Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

ΟΥΔΕΤΕΡΟΘΡΗΣΚΟ ΚΡΑΤΟΣ Η ΕΛΛΑΣ ΓΙΑΤΙ Ο «Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΛΙΣΜΟΣ»!

Της Ελένης Παπαδοπούλου

Όμαιμον, ομόγλωσσον, ομότροπον, ομόθρησκον.

Αυτοί είναι οι τέσσερις βασικοί πυλώνες ενός έθνους. Εύλογα θ’ αναρωτηθεί κανείς: δηλαδή οι Καραμανλήδες, που ήρθαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία, δεν ήταν Έλληνες, αφού ήταν τουρκόφωνοι; Οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας, που αγωνίστηκαν στον Μακεδονικό Αγώνα κι έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα; Έλληνες του εξωτερικού, που έχουν απωλέσει το ομότροπον προσαρμόζοντας τα ήθη τους στα ήθη της χώρας όπου διαμένουν, παύουν να είναι Έλληνες; Οι Πομάκοι, που είναι μουσουλμάνοι, δεν είναι Έλληνες; Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Καλώς ή κακώς, για κάποιους λόγους κάποιες μερίδες πληθυσμών έχασαν στο διάβα των αιώνων ένα εκ των τεσσάρων συστατικών του έθνους. Αυτό δεν τους πετάει αυτόματα εκτός του εθνικού κορμού, όσο διατηρούν αναλλοίωτο το αίμα – σε κάθε περίπτωση – και την εθνική τους συνείδηση.
Αυτή η εθνική συνείδηση επί Τουρκοκρατίας εκφράστηκε μέσα από τη θρησκεία – την ορθοδοξία. Παρ’ όλο που σε αρκετές περιοχές τα ελληνικά είχαν απαγορευτεί κι ο κόσμος ήταν αναγκασμένος να μιλά τουρκικά, είχε ωστόσο συναίσθηση της ελληνικότητάς του λόγω της θρησκείας. Ήταν αυτή που τους ξεχώριζε από τους Οθωμανούς και λειτούργησε ως πολιτισμικό φράγμα, ώστε να μην εκτουρκιστούν οι Έλληνες κι αφομοιωθούν από τον κατακτητή. Πολλοί Πόντιοι και Καραμανλήδες, αλλά και άλλοι ελληνικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας και της Τουρκίας, έχασαν τη γλώσσα τους, όμως διατήρησαν τη θρησκεία τους. Σε αρκετούς είχε τεθεί το δίλημμα ν’ αποφασίσουν αν θα κρατούσαν τη γλώσσα ή τη θρησκεία και προτίμησαν τη θρησκεία, καθώς θεώρησαν ότι αυτή, με τα ήθη της και τα έθιμά της (ομότροπον) πέρα από την κοινή πίστη, θα λειτουργούσε ως πιο ισχυρός συνεκτικός κρίκος για να τους δένει με το έθνος. Δεν έσφαλαν. Ακόμα και στα βάθη της Τουρκίας, ο χριστιανισμός κατόρθωσε αυτούς να τους ξεχωρίζει πάντα από τους μουσουλμάνους συγχωριανούς τους. «Οι χριστιανοί» έλεγαν, όχι «οι Έλληνες». Δεν τους ένοιαζε εξ άλλου αν ήσουν Έλληνας, Αρμένιος ή Ασσύριος. Ο Τούρκος σ’ έβλεπε απλώς ως χριστιανό, ενώ αντίστοιχα σε θεωρούσε Τούρκο ό,τι καταγωγής κι αν ήσουν, αν ασπαζόσουν το Ισλάμ. Αυτό δε συνέβη βέβαια με τους χριστιανούς, που διατήρησαν τις εθνικές του συνειδήσεις και θα εξηγήσω παρακάτω τον λόγο.
Ο ελληνισμός λοιπόν είναι συνυφασμένος με την ορθοδοξία εδώ κι αιώνες, γι’ αυτό και τα θεμέλια του ελληνικού κράτους τέθηκαν πάνω της, επικυρώνοντας έτσι τον ισχυρό δεσμό Ελληνισμού-Ορθοδοξίας. Πρέπει να τονιστεί ωστόσο, ότι οι Έλληνες ποτέ δεν αντιλήφθηκαν την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό ως ταυτόσημα, αλλά έβλεπαν την πρώτη ως αναπόσπαστο κομμάτι του δεύτερου. Δεν μπορούσαν δηλαδή να διανοηθούν Ελληνισμό χωρίς Ορθοδοξία, αλλά δεν τα θεωρούσαν ένα και το αυτό. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα για παράδειγμα είδαμε σλαβόφωνους Έλληνες αγωνιστές να πολεμούν κατά των επίσης ορθόδοξων Βουλγάρων, έχοντας πλήρη συναίσθηση της ελληνικότητάς τους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι Έλληνες είχαν από παλιά ενσωματώσει την πίστη στη φυλή κι όχι το αντίθετο. Γι’ αυτό και η ελληνική διέφερε στη συνείδησή τους από τις άλλες ορθοδοξίες, από των Βουλγάρων επί παραδείγματι ή από των Αρμενίων. Γιατί ήταν ένα φαινόμενο ελληνικό, μια πίστη εμποτισμένη από τα ελληνικά ιδεώδη, ήθη και αξίες.
Κι ερχόμαστε λοιπόν στο σήμερα, μια εποχή πλήρους ηθικής κατάπτωσης σ’ ένα κράτος σαθρό, αντεθνικό και αντιλαϊκό, όπου ο πόλεμος εναντίον της Ορθοδοξίας είναι πιο φανερός από ποτέ. Η αριστερά ακολουθεί κατά γράμμα τις επιταγές του Λένιν και προχωρά με ταχείς ρυθμούς όχι μόνο στο διαχωρισμό κράτους-Εκκλησίας, αλλά και στην αναθεώρηση του Συντάγματος με στόχο την κατάργηση της επίσημης θρησκείας. Να γίνουμε «κράτος ουδετερόθρησκο», λένε, καθώς στην εποχή μας είναι γενικότερα της μόδας το ουδέτερο. Να μην υφίσταται διάκριση σε φύλα, θρησκείες, εθνικότητες, χρώματα… Όλα ουδέτερα. Να μην υπάρχουν ιδιαίτερες ταυτότητες εν ολίγοις, να εξαλείψουμε τη διαφορετικότητα και την κάθε ιδιαιτερότητα χάριν της γενικότερης ισότητας.
Υπάρχουν όμως κι άλλοι λόγοι, για τους οποίους πολεμούν τον χριστιανισμό συγκεκριμένα, με τόσο μένος, ενώ είναι πολύ πιο ανεκτικοί με τις άλλες θρησκείες. Εν πρώτοις η ιδιότητά του ως συνεκτικό στοιχείο του έθνους, όπως το αναλύσαμε παραπάνω. Ένας λαός χωρίς κοινή πίστη χειραγωγείται, αλλά και διαιρείται πολύ πιο εύκολα. Όταν δεν υπάρχουν πλέον ταυτοτικοί δεσμοί με τον πλησίον σου, παύει και το αίσθημα του ανήκειν στο ίδιο σύνολο, στην ίδια κοινότητα. Ο δεύτερος λόγος μας έρχεται από τον ίδιο τον Λένιν:
«Ο μαρξισμός είναι υλισμός. Ως τέτοιος είναι εξίσου αμείλικτα εχθρικός προς τη θρησκεία, όσο και ο υλισμός των εγκυκλοπαιδιστών του ΧVΙΙΙ αιώνα ή ο υλισμός του Φόιερμπαχ. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Μα ο διαλεκτικός υλισμός του Μαρξ και του Έγκελς προχωρεί πιο πέρα από τους εγκυκλοπαιδιστές και τον Φόιερμπαχ, εφαρμόζοντας την υλιστική φιλοσοφία στον τομέα της ιστορίας, στον τομέα των κοινωνικών επιστημών. Πρέπει ν’ αγωνιζόμαστε κατά της θρησκείας. Αυτό είναι το αλφάβητο όλου του υλισμού και, συνεπώς, και του μαρξισμού. Μα ο μαρξισμός δεν είναι υλισμός που σταμάτησε στο αλφάβητο. Ο μαρξισμός προχωρεί πιο πέρα. Ο μαρξισμός λέει: πρέπει να ξέρουμε ν’ αγωνιζόμαστε κατά της θρησκείας, και γι’ αυτό πρέπει να εξηγήσουμε υλιστικά την πηγή της πίστης και της θρησκείας μέσα στις μάζες. Την πάλη κατά της θρησκείας δεν μπορούμε να την περιορίζουμε σ’ ένα αφηρημένο ιδεολογικό κήρυγμα, δεν μπορούμε να την ανάγουμε σ’ ένα τέτοιο κήρυγμα. Την πάλη αυτή πρέπει να την συνδέσουμε με τη συγκεκριμένη πρακτική του ταξικού κινήματος που αποβλέπει στην εξάλειψη των κοινωνικών ριζών της θρησκείας.»
Ο μαρξισμός είναι υλισμός. Ο χριστιανισμός είναι το ακριβώς αντίθετο, καθώς προϋποθέτει την πίστη στην ύπαρξη της ψυχής και την αθανασία της, άρα και στη μεταθανάτια ζωή, και οδηγεί σε πνευματικές αναζητήσεις, σκληραγώγηση του πνεύματος και κατά συνέπεια απομάκρυνση από τον υλισμό. Ο χριστιανισμός, αν μπορούσε να δοθεί ένα συνώνυμο μη θρησκευτικού χαρακτήρα, θα μπορούσε να ονομαστεί και αντι-υλισμός. Και γι’ αυτό ο Στρατηγός Ντεγκρέλ έλεγε ότι ο μπολσεβικισμός μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με τον χριστιανισμό.
Όλα τα παραπάνω εξηγούν τον λυσσαλέο πόλεμο εκ μέρους της Αριστεράς στον χριστιανισμό, η οποία παράλληλα δε δείχνει να ενοχλείται από τον θρησκευτικό φανατισμό των αλλογενών καλεσμένων της, εφ’ όσον αυτοί μπορούν να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της. Για την Αριστερά η μόνη αληθινή – αν και όχι θεϊκού περιεχομένου – θρησκεία είναι ο μαρξισμός και σ’ αυτόν παραμένει πιστή, ακολουθώντας με εντυπωσιακή ιδεολογική συνέπεια τα διδάγματα των αποστόλων του:
«Ολόκληρο το πρόγραμμα μας είναι θεμελιωμένο πάνω σε επιστημονική και, συνάμα, στην υλιστική ακριβώς κοσμοθεωρία. Γι’αυτό η εξήγηση του προγράμματος μας συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά και την εξήγηση για τις πραγματικές ιστορικές και οικονομικές ρίζες της θρησκευτικής θολούρας. Η προπαγάνδα μας συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά και την προπαγάνδα του αθεϊσμού. Η έκδοση της αντίστοιχης επιστημονικής φιλολογίας, που ως σήμερα την απαγόρευε αυστηρά και την καταδίωκε η απολυταρχική-δουλοπαροικιακή κρατική εξουσία, πρέπει ν’αποτελέσει τώρα έναν από τους τομείς της κομματικής μας δουλειάς. Τώρα θα βρεθούμε ίσως στην ανάγκη ν’ακολουθήσουμε τη συμβουλή που έδωσε κάποτε ο Ένγκελς στους γερμανούς σοσιαλιστές: μετάφραση και μαζική διάδοση της γαλλικής διαφωτιστικής και αθεϊστικής φιλολογίας του XVIII αιώνα.» (Λένιν, «Σοσιαλισμός και Θρησκεία», 3/12/1905)
Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω, πως όποιος παπαγαλίζει τα επιχειρήματα της αριστεράς κι επιδεικνύει το ίδιο μένος με την αριστερά απέναντι στον χριστιανισμό, θα πρέπει να κάνει μια αναθεώρηση των αξιών του. Είναι πιθανόν να βρίσκεται στη λάθος πλευρά… Δε νοείται να δηλώνει κανείς εθνικιστής και να χτυπά έναν εκ των τεσσάρων πυλώνων του έθνους.


ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.