Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019

ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΚΑΝΤΩΝΑΣ


Του Βασιλείου Πορπόρη
 

Καθένας από εμάς γνωρίζει στο διάβα της ζωής του πάρα πολλούς ανθρώπους. Είτε από το οικογενειακό του περιβάλλον, είτε από τον χώρο εργασίας του, είτε από οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα στην οποία μετέχει. Με λίγα λόγια, οι περισσότερες γνωριμίες και κοινωνικές μας συναναστροφές προέρχονται ξεκάθαρα από τον εκάστοτε χώρο της καθημερινότητας στον οποίο κινούμαστε. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στις συνειδήσεις μας τους οποίους παρόλο που δεν γνωρίσαμε ποτέ προσωπικά τους θεωρούμε παράδειγμα για την ζωή μας και τους κρατάμε για πάντα κλεισμένους στην καρδιά και το μυαλό μας. Ενός τέτοιου ανθρώπου την προσωπικότητα θα προσπαθήσω σήμερα να αποτυπώσω με λίγα λόγια επάνω στο χαρτί, αποτίοντας έτσι έναν ελάχιστο φόρο τιμής προς έναν συντοπίτη μου τον οποίο παρότι δεν είχα την τιμή να γνωρίσω παρά μόνο μέσα από τα ιστορικά δοκίμια και τις διάφορες διηγήσεις των μεγαλυτέρων, τον θεωρώ πρότυπο ζωής, παράδειγμα ανθρώπου και Έλληνα πατριώτη. Αναφέρομαι στον αείμνηστο ταξίαρχο ε.α. και τέως υπουργό Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων Νικόλαο Κ. Γκαντώνα, ο οποίος όπως και όλες οι υπόλοιπες εμβληματικές προσωπικότητες που σημάδεψαν ανεξίτηλα την πορεία του ελληνισμού, είχε την τύχη να γευτεί την αχαριστία και την λησμονιά που ανέκαθεν διέκρινε την ελληνική κοινωνία απέναντι σε όλους όσους προσέφεραν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο κοινωνικό σύνολο και την Ελλάδα.


Από την Γαλατινή Βοΐου στην ηρωική δράση του Έλληνος αξιωματικού  

10 Οκτωβρίου 2019, 100 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο πρωτότοκος γιος του διδασκάλου Κωνσταντίνου Γκαντώνα και της Αγνής αντίκρισε για πρώτη φορά το φως του ηλίου που κι εκείνη την ημέρα ανέτειλε περήφανα πάνω απ’ τον καθάριο ουρανό της Γαλατινής Βοΐου, ενός μικρού χωριού της δυτικής Μακεδονίας το οποίο διαδραμάτισε τον δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο σε διάφορες φάσεις της ελληνικής ιστορίας. Ως γνήσιος απόγονος των ηρωικών Μακεδονομάχων, ο νεαρός τότε Νίκος φαίνεται ότι ένοιωσε από πολύ νωρίς το αίσθημα ευθύνης προς την πατρίδα και το καθήκον, αφού επέλεξε να φοιτήσει στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων δίνοντας τον ιερό όρκο του Ευέλπιδος, τον οποίο έμελε να τηρήσει κατά γράμμα μέχρι και το τέλος της πολυτάραχης ζωής του. Σε όλες τις πολεμικές φάσεις της περιόδου            1940 – 1949, ο νεαρός αξιωματικός πολέμησε κατά κοινή ομολογία με παλικαριά και αυτοθυσία, είτε στην πρώτη γραμμή του πυρός ως απλός πολεμιστής είτε από τα μετερίζια της Πανελλήνιας Απελευθερωτικής Οργανώσεως (ΠΑΟ) της οποίας και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά και πλέον σημαντικά στελέχη. Για την πολεμική του δράση αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώτος Γερμανός αξιωματικός (μοτοσικλετιστής) που έπεσε νεκρός στα ελληνικά εδάφη βρήκε τον θάνατο από το βόλι του λοχαγού Ν. Γκαντώνα, καθώς και η πρώτη υπίλαρχη πυροβολαρχία των γερμανικών στρατευμάτων που εισήλθε στην χώρα μας διαλύθηκε από στρατιωτικό τμήμα το οποίο βρίσκονταν υπό την διοίκησή του. Υπήρξε στ’ αλήθεια ένας ηρωικός πολεμιστής που μεταξύ άλλων τιμήθηκε και με δύο χρυσά αριστεία ανδρείας για την δράση του.  

Ο γάμος με την Μαλβίνα και η Επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967

Τα χρόνια που ακολούθησαν τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, την γερμανική κατοχή, τα Δεκεμβριανά και τον συμμοριτοπόλεμο πέρασαν γρήγορα και ο ώριμος πλέον άνδρας –ευρισκόμενος σε ηλικία γάμου κατά τα τότε δεδομένα- μετετέθη για να υπηρετήσει στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Κέρκυρας, στο όμορφο αυτό νησί των Επτανήσων με το οποίο έμελε να συνδεθεί πολύ στενά, αφού εκεί γνώρισε και παντρεύτηκε την μητέρα των δύο του παιδιών, της Αγνής και του Κωνσταντίνου, η οποία ως σύγχρονη γυναίκα Ηπειρώτισσα στάθηκε στο πλάι του ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ σε όλες τις κρίσιμες και πικρές φάσεις της ζωής του, τόσο κατά την στρατιωτικοπολιτική θητεία του, όσο και αργότερα στα μαύρα χρόνια της άδικης φυλάκισής του. Νομίζω ότι τέτοιου είδους γυναίκες σαν την κυρία Μαλβίνα κράτησαν κατά ένα μεγάλο βαθμό αναμμένη την φλόγα του ελληνισμού, αφήνοντας πίσω τους ένα λαμπρό παράδειγμα πατριωτισμού και αυτοθυσίας για τις επόμενες γενιές.

Η 21η Απριλίου ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία για το πολιτικό σύστημα. Για όλους τους υπόλοιπους Έλληνες προκάλεσε ανακούφιση και προκοπή (ασχέτως πολιτικής αποχρώσεως και ταυτότητας). Όλοι ωφελήθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, αν και το μόνο σίγουρο είναι ότι ωφελήθηκε στο σύνολό της η Ελλάδα σε κάθε τομέα, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό, θεσμικό.

 Ο Νικόλαος Γκαντώνας ήταν ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της ενέργειας. Ένας από αυτούς που συμμετείχε εξαρχής στον σχεδιασμό της και ένας από τους 24 “πρωταίτιους της δικτατορίας” που δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και καθόλα παράνομες το 1975 από έναν ανήθικο και φαύλο δικαστή.

 Κατά την διάρκεια της 6ετίας Παπαδοπούλου (1967-1973), ο Γκαντώνας ανέλαβε διαδοχικά Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος (1967-1970), υφυπουργός – περιφερειακός διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (1971-1972)   και υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1972-1973). Το έργο του από όποια θέση κι αν πέρασε υπήρξε άκρως εποικοδομητικό και αξιοθαύμαστο, ιδιαίτερα στην περιοχή της Βορείου Ελλάδος απ’ όπου και κατάγονταν. Φρόντιζε δε πάντοτε να καλλιεργεί το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων και να προσπαθεί να τους υπενθυμίζει την ένδοξη ιστορία των προγόνων τους. Απόδειξη αυτής της άποψης είναι ότι το μεγαλοπρεπές άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παραλία της Θεσσαλονίκης ανεγέρθηκε κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας, ενώ εκείνο που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι το σχέδιο του απριλιανού καθεστώτος ήταν να ανεγερθούν άλλα τρία αγάλματα κατά μήκος της παραλίας Θεσσαλονίκης αντάξια μεγέθους και εθνικού κάλους με αυτό του μεγάλου Αλεξάνδρου. Επρόκειτο για τα αγάλματα του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, του Παύλου Μελά και του Ίωνος Δραγούμη. Δυστυχώς, ήρθε η αποφράς ημέρα της μεταπολίτευσης και φυσικά το σχέδιο της Επαναστάσεως απορρίφθηκε και αντί για τα αγάλματα των ένδοξων  Μακεδονομάχων ανεγέρθη το άγαλμα του “εθνάρχη” Καραμανλή(!).

Ο Στρατηγός Νικόλαος Γκαντώνας αγαπητοί μου φίλοι πέρασε πολλά, έσπειρε καλοσύνη και θέρισε μίσος. Χωρίς ουδέποτε να ζητήσει τίποτα έδωσε τα πάντα και το κράτος της “δημοκρατίας” του στέρησε την σύνταξη αναγκάζοντάς τον μέχρι και το τέλος της ζωής του να εργαστεί ως λογιστής σε μια βιοτεχνία ρούχων στην Θεσσαλονίκη προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Δεν πειράζει όμως, διότι ανέκαθεν η μοίρα των ηρώων ήταν να τελειώνουν κατ’ αυτόν τον τρόπο: ταπεινά, αλλά υπερήφανα! Κλείνοντας αυτή μου την αναφορά και ανήκοντας στην νέα γενιά των Ελλήνων, θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή το πλήρωμα του χρόνου θα έρθει για να δικαιώσει τον Στρατηγό, πως η παράνομη καταδίκη του θα διαγραφεί από τα νομικά κατάστιχα και ένας ανδριάντας του από μακεδονικό μάρμαρο θα κοσμήσει την πλατεία της Γαλατινής προς ένδειξη αιώνιας ευγνωμοσύνης και συγγνώμης…  



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters