Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2020

Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΦΙΝΛΑΝΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (Πλεόνασμα ενδοτισμού και πλήρης έλλειψη φαντασίας) Γ' ΜΕΡΟΣ

Του Γιώργο Χαρβαλιά

Μια εύκολη απολογία, που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών για να διασκεδάσουν την παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, είναι η ανεξέλεγκτη τροπή που θα μπορούσε να πάρει μια θερμή αντιπαράθεση με την Τουρκία. Υπονοώντας ότι τελικά μπορεί να χάσουμε πολύ περισσότερα από αυτά που επιχειρήσαμε να προστατέψουμε.
Από μόνη της αυτή η θεωρία των «λελογισμένων παραχωρήσεων», που βαφτίζεται αναίσχυντα «πολιτική υπευθυνότητα», υποκρύπτει τα στοιχεία του φόβου και της ηττοπάθειας. Πράγματι, οι στρατιωτικές συγκρούσεις μπορεί να καταστούν ανεξέλεγκτες. Στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου, όπου είχα την τύχη να βρεθώ ως μεταπτυχιακός φοιτητής με αντικείμενο τη Θεωρία του Πολέμου (War Studies), το πρώτο πράγμα που μαθαίναμε είναι ότι οι αναμετρήσεις με… πραγματικά πυρά δεν υπακούν σε σχεδιασμούς επί χάρτου με διαβήτη και μοιρογνωμόνιο. Από τη στιγμή που θα ακουστεί το πρώτο «μπαμ», διαχέεται αυτό που ο Κλάουζεβιτς ονομάζει «ομίχλη του πολέμου». Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει με βεβαιότητα ούτε τη διάρκεια ούτε το επίπεδο κλιμάκωσης της αναμέτρησης. Και, βεβαίως, δεν μπορεί να μαντέψει με μαθηματική βεβαιότητα τον νικητή.
Είναι επίσης αλήθεια ότι το «θέατρο πολέμου» στο Αιγαίο δεν ευνοεί τις ελληνικές αμυντικές επιδιώξεις σε ένα επεισόδιο μικρής διάρκειας και μέτριας έντασης. Οι Τούρκοι μπορούν σχετικά εύκολα να αποσπάσουν ένα εδαφικό όφελος, έστω συμβολικού χαρακτήρα (π.χ., μια ακατοίκητη βραχονησίδα) και η Ελλάδα για να απαντήσει θα πρέπει να ανεβάσει την κλιμάκωση των επιχειρήσεων, πυροβολώντας στο ψαχνό. Από κει και πέρα ανοίγει το παιχνίδι και, μέχρι να επέμβουν σε ρόλο διαιτητή υπέρτερες δυνάμεις, μπορεί να έχει προκύψει ένας μίνι ελληνοτουρκικός πόλεμος ευρείας κλίμακας.
Όλα αυτά σωστά είναι, αλλά δεν απαντούν στο ερώτημα «τι κάνει μια εκλεγμένη και θεωρητικώς ανεξάρτητη κυβέρνηση, όταν ο εχθρός προκαλεί σε καθημερινή βάση με έμπρακτη αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας σε θάλασσα και στεριά;». Κάθεται με σταυρωμένα χέρια και διαμηνύει ότι δεν θα «τσακωθεί» για λίγες δεκάδες μέτρα; Μα, αν είναι αυτή η «υπεύθυνη στάση» για τις κυβερνήσεις, η νεότερη Ελλάδα θα είχε μείνει στην Ελασσόνα. Και, δίνοντας λίγα λίγα τα μέτρα στη στεριά και τα μίλια στη θάλασσα, εύκολα εκεί θα μπορούσε να γυρίσει.
Υπάρχει επομένως μια λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει την υπευθυνότητα από τη δειλία, τον ενδοτισμό και, τελικά, τη μειοδοσία. Ας υποθέσουμε, όμως, ότι η σημερινή «υπεύθυνη» κυβέρνηση θέλει να εξαντλήσει κάθε μέσο ειρηνικής αναχαίτισης της τουρκικής επιβουλής για να αποφευχθεί η αιματοχυσία. Δεν υπάρχει άλλο μέσο αποτροπής της τουρκικής απειλής, πλην της «φινλανδοποίησης» και του κατευνασμού, που αναφέραμε στα δύο προηγούμενα άρθρα; Είναι μονόδρομος διασφάλισης της ειρήνης μια αναγκαστική «μοιρασιά», μέσω προσφυγής στην… καρμανιόλα της Χάγης; «Ασφαλώς όχι» είναι η απάντηση. Μόνο προδότες, που δεν σέβονται τα ιερά και τα όσια των προγόνων τους, μπορούν να ισχυριστούν ότι ήρθε η ώρα να παραχωρήσουμε «ειρηνικά» όσα κατακτήθηκαν με αίμα.
Η «υπευθυνότητα» της πολιτικής του ενδοτισμού είναι πέρα για πέρα προσχηματική. Στην πράξη, εκτός από τον φόβο του πολιτικού κόστους ενός «ατυχούς» για την Ελλάδα πολεμικού επεισοδίου που διακατέχει τους ψοφοδεείς πολιτικούς μας, υπερισχύει η εξάρτηση από ξένα συμφέροντα, που δεν επιτρέπουν μια «δυναμική» απάντηση στις προκλήσεις της γείτονος.
Τα συμφέροντα αυτά -με προεξάρχουσα στην Ευρώπη τη Γερμανία- έχουν φροντίσει τα τελευταία χρόνια να στραγγαλίσουν τον αμυντικό προϋπολογισμό της Ελλάδας, μειώνοντας την αποτρεπτική της ικανότητα και, βεβαίως, καθιστώντας ακόμη δυσκολότερη την απόφαση των κυβερνήσεων να πατήσουν τη σκανδάλη για να υπερασπιστούν «ημέτερο έδαφος».
Το πώς επέτρεψαν διαδοχικές κυβερνήσεις σε ξένους να έχουν λόγο στις δικές μας αμυντικές δαπάνες, με ορθάνοιχτο μάλιστα το μέτωπο της απειλής στο Αιγαίο, είναι ασφαλώς κάτι που θα κρίνει η Ιστορία. Η Ιστορία θα κρίνει, επίσης, το ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δέχτηκαν να γεμίσουν τη χώρα με αλλόθρησκους μετανάστες, αλλοιώνοντας την πληθυσμιακή και εθνολογική της σύσταση, επειδή κάποιοι άλλοι αποφάσισαν ότι κάθε τυχοδιώκτης ή προβοκάτορας ισλαμοκανίβαλος δικαιούται «διεθνή προστασία».
Ένα τρίτο ερώτημα αφορά την τραγική αβελτηρία της ελληνικής διπλωματίας, που, αντί να αναζητήσει εγκαίρως συμμαχίες σε περιφερειακό επίπεδο, σέρνεται πίσω από τις πρωτοβουλίες της Άγκυρας, χωρίς να δημιουργεί προϋποθέσεις απάντησης.
Καλό θα είναι να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Στον βαθμό που η Ελλάδα πράγματι επιθυμεί να αναχαιτίσει την τουρκική επέκταση, χωρίς -έστω- να διακινδυνεύσει πολεμική σύρραξη, μπορεί και οφείλει να προχωρήσει στα παρακάτω απλούστατα μέτρα:
1. Άμεση και κάθετη αύξηση των αμυντικών δαπανών και ανασύσταση της πολεμικής βιομηχανίας, που μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τον εθνικό Προϋπολογισμό ειδικά τώρα, που, σύμφωνα με τον Μητσοτάκη, θα γίνουμε πλούσιοι…
2. Άμεση αναστολή χορήγησης ασύλου για όσο διάστημα συνεχίζονται οι τουρκικές προκλήσεις και στον βαθμό που η Άγκυρα αρνείται, με διάφορα προσχήματα, να δεχτεί τις επαναπροωθήσεις.
3. Άμεση οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο (έστω και με «εκπτώσεις») και σύναψη αμυντικού συμφώνου αμοιβαίας συνδρομής με το Ισραήλ, με αντάλλαγμα την ελληνική αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του εβραϊκού κράτους, πριν ολοκληρωθεί η διαφαινόμενη στροφή προς την Τουρκία.
Αυτές οι «αναίμακτες» πρωτοβουλίες αρκούν για μια εντυπωσιακή αναβάθμιση της ελληνικής αποτρεπτικής ικανότητας μέσα σε λίγους μήνες. Δεν απαιτούν «ρίσκο», απαιτούν μόνο πολιτική βούληση. Μόνο που η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως και οι προηγούμενες, δεν πρόκειται να τις πάρει. Και, αν η τουρκική καταπάτηση μας βρει με τα παντελόνια κατεβασμένα, ο ιστορικός του μέλλοντος πολύ φοβούμαι ότι θα αναρωτιέται πώς, έπειτα από τέτοια εθνική κατάπτωση, δεν προέκυψε ένα Γουδή. Είτε στην εκδοχή της «επανάστασης» είτε στην εκδοχή της «τιμωρίας»…
NEWSBREAK
https://www.newsbreak.gr/apopseis/103444/i-ragdaia-finlandopoiisi-tis-elladas-3/


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters