Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2020

Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ ΣΤΟΝ ΦΕΝΕΟ!

Του Ιωάννη Μπουγά
 
Τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1944 πολλές εκατοντάδες θύματα οδηγούνταν νύχτα, ξυπόλητοι, με τα χέρια δεμένα πίσω, αλλά και ανά δύο άτομα, από το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου επάνω στο βουνό της Ντουρντουβάνας, στην Τρύπα, όπου σφάζονταν και ρίχνονταν στην Τρύπα!
Πότε αυτό το μαζικό έγκλημα θα αναγνωρισθεί από την Ελληνική πολιτεία και την Εκκλησία?

Απόσπασμα
από την περιγραφή μιά τέτοιας πορείας από τον Χαράλαμπο Φλέκκα, έναν από δύο υποψήφια θύματα που μπόρεσαν να τους ξεφύγουν.
«- Σηκωθεῖτε, πάρτε τά ροῦχα σας καί τό ταγάρι σας καί κατεβεῖτε κάτω, γιατί θά μεταφερθεῖ τό στρατόπεδο.
Πήραμε λοιπόν βιαστικά ἕνα κλινοσκέπασμα πού εἴχαμε καί τό τα­γάρι μας καί κατεβήκαμε κάτω στό ἐσωτερικό προαύλιο τῆς Μονῆς πού εἶναι καί ἡ ἐκκλησία. [...]
Ἐν τῷ μεταξύ ἄκουγα μερικούς ἀφελεῖς ἀπό ἐμᾶς νά ρωτᾶνε τί θά γίνει τό ροῦχο μας καί τό ταγάρι μας; Καί τοῦτο, γιατί προκειμένου νά τούς δέσουν τά χέρια πίσω, αὐτά τά ἀκουμποῦσαν στό πεζούλι τοῦ προ­αυ­λίου.
- Θά τά βάλουμε στά μουλάρια καί θά τά φέρουμε κοντά, ἦταν ἡ ἀπάντηση. [...]
Ἐκείνη λοιπόν τήν ὥρα, ὅπως εἴχαμε βγεῖ ἔξω, κάποιος ἀπό τούς συγκρατουμένους μου κάτι μουρμούρισε καί τότε σηκώνει τό κλιτσόρα­βδο ἕνας τῆς ΟΠΛΑ ἀπό αὐτούς πού μᾶς συνόδευαν καί μοῦ δίνει μιά στό πρόσωπο.
- Σκάσε τό Χριστό σου, μοῦ λέει. [...]
Αὐτοί οἱ συνοδοί μας, θά ἦσαν 10 ὡς 12 τόν ἀριθμό,[...]
Ἄκουσα μά­λιστα μιά γυναι­κού­λα, πολύ ἁπλή καί ἀγαθή, τοῦ Παναγιώτη Τσε­κρέκη ἀπό τό Μεσινό, πού ἐφώναζε σέ ἕναν ἄλλο συγχωριανό της τόν Γ. Μπολιαρίτη, προφα­νῶς γιατί κάποτε εἶχαν παρεξηγηθεῖ μεταξύ του, «Κουμπάρε μου συγ­χώ­ρα με καί ὁ Θεός νά σέ συγχω­ρέσει καί σένα».
Μπροστά-μπροστά πήγαινε ὁ Παπαγεωργό­πουλος (σ.σ. Γεώργιος) ἀπό τά Καλύβια, δεμένος χέρι-χέρι μέ τόν γυιό του Λευτέρη. Ὁ δέ Νικήτας Σαμαρτζῆς, χωριανός του, ἀγροφύλακας καί τώρα ἐκτε­λε­στής, ὅσο ἦταν στό μοναστήρι τούς ἐφέρετο κάπως ἀνθρωπινά ἐπειδή εἶ­χε φάει ψωμί ἀπό τά χέρια τους. Τώρα ὅμως, ἐπειδή δέν θά τούς ξανά­βλεπε, τούς κτυ­ποῦσε γιά νά μή μιλᾶνε καθόλου.
Τό ἴδιο ἐγίνετο καί μέ τούς ἄλλους ὅταν τολμοῦσαν νά διαμαρτυ­ρηθοῦν ἐπειδή τούς εἶχαν σφίξει πολύ καί εἶχαν μουδιάσει τά χέρια τους στό δρόμο. Ὅταν κανείς δέν ἄντεχε καί ἔλεγε ὅτι μούδιασαν τά χέρια μου, οἱ συνοδοί ἔλεγαν ὁ ἕνας στόν ἄλλον:
- Αὐτουνοῦ μουδιάσαν τά χέρια του, δόστου κανά δυό μέ τό σίδερο νά ξεμουδιάσουν.
Καί τούς κτυποῦσαν ἀλύπητα ἐκεῖ πού τούς εἶχαν δέσει μέ ἕνα σίδε­ρο τό ὁποῖο εἶναι δυνατό νά τό χρησιμοποιῆσαν καί γιά τήν ἐκτέλεσή τους.
Ἦταν ἕνα σίδερο μήκους 30 ἑκατοστῶν περίπου μέ τό ὁποῖο οἱ μο­ναχοί θά κτυποῦσαν τό σήμαντρο ἤ τό τάλαντο στό Μοναστήρι. Ἕνας ἀπό τούς συνοδούς εἶχε ἕνα μπαστούνι τό ὁποῖο ξεβίδωνε κάθ᾽ ὁδόν κι ἔβγαζε ἀπό μέσα ἕνα ξίφος 40 ἑκατοστῶν περίπου. [...]
Ἔτσι, ὑπό αὐτάς τάς συνθήκας προχωρήσαμε ὥσπου φτά­σαμε σέ ἕνα σημεῖο καμιά διακοσαριά μέτρα κάτω ἀπό τόν τόπο τῆς ἐκτελέσεως.
Ἐκεῖ μᾶς σταμάτησαν.
Ἐγύρισα καί κοίταξα πίσω καί διεπίστωσα ὅτι εἴχαμε ἀραι­ώσει. Ἄλ­λοι λόγω ἡλικίας, ἀλλά περισσότερο ἀπό τήν ψυχική ὀδύνη καί ταλαι­πω­ρία, ἀλλά καί γιατί εἴμασταν ὅλοι ξυπόλητοι καί ὡς ἐκ τούτου δέν ἦ­σαν ἀσφαλῶς σέ θέση ὅλοι νά περπατοῦν καί μάλιστα σέ ἕνα τόσο ἀνώμαλο, ἀνηφορικό καί πετρῶδες ἔδαφος, ὅσο καί ἄν τούς πίεζαν δέν μποροῦσαν νά βαδίσουν περισσότερο.
Δέν εἶχε ἀνατείλει ὁ ἥλιος ἀκόμα ὅταν κοίταξα πίσω.
Ἔβλεπα ὅμως καλά καί διεπίστωσα ὅτι εἴμασταν 50 περίπου.
Μεταξύ μας ἦταν ὁ Γεώργιος Παπαγεωργάκης ἀπό τό Φε­νεό, ὁ Κων/νος Δάρης, Ἀλέξ. Χαρλαύτης, Ἀργύρης Χαρλαύτης, Γιάννης Χαρ­λαύτης, Ἀθανασία Μπαλῆ, Νῖκος Λαδᾶς, Γεώργιος Γεωργίου ἀπό τή Γκούρα, Γεώργιος Παπαγεωργόπουλος, Ἐλευθέ­ριος Παπαγεωργόπου­λος, Χαράλαμπος Κολοβός, Ἀσπασία Κολο­βοῦ ἀπό τά Καλύβια, Γρη­γόριος Καπέλλος, Δημήτριος Καπέλλος, Γεωργία Παπαθανασίου ἀπό τό Πανόραμα, Στυλιανός Κατσα­ούνης καί ἕνας ἀκόμη πού δέ θυμᾶμαι τό ὄνομά του ἀπό τό Μάτι (Γκιόζα), Παναγιώτης Καράμπελλας, Δημή­τριος Ἀντωνόπουλος, Νῖκος Πέππας, ἀπό τή Μοσιά, Γεώργιος Μπο­λιαρίτης, Παναγῆς Τσεκρέκης, Ἑλένη Τσεκρέκη ἀπό τό Μεσινό, Πανα­γιώτης Χαρ­λαύτης ἱερεύς καί Γεώργιος Λιάκος ἀπό τό Στενό, Γεώργιος Τσε­τσώνης ἀπό τόν Ταρσόκαί ἄλλοι τούς ὁποίους δέν ἐγνώριζα....».

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ!


Ioannis Bougas

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.