Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ

Ο Ιφικράτης ήταν Αθηναίος στρατηγός καταγόμενος από πτωχή οικογένεια, εκ του δήμου Ραμνούντος. Έζησε στο πρώτο μισό του 4ου π.Χ. αιώνα. Διακρίθηκε όχι μόνο για τη γενναιότητά του και την πολεμική του ικανότητα, αλλά πολύ περισσότερο, για την επιτυχή εφαρμογή στρατιωτικών μεταρρυθμίσεων τακτικής και οπλισμού, τις οποίες επέβαλε ύστερα από την αποκτηθείσα εμπειρία και ανάλυση των διδαγμάτων του Πελοποννησιακού πολέμου.
Σε ηλικία 20 ετών ήταν επικεφαλής των μισθοφόρων του αθηναϊκού στρατού κατά τον κορινθιακό πόλεμο . Μετά την ήττα που γνώρισε το 393 πχ στο Λέχαιο  από τους Σπαρτιάτες προχώρησε στην ριζική ανασυγκρότηση του σώματος των μισθοφόρων. Οπλίστηκαν με την μικρή ασπίδα, την πέλτη, με λόγχη κατά το ήμισυ μεγαλύτερη και θώρακα λινό αντί του μεταλλικού. Παράλληλα τους εκπαίδευσε στην ταχυπορία και στην ακρίβεια των κινήσεων, ώστε να καταστούν αξιόμαχοι εναντίον της σπαρτιατικής φάλαγγας .
Κατόπιν επιχείρησε επιδρομές εναντίων των Φλιασίων, των Σικυώνιων και των Αρκάδων. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν η εξολόθρευση της σπαρτιατικής μόρας  στο Λέχαιο  και η καταδίωξη των Αμυκλαίων το 392 πχ μέχρι τη Σικυώνα . Μετά από λίγο, όμως, υποχρεώθηκε να παραδώσει την αρχηγία, διότι ήταν αντίθετος στις αξιώσεις των Αργείων για την Κόρινθο . Το 390 πχ στάλθηκε στην Θράκη  για να αποκαταστήσει την επιρροή των Αθηναίων, ενώ το 388 πχ νίκησε σε ναυμαχία κοντά στη Ρόδο  τον Σπαρτιάτη αρμοστή Αναξίβιο . Οι επιτυχίες του, ωστόσο, ματαιώθηκαν από την σύναψη της ανταλκίδειας ειρήνης . Τα επόμενα χρόνια εκστράτευσε επανειλημμένα εναντίον των Θρακών, εγκατέστησε στην αρχή τον Σεύθη  και πολέμησε για τρία χρόνια (387-384 πχ) τον Κόττυ . Στη συνέχεια, όμως, συμμάχησε με τον δεύτερο και παντρεύτηκε την κόρη του.
Οταν οι Πέρσες επιχείρησαν το 380 πχ να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο οι Αθηναίοι επιζητώντας την φιλία τους έστειλαν σε ενίσχυση τους τον Ιφικράτη με τους πελταστές  του. Διαφώνησε με τον Φαρναβάζο ως προς την πολιορκία της Μέμφιδος  και το 374 πχ επέστρεψε στην Αθήνα , αφού ο περσικός στρατός καταστράφηκε σε μια πλημμύρα του Νείλου .
Ο Ιφικράτης επιδίωξε και πέτυχε την ανάκληση του Τιμόθεου από την Κέρκυρα , την οποία πολιορκούσε ο Σπαρτιάτης Μνάσιππος . Κι ενώ οι Κερκυραίοι είχαν νικήσει μόνοι τους τον σπαρτιατικό στόλο, όταν έφτασε κυρίευσε αρκετά πλοία, μεταξύ των οποίων και αυτά που είχε στείλει προς ενίσχυση των Λακεδαιμονίων  ο τύραννος  των Συρακουσών  Διονύσιος . Κυρίαρχος πλέον στο Ιόνιο πέλαγος  έβλαπτε με επιδρομές σε πολλά σημεία τις σπαρτιατικές δυνάμεις, ενώ λεηλάτησε και τις ακτές της Λακωνίας . Δυσαρεστημένοι, όμως, οι Αθηναίοι ολιγαρχικοί από την ανάκληση του Τιμόθεου, μετά την νέα σύναψη ειρήνης με την Σπάρτη το 371 πχ κινήθηκαν δικαστικά εναντίον του. Ο Αρμόδιος, απόγονος του γνωστού τυραννοκτόνου , έκανε καταγγελία, επειδή οι Αθηναίοι είχαν ψηφίσει να ανεγερθεί ανδριάντας  του ένδοξου στρατηγού τους. Ο Ιφικράτης απολογήθηκε με ισχυρό λόγο, τον οποίο πολλοί αποδίδουν στον Λυσία , αλλά στάθηκε αιτία να αποκτήσει και τη φήμη δεινού ρήτορα.
Το 369 πχ οι Αθηναίοι συμμάχησαν με τους Σπαρτιάτες και έστειλαν τον Ιφικράτη να τους ενισχύσει στον πόλεμο εναντίον των Θηβαίων. Σε αυτή την εκστρατεία, όμως, δεν έδειξε μεγάλη δραστηριότητα, ενώ απέτυχε να εμποδίσει την κάθοδο του Επαμεινώνδα  στην Πελοπόννησο . Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Θράκη  και έμεινε για μεγάλο διάστημα. Επιχείρησε να πολιορκήσει την Αμφίπολη , αλλά χωρίς επιτυχία. Με την έκρηξη του συμμαχικού πολέμου  το 358 πχ εκλέχθηκε για μια ακόμη φορά στρατηγός των Αθηναίων μαζί με τον Τιμόθεο και τον Χάρη. Κατηγορήθηκε, όμως, για προδοσία μαζί με τον Τιμόθεο, διότι λόγω δυνατής τρικυμίας αρνήθηκαν να ναυμαχήσουν κοντά στη Σάμο όπως είχε προτείνει η Χάρης. Το κύρος και η φήμη των δύο μεγάλων στρατηγών τους έσωσαν από τη θανατική ποινή, αλλά τους επιβλήθηκε πρόστιμο. Εκτοτε ο Ιφικράτης έφυγε για την Θράκη , όπου έμεινε μέχρι τον θάνατο του το 353 πχ.

http://www.patridamou.gr/?p=644


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.