς, χωρίς κόπο και ταλαιπωρία, τους υπηκόους του προτεκτοράτου, φαίνεται πως επί κρισίμων και εκτάκτων συνθηκών κατεβάζει ρολά, καταλείποντας τους πολίτες μόνους μπροστά στην αγωνία και τα πραγμάτικά τους προβλήματα, τα οποία δημιούργησαν τα ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα, η αδιαφορία της τοπικής αυτοδιοικήσεως για καθαρισμό φρεατίων και υπονόμων, αλλά και η κωλυσιεργία της κεντρικής εξουσίας για εκπόνηση και υλοποίηση σχεδίων καταπολέμησης κρίσεων. Καθώς η χώρα βούλιαζε με τις ολοσχερώς καμένες περιοχές της Βόρειας Αττικής και της Βόρειας Εύβοιας να γίνονται συνέχεια του πελάγους, η διεφθαρμένη ηγεσία της πολιτικής προστασίας το μόνο που σκέφτηκε, για να επιλύσει τα ζητήματα του κόσμου, είναι να του στείλει ξανά μήνυμα προειδοποίησης, να τον κλείσει εκ νέου στα σπίτια του διά πάν ενδεχόμενο και να αναστείλει τη λειτουργία δικαστηρίων, σχολείων, πανεπιστημίων και κάθε δημοσίας υπηρεσίας, τονίζοντας για ακόμα μία φορά την μεγίστη σημασία της ατομικής ευθύνης. Φρόντισε πονηρώ τω τρόπω να πετάξει και πάλι το μπαλάκι στους πολίτες, για να έχει το δικό της κεφάλι ήσυχο και να μπορεί εν συνεχεία να πανηγυρίσει ανέτως επειδή δεν υπήρξαν προς στιγμήν νεκροί επί θητείας της. Αφού φάγανε τα λεφτά από τα δημόσια ταμεία, τα οποία προορίζονταν για την πρόληψη και αντιμετώπιση επικινδύνων φυσικών φαινομένων, ταΐζουν τώρα τον λαό με φληναφήματα περί κλιματικής αλλαγής, για να δικαιολογήσουν τα σκάνδαλα και την ανικανότητά τους.  

Επί δυόμιση έτη σε κάθε σεισμό, πυρκαγιά, πλημμύρα και φυσικό κίνδυνο, η κυβέρνηση έχει εφεύρει, ως εικός, την εύκολη λύση της καραντίνας για κάθε πρόβλημα γενικής ή τοπικής κλίμακος, όχι μόνο για να μετακυλίει την ευθύνη όπου εκείνη επιθυμεί, αλλά ταυτοχρόνως για να εξοικειώνει τις μάζες με την υποταγή, την υπακοή και τη δουλοπρέπεια. Ο εθισμός του λαού σε μία νοοτροπία αποφυγής κάθε ρίσκου μέσα από την πρόταξη της εκάστοτε πιο ανώδυνης επιλογής, εκείνης του ερμητικού κλεισίματος κάθε κοινωνικοοικονομικής δραστηριότητος, για του ψύλλου πήδημα, εξυπηρετεί άριστα την μύχια βούληση κάθε κρατικής εξουσίας να αφαιρεί συναινέσει των φοβισμένων και υπνωτισμένων πολιτών ελευθερίες και δικαιώματά τους, ώστε να υπερσυγκεντρώνει αντιστοίχως στα χέρια της αρμοδιότητες, προκειμένου  πάντα προσχηματικώς να θωρακίζει  ευαλώτους και αδυνάμους ιδιώτες από τάχα ασύμμετρες και πρωτόγνωρες απειλές. Η απαγόρευση της κυκλοφορίας και της διελεύσεως οχημάτων και μέσων μεταφοράς σε κομβικές αρτηρίες της Αθήνας, όπως επεβλήθη προχθές μέχρι να αρθεί εν μέρει, δεν καταδεικνύει απλώς την κρατική αποδιοργάνωση, αλλά δοκιμάζει, ελέγχει και σφυγμομετρεί σε μορφή πιλοτικών προγραμμάτων τις αντοχές, την υπομονή και τον βαθμό πειθαρχίας του κοινωνικού συνόλου ακόμα και στα πιο παράλογα μέτρα περιορισμού.  

Οι όλο χάρη και αισιοδοξία φωτογραφίσεις του υπουργικού προσωπικού της χώρας με τις τσάπες και τα φτυάρια στα χέρια, για να μας δείξει πόσο εργατικό μπορεί να γίνει, δεν πρόκειται να δώσουν λύσεις στις ανυπέρβλητες προκλήσεις ενός πρωτοφανώς βαρέος χειμώνος, ο οποίος αναμένεται να σκεπάσει οσονούπω όλην την χώρα. Η τραγική ανικανότητά του στη διαχείριση κρίσεων αν συνδυαστεί με την θεαματική άνοδο των τιμών στην αγορά της ενέργειας διαμορφώνει ένα, χωρίς αμφιβολία, δυστοπικό περιβάλλον επιβίωσης για τον λαό μας. Μπροστά στον ενεργειακό πόλεμο, που θα επακολουθήσει, το παραλύον κράτος δεν θα καταφέρει να μας σώσει με τα δίκην ελεημοσύνης επιδόματα θέρμανσης. Έλληνες, ετοιμαστείτε μετά τις βροχές να κρυώσουμε για τα καλά.  

 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021

ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 : Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΗΣ (24 Νοεμβρίου 1940)

Εικόνα από Onalert
Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το 68ο Σύνταγμα Πεζικού, με διοικητή το Συνταγματάρχη Πεζικού Μπιζάνη Νικόλαο, αφού ολοκλήρωσε στις 5 Νοεμβρίου 1940 τη συγκέντρωσή του στο Ξυνό Νερό, στις 13 Νοεμβρίου μετακινήθηκε στη γραμμή του μετώπου και αμέσως, από την επομένη, εισήλθε στον αγώνα, συμμετέχοντας στις επιχειρήσεις για την απελευθέρωση της Κορυτσάς και της Μοσχόπολης. Στις 14 Νοεμβρίου, το 68ο Σύνταγμα Πεζικού, αποτελώντας το Κεντρικό Συγκρό­τημα της Χ Μεραρχίας, εξόρμησε προς το χ. Νικολίτσε το οποίο και κατέλαβε μετά από αγώνα.

Στη συνέχεια κινήθηκε προς τα νοτιοδυτικά και βορειοδυτικά αντερεί­σματα του χωριού, ενώ προωθημένα τμήματά του εγκατα­στάθηκαν στο Σταυροειδές ύψωμα (2,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Νικολίτσε) που δεν το κατείχε ο εχθρός. Αποκτήθηκε έτσι ένα ισχυρό έρεισμα στην κορυφογραμμή της οροσειράς Μοράβα, νότια από τη σημαντική διάβαση της Ντάρζας.

Στις 16 Νοεμβρίου το σύνταγμα συνέχισε την επιθετική του προσπάθεια και πέτυχε να ολοκληρώσει την κατοχή του Σταυροειδούς υψώματος και να καταλάβει, μετά από πείσμονα αγώνα, το ύψ. 1827. Την επομένη το 68ο Σύνταγμα Πεζικού ασχολήθηκε με την εδραίωσή του στις θέσεις που είχε καταλάβει και απέκρουσε αλλεπάλληλες εχθρικές επιθέσεις, εξαιτίας των οποίων δεν έγινε δυνατό να εκδηλώσει κάποια επιθετική ενέργεια προς υποβοήθηση του 30ού Συντάγματος Πεζικού στο δεξιό του (βορειότερα).

Μετά από τετραήμερη ανάπαυλα για την ξεκούραση των ανδρών και την ανα­συγκρότηση των μονάδων, στις 1400 της 21ης Νοεμβρίου, ύστερα από ωριαία προπαρασκευή του πυροβολικού, επιτέθηκε για την κατάληψη του ισχυρού υψώματος 1878. Ο αγώνας ήταν σκληρός, η αντίσταση των Ιταλών μεγάλη και μόλις στις 1900 το Ι/68 Τάγμα με την επιτυχή υποστήριξη του πυροβολικού κατόρθωσε να καταλάβει το ζωτικό αυτό ύψωμα, το οποίο αποτελούσε το προπύργιο της εκεί ιταλικής αντίστασης και το καλύτερο παρατηρητήριο των Ιταλών πάνω στο Μοράβα.

Την επομένη το Σύνταγμα κατευθύνθηκε προς το χ. Ντέρσνικο. Οι Ιταλοί υπο­χρεώθηκαν να υποχωρήσουν προς το βορειοδυτικά, εγκαταλείποντας τη Μοσχόπολη την οποία και κατέλαβε, χωρίς καμιά εμπλοκή με τον εχθρό, η VII Ομάδα Αναγνωρίσεως τις πρωινές ώρες της 24ης Νοεμβρίου. Ακολούθησε το 68ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο και εγκαταστάθηκε τελικά στη γραμμή ύψ. Μαντά – Μοσχόπολη – Μονή Αγίου Προδρόμου. Η κίνηση του συντάγματος προς τη Μοσχόπολη έγινε κάτω από βροχερό καιρό, ενώ η κακή κατάσταση των οδών επαύξανε τις δυσχέρειες.


ΠΗΓΕΣ :

(1) :
http://chilonas.wordpress.com/2012/10/27/%CE%AC-%CE%AF-28-11-1940/

(2) :
http://www.army.gr/default.php?pname=Maxh_Pindou&la=1

(3) :
http://www.geetha.mil.gr/media/1_istorika/1940/H_MAXH_ELAIAS_KALAMA.pdf

(4) :
http://dis.army.gr/pdf/elaias_kalamas_battle_el.pdf

(5) :
http://averoph.wordpress.com/2013/11/21/%E1%BC%A1-%CE%BC%CE%AC%CF%87%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BD-%CE%BC%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%AF-%CF%83%CF%84%CF%8C-%E1%BC%B0%CE%B2%CE%AC%CE%BD-14-22-%CE%BD%CE%BF%CE%B5-1940/

(6) :
http://averoph.wordpress.com/2013/11/25/%CE%B7-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CF%84%CF%83-25-%CE%BD%CE%BF%CE%B5-6-%CE%B4%CE%B5%CE%BA-1940/

(7) :
http://stratistoria.wordpress.com/9-ww2/ellinoitalikos-polemos/1940-argyrokastro/

(8) :
http://peripatrhs.blogspot.gr/2013/12/22-1940.html

(9) :
http://stratistoria.wordpress.com/9-ww2/ellinoitalikos-polemos/1941-klisoura/

(10) :
http://stratistoria.wordpress.com/9-ww2/ellinoitalikos-polemos/1941-trebesina/

(11) :
http://www.army.gr/files/File/epitheorisi/200505_%CE%97%20%CE%95%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%20%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97%20%CE%A4%CE%A9%CE%9D%20%CE%99%CE%A4%CE%91%CE%9B%CE%A9%CE%9D.pdf

(12) :
http://www.eglimatikotita.gr/2011/10/2_27.html


(13) :
http://www.sa-snd.gr/h03-epopiia40.htm#top

(14) :
http://www.amyntika.gr/i-machi-sti-grammi-eleas-kalamas-apo-28-oktovriou-eos-13-noemvriou-1940-foto-apo-to-metopo/

(15) :
http://stratistoria.wordpress.com/9-ww2/ellinoitalikos-polemos/1940-koutsi/

(16) :
http://stratistoria.wordpress.com/9-ww2/ellinoitalikos-polemos/1940-moshopoli/

 

 

http://greekworldhistory.blogspot.com/2014/10/blog-post_16.html 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 : ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΟΜΠΑΖΗΣ

Η οικογένεια Τομπάζη ήρθε στήν Ύδρα τό 1668 από τά Βουρλά τής Σμύρνης. Ο Νικόλαος Τομπάζης ήταν από τούς πιό εύπορους κατοίκους τού νησιού καί υπέγραφε  μέχρι τό 1816 ως Νικόλαος Γιακουμάκης. Τό 1812 πλαισίωνε τόν τουρκόφιλο μπάς κοτζάμπαση Νικόλαο Κοκοβίλα, ο οποίος είχε διαδεχθεί τόν Γεώργιο Βούλγαρη στή διοίκηση τού νησιού. Ο υιός του Ιάκωβος Τομπάζης γεννήθηκε τό 1782 καί ο μικρότερος Εμμανουήλ τό 1784.

Γράμματα δέν έμαθαν οι νεαροί Τομπάζηδες, λόγω ελλείψεως σχολείων, αλλά έγιναν άριστοι ναυτικοί καί τολμηροί θαλασσοπόροι. Στίς αρχές τού 19ου αιώνα οι έμπειροι πλέον καπεταναίοι ναυπήγησαν τό μπρίκι "Λεωνίδας", κόστους 35.730 ταλλήρων καί τήν ταχύτατη γολέτα "Τερψιχόρη", κόστους 13.000 ταλλήρων, τήν οποία οι Τούρκοι ονόμασαν "Σεϊτάν γκεμεσί". Ακολούθησαν τά πλοία "Θεμιστοκλής" καί "Κίμων".

Τό 1818, ο Ιάκωβος Τομπάζης έγινε μέλος τής Φιλικής Εταιρείας μαζί μέ τόν Γκίκα Γκιώνη. Ήταν από αυτούς πού κυνήγησαν τόν Αντώνη Οικονόμου καί τόν εξανάγκασαν νά φύγει από τήν Ύδρα γιά νά επανέλθει η εξουσία στά χέρια τών παραδοσιακών νοικοκυραίων τού νησιού. Ο Ιάκωβος είχε τήν τιμή νά οριστεί πρώτος αυτός ναύαρχος τού ενωμένου ελληνικού στόλου στόν οποίον εκτός τής Ύδρας συμμετείχαν οι Σπέτσες καί τά Ψαρά. Οι Υδραίοι καπεταναίοι πού τόν ακολούθησαν στήν παρθενική έξοδο τού στόλου στό Αιγαίο ήσαν οι Λάζαρος Λαλεχός, Αναστάσιος Τσαμαδός, Ελευθέριος Γηζόνης, Γεώργιος Σαχτούρης, Λάζαρος Πινότσης, Γιάννης Ζάκκας, Σερφιώτης, Αντώνιος Ραφαλιάς, Γιάννης Δοντάς, Δημήτριος Βώκος, Λάζαρος παπά Μανώλη, Γιάννης Βούλγαρης καί Γιάννης Γκέλης

«Παιδειάν μέν βάσιμον οι αδελφοί Τουμπάζιδες δέν έσχον διά τε τήν έλλειψιν καταλλήλων σχολείων τότε. Αμφότεροι εισήλθον εις τά πλοία, παίδες έτι όντες, αμφότεροι όμως ήσαν λίαν φιλομαθείς, φιλόκαλοι καί περίεργοι. Οι αδελφοί Τουμπάζιδες προηγούντο εις πάσας τάς επί τό βέλτιον μεταρρυθμίσεις είτε τών υδραϊκών πλοίων, είτε τού είδους τού βίου, είτε τού καλλωπισμού τών οικιών καί τών ενδυμάτων. Αυτοί πρώτοι εισήγαγον εις τό ελληνικόν ναυτικόν, τά θωράκια εις τούς ιστούς τών πλοίων (κόφας), αυτοί πρώτοι λέγεται επίσης, ότι κατεσκεύασαν καί γολέταν...

Αμφότεροι οι αδελφοί ηγάπων τήν ζωγραφικήν καί ο μέν Ιάκωβος ηρέσκετο εις τό νά σχεδιάζη μάλλον, ο δέ Εμμανουήλ εις τό νά σκιαγραφή τά πλοία. Ένεκα δέ τής μεγάλης αυτών περιεργείας εις πάν ότι απέβλεπεν είτε τήν τελειοποίησιν τού πλοίου, είτε τήν οχύρωσιν λιμένων, είτε τήν κατασκευήν πυρπολικών ή κανονιοφόρων είχον θησαυρίσει καί πρακτικάς τινας πρός τούτο γνώσεις.

Ηγάπα πολύ τόν κήπον του, όν επεμελείτο ιδίαις χερσί καί τόν τόρνον του, εις όν ειργάζετο εν τε τώ πλοίω καί τώ οίκω αυτού, περιποιούμενος όσους ηδύναντο νά τόν οδηγήσωσιν εις τούτο. Η εκλογή τών βιβλίων τής βιβλιοθήκης του, τά χειρόγραφα μαθήματά του περί τής ναυτικής, τά δωρηθέντα παρά τών υιών του εις τό Μουσείον τού Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, αι σημειώσεις του περί πυροβολικού, περί εμπρηστικών σφαιρών, περί τού τόρνου, περί βερνικίων, αι διαρκείς πρός τήν φιλομάθειαν προτροπαί εις τά τέκνα του, εις ά συνήθως έλεγε:

"Προκόψατε καί είμαι ευχαριστημένος νά τρέχω μέ τόν σάκκον τού επαίτου".

Ταύτα πάντω αποδεικνύουν ότι ο Ιάκωβος Τομπάζης δέν ήτον άνθρωπος υλικός ούτε ιδιοτελής, αλλ' ανήρ τής προόδου.»

Αναστάσιος Γούδας - Βίοι Παράλληλοι, Εν Αθήναις 1871
 

Η πρώτη εκστρατεία τού ελληνικού στόλου είχε σάν σκοπό νά ξεσηκώσει τούς κατοίκους τής Χίου. Εμπνευστής αυτής τής ιδέας ήταν ο κληρικός Νεόφυτος Βάμβας (1770 - 1855), ο οποίος ήταν Χιώτης. Ο Νεόφυτος Βάμβας, μέ σπουδές στό Παρίσι καί φιλικές σχέσεις μέ τόν Αδαμάντιο Κοράη ήταν από τούς πρώτους πού μυήθηκαν στή Φιλική Εταιρεία. Τόν Απρίλιο τού 1821 βρισκόταν στήν Ύδρα καί σκέφτηκε ότι οι συμπατριώτες του μέ τόν πλούτο πού διέθεταν θά μπορούσαν νά αποδειχθούν χρήσιμοι στήν επανάσταση η οποία πάνω από όλα είχε ανάγκη από χρήματα. Οι Χιώτες έμποροι ήταν βαθύπλουτοι καθώς τό νησί τους λόγω τού εμπορίου τής μαστίχας είχε φορολογικά προνόμια από τήν Πύλη. Πολλοί από τούς Χιώτες διέμεναν στή Μασσαλία καί στό Λιβόρνο καί από εκεί κανόνιζαν τίς επαγγελματικές τους υποχρεώσεις.

Έτσι οι Υδραίοι ξεκίνησαν τήν πρώτη ναυτική εκστρατεία από κοινού μέ τά σπετσιώτικα καράβια τού Θεοδωράκη Μέξη, τού Νικολού Αδριανού, τού Γκίκα Τσούπα, τού Γιάννη Μπόταση, τού Νικόλα Ράφτη, τού Γιάννη Ορλώφ καί τού Θανάση Γουδή βάζοντας πλώρη γιά τά Ψαρά καί τή Χίο. Συνάντησαν δύο εμπορικά τουρκικά πλοία τά οποία καί βύθισαν ενώ στήν προσπάθειά τους νά ξεσηκώσουν τούς Έλληνες καθολικούς τής Τήνου, Νάξου, Σύρου καί Σαντορίνης συνάντησαν τήν πλήρη άρνηση.

«Κυριακή Απριλίου 17, η πρώτη μέρα τής ελευθερίας. Θεία συνάρσει καί ευδοκία μισεύομεν (αναχωρούμε) από Ύδραν ομού μέ 5 σπετσιώτικα καράβια.

Τρίτη. Ών δέ ο καιρός εναντίος, εστάθημεν όλην εκείνην τήν ημέραν, κατά τήν οποίαν ήλθε καί η γολέττα τών αδελφών Τομπάζηδων καί ο καπετάν Τσούπας μέ τή ναβή (πλοίο) του. Ταύτα εδιωρίσθησαν περί τά μέρη τής Σύρας. Μάς έστειλαν έτι νέας διαταγάς από Ύδραν διά νά απεράσωμεν από Τήνον καί νά στείλωμεν εκεί δύο τρία καράβια νά θεωρήσουν τήν υπόθεσιν ενός καραβιού Σπετσιώτη όπου έπιασεν εις Τήνον έν καράβι μέ σημαίαν αυστριακήν καί μέ Τούρκους ταξιδιώτας καί νά δυσωπήσωμεν (παρακαλέσουμε) τόν κόνσολα, αποδίδοντες όλα τά αρπαχθέντα καί στέλλοντας εις Σπέτσες τό καράβι κατά διαταγήν τών τε εδικών μας αρχόντων καί Σπετσιωτών.

Πέμπτη. Εις τά 3 ώρας τής εσπέρας επιάσθη από τόν καπετάν Γιωργάκη Σαχτούρη μιά γολέττα ψαριανή μέ γράμματα διά τήν Ύδραν. Ανοίξαμεν τά γράμματα καί είδομεν ότι έγραφον από Κωνσταντινούπολιν τό κρέμασμα τού Πατριάρχου μετά έξ αρχιερέων.»

Από τό ημερολόγιο τού Ιάκωβου Τομπάζη

Ο στόλος τού Τομπάζη αγκυροβόλησε ανοιχτά τού όρμου τής Δασκαλόπετρας στό Βροντάδο τής Χίου, τήν Τετάρτη 27 Απριλίου 1821, καί εστάλησαν άνθρωποι στά χωριά μέ επαναστατικές προκηρύξεις. Οι χωρικοί όμως ήταν διστακτικοί καθότι ήταν απειροπόλεμοι καί στερούνταν όπλων. Οι δημογέροντες τού νησιού έστειλαν σάν αντιπροσώπους τούς Μιχαήλ Βλαστό, Πολυχρόνη καί Ιωάννη Πατρικούση νά παρακαλέσουν τόν Τομπάζη νά φύγει μέ τά πλοία του από τή Χίο. Δέν διέθεταν ούτε πολεμικά πλοία ούτε ένοπλους άνδρες καί ο τουρκικός στόλος μπορούσε ανά πάσα στιγμή νά καταπλεύσει στό νησί καί νά σκορπίσει τήν καταστροφή.

Μετά από δεκαήμερη παραμονή στήν πλούσια Χϊο, ο ελληνικός στόλος αποχώρησε άπρακτος. Οι Τούρκοι αντέδρασαν καί προέβησαν στά συνηθισμένα μέτρα, τά οποία έπαιρναν όταν υπήρχε έστω καί υποψία επαναστατικής κίνησης. Πήραν ως ομήρους από τήν πρωτεύουσα καί τά μαστιχοχώρια 46 προκρίτους, καθώς καί τόν μητροπολίτη Χίου Πλάτωνα μαζί μέ τόν διάκονό του Μακάριο Γέμελο καί τούς έκλεισαν μέσα στό κάστρο. Λίγο αργότερα έφθασαν στό νησί χίλιοι Τούρκοι από τή Μικρά Ασία, οι οποίοι καθημερινώς προέβαιναν σέ κλοπές, φόνους καί λεηλασίες.  
 
Ο ενωμένος ελληνικός στόλος, επανήλθε στό Αιγαίο στά μέσα Μαΐου, πάλι υπό τίς διαταγές τού Ιάκωβου Τομπάζη. Ήδη ο τουρκικός στόλος είχε αποπλεύσει από τό ναύσταθμο τής Πόλης καί περνούσε τόν Ελλήσποντο γιά νά επιβάλλει τήν τάξη στά νησιά τών ραγιάδων. Ο αρχιναύαρχος τού οθωμανικού στόλου Δελή Αβδουλλάχ, ήταν απασχολημένος στόν Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα), μέ τόν φόβο τών Ρώσων, καί έτσι τήν εκστρατεία στό Αιγαίο Πέλαγος (Άσπρη Θάλασσα) τήν ανέλαβε ο Καρά Αλής καπετάνια βεγής. Από τόν στόλο του όμως έλειπαν οι ικανότατοι ναύτες τσαμιτσαλίδες καί σουλουτσαλίδες, οι οποίοι δέν ήταν άλλοι από τούς Υδραίους καί τούς Σπετσιώτες καί είχαν απομείνει στή διάθεση του μόνο Τούρκοι φερμένοι από τήν Ανατολή, ικανοί ως στρατιώτες αλλα ανίδεοι στή ναυσιπλοΐα.  

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters