ΤΟ «ΞΕΠΛΥΜΑ» ΜΙΑΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

Του Θανάση Κ.

Μιλώντας η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου στην Ολομέλεια της Επιτροπής για τον εορτασμό των 200 χρόνων της Παλιγγενεσίας, χαρακτήρισε τον τραγικό ξεριζωμό και τη Γενοκτονία σε βάρος του Μικρασιατικού Ελληνισμού ως… «ανθρωπιστική καταστροφή»!

Ηθελημένο «ξέπλυμα» ή ακούσια γλωσσική παραδρομή;

Πάντως απαρατήρητο δεν πέρασε…

Να ενημερώσουμε λοιπόν, την κα. Αγγελοπούλου, ότι υπάρχει η εξής διαβάθμιση όρων για τέτοια τραγικά ιστορικά περιστατικά, όπου χάνονται ζωές  εκατομμυρίων ανθρώπων και διώχνονται από τις πατρογονικές εστίες τους πολλοί περισσότεροι…

* Υπάρχει η «Ανθρωπιστική καταστροφή» (humanitarian disaster).

* Υπάρχουν τα «Εγκλήματα Πολέμου» (war crimes)

* Υπάρχουν τα «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας» (crimes against humanity)

* Υπάρχει το έγκλημα της «Εθνοκάθαρσης» (ethnic cleansing)

* Υπάρχει η «Γενοκτονία»

* Και υπάρχει το «Ολοκαύτωμα» (Holocaust).

[Αναφέρω τους όρους και στα αγγλικά, για να ανατρέξει και να βρει την διεθνή ορολογία και να μη λέει άλλα αντ’ άλλων…]

 * Από τις έξη ανωτέρω περιπτώσεις, η πρώτη, η λεγόμενη «Ανθρωπιστική κρίση» (ή ανθρωπιστική καταστροφή), είναι η πιο «αθώα»!

Συνήθως με τον όρο αυτό αποδίδονται οι μαζικοί θάνατοι πληθυσμών για λόγους ακραίων φυσικών καταστροφών (σεισμούς, πλημμύρες, τσουνάμια, εκρήξεις ηφαιστείων) κυρίως δευτερογενώς: Δηλαδή όχι από το ίδιο το φυσικό περιστατικό, αλλά από τα αποτελέσματά του – από ελλείψεις καθαρού νερού, ελλείψεις τροφίμων, από επιδημίες κλπ., με αποτέλεσμα πολλοί να χάσουν τη ζωή τους.

«Ανθρωπιστική κρίση» μπορεί να προκύψει και από μη φυσικά αίτια, δηλαδή ως δευτερογενές αποτέλεσμα πολεμικών ή εμφυλίων συγκρούσεων. Πάλι γιατί πληθυσμοί βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε κινδύνους λόγω έλλειψης τροφής, νερού, λόγω επιδημιών κλπ.

Οι μαζικές σφαγές δεν χαρακτηρίζονται ποτέ ως «ανθρωπιστική κρίση»!

 * Τα Εγκλήματα Πολέμου (war crimes) αφορούν απάνθρωπες πράξεις κατά τη διάρκεια Πολεμικών συγκρούσεων και εξ αιτίας τους – κατά παράβασιν της Συμβάσεων που έχουν υπογραφεί (κυρίως στη Διάσκεψη της Χάγης 1899 και 1907, καθώς και στη Διάσκεψη της Γενεύης σε τέσσερις φάσεις, από 1864 ως το 1949)

Τα εγκλήματα Πολέμου αφορούν τέσσερα πράγματα κυρίως: τη μεταχείριση αιχμαλώτων Πολέμου, τη μεταχείριση των τραυματισμένων αντιπάλων που περισυλλέγονται στο πεδίο της μάχης, την απαγόρευση χρήσης κάποιων όπλων (χημικών κλπ.), καθώς και την απαγόρευση δολοφονίας αμάχων…

Στα εγκλήματα Πολέμου ευθύνη έχουν κυρίως οι διοικητές των επί τόπου τμημάτων όπου διαπράχθηκαν καθώς και οι φυσικοί αυτουργοί (στρατιώτες) που τα διέπραξαν, ακόμα και αν αποδειχθεί ότι «εκτελούσαν εντολές». Οι ευθύνες είναι απόλυτα «προσωποποιημένες»…

* Τρίτη περίπτωση, τα «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας». Εδώ έχουμε πλέον όχι «σποραδικές ενέργειες», αλλά συστηματικές πολιτικές εξόντωσης ή ξεριζωμού πληθυσμών, άμεσα ή έμμεσα, βάσει σχεδίου, όπου εμπλέκονται άμεσα οι αρχές – αναγνωρισμένες ή άτυπες.

Τα «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας» μπορούν να διαπραχθούν εν καιρώ Πολέμου, αλλά και εν καιρώ Ειρήνης! Δεν αφορούν μόνο αυτούς που τα διέταξαν ή τα διέπραξαν επί τόπου, αλλά κι εκείνους που τα σχεδίασαν. Εδώ οι ευθύνες δεν είναι μόνο «προσωποποιημένες», αφορούν και καθεστώτα ολόκληρα…

Τα Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τις τρείς επόμενες – και βαρύτερες – περιπτώσεις…

 * Τέταρτον, η «Εθνοκάθαρση»! Είναι ένα «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» (δηλαδή γίνεται συστηματικά και σχεδιασμένα, όχι σποραδικά) και αφορά στον μαζικό και αδιάκριτο εκριζωμό τοπικών πληθυσμών από μια περιοχή, με κριτήρια εθνοφυλετικά και με όπλο το φόβο, τις απειλές και τους βιασμούς.

Στο έγκλημα της εθνοκάθαρσης δίνεται η διέξοδος – και η ευκαιρία – διαφυγής στους πληθυσμούς που εκδιώκονται.

 * Πέμπτον, η Γενοκτονία! Εδώ εξοντώνεται μια πληθυσμιακή ομάδα με κριτήρια εθνοφυλετικά. Και επιδιώκεται ο αφανισμός τους, η φυσική τους εξόντωση.

Στη Γενοκτονία δεν διώκονται άτομα γι’ αυτά που έκαναν, αλλά ολόκληροι πληθυσμοί γι’ αυτό που είναι!

Η βασική διάκριση της Γενοκτονίας από την «Εθνοκάθαρση» είναι ότι στα θύματα δεν δίνεται διέξοδος διαφυγής!

Η Εθνοκάθαρση γίνεται με μαζικές σφαγές, άλλα όχι μόνο με επί τόπου εξόντωση. Μπορεί να γίνει και με μεθόδους εξάντλησης. Όπως για παράδειγμα, με μαζική πείνα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, με μαζικές δολοφονίες μέσα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή με εξόντωση δια της μεθόδου της εξαντλητικής εργασίας, την υποβολή σε άλλες ταπαιπωρίες κλπ…

Γενοκτονία συνιστάται ακόμα και όταν επιδιώκεται ο «εν μέρει» αφανισμός μιας πληθυσμιακής ομάδας…

Υπάρχουν και μέθοδοι «Γενοκτονίας» που αφορούν στην φυσική εξαφάνιση ενός Γένους μια Φυλής με μεθόδους στείρωσης των γυναικών (ή των ανδρών)..

Ακόμα κι αν δεν υπάρχει, στην περίπτωση αυτή, «φυσική εξόντωση» των προσώπων, θεωρείται κι αυτό «Γενοκτονία»…

 * Έκτον, τέλος υπάρχει και το Ολοκαύτωμα. Όταν συντελείται η φυσική εξόντωση μιας φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας με άμεσες μαζικές δολοφονίες.

Εδώ πρόκειται για τη συνολική φυσική εξόντωση ολόκληρου του πληθυσμού μιας κοινότητας. Συστηματική και σχεδιασμένη. Χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς προσχήματα. 

 Τι απ’ όλα αυτά συνέβη στη Μικρά Ασία το 1922;

Συνέβησαν όλα αυτά εκτός από το πρώτο – από ανθρωπιστική καταστροφή (δευτερογενώς).

–Έγιναν μεμονωμένα «εγκλήματα πολέμου» (κυρίως από τους άτακτους Τσέτες), έγιναν Εθνοκαθάρσεις, αλλά διαπράχθηκε και Γενοκτονία!

Σε κάποιες περιπτώσεις δόθηκε διέξοδος διαφυγής για τους πληθυσμούς – εκεί μιλάμε για Εθνοκάθαρση.

Σε άλλες περιπτώσεις δεν δόθηκε διέξοδος διαφυγής – διεπράχθη Γενοκτονία κάθε μορφής. 

–Αλλού έγινε μαζική σφαγή του πληθυσμού ανεξάρτητα από την έκβαση των μαχών – σχεδιασμένα και συστηματικά.

–Αλλού έγινε Γενοκτονία δια της φυσικής εξάντλησης, όπως έγινε με τα «Τάγματα Εργασίας» (Αμελε Ταμπουρού) όπου χιλιάδες Μικρασιατών Ελλήνων και Αρμενίων υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, αλλά και σε ατελείωτες πορείες, υπό ακραίες συνθήκες, χωρίς τροφή και χωρίς νερό, στη διάρκεια των οποίων οι περισσότεροι υπέκυψαν στην ταλαιπωρία.

Τα διαβόητα «Τάγματα Εργασίας» λειτούργησαν και πολύ μετά το 1922.

Η καταστροφή του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας είναι σήμερα πλήρως ιστορικά αποδεδειγμένη Γενοκτονία!

Η Τουρκία την απορρίπτει, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για «απώλειες αμάχων που προκλήθηκαν εξ αιτίας την άφιξης του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και του λοιμού που ακολούθησε». Μιλάει δηλαδή περισσότερο για εγκλήματα πολέμου των… Ελλήνων στρατιωτικών και για «ανθρωπιστική καταστροφή»…

Αλλά βάσει ιστορικών στοιχείων που τεκμηριώνονται πλήρως και από επίσημες διπλωματικές πηγές – της Αμερικής, της Γαλλίας, αλλά και της Αυστρίας, της Γερμανίας και της Ρωσίας – προκύπτει η Γενοκτονία που πραγματοποιήθηκε από την Τουρκία τότε…

Έγινε σε τρείς φάσεις, ξεκινώντας από πολύ πριν φτάσει το Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα! Σημαντικό μέρος από τις 290-353 χιλιάδες θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων, αφανίστηκε πριν το 1919, δηλαδή πολύ πριν τη Μικρασιατική Εκστρατεία! Και συνεχίστηκε όταν ο Έλληνικός στρατός είχε αποχωρήσει πια.

Και δεν πραγματοποιήθηκε κατά κύριο λόγο εξ αιτίας ή κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά ανεξάρτητα από αυτές.

Αν και υπήρξαν επιπροσθέτως και «εγκλήματα πολέμου»…

Και δεν ήταν μόνο «εθνοκάθαρση» (δηλαδή εξώθηση των Ελληνικών πληθυσμών σε φυγή, δίνοντάς τους διέξοδο), αν και υπήρξε, επιπροσθέτως και «εθνοκάθαρση» σε πολλές περιοχές…

 Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας έχει αναγνωριστεί επίσημα πλέον διεθνώς…

Τον Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars – IAGS) την αναγνώρισε επίσημα και εξέδωσε το εξής ψήφισμα:

 «ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και… προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές γενοκτονίες,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως Γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των ετών 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Έλλήνων της Ανατολίας.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση (μη επανάληψη).» 

Η Γενοκτονία των Ποντίων είναι αναγνωρισμένη – ως Γενοκτονία – επισήμως από τέσσερα κράτη:

–την Ελλάδα, με νόμο του 1994 (N. 2193/1994),

–τη Σουηδία, με υπερψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 2010,

–την Αρμενία, τον Μάρτιο του 2015, μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυρίων

— και την Ολλανδία, μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και Ασσυρίων, στις 9 Απριλίου 2015[43].

Επίσης έχει αναγνωριστεί από την Κύπρο, αλλά και από δεκάδες τοπικές, περιφερειακές και πολιτειακές βουλές και αντιπροσωπευτικά σώματα σε πολλές άλλες χώρες στον κόσμο, μεταξύ των οποίων εννιά πολιτειακές Βουλές των ΗΠΑ, δύο της Αυστραλίας, τέσσερις από τη Ρωσία κλπ.

 Κι έρχεται σήμερα η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου και μας μιλάει για …»ανθρωπιστική καταστροφή!

Τέτοιο «ξέπλυμα» των τουρκικών εγκλημάτων δεν έχει ξαναγίνει!

Και μάλιστα εν όψει των «εορτασμών» για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση κατά της Οθωμανικής Τουρκίας!

 Να ξέρει όμως, η καλή κυρία, ότι η άρνηση της Γενοκτονίας είναι αδίκημα ΚΑΙ κατά τον Ελληνικό νόμο!

Να ζητήσει συγγνώμη λοιπόν, και να προσέχει στο μέλλον να μη το επαναλάβει. Για να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται…

Γιατί δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα…

 ΥΓ Και για να μην αρχίσουν κάποιοι τις αηδίες περί «νέας προσέγγισης της Ιστορίας» κλπ, μια παρατήρηση μόνο: Πάτε να πείτε στους Εβραίους να κάνουν «νέα προσέγγιση» της δικής τους Γενοκτονίας! Να δείτε τι θα πάθετε…

(Και καλώς θα τα πάθετε!)

 Το κράτος του Ισραήλ πέτυχε μεγάλα αναπτυξιακά επιτεύγματα τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς να «αναθεωρήσει» την Ιστορία της Γενοκτονίας του!

Όσοι επιδιώκουν την «αναθεώρηση» της Ελληνικής Ιστορίας με ξέπλυμα των εγκλημάτων της Τουρκίας, δεν το κάνουν για να αναπτυχθούμε, δεν το κάνουν για να μας… «απελευθερώσουν» από τα «εθνικιστικά μας κόμπλεξ», το κάνουν για να ακυρώσουν τη νεοελληνική ταυτότητα συνολικά!

Και να «Φιλανδοποιήσουν» την Ελλάδα!

 Και δεν θα τους περάσει.

Επαναλαμβάνω, η αμφισβήτηση της Γενοκτονίας είναι πλέον έγκλημα.

Κι είναι κάτι παραπάνω από έγκλημα…

Είναι λάθος!

Τα στοιχεία του αρθρογράφου Θανάση Κ. είναι γνωστά στη Δ/νση του www.tovimatisaigialeias.gr

Πηγή: Το Βήμα της Αιγιάλειας

ΑΒΕΡΩΦ

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΜΕ «ΕΜΦΥΛΙΟ» ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ - ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΧΑΣΜΟ, ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

OTAN ἡ ἰσοπεδωτική Ἀριστερά ἀποφασίζει νά τιμήσει τήν ἀριστεία, θά πρέπει νά ἀνησυχοῦμε. Ὅταν ἕνας ἀριστερός δήμαρχος ἀποφασίζει νά βραβεύσει ἀριστούχους μαθητές, αὐτό πού στήν πραγματικότητα συμβαίνει εἶναι ὅτι θέτει σέ ἐφαρμογή ἕνα σχέδιο νά δηλητηριάσει τίς ψυχές τους καί νά καταστείλει τίς δημιουργικές διαθέσεις τους. Αὐτή εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ δημάρχου Χαϊδαρίου Μιχάλη Σελέκου, ὁ ὁποῖος ἐσχάτως δώρησε στούς ἀριστούχους τοῦ Δήμου του ἕνα βιβλίο πού ἀναδεικνύει τήν ἀριστερή μισαλλοδοξία διαστρεβλώνοντας τήν ἱστορία καί καταρρακώνοντας κάθε ἔννοια ἠθικῆς. Ὁ Μιχάλης Σελέκος εἶναι πτυχιοῦχος ΤΕΙ, ἐργάζεται στό νοσοκομεῖο «Ἁγία Βαρβάρα», ἀλλά κυρία ἀπασχόλησίς του εἶναι νά ἐκπροσωπεῖ τό ΚΚΕ στόν Δῆμο Χαϊδαρίου ὡς ἐκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος ἀπό τό 1994.

Αὐτός ὁ κ. Σελέκος ἐπέλεξε ὡς βραβεῖο ἀριστείας ἕνα βιβλίο ὑπό τόν τίτλο «Ἡ μεγάλη νύχτα». Πρόκειται γιά βιβλίο τῶν ἐκδόσεων «Σύγχρονη Ἐποχή», τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου τοῦ ΚΚΕ δηλαδή, τό ὁποῖο ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τέλος εἶναι ἕνα κήρυγμα διχασμοῦ καί μισαλλοδοξίας, βασισμένο σέ μία ἐξοργιστική διαστρέβλωση τῶν ἱστορικῶν γεγονότων. Ὁ συγγραφεύς Τάσος Αὐγερινός ἀποφεύγει ἐπιμελῶς νά ἀναφερθεῖ στό γεγονός ὅτι ἡ πολιτική ἀνωμαλία τῆς περιόδου ἐκείνης ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ γεγονότος, ὅτι ἕνα κόμμα καί συγκεκριμένως τό ΚΚΕ ἐπεχείρησε νά καταλύσει τό Κράτος διά τῶν ὅπλων. Ἤδη δέ, ἀπό τό προοίμιο τοῦ βιβλίου, δίδει τό στίγμα του: «Μετά τήν λήξη τοῦ Ἐμφύλιου πολέμου τό 1949 οἱ νικητές τῆς σύρραξης ἐγκαθιδρύουν στή χώρα ἕνα κράτος βίας, τρόμου καί παραλογισμοῦ μέ ἀποτέλεσμα νά ἁπλωθεῖ σέ ὁλόκληρη τήν ἑλληνική ἐπικράτεια μιά ἀτελείωτη νύχτα». Γεννηθείς τό 1946 βέβαια δέν μπορεῖ νά εἶχε ἰδίαν ἀντίληψη τῶν γεγονότων καί ἔτσι ἡ τεραστία ἀναπτυξιακή προσπάθεια τῆς Ἑλλάδος τῆς δεκαετίας τοῦ ’50, ἡ ὁποία ξαναέστησε τήν χώρα στά πόδια της καί τήν ἔφερε στήν χορεία τῶν προηγμένων λαῶν τῆς Εὐρώπης, πέρασε ἀπαρατήρητη.

Ἔτσι τό βιβλίο του περιλαμβάνει δέκα διηγήματα τά ὁποῖα ἐξιστοροῦν μίαν ἐφιαλτική εἰκόνα «μέ τά ἔκτακτα στρατοδικεῖα, τίς ἐκτελέσεις, τίς ἐκτοπίσεις, τή δράση τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων καί τήν παραφροσύνη τῶν δημόσιων ἀρχῶν». Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο περιγράφει τήν Ἑλλάδα μιᾶς ἐποχῆς κατά τήν ὁποία πέρα ἀπό τήν ἀνάπτυξη λειτούργησαν οἱ δημοκρατικοί θεσμοί, σέ σημεῖο τό κόμμα πού ἐκπροσωποῦσε τό ΚΚΕ, ἡ ΕΔΑ δηλαδή, νά φθάσει νά γίνει ἀξιωματική Ἀντιπολίτευσις. Ὅμως ὁ συγγραφεύς δέν ἔβλεπε τίποτε ἄλλο ἀπό ἔκτακτα στρατοδικεῖα καί ἐκτοπίσεις. Τό χειρότερο ὅμως εἶναι ὅτι αὐτό τό στρεβλό μήνυμα θέλει ὁ δήμαρχος Χαϊδαρίου νά τό περάσει στούς μικρούς μαθητές. Νά δηλητηριάσει τίς ψυχές τους μέ κηρύγματα μίσους καί νά διατηρήσει ζωντανό τό σπέρμα τοῦ Ἐμφυλίου σπαραγμοῦ.

Αὐτόν τόν στόχο υἱοθετεῖ προφανῶς καί ὁ δήμαρχος Χαϊδαρίου, καί γι’ αὐτόν τόν λόγο δωρίζει τό συγκεκριμένο βιβλίο. Τό μοιράζει δέ ὅπως προαναφέραμε στούς ἀριστεύσαντες, διότι αὐτοί ἀποτελοῦν τόν πρῶτο στόχο. Αὐτοί εἶναι πού μεγαλώνοντας θά μποῦν στόν στίβο τῆς ζωῆς καί ἐνδεχομένως καί τῆς πολιτικῆς, συνιστώντας ἀνάχωμα στίς ἀναχρονιστικές ἐπιδιώξεις τῆς Ἀριστερᾶς. Γι’ αὐτό καί θέλει αὐτούς εἰδικῶς νά δηλητηριάσει. Γι’ αὐτό, ἐνοχλημένοι οἱ γονεῖς, ἐπιστρέφουν τό βιβλίο ὁ ἕνας μετά τόν ἄλλον.

«Τό φίδι» εἶναι ὁ τίτλος τοῦ πρώτου διηγήματος, στό ὁποῖο μέσα ἀπό ἀναφορές σέ κάποιον πού «εἶχε γίνει χαφιές τῶν ναζί καί κατέδιδε πατριῶτες», ὑμνεῖται ἡ ἐγκληματική διάθεσις ἀφοῦ ἡ λύσις γιά τόν ἥρωα τοῦ διηγήματος δέν εἶναι ἡ προσφυγή στήν δικαιοσύνη, ἀλλά «νά τοῦ κάρφωνε ἕνα μαχαίρι» καί μάλιστα «στήν πλάτη». Ἐκφράσεις, πού δέν προσήκουν στήν Παιδεία πού πρέπει νά δίδεται σέ μαθητές ὅπως «σκουλῆκι, κτῆνος, ἀπεχθής συμπολίτης», διανθίζουν τό διήγημα. Ἡ φράσις ἐξ ἄλλου «Θά βρῶ τή δύναμη νά τόν σκοτώσω» ἐξιδανικεύει μία πράξη ἐξόχως ἐγκληματική. Στό δεύτερο διήγημα πού τιτλοφορεῖται «Ὁ ἐξόριστος» ἐντύπωση προκαλεῖ τό λεξιλόγιο πού χρησιμοποιεῖται καί τό ὁποῖο ὑποτίθεται ὅτι χρησιμοποιοῦν οἱ λειτουργοί τοῦ Κράτους. Ἡ φράσις «βούλωσέ το καθίκι καί μήν κάνεις τόν ψόφιο κοριό» φιγουράρει στήν πρώτη κιόλας σελίδα τοῦ διηγήματος. Προφανής στόχος τοῦ συγγραφέως εἶναι νά καλλιεργήσει ἀντιπάθεια ἄν μή καί μῖσος γι’ αὐτούς. Σέ μιά σκόπιμη προσπάθεια συκοφαντήσεως τῶν κρατικῶν θεσμῶν προσπαθεῖ νά φορτίσει συναισθηματικά τήν διαδικασία ἐκτελέσεως ἑνός κατασκόπου, γιά νά καταλήξει στήν αὐτοκτονία ἑνός μέλους τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος.

Περιγραφές φαυλότητος σέ ἄλλο διήγημα ὑπό τόν τίτλο «Γιά μιά θέση στό δημόσιο», ὅπου ἀπαξιώνεται τό ἴδιο τό Κράτος, ἐνῶ σέ ἄλλο ὑπό τόν τίτλο «Ἡ συμμορία» περιγράφονται τραμπουκισμοί καί παρακρατική δρᾶσις. Ὅλα αὐτά βεβαίως εἰς βάρος τῶν μή κατονομαζομένων ἀριστερῶν, οἱ ὁποῖοι πάντα κατά τόν συγγραφέα εἶναι «ἀθῶες περιστερές».

Αὐτή λοιπόν εἶναι «Ἡ μεγάλη νύχτα», ἡ ὁποία δυστυχῶς ὑπάρχει. Εἶναι ἡ νύχτα τοῦ ἀριστεροῦ σκοταδισμοῦ, τήν ὁποία ὁ δήμαρχος Χαϊδαρίου καί οἱ ὅμοιοί του θέλουν νά ἐπιβάλλουν στήν σημερινή Ἑλλάδα. Ἡ νύχτα διά τῆς ὁποίας θέλουν νά συσκοτίσουν τά ἀθῶα μυαλά τῶν νεαρῶν μαθητῶν. Ἡ νύχτα τῆς ἱστορικῆς διαστρεβλώσεως καί τοῦ ψεύδους. Ὅμως ἡ νύχτα δέν εἶναι κάτι τό αὐθύπαρκτο. Ἡ νύχτα καί τό σκότος εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ φωτός. Τό ὁποῖο ἐν τέλει θά ἐπικρατήσει εἰς πεῖσμα τῆς Ἀριστερᾶς. Ὅμως πράξεις ὅπως αὐτή τοῦ δημάρχου Χαϊδαρίου μᾶς δίδουν μίαν ἔνδειξη τοῦ τί μπορεῖ νά γίνει στήν περίπτωση κατά τήν ὁποία τεθοῦν σέ ἐφαρμογή τά σχέδια τοῦ Κώστα Γαβρόγλου γιά τήν ἀναθεώρηση τῆς ὕλης, ὥστε νά διδάσκεται καί ὁ «ἐμφύλιος πόλεμος» στά σχολεῖα.

ΕΣΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΕΡΕΥΝΑ) ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΤΟ ΚΚΕ, Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΔΟΛ! (4ο ΜΕΡΟΣ)

Του Ειδικού Συνεργάτη
 
Ποια η σχέση του Μεγάλου Νοταρίου Σταύρου Ψυχάρη με την κομμουνιστική Αριστερά, τους συνταγματάρχες, αλλά και το... μπάσιμο στον Οργανισμό Λαμπράκη

Σε αντίθεση με πολλούς κακόπιστους πολίτες, η εγκυκλοπαίδεια wikipedia έχει την καλυτέρα των απόψεων για τον Σταύρο Ψυχάρη. Ανατρέχοντας κάποιος στο βιογραφικό του, που παρατίθεται εκεί, θα διαπιστώσει ότι στις βραβεύσεις του περιλαμβάνεται και η διάκριση Μέγας Νοτάριος του Οικουμενικού Θρόνου. Ανθρωπος του Θεού, δηλαδή. Το ίδιο με το Wikipedia πρέπει να πίστευε κι ο Κώστας Σημίτης (πρωθυπουργός των Ιμίων), όταν το 1996 τον διόρισε διοικητή του Αγίου Ορους. Ο Σταύρος Ψυχάρης διακόνησε το Περιβόλι της Παναγίας (τουλάχιστον τύποις, στα χαρτιά) ως το 2001.
Σε γενικές γραμμές μέχρι πρότινος τα είχε καταφέρει θεαματικά καλά στη ζωή του, παρόλο που ξεκίνησε με κάποιο θεωρητικό αλλά τελικά όχι ουσιαστικό χάντικαπ. Γεννήθηκε το 1945, σε μια Ελλάδα που είχε ρημάξει από την Κατοχή και θα ρήμαζε κι άλλο από την κομμουνιστική ανταρσία. Ο πατέρας του ήταν πατενταρισμένος κομμουνιστής. Είχε φυλακιστεί κι εξοριστεί για την κομματική δράση του. Από την πλευρά της μητέρας του πάλι εντοπίζεται επιφανές μέλος του ΚΚΕ. Αδελφός της ήταν ο Κώστας Λουλές, που διατέλεσε βουλευτής του ΚΚΕ, έγινε ο πρώτος ευρωβουλευτής του… αντιευρωπαϊκού κόμματος (το οποίο δεν λέει όχι στο ευρωπαϊκό χρήμα) και ο οποίος επόταν σε ισχύ μόνο του Χαρίλαου Φλωράκη.



Η σχέση του Σταύρου Ψυχάρη με την κομμουνιστική Αριστερά παραλίγο να λάβει μέχρι και… μυστηριακές διαστάσεις. Είναι εδώ και καιρό διαδεδομένος ο αστικός μύθος ότι ο Σταύρος Ψυχάρης επρόκειτο να αποκτήσει ως πνευματικό πατέρα, νονό, τον Νίκο Ζαχαριάδη, τον «τιμημένο αρχηγό» του ΚΚΕ και βασικό υπεύθυνο της ανθρωποσφαγής του 1946-1949. Ομως, όταν ο Ζαχαριάδης κατευθυνόταν στην εκκλησία όπου θα τελούνταν το μυστήριο… συνελήφθη. Οπως και να έχει το πράγμα, είναι καλό να συλλαμβάνεται ο Ζαχαριάδης, έστω και στους αστικούς μύθους.

Μύηση στη δημοσιογραφία

Η επαφή με τα ΜΜΕ για τον Σταύρο Ψυχάρη ξεκίνησε το 1964 στην αριστερή εφημερίδα της ΕΔΑ «Δημοκρατική Αλλαγή». Την ίδια περίοδο ήταν γραμμένος και στον Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο - κάτι το οποίο έχει εξαιρετικό σημειολογικό αλλά και ουσιαστικό ενδιαφέρον. Μετά τη «Δημοκρατική Αλλαγή» προσελήφθη, μεσούσης δικτατορίας, ως… κοινοβουλευτικός συντάκτης της εφημερίδας «Εθνος».

Η 21η Απριλίου έφερε γούρι στον Σταύρο Ψυχάρη. Το 1972 άρχισε να εργάζεται στον ΔΟΛ. Εγινε πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας «Τα Νέα». Το 1973 ήταν ακόμα καλύτερη χρονιά για τον φιλόδοξο νέο. Κατόρθωσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των δημοσιογράφων που συνόδευσαν τον υπουργό Συντονισμού Νικόλαο Μακαρέζο στο ταξίδι του στην κομμουνιστική Κίνα. Αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας Ιωαννίδη και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Αντί» περιέλαβε το όνομα του Ψυχάρη σε κατάλογο δημοσιογράφων που συνεργάστηκαν με τους συνταγματάρχες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του περιοδικού, στελέχη του καθεστώτος χρησιμοποιήθηκαν από τον Ψυχάρη ως πηγές για τη συγγραφή του βιβλίου του «Τα Παρασκήνια της Αλλαγής», το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη του ’74 - αρχές ’75, κάτι το οποίο δεν ήταν δα και αξιόμεμπτη πράξη ή επιλήψιμη δημοσιογραφική πρακτική.



Το θεαματικό άλμα του αποφασισμένου για όλα Ψυχάρη έγινε το φθινόπωρο του 1983, όταν ήταν διευθυντής της εφημερίδας «Το Βήμα». Αυτό ήταν και κάτι σαν «χρίσμα» διαδοχής∙ μια αναγνώριση από τον Χρήστο Λαμπράκη ότι ο εξ απορρήτων του ήταν και ο εκλεκτός του, η επιλογή για τη συνέχεια. Ο Σταύρος Ψυχάρης τα κατάφερε τόσο καλά να πείθει τον Χρήστο Λαμπράκη ότι αξίζει περισσότερα και υψηλότερα, ώστε το 2002 «στέφθηκε» διευθύνων σύμβουλος και αντιπρόεδρος του ΔΟΛ.

Φυσικά, η πορεία του ακόμα και στο εύκολο -για ανθρώπους της πάστας του- τερέν του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη ήταν πολυκύμαντη. Η παλέτα της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε για τον Σταύρο Ψυχάρη με φουλ πράσινο του ΠΑΣΟΚ, για να ξεθωριάσει μέχρι το σκάνδαλο Κοσκωτά και να επανακάμψει πάλι στα ίδια τη δεκαετία του ’90 μέσω της φανατικής υποστήριξης στο καθεστώς του Κώστα Σημίτη. Αυτά, όμως, καθώς και άλλες όχι και τόσο γνωστές ιστορίες και αφηγήσεις για τον διάδοχο της εκποιηθείσας αυτοκρατορίας του ΔΟΛ, στην επόμενη συνέχεια του αφιερώματος.

Απριλιανά βαφτίσια και διαξιφισμοί

22 Ιανουαρίου 2013: Εντονο διαξιφισμό μεταξύ του Ανδρέα Ψυχάρη και του Στάθη Παναγούλη προκάλεσε η φράση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που αγόρευε ο κ. Ψυχάρης, «δεν σου έβαλε καλό λαδάκι ο Σταματόπουλος» θέλοντας έτσι να υπαινιχθεί ότι ο (τότε βουλευτής της Ν.Δ.) Ανδρέας Ψυχάρης έχει βαφτιστεί από τον υπουργό Τύπου της 21ης Απριλίου Βύρωνα Σταματόπουλο.

Ομως, ο αδελφός του αείμνηστου Αλέκου Παναγούλη δεν τα θυμόταν καλά. Ο Σταύρος Ψυχάρης από τον πρώτο γάμο του έχει δύο γιους, τον Παναγιώτη (αυτόν βάφτισε ο Βύρωνας Σταματόπουλος, υφυπουργός Τύπου επί 21ης Απριλίου) και τον Ανδρέα Ψυχάρη (τον οποίο βάφτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου). Στον Παναγούλη ο Ανδρέας Ψυχάρης απάντησε με την… αβρότητα που έχει ίσως κληρονομήσει από τον πατέρα του: «Εγώ δεν ξέρω από λάδι ούτε από ουίσκι ούτε από μπαρμπούτι, και δεν πρόκειται να μπω σε διάλογο με κάποιον που απειλεί τους βουλευτές με λιντσάρισμα. Εγώ γεννήθηκα στις 22 Αυγούστου του '67 και στη Μεταπολίτευση ήμουν 7 χρονών».

Διαβάστε επίσης : 1ο Μέρος: ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΑΥΤΟΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ (1ο ΜΕΡΟΣ)

2ο Μέρος : ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ : ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ» ΑΠΟ ΤΟΝ «ΦΑΚΕΛΟ» ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΩΣ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΜΕΣΩ «ΕΘΝΟΥΣ»

3ο Μέρος : ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΕΣ - ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΟΤΙ Ο ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΗΣ KGB, Η ΕΜΜΕΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΕΡΕΥΝΑ) ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΕΣ - ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΟΤΙ Ο ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΗΣ KGB, Η ΕΜΜΕΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» (3ο ΜΕΡΟΣ)

Του Ειδικού Συνεργάτη

O Γιώργος Μπόμπολας δεν ήταν πράκτορας της KGB. Αυτό αποφάνθηκε η ελληνική Δικαιοσύνη, όταν ο πανίσχυρος πρώην εκδότης και νυν εργολάβος στράφηκε εναντίον του συγγραφέα Παύλου Αναστασιάδη, ο οποίος κυκλοφόρησε δύο βιβλία με αυτό το περιεχόμενο, και κατά διάφορων ΜΜΕ που δημοσίευσαν αποσπάσματα και υιοθέτησαν τις απόψεις του συγγραφέα.

Οι πρώτες σχετικές φημολογίες περί KGB άρχισαν να κυκλοφορούν στα αθηναϊκά σαλόνια ήδη από το 1977, όταν ο Μπόμπολας μαζί με τον επιχειρηματία του χώρου Γιάννη Γιαννίκο (προερχόμενος επίσης από την Αριστερά) άρχισαν να εκδίδουν την 34τομη «Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια». Ο κύριος συνομιλητής του Γιώργου Μπόµπολα στη συμφωνία για την έκδοση στην Ελλάδα της «Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας» ήταν -λόγω θέσης, ασφαλώς- ο πρόεδρος του VAAP (Vsesoiuznoe Αgentstvo po Αvtorskim pravam - Γραφείο αδειοδότησης πνευματικής ιδιοκτησίας) και υπουργός επί εκδοτικών θεµάτων Μπόρις Πάνκιν. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1982, υποβιβάστηκε σε πρέσβη της ΕΣΣ∆ στη Σουηδία. Εκεί το όνοµά του ενεπλάκη σε δηµοσιεύµατα για υπόθεση κατασκοπίας. Από ένορκη έγγραφη κατάθεση του πρώην πράκτορα της KGB Πιοτρ Ντεριάπιν, ενώπιον αρµόδιας νοµικής Αρχής στην Αµερική, προκύπτει ότι ο Πάνκιν ήταν αξιωµατικός της Α΄ Γενικής ∆ιεύθυνσης της KGB, στον τοµέα της Παραπληροφόρησης - Disinformation. Ο Μπόρις Ντιμιτρίεβιτς Πάνκιν ήταν τελικά στρατηγός της KGB (αξιωµατικός της Α΄ ∆ιεύθυνσης της KGB)! Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι το «Εθνος» ήταν το ανεπίσημο όργανο του ΚΚΕ!

Οι κατηγορίες
Τη δεκαετία του 1980 ο Γ. Μπόμπολας κατηγορήθηκε ως πράκτορας των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών (KGB), αρχικά από τον Παύλο Αναστασιάδη (Paul Anastasi), ανταποκριτή στην Ελλάδα της κεντροδεξιάς βρετανικής εφημερίδας «Daily Telegraph», και έπειτα και από το γνωστό βρετανικό περιοδικό «The Economist». Τα δύο βιβλία που έχει βγάλει ο Αναστασιάδης εναντίον του Μπόμπολα είναι το «Πάρτε το Εθνος στα χέρια σας» και «Χορεύοντας με τις αρκούδες». Ο Γιώργος Μπόμπολας, με δικηγόρο τον Στάθη Αλεξανδρή (υπουργός του Ανδρέα Παπανδρέου), άρχισε δικαστικό αγώνα αμέσως μετά την έκδοση του πρώτου βιβλίου και δικαιώθηκε, καθώς ο Αναστασιάδης καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμηση από την ελληνική Δικαιοσύνη, ενώ ο «Economist» υποχρεώθηκε από τη βρετανική Δικαιοσύνη να πληρώσει χρηματική αποζημίωση και να ζητήσει συγγνώμη από τον Μπόμπολα. Ο Μπόμπολας είχε κάνει μηνύσεις και στον ελληνικό Τύπο. Μία εκ των μηνύσεων είχε υποβληθεί εναντίον της εφημερίδας «Μεσημβρινή». Στα προαναφερθέντα πρέπει να προστεθεί η ευμένεια που έδειχνε η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» προς τον Γιώργο Μπόμπολα και η έμμεση πλην σαφής δημοσιογραφική στήριξή του στις δικαστικές περιπέτειες που είχε εναντίον του Παύλου Αναστασιάδη.

Μίλησε ο συνέταιρος
O Παύλος Αναστασιάδης ζει στην Αθήνα. Αδυνατεί να λησμονήσει τη δικαστική αναμέτρησή του τη δεκαετία του 1980 με τον Γιώργο Μπόμπολα, στην οποία νίκησε ο δεύτερος. Ο Παύλος Αναστασιάδης, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα «Το Χωνί» τον Ιούνιο του 2012, είχε πει σχετικά με τα στοιχεία που είχε για τη δράση των Σοβιετικών όταν έγραψε το βιβλίο «Πάρτε το Εθνος στα χέρια σας»: «Είχα μιλήσει με πρώην αξιωματικούς της KGB, που από τότε είχαν επιβεβαιώσει ότι ο Σίτνικοφ και ο Πάνκιν ήταν στο αρμόδιο επιτελείο για την Αποπληροφόρηση και τον ψυχολογικό πόλεμο στο εξωτερικό μέσω του Τύπου. Βέβαια, υπήρχαν και σχετικές καταθέσεις τότε σε διάφορες επιτροπές του Κογκρέσου στην Αμερική. Γενικά υπήρχε άνθηση τότε γύρω από το σχετικά νέο φαινόμενο που λεγόταν “δραστήρια μέτρα” μέσω του Τύπου».

Στην ερώτηση για τη βασική πηγή του για τη συγγραφή του πρώτου βιβλίου, του «Πάρτε το Εθνος στα χέρια σας», είπε ότι επρόκειτο για πρώην συνέταιρο του Μπόμπολα: «Ηταν ο βασικός μου μάρτυρας. Ηταν η πρωτογενής μου πηγή, ήταν συνέταιρος του Μπόμπολα, ήταν συνέταιρος των Σοβιετικών. Ηταν στο ΚΚΕ, ήταν στο ΕΑΜ, πολέμησε, σκότωσε, καταδικάστηκε, φυλακίστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο... Ηταν, ας πούμε, ένας σκληροπυρηνικός αριστερός κομμουνιστής. Και βέβαια έπειτα από κάποια ποινή δεν μπορούσε να πάρει κάποιο πιστοποιητικό και έτσι οι Σοβιετικοί τού δώσανε κάποια δικαιώματα και μετά έγινε το “πάντρεμα” με τον Μπόμπολα».

Η «εξαφάνιση» του Bobolasgate.info
Αν μια ιστοσελίδα ή ιστολόγιο στην Ελλάδα αξίζει τον τίτλο του «θρυλικού», τότε αυτή είναι το Bobolasgate.info. Εμφανίστηκε από το πουθενά, δημοσίευσε πληροφορίες, ντοκουμέντα (ηχητικά και γραπτά) που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί αλλά και να διασταυρώσει, και… εξαφανίστηκε κάπου στα τέλη Ιουνίου του 2012.

Φιλοξενούσε έναν τεράστιο όγκο δεδομένων και η ενημέρωσή της γινόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η αρθρογραφία έδειχνε άνθρωπο που κάποια στιγμή στη σταδιοδρομία του βρέθηκε πολύ κοντά στον Μπόμπολα και ο οποίος αποφάσισε να διαχωρίσει τη θέση του και να αποκαλύψει πληροφορίες μείζονος σημασίας. Φυσικά, ακόμα κι αυτό παραμένει στον χώρο των εικασιών. Ωστόσο, η σοβαρότητα της περίπτωσης φάνηκε στον τρόπο με τον οποίον εξαφανίστηκε από το διαδίκτυο οτιδήποτε αφορούσε το Bobolasgate.info. Eγιναν όλες οι νομικές ενέργειες (ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού) ώστε να διαγραφεί από τον παγκόσμιο ιστό ακόμα και το τελευταίο cache αρχείο που διατηρείται στους παγκόσμιους servers και στις μηχανές αναζήτησης όταν καταργείται μια ιστοσελίδα.

Διαβάστε επίσης : 1ο Μέρος: ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΑΥΤΟΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ (1ο ΜΕΡΟΣ)

2ο Μέρος : ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ : ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ» ΑΠΟ ΤΟΝ «ΦΑΚΕΛΟ» ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΩΣ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΜΕΣΩ «ΕΘΝΟΥΣ»


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΕΡΕΥΝΑ) ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ : ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ» ΑΠΟ ΤΟΝ «ΦΑΚΕΛΟ» ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΩΣ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΜΕΣΩ «ΕΘΝΟΥΣ (2ο ΜΕΡΟΣ)»

Του ειδικού συνεργάτη

O Γιώργος Μπόμπολας απέδειξε το αληθές του αποφθέγματος «Η Αριστερά δεν είναι ιδεολογία αλλά επάγγελμα». Αυτό σίγουρα το ανακαλούν στη μνήμη τους αρκετοί οδηγοί όποτε πληρώνουν διόδια… Γεννήθηκε το 1928 στον Πειραιά. Κατάγεται από τη Μεσσηνία και τη Λακωνία. Ο πατέρας του ήταν ελασίτης. Ο πολύπλαγκτος εργολάβος συνελήφθη σε ηλικία 14 ετών από τους Γερμανούς επειδή έγραφε συνθήματα σε τοίχους στην Καστέλα. Συνέχισε τη δράση του ως μέλος της ΕΠΟΝ. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και για να τα βγάλει πέρα παρέδιδε μαθήματα σε μαθητές γυμνασίου. Προσπάθησε να διοριστεί στο Δημόσιο (υπουργείο Δημοσίων Εργων) αλλά ανεπιτυχώς, μια και είχε «φακελωθεί» ως κομμουνιστής.

Στράφηκε στον ιδιωτικό τομέα. Το 1968, μεσούσης δικτατορίας, ίδρυσε την κατασκευαστική εταιρία Τεχνοδομή με βασικό συνέταιρο τον μετέπειτα υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Ευάγγελο Κουλουμπή. Το 1977 ίδρυσε την εταιρία Ακτωρ με κύριο αντικείμενο τις συμβάσεις δημοσίων έργων. Το 1978 ξεκίνησε συνεργασία με αυτόν που έγινε εξ απορρήτων του και δεξί του χέρι στα τεχνικά έργα: τον μεταλλειολόγο μηχανικό Δημήτρη Κούτρα. Με προέλευση από την κομμουνιστική Αριστερά, ο Κούτρας είναι σήμερα ο αντιπρόεδρος του ομίλου Ελλάκτωρ. (Η Ελλάκτωρ Α.Ε. είναι ελληνική πολυεθνική εταιρία η οποία δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των κατασκευών και της ενέργειας. Προέκυψε το 1999 από τη συγχώνευση των Ακτωρ ΑΤΕ και Ελληνική Τεχνοδομική Α.Ε. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών με κωδικό ΕΛΛAK.)

Το «Εθνος»
Το 1977, επί Καραμανλή, ο Μπόμπολας έγινε εκδότης. Μαζί με τον κομμουνιστή επιχειρηματία του χώρου Γιάννη Γιαννίκο άρχισε να τυπώνει (με τις ευλογίες της ΕΣΣΔ) την 34τομη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. Σε αυτή τη διαδικασία ο Γιώργος Μπόμπολας φέρεται ότι γνώρισε τον δημοσιογράφο και μετέπειτα συνεργάτη του Αλέκο Φιλιππόπουλο. Ο Αλέκος Φιλιππόπουλος είχε τσακωθεί με τον Τεγόπουλο κι αναζητούσε εναγωνίως χρηματοδότη για να βγάλει εφημερίδα.

Με την έκδοση του πρωτοποριακού τότε «Εθνους» σε σχήμα ταμπλόιντ άλλαξε η πορεία του ελληνικού Τύπου. Χάρη στις τέλειες εγκαταστάσεις στο Μαρούσι, στην άψογη μηχανοργάνωση, στη μοντέρνα σελιδοποίηση και την ελκυστική θεματολογία (σκανδαλωδώς ευνοϊκή για τους Σοβιετικούς) η εφημερίδα των Νικολόπουλου - Κυριαζή κέρδισε όχι μόνο την πρώτη θέση της κυκλοφορίας αλλά βοήθησε πολύ το ΠΑΣΟΚ να κατακτήσει την εξουσία. Στο σκάνδαλο Κοσκωτά το «Εθνος», κάνοντας στροφή 180 μοιρών, έχασε φύλλα και συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδόμηση του Παπανδρέου και την εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογικές αναμετρήσεις '89-'90.

Ο Γιώργος Μπόμπολας δεν άργησε να έρθει σε πλήρη ρήξη με τον πληθωρικό Αλέκο Φιλιππόπουλο, που αποχώρησε από την εφημερίδα. Με την επαναφορά του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία επανήλθε στα γνώριμα «σοσιαλιστικά» λημέρια, χωρίς όμως να επιστρέψει στις παλιές κυκλοφορικές πιένες της δεκαετίας του '80!
 
Εκσυγχρονισμός
Αργότερα ήρθε η ώρα του «εκσυγχρονισμού» και του Κώστα Σημίτη, που στηρίχτηκε λυσσαλέα τόσο από το Mega όσο και από το «Εθνος» σε όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Οι κατασκευαστικές δραστηριότητες του επιχειρηματία Μπόμπολα γιγαντώθηκαν, ειδικά την περίοδο της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς, όπου η εταιρία Ακτωρ αναλάμβανε όποια κατασκευή «κινούνταν» στην αγορά των δημόσιων έργων!

Ετσι μπήκε στο στόχαστρο της τότε αντιπολίτευσης, που με αρχηγό τον Κώστα Καραμανλή είχε αρχίσει «ανένδοτο» κατά των «διαπλεκόμενων» συμφερόντων. Στο μεταξύ βοούσε το πανελλήνιο για «ύποπτες» και προνομιακές αναθέσεις της κυβέρνησης Σημίτη στις εταιρίες συμφερόντων Μπόμπολα. Η κατηγορία ήταν ξεκάθαρη! Προνομιακή επιχειρηματική μεταχείριση με αντάλλαγμα μιντιακή κάλυψη.

Ο πανικός για τον «βασικό μέτοχο» και οι φήμες για το λόμπι των Βρυξελλών
Οταν τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε η Ν.Δ., ξεκίνησε η μεγάλη αναμέτρηση, που έλαβε πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Ο κ. Καραμανλής επιδίωκε να βάλει στην άκρη τους «νταβατζήδες» -φράση που αποδόθηκε στον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό-, οι οποίοι λυμαίνονταν το κρατικό χρήμα και ποδηγετούσαν τον δημόσιο βίο της χώρας!

Ενας από τους πρώτους νόμους που έφερε για ψήφιση η νέα κυβέρνηση ήταν ο περίφημος νόμος «περί βασικού μετόχου», που στην ουσία απαγόρευε σε βασικό μέτοχο μέσου ενημέρωσης την ανάληψη δημοσίων έργων. Προς στιγμήν ο Γιώργος Μπόμπολας πανικοβλήθηκε. Εψαξε αγοραστή για το «Εθνος» και τις υπόλοιπες εκδοτικές επιχειρήσεις του, αφού ήθελε να διατηρήσει τις κατασκευαστικές δραστηριότητές του. Αγοραστή τελικά βρήκε. Ηταν η Γιάννα Αγγελοπούλου, η οποία προσπαθούσε να μπει στα ΜΜΕ.

Στη συνέχεια όμως ο νόμος δεν ψηφίστηκε, αφού δεν έλαβε την έγκριση της Ε.Ε., και έτσι η μιντιακή αυτοκρατορία Μπόμπολα παρέμεινε άθικτη. Η σκληρή αντιπολίτευση στην τότε κυβέρνηση έγινε σκληρότερη από ποτέ! Για την απόρριψη του νόμου, που θα έφερνε σε δύσκολη θέση τον Μπόμπολα, ακούστηκαν πολλά. Το σημαντικότερο ήταν ότι το γραφειοκρατικό λόμπι των Βρυξελλών «επηρεάστηκε» ποικιλοτρόπως από τον ίδιο τον Μπόμπολα.

Για την ιστορία, ο «νόμος περί βασικού μετόχου» δικαιώθηκε μόλις πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ύστερα από προσπάθειες του εμπνευστή του Πρ. Παυλόπουλου! Η πολιτική γραμμή του εκδοτικού συγκροτήματος παρέμεινε σχετικά ουδέτερη στη διακυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι στήριξε τον Ευ. Βενιζέλο στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ.

Το Mega Channel, όπου ήταν βασικός μέτοχος, στήριξε σκληρά και φανατικά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο και τώρα βρίσκεται στα πρόθυρα του κλεισίματος και οι απλήρωτοι εργαζόμενοί του στήνουν αντίσκηνα στις επιχειρηματικές έδρες των μετόχων ζητώντας μια λύση στο πρόβλημά τους. Sic transit gloria mundi…


Διαβάστε εδώ το 1ο Μέρος: ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΑΥΤΟΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ (1ο ΜΕΡΟΣ)

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΕΡΕΥΝΑ) ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - ΑΥΤΟΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ (1ο ΜΕΡΟΣ)

Του ειδικού συνεργάτη

Ερευνα της για αυτούς που έφτασαν από τον κομμουνισμό στον πλούτο και οδήγησαν τελικά τη χώρα στον όλεθρο

Η χώρα είναι ασθμαίνουσα, γονατισμένη. Περίπου 1.000.000 Ελληνες απελάθηκαν (ανεπίσημα, αλλά για πάντα) διά της φτώχειας και της ανεργίας από αυτούς που κρατούν τα κλειδιά της πολιτικής εξουσίας και της οικονομίας.
Οι άνεργοι ξενιτεύτηκαν για να βρουν δουλειά και η πατρίδα γεμίζει ισλαμιστές εποίκους, τους οποίους υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες η Αριστερά και το κατοπτρικό είδωλό της, αυτό που της πιστώνει «αγώνες». Οποιος αντιδρά στον εποικισμό στιγματίζεται ως φασίστας.

Το εξωτερικό χρέος της Ελλάδος (τη στιγμή που συντάσσεται το παρόν) είναι 320,28 δισ. ευρώ. Για κάθε δευτερόλεπτο που περνά ο τόκος του ανέρχεται στα 553 ευρώ. Κάθε πολίτης οφείλει 29.621 ευρώ. Το ποσό σε ποσοστό του ΑΕΠ φτάνει το 191,67%! Το 1974 το χρέος ήταν το 20,8% του ΑΕΠ…

Αν μετατρέψουμε το σημερινό χρέος σε χαρτονομίσματα του ενός δολαρίου, θα μπορούσαμε να τυλίξουμε τη Γη με τα χαρτονομίσματα 1.535 φορές.

Ζάπλουτοι
Ενώ ο λαός εξαθλιώνεται, οι αριστεροί «επαναστάτες» της μεταπολιτευτικής νομενκλατούρας, οι πάλαι ποτέ πολέμιοι του παγκόσμιου καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, θησαυρίζουν. Σπουδάζουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό∙ τα αμφιθέατρά τους βρίσκονται κοντά στις θυρίδες με τα τιμαλφή, τα μετρητά, τα ομόλογα και άλλα λάφυρα που άρπαξαν από τη λεηλατημένη Ελλάδα. Φυσικά, δεν πρόκειται να πουν «όχι» σε όσα κρατικά επιδόματα μπορούν να αρπάξουν.

Ενώ το προσκήνιο της χώρας έχει χρεοκοπήσει, το παρασκήνιο συγκυβερνά μαζί με το περιθώριο! Στα πανεπιστήμια εύκολα μπορεί να γίνει… ημερίδα για τον Κουφοντίνα. Αν αποπειραθεί ομάδα φοιτητών να τιμήσει τον στρατάρχη του ’40 Αλέξανδρο Παπάγο, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη βία της Αριστεράς. Το κέντρο των Αθηνών έχει παραδοθεί στους αναρχικούς, που θέτουν όρους για να μην κάψουν ό,τι μπορεί να καεί. Στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας έχει διοριστεί αναπληρωτής υπουργός ο αριστερός πολιτικός μέντωρ μιας κυρίας που παρουσίασε τη σφαγή των Ελλήνων στη Σμύρνη σαν… συνωστισμό.

Οι σημαίες υποστέλλονται - στα σχολεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα Ιμια, παντού. Αλλού επίσημα. Αλλού ανεπίσημα, βουβά. Οι ομιλούσες κεφαλές που εκπαιδεύτηκαν στο ΚΚΕ, στον «Ριζοσπάστη» και σε άλλα έντυπα συναφούς γραμμής έχουν συνδέσει κάθε ένδειξη πατριωτισμού με τη «χούντα», την «ανελευθερία».

Οι πιστολάδες της 17 Νοέμβρη σε τηλεοράσεις και εφημερίδες δεν «δολοφονούσαν», αλλά «εκτελούσαν» τα θύματά τους. Εκτέλεση σημαίνει απονομή δικαίου…

Η ελληνική κοινωνία μέσω της συστηματικής προπαγάνδας της Αριστεράς έχασε λέξεις. Μετά χρήματα. Υστερα έδαφος. Στο τέλος θα χάσει τα πάντα. Τα σύμβολα της πίστης κατεβαίνουν την ίδια στιγμή που η πολιτική τάξη, που καθοδηγείται από το άγχος μην τυχόν και την κακολογήσουν οι νοσταλγοί του Στάλιν, αγωνιά για την αποπεράτωση του τζαμιού στην Αθήνα. Οι πίνακες και τα κάδρα με τους αγωνιστές του ’21, τις μάχες του ’12 και του ’13 και τις αρχαιοελληνικές στιγμές δόξας εξαφανίζονται από τα σχολεία, τους φορείς του Δημοσίου, το Μέγαρο Μαξίμου. Το 1821, η αρχαία Ελλάδα, η Ορθοδοξία χαρακτηρίζονται συντήρηση, φασισμός, ακροδεξιές ιδεοληψίες.

Το όνομα της Μακεδονίας παραδίδεται στους απογόνους των Σλάβων που πολέμησαν την Ελλάδα το 1946-1949 μαζί με τους κομμουνιστές.
Γιατί έγιναν όλα αυτά; Επειδή το ΚΚΕ και οι αποφύσεις του, αριστερίστικες ή «ανανεωτικές», δεν κυβέρνησαν, αλλά εξουσίασαν τον δύσμοιρο τόπο μας.

Για τον έλεγχο
Μια σέχτα ιδεοληπτικών συνεννοήθηκε «με τα μάτια» και αλληλοσπρώχθηκε στην κορυφή για να ελέγξει τη χώρα. Τα κατάφερε. Οι βασικοί «παίκτες» στην οικονομία, στα ΜΜΕ, στην πολιτική και στον ακαδημαϊκό χώρο πέρασαν από την Αριστερά και δεν ξεπέρασαν ποτέ τις παθογένειές της.
Αυτοί, οι φίλοι και οι διασυνδέσεις τους, η μεθοδολογία και η ιδεολογία τους θα πρωταγωνιστήσουν στη μεγάλη έρευνα για τα παιδιά του αριστερού θερμοκηπίου της εξουσίας.

«Το ΚΚΕ ήταν το μόνο με πολιτική ασυλία»
Ο Νικόλαος Μέρτζος στο βιβλίο του «Τα 10 Θανάσιμα Αμαρτήματα του ΚΚΕ» (το οποίο περιλαμβανόταν, σε δύο τόμους, στην πλήρη έκδοση της «κυριακάτικης δημοκρατίας») έγραφε πριν από τρεις δεκαετίες για την ηγεμονική θέση του ΚΚΕ σε όλες τις κρίσιμες εκφάνσεις του δημόσιου βίου: «Είναι το μοναδικό κόμμα στην Ελλάδα που η πολιτική του επιρροή και δράση εκτείνεται αποφασιστικά σε χώρο σαφώς ευρύτερο απ' ό,τι ο κύκλος των ψηφοφόρων του.

Είναι πολλαπλάσιος του 11% ο έλεγχος που ασκεί στα Γράμματα και στις Τέχνες, στα Πανεπιστήμια και στη Νεολαία, στις εργατικές οργανώσεις και τις εκδόσεις νέων βιβλίων, στον Τύπο και στα κρατικά μέσα ενημερώσεως, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε κάθε μαζική λαϊκή εκδήλωση. [...] Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό στην Ελλάδα κόμμα που, μετά τη νομιμοποίησή του το καλοκαίρι του 1974, επέτυχε μια πρωτοφανή “πολιτική ασυλία”.
Ελάχιστοι ασκούν κατά την τελευταία δεκαετία κριτική στις πολιτικές θέσεις και στην πολιτική ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενώ πάρα πολλοί, που βρέθηκαν αντιμέτωποι παλαιότερα με αυτό, σιωπούν ή και δικαιώνουν πολλές ενέργειές του από το παρελθόν. […] Το ΚΚΕ κατόρθωσε να παρουσιάζεται σήμερα με το φωτοστέφανο του μάρτυρος και με τις δάφνες του λαϊκού αγωνιστού και πατριώτου, που απαιτεί δίκαια την ιστορική του δικαίωση. Με τέτοια εφόδια γίνεται φανερό ότι ο ρόλος του ΚΚΕ στην πολιτική ζωή και στις τύχες της χώρας δεν μετράται απλώς με τις ψήφους των εκάστοτε βουλευτικών εκλογών».

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΡΓΑΝΑ

Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας.[Στρατής Μυριβήλης]

Δυστυχώς πολλοί Έλληνες και ειδικά της νεότερης ηλικίας και γενιάς που έχουν μεγαλώσει μέσα στην 43χρονη μεταπολιτευτική δικτατορία δεν γνωρίζουν. Αυτό το καθεστώς χρησιμοποίησε όλα τα μέσα παραπληροφόρησης που διέθετε προκειμένου οι παλιοί να ξεχάσουν και  οι νεώτεροι να μην μάθουν ποτέ για τον προδοτικό ρόλο των κομμουνιστών στην Ελλάδα. Ορμώμενος από τις απορίες μιας φίλης σχετικά με τον σφαγέα Βελουχιώτη και τους συντρόφους του, δημοσιεύουμε ελάχιστα από τις συνειδητά προδοτικές πολιτικές θέσεις που έχει πάρει κατά καιρούς το κομμουνιστικό κόμμα στην Ελλάδα. Αυτή η αποτυχημένη, πτωχευμένη και πεθαμένη ιδεολογία που προσπαθούν να αναστήσουν με την νέα νεοταξική μορφή της, την στιγμή που χώρες πρώην κομμουνιστικές που ένιωσαν στο "πετσί" τους το τι εστί η ..δικτατορία του προλεταριάτου έχουν απαγορεύσει τον κομμουνισμό, στην Ελλάδα οι κομμουνιστές έχουν γίνει κυβέρνηση που οδηγούν για μια ακόμα φορά την πατρίδα μας στην καταστροφή. Είτε ΚΚΕ είτε ΣΥΡΙΖΑ είτε ΑΝΤΑΡΣΥΑ είτε ΕΚΚΕ είτε Αριστερή Συσπείρωση, είτε δημοκρατική συμπαράταξη, είτε κομμουνιστική ανανέωση είτε όπως αλλιώς σκαρφίζονται, η ιδεολογία είναι η ίδια, άλλοι σκληρότεροι άλλοι πιο ήπιοι, άλλοι κοινοβουλευτικοί άλλοι εξωκοινοβουλευτικοί, αλλά οι θέσεις τους για την πατρίδα και τα εθνικά θέμα πάντα η ίδια, κληρονομιά από τότε που η μαρμίτα χώραγε μόνο έναν.
Υπερείδης Γλαύκιππος
Από το Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (Κ) (26/11/1924-3/12/1924, ΚΚΕ Επίσημα κείμενα σ. 517)
«..Άμεσα καθήκοντα του ΚΚΕ επάνω στο εθνικό ζήτημα είναι ο αμείλικτος αγώνας εναντίον της καταπιεστικής πολιτικής της ελληνικής μπουρζουαζίας στη Μακεδονία και τη Θράκη, .. ΤΟ ΚΚΕ στον αγώνα αυτό θα υποστηρίξη με όλας του τας δυνάμεις το εθνικό επαναστατικό κίνημα των καταπιεζόμενων λαών της Μακεδονίας και Θράκης για τη δημιουργία ανεξαρτήτων δημοκρατιών..Επίσης την αποικιστική πολιτική της ελληνικής μπουρζουαζίας στη Μακεδονία και Θράκη ( εννοεί την εγκατάσταση Ελλήνων προσφύγων από την Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο) το ΚΚΕ οφελει να την καταπολέμηση με τον πιο αμείλικτο τρόπο .»

Ριζοσπάστης 10/12/1924
Ανεξαρτησία στη Μακεδονία και στη Θράκη: Η ντόπια κεφαλαιοκρατία… καταπιέζει τις εθνικές μειονότητες στη Μακεδονία και στη Θράκη… Η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού, κρατώντας με το σίδερο και τη φωτιά τη μακεδόνικη και θρακική χώρα στην υποταγή της. .. Η ντόπια μπουρζουαζία είναι εθνικός δυνάστης και καταπιεστής του μακεδονικού και θρακικού λαού και συγχρόνως ο κοινωνικός δυνάστης της εργατικής τάξεως και των φτωχών αγροτικών και προσφυγικών μαζών..Να γιατί αγωνιζόμαστε εναντίον των εξοπλισμών, εναντίον των πολέμων που προετοιμάζει η κεφαλαιοκρατία, εναντίον της εθνικής καταπιέσεως και του βιαίου εκπατρισμού. Να γιατί αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας και Θράκης και για ενιαία και ανεξάρτητη κρατική τους ύπαρξη…Ζήτω η εργατοαγροτική επανάσταση της Βουλγαρίας! Ζήτω η ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη! »

Ριζοσπαστης 29/01/1925

«..Μακεδόνες, εργάτες και αγρότες...Από τους εναποµείναντες, πιστούς στο µμακεδονικό λαό επαναστάτες, εξαρτάται να ενώσουν εκ νέου γρήγορα τις δυνάµεις τους, να ανασυστήσουν εκ νέου την Εσωτερική Μακεδονική Οργάνωση στη βάση της επαναστατικής ενότητας και της πλήρους ανεξαρτησίας από τη βουλγαρική και βαλκανική αστική τάξη και να οδηγήσουν τιςµακεδονικές εργαζόµενες µάζες µαζί µε τους εργάτες και αγρότες των Βαλκανίων στη αποφασιστική µάχη για την ελευθερία και ανεξαρτησία της Μακεδονίας.Η Βαλκανική Κοµµουνιστική Οµοσπονδία, καθώς και τα κοµµουνιστικά κόµµατα της Βουλγαρίας, Γιουγκοσλαβίας και Ελλάδας και οι πλατιές εργατικές µάζες των Βαλκανίων στέκονται αποφασιστικά στο πλευρό του αγωνιζόµενου µακεδονικού λαού, ενάντια στην καταπίεσή του…Με τον αγώνα ενάντια στην αστική τάξη των χωρών τους και ενάντια στον Ευρωπαϊκό ιµπεριαλισµό, µε τον αγώνα για τη δηµιουργία της Βαλκανικής Οµοσπονδίας των εργατοαγροτικών δηµοκρατιών, τα κοµµουνιστικά κόµµατα των βαλκανικών κρατών εξασφαλίζουν ταυτόχρονα και την επιτυχία του αγώνα για κατάκτηση ενιαίας και ελεύθερης Μακεδονίας…»

Ριζοσπάστης, 12/07/1935
«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε»




4η Ολομελεια της ΚΕ τουΚΚΕ (28 – 29/7/1948)

«..Η Ελλαδα είναι κράτος ιμπεριαλιστικο που κατεκτησε δια της βιας ολοκληρες περιφέρειες κατοικημενες απο άλλες εθνότητες. Το ΚΚΕ διακηρύττει εν ονοματι των βασικων αρχών του μολσεβικισμού , για τη Μακεδονια και τη Θρακη το σύνθημα του δικαιωματος της αυτοδιαθεσης μεχρι πληρους αποχωρισμου απο το Ελληνικο κρατος , του δικαιωματος για μια ανεξαρτητη Μακεδονια και Θρακη και υποστηρίζει δραστήρια την επαναστικη πάλη του πληθυσμου των περιφερειών αυτων για την εθνικη τους απελευθερωση...» (Επισημα κείμενα ΚΚΕ τομος 3ος, σελις 326)


5η Ολομελεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Πρεσπες 30-31/01/1949)
«..Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα 'δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει.Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού των.. Γι' αυτό η ενότητα στην πάλη των δύο λαών πρέπει να φυλάγεται σαν κόρη οφθαλμού και να ενισχύεται και να δυναμώνει σταθερά και καθημερινά". ("Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ", τόμος 6ος, σελ. 337-338).

6η Ολομελεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Ουγγαρια Μαρτιος 1956)

«.. Το κόμμα πρέπει να φυλάξει και να δυναμώσει παραπέρα τους δεσμούς ανάμεσα στον ελληνικό και σλαβομακεδονικό λαό, που σφυρηλατήθηκαν μέσα στον κοινό σκληρό αγώνα. Η πάλη ενάντια στην καταπίεση των Σλαβομακεδόνων, η πάλη για την ισοτιμία τους, η αναγνώριση του δικαιώματος να ζούνε λεύτεροι και αφέντες στην πατρική τους γη, δένει τους Μακεδόνες με τους Έλληνες και εμποδίζει τα κατακτητικά σχέδια του Τίτο εναντίον της ελληνικής Μακεδονίας» ("Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ", τόμος 7ος, σελ. 18)

Το ΒΗΜΑ, 09/12/2001. Συνέντευξις του Χ. Φλωράκη.
«.. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε λήξει και οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν. Εμείς θα είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε κανονικά και θα κοβόταν η Ελλάδα αλά Κορέα, μισή μισή... Υπήρχε η δική μας προσδοκία. O Κόκκινος Στρατός. Αυτόν περιμέναμε να κάνει προς τα κάτω, αλλά μπήκε μονάχα σαράντα έως πενήντα χιλιόμετρα στην περιοχή της Θράκης, ξαναγύρισε στη Βουλγαρία και πήγε προς τη Γιουγκοσλαβία. Περιμέναμε εμείς ο έρημοι να 'ρθει προς τα κάτω. Δεν ήρθε..»

Ριζοσπαστης 7/5/1998.Δηλωσεις του Φλωρακη στην Εφημεριδα "Νόβα Μακεντόνια" στους «γειτονους» μας των Σκοπιων
«Εγώ στη μεραρχία μου είχα μια διλοχία από Σλαβομακεδόνες, με επικεφαλής τον Πρίκο και τον Γάτσο. Για την Ελλάδα παλεύαμε και οι Ελληνες και οι Σλαβομακεδόνες.» Εως εδω συγκινητικο.Εν συνεχεία αρχίζει το δράμα 

«Νικηθήκαμε. Κι αναγκάστηκαν οι μαχητές και οι οπαδοί του ΔΣΕ να πάνε στις σοσιαλιστικές χώρες. Και στην Αλβανία πήγαν, κι εδώ ήρθαν, και στη Βουλγαρία πήγαν, και στην Ουγγαρία, και στην Πολωνία, και στην ΕΣΣΔ... Και Ελληνες και Σλαβομακεδόνες. Οι νικητές του εμφυλίου ευκαιρία βρήκαν ορισμένα σλαβομακεδόνικα χωριά ( δεν μας λει ο συντροφος ποια?) που άδειασαν να τα γεμίσουν με κατοίκους από άλλες περιοχές.(!!!) Και υπάρχει ένα πρόβλημα. Υστερα από τον αγώνα τόσων χρόνων αναγκάστηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου να δεχτεί τον επαναπατρισμό των πολιτικών προσφύγων, αλλά με τον όρο να είναι Ελληνες το γένος. Μια θέση στην οποία το ΚΚΕ αντιτάχθηκε από την αρχή και παλεύει ώστε να καταργηθεί η σχετική διάταξη του νόμου.

ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ