Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ (Η διαχρονική αχαριστία και το σύμπλεγμα κατωτερότητος)



Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού - Κλασσικού  Φιλολόγου
Ιστορικού - Συγγραφέως

Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί γιατί οι ευρωπαίοι, πίσω από τους οποίους τρέχουμε συνεχώς, φέρονται έτσι εναντίον τής Ελλάδος, θέλοντας να την βλέπουν όχι υπερήφανη αλλά υποταγμένη, ταπεινωμένη, και υποθηκευμένη! Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι βασικοί υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάσταση είμαστε κυρίως εμείς οι έλληνες, διότι τόσα χρόνια καλά βολεμένοι, «εποιούμεθα την νήσσαν», κοινώς κάναμε την πάπια, ψηφίζοντας τούς εκπροσώπους τού δικομματισμού, και χειροκροτώντας τις ανθελληνικές (βλέπε μίζες, κατασπατάληση δημοσίου χρήματος κ.λπ.) και ατιμωτικές (βλέπε ραγιαδισμό, ταπείνωση Ιμίων κ.λπ.) πράξεις τους, γενόμενοι συνένοχοι με την ανοχή μας, σε αυτές! Πολλοί, επίσης, λένε ότι μας έχουν σε αυτή την κατάσταση, διότι θέλουν να πάρουν πίσω, τοκογλυφικά βεβαίως, τα χρήματα που μας έχουν δανείσει.
Όμως αυτό το μίσος και η συμπλεγματική συμπεριφορά τών ευρωπαίων, που σήμερα ευρίσκονται σε πλεονεκτική θέση ως "τοκογλύφοι ευρωπαίοι δανειστές", και η οποία εκφράζεται με τις φωτογραφίες τού περιοδικού «Σπήγκελ» και τις απαιτήσεις τής οικειοθελούς εκ μέρους μας πωλήσεως σε εκείνους ακόμη και αυτής ταύτης τής Ακροπόλεως, έχει πολύ βαθύτερες ρίζες! Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ρίξουμε λίγο φως σε αυτές, μιας και γνωρίζουμε ότι εκείνοι δίνουν περισσότερη βάση σε μία υποτιθέμενη ρωμαϊκή παρά στην πραγματική ελληνική αρχή τής Ευρώπης, παραβλέποντας ότι ακόμα και το όνομα αυτής είναι ακραιφνώς ελληνικό!
Ο Παναγιώτης Κ. Χρήστου στο βιβλίο του "Οι περιπέτειες των εθνικών ονομάτων των Ελλήνων" [Εκδόσεις «Κυρομάνος», 1993 (α΄ έκδ. 1960)], μας δίδει ενδιαφέρουσες πληροφορίες και μας υπενθυμίζει σημαντικά πράγματα. Ας τα αναλύσουμε προσεκτικά.
   Η ελληνική παιδεία, όταν εισέβαλε στη Ρώμη ήδη από τον 3ο αι. π.Χ., εθάμβωσε τους Λατίνους λογίους τόσο πολύ, ώστε όχι μόνο να μιμούνται σε όλα τούς Έλληνες, αλλά και ν' αποκαλούν τους εαυτούς τους, σε σύγκριση με τους Έλληνες, βαρβάρους, ή να χαρακτηρίζουν την γλώσσα τους βάρβαρη.
   Ο Μάκκος Πλαύτος στον πρόλογο τής κωμωδίας του "Asinaria" μάς πληροφορεί ότι η κωμωδία συντάχθηκε από τον Δημόφιλο, ενώ αυτός απλά είναι ο μεταφραστής της στην "βαρβαρική" (λατινική): "Demophitus scripsit, Maccus vortit barbare." (Ο Δημόφιλος έγραψε, ο Μάκκος την μετέφρασε βαρβαριστί).
   Η επανάσταση που επέφερε ο ελληνισμός στα αυστηρά ρωμαϊκά ήθη τρόμαξε τους πατρικίους και προκάλεσε την αντίδρασή τους, πρωτοστατούντος τού Κάτωνος τού τιμητού και των ομοφρόνων του. Έτσι το 161 π.Χ. η Σύγκλητος ψήφισε νόμο που απαγόρευε την εγκατάσταση ρητόρων και φιλοσόφων (δηλαδή Ελλήνων λογίων) στην Ρώμη. Όμως η προέλαση του Ελληνικού Πνεύματος δεν ήταν δυνατόν να ανακοπεί. Γι’ αυτό ο Οράτιος αναγκάζεται τελικά να παραδεχθεί (Epistolarum, II,1,156) ότι: "Graecia capta ferum victorem cepit et artes intulit agresti Latio", που σημαίνει: "Η Ελλάς ηττηθείσα κατέκτησε τον νικητή και εισήγαγε τις τέχνες (δηλαδή την παιδεία) στο αγροίκο Λάτιο."
Παρενέργειες εκ της ελληνικής υπεροχής
   Η κατάσταση βεβαίως αυτή είχε τις παρενέργειές της, τις οποίες τις βλέπουμε ακόμη και σήμερα. Ήταν τέτοια η ελληνική υπεροχή, ώστε προκάλεσε και αίσθημα μειονεξίας στους Ρωμαίους, το οποίο εκδηλώθηκε με την καλλιέργεια πνεύματος υποτιμήσεως των Ελλήνων και των πολιτιστικών αγαθών τους. Ο Πλαύτος παρουσιάζει τους Έλληνες εμπόρους ως κακόπιστους και φιλάργυρους, την δε πληρωμή τοις μετρητοίς την ονομάζει "graeca fede", "ελληνική πίστωση" ("Asinaria", 199). Αλλού εμφανίζει τον Ποσειδώνα να ρίπτει σε ναυαγούντες ναυτικούς άφθονο ύδωρ, σαν "ελληνικό κρασί", ύδωρ νοθείας: "Quasi vinis graecis Neptunus nobis suffudit mare." ("Rudeus", 588).
Δεν σταματά όμως εδώ το σύμπλεγμα κατωτερότητος των Ρωμαίων έναντι των Ελλήνων. Ο Βιργίλιος καθιστά παροιμιώδη τον υποτιθέμενο δόλο των Ελλήνων ("Αινειάς", II,49) με την φράση: "Timeo Danaos et dona ferentes.", που σημαίνει "Φοβούμαι τους Δαναούς και δώρα φέροντας." Και αγωνίζεται να μειώσει την ποιότητα των ελληνικών επιτευγμάτων σε σχέση με τα ρωμαϊκά. Ό,τι και να δημιούργησαν οι Έλληνες, εφ’ όσον δεν μπορεί να τα αρνηθεί, τα παραβλέπει τονίζοντας ότι γι’ αυτόν "οι Ρωμαίοι είναι οι κυβερνήτες των λαών" ("Αινειάς", VI,852), εξυμνεί δε το ότι οι ίδιοι φαίνονται μέσω τού πολιτισμού άλλων, εννοώντας σαφώς των Ελλήνων. Παραβλέπει το ότι οι Ρωμαίοι είναι πολιτιστικά ετερόφωτοι, λαμπρυνόμενοι μόνο από τον ελληνικό απολλώνειο ήλιο τονίζοντας ότι "η Ρώμη άφησε άλλους λαούς να ζωντανεύουν μάρμαρα και ορείχαλκο και να σημειώνουν την πορεία των άστρων". Και το αιτιολογεί μόνο μέσω της ρωμαϊκής στρατιωτικής ισχύος. "Διότι εσύ, Ρωμαίε", λέει, "πρέπει να κυβερνάς τούς λαούς. Τέχνη σου είναι να διδάξεις τους δρόμους της ειρήνης, να προστατεύεις τον ταπεινό και να καταρρίπτεις τον υπερήφανο".
   Λίγες δεκαετίες μετά τον Βιργίλιο, ο Ιουβενάλης παραδέχεται, με δυσφορία, την κυριαρχία τού ελληνισμού επί της κοσμοκράτειρας πόλεως (Sat., II,60): "Non Possum ferre, Quirites, graecam urbem." ("Δεν μπορώ, Κύριοι, να υποφέρω ελληνική την πόλη.") Και χαρακτηρίζει την ακίνδυνη πλέον Ελλάδα ψεύδορκη, "Graecia mendax" (Sat., X, 174).
Η εμπλοκή τού εθνικού ονόματος τών Ελλήνων
   Είναι αυτονόητο ότι σ' αυτήν την αντιζηλία θα εμπλεκόταν οπωσδήποτε και το εθνικό όνομα των Ελλήνων. Ο ελληνίζων, λόγω πνευματικών ενασχολήσεων, Κικέρων, εμπαιζόταν από τους βάναυσους Ρωμαίους ως "γραικός και σχολαστικός" (Πλουτάρχου, "Βίοι παράλληλοι", "Κικέρων", 5,2).
   Σε λίγο καιρό το όνομα Γραικός πήρε μία άκρως δυσμενή σημασία. Ο Ιερώνυμος αναφέρει ότι οι Χριστιανοί υβρίζονταν από τους Ρωμαίους ως "Γραίκοι και επιθέται», δηλαδή ως Έλληνες και απατεώνες (Ιερώνυμος, Epist. 54 ad Furiam 5, PL 22,552).
   Εκδικούμενοι τους πνευματικούς εισβολείς οι Ρωμαίοι σχημάτισαν και νέο υποκοριστικό τύπο τού ονόματός τους, σαφώς περιφρονητικό. Ο τύπος  "Graeculi", δηλαδή Γραικύλοι, διαδόθηκε από τους Ρωμαίους, αφορμής ίσως δοθείσης εκ της διαγωγής ορισμένων εξελληνισμένων Ανατολιτών, όπως δείχνει η συνέχεια τού ανωτέρω χωρίου τού Ιουβενάλη. Το όνομα τούτο, που σημαίνει τον επιπόλαιο και τυχοδιώκτη άνθρωπο, απέδιδαν οι Ρωμαίοι και σε ελληνίζοντες συμπατριώτες τους, με κάποια δόση υπαινιγμού για μειωμένο πατριωτισμό ή προδοσία. Έτσι ο  δήμαρχος Καλήνος σε έναν λόγο του αποστρέφεται τον Κικέρωνα λέγοντας: "Ταύθ’ ούτως ω Κικέρων ή Κικέρουλε ή Κικεράκιε ή Κικερίσκε ή Γραίκυλε ή ό,τι ποτέ χαίροις ονομαζομένοις" (Δίωνος Κασσίου, "Ρωμαϊκή Ιστορία", 46,18,1). "
Η συνέχεια της μειονεξίας 
Αυτή είναι, αγαπητοί φίλοι, η αντίδραση των πολιτιστικώς μειονεκτούντων ευρωπαίων. Αν δε σε όσα είπαμε προσθέσουμε τα μεταγενέστερα λόγια τού πατριώτη τους Schiller, που έλεγε «καταραμένε Έλληνα, τα βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία... Τίποτε δεν άφησες για μάς...», η αντίδραση αυτή γίνεται περισσότερο κατανοητή! Και ένα απόσπασμα από το σύγγραμμά τού Friedrich Nietzsche με τίτλο "Η Γένεση της Τραγωδίας", (κεφ. XV, 1872), μας το επεξηγεί έτι περαιτέρω:
   "Αποδεδειγμένα", γράφει ο Νίτσε, "σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι ο,τιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στην σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνόταν, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον τών Ελλήνων, εναντίον αυτού τού μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του!
   Μα ποιοι, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος; Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ' αυτούς. Όλα τα δηλητήρια τού φθόνου, της ύβρεως, του μίσους, έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους!
   Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα τών επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα."
Διαχρονική αχαριστία

Λόγια αληθινά, λόγια ειλικρινή. Κι όμως. Ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να υπάρχει το μίσος αυτό εναντίον τών Ελλήνων. Πριν κάποια χρόνια, μάλιστα, η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ σε διάλεξή της στην Γεννάδειο Βιβλιοθήκη με θέμα "Προβλήματα ελληνικής συνέχειας", την οποία έδωσε στις 19 Μαρτίου 1996, απεκάλυψε ότι ο γνωστός Breton τής εδήλωσε προσωπικώς ότι αρνείται να επισκεφθεί την Ελλάδα, διότι "κανείς δεν πηγαίνει οικειοθελώς στην χώρα τών κατακτητών που επί 25 αιώνες διαφεντεύουν το πνεύμα τής Ευρώπης".
Ύστερα από αυτήν την αποκάλυψη να μη μας κάνει εντύπωση γιατί το περιοδικό «Σπήγκελ» παρουσιάζει άσεμνες φωτογραφίες με αρχαία ελληνικά αγάλματα, γιατί ζητάει να πουληθεί η Ακρόπολη, και γιατί επιδιώκει και απαιτεί να της δοθούν ελληνικά νησιά, πλουτοπαραγωγικές πηγές, εθνική κυριαρχία και ο πλήρης έλεγχος όλων ημών των Ελλήνων και της πατρίδος μας. Κι όμως, όχι μόνο οι Γερμανοί αλλά και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι, που συγκαταλέγονταν μεταξύ τών νικητών συμμάχων μας, γρήγορα ξέχασαν, γρήγορα διέγραψαν αυτά που μας οφείλουν!
Τους ευρωπαίους δεν τους θαυμάζω ως λαούς στην διαδρομή τής ιστορίας. Μεμονωμένα άτομα θαυμάζω μόνο, με ήθος, πνεύμα, και πραγματική πολιτιστική προσφορά. Η πλειοψηφία τους είναι απατεώνες εις βάρος της Ελλάδος, και κυρίως αχάριστοι απέναντι σε όσα αυτή τούς προσέφερε! Ασήμαντοι», ελάχιστοι ή ουτιδανοί τιμητές, απέναντι στην υπεροχή της Ελλάδος σε ήθος, τόλμη, αρετή, γενναιότητα, αποτελεσματικότητα, προσφορά!
Στην κατοχή, όπως και σε κάθε κατοχή τής πατρίδος μας, εκείνοι έκλεβαν τους θησαυρούς μας με την βία! Σήμερα τους παίρνουν νομιμοφανώς! Ό,τι ελληνικό ευρεθεί ανά τον κόσμο το θεωρούν "ευρωπαϊκή κληρονομιά" και γίνονται αυτόκλητοι συγκληρονόμοι μας! Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, τους υπεξαιρούν, όπως έκαναν πάντα άλλωστε, χωρίς την συναίνεση των Ελλήνων. Επιδιώκουν, επίσης, με την πολιτική τής λιτότητος και της ανεργίας που επιβάλλουν, να διώξουν όλα τα σπουδαία "ελληνικά μυαλά" εκτός Ελλάδος, ούτως ώστε να τα εκμεταλλευθούν εκείνοι για λογαριασμό τους και να μείνει η πατρίδα μας μόνη, με γέροντες, εργάτες και κενούς ανθρώπους, που θα παρακολουθούν "τουρκικά σήριαλ", που δεν θα διαβάζουν, που θα αγνοούν την ιστορική παρακαταθήκη και τον πολιτισμό τών προγόνων μας!
Να ξέρουν όμως πως, ό,τι κι αν κάνουν, αυτό το αίσθημα μειονεξίας θα το έχουν πάντα απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Και όπως απρόσμενα έχασαν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο από την συμβολή τής Ελλάδος, έτσι και τώρα θα χάσουν το παιχνίδι ελέγχου από κάποιον απρόβλεπτο παράγοντα, που θα καθορίσει την εξέλιξη και αυτής της ιστορίας! Όσο μίσος, όσο δηλητήριο κι αν βγάζουν εναντίον μας, μέσω των εντύπων τους, δεν θα πετύχουν τίποτε! Θα τους το υπενθυμίζει εξ άλλου συνεχώς, όπως προείπαμε, κι ένας δικός τους, ο μεγάλος Νίτσε που θα τους λέει για εμάς! "Όλα τα δηλητήρια τού φθόνου, της ύβρεως, του μίσους, έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους! Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες".

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

 

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.