Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

ΟΙ «ΠΡΕΣΠΕΣ» ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Ήφαιστου
 
Πολλά γράφονται και δηλώνονται όσον αφορά το λεγόμενο Μακεδονικό και το τι σημαίνει η εκατέρωθεν επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Αντίθετα με τους συνήθεις διθυραμβικούς ισχυρισμούς, το Μακεδονικό βασικά τώρα ανοίγει. Αντί μιας ορθολογιστικής διαχείρισης ενός ιστορικά ευαίσθητου ζητήματος με τις ηγεμονικές δυνάμεις και τα ενδιαφερόμενα γειτονικά κράτη, εμείς οι ίδιοι ανοίξαμε τον «ασκό των βαλκανικών ανέμων». Ιδεολογήματα και διεθνιστικές φαντασιοπληξίες δεν επέτρεψαν σωστή θέαση του γεγονότος πως το Μακεδονικό ήταν και θα συνεχίσει να είναι ένα επίπλαστο ζήτημα πάνω στη σκακιέρα των στρατηγικών παιγνίων.
 
Στο παρελθόν το ζήτημα αυτό ήταν υπό έλεγχο, κυρίως λόγω ιδιομορφιών της διεθνούς θέσης της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας. Μεταψυχροπολεμικά υπέβοσκε ακίνδυνα. Ακόμη και η αναγνώριση από πολλά άλλα κράτη της ευπαθούς, εθνοτικά διαφοροποιημένης και δυνητικά θνησιγενούς ΠΓΔΜ, δεν είχε μεγάλη σημασία. Σημασία έχει εάν εμείς σπεύδαμε να αναγνωρίσουμε αυτή την επίπλαστη κρατική κατασκευή και αυτό ακριβώς συνέβη. Λέμε επίπλαστη κατασκευή γιατί εξ αντικειμένου αυτό ισχύει εκτός και εάν υιοθετηθεί η λανθασμένη θέση πως το κράτος κατασκευάζει το έθνος.
Είμαστε πλέον σε μια νέα αφετηρία αναπόδραστης αστάθειας: Αναζωπυρώθηκαν αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ, αφυπνίστηκαν αναθεωρητισμοί γειτονικών με αυτή κρατών και ενεργοποιήθηκαν ηγεμονικά σχέδια που αδρανούσαν. Δημιουργήσαμε βασικά, άνευ λόγου και αιτίας, μια δίνη η οποία θα γίνεται ολοένα και πιο θυελλώδης, ενώ μικρά και μεγάλα κύματα των ενδοκρατικών, περιφερειακών και ευρύτερων πλανητικών στρατηγικών ανταγωνισμών θα συμπλέκονται αστάθμητα και απρόβλεπτα. Γραμμικές θέσεις και αποφάσεις, αφενός οδηγούν στον κρημνό και αφετέρου καθιστούν μια στρατηγική διαχείρισης των προβλημάτων δύσκολη ή και ανέφικτη.
Για έναν ακόμη λόγο αυτά που ακούστηκαν πριν και κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην ελληνική Βουλή αγγίζουν τα όρια της πολιτικής και πνευματικής παράκρουσης. Εύλογα κανείς διερωτάται εάν οι παρακρούσεις και οι ανορθολογισμοί που ακούστηκαν τελευταία γύρω από το Μακεδονικό θα αποτελέσουν σύντομα τον οδηγό για νέα τετελεσμένα με ανάλογο κατευνασμό της Τουρκίας. Μήπως, διερωτάται κανείς αν επανερχόμαστε σε τροχιά της διπλωματίας των χορών, των ζεϊμπέκικων, των τραγουδιών και των άλλων κωμικών φιλοφρονήσεων ως υποκατάστατα μιας εθνικής στρατηγικής;
Η σωστή εκτίμηση των εξελίξεων στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ, στο εσωτερικό των γειτονικών βαλκανικών κρατών, στη βαλκανική περιφέρεια και στο ευρύτερο στρατηγικό περιβάλλον, είναι προϋπόθεση μιας αναγκαίας και μη εξαιρετέας νέας ελληνικής εθνικής στρατηγικής που θα αντιμετωπίσει τα επερχόμενα προβλήματα λόγω «Πρεσπών».

Εντός της «Βόρειας Μακεδονίας» ουκ ολίγοι θα αναζητούν τη Νότια Μακεδονία. Τα θολά τοπία της Συμφωνίας των Πρεσπών θα ενθαρρύνουν τέτοιες στάσεις. Είναι στη φύση των πραγμάτων γιατί δεν υπάρχει κάποιο «αγγελικό κουρδιστήρι» το οποίο τοποθετείται στην πλάτη των ανθρώπων, προκαλώντας κατά παραγγελία συμπεριφορές. Ο νομικισμός και εδώ, βέβαια, οδηγεί σε τέτοιες ανορθολογικές προσδοκίες. Αυτό γιατί οι φορείς νομικισμού -που στην Ελλάδα είναι πολλοί- διατυπώνουν θέσεις που παραβλέπουν τις διαφορές μεταξύ διακρατικής τάξης και ενδοκρατικής τάξης.

Κυρίαρχες τάσεις

Ας πούμε μονολεκτικά ότι κάθε πολιτικά ορθολογιστικά σκεπτόμενο άτομο γνωρίζει πως υπάρχει σταθεροποίηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, σύμφωνα με τις επιταγές του συλλογικού βίου εντός κάθε συνεκτικού, ευνομούμενου, εύτακτου και βιώσιμου κράτους. Είναι η ΠΓΔΜ ένα τέτοιο κράτος; Μόνο πολιτικά τυφλοί δεν βλέπουν ότι στη «Βόρεια Μακεδονία» οι κυρίαρχες τάσεις είναι πρωτίστως οι εξής:
  • Αυτοί που φορούν περικεφαλαία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κοιτάζουν αχόρταγα προς το Αιγαίο. Τους πέφτει βέβαια βαριά και αυτό θα τους καθιστά ολοένα και πιο ανορθολογικούς.
  • Αυτοί που με αποστασίες, απειλές και εξοργιστικές έξωθεν παρεμβάσεις λένε ότι και εμείς είμαστε Μακεδόνες, αλλά εδώ και εκεί θα λέμε ότι είμαστε Βόρειοι Μακεδόνες για να ξεγελάμε τους Έλληνες.
  • Αυτοί που είναι Αλβανοί και Βούλγαροι ή Σέρβοι αλλά λένε κάτσε να ανεχτούμε όλα αυτά μήπως εν μέσω ρευστών Βαλκανίων ευνοηθούμε.
  • Αυτοί που για ιστορικούς λόγους είναι από άποψη ταυτότητας ρευστής ιδιοσυστασίας, με αποτέλεσμα να κατρακυλούν μέσα στον ανορθολογικό χείμαρρο που δημιουργεί η Συμφωνία των Πρεσπών και οι ετερόκλητοι σκοποί όλων των εμπλεκομένων.
  • Αυτοί που πασίδηλα συγκροτούν ένα ανάμεικτο, επίπλαστο και ρευστό εθνοτικό συνονθύλευμα μέσα στο οποίο μπαινοβγαίνουν και πολλοί από τους προαναφερθέντες.
Επειδή αυτά δεν είναι κάποιες υψιτενείς εκτιμήσεις αλλά πασίδηλες καταστάσεις, όσο πιο γρήγορα γίνει κατανοητό ότι η ΠΓΔΜ δεν είναι βιώσιμο κράτος τόσο το καλύτερο. Η Συμφωνία των Πρεσπών απλώς βαθαίνει και οξύνει τις αντιθέσεις, ακυρώνοντας κάθε δυνατότητα να δημιουργηθεί κάποιου είδους βιώσιμη κατάσταση με συνεννόηση των κύριων κρατικών παιχτών των Βαλκανίων –και αφού θα είχαν προηγηθεί δύσκολες αλλά εφικτές συνεννοήσεις και συναλλαγές με τις ηγεμονικές δυνάμεις, κυρίως τις δυτικές.
Το γεγονός ότι αυτά που προπαγανδίζουν οι θιασώτες των «Πρεσπών» δεν ισχύουν, αποδείχθηκε πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν. Ακαριαία μετά την επικύρωση από την ελληνική Βουλή, ο Κύριος Ζάεφ έστειλε twitter μιλώντας για τη σκέτη Μακεδονία. Εντυπωσιακή είναι επίσης η ταχύτητα με την οποία εκδηλώθηκαν αποσταθεροποιητικές αναθερμάνσεις, φοβίες και συγκρουόμενες δηλώσεις.

Εξεζητημένες θέσεις για τις «Πρέσπες»

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δηλώσεις του Βούλγαρου προέδρου και αντίθετων απόψεων άλλων Βουλγάρων ιθυνόντων. Οι αλβανικές θέσεις είναι πιο εξεζητημένες. Ενώ μέχρι σήμερα δεν ήθελαν ταυτίσεις με Μακεδόνες, πλέον και αυτοί πηδούν μέσα στις πολλές και συμπλεκόμενες δίνες που ακαριαία δημιούργησε η Συμφωνία των Πρεσπών. Διερωτάται κανείς, επίσης, τι σημαίνουν οι δηλώσεις του Σέρβου ηγέτη λίγες μέρες μόνο μετά τους εναγκαλισμούς με τον πρόεδρο Πούτιν, όταν η Μόσχα εδώ και μήνες έχει ξεκαθαρίσει τις θέσεις της.
Οι τοπικές και διακρατικές βαλκανικές μεταβλητές είναι δυναμικά συνδεδεμένες με άλλες της ευρύτερης περιφέρειας αλλά και με τις πλανητικές. Αφήνοντας κατά μέρος την Τουρκία, για την οποία κανείς δε θα μπορούσε να προβλέψει με μαθηματική ακρίβεια πώς θα λειτουργήσει, λέμε δύο λόγια για τις ηγεμονικές δυνάμεις.
Πολλά από αυτά που ακούσαμε εντός και εκτός Βουλής για τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι ακραία επικίνδυνα όχι μόνο εκ του γεγονότος πως ολοφάνερα εδράζονται πάνω σε ανυπόστατα ιδεολογήματα και προσδοκίες για τον κρατοκεντρικό κόσμο. Είναι επικίνδυνα και επειδή παραβλέπουν ή παρακάμπτουν τις βαθύτερες διαμορφωτικές δυνάμεις της διεθνούς πολιτικής, δηλαδή τα ηγεμονικά κράτη. Όπως γράψαμε ξανά εκτενέστερα στο SLpress, κανένα κράτος δεν μπορεί να παραγνωρίσει τις αδιάλειπτες ηγεμονικές αντιπαλότητες  στις περιφέρειες.
Λόγω πυρηνικών όπλων, ο μεταξύ τους πόλεμος είναι απαγορευτικός και οι περιφέρειες είναι το χαλί πάνω στο οποίο παλεύουν οι ηγεμονικοί ελέφαντες. Ενώ τις προηγούμενες δεκαετίες είχαμε μια σχετική ύφεση, οι «Πρέσπες» ευνοούν όξυνση των ηγεμονικών αντιπαλοτήτων στα Βαλκάνια. Με δεδομένα και γνωστά τα γεωπολιτικά κριτήρια και παράγοντες, έχουμε έναν ανελέητο αγώνα για ισχύ και έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πόρων. Οι Συμπληγάδες είναι πολλές και διαρκείς όπως και οι «Κλίνες του Προκρούστη» των στρατηγικών παιγνίων πάνω στις οποίες κατακρεουργούνται και διασκορπίζονται απρόσεκτες και άτυχες κοινωνίες. Πρακτικά όμως τι σημαίνουν τα παραπάνω;

Κίνδυνοι για εθνική ασφάλεια

Πρώτον, αφού ειπωθεί πως δεν γνωρίζουμε ποιος και πώς θα συγκροτήσει μια αξιόπιστη εθνική στρατηγική αντιμετώπισης των συνεπειών της Συμφωνίας των Πρεσπών, σίγουρα ήδη πυροδότησε προσαρμογή του στρατηγικού σχεδιασμού των ηγεμονικών δυνάμεων. Το ίδιο επίσης και της Τουρκίας της οποίας ένας πιθανός νέος ακατάσχετος κατευνασμός θα δείξει ότι δεν μαθαίνουμε από τα μαθήματα.
Οι ανεξέλεγκτες μεταβλητές είναι σίγουρα πλέον πολλές και οι κίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια μεγάλοι. Βασικά, εισερχόμαστε από το ένα ναρκοπέδιο στο άλλο, ενώ όσοι μετά τις «Πρέσπες» μιλούν για συναίνεση δεν είναι κατανοητό τι εννοούν. Απαιτείται να προσδιορίζεται ο στρατηγικός σκοπός και τα μέσα εκπλήρωσής του. Για να θυμηθούμε και τον Αρχιμήδη, απαιτείται να πατήσεις κάπου για να κινείς τα γήινα.
Δεύτερον, μια στοιχειωδώς αξιόπιστη εθνική στρατηγική για να μπορέσει η Ελλάδα να διαχειριστεί τα πολλά επερχόμενα προβλήματα απαιτεί ριζοσπαστικά νέες στάσεις και αποφάσεις. Όχι υποκριτικοί χαριεντισμοί, αλλά σφιχτά δόντια. Όταν δε χαμογελούν οι ηγέτες, ειπώθηκε σε μια αντίστοιχη περίπτωση, πρέπει να δείχνουν σιδερένια δόντια. Αυτό μόνο ισχύει στις διακρατικές σχέσεις και όποιος δεν το γνωρίζει κινείται επικίνδυνα.

To σύστημα συναλλαγών θα επιστρέψει

Τρίτον, εάν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις για το πού οδηγεί η Συμφωνία των Πρεσπών, θα πρέπει έγκαιρα να απορριφτεί με διπλωματικά δυναμικό τρόπο. Εάν όπως ήδη διαφαίνεται αρχίσουν να στήνονται αλυτρωτισμοί πάνω σε θολούς όρους και έννοιες, η Ελλάδα θα πρέπει να την αποκηρύξει. Για τυχόν καταγγελία και απόρριψή των «Πρεσπών» αφήνω το νομικό σκέλος σε άλλους, κυρίως αυτούς που τη συνομολόγησαν και περιχαρείς υπέγραψαν τη Συμφωνία.
Στέκομαι μόνο στο πολιτικό και στρατηγικό σκέλος λέγοντας το αυτονόητο: Όλες οι αθέμιτες ενδοκρατικές και διακρατικές πιέσεις και σκανδαλώδεις παρεμβάσεις στα Σκόπια αλλά και στην Αθήνα είναι καταγεγραμμένες και εύκολα αποδεικνύονται. Ένα βιώσιμο κράτος μπορεί να τις επικαλεστεί πολιτικά και γιατί όχι νομικά, εάν όπως αναμένεται οι «Βόρειοι Μακεδόνες» βλάψουν τα νόμιμα, νομιμοποιημένα και θεμιτά ελληνικά συμφέροντα.
Τέταρτον, στον άμεσο ορίζοντα και με δεδομένο ότι δεν θα αρχίσουν κατευνασμοί στις σχέσεις με την Τουρκία, το πιο σημαντικό είναι η Ελλάδα να ξαναδεί το «σύστημα συναλλαγών» με τις ηγεμονικές δυνάμεις. Οι σχέσεις μας με τους συμμάχους μας δεν μπορεί να είναι τόσο ετεροβαρείς και θα πρέπει να αποκατασταθεί ισορροπία. Το ίδιο ισχύει και για τις συνεννοήσεις με τα βαλκανικά κράτη. Εάν μη τι άλλο θα πρέπει να μεριμνήσουμε να μην οξυνθούν οι εσωτερικές τους διαφωνίες και να μην εκτροχιαστούν με ανορθολογικά παίγνια γύρω από τον πιθανότατα δρομολογημένο προς αστάθεια χώρο της «πρώην ΠΓΔΜ».
Τώρα, ποιοι θα κάνουν τέτοιες υπό τις περιστάσεις αυτονόητες κινήσεις; Επαναλαμβάνουμε πως δεν μπορούμε να έχουμε απάντηση. Το μείζον είναι να διευκρινιστεί πού θα πατήσουμε και πώς θα προσανατολιστούμε, εάν οι δυσοίωνες εκτιμήσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών επαληθευτούν. Προς το παρόν φαίνεται πως δεν έχουμε εθνική στρατηγική αλλά ένα στραπατσαρισμένο καράβι, το ελληνικό, το οποίο θαλασσοπορεί μέσα σε θύελλες χωρίς πανιά, καπετάνιους και πλήρωμα. Οι επιβάτες, δηλαδή η ελληνική κοινωνία, είναι ολοφάνερα απελπισμένοι, απεγνωσμένοι και εξοντωμένοι από τρόικες και μνημόνια.


SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.