Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗ


Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμων.

Στο νέφος των Νεομαρτύρων της Εκκλησίας και των ηρώων της Πατρίδος εξέχουσα θέση κατέχει ο Άγιος Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης, ο οποίος βρήκε μαρτυρικό θάνατο στα χέρια του τουρκικού όχλου στις 28 Αυγούστου 1922. Η ζωή του, η παιδεία του, η εθνική δράση του, το εκκλησιαστικό ήθος και το μαρτύριό του τον κατατάσσουν στις μορφές, τις οποίες πρέπει συνεχώς να τιμούμε, να μελετούμε, να προβάλλουμε προς τη νέα γενιά. Η πνευματική παρακαταθήκη του παραμένει πάντα επίκαιρη.

Ο Χρυσόστομος Καλαφάτης, του Νικολάου και της Καλλιόπης, γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια της Προποντίδος. Ήταν, λοιπόν, Μικρασιάτης εκ καταγωγής. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, χειροτονήθηκε κληρικός και γρήγορα προήχθη σε Πρωτοσύγκελλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου επί Κωνσταντίνου Ε΄. Το 1902 εξελέγη Μητροπολίτης Δράμας, Ζιχνών και Φιλίππων. Βοήθησε τον Ελληνισμό της Μακεδονίας στον Μακεδονικό Αγώνα, δηλαδή στον διμέτωπο αγώνα κατά των Τούρκων κατακτητών και των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Λόγω διαφόρων κινδύνων μετέφερε κατά περιόδους την έδρα του από τη Δράμα στην Αλιστράτη Σερρών. Για ένα διάστημα αναγκάσθηκε να μετακινηθεί στη Θεσσαλονίκη.

Το 1909 το Πατριαρχείο τον απομάκρυνε από τη Δράμα κατόπιν οθωμανικών πιέσεων και το 1910 τον εξέλεξε Μητροπολίτη Σμύρνης. Και εκεί η δράση του ενόχλησε τούς Τούρκους, γι’ αυτό και αποσύρθηκε την Κωνσταντινούπολη κατά το διάστημα 1914-1918. Στις 2.5.1919 υποδέχθηκε με Δοξολογία τον Ελληνικό Στρατό, ο οποίος αποβιβάσθηκε στη Σμύρνη με εντολή πενταετούς διαρκείας των Νικητριών Δυνάμεων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. (Μετά τα πέντε έτη θα αποφάσιζε ο τοπικός πληθυσμός με δημοψήφισμα αν η περιοχή Σμύρνης θα παρέμενε υπό ελληνική διοίκηση). Ο Μητροπολίτης αγωνίσθηκε υπέρ της Εκκλησίας, της Ελληνικής Παιδείας, της νεολαίας και ίδρυσε περιοδικά, σχολεία και αθλητικά σωματεία. Στις 28 Αυγούστου, μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού και την είσοδο των στρατευμάτων του Μουσταφά Κεμάλ στη Σμύρνη, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος έγινε ιερόν σφάγιον υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Τον Νοέμβριο του 1992 η Εκκλησία της Ελλάδος κατέταξε στις αγιολογικές δέλτους τον Εθνοϊερομάρτυρα Χρυσόστομο Καλαφάτη και τους συν αυτώ αναιρεθέντες Ορθοδόξους κληρικούς της Τραγωδίας του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία και στον Πόντο. Η μνήμη τους ως Αγίων τιμάται κατά την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, πάντα κατά μήνα Σεπτέμβριο. Τούτο γίνεται διότι η σφαγή των Ελλήνων στα Μικρασιατικά παράλια αποκορυφώθηκε τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου με το Παλαιό Ημερολόγιο, άρα στις αρχές Σεπτεμβρίου με το Νέο Ημερολόγιο.

Το μαρτύριο

Στο περιοδικό ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ των Αθηνών δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1922 η ομιλία του Γάλλου Βουλευτού Σολιέ στη Βουλή της πατρίδας του, στην οποία περιγράφεται το μαρτύριο του Έλληνος Ιεράρχου βάσει των περιγραφών Γάλλων αυτοπτών μαρτύρων. Ας σημειωθεί ότι δεν υπήρξε Έλληνας αυτόπτης μάρτυς λόγω του φόβου που επικρατούσε. Ο Γάλλος Βουλευτής διηγείται:

«Ο (Γάλλος) Πρόξενος κ. Γκραγιέ έσπευσε αμέσως να στείλη ένα απόσπασμα Γάλλων ναυτών εις τον Έλληνα Μητροπολίτην δια να του προτείνη να μεταβή υπό ασφαλή συνοδείαν είτε εις το μοναστήριον του Σακρέ Κερ (σημ. Ρωμαιοκαθολικό) είτε εις το Προξενείον. Ο Ιεράρχης με μίαν θαυμασίαν αυτοθυσίαν, προ της οποίας υποκλίνομαι μετά σεβασμού, καίτοι δεν ανήκεν εις την Εκκλησίαν μας, ηρνήθη να δεχθή οιανδήποτε προστασίαν. «Είμαι εις το μέσον των πιστών μου, απήντησε. Πρέπει να μείνω μαζί τους».

Ενώ η περιπολία μας μετά ΄την άρνησίν του αυτή απεσύρετο, κατέφθασεν ένας Τούρκος αξιωματικός με δύο στρατιώτας, ο οποίος παρέλαβε μεθ’ εαυτού τον Μητροπολίτην. Τον ωδήγησεν εις το ακρότατον σημείον της ευρωπαϊκής συνοικίας, προ του καταστήματος ενός κουρέως. Του εφόρεσαν ένα λευκόν επενδύτην, δια να φαίνεται και από μακρυά καλά το μαρτύριόν του και από εκεί, κύριοι, έλαβε χώραν ένα από τα τρομακτικά εκείνα εγκλήματα, που περιέχει η ιστορία των μεγαλομαρτύρων.

Ο φανατικός όχλος ήρχισε το μαρτύριον με την βιαίαν αποκοπήν της γενειάδος του σεβαστού ιεράρχου. Έπειτα ήρχισαν να τον κτυπούν σε διάφορα μέρη του σώματός του με εγχειρίδια (μαχαίρια). Του έκοψαν έπειτα τα αυτιά και την μύτην. Γυναίκες και άνδρες τυφλωμένοι από τον φανατισμόν συμμετέχουν εις το έγκλημα αυτό. … Ο όχλος έσυρεν έπειτα τον μαρτυρικόν γέροντα εις την τουρκικήν συνοικίαν, τον διεμέλισεν και παρέδωκε τα μέλη του εις τους κύνας. Ο στρατηγος Νουρεντίν πασάς είχεν ειπή: «Τον παραδίδω εις τον λαόν. Εάν έκαμε καλόν, ο λαός θα του φερθή καλά. Έάν έκαμε κακόν, ο λαός θα του φερθή κακά» .

Παρεμφερής είναι και η αφήγηση του εκ Σμύρνης Ακαδημαϊκού και Αρχαιολόγου Γεωργίου Μυλωνά, ο οποίος είχε συλληφθεί από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1922, αλλά διεσώθη και απέφυγε τα «Τάγματα Εργασίας». Το μαρτύριο του Αγίου Χρυσοστόμου το άκουσε από τα χείλη ενός Τουρκοκρητικού δεσμοφύλακος, ο οποίος είπε ότι πυροβόλησε και σκότωσε τον Ιεράρχη για να τον απαλλάξει από τα συνεχή βασανιστήρια. Ο Τουρκοκρητικός υπογράμμισε ότι είδε τον Άγιο Χρυσόστομο να ευλογεί με τα ματωμένα χέρια του και να συγχωρεί τους βασανιστές του. Ήταν μόνον 55 ετών. Δυστυχώς το άγιο λείψανό του δεν έχει βρεθεί.

 

Η πνευματική παρακαταθήκη του

Η Ορθοδοξία. Ο Άγιος είχε στιβαρή θεολογική κατάρτιση και έδωσε αγώνες υπέρ της Ορθοδόξου Πίστεως. Ως νέος θεολόγος έγραψε μελέτη για τις δογματικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξων και Προτεσταντών. Αργότερα απέδειξε το λάθος των Ρωμαιοκαθολικών, οι οποίοι έλεγαν ότι … ανακάλυψαν στην Έφεσο τον Τάφο της Παναγίας. Επίσης στη Δράμα έδωσε μάχη κατά της Ουνίας και κατά της Βουλγαρικής Σχισματικής Εξαρχίας. Στη Σμύρνη εξέδωσε το περιοδικό ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ, όπου ο ίδιος και οι συνεργάτες του δημοσίευαν εμπνευσμένα κηρύγματα. Στις τελευταίες στιγμές πριν από τη σύλληψή του διάβαζε τα Πάθη του Κυρίου από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον.

Ο Ελληνισμός. Και στη Δράμα και στη Σμύρνη ο Άγιος Χρυσόστομος ανεδείχθη σε θεματοφύλακα των εθνικών παραδόσεων και σε μαχητή υπέρ του διωκομένου Ελληνισμού. Στην περιοχή Δράμας και Ζιχνών κινδύνευσε η ζωή του από ενέδρες Βουλγάρων εθνικιστών (κομιτατζήδων). Με επιστολές του σε Έλληνες πολιτικούς και διπλωμάτες περιέγραφε τους πολλαπλούς κινδύνους που αντιμετώπιζε η Μακεδονία μας. Στη Σμύρνη κατέγραψε τα εγκλήματα των Νεοτούρκων κατά του Ελληνισμού της Φώκαιας και άλλων περιοχών, τα οποία είχαν αρχίσει από το 1914. Καθιέρωσε τις παρελάσεις των ελληνικών σχολείων της Σμύρνης και εμπέδωσε το πατριωτικό φρόνημα. Έγραψε επιστολές στη Μασσαλία της Γαλλίας και ζήτησε τη βοήθεια των Γάλλων, δεδομένου ότι η Μασσαλία ιδρύθηκε από οικιστές Έλληνες της αρχαίας Φώκαιας. Όταν έφευγε οριστικά από τη Δράμα οι Έλληνες κάτοικοι τον αποχαιρέτησαν συγκινημένοι και του είπαν: «Μάς βρήκες λαγούς και μάς έκανες λιοντάρια», δηλαδή αναγνώρισαν ότι ο γενναίος Ιεράρχης τούς εμψύχωσε για να αγωνισθούν υπέρ των εθνικών δικαίων.

Η θυσία. Θα μπορούσε να διαφύγει με τη βοήθεια ξένων προξένων ή Ρωμαιοκαθολικών κληρικών. Άλλωστε ο πολιτικός διοικητής, ο Αρμοστής Αριστείδης Στεργιάδης, είχε φύγει με αγγλικό πλοίο για να σώσει τη ζωή του. Ο Άγιος Χρυσόστομος έμεινε εκεί συνειδητά για να θυσιασθεί υπέρ του ποιμνίου του. Μιμήθηκε τους προκατόχους του, τον Άγιο Πολύκαρπο Σμύρνης, Μάρτυρα του 2ου μ.Χ. αιώνος, και τον Άγιο Γρηγόριο Ε΄, τον μαρτυρικό Πατριάρχη του 1821, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Σμύρνης. Ο Χρυσόστομος είχε πλήρη επίγνωση των λόγων που απευθύνει ο Θεός στον Άγγελο (Επίσκοπο) της Σμύρνης: «Γίνου πιστός ἄχρι θανάτου, καί δώσω σοι τόν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου,10) .

Η Παιδεία και ο Αθλητισμός. Ο Άγιος Χρυσόστομος καλλιέργησε την ελληνική παιδεία και τα γράμματα στη Δράμα και στη Σμύρνη. Ενίσχυσε τα σχολεία, αναβίωσε αθλητικά σωματεία, ενθάρρυνε τον αθλητισμό και τις μαθητικές γιορτές και παρελάσεις. Στη Δράμα συγκέντρωνε τα ελληνόπουλα για να αθλούνται στο κεντρικό Γυμναστήριο. Ο Πανιώνιος στη Σμύρνη απέκτησε με τη βοήθεια του Δεσπότη νέο και ωραίο στάδιο το 1912. Ο Χρυσόστομος έδινε έμφαση στη μόρφωση και στην αθλητική παιδεία της νεολαίας. Ήθελε νέους εύρωστους με ελληνορθόδοξο φρόνημα. Επίσης στήριξε τους δημοσιογράφους και τα ελληνικά έντυπα.
Η διαφύλαξη της Μνήμης. Ο Άγιος μάς διδάσκει με τον βίο του και με το παράδειγμά του ότι οφείλουμε να διατηρήσουμε την ιστορική Μνήμη. Να θυμόμαστε τον Ελληνικό και Χριστιανικό Πολιτισμό της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Να διδάσκουμε την ιστορική αλήθεια χωρίς εκδικητικότητα. Να γνωρίζουμε ότι έγινε μία συστηματική Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων από τους Νεοτούρκους και από τους Κεμαλικούς (1914-1922). Αλλά να μην καλλιεργούμε τον φανατισμό οποιασδήποτε μορφής. Άλλωστε ο ίδιος συγχώρησε τους διώκτες και δημίους του.

Η ελπίδα. Οι πολυάριθμοι Μικρασιάτες πρόσφυγες, που ήλθαν ξεριζωμένοι το 1922 λόγω των σφαγών και το 1923-24 με την ανταλλαγή των πληθυσμών, αναρτούσαν στα σπίτια τους τη φωτογραφία του Χρυσοστόμου Σμύρνης. Από την πρώτη στιγμή τον τιμούσαν ως Άγιο. Έφεραν επίσης τα λείψανα των Αγίων και τις σεβάσμιες εικόνες τους. Ξανάχτισαν τη ζωή τους και τα σπιτικά τους, αναγεννήθηκαν και συνέβαλαν δημιουργικά στην κοινωνική, οικονομική και πνευματική ζωή της Ελλάδος, παρά τις αρχικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν. Είχαν διδαχθεί να πιστεύουν στη Θεία Πρόνοια και να μην απογοητεύονται. Αντλούσαν ελπίδα και θάρρος από τη Χριστιανική Πίστη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Όλη η ζωή και η δράση του Αγίου Χρυσοστόμου (Καλαφάτη) υπήρξε ένα διαρκές κήρυγμα Χριστιανικής ελπίδας και εθνικής αυτοπεποιθήσεως. Ήταν ένας γνήσιος εκφραστής της Ελληνορθόδοξης παράδοσης. Ας έχουμε την ευλογία του!

Κ.Χ. ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Σεπτεμβρίου 2022


https://www.antibaro.gr/article/33558

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΣΤΙΣ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1919

Αντγος Ε.Α Νικόλαος Φωτιάδης
Επίτιμος Υδκτής Δ'ΣΣ


Το φθινόπωρο του 1918 υπήρξε περίοδος αποφασιστική για την έκβαση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την συντριβή των Γερμανοβούλγαρων και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον Σεπτέμβριο του 1918, η Γαλλική Στρατιά της Ανατολής με τον Στρατηγό Φρανσαι Ντ' Εσπεραί, προήλασε και κατέλαβε την Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη και έφθασε μέχρι τον Βόσπορο.


Τότε έγιναν σκέψεις ( σε σκοτεινά κέντρα λήψεως αποφάσεων) να δημιουργηθεί Γαλλικό Προτεκτοράτο στην Θράκη, κατά τα πρότυπα της Συρίας και του Λιβάνου.


Η πληροφορία μεταδόθηκε από τον διερμηνέα των Γάλλων Έλληνα Στρατιώτη Ανέστη Πολυχρονιάδη στης Ελληνικές Αρχές, ενημερώθηκε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος και μετά από συνάντηση του με τον Γάλλο Πρωθυπουργό Κλεμανσώ αποφασίστηκε η συμμετοχή της Ελληνικής Μεραρχίας (ΧΙ Μεραρχία Πεζικού) στα Στρατεύματα κατοχής στην περιοχή Παρανεστίου (Μπούκια) – Αβδηρών (Μπουλούστρα) – Ιάσμου (Γιασίκϊοι) Κομοτηνή.


Ο Αρχηγός των Συμμαχικών Δυνάμεων Ανατολής Φρανσαι Ντ' Εσπεραί, απέστειλε στον Έλληνα Αρχιστράτηγο Λεωνίδα Παρασκευόπουλο σημείωμα με οδηγίες για τον τρόπο καταλήψεως από τα Ελληνικά Στρατεύματα της Θράκη, στο οποίο μεταξύ άλλων έγραφε: "η παραχώρηση της Θράκης εις την Ελλάδα θα είναι δίκαια αμοιβή δια την λαμπράν συμμετοχήν του Ελληνικού Στρατού εις τας εν Ανατολή επιχειρήσεις …".


Η ΙΧ Μεραρχία με διοικητή τον Υποστράτηγοι Γεώργιο Λεοναρδόπουλο (25ο Σύνταγμα Πεζικού, 26ο Σύνταγμα Πεζικού, 3/40 Σύνταγμα Ευζώνων) μετακινήθηκε από την περιοχή του Κιλκίς και στις 3 Οκτωβρίου 1919 με το Μηχανικό της γεφύρωσε το Νέστο ποταμό σε δυο σημεία (Τολότς και Παρανέστι). Το πρωί της 4ης Οκτωβρίου το 1ο Τάγμα του ηρωικού 25ου Συντάγματος (Συνταγματάρχης Μεσσήνης Δημήτριος) και η 9η Ημιλαρχία Ιππικού πέρασαν το Νέστο και περί την 1100 ώρα εισήλθαν στην πόλη της Ξάνθης. Επικεφαλής των τμημάτων με εντολή του Στρατηγού Λεοναρδόπουλου ήταν ο Ξανθιώτης Ανθυπολοχαγός Μηχανικού Γαβριήλ Λαδάς.


Η είσοδος των Ελληνικών Στρατευμάτων στην Ξάνθη έθεσε επιτέλους τέρμα στα βάσανα του υπερήφανου λαού της, κυρίως κατά την περίοδο της Βουλγαρικής κατοχής (1913 – 1919). Πρώτος Δήμαρχος διορίστηκε ο Χριστόδουλος Μπρωκούμης, ο οποίος παρέλαβε από τον Βούλγαρο υπάλληλο του Δήμου Πασάρωφ (ο Βούλγαρος δήμαρχος Κούδεφ είχε φύγει στην Βουλγαρία).


Η Ελληνική σημαία κυμάτισε πάλι στο ωρολόϊ της πλατείας και άρχισαν να επιστρέφουν στην αγαπημένη τους Ξάνθη, όσοι είχαν αναγκασθεί να φύγουν κατά την διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής.
 

ttps://xanthinews.gr/4-%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85-1919-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CF%83-%CE%B1-3/




ΠΩΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΛΟΤΣΗΣΕ ΤΑ «ΔΩΡΑ» ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΟΝ ΟΗΕ


Της Κύρας Αδάμ

Ντόμινο λαθών! Επέλεξε να μην ασχοληθεί και να εξηγήσει στη Γ.Σ. τη συνεχή επιθετική, παράνομη και επικίνδυνη συμπεριφορά της Αγκυρας στο Αιγαίο σε πραγματικό χρόνο και πραγματικές κινήσεις

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2022 και εν όψει της Γ.Σ. του ΟΗΕ, η Τουρκία καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο με στρατιωτικά μέσα και πυρά, με το αιτιολογικό των στρατιωτικών ασκήσεων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να μην ασχοληθεί και να εξηγήσει στη Γ.Σ. του ΟΗΕ τη συνεχή επιθετική, παράνομη και επικίνδυνη συμπεριφορά της Aγκυρας στο Αιγαίο σε πραγματικό χρόνο και πραγματικές κινήσεις. Αντιθέτως, εξακολουθεί να δέχεται τις κλιμακούμενες απειλητικές σε βάρος της εθνικής ακεραιότητας και εθνικής ασφάλειας επίσημες τουρκικές δηλώσεις, τις επιστολές στον ΟΗΕ και τώρα την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο επανέλαβε ότι η Τουρκία θα υπερασπιστεί «με όλα τα νόμιμα μέσα» τα εθνικά της συμφέροντα απέναντι στις «ολοένα πιο προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας».

Ιδού οι πλέον πρόσφατες απειλητικές και επιθετικές κινήσεις της Αγκυρας σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τις οποίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να αφήσει να τις «παρασύρει το ρέμα», χάνοντας έτσι την ευκαιρία να αξιοποιήσει τα «δώρα» που του προσέφερε ο Ερντογάν για να αποδείξει στην πράξη και σε πραγματικούς χρόνους τη μόνιμη τουρκική απειλή σε βάρος της Ελλάδας:

-Μόλις 7 ώρες πριν από την ομιλία του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ, η Αγκυρα ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα ότι, επειδή η Ελλάδα παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα σχετικά με τα 10 ν.μ. του ΕΕΧ, το ιδιοκτησιακό καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου, τη θαλάσσια περιοχή έρευνας και διάσωσης, τις αρμοδιότητες για το FIR Αθηνών, τα ελληνικά πεδία βολής κ.λπ., αναγκάζεται να εκτελεί στρατιωτικές ασκήσεις κόντρα στις «ελληνικές παρανομίες» για να προασπίσει τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.

-Παράλληλα ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα ότι θα εκτελέσει εκπαίδευση-βολές των S-400 μέχρι το ύψος των 51.000 ποδών, και μάλιστα σε περιοχή η οποία καταλαμβάνει και ελληνική κυριαρχία στη βραχονησίδα Τζουράφα, της οποίας η Αγκυρα επίσης αμφισβητεί το ελληνικό ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Διάσπαση-διαμελισμός της ελληνικής κυριαρχίας

Η Αγκυρα στις 23 Σεπτεμβρίου 2022 ενημέρωσε εκ νέου τη διεθνή κοινότητα, τους διεθνείς οργανισμούς και την ελληνική κυβέρνηση ότι θα εκτελέσει άσκηση έρευνας και διάσωσης (SAR), καθώς και προστασίας περιβάλλοντος στο Αιγαίο με UAV, από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου 2022, σε πέντε περιοχές και σε διαδρομές που ξεκινούν μεταξύ Ρόδου – Καστελόριζου και φτάνουν 20 ν.μ. νοτίως της Θάσου και επιστροφή, για 24 ώρες κάθε εικοσιτετράωρο, προκειμένου να διασφαλίσει τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, «τα οποία η Ελλάδα παραβιάζει».

Όπως φαίνεται στον χάρτη, οι περιοχές και οι διαδρομές των UAV (με κόκκινο χρώμα) έχουν σχεδιαστεί 6 ν.μ. από τις ακτές Ρόδου, Ικαρίας, Χίου, Σκύρου και Λέσβου, διαμελίζοντας την ελληνική κυριαρχία των 10 ν.μ. ΕΕΧ, ενώ τόσο οι περιοχές της τουρκικής άσκησης όσο και οι διαδρομές των UAV κατακερματίζουν και διασπούν την ενότητα της ελληνικής κυριαρχίας στις βραχονησίδες, για τις οποίες η Αγκυρα έχει θέσει θέμα ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

ΠΡΩΤΟΝ
Με αυτά τα δεδομένα, η κυβέρνηση γνωρίζει εκ των προτέρων ότι από 26 Σεπτεμβρίου έως 24 Οκτωβρίου τα UAV θα κατακερματίσουν την ελληνική κυριαρχία 2.400 φορές περίπου, που ισοδυναμούν με ίσες αντίστοιχες παραβιάσεις ΜΟΝΟ από τα UAV, χωρίς τις παραβιάσεις των επανδρωμένων αεροσκαφών. H κυβέρνηση διατηρεί ρόλο παρατηρητή. Προς άρση κάθε πιθανής παρανόησης και αμφιβολίας, η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκαλύπτει την ελληνική αγγελία Α 2999/22, με την οποία η κυβέρνηση δηλώνει διεθνώς ότι η τουρκική άσκηση καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία, χωρίς ωστόσο να επεμβαίνει νομικά, διπλωματικά, τεχνικά και στρατιωτικά για να τη διασφαλίσει.

Με την τουρκική άσκηση η Αγκυρα θα εκτελεί ταυτόχρονα και έρευνα-διάσωση, και κυρίως στην περιοχή Νο 5, όπως φαίνεται στον χάρτη, η οποία εκτείνεται 16 ν.μ. δυτικά του μέσου του Αιγαίου (25ος μεσημβρινός). Η Αγκυρα, αξιοποιώντας τη διαχρονική αδιαφορία όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από το 1979, ψήφισε τον νόμο 24611/12 Δεκεμβρίου 2001 με τον οποίο παράνομα εντάσσει το μισό Αιγαίο σε περιοχή της Τουρκίας για θαλάσσια έρευνα και διάσωση αρμοδιότητας ΙΜΟ. Η παρανομία έγκειται στο γεγονός ότι η Σύμβαση του ΙΜΟ ορίζει ότι οι περιοχές έρευνας και διάσωσης των χωρών οριοθετούνται με συμφωνία.

Ωστόσο, τον νόμο αυτόν με την τουρκική περιοχή τον υπέβαλε η Αγκυρα στον ΙΜΟ, ο οποίος δυστυχώς τον καταχώρισε στο διεθνές εγχειρίδιο θαλάσσιων περιοχών έρευνας-διάσωσης του ΙΜΟ (Global Sar Plan), ενώ καμιά ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έχει προσπαθήσει να το ανατρέψει. Το γεγονός αυτό δημιουργεί μείζονα εθνικά προβλήματα σε βάρος της Ελλάδας για τα νησιά του Αιγαίου, και όχι μόνο, καθότι θα βρεθούν κάτω από τον ασφυκτικό κλοιό τουρκικής περιοχής SAR και θα απομονωθούν.

Παράλληλα, η οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο (FIR Αθηνών) καθίσταται και επικίνδυνη και αδύνατη, διότι η Σύμβαση της Θάλασσας δεν προβλέπει επικάλυψη της ΑΟΖ ενός κράτους από περιοχή SAR άλλου κράτους. Η Τουρκία προασπίζει και υπερασπίζει την υποτιθέμενη τουρκική περιοχή SAR ως κόρη οφθαλμού, και μάλιστα κάνει και αγρυπνίες για την προάσπισή της σε βάρος της Ελλάδας.

Αυτό τεκμαίρεται από το ότι η Αθήνα εξέδωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022 τη διεθνή αγγελία Α2997/22 για εκτέλεση SAR για πιθανή βύθιση λέμβου με πρόσφυγες στην περιοχή νοτίως της Χίου, όπως φαίνεται με μαύρη κουκκίδα στον χάρτη. Η Τουρκία αντέδρασε αστραπιαία και εξέδωσε την αγγελία Α 6341/22, την οποία αποκαλύπτει η «κυριακάτικη δημοκρατία» ως τεκμήριο, η οποία υποστηρίζει διεθνώς ότι, σύμφωνα με τον ΙΜΟ, η περιοχή ανήκει στην Τουρκία, χωρίς όμως η ίδια να κάνει έρευνα-διάσωση για να σώσει τους πιθανούς ναυαγούς πρόσφυγες, μολονότι ισχυρίζεται ότι η περιοχή τής ανήκει, με αποτέλεσμα να φάσκει και να αντιφάσκει.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Η περιοχή 4, με κόκκινο χρώμα, επικαλύπτει και αχρηστεύει το πεδίο βολής Ανδρου. Για τα ελληνικά πεδία βολής Ανδρου, Ψαθούρας και Κρήτης, η Αγκυρα ισχυρίζεται εγγράφως και διεθνώς ότι η Ελλάδα παραβιάζει τη Σύμβαση Σικάγο του ICAO και το Μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ, που απαγορεύουν δέσμευση μεγάλων περιοχών και για μεγάλα χρονικά διαστήματα για στρατιωτικές ασκήσεις σε διεθνή θάλασσα και σε διεθνή εναέριο χώρο. Δηλαδή, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι τα πεδία βολής είναι παράνομα. Μολονότι τα τρία αυτά πεδία βολής είναι νόμιμα από τη δεκαετία του 1960 με αποφάσεις διεθνών οργανισμών που έχει προσυπογράψει και η Τουρκία, εντούτοις η κυβέρνηση δεν χρησιμοποιεί τις αποφάσεις αυτές για να αντικρούσει την Τουρκία.

Τα στοιχεία που παρατέθηκαν καταγράφουν τις επιθετικές βλέψεις της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και αποτέλεσαν το καλύτερο δώρο του Ερντογάν στον πρωθυπουργό στον ΟΗΕ, ώστε να αποδείξει με τα επίσημα στοιχεία και με τον χάρτη την επιθετικότητα της Τουρκίας. Ωστόσο δεν συνέβη αυτό, προκειμένου να διασφαλιστούν η ελληνική κυριαρχία και τα νόμιμα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο. Η μέχρι σήμερα πολιτική της κυβέρνησης είναι τα μηνύματα, τα διαβήματα και οι ελληνικές δηλώσεις προς την Τουρκία και τίποτε άλλο, με αποτέλεσμα να αλωνίζει ο Ερντογάν. Και τούτο διότι:

Οι βραχονησίδες στο Αιγαίο είναι ελληνικότατες με βάση αποφάσεις διεθνών οργανισμών που έχει προσυπογράψει και η Τουρκία. Οι βραχονησίδες, την ελληνικότητα των οποίων αμφισβητεί η Τουρκία, ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Ωστόσο, η κυβέρνηση στην πρόσφατη επιστολή της στον ΟΗΕ αναφέρει ότι οι βραχονησίδες στο Αιγαίο παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μη διασφαλίζεται η ελληνικότητα των βραχονησίδων -δεδομένου ότι αυτές είναι ανύπαρκτες στις συνθήκες-, αλλά επιπλέον να γίνεται από την Ελλάδα παραποίηση και παραβίαση των συνθηκών, καθιστώντας την κυβερνητική πολιτική επικίνδυνη και ασυνεπή, προς όφελος της Αγκυρας.

Τα 10 ν.μ. του ΕΕΧ έχουν καταστεί έωλα, καθότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν κυρώσει με νόμο τη Σύμβαση Σικάγο και Θάλασσας, όπου αναγράφεται ότι κάθε χώρα ασκεί πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία στον εναέριο χώρο πάνω από την ξηρά και τα χωρικά ύδατα, που για την Ελλάδα είναι 6 ν.μ.

Οφείλει η κυβέρνηση να προβεί σε άμεσες διορθωτικές ενέργειες για τις βραχονησίδες, τα 10 ν.μ. ΕΕΧ, καθώς και για την περιοχή SAR, τα σχέδια πτήσης, FIR Αθηνών, τα πεδία βολής, τη ζώνη αλιείας κ.λπ. Διαφορετικά, τα νόμιμα κυριαρχικά και άλλα δικαιώματα στο Αιγαίο θα μετατραπούν σε τουρκικά κεκτημένα, χωρίς δυνατότητα ανατροπής (Κύπρος, Ιμια, τουρκολιβυκή ΑΟΖ). Επισημαίνεται ότι οι διορθωτικές ενέργειες δεν θα προκαλέσουν βλάβη στην κυβέρνηση και δεν θα «πληρώσει» πολιτικό κόστος, για τον λόγο αυτόν εκτιμάται ότι πρέπει να γίνουν άμεσα, διότι καθίστανται επιτακτικές για τη διασφάλιση των νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Κυβέρνηση και σύμμαχοι ξέχασαν την απειλή των S-400

Η Τουρκία για τρίτη φορά μέσα σε έναν χρόνο δοκιμάζει επιχειρησιακά τους S-400. Η περιοχή που έχει δεσμεύσει η Τουρκία φαίνεται με μαύρο κύκλο στον χάρτη και καταλαμβάνει την κυριαρχία της βραχονησίδας Τζουράφα. Σύμφωνα με την τουρκική διεθνή αγγελία, το ύψος της δοκιμής των S-400 καθορίζεται μέχρι τα 51.000 πόδια. Ωστόσο, από τη δοκιμή αυτή, η οποία γίνεται για δεύτερη φορά στην Τζουράφα, τίθεται αυτομάτως και θέμα κυριαρχίας της βραχονησίδας, γεγονός που η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει, μολονότι ισχυρίζεται διεθνώς ότι η περιοχή της τουρκικής δοκιμής των S-400 καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία.

Αποτελεί επικίνδυνο φαινόμενο το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν χρησιμοποιεί τους S-400 για να αντιμετωπίσει τη γενική πολιτική της Τουρκίας (σε ΝΑΤΟ, Ε.Ε., ΗΠΑ), ενώ οι φίλιες και συμμαχικές δυνάμεις προς την Ελλάδα έχουν ξεχάσει τους S-400, μολονότι οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και ο 6ος Στόλος έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι αποτελούν απειλή για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η δοκιμή των S-400 σε συνδυασμό με τις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας σε βάρος της κυριαρχίας της Ελλάδας με τα UAV και τα επανδρωμένα αεροσκάφη, που αποτελούν εφαρμογή της ρητορικής του Ερντογάν, θα πρέπει να αφυπνίσει την κυβέρνηση, διότι ίσως η δοκιμή αυτή των S-400 να αποτελεί προετοιμασία τουρκικών ενεργειών σε βάρος της Ελλάδας.


https://www.newsbreak.gr/amyna/380942/pos-o-mitsotakis-klotsise-ta-dora-toy-erntogan-ston-oie/

Η ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΑΟΖ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΣΣΩΡΕΥΜΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ


Του Ζαχαρία Μίχα
(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA)

Η πληροφορία που κυκλοφορούσε από χθες το απόγευμα μέσω διαρροών σε τουρκικούς λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα ήταν σαφής, παρότι παραμένει προς το παρόν μη επιβεβαιωμένη επίσημα: Τουρκία και Λιβύη ετοιμάζονται να υπογράψουν συμφωνία «ενοικίασης» (lease) μέρους της λιβυκής ΑΟΖ για εκμετάλλευσή της από την κρατική τουρκική εταιρία πετρελαίου TPAO. Στην Κωνσταντινούπολη βρέθηκε και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν, ο οποίος είχε συνάντηση με τον Ιμπραήμ Καλίν, τον εξ απορρήτων του Ερντογάν.

Η πληροφορία πιθανότατα να συνδέεται με την επίσκεψη του Αμερικανού Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας. Εάν, μάλιστα, επιβεβαιωθεί, θα συνιστά βήμα κλιμάκωσης των σχέσεων με την Ελλάδα, όπως θα εξηγηθεί. Θα αποδείξει ότι η Τουρκία, ακόμα κι όταν επικαλείται τον διάλογο, τον κατανοεί με την πρότερη επιβολή τετελεσμένων. Η Αθήνα φέρει ακεραία ευθύνη, δια των παραλείψεών της, για την τουρκολιβυκή συμφωνία, η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Πρόκειται για ένα σενάριο που έχει συζητηθεί μετά την υπογραφή του παράνομου τουρκολιβυκού Μνημονίου που αποστερεί το δικαίωμα ΑΟΖ από την Κρήτη.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η –κατά τις πληροφορίες– προς υπογραφή τουρκολιβυκή συμφωνία θα αφορά ολόκληρη τη λιβυκή ΑΟΖ, ή κάποιες περιοχές της. Εάν αφορά περιοχές οι οποίες είναι νοτίως της μέσης γραμμής που χωρίζει την ελληνική από τη λιβυκή ΑΟΖ, ουδέν μεμπτόν, αφού είναι δικαίωμα της Τρίπολης να παραχωρεί δικαιώματα έρευνες και αξιοποίησης κοιτασμάτων σε όποια εταιρία επιλέξει. Εάν, όμως, συμπεριλάβει περιοχή που ορίζεται από το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο και η οποία με βάση την αρχή της μέσης γραμμής ανήκει στην ΑΟΖ της Κρήτης, τότε θα προκύψει κρίση.

Εάν τουρκικά ερευνητικά πλοία και στη συνέχεια τουρκικό γεωτρύπανο κάνουν έρευνα σε ελληνική ΑΟΖ ανατολικά και νότια της Κρήτης, η Αθήνα θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Ή θα πρέπει να αντιδράσει εμπράκτως με σκοπό να αποτρέψει τέτοιες έρευνες, ή να περιοριστεί σε διπλωματικές αντιδράσεις και να «καταπιεί» το τουρκικό τετελεσμένο σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα του ελληνικού φοβικού συνδρόμου έναντι της Τουρκίας, αλλά και της παθητικότητας έναντι αυτών που συμβαίνουν στη Λιβύη.

Μπορεί κανείς να σκεφτεί κάποια άλλη αιτιολογία για τη μη κατάθεση συντεταγμένων της ελληνικής ΑΟΖ στον ΟΗΕ, όταν το έχει κάνει εδώ και πολύ καιρό η Τουρκία, καταθέτοντας συντεταγμένες που σφετερίζονται ελληνική ΑΟΖ; Η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα έχει αποφύγει να καταθέσει συντεταγμένες της κατά την άποψή της ελληνικής ΑΟΖ, φοβούμενη πως εάν το έκανε θα υποχρεωνόταν σε περίπτωση παραβίασης να την υπερασπίσει με κάθε διαθέσιμο μέσο. Με άλλα λόγια, θα της ήταν πολύ δύσκολο να αδρανήσει.

Ενώ δηλαδή η Ελλάδα κόπτεται για το διεθνές δίκαιο, αρνείται να το εφαρμόσει όταν αυτό ευνοεί τα εθνικά της συμφέροντα, όπως στην περίπτωση της επέκτασης των χωρικών υδάτων και της ανακήρυξης ΑΟΖ. Η διεθνής ενεργειακή κρίση έχει μεγιστοποιήσει τη σημασία των ισχυρά πιθανολογούμενων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ και είναι σαφές πως εάν η Ελλάδα συνεχίζει ουσιαστικά την παθητική στάση της, είναι νομοτελειακά βέβαιο ότι το κενό θα το καλύψει η Τουρκία…

Αυτό δεν αφορά μόνο τις θαλάσσιες περιοχές ανατολικά και νοτιοανατολικά της Κρήτης που έχει σφετεριστεί το τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Η παθητικότητα αφορά και τις περιοχές νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης, όπου εκτιμάται ότι βρίσκονται κοιτάσματα καθοριστικά για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Η Τουρκία, έχοντας φροντίσει να ελέγξει γεωπολιτικά τη Λιβύη, ήδη ετοιμάζεται να κάνει το επόμενο βήμα της όχι μόνο με έρευνες της τουρκικής TPAO, αλλά και υποδαυλίζοντας παράλογες λιβυκές αξιώσεις στην περιοχή νότια των Χανίων και του Ρεθύμνου.

Αν επιβεβαιωθεί η πληροφορία, η Τουρκία θα διακινδυνεύσει να στείλει ερευνητικό πλοίο προφανώς με τη συνοδεία φρεγατών παρά το γεγονός ότι η απόσταση είναι μειονέκτημα γι’ αυτήν, εάν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις λάβουν την εντολή εκδίωξης των τουρκικών ερευνητικών πλοίων από την περιοχή, ακόμα και διά της βίας. Είναι προφανές όμως ότι δεκαετίες δεδομένης ελληνικής συμπεριφοράς έχουν καταστήσει την ελληνική αποτρεπτική ρητορική αναξιόπιστη. Γι’ αυτό και η Άγκυρα το τολμάει.

Το δε γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει καταθέσει συντεταγμένες στον ΟΗΕ αποτελεί αναμφισβήτητα διπλωματικό μειονέκτημα γι’ αυτήν. Η Άγκυρα θα ισχυριστεί ότι η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να βρίσκεται στην περιοχή, αφού δεν την έχει καν διεκδικήσει! Η Τουρκία ποντάρει στο ότι η Ελλάδα έχει ταυτιστεί απόλυτα με την αμερικανική πολιτική στην περιοχή, η οποία έχει παίξει παρασκηνιακά τον ρόλο της για τη μη κατάθεση συντεταγμένων με το πρόσχημα ότι αυτή η κίνηση θα όξυνε το κλίμα στο ελληνοτουρκικό μέτωπο.

Ας σημειωθεί ότι τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου είναι από εμπορικής απόψεως ανταγωνιστικά με το πανάκριβο αμερικανικό σχιστολιθικό φυσικό αέριο που έρχεται, όσο έρχεται, υγροποιημένο στην Ευρώπη. Η Ουάσιγκτον, λοιπόν, δεν βιαζόταν, αφού έτσι έδινε και ένα μάθημα για να συνετίσει τη Γερμανία που είχε δημιουργήσει στενή ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία. Σήμερα που η προοπτική ενός εφιαλτικού χειμώνα πανικοβάλει τους Ευρωπαίους και οι ΗΠΑ δηλώνουν αδυναμία ενεργειακής τροφοδοσίας έστω και με το πανάκριβο δικό τους υγροποιημένο αέριο, οι υπολογισμοί αλλάζουν.

Μια σοβαρή χώρα δεν μπορεί να τα περιμένει όλα από την αμερικανική παρέμβαση για να συνετιστεί η Τουρκία. Η στάση αυτή είναι αυτοκαταστροφική για την Ελλάδα για πολλούς λόγους. Εκτός των άλλων, η Ουάσιγκτον επιδιώκει πρωτίστως να επαναφέρει την Τουρκία σε δυτική τροχιά. Μπορεί να απορρίπτει την εκ μέρους της Άγκυρας αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας των νησιών, αλλά κατά τα άλλα έχει δείξει επανειλημμένως ότι ευνοεί μια μοιρασιά του ελληνικού ενεργειακού πλούτου με την Τουρκία!

Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί στους Αμερικανούς είναι εάν όσα σκοπεύουν να πράξουν θα είναι συμβατά με το διεθνές δίκαιο και εάν θα παρεμποδίσουν την Τουρκία ακόμα και στρατιωτικά, εάν επιχειρήσει έναν στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό εναντίον της Ελλάδας στο πλαίσιο των επεκτατικών διεκδικήσεών της. Έχουμε επισημάνει ότι από τις αποφάσεις για την προμήθεια των Belharra και των υπόλοιπων Rafale μέχρι την επιχειρησιακή ένταξή τους, υπάρχει ένα επικίνδυνο «παράθυρο τρωτότητας» για την Ελλάδα. Ίσως συνιστά τελευταία ευκαιρία για την Τουρκία να επιχειρήσει στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό.

 

www.defence-point.gr


Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2022

ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΩΣ ΥΠΕΝΑΝΤΙΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ

Του Πέτρου Ι. Νικολού, 

Δικηγόρου Αθηνών, Νομική ΕΚΠΑ 

Σ’ αυτό το οικόπεδο ολιγαρχικής κυριότητος του οποίου οι μισθωτοί φέρουν την αστεία αξίωση να το ονομάζουν κράτος ευρωπαϊκό, σύγχρονο και δυτικό, ανάλογα με το πώς θα ξυπνήσουν οι κατέχοντες το μονοπώλιο της δημοσίας εξουσίας, θυμόμαστε κατά διαστήματα προβλήματα χρονίζοντα, τα οποία είτε η ολιγωρία είτε η αδιαφορία είτε η έλλειψη συμφέροντος τινών ώθησαν διακριτικά κατω από το χαλί. Κατά την έγερσή μας, λοιπόν, μία συννεφιασμένη εργάσιμη καθημερινή, ανακαλύψαμε πως υπάρχουν φοιτητικές εστίες και μαζί μ’ αυτό πως σ’ αυτές συνήθιζον εδώ και χρόνια να μένουν όχι μόνο ταπεινοί φοιτητές των πιο ασήμων ταξικών στρωμάτων, αλλά και άτομα με βεβαρημένο βιογραφικό, όχι φυσικά από το άχθος των τίτλων σπουδών τους, αλλά από το βάρος του ποινικού τους μητρώου. Κι αφού τα μέσα μαζικής προπαγάνδας κόμισαν γλαύκας ες τας Αθήνας, ενημερώνοντάς μας για όλα όσα φρικτά διαδραματίζονται σε δημοσίους χώρους στεγάσεως νέων, κι εμείς παριστάναμε ενεοί τους αδαείς για όλα αυτά τα τρομερά, την σκυτάλη αυτής της απίστευτης φαρσοκωμωδίας έλαβε το πολίτικό μας προσωπικό, το οποίο δήλωσε ακόμα πιο ανίδεο σχετικά με τις άχρι κακουργηματικού τύπου παρανομίες μέσα στις εστίες των πανεπιστημίων.

Αναζητώντας, όμως, μία διέξοδο ειλικρινείας σ’ αυτήν την ενοχλητική ομίχλη υποκρισίας, το εξ υπαρχής έντιμο, το θαρραλέο, το ευθύ ήταν αυτό που κανείς γλοιώδης πολιτικός προϊστάμενος δεν τόλμησε να εκστομίσει, πως άπαντες, πολίτες και εκλεχθέντες, επί πολλά συναπτά έτη καίτοι εθελοτυφλούντες γνωρίζαμε προ πολλού πως τα ανήκοντα στο Ελληνικό Δημόσιο σπίτια των φοιτητών μας έχουν μετατραπεί σε άντρα βίας, παραβατικότητας και ανομίας από οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες, οι οποίες δεν έχουν καμμία σχέση με τις σχολές και τα ανώτατα εκπαιδεύτικά μας ιδρύματα. Αλβανικές μαφίες, σπείρες πάσης εκδοχής κακοποιών και ομάδες εμπόρων ναρκωτικών χρησιμοπούν ανενόχλητες και ανεμπόδιστες κτίρια πληρωμένα από την τρύπια τσέπη του βεβυθισμένου σε υπερχρέη στο Δημόσιο μέσου μικροαστού ως ορμητήριά τους προς εκτέλεση υψηλής κοινωνικής απαξίας ποινικών αδικημάτων. Δίπλα σε διαμερίσματα στα οποία διαμένουν νέα παιδιά προερχόμενα από εργατικές και αγροτικές οικογένειες της επαρχίας με ως επί το πλείστον χαμηλό εισόδημα και πένητες γονείς, οι οποίοι ισοπεδωμένοι από τις οικονομικές δυσκολίες στέλνουν τα αγόρια και τα κορίτσια τους στην Αθήνα με το όνειρο να τα κάνουν επιστήμονες, για να βρούν αργότερα μία καλύτερη από εκείνους θέση εργασίας, στήνουν τα δικά τους κάστρα εγκληματικότητος σκύβαλα του υποκόσμου, τα οποία παρασιτούν στο σώμα της υγιούς, κανονικής και νομιμόφρονος κοινωνικής πλειοψηφίας. Η ζωή, η υγεία και η ασφάλεια των φοιτητών τίθενται επί σειρά ετών σε ανυπέρβλητο κίνδυνο υπό την ανοχή της ιδίας της αδρανούσης πολιτείας, η οποία τώρα ευαισθητοποιήθηκε να δώσει εντολή, για να γίνει έφοδος έρευνας και συλλήψεων δραστών κολασίμων πράξεων από την Αστυνομία στις πανεπιστημιακές εστίες της Πολυτεχνειούπολης και στου Ζωγράφου. Ακόμα, όμως, κι αν κάποιος αρκεστεί με την χάριν εντυπωσιοθηρίας κυβερνητική φιέστα οψίμου αστυνομικής επεμβάσεως, την επιούσα το πρόβλημα θα είναι πάλι εκεί ως αγκάθι κάτωθεν των ποδών μας. Η Αριστερά από την έγκριση της οποίας διέρχεται κάθε πολιτική απόφαση αποδοκίμασε κάθε επιχείρηση επιβολή της νομιμότητος από τα όργανα της τάξεως προβάλλοντας και πάλι το ιλαρόν πρόσχημα του ακαδημαϊκού ασύλου. Οι οπαδοί του ερυθρού ολοκληρωτισμού εξυπηρετούνται από ένα καθεστώς χάους, βόθρου και γενικού χαμαιτυπείου, ώστε δίπλα στους κατά συρροήν εγκληματίες να ευρίσκουν τα εκτενή περιθώρια να φιλοξενούν καραβάνια λαθρομεταναστών, ήτοι εισβολέων στην Πατρίδα μας, και κοπριτών με δύο πήχεις μούσι συντρόφων μαντραχαλαίων, αιωνίων αγωνιστών της κόκκινης πανούκλας, οι οποίοι κοιμώνται, σιτίζονται και επιβιώνουν από την ανηλεή υπερφορολόγηση των Ελλήνων κορόϊδων. Τα αποπαίδια της δυσώδους σορού του Λένιν αισθανόμενα τον κίνδυνο να καταπέσει η αυτοκρατορία ασυδοσίας μέσα στην οποία εδράζουν την δική τους επικράτεια κυριαρχίας διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και μιλούν για υπέρβαση εξουσίας με άσκηση αυταρχικής βίας από την αστυνομία, χαρακτηρίζοντας ‘‘φασιστική’’ και ‘‘ακροδεξιά’’ την εκκαθάριση των φοιτητικών εστιών από καθάρματα και αλύτες του κοινού ποινικού δικαίου, και για να θωρακίσουν ως αναλλοίωτη αυτήν την κατάσταση παρανομίας καλούν σε συγκεντρώσεις, καταλήψεις και οργανωμένη βία από τους κουκουλοφόρους, καίγοντας, καταστρέφοντας και κατεδαφίζοντας σύμπασα την πρωτεύουσα. Πάντα στο ίδιο έργο θεατές.

Η κοινή λογική, η οποία, όπως είχε υπογραμμίσει ο Αϊνστάιν, είναι το ίδιο σπάνια με την μεγαλοφυΐα, δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα αν έχει ιδεολογικό χρώμα. Το βέβαιον είναι πως ως έννοια βρίσκεται σε μία υπενάντια σχέση με την Αριστερά, η οποία στιγματίζει ως έρεβος ό,τι δεν της αρέσει, ό,τι δεν συνάδει με το σχέδιο μαζικής επικρατήσεώς της στη συνείδηση της κοινής γνώμης. Η εμπέδωση της δημοσίας ασφαλείας και η αποτελεσματική προστασία των φοιτητών από τις συμμορίες εγκληματιών, εν δυνάμει τρομοκρατών, οι οποίες διαβιούν στον ίδιο χώρο με νέα παιδιά, τα οποία δεν ευθύνονται σε τίποτα, για να τραβάνε ως άλλοι νεομάρτυρες αυτό το βασανιστήριο, αναδεικνύονται σε πρώτιστο χρέος μιάς ευνομουμένης πολιτείας, η οποία πρέπει πάση θυσία να αποχωριστεί από το αδίστακτο παρακράτος, για να μπορέσει να προσφέρει επιτέλους στους πολίτες της την ποιότητα ζωής που τούς αξίζει.


https://www.eoneolaia.com/koinh-logikh-kai-aristera-ws-ypenanties-ennoies/

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022

Ο ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ “ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ”: ΜΕΡΟΣ Β’: Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΟΡΩΝ “ΕΛΛΗΝ” & “ΓΡΑΙΚΟΣ”


 

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.

Ἀναλύσαμε στό Α’ Μέρος τό γιατί ὁ αὐτο­προ­σδιο­ρισμός τῶν “βυζαντινῶν” ὡς «Ρωμαί­ων» δέν ἦταν ἐ­θ­νικός ἀλλά ἰδεολογικοπολιτικός. Ὅπως ἐπιση­μαί­νει ὁ Sylvain Gou­­­­­­guenheim «ἡ ὀνομασία “Ρω­μαίοι” παραπέμπει σέ ἕνα πολιτικό πρό­γραμμα καί σέ μία πο­λιτική κληρονομιά, πού υἱοθέτησαν οἱ ἡ­γέ­τες μίας αὐτοκρατορίας πού εἶχε καταστεῖ ἑλλη­νική».[1] Μάλιστα κατά τήν Averil Came­ron, πα­­­ρότι «συνέχισαν νά αὐτοαπο­κα­λούνται Ρωμα­ί­οιἡ πλειονό­τη­τά τους ἦταν Ἕλληνες καί ἡ ἄκ­ρως ἐκλεπτυσμένη γλῶσ­σα τῆς λο­γο­τεχνίας καί τῆς διοίκησής τους ἦταν τά ἑλλη­νι­κά».[2] Καί ὅπως γρά­φει ὁ John C. Carr, μπορεῖ νά μήν αὐτοαποκαλοῦντο Ἕλληνες, ἀλλά «οἱ περισσότεροι Βυζαντινοί ὑπήκοοι, ἰδίως οἱ ἄρχουσες τά­ξεις, ἀναμφίβολα ἦταν».[3]

 Ἀπό τόν 1ο αἰώνα, τό ὄνομα «Ἕλλην» ἄρ­χι­σε νά προσ­λα­μβά­νη θρησκευτικό χαρακτήρα καί νά χαρακτηρίζη τούς εἰδω­λο­­­λά­τρες ἀνεξαρτήτως φυλῆς ἤ γλώσσας. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι στό Κατά Μάρκον Εὐαγγέλιο περιγράφεται γυναίκα «Ἑλλη­νίς, Συ­­ρο­φοινίκισσα τῷ γενεῖ»[4]. “Ἐθνικοί” καί Χριστιανοί χρησιμοποι­­­­ούν πλέον τήν ἔν­νοι­α μέ θρησκευτική καί ὄχι ἐθνική σημασία (Τα­­τια­νός, Κλή­μης ὁ Ἀλεξανδρεύς, Ἰωάννης Χρυσόστομος, Θεοδώ­­ρητος Κύρου, Ζώσιμος, Πορφύριος κ.λπ.).

Τόν 6ο αἰώνα ὁ Ἰω­άν­νης Μό­σ­χος χα­ρα­κτηρίζει ἔτσι τούς Ἄραβες, τόν 9ο αἰώνα ὁ Φώτιος ἀνα­­­φέ­ρει ἔτσι τούς παγανιστές Ρῶς (πρίν ἐκχριστιανισθοῦν). Καί τόν 11ο αἰώνα ὁ Μιχαήλ Ψελλός ἀποκαλεῖ ἔτσι τούς Κινέζους (!).

Εἶναι λοι­­­πόν πα­σιφανές ὅτι τά ὀνόματα «Ἕλλην» καί «Ἑλληνι­σμός» εἶχαν ἀπω­λέσει παντελῶς τό ἐθνικό νόημά τους καί ἦσαν συ­νώ­νυ­μα μέ τήν ὁποιαδήποτε μορφή εἰδωλολατρικῆς θρησκείας. Τό γε­γο­νός ἐπισημαίνουν τόσο ἡ Averil Cameron[5] ὅσο καί ἡ Gill Page.[6] Ὅπως γράφει ὁ Διο­νύσιος Ζα­κυθηνός: «τό ὄνομα Ἕλλην, συν­δε­θέν ἀ­πό τῶν πρώ­­των χριστιανικῶν χρόνων μετά τῆς θρη­σκευ­τι­κῆς ἐν­νοί­ας τοῦ ἐμ­μένο­ντος εἰς τήν παλαιάν θρησκείαν τῶν Ἑλλή­νων, τοῦ εἰ­δω­λο­λά­­τρου γε­νικώτερον, περιέπεσεν εἰς ἀφάνει­αν»[7] καί κατά τήν Ἑλένη Γλύ­κα­τζη - Ἀρβελέρ: «ὁ ὅρος “Ἕλλην” διαγρά­φε­ται σιγά - σι­γά ἀπό τά πά­τρια καί τίς μνῆμες».[8]

 Ἡ ἐθνολογική ἐξέλιξις τοῦ ὅρου “Γραικός” (4ος - 9ος αιώνας)

Ἡ ὀνομασία «Γραικός» θεωρεῖται ἀρχαιότερη τοῦ «Ἕλληνος» καί ὁ Ἀριστοτέλης γράφει ὅτι τά πανάρχαια χρόνια τήν Ἑλλάδα κα­­­τοικοῦσαν «οἱ καλούμενοι τότε μέν Γραικοί νῦν δ’ Ἕλληνες».[9]

Οἱ ἀρχαῖοι Ρωμαῖοι ἀποκαλοῦσαν τούς Ἕλληνες ὡς «Gra­e­ci» -λα­τι­­­νική ἐκδοχή τοῦ «Γραικοί»- ὀνομασία πού ἐπι­κρά­τησε στήν Δύσι μέχρι σήμερα. (Ἀπό αὐτήν προέρχεται καί τό σημερινό ἀγγλικό «Greeks», τό γαλ­λικό «Greks» κ.λπ. πού κατά λέξι σημαίνουν «Γραικοί» καί κατ’ οὐσίαν «Ἕλ­λη­νες»).

Ὅπως ἀποδεικνύει ὁ Ἠσύχιος ὁ Ἀλεξανδρεύς, τόν 5ο μ.Χ. αἰ­ώ­να τό ὄνομα “Γραικός” παρέμενε ταυτόσημο μέ τό ὄνομα “Ἕλλην”.[10]

Καί ὅπως ἦταν φυσικό, ὅταν ὁ ὅρος «Ἕλ­λην» ἔγινε συνώνυμος τοῦ «εἰ­δω­λο­λά­τρη» ἀντικαταστά­θη­κε στήν ἐθ­νο­­λογική ση­μα­σία του ἀπό τόν ὅρο «Γραικός». Ὅταν ὁ Πρί­­σ­κος ρωτᾶ κάποιον ἀ­πό τό πε­ρι­βάλ­λον τοῦ Ἀττίλα πῶς μι­λᾶ «τήν Ἑλ­λή­νων φωνήν», τό­τε «γε­­λάσας ἔφη Γραικός μέν εἶ­ναι τό γέ­νος».

Τόν 8ο αἰώνα, ἀ­πα­ραί­τητη προϋ­πό­θεσις τῆς θυγα­τρός τοῦ Καρλο­μά­γνου νά πα­ν­τρευ­­θῆ τόν Κω­ν­­στα­ντῖνο ΣΤ’, ἦταν -κατά τόν Θε­ο­φάνη- νά δι­δαχθῆ τά «τῶν Γραι­­κῶν γράμ­ματα καί τήν γλῶσ­σαν».[11]

Οἱ ἀνα­φο­ρές τοῦ Θεο­δώρου Στουδίτου, τοῦ Προκο­πί­ου, τοῦ Κωνστα­ντί­νου Ζ’ Πο­­ρφυ­ρογέννητου, τοῦ Λέοντος Χοιρο­σφά­κτου, τοῦ Γεωρ­γί­ου Κε­δρη­νοῦ κ.ἄ. ἐπιβεβαιώ­νουν τόν Ν. Σβο­­­­­ρῶνο πού γρά­φει ὅτι οἱ βυ­ζαντι­νοί «χρη­σι­μοποιοῦν ἤδη ἀπό τόν 6ο αἰ­ώ­να τόν ὅρο Γραι­­κός, πα­λαιό ὄνομα τῶν Ἑλλήνων, ὅταν θέ­­­λουν νά δη­λώ­σουν τήν ἑλλη­νι­κή τους ἐθ­νό­­τητα καί νά διακρι­θοῦν ἀπό τούς μή ἑλληνι­κούς πλη­θυ­σμούς τῆς Αὐτοκρα­το­ρί­ας».[12] Καί ὁ Κ. Ἄμα­ντος γράφει: «Ὅταν ἔπρεπε νά γίνη ἀκριβεστέρα διάκρισις μεταξύ Ἑλλήνων καί ἄλλων πολιτῶν Ρωμαί­ων, ἐχρησιμοποιεῖτο τό παλαιόν ὄνομα Γραικός».[13]

Ἀπό τόν 9ο αἰώνα ὡστόσο, ὁ ὅρος «Γραι­κός» ἀρχίζει νά πε­­­ρι­πί­πτει σέ ἀχρη­στ­ία, ὡς ἀντίδρασι ἀπέναντι στούς δυτικούς πού ἀπό­κα­­λούσαν ἔτσι τούς βυζαντινούς.[14] Ἐν­δει­κτική ἡ ὀργή τοῦ Νι­κη­φό­ρου Φωκᾶ ὅταν ὁ πάπας τόν ἀποκάλε­σε «Gra­­e­co­rum Imperato­rem» (968). Τοῦτο δέν ὀφειλό­ταν σέ ἄρνησι τῆς ἐθνικό­τη­τός του, ἀλλά στήν πολιτική κα­πήλευσι τοῦ ρωμαϊ­κοῦ τίτλου ἀπό τόν Ό­θω­να Α’.

Ἡ Αὐτοκρατορία κατά τόν θάνατο τοῦ Βασιλείου Β΄τό 1025

 

Πῶς χαρακτήριζε ἐθνολογικά ὁ τότε γνωστός κόσμος τούς “βυζαντινούς”

 Σύσ­σω­μος πάντως, ὁ τότε γνωστός κόσμος χαρακτήριζε τούς βυζαντινούς ἀπο­­κλει­στικά μέ ἑλληνικά ἐθνικά ὀνόματα:

- Λατινογερμανοί: Ἤδη ἀπό τόν 6ο αἰώνα ὁ Παύ­λος ὁ Διά­κο­νος ἀποκα­­λεῖ τόν Μαυρί­κιο «primus ex Grecorum ge­ne­re in imperio con­fi­r­ma­tus est»[15] Ὁ ἀνώνυμος συγ­­γρα­­φεύς τοῦ ποιή­μα­τος «De mu­ta­­ta Ro­ma­e for­tu­na» (9ος αἰ.) τούς ἀναφέρει ὡς «Graecos» καί τήν βυ­­­ζα­­ντινή ἐπι­κρά­τεια «rura Pela­sga c­o­lunt», («γῆ τῶν Πελα­σ­γῶν»).[16] Τόν 10ο αἰώνα ὁ Λιουτπράνδος τῆς Κρεμώνας γράφει γιά «Im­pera­to­­r­es Gra­e­corum» (Ι 6, ΙΙ 26) ἀλλά καί «Regnum Ar­gi­rorum» (ΙΙΙ 26) (Βα­­σί­λει­ο Ἀρ­γεί­ων). Τόν 11ο αἰώνα ὁ χρονικογράφος Ἀδάμ τῆς Βρέ­μης ἀ­πο­καλεῖ τό Βυζάντιο «Graecia»[17], τό «Annales Barences» μι­­λάει γιά «Grecis» καί «Grae­co­rum», ὁ βενεδικτίνος Ama­tus Casi­ne­­nsis τούς ἀποκαλεῖ «Grex» καί «Greci». Οἱ δυτικοί ἱστοριογράφοι τοῦ 11ου καί 12ου αἰῶνος ἀναφέρονται στήν Θεοφα­νῶ ὡς «Impe­ra­trix Greca»[18] ἡ ὁποία κατέφθασε ἀπό τήν «Gre­­ci­a».[19]

- Ἄραβες: Οἱ ἄραβες ἱστορικοί καί γεωγράφοι τοῦ 10ου αἰῶνος Yahya ibn Said al-Antaki («Histoire de Yahya d’ Antioche»), Ibn al-Qa­la­nisi («Χρονικό τῆς Δαμασκοῦ»), Al-Maqdisi «The Best of Clas­si­fi­ca­tion for the Knowledge of Regions»), ἀλλά καί τῶν 11ου - 13ου αἰῶνος, ὅπως Ali ibn al-Athir («The Complete Hi­sto­r­y») καί A­bul­Fe­da («History of Hu­ma­ni­ty»), θεωροῦν τούς βυζαντινούς καί τήν χώρα «Rum» (Ρω­μιοί) ἀλλά κυ­ρί­α­ρχο εἶναι καί τό ὄνομα «Yunani - Yunanistan» (Ἴω­νες - Ἰωνία).

- Ἀρμένιοι καί Σύριοι: Οἱ Ἀρμένιοι ἱστορικοί τοῦ 11ου αἰῶνος Στέφανος ὁ Ταρωνίτης («Histoire Universelle») καί Aristagues de La­s­diverd μιλοῦν γιά ἑλληνική αὐτοκρατορία καί βασιλεῖς τῶν Ἑλ­λή­νων. Οἱ Σύριοι χρονικογράφοι Μιχαήλ Α’ Ἀντιοχείας καί Ματ­θαῖος Ἐδέσσης γράφουν γιά «ἑλληνική περιοχή» καί «χώρα τῶν Ἑλλήνων».

Σλαῦοι καί Ρῶσσοι: Τό σλαυϊκό «Νεστοριανό Χρονικό» ἀπό­κα­­λεῖ τους βυζαντινούς «Greki» καί ὁ δαλματός ἱστορικός Johan­nes Lucius ἀναφέρεται στούς «Graecos Imperatores».[20] Ὁ Stever Ru­n­ciman θά γράψη χα­ρα­κτη­ριστικά: «Οἱ Σλαῦοι συγγραφεῖς μι­λοῦν περιφρονητικά γιά τήν Ἀνατολική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, ἐ­πει­δή ἦταν κυρίως ἑλληνική»[21] Οἱ Ρῶσοι ἀποκαλοῦσαν τούς βυ­ζα­ντι­νούς «Gretchniki».[22]

Νορμανδοί - Σκανδιναυοί: Τόν 11ο αἰώνα, ὁ Νορμαν­δός χρο­νο­γρά­φος Guillelmus Apu­lien­sis ἀποκαλεῖ τούς βυζαντινούς «Gra­e­cis» καί «Danais» (Δα­να­ούς!)[23] καί ὁ σκα­νδι­ναυός Snorri Stur­lu­son ἀναφέρει τό Βυ­ζά­ντιο ὡς «Grik­kland» («Heimskringla»), ἐνῶ οἱ Σκα­ν­διναυοί ἀπο­κα­λοῦσαν τήν Μεσόγειο «Grikklands­sa­l­ti» (ἑλλη­νι­κή θάλασσα).[24] Ὁ σύγ­χρο­νος Ornolfur Thorsson ἀποκα­λεῖ τήν βυζαντινή ἐπικράτεια «Gree­ce» («Viking Voyages to the East in Written Accounts»).

Συνεπῶς ὅλος ὁ τότε γνωστός κόσμος ἀποκαλοῦσε τούς βυ­ζα­ντι­νούς, τήν χώρα καί τούς βασιλεῖς τους ὄχι μονάχα «Γραι­­κούς», ἀλ­λά καί «Ἴωνες», «Ἀργείους», «Δαναούς», «Πε­λα­σ­γούς». Τό γεγονός αὐτό ἀναιρεῖ τόν ἰσχυρισμό μερικῶν ὅτι ὁ ὅρος «Γραικός» σήμαινε ἁπλῶς τόν «ἑλληνόφωνο» και αποδεικνύει ότι τούς θεωροῦσαν ξεκάθαρα ἑλληνικῆς καταγωγῆς.

 Ἡ σταδιακή ἐπαναφορά τοῦ ὄρου “Ἕλλην” μέ ἐθνολογική ση­μασία (9ος - 12ος αἰώνας)

 Κατά τόν Cha­rles Diehl «περί τά μέσα τοῦ 9ου αἰ­ώ­να ὑπῆρχε πρα­­­γματικά μία βυζαντινή ἐθνικότητα» ἡ ὁποία βασίσθηκε σέ δύο στοι­­χεῖα: «τήν κοινή σφρα­γί­δα τοῦ ἑλληνισμοῦ καί τήν κοι­νή ὁμο­λο­γία τῆς ὀρ­θο­δο­ξίας»[25] Ἀπό τόν ἴδιο αἰώνα (9ο αἰ.) παρατηρείται αὐ­­τό πού ὁ Paul Le­me­r­le ἀποκαλεῖ «πρῶτο βυ­ζαντι­νό οὐμα­νι­σ­μό» στό ὁμώνυμο ἔργο του, («Μυριόβιβλος» Φωτίου, Ἀρέθας Καισαρείας Θεόδωρος Στουδίτης Λέων ὁ Φιλόσοφος κ.α.)

Τον 10ο αἰ­­ώ­­να θά ἐξελιχθῆ κατά τόν H. W. Haussig σέ ἕναν «Ἑλληνικό Διαφωτι­σ­μό»[26], μέ τό κίνημα τοῦ “Ἐγκυκλοπαιδισμοῦ” ὡς ἐγχειρήματος ἀνα­κτή­­σεως καί διασώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος, («Ἐκλογαί» Κωνσταντίνου Ζ’ Πορφυρογεννήτου, Λεξικό ΣΟΥΔΑΣ, «Ἑλληνική (Παλατινή) Ἀνθολογία», «Φιλόπατρις ἤ Διδασκόμενος» κ.α.), μέ τό ὁποίο, ὅπως γράφει ὁ Charles Diehl, τό Βυζάντιο: «ἀπό πνευματική ἄποψη, βυθιζόταν μέ ὅλες τίς ρί­ζες του στό γό­νιμο ἔδαφος τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας».[27]

Αὐτό θά ἀπό­γειω­θῆ κατά τόν 11ο αἰ­ώ­να ὁπό­τε ἔχουμε -κατά τόν Διον. Ζακυθηνό- τήν «ποχή ὠριμό­τη­τος τοῦ κλασσικοῦ Ἀνθρω­πι­σμοῦ».[28] (Ἰωάννης Μαυρόπους, Ἀκριτικός Κύκλος, «Τό Ἆσμα τοῦ Ἀρμούρη» Ἰωάννης Ξιφιλίνος Μιχαήλ Ψελλός κ.α.)

Ἔτσι, κατά τήν περίοδο τῆς μα­κε­δονικῆς δυναστείας ἀναπτύ­χθη­κε κατά τόν Sy­l­vain Gouguenheim «ἕνας “ἑλληνοβυζαντινός πα­­­­τριωτισμός”, βασιζόμενος στίς δύο θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ἑλλη­νι­­­­κό­τητας καί τῆς ὀρθοδοξίας»,[29] ἐνῶ ἡ πνευ­μα­τι­κή ἀνασύνδεσις μέ τήν ἀρ­­χαί­α Ἑλλάδα κατά τήν Αἰκ. Χριστοφιλοπούλου «ἐξοικειώνει τούς λο­γί­ους μέ τόν ἑλληνισμό, ἀπό­κα­θα­ρμέ­νον ἀπό τήν προκα­τά­λη­ψη τῆς εἰ­δω­­λο­λα­τρείας» καί ὁδηγεῖ στήν «παναφορά τῶν ὅρων Ἕλλην, Ἑλ­λη­νίς μέ τήν ἐθνολογική τους ση­μασία».[30] Τό ἴδιο παρατηρεῖ καί ὁ Sylvain Gouguenheim[31]

Σέ ἐπόμενο ἅρθρο μας, θά ἐξετάσουμε τό πῶς, ἀρχικά ἡ πνευματική ἐλίτ ἀπό τοῦ 12ου αἰῶνος καί κυρίως ἡ ἅλωσι τῆς Πόλεως ἀπό τούς Λατίνους τό 1204, θά τούς ἐπα­να­φέρουν πλήρως (Νικήτας Χωνιάτης, Νικηφόρος Γρηγορᾶς, Ἰωάννης Βατάντζης, Πλῆ­θων Γεμιστός κ.α.) δημιουργώντας τίς ρίζες τοῦ νεοελληνικοῦ πρωτοεθνικισμοῦ πού ἡ φυσική ἐξέλιξίς του (Παλαιολόγεια Ἀναγέννησις) θά διαποκῆ τραγικά τό 1453…

Διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο του Μάνου Ν. Χατζηδάκη "ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ 324-1081: Από τον Μέγα Κωνσταντίνο έως την άνοδο των Κομνηνών (Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ, Χαρ.Τρικούπη 14 Αθ'ηνα. Τηλ. 2106440021


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] «Ἡ Δόξα τῶν Ἑλλήνων» σελ. 57.

[2] «Ἡ ἀξία τοῦ Βυζαντίου» σελ. 150 - 151.

[3] «Ἡ Δυναστεία τῶν Κομνηνῶν» σελ. 11.

[4] Κεφ. Ε΄, 26.

[5] «Ἡ ἀξία τοῦ Βυζαντίου» σελ. 126.

[6] «Οἱ Ἕλληνες πρίν τοῦ Ὀθωμανούς - Ὁ ἐθνισμός στό ὕστερο Βυζάντιο» σελ. 81.

[7] «Βυζαντινή Ἱστορία 324 - 1071» σελ. 14 - 15.

[8] «Ἑλληνισμός καί Βυζάντιο» Γενική Εἰσαγωγή στήν «Ἱστορία τοῦ Ἑλλη­νικοῦ Ἔθνους», Τόμος Ζ’ σελ. 12.

[9] «Μετεωρολογικά» 356b.

[10] «Συναγωγή Πασῶν Λέξεων κατά Στοιχεῖον ἐκ τῶν Ἀριστάρχου καί Ἀπίω­νος καί Ἡλιοδώρου», σελ. 359.

[11] Τελικά τό συνοικέσιο χάλασε καί ὁ γάμος δέν ἐτελέσθη.

[12] «Τό Ἑλληνικό Ἔθνος: Γένεση καί Διαμόρφωση τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ», σελ. 61 - 62.

[13] «Ἱστορία τοῦ Βυζαντινοῦ Κράτους» Τόμος πρῶτος, σελ. 39.

[14] Gill Page «Οἱ Ἕλληνες πρίν τούς Ὀθωμανούς - Ὁ ἐθνισμός στό ὕστερο Βυ­ζάντιο» σελ. 84.

[15] Paulus Diaconus, «Historia Longobardorum» III, 15, σελ. 18.

[16] N. E. Lemaire «Poetae Latini Minores» vol. 4 (Paris, 1825), σελ. 537 - 538.

[17] «Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum».

[18] H. Paulhart «Die Lebensbeschreibung der Keiserin Adelheid von Abt Odilo von Cluny», Graz 1962, σελ. 35 (PL 142.974).

[19] David A. Warner «Ottonian Germany» σελ. 158. Λατινικό κείμενο, ed. W. Trillmich, AQDG 9, pp. 130-1.

[20] «De Regno Dalmatiae et Croatiae» 6 vols. Venice, 1673 http://­dk.nsk­.hr­/sta­ra_knjiga/NSK_SK_ID15/

[21] «A history of the first Bulgarian Empire» (1930, G. Bell & Sons).

[22] M. Levtchenko «Ἱστορία τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας» σελ. 268.

[23] «Gesta Roberti Wiscardi».

[24] Paul Riant «Expeditions et pelerinages des Scandinaves en Terre».

[25] «Ἱστορία τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας», Τόμος Α’ σελ. 45, 59.

[26] «Kul­tur­­geschichte von Byzanz» σελ. 422.

[27] «Ἱστορία τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας», Τόμος Β’ σελ. 295.                  

[28] «Βυζαντινή Ἱστορία 324 - 1071» σελ. 511.

[29] «Ἡ Δόξα τῶν Ἑλλήνων» σελ. 71 - 72.

[30] «Βυζαντινή Ἱστορία», Β2 σελ. 268.

[31] «Ἡ Δόξα τῶν Ἑλλήνων» σελ. 55.

 

https://www.epok1973.com/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/190-%CE%BF-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%E2%80%9C%CE%B2%CF%85%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%E2%80%9D-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83-%CE%B2%E2%80%99-%CE%B7-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BE%CE%B9%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD-%E2%80%9C%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%E2%80%9D-%E2%80%9C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%83%E2%80%9D

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters