Κυριακή, 12 Απριλίου 2020

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ “ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ” ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ

Του Γεωργίου Κασσαβέτη
Επισμηναγού (Ι) ε.α. - τ. Κυβερνήτου Ο.Α.

Προσφυέστατα έχει γραφεί, ότι “τα Βαλκάνια παράγουν πολύ περισσότερη ιστορία, απ’ αυτή που καταναλώνουν”. Και το δυσάρεστο είναι ότι την πρώτη θέσησ’ αυτή την υπερπαραγωγή κατέχει η χώρα μας. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, ο καθένας έχει την ευχέρεια να γράφει την ιστορία, όπως ακριβώς τον συμφέρει, χωρίς αυτή να περνά από τη βάσανο του τεκμηρίου της αντικειμενικότητος και της αλήθειας. Την υπερπαραγωγή μύθων και την κατασκευή ηρώων στη χώρα μας, ασφαλώς μονοπωλείη Αριστερά. Αυτή, ως γνωστόν, έκανε την Εθνική Αντίσταση κατά των κατακτητών, το 1941-44, κι ας διέλυε τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις της χώρας, όπως το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Συνταγματάρχου Δημητρίου Ψαρρού και τον ΕΔΕΣ του Στρατηγού  Ναπολέοντος Ζέρβα, με στόχο την προετοιμασία του εδάφους, ήτοι να μείνει μόνη διεκδικήτρια της εξουσίας μετά την απελευθέρωση. Η ίδια επίσης, με τη “διαδήλωση”, ή το “χαβαλέ” του Πολυτεχνείου ….  έριξε τη δικτατορία του Γεωργίου Παπαδοπούλου, άσχετα αν το εγχείρημά της έφερε τη δικτατορία του Ταξιάρχου Δημητρίου Ιωαννίδη.

Την περασμένη εβδομάδα κηδεύτηκε με τιμές ήρωος, πλήρες ημερών, το επί δεκάδες χρόνια στέλεχος της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος. Ο ηρωισμός του Γλέζου έγκειται στον μύθο, τον οποίο ο ίδιος και ο φίλος του Απόστολος Σάντας συνέλαβαν και έθεσαν σε κυκλοφορία, ότι δήθεν τη νύχτα της 30ης προς 31ην Μαΐου του 1941 κατέβασαν από την Ακρόπολη τη Γερμανική Σημαία. Ας δούμε λοιπόν το φοβερό “κατόρθωμα”, όπως το αφηγήθηκαν οι ευρηματικοί πρωταγωνισταί του.

Τα δυο 19χρονα ελληνόπουλα Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας, φοιτηταί και φίλοι τότε, έχουν συλλάβει το δαιμόνιο εγχείρημά τους. Το ποιος το συνέλαβε πρώτος δεν το μάθαμε ποτέ, διότι ο καθένας τους διεκδικούσε την πατρότητά του, με συνέπεια οι προσωπικές τους σχέσεις να είναι επί πολλά χρόνια τεταμένες. Προκειμένου να υλοποιήσουν το ηρωικό τους σχέδιο, πήγαν, κατά τη μαρτυρία του ενός στην Εθνική Βιβλιοθήκη, κατά του άλλου  στη Μπενάκειο και ψάχνοντας στην Εγκυκλοπαίδεια βρήκαν, μέσω μιας σπηλιάς, το μυστικό πέρασμα που επέτρεπε την   ανάβαση στην Ακρόπολη. Τη νύχτα της 30ης προς 31ην Μαΐου, την ώρα που η σκλαβωμένη Αθήνα κοιμάται βαθειά, οι δύο θαρραλέοι νέοι, οπλισμένοι με έναν μικρό φακό κι ένα μικρό μαχαιράκι, κι έχοντας αποστηθίσει με φωτογραφικό τρόπο την υποτιθέμενη διαδρομή, σκαρφαλώνουν στον ιερό βράχο της Ακροπόλεως περί ώραν εννέα και μισή το βράδυ. Θέλοντας να ξεφτιλίσουν και να ταπεινώσουν τον βάρβαρο κατακτητή, επιχειρούν να κατεβάσουν τη σβάστικα, η οποία λόγω του πνέοντος ανέμου κυματίζει στην κορυφή του ιστού της στην Ακρόπολη.

Σύμφωνα με την αφήγηση των δυο πρωταγωνιστών, σε συνέντευξή τους στον Φρέντυ Γερμανό πριν πολλά χρόνια, η επιχείρηση είναι δύσκολη και άκρως επικίνδυνη. Πετώντας πετραδάκια σε διάφορες κατευθύνσεις διαπιστώνουν πως δεν υπάρχει Γερμανός  σκοπός κοντά στη σημαία. Ταυτόχρονα ακούνε φωνές απ’ το 
φυλάκιο, στο οποίο οι Γερμανοί στρατιώτες γλεντοκοπούν με Ελληνίδες πόρνες, πίνοντας κρασί και μπύρες. Που είδαν τις Ελληνίδες πόρνες, το κρασί και τις μπύρες οι νεαροί ήρωες, αποτελεί θέμα τυφλής απεικόνισης, δημιουργικής φαντασίας και αληθοφάνειας του αφηγήματος.

“Λύσαμε το συρματόσκοινο – διηγείται ο Σάντας – και τραβήξαμε να κατεβάσουμε τη σημαία, μα την είχαν μπλέξει στην κάτω άκρη με τρία συρματόσκοινα, που στήριζαν τον ιστό. Κρεμαστήκαμε κι οι δυο, μα η σημαία δεν κατέβαινε. Αρχίσαμε τότε με τη σειρά να σκαρφαλώνουμε στον ιστό, μα ήταναδύνατο να φτάσουμε στην κορυφή, διότι ο ιστός ήταν μακρύς και λείος. Κατάκοποι κι δυο, το μόνο που δεν περνούσε απ’ το μυαλό μας ήταν να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια και να φύγουμε χωρίς το λάφυρο, τη σημαία. Στην απόγνωσή μας σκεφτήκαμε ότι πρέπει να   σπάσουμε τα τρία συρματόσκοινα, ώστε να μπορέσουμε να την κατεβάσουμε.  Αρχίσαμε με τα χέρια μας, τα δόντια μας, με ότι μπορούσαμε, να ξεκολλήσουμε τα συρματόσκοινα απ’ τους σκουριασμένους χαλκάδες, με τους οποίους κρατιότανε στα πλαϊνά μάρμαρα. Όταν έπεσε τελικά η σημαία - κατά τον ένα 4 κατά τον άλλο6 μέτρων - τη σκίσαμε, πήραμε από ένα κομμάτι και το υπόλοιπο το πετάξαμε κατά τη φυγή μας σε ένα ξεροπήγαδο στη σπηλιά, απ΄την οποία διαφύγαμε περί ώρα μία και μισή τη νύχτα”. 

Λίγες μέρες  αργότερα οι ίδιοι οι πρωταγωνισταί τοιχοκόλλησαν και μια αφίσασε κάποιο τοίχο της περιοχής, ως δήθεν ανακοίνωση της Γερμανικής Στρατιωτικής Αρχής, η οποία έγραφε τα εξής. “Κατά την 30η προς την 31ην Μαΐου υπεξηρέθη παρ’ αγνώστων δραστών η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα Γερμανική  Πολεμική Σημαία. Ενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις”. Το μόνο που παρέλειψαν να γράψουν στην ανακοίνωση ήταν ότι “όποιος γνωρίζει κάτι να το καταγγείλει στις Γερμανικές Αρχές”. Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι οι Γερμανοί θα έβγαζαν μια τέτοια ανακοίνωση, την οποία μάλιστα θα τοιχοκολλούσαν σε μια μάντρα, ώστε να κοινολογήσουν το απροσδόκητο και ταπεινωτικό πάθημά τους;

Ωραίο λοιπόν το παραμύθι, αλλά πολύ ηρωικό  για να γίνει πιστευτό. Τέτοια περιπετειώδη κατορθώματα μόνο στον “Μικρό Ήρωα” μπορούσε να διαβάσει κανείς.Δυστυχώς το εγχείρημα του Μανώλη Γλέζου και του Απόστολου Σάντα πάσχει σε πολλά σημεία, από τα οποία διαρρήδην αποδεικνύεται ότι ουδέποτε πραγματοποιήθηκε, αλλά αποτελεί δημιούργημα της φαντασίας των δύο ευφάνταστων και  μωροφιλόδοξων “ηρώων”. Συγκεκριμένα 

:α. Σε καμία απ’ τις γνωστές εγκυκλοπαίδειες, στο λήμμα “Ακρόπολις” δεν βρήκαμε σπηλιές και μονοπάτια, απ’ τα οποία μπορεί να ανεβεί κανείς στον ιερό βράχο. Ποια εγκυκλοπαίδεια λοιπόν ήταν αυτή, στην οποία οι δυο νεαροί φοιτηταί βρήκαν αυτού του είδους τις πληροφορίες, μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν.
β. Είναι εντελώς απίστευτο οι στρατιώτες του πλέον οργανωμένου και πειθαρχημένου στρατού του κόσμου, οι οποίοι πριν λίγες ημέρες είχαν φτάσει στη Αθήνα και δεν είχαν καλά καλά εδραιώσει τη θέση τους, να το είχαν ρίξει στο γλεντοκόπι, μπεκρουλιάζοντας με Ελληνίδες πόρνες. Τέτοια ούτε οι Μεσογειακοί Ιταλοί δεν έκαναν, πολλώ μάλλον δεν θα έκαναν οι τυπικοί Γερμανοί.
γ. Ποιος μπορεί να πιστέψει ακόμη, ότι τα συρματόσκοινα κόβονται με τα χέρια και με τα δόντια, ακόμα κι αν αυτά ήταν του Τζιμ Λόντου.
δ. Αν οι Γερμανοί πάθαιναν τέτοιο χουνέρι, θα έσπευδαν να βγάλουν αυτή την άθλια ανακοίνωση, στην οποία μάλιστα αναφέρουν ότι η υπεξαιρηθείσα Γερμανική Σημαία ήταν “κυματίζουσα” και θα την τοιχοκολλούσαν προς γελοιοποίησή τους;
ε. Πως και το “συνταρακτικό αυτό γεγονός” δεν γνωστοποιήθηκε αμέσως στον σκλαβωμένο ελληνικό λαό, ώστε να αναπτερωθεί το ηθικό του, αλλά με καθυστέρηση τεσσάρων ολοκλήρων ετών, ήτοι μετά από ταυτόχρονο δημοσίευμα του Γλέζου στο Ριζοσπάστη και του Σάντα στην Ελευθερία, την 5 Μαρτίου 1945, ήτοι όταν τα Γερμανικά στρατεύματα είχαν ήδη αποχωρήσει απότην Ελλάδα; Δεν είναι περίεργο ότι η ανατίναξη της Γερμανικής ΕΣΠΟ από την ΠΕΑΝ του  Υποσμηναγού Κωνσταντίνου Περρίκου, τον Σεπτέμβριο του 1942, έκανε το γύρο του κόσμου, ενώ το “κατόρθωμα” των Γλέζου και Σάντα το μάθαμε από τις στήλες του Ριζοσπάστη και της Ελευθερίας, με τετραετή καθυστέρηση και μετά από προσωπική ανακοίνωση των ιδίων; Έτσι γράφεται ηιστορία;
στ. Το τόσο έγκυρο, έγκαιρο και πάντα ενημερωμένο ΒΒC πως και δεν πληροφορήθηκε εγκαίρως το συνταρακτικό αυτό κάζο των Γερμανών στην Ελλάδα, παρά τέσσερα ολόκληρα χρόνια αργότερα και μάλιστα από τις στήλες των προαναφερθεισών, γνωστών εφημερίδων;
ζ. Ο μύθος έχει διαψευσθεί κατηγορηματικά και από τον αρμόδιο τότε φρούραρχο Αθηνών, όταν προ αρκετών ετών τον επισκέφθηκε στη Γερμανία ο Έλληνας Στρατηγός, προϊστάμενος της Διευθύνσεως Ιστορίας του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Η απάντηση του Γερμανού Στρατηγού ήταν κατηγορηματική. “ Σε κανένα οργανωμένο στρατό δεν αφήνονται τη νύχτα ανηρτημένες οι πολεμικές σημαίες. Το γεγονός είναι εντελώς ανύπαρκτο”.

Και το ότι βεβαίως το “γεγονός” δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική αποδεικνύεται παντοιοτρόπως. Το ερώτημα όμως που γεννάται αβιάστως είναι το εξής. Όταν το ελληνικό κράτος επανήλθε στην τάξη και την ηρεμία μετά το συμμοριτοπόλεμο, κι όταν ακόμα ο οργανωμένος και ενεργός κομμουνιστής Μανώλης Γλέζος έκτιε μακροχρόνιες ποινές στις φυλακές για αντεθνική δράση, γιατί δεν απομυθοποίησε τους δύο αυτούς ψευτοήρωες; Γιατί καμία Κυβέρνηση και καμία  Αρχή δε μπήκε στον κόπο να εξετάσει ποια είναι αυτή η εγκυκλοπαίδεια, που δείχνει τις σπηλιές απ’ τις οποίες μπορεί να ανεβεί κανείς στον ιερό βράχο, σε τι εξυπηρετούσε αυτό το ξεροπήγαδο μέσα στη σπηλιά και γιατί δεν βρέθηκε ποτέ η γερμανική σημαία που πέταξαν μέσα σ’ αυτό τα δυο λαμπρά φιντάνια του Μαρξισμού, τη νύχτα της 30ης Μαΐου 1941; 

Μια πρώτη εξήγηση είναι ότι ενώ η Αριστερά  νικήθηκε κατά το Συμμοριτοπόλεμο στο Γράμμο και στο Βίτσι, κατόρθωσε να νικήσει ιδεολογικά, κατά την περίοδο της ειρήνης. Έτσι αντί να εγκαλείται συνεχώς η ίδια, για τα φρικτά εγκλήματά της κατά την περίοδο 1942-1949 και την προσπάθειά της να καταλύσει τοπολίτευμα της δημοκρατίας και να εντάξει τη χώρα στο ανελεύθερο καθεστώς της αλήστου μνήμης Σοβιετικής Ενώσεως, κατάφερε η ίδια να εγκαλεί τα δημοκρατικά 
κόμματα της χώρας, για τις διώξεις, τις καταδίκες, τις εξορίες και  τα βασανιστήρια των στελεχών της. 

Στα πλαίσια αυτού του απολογητικού κλίματος εντάσσεται και η απραξία της πολιτείας για την απομυθοποίηση του “κατορθώματος” Γλέζου -Σάντα, ως και η γενναιοδωρία της Κυβερνήσεως του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να κηδέψει “δημοσία δαπάνη” τον “ήρωα” της Αντίστασης Μανώλη Γλέζο και του γιαλαντζί δεξιού Δημάρχου Αθηνών Κώστα Μπακογιάννη να του παραχωρήσει δωρεάν τάφο στο Α’ Νεκροταφείο των Αθηνών. Τόση μάλιστα ήταν η πρεμούρα του επίσης … δεξιού Αντιδημάρχου κ. Ελευθερίου Σκιαδά, ώστε η απόφαση της Δημοτικής Αρχής να ληφθεί δια περιφοράς, που σημαίνει ούτε διαφωνίες, ούτε ενστάσεις, ούτε διότι, κι ούτε διατί, αλλά “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”.

Προς τι όμως όλες αυτές οι επιδαψιλεύσεις του κράτους; Ποιος ήταν ο Μανώλης Γλέζος, που άξιζε όλων αυτών των κρατικών τίτλων και παροχών; Αυτός δεν ήταν ο ενσυνείδητος κομμουνιστής που απεργάστηκε την ένταξη της χώρας στο Σοβιετικό Μπλοκ, καταδικάστηκε για κατασκοπεία εις βάρος της χώρας και έκτισε περισσότερα από 16 χρόνια στις φυλακές; Στον ίδιο δεν απενεμήθη το Βραβείο Λένιναπό τη Σοβιετική Ένωση το 1962, για την κομμουνιστική του δράση; Αυτός δεν ήτανο φίλος του επί χρόνια κομμουνιστού δικτάτορα και διώκτη των Ελλήνων της Αλβανίας Εμβέρ Χότζα, που παρέστη μάλιστα και στην κηδεία του το 1985; Ο ίδιος δεν ήταν που σε συνέντευξή του στη Μόσχα την 30η Ιουλίου του 1963 ετάχθη “υπέρ της ίδρυσης Αυτονόμου Κράτους της Μακεδονίας”; Τέλος, αυτός δεν ήταν που κατά τη δίκη του το 1959 προκάλεσε την παρέμβαση του Προέδρου του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, Στρατάρχου Βοροσίλωφ προς τον Βασιλέα Παύλο, για τη μη δίωξή του; Προς τι λοιπόν οι τίτλοι του Επιτίμου Καθηγητού Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο Πατρών και του Επιτίμου Διδάκτορος της Φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης; Πότε και που διακόνησε τη Φιλοσοφία ο Μανώλης Γλέζος; Κι ακόμη προς τι οι δαψιλές παραχωρήσεις του κράτους και της δημοκρατίαςπρος ένα δεδηλωμένο εχθρό της;

Για το Γλέζο γράφει σχετικά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής της 5ης Απριλίου 2020 ο καθηγητής κ. Χαρίδημος Τσούκας τα εξής. “ Όταν μια αφήγηση γίνει κυρίαρχη, κινδυνεύει να παγιδεύσει τον πρωταγωνιστή της, στο μέτρο που η αφήγηση δεν οργανώνει μόνο τα πεπραγμένα, αλλά καθίσταται περίγραμμα συμπεριφοράς για το μέλλον. Ο χρόνος τότε παγώνει: Το παρόν θεωρείται μετενσάρκωση του παρελθόντος, ο πρωταγωνιστής πασχίζει να δικαιώνει τη θέση του στην αφήγηση κι όχι να προσαρμόζεται με εγρήγορση στην πραγματικότητα, που βιώνει. Η ιστορικότητα μετατρέπεται σε παρελθοντολογία”.

Βεβαίως για όλα τα ανωτέρω δεν ευθύνεται ο μακαρίτης. Αυτός τη δουλειά τουέκανε και την ιδεολογία του υπηρετούσε. Η ευθύνη τόσο για την παραχάραξη της ιστορίας, όσο για τους τίτλους και τις δαψιλές παροχές προς τον αποδημήσαντα βαρύνει αποκλειστικά την ψοφοδεή και κομπλεξική Δεξιά Παράταξη, η οποία από τη Μεταπολίτευση έχει αναγάγει το προδοτικό Κομμουνιστικό Κόμμα στην υπ’ αριθμόνένα πατριωτική παράταξη της χώρας. Στο απόγειο της συμπλεγματικής της συμπεριφοράς έναντι του εγκληματικού αυτού κόμματος έφτασε στο έσχατο σημείο, με το νόμο 1863/1989 “Άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949” 
να χορηγήσει συντάξεις σε χιλιάδες κομμουνιστοσυμμορίτες , που αιματοκύλισαν τη χώρα κατά τη δεκαετία του 40.

“ Δυστυχώς αυτό είναι το δράμα της Ελλάδος – γράφει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Φίλιππος Κρομμύδας, στο φύλλο του Δεκεμβρίου του 2012 της “ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ”, του Ελληνόψυχου πατριώτου,  αγωνιστού και φίλου Διονύση Βουλγαρόπουλου - Όποιος στρέφεται εναντίον της γίνεται ανδριάντας, ενώ όποιος έχει φιλότιμο τιμωρείται από τις ανάξιες πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες αποτελούνται από περιφερόμενα μηδενικά χωρίς προσωπικότητα, χωρίς γνώσεις, χωρίς ικανότητες. Ετερόφωτοι, ανασφαλείς, απο-ιδεολογικοποιημένοι, όμηροι της αναίδειας και της αυθάδειας της Αριστεράς, μοιραίοι για τον τόπο

”.Κλείνοντας γνωρίζω εκ προοιμίου, ότι το κείμενο αυτό θα προκαλέσει την μήνιν ορισμένων αμετανοήτων αριστερών, οχυρωμένων στη ρήση “ου με πείσεις κανμε πείσεις”. Ορισμένοι ενδεχομένως θα με εγκαλέσουν για ανευλάβεια προς τον νεκρό, κι άλλοι ότι ξύνω πληγές του παρελθόντος. Η απάντησή μου είναι σαφής και κατηγορηματική. Το κείμενό μου σε κανένα απ’ αυτά δεν αποβλέπει. Τους πληροφορώ λοιπόν τα εξής. Όλοι εμείς που θρηνήσαμε θύματα, κατά τη διάρκεια της αποτρόπαιης εγκληματικής ανταρσίας του Μανώλη Γλέζου και των ομοϊδεατών του, έχουμε εμπράκτως αποδεχθεί τη λήθη και τους έχομε συγχωρήσει. Εκείνο όμως που αρνούμαστε πεισματικά να αποδεχτούμε, είναι η παραχάραξη της ιστορίας. Διότι αυτή περνάει πάνω από τους τάφους των χιλιάδων θυμάτων μας, η ιστορική σκύλευση των οποίων ισοδυναμεί με επαίσχυντη προδοσία.

Υ.Γ.   1. Ο πατέρας του υπογράφοντος εσφαγιάσθη αγρίως από τους κομμουνιστοσυμμορίτες του καπετάν Διαμαντή το Πάσχα του 1947, σε ηλικία 34 ετών, όταν εγώ ήμουν οκτώ (8) ετών, μόνο και μόνο γιατί πίστευε στην Ελλάδα.
2. Και επειδή μερικοί δυσανασχετούν για τη λέξη “Συμμοριτοπόλεμος” και όχι “Εμφύλιος”, που χρησιμοποιώ παγίως στα κείμενά μου, τους παραθέτω την επιστημονική και νομική άποψη του εξέχοντος νομικού,δικαστικού και τέως Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Χρήστου Σαρτζετάκη, όπως αυτή διατυπώνεται στην από 24 Φεβρουαρίου 1999 πολυσέλιδη επιστολή του προς την εφημερίδα “ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ”

.“ Ακόμη και οι προπαρασκευαστικές πράξεις της συμφωνίας ή της ενώσεως προς διάπραξιν κακουργημάτων, συνιστούν  κατά τον Ποινικόν Κώδικα (άρθρον 187) το έγκλημα της συστάσεως συμμορίας. Αφού λοιπόν οι στασιασταί του ΚΚΕ είχαν συμφωνήσει και ενωθεί για τη διάπραξη των παραπάνω κακουργημάτων της εσχάτης προδοσίας και της προδοσίας της χώρας, χωρίς καμιά αμφιβολία ήσαν, σύμφωνα με το νόμο, Συμμορίτες. Και ως όργανα του ΚΚΕ Κομμουνιστοσυμμορίτες”.   

 Και μη μας πουν πως και ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν ακροδεξιός και φασίστας


Δημοσιεύθηκε στην Ελεύθερη Ώρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.