ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ : ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΕΦΑΛΙ. ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΑ ΤΑ ΓΕΩΘΕΡΜΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΣΕ ΟΡΥΚΤΑ, ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ Η ΚΑΘΕΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΦΘΗΝΗ ΠΡΩΤΗ ΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη. 

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε -κατά προσέγγιση διότι δεν έχουμε ακριβή στοιχεία- το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ στο τέλος της ανάρτησης θα βρεί σημειώσεις ώστε το όλο θέμα να γίνεται κατανοητό. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

***

 

Ανατοκισμός και παρασιτική οικονομία. Τα είχαν προείπει ο Δ.Μπάτσης και ο Ν.Κιτσίκης.

 

Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος επισημαίνει στην συζήτηση με τον Κώστα Χούντα: Ο Νικόλαος Κιτσίκης, πρύτανης του Πολυτεχνείου Αθηνών, σημειώνει στο μνημειώδες έργο του Δ.Μπάτση ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα'' : 

 

''...ο Δ. Μπάτσης βλέπει τον πλούτο του ελληνικού εδάφους και υπεδάφους όχι μόνον σαν μια πηγή εθνικού εισοδήματος... αλλά και σαν στοιχείο που θα βοηθήσει ''την πραγματοποίηση της εσωτερικής συσσώρευσης σε μεγάλη κλίμακα, συσσώρευσης που ματαιώνεται με την εξάρτηση της οικονομίας μας απο την αγορά του εξωτερικού'' και με την προσπάθεια της ''τοκογλυφικής δράσης του ντόπιου κεφαλαίου μέσα απο μορφές τεχνητού μονοπωλίου''.

Συνεχίζει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος: ο Αριστοτέλης γράφει πως ''Τόκος πάντων δεινών εστί''. Τότε που τα έγραφε αυτά ο Δ. Μπάτσης ο τόκος ήταν 8%. Στην Ιαπωνία όμως ήταν 1,25%. Το χρήμα που φυλάσσεται πχ για ένα χρόνο αποδίδεται με επιπλέον τόκο, απο το αρχικό κεφάλαιο. Δηλαδή αποδίδεται σε κάποιον που δεν παράγει, επιπλέον απο το αρχικό κεφάλαιο που είχε καταθέσει. Όσο λοιπόν χαμηλότερος είναι ο τόκος τόσο λιγότεροι άνθρωποι ζουν παρασιτικά και εργάζονται σε παρασιτικές εργασίες. Η Ελλάδα είναι γεμάτη με παρασιτικές εργασίες.

Όταν έχεις δικά σου χρήματα, κεφάλαια κε Χούντα, τι να τους κάνεις τους ξένους; Αυτά επισημαίνει ο καθηγητής Ν. Κιτσίκης στον πρόλογο του βιβλίου του Δ.Μπάτση. Και αυτό που αναφέρει ''τοκογλυφικής δράσης του ντόπιου κεφαλαίου μέσα απο μορφές τεχνητού μονοπωλίου'' προφητικά εννοεί εδώ ο καθηγητής Ν. Κιτσίκης και την Τράπεζα της Ελλάδος. Δηλαδή το κράτος δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να σηκώσει κεφάλι. Κι έρχεται η κυβέρνηση Ράλλη (1980) η οποία όχι μόνον αυξάνει τα επιτόκια αλλά έρχεται και κάνει νόμο του κράτους την εντολή 289 της Νομισματικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος -που δεν υπάρχει αντίστοιχο πουθενά στον κόσμο- και διέλυσε τον τόπο μας. Και όταν καταρρίφθηκε αυτός ο επαίσχυντος νόμος 1083/30.10.1980 το 1996 έρχεται ο υπ.οικονομικών Παπαντωνίου του Κ.Σημίτη και τον υποστηρίζει και δηλώνει πως δεν αναγνωρίζει αναδρομικά καμία αποζημείωση (1). 

***

Και συνεχίζει ο Ν.Κιτσίκης στον πρόλογο του βιβλίου ''Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα'': ''...δικαιολογείται έτσι η μελλοντική προοπτική που εκφράζει το κήρυγμα (του Δ.Μπάτση) : ''Αξιοποιείστε τον φυσικό πλούτο κάθε τόπου στον ανώτερο δυνατό βαθμό''.

Και αυτό είναι η ουσία κε Χούντα. Τι έχουμε αξιοποιήσει απο τον ελληνικό πλούτο; Ουσιαστικά ούτε το 5%. Τον λιγνίτη μερικώς, τις υδατοπτώσεις ελάχιστα, το φυσικό αέριο καθόλου, την γεωθερμία καθόλου. Αντιδρούν οι κάτοικοι για την γεωθερμία γιατί; Ατμός είναι που γυρνάει μια τουρμπίνα. Ξέρετε πόσα γεωθερμικά πεδία έχουμε στην Ελλάδα; Ανεξάντλητα και πάνε στην θάλασσα. Θερμοπύλες δεν λέει σε πολλά σημεία της Ελλάδος; Θερμές πύλες δηλαδή εξαιτίας της γεωθερμίας. Είναι δυνατόν να μην αξιοποιούμε την γεωθερμία σε τεράστια θερμοκήπια που θα έπρεπε να έχουμε κατασκευάσει και να εισάγουμε λουλούδια απο την Ολλανδία; Είναι δυνατόν;

Γιατί δεν κατασκευάζει το κράτος φράγματα; Ξέρετε σε πόσα σημεία στον Ελλαδικό χώρο μπορούμε να κατασκευάσουμε φράγματα; Και αφήνουμε το νερό και τρέχει στην θάλασσα. Σημειώνω δε ό,τι η κατασκευή φράγματος είναι ευεργετική για όλη την γύρω περιοχή για δεκάδες λόγους.

 

Γεωθερμικά πεδία στην Ελλάδα

 

***

Τόσο έχουν αποκρύψει απο τον ελληνικό λαό την στρατηγική αξία της γεωργο-κτηνοτροφίας ώστε ακόμη κι ένας πρύτανης του Πολυτεχνείου, μοναδικός στην επιστημοσύνη του, όπως ο Νικόλαος Κιτσίκης, εξαιτίας βέβαια του ό,τι δεν είναι η ειδικότητά του δεν αναφέρει τίποτε γι΄αυτήν στον μνημειώδη προλογό του στο βιβλίο του Δ. Μπάτση.

Αναλογιστείτε κε Χούντα, 10 εκατομμύρια έλληνες με 2.000 δρχ (1997) για την διατροφή τους, είναι 20 δις δρχ και με 365 ημέρες είναι 7,5 τρις δρχ. Και απο τα 7,5 αυτά τρις το έτος, το 1 τρις δρχ το έδωσε για γάλα, κρέας, τυρία (εισαγωγές). Είμαστε κε Χούντα χαμένοι απο χέρι πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε συζήτηση περί ανορθώσεως της ελληνικής οικονομίας.

Λυπάμαι κε Χούντα που είμαι κάτοικος μιάς χώρας που η κυβέρνησή της είναι προδοτική, οργανωμένα προδοτική εις βαθμόν ανεπίτρεπτον.

 

*** 

Πλούσιοι σε ορυκτά. Ανύπαρκτη η καθετοποιημένη παραγωγή. Ωφέλεια μόνον για τους ξένους.

 

Κι επανέρχομαι στον πρόλογο του πρύτανη Ν. Κιτσίκη στο βιβλίο του Δ.Μπάτση. Γράφει μεταξύ άλλων ο Κιτσίκης: 

 

''Η ενεργειακή αξιοποίηση συμβαδίζει με την ανάπτυξη βαρειάς βιομηχανίας. Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σε σίδερο, σε αργίλιο, σε μαγνήσιο, που διαθέτει ο τόπος, η παραγωγή σόδας και νιτρικών ενώσεων είναι τα στερεά βάθρα που θα βαστάξουν επιβλητικό το οικοδόμημα της ελληνικής βιομηχανίας. Παράλληλα θα γίνει η εκμετάλλευση των άλλων ορυκτών. Το νικέλιο, το χρώμιο, το μαγγάνιο, το αντιμόνιο, το μολυβδαίνιο, το θειάφι, το βάριο, ο χαλαζίας, η σμύριδα ακόμη το χρυσάφι και το ασήμι, υπάρχουν στον τόπο μας. Η ορθολογική διάρθρωση της οικονομίας μας δεν μπορεί να αμελήσει τον ακριβέστερο προσδιορισμό τους και την εκμετάλλευσή τους''.

Προσέξτε τώρα σχετικά με το θειάφι. Λένε κάποιοι ό,τι όταν το πετρέλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θειάφι είναι κακής ποιότητας. Τι λέτε ρε παλιάνθρωποι; Το θειάφι και το πετρέλαιο είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Παίρνεις το θειάφι με το οποίο κάνεις το θειϊκό οξύ, το οποίο είναι η βάση της οποιασδήποτε χημικής βιομηχανίας. Για παράδειγμα χωρίς θειϊκό οξύ δεν γίνεται το αζωτούχο λίπασμα. 

 

ο Σ. Σοφιανόπουλος στο Κερί Ζακύνθου όπου έκανε την εξόρυξη πετρελαίου (εδώ)

 

Το βάριο. Ξέρετε τι είναι το βάριο; Στοιχείο της φύσεως. Η βαρυτίνη, ένα παρά πολύ βαρύ στοιχείο το οποίο χρησιμοποιείται και στις ακτινογραφίες εντέρου. Βαρύτης υπάρχει άφθονος στην Ελλάδα στις νήσους Μύκονος, Μήλος, Κίμωλος, Τυρός (παραθαλάσσια πόλη του Νομού Αρκαδίας). Την βαρυτίνη αυτή κε Χούντα την πέρνουν οι ξένοι, κυρίως Αμερικανοί, απο τα νησιά μας, την αλέθουν, την βάζουν σε μικρές συσκευασίες, τσουβάλια και απο εκεί την πουλάνε σε όλο τον κόσμο, την ελληνική βαρυτίνη. Κι εμείς ως Ελλάδα τι κερδίζουμε;

Επίσης γράφει ο Ν.Κιτσίκης για τον Χαλαζία, η ορεία κρύσταλλος, το τρίτο πιο σκληρό ορυκτό στον πλανήτη, διαμάντι, κορούνδιο και χαλαζίας. Γεμάτη η Ελλάδα μας με χαλαζία (3). 

 

****

 

Σημειώσεις: 

 

Σημείωση 1: Νόμος 1083/30.10.1980 ή νόμος των πανωτοκίων

 

Έχουμε γράψει σχετικά σειρά 5 αναρτήσεων σχετικά με τον επαίσχυντο αυτόν καταστροφικό νόμο. Δείτε εδώ το Α' μέρος κι εδώ το Ε' μέρος. Ενδεικτικά καταγράφουμε παρακάτω:

 

Εις τον νόμον αυτόν, εις το άρθρον 8, παράγραφος 6, υπάρχει η επίμαχος φράσις , «Η Νομισματική Επιτροπή δι'αποφάσεών της, δύναται να επιτρέπει τον άνευ οιουδήποτε χρονικού ή άλλου περιορισμού εκτοκισμών των οφειλομένων εις τα εν Ελλάδι λειτουργούντα πιστωτικά ιδρύματα τόκων». Την ιδίαν ημέραν εξεδόθη και η απόφασις 289 της Νομισματικής Επιτροπής.

Ο Νόμος 1083/1980 και η Απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής έγιναν σκοπίμως για να διαλύσουν την ελληνική βιομηχανία και παραγωγή γενικότερα.

Για παράδειγμα παίρνοντας ως υπόθεση εργασίας ότι το νόμισμα τότε, (δηλαδή η δραχμή) ήταν το σημερινό ευρώ και ότι κάποια βιομηχανία δανειζόταν από τις τράπεζες 1.000.000 ευρώ, στα δυο χρόνια θα όφειλε 2.000.000 ευρώ -διπλασιασμός του αρχικού κεφαλαίου!-, στα 10 χρόνια 32.000.000 ευρώ -32 φορές το αρχικό κεφάλαιο!- και στα 20 χρόνια 1.024.000.000 ευρώ! που φυσικά και η πιο κερδοφόρα επιχείρηση του πλανήτη να ήταν δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε καμία περίπτωση.

Κολοσιαίες επιχειρήσεις -αναφέρουμε ελάχιστα παραδείγματα- όπως η ΙΖΟΛΑ (ψυγεία, πλυντήρια, κουζίνες κλπ.), η ΧΡΩ.ΠΕΙ. (φάρμακα, όπλα, ζωοτροφές, τορπιλάκατοι κλπ.), ΜΑΛΚΟΤΣΗΣ (δίχρονες, τετράχρονες μηχανές, τρακτέρ), ΒΙΑΜΑΞ (αμαξώματα λεωφορείων, 3η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις), ΒΟΜΒΥΞ και ΒΟΜΒΥΚΡΥΛ (κλωστοϋφαντουργίες), ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ (κλωστοϋφαντουργίες), ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (ατμάμαξες, γέφυρες, πλοία), ΔΗΜΑΔΗΣ-ΚΑΝΑΚΗΣ (Βόλος-εργοστάσια πετρελαιοκινητήρων), ΑΞΕΛΟΣ (πετρελαιοκινητήρες), ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (πετρελαιοκινητήρες), ΕΛ.ΒΙ.Λ. (βιομηχανία λιπαντικών) διαλύθηκαν και τα περιουσιακά τους στοιχεία περιήλθαν στις τράπεζες με πρώτη εξ΄ αυτών την Εθνική Τράπεζα. Ο σπουδαίος οικονομολόγος Δ, Μπάτσης είχε επισημάνει τον αντεθνικό ρόλο των τραπεζών και κυρίως της Εθνικής τράπεζας ήδη από τη δεκαετία του 1940. (βλέπε εδώ)

Σημείωση 2: Η γεωθερμία στην Ελλάδα

Ο Ελλαδικός χώρος διαθέτει σημαντικές γεωθερμικές πηγές και των τριών κατηγοριών (υψηλής, μέσης και χαμηλής ενθαλπίας) τα οποία συναντώνται σε συγκριτικά οικονομικά βάθη (100-1500 μ). Επιγραμματικά, στην νότια Ελλάδα, τα δύο γεωθερμικά πεδία υψηλής ενθαλπίας στη Μήλο, τη Νίσυρο και στο ίδιο ηφαιστειακό τόξο το πεδίο των Μεθάνων και το Σουσάκι, ενώ στη βόρεια Ελλάδα (Δέλτα Νέστου, Λεκάνες Αλεξανδρούπολης, Μυγδονίας και Στρυμόνα) και σε νησιά του Αιγαίου (νότια Χίος, Λέσβος, Σαμοθράκη) εντοπίζονται επίσης σημαντικά γεωθερμικά πεδία μέσης, χαμηλής και ενδεχομένως υψηλής ενθαλπίας.

Η έρευνα για την αναζήτηση γεωθερμικής ενέργειας άρχισε ουσιαστικά το 1971 με βασικό φορέα το ΙΓΜΕ και μέχρι το 1979 (πριν από τη δεύτερη ενεργειακή κρίση) αφορούσε μόνο τις περιοχές υψηλής ενθαλπίας. Κατά την εξέλιξη των εργασιών η ΔΕΗ, σαν άμεσα ενδιαφερόμενη για την ηλεκτροπαραγωγή, ανέλαβε τις παραγωγικές γεωτρήσεις υψηλής ενθαλπίας και την ανάπτυξη των πεδίων, χρηματοδοτώντας επιπλέον τις έρευνες στις πιθανές για τέτοια ρευστά γεωθερμικές περιοχές. Συντάχθηκε ο προκαταρκτικός χάρτης γεωθερμικής ροής του ελληνικού χώρου, όπου φάνηκε ότι η γεωθερμική ροή στην Ελλάδα είναι σε πολλές περιοχές εντονότερη από τη μέση γήινη. Από το 1971 ερευνήθηκαν οι περιοχές: Μήλος, Νίσυρος, Λέσβος, Μέθανα, Σουσάκι, Καμένα Βούρλα, Θερμοπύλες, Υπάτη, Αιδηψός, Κίμωλος, Πολύαιγος, Σαντορίνη, Κως, Νότια Θεσσαλία, Αλμωπία, Σιντική, Βισαλτία, Ηράκλεια, περιοχή Ξάνθης, Σαμοθράκη και άλλες.

Στην Μήλο και Νίσυρο έχουν ανακαλυφθεί σπουδαία γεωθερμικά πεδία και έχουν γίνει γεωτρήσεις παραγωγής (5 και 2 αντίστοιχα). Στην Μήλο μετρήθηκαν θερμοκρασίες μέχρι 325 °C σε βάθος 1000 m. και στην Νίσυρο 350 °C σε βάθος 1500 m. Οι γεωτρήσεις αυτές θα μπορούσαν να στηρίξουν μονάδες ηλεκτροπαραγωγής 20 και 5 ΜW, ενώ το πιθανό συνολικό δυναμικό υπολογίζεται να είναι την τάξης των 200 και 50 MW αντίστοιχα.

Στην Βόρεια Ελλάδα η γεωθερμία προσφέρεται για θέρμανση, θερμοκήπια, ιχθυοκαλλιέργειες κ.λ.π. Στην λεκάνη του Στρυμόνα έχουν εντοπισθεί τα πολύ σημαντικά πεδία Θερμών - Νιγρίτας, Λιθότοπου - Ηράκλειας, Θερμοπηγής - Σιδηρόκαστρου και Αγκίστρου. Πολλές γεωτρήσεις παράγουν νερά μέχρι 75 °C, συνήθως αρτεσιανά και πολύ καλής ποιότητας και παροχής. Μεγάλα και μικρότερα γεωθερμικά θερμοκήπια λειτουργούν στην Νιγρίτα και το Σιδηρόκαστρο.

Στην πεδινή περιοχή του Δέλτα Νέστου έχουν εντοπισθεί δύο πολύ σημαντικά γεωθερμικά πεδία, στο Ερατεινό Χρυσούπολης και στο Ν. Εράσμιο Μαγγάνων Ξάνθης. Νερά άριστης ποιότητας μέχρι 70 °C και σε πολύ οικονομικά βάθη παράγονται από γεωτρήσεις στις εύφορες αυτές πεδινές περιοχές. Στην Ν. Κεσσάνη και στο Πόρτο Λάγος Ξάνθης, σε μεγάλης έκτασης γεωθερμικά πεδία, παράγονται νερά θερμοκρασίας μέχρι 82 °C.

Στην λεκάνη των λιμνών Βόλβης και Λαγκαδά έχουν εντοπισθεί τρία πολύ ρηχά πεδία με θερμοκρασίες μέχρι 56 °C. Στην Σαμοθράκη υπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχεία καθώς γεωτρήσεις βάθους μέχρι 100 μ. συνάντησαν νερά της τάξης των 100 °C.

 

 

Για πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την αξιοποίηση της γεωθερμίας διαβάστε εδώ. 

 

***

Σημείωση 3: Χαλαζίας 

 

Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις στην θέση Βούδια της Μήλου

 

 

Ένας μεγάλος αριθμός χαλαζιακών φλεβών, συνήθως μικρών διαστάσεων, τέμνει τα μεταμορφωμένα πετρώματα της Ροδοπικής, Σερβομακεδονικής, Πελαγονικής και Αττικοκυκλαδικής Ζώνης. Επίσης, μικρές αποθέσεις χαλαζιακής άμμου έχουν εντοπιστεί στο Άργος Ορεστικό Καστοριάς και χαλαζιακών κροκαλών 400.000 τόνων στην Αχλάδα Φλώρινας. Επιπλέον, πυριτιόλιθος έχει εντοπιστεί στο Δορίσκο Έβρου και πορσελανίτες στην Αριδαία και Κοζάνη. Ο χαλαζίας της Ρούσσας Έβρου είναι πολύ καλής ποιότητας, δεν έχει όμως εξορυχθεί ακόμη. Χαλαζιακή άμμος 1,2 εκατ. τόνων έχει εντοπιστεί στο Σκαλοχώρι Κοζάνης, που μετά από επεξεργασία έδωσε 94-96% SiO2 και 0,04-0,08% Fe. Άμορφη πυριτία με τη μορφή του οπάλιου-Α ή/και οπάλιου-CT βρίσκεται στη Μήλο, σχηματίζοντας σημαντικές αποθέσεις με περιεχόμενο >92% SiO2 που σχεδόν όλο είναι άμορφο, με μεγάλη δραστικότητα και μεγάλη ειδική επιφάνεια (25-30 m2/g για μεγέθη κόκκων <65 μm). Είναι προϊόν υδροθερμικής εξαλλοίωσης των όξινων ηφαιστειακών πετρωμάτων. Κοιτάσματα γαλακτώδους χαλαζία βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη (Εξαμίλι), στο Κιλκίς, στη Χαλκιδική, στη Λάρισα, στα Τρίκαλα, στην Κοζάνη και στην Ημαθία. Τα ενδεικτικά αποθέματα χαλαζία και άμορφης πυριτίας είναι 5 εκατ. τόνοι.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 

http://hellas-economy.blogspot.com/2021/09/blog-post.html 

ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Γράφει ο Αλέξανδρος Καρράς

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήταν ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της νεότερης Ελλάδος. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου  1851 στη Σκιάθο. Ήταν γιος ιερέα κι έτσι από μικρή ηλικία έγινε βαθύτατα χριστιανός. Ζούσε πάντοτε λιτά, σχεδόν ασκητικά κατά πολλούς. Ήταν τακτικός ψάλτης σε ένα εκκλησάκι στο Μοναστηράκι. Έγραψε πολλά διηγήματα κι όλα ήταν σε πνεύμα χριστιανικό. Σήμερα ο Παπαδιαμάντης έχει «αποβληθεί» από την παιδεία του κοινοβουλευτικού ανθελληνικού κι άθεου κράτους που τολμά να μεταχειρίζεται το όνομα «Ελλάς». Ο Παπαδιαμάντης πέθανε στις 3 Ιανουαρίου του 1911.

Ο Παπαδιαμάντης είχε γράψει κατά των πολιτικών, των εκλογών και των βουλευτών σε σκληρή γλώσσα. Στην εποχή του Παπαδιαμάντη δεν είχε εμφανιστεί ο Φασισμός. Αν ζούσε σήμερα και έγραφε όλα αυτά θα τον πολεμούσαν όλο το κοινοβουλευτικό καθεστώς και οι δημοσιογράφοι. Θα τον αποκαλούσαν «φασίστα», «ναζί», «ακροδεξιό στοιχείο», «νοσταλγό της Χούντας» και θα ισχυρίζονταν πως πρέπει να προστατευτεί η δημοκρατία από τις ακραίες απόψεις του! Αλλά αφού δε ζει στις μέρες μας το πράγμα είναι πιο εύκολο. Τον έβγαλαν και τον αποσιώπησαν από την εκπαίδευση των παιδιών μας. Ο Φώτης Κόντογλου είχε γράψει ένα άρθρο για τον «Άγιο της λογοτεχνίας» και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «o Παπαδιαμάντης είναι η Ελλάδα κι η Ορθοδοξία, που η δύναμή της πληθαίνει με τη φτώχεια, με την αγωνία, με τα μαρτύρια». Στην Ελλάδα όμως του φιλελεύθερου Διαφωτισμού και της δυτικοπληξίας ο Παπαδιαμάντης κι η ορθόδοξη πίστη δεν χωράνε.

Ας θυμηθούμε τι έγραφε για τους πολιτικούς:

«Ἡ γενεαλογία τῆς πολιτικῆς εἶναι συνεχὴς καὶ γνησία κατὰ τοὺς προγόνους. Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ πενία ἔτεκε τὴν πεῖναν. Ἡ πεῖνα παρήγαγε τὴν ὄρεξιν. Ἡ ὄρεξις ἐγέννησε τὴν αὐθαιρεσίαν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν λῃστείαν. Ἡ λῃστεία ἐγέννησε τὴν πολιτικήν. Ἰδοὺ ἡ αὐθεντικὴ καταγωγὴ τοῦ τέρατος τούτου. Τότε καὶ τώρα, πάντοτε ἡ αὐτή. Τότε διὰ τῆς βίας, τώρα διὰ τοῦ δόλου… καὶ διὰ τῆς βίας. Πάντοτε ἀμετάβλητοι οἱ σχοινοβάται οὗτοι, οἱ Ἀθίγγανοι, οἱ γελωτοποιοὶ οὗτοι πίθηκοι (καλῶ δὲ οὔτω τοὺς λεγομένους πολιτικούς). Μαῦροι χαλκεῖς κατασκευάζοντες δεσμὰ διὰ τοὺς λαοὺς ἐν τῇ βαθυζόφῳ σκοτίᾳ τοῦ αἰωνίου ἐργαστηρίου των… » (Οι έμποροι των εθνών)

Στην εφημερίδα Ακρόπολις του 1896:

Τις ημύνθη περί πάτρης;

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι ‘γυφτοχαρατζήδες’, τώρα σε ‘αθεώνουν’ οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι. Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν ‘φούρνους με καρβέλια’, δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού. Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον. Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Απόσπασμα από άρθρο με τίτλο «Άϊ μου Γιώργη» στις 23 Απριλίου 1892 δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Ακρόπολις»:

«Και οι όσιοι…α! οι πλείστοι των σημερινών οσίων, των επισήμων και μακροχειρίδων οσίων της Ελλάδος μας, αν ερωτηθώσι να είπωσι, προς φωτισμόν του ποιμνίου, πότε ήκμασες, θα δυσκολευθώσι ν’ απαντήσωσιν αν εμαρτύρησες επί Διοκλητιανού ή επί Δεκίου, αν υπήρξες προ Χριστού ή μετά Χριστόν! Αφού το έχουν ως εντροπήν των το ν’ αναγινώσκωσι κάποτε επ’ εκκλησίας τους βίους και τα μαρτύρια των αγίων! Τι χρειάζονται αυτά; Δεν είναι προτιμότερον ν’ αναγινώσκωνται εν τη ώρα του Κοινωνικού, αι διακηρύξεις των δημάρχων, των εφόρων, και των επάρχων, περί φόρου οικοδομών, περί δηλώσεως των σικυώνων και περί…εκλογών;

Α! Αι εκλογαί, αατή είναι η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφότου ηλευθερώθημεν, αφότου δηλαδὴ μετηλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα, ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον, όπως μη αποδειχθῆ ψευδὲς το δημώδες λόγιον· “Άλλαξε ο Μανολιὸς κι έβαλε τα ρούχ’ αλλοιώς”. Ως να εχρειάζετο τίποτε άλλο, ειμή εις ευσεβὴς βασιλεύς, Χριστὸς Κυρίου, ο μόνος αρμόδιος νὰ εκλέγη τους συμβούλους καὶ τοὺς στρατηγούς του, και εν μόνω τω “εν τούτω νίκα” ισχυρὸς και αήττητος.

Αλλ’ είθε ν’ ανατείλη ταχύτερον, Άη μου Γιώργη, η ευλογητή εκείνη ημέρα της αναστάσεως του Γένους και έθνος τοσούτον έχον πεςρικείμενον νέφος μαρτύρων, τοσούτους μετά σου πρέσβεις προς Θεόν, εκ του αίματός του και εκ των σπλάχνων του, δεν μέλλει ποτέ να εγκαταλειφθή υπό του Θεού των πατέρων του. Είθε ν’ ανατείλη η ημέρα εκείνη, ως τάχιστα, λεβέντη μου αστραπόμορφε και πρώτε καβαλάρη, ‘Αη μου Γιώργη, είθε!»

Τέλος, ας διαβάσουμε κι ένα απόσπασμα από το «Λαμπριάτικο Ψάλτη» του, όπου περιγράφει και αναλύει το πραγματικό πρόβλημα του Έλληνα που φράγκεψε:

«Ἄγγλος ἢ Γερμανὸς ἢ Γάλλος δύναται νὰ εἶναι κοσμοπολίτης ἢ ἀναρχικὸς ἢ ἄθεος ἢ ὁ,τιδήποτε. Ἔκαμε τὸ πατριωτικὸν χρέος του, ἔκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπαγγέλλεται, χάριν πολυτελείας, τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Ἀλλὰ Γραικύλος τῆς σήμερον, ὅστις θέλει νὰ κάμῃ δημοσίᾳ τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην, ὁμοιάζει μὲ νᾶνον ἀνορθούμενον ἐπ᾿ ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάσῃ εἰς ὕψος καὶ φανῇ καὶ αὐτὸς γίγας. Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, τὸ δοῦλον, ἀλλ᾿ οὐδὲν ἧττον καὶ τὸ ἐλεύθερον, ἔχει καὶ θὰ ἔχῃ διὰ παντὸς ἀνάγκην τῆς θρησκείας του. Τὸ ἐπ᾿ ἐμοί, ἐνόσω ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω πάντοτε, ἰδίως δὲ κατὰ τὰς πανεκλάμπρους ταύτας ἡμέρας, νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστόν μου, νὰ περιγράφω μετ᾿ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφῶ μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια ἑλληνικὰ ἤθη».

Ο Γραικύλος δεν δύναται να συγκινηθεί από τον Παπαδιαμάντη και τα διηγήματά του, διότι σε αυτά περιγράφεται ο ελληνικός τρόπος ζωής, που πλέον αντικαταστάθηκε από τον αμερικάνικο, και τα έθιμα και η πίστη του ορθόδοξου χριστιανισμού, στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με το ελληνικό περιβάλλον. Ο Γραικύλος δε συγκινείται πια από οτιδήποτε θυμίζει τις ρίζες του. Γι’ αυτό κι είναι γραικύλος και ουδείς από την Δύση τον υπολογίζει και τον σέβεται. Ο Γραικύλος είναι ένας φορολογούμενος Ευρωπαίος πολίτης που πιθηκίζει οτιδήποτε προέρχεται εκ της Δύσεως. Και πάλι ο Κόντογλου όμως καταδεικνύει το πρόβλημα του Έλληνα και τα λόγια του αυτή την εποχή είναι ίσως πιο επίκαιρα από ποτέ: «Οι Έλληνες είναι οι πιο πιστοί προσκυνητές της. Μόλις μαθευτεί πως η Μάγισσα έβγαλε κάτι «καινούριο», ή στη μόδα της φορεσιάς, ή στην τέχνη καμμιά καινούρια «τεχνοτροπία», ή κάποια νέα θεωρία, ή κανέναν καινούριο αναπτήρα, ή κάποιο άλλο «θαύμα» τέλος πάντων, τρέχουνε ποιος να πρωτοπροφτάξει να το πάρει ή να το μιμηθεί. «Είναι ευρωπαϊκό!», που θα πει: «Βασιλίκια διαταγή και τα σκυλιά δεμένα».

Δίπλα στο αντιδυτικό πνεύμα του Παπαδιαμάντη και του Κόντογλου η προτροπή του Περικλή Γιαννόπουλου αντηχεί: «Χτυπήσατε την ξενομανία, άνθρωποι της Ιδέας!»

 

ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

https://tritosdromos.gr/papadiamantis-politikoi/ 

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ : Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944

“…Στις 10 Ιουνίου 1944 ο τόπος μας γνώρισε μία από τις αγριότερες σφαγές που έγιναν ποτέ στον κόσμο. Διακόσιοι δεκαοκτώ συμπολίτες μας θανατώθηκαν από τους Ναζί του Χίτλερ χωρίς να μάθουν ποτέ το γιατί.
Ανάμεσα σ’αυτούς ανήμποροι γέροι, έγκυες γυναίκες, αβάπτιστα μωρά πρόσφεραν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας, την ειρήνη, τον πολιτισμό. “

Σάββατο 10 Ιουνίου 1944
Τα νέα από το μέτωπο ήταν καλά.
Ξημέρωνε μια ακόμα μέρα εργασίας και ελπίδας. Η μέρα της λευτεριάς και της ειρήνης κοντοζύγωνε. Τέσσερις μέρες πριν, στις 6 Ιουνίου, οι σύμμαχοι είχαν αποβιβαστεί στη Νορμανδία. Οι Γερμανοί κατακτητές βλέποντας να φτάνει το τέλος της αυτοκρατορίας τους καταλαμβάνονται από αμόκ καταστροφής. Βγάζουν διαταγές γενοκτονίας.

“Ένας Γερμανός σκοτωμένος – πενήντα Έλληνες, δέκα Γερμανοί – ένα χωριό”

Ήθελαν να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους ώστε να πάψουν να ενισχύουν τις οργανωμένες ανταρτικές ομάδες που δρούσαν στην περιοχή. Έτσι στα πλαίσια των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων εκείνο το φοβερό πρωινό μια φάλαγγα επτά αυτοκινήτων με γερμανούς στρατιώτες (2ος λόχος του 2ου τάγματος του 7ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας των Ες – Ες με έδρα την Λιβαδειά), ξεκίνησε από τη Λιβαδειά με κατεύθυνση προς το Δίστομο. Από αυτά τα δύο πρώτα που προπορεύονταν αρκετά, ήταν Ελληνικά επιταγμένα, γεμάτα με Γερμανούς στρατιώτες ντυμένους μαυραγορίτες. Αυτοί θα πρωτοκτυπούσαν τους αντάρτες που ανύποπτοι θα πλησίαζαν τα αυτοκίνητα και θα ενισχύονταν από τη δύναμη που θα ακολουθούσε.

Από τον Καρακόλιθο και μετά σκορπούν το θάνατο. Σκοτώνουν πέντε και συλλαμβάνουν σαν ομήρους δώδεκα αγρότες ενώ θέριζαν.

Στη διασταύρωση Διστόμου – Αράχωβας συναντιούνται με άλλα 60 αυτοκίνητα γεμάτα Γερμανούς στρατιώτες που έρχονταν από την Άμφισσα με κατεύθυνση προς το Δίστομο.

Μπαίνουν στο Δίστομο. Οι κάτοικοι είναι ανυποψίαστοι. Βλέποντας όμως τους ομήρους ανησυχούν. Η φάλαγγα ήταν πρωτόφαντα μεγάλη. O επικεφαλής καλεί τον Πρόεδρο και τον παπά τον χωριού από τους οποίους ζητά πληροφορίες για τις κινήσεις των ανταρτών στην περιοχή. Μη μπορώντας να μάθουν, αφού τοποθέτησαν στα υψώματα γύρω από το χωριό φυλάκια για τον έλεγχο και εκφοβισμό, επιδίδονται σε λεηλασίες.

Το μεσημέρι τα δύο επιταγμένα Ελληνικά αυτοκίνητα με τους μεταμφιεσμένους Γερμανούς στρατιώτες κατευθύνθηκαν προς τον ‘Όσιο Λουκά. Λίγο πριν από το χωριό Στείρι δέχθηκαν επίθεση από τμήμα ανταρτών του ΕΛΑΣ (11ος λόχος του 3ου τάγματος, του 34ου συντάγματος), που είχε στήσει ενέδρα. Η μάχη ήταν σκληρή και κράτησε δύο ώρες περίπου. Το αντάρτικο τμήμα υποχώρησε μπροστά στον όγκο των Γερμανικών δυνάμεων που μόλις άκουσε πυροβολισμούς έφτασε στο Δίστομο. Οι απώλειες όμως των Γερμανών ήταν μεγάλες. Από τα δύο πρώτα αυτοκίνητα σώθηκαν ένας στρατιώτης και ένας οδηγός. Σκοτώθηκαν 40 Γερμανοί. στρατιώτες περίπου. Ο επικεφαλής αξιωματικός Τεο, τραυματίζεται βαριά και λίγο αργότερα στο Δίστομο ξεψυχά.
‘Ύστερα από τη συμπλοκή η Γερμανική φάλαγγα επέστρεψε στο Δίστομο. Αμέσως εκτελεί τους 12 ομήρους μπροστά στο Δημοτικό Σχολείο.

Κι εδώ αρχίζει η τραγωδία του Διστόμου. Οι κάτοικοι, όσοι δεν κατάφεραν να διαφύγουν νωρίτερα από το Διάσκελο, τη μόνη αφύλακτη διάβαση, κλείνονται έντρομοι στα σπίτια τους.Τους έρημους δρόμους του χωριού διατρέχουν εξαγριωμένοι στρατιώτες με εφ’ όπλου λόγχη. Μπαίνουν στα σπίτια, σκοτώνουν, καίνε, σφάζουν και βιάζουν.

Γυναίκες, άνδρες, παιδιά, γέροι, γριές ακόμα και βρέφη λίγων ημερών πέρασαν από τον ίδιο τρομακτικό Γολγοθά. Απαίσιοι ακούγονται οι θρήνοι και οι οιμωγές αυτών που ξεψυχούν. Νέοι Ηρώδεις οι εκπολιτιστές του Χίτλερ μακελεύουν τα παιδάκια του Διστόμου.

Στο Δίστομο έγιναν αυτά. Θα γίνονταν κι άλλα. Μα ήρθε η νύχτα και οι δολοφόνοι φοβήθηκαν και έφυγαν. Τώρα στο χωριό απλώνεται η γαλήνη του Νεκροταφείου για πολλή ώρα.Μα σιγά – σιγά ξύπνησε το Δίστομο. Και τότε ακούστηκαν οι θρήνοι των παιδιών που έρημα κλαίγαν τους γονείς τους και οι γόοι των γερόντων. Ακούγονταν ακόμη και κάποια παράξενα γέλια και τραγούδια αυτών που παραφρόνησαν, μπροστά στη φρίκη που έζησαν.

Μέσα στη νύχτα μικρά παιδιά πήραν τους σκοτεινούς δρόμους προσπαθώντας να φτάσουν στα κοντινά χωριά. ‘Ένα καραβάνι παιδιών που γύρευε ένα ανθρώπινο χέρι για να σκουπίσει τα δάκρυα από τα μουτράκια τους και να δώσει απάντηση στο ερωτηματικό: Γιατί τους σκότωσαν;”

Μετά τον πόλεμο και την ήττα των Γερμανών ο Διοικητής των Γερμανικών δυνάμεων που διέπραξαν το πανανθρώπινο έγκλημα του Διστόμου Χάνς Ζάμπελ συνελήφθη στο Παρίσι και εκδόθηκε από τις Γαλλικές αρχές στην Ελλάδα, ενώ όμως ήταν προφυλακισμένος και επρόκειτο να προσαχθεί σε δίκη ζητήθηκε από την Κυβέρνηση της τότε Δ. Γερμανίας και εστάλη σ’ αυτή, όπου σύμφωνα με πληροφορίες παραμένει σήμερα ελεύθερος.” ΔΙΣΤΟΜΟ 1994

Η διερεύνηση και ο εμπλουτισμός των γεγονότων και των στοιχείων της σφαγής είναι υπόθεση της παγκόσμιας κοινότητας και του κάθε ελεύθερα σκεπτόμενου πολίτη. Ήδη διάφοροι ερευνητές και ιδιαίτερα Γερμανοί, όπως ο ιστορικός Ντίτερ Μπέγκεμαν, Dieter Begemann, κυκλοφορούν νέα στοιχεία για την σφαγή του Διστόμου.
Σύμφωνα με αυτά, η μονάδα που ανέλαβε την απάνθρωπη αυτή επιχείρηση ήταν η 4η Μεραρχία Τεθωρακισμένων(PANZER) Γρεναδιέρων της Αστυνομίας των S.S. O Tεό που αναφέρεται ως αξιωματικός, πιθανότατα ήταν ο διερμηνέας τους και διερευνάται και η Ελληνική καταγωγή του.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ

[Ἓλληνες ὂντες βαρβάροις δουλεύσομεν; ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Τήλεφος ]

  

Τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου 

νομικού και επιστήμων οικονομικής και κοινωνικής διοικήσεως

Μιλοῦν γιὰ Δυτικό πολιτισμό. Γιὰ ἕναν “πολιτισμό” ποὺ ἔχει πρὸ πολλοῦ χρεωκοπήσει καί πού συνεχίζει νὰ ἀφήνει πίσω του ἀποστήματα χρεωκοπίας. Μιλοῦν γιὰ "συνεννόηση". Καιροσκοπῶντας, ἐπιλέγουν τὴν μόνη ὁδὸ ποὺ δὲν καλλιεργεῖ τὴν Ἑλληνικὴ Συνείδηση. Τὴν ὁδὸ ποὺ δὲν συναντᾶ τὶς λεωφόρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου.

Ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸ ἐγχειρίδιο τῆς νέας πραγματικότητος.

Κάποτε οἱ ραγιᾶδες ἦταν φιλήκοοι τῶν ξένων γιὰ νὰ φυλαχτοῦν ἀπὸ τὸν σουλτᾶνο. Σήμερα;

Σήμερα τεντώνουμε τ' αὐτιά μας στὶς ἀπάτες καὶ τὶς μηχανορραφίες τῶν ξένων. Πόσο ἄβουλοι γίναμε.

Ἡ Χώρα μας, ὁ Παράδεισος ἐπὶ Γῆς, ἔχει μετατραπεῖ σὲ χῶρο ἐναπόθεσης πάσης φύσεως ἀποβλήτων. Εἶναι σχεδὸν ἀδύνατον νὰ ἐντοπίσει κανεὶς κάτι γηγενές, κάτι ἀξιόλογο. Ἀντ' αὐτοῦ, φρίκη. Παντοῦ βρωμιά. Δυτικῆς ἐμπνεύσεως μὲ τριτοκοσμικῆς προελεύσεως πρῶτες ὗλες. Δίχως ἴχνος ντροπῆς, συζητοῦν μὲ τὸ Βερολῖνο ἀπὸ τὴν μονιμοποίηση, δηλαδή τὴν νομιμοποίηση τῶν παρανόμων μεταναστῶν, τὴν διαχείριση τοῦ ἐνεργειακοῦ πλούτου, μέχρι καὶ τὸν παροπλισμό τοῦ σκάφους ποὺ λέγεται Ἑλλάς. Ἐπί πληρωμῇ. Ἡ φρίκη ποὺ πλησιάζει. Ἡ Πατρίδα μας ἄντρο ἐγκληματικότητας. Μιὰ ἀπάνθρωπη σύγχυση ποὺ ἐξελίσσεται σὲ ἄθλιο ἐφιάλτη.

Ἡ νέα πραγματικότητα.

Κατὰ συρροὴν τρομοκρατικὲς ἐνέργειες. Φυσικὲς καὶ πνευματικές καταστροφές. Δολοφονίες. Οἰκονομικοί, οἰκολογικοὶ, βιολογικοὶ καὶ πνευματικοὶ βιασμοί. Ἀναγκαστικὲς ἐπιτάξεις δημόσιας καὶ ἰδιωτικῆς περιουσίας, κατάχρηση ἐξουσίας. Μπαρκάρισμα Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα πρὸς τὸ ἄγνωστο. Τὴν ἴδια στιγμὴ, φόρτωμα καὶ εἰσαγωγὴ σαρκίων ἀπὸ τὰ πέριξ στὴν Ἑλλάδα.

Ἐντύπωση προκαλεῖ τὸ πῶς μπορεῖ νὰ σὲ ἔχουν καταδικασμένο σὲ θάνατο καὶ ὡστόσο νὰ σοῦ χαμογελοῦν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.

Ὁ Ἕλλην μετέωρος. Σὲ τόπο ἀνύπαρκτο. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε φυσιολογικὲς παραστάσεις στὸ μυαλὸ μας ὅταν μᾶς ἐξοντώνουν καὶ βιολογικὰ τόσο βίαια;

Ἡ φιλαυτία, ἡ φιλαρχία, ἡ μικρότητα καὶ ἡ σύγχυση ξεσκεπάζεται μὲ τὸν ἀπεχθέστερο τρόπο. Συμφωνίες, μνημόνια, δεσμεύσεις.

Μὲ αὐτὴ τὴν στάση δὲν ἀντιστέκεσαι σὲ καμμιὰ δύναμη.

Ἡ ἔλλειψη καλλιέργειας συνειδήσεως κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἐπαναπαύεται. Νὰ μὴν ἀσκεῖ κριτική. Καὶ ἡ κριτικὴ μένει στὴν ἀφηρημένη διεκδίκηση.

Ὕστερα ἀπὸ ὅτι ἔχουμε ζήσει ὡς Ἔθνος ἀλλά καὶ ὡς κράτος σὲ ποιὰ πολιτικὴ δράση νὰ πιστέψει ὁ Ἕλληνας;

Ἄραγε ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πῶς συλλογίζονται τὴν Ἑλλάδα; Ἔχουν ἄραγε καμμία σχέση μὲ τὶς παραστάσεις ἑνὸς Ἕλληνα; Τὶ νόημα μπορεῖ νὰ ἔχουν γιὰ αὐτοὺς τὰ λόγια τοῦ Θεμιστοκλῆ, τοῦ Λεωνίδα, τοῦ Παλαιολόγου, τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Αὐξεντίου; Θὰ ἔλεγε κανεὶς πὼς στέκουνται μὲ τὴν πλάτη γυρισμένη στὴν Ἑλλάδα.

Φίλτατε Ἀναγνώστη.

Ὅταν ἕνα Ἔθνος χάνει τὴν Πίστη, τὴ λαλιά καὶ τὰ παιδιά του, χάνει τὴν Ψυχή του, τὴν Ἄμυνά του. Χάνει τὸ Νόημα τῆς ὑπάρξεώς του.

Γιὰ πόσο ἀκόμη θὰ εἴμαστε πρωταγωνιστὲς καὶ θεατὲς στὸ φρικαλέο ἔγκλημα τοῦ ἀφανισμοῦ μας;

Τὸ γνωρίζουμε, τὸ βλέπουμε. Ὁ Μύλος τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς διπλωματίας δὲν πρόκειται νὰ σταματήσει.

Παλαιόθεν καὶ ὡς τώρα, ὁ Ἕλλην γεννιέται καί πεθαίνει Ἐλεύθερος. Ὄχι γιὰ νὰ ὑπακούει, ἀλλὰ γιὰ νὰ ζεῖ, νὰ δημιουργεῖ καὶ νὰ κοινωνεῖ τὸ Αἰώνιο, δηλαδή τὸ Ἀληθές.

Ἡ Ἀρετή, τὸ Ἦθος καὶ ἡ Συλλογικὴ Συνείδηση δὲν ἀλέθονται.

Ὁ δεσμός ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα σὲ πρόσωπα ποὺ μοιράζονται τοὺς ἴδιους πόθους, τὶς ἴδιες Ἀξίες, ἀποκαλύπτεται. Δὲν ὀμνύουμε στὴν διχόνοια. Δὲν ὀμνύουμε στὴν πονηρία τῶν ξένων.

Ὁ Ποιητὴς λέει:

Πάντα ὅσα εἰς τὴν καρδίαν μας

εἶναι ἀκριβῆ, δὲν πρέπουσιν

εἰς ἄνδρας ποὺ τρομάζουν

ἔμπροσθεν εἰς ἀνόητον

βάρβαρον σκῆπτρον.

Ἐάν ἐπιλέξουμε νὰ ζήσουμε ἑνωμένοι, μὲ ἕνα συμφέρον, μὲ ἕναν Σκοπό, μὲ μία κίνηση ὅλοι, ποιός θὰ μᾶς σταματήσει;

Καιρός ν' ἀπαγκιστρωθοῦμε ἀπό τὴν χαμηλή σφαῖρα στὴν ὁποία ἔχουμε ὑποπέσει.

.

Μὲ Ἀγάπη καὶ Σεβασμό,

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

3 Ἰουνίου 2022

Ι.ΚΑΡΑΓΚΙΟΥΛΟΓΛΟΥ

ΠΩΣ Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ

Μέ ἀφορμή τήν ἀπώλεια τοῦ ἥρωος Κωνσταντίνου Κόρκα – Φεύγουν οἱ τελευταῖοι Ἕλληνες πού ἔζησαν τόν δύσκολο 20ό αἰῶνα μέ τά ὅπλα στά χέρια – Γιά νά μαθαίνουν οἱ νεώτεροι.

O ΘΑΝΑΤΟΣ τοῦ στρατηγοῦ Κωνσταντίνου Κόρκα, τόν ὁποῖο χθές ὑπεδέχθη ἡ ἑλληνική γῆ τήν ὁποία ὑπηρέτησε μέ αὐταπάρνηση καί ξεχωριστή αἴσθηση καθήκοντος, σημαίνει τό τέλος μιᾶς ἐποχῆς. Φεύγουν οἱ τελευταῖοι ἀπό τούς μεγάλους ἐκείνους Ἕλληνες πού πέρασαν τά δύσκολα χρόνια τοῦ 20οῦ αἰῶνος μέ τό ὅπλο στό χέρι ὑπηρετῶντας τήν πατρίδα. Ξεχωρίζουν ἀνάμεσά τους οἱ ἥρωες τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Κράτησαν ψηλά τήν σημαία ἀπό τήν Μέση Ἀνατολή μέχρι τά νησιά τοῦ Αἰγαίου ἀπό ὅπου ἐξεδίωξαν τούς Γερμανούς ἐγκαίρως, ὥστε αὐτά νά περάσουν στήν ἑλληνική κυριαρχία, ἀλλά καί στά βουνά τοῦ Γράμμου καί τοῦ Βίτσι καταστέλλοντας τήν ξενοκίνητη κομμουνιστική ἀνταρσία.

Πολλοί λίγοι συνειδητοποιοῦν ὅτι οἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἱεροῦ Λόχου στά νησιά ὑπῆρξαν καθοριστικές γιά τήν ἀποτροπή τῆς ἀμφισβητήσεως τῆς κυριαρχίας μας καί γιά τήν ἐνσωμάτωση τῆς Δωδεκανήσου στόν ἐθνικό κορμό. Ἐπειδή ἡ παράμετρος αὐτή εἶναι σχεδόν λησμονημένη, θά ἀρχίσουμε τό σημερινό μας ἀφιέρωμα μέ τήν παράθεση τοῦ καταλόγου τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Ἱεροῦ Λόχου στό Αἰγαῖο. Γιά νά καταλάβουμε ὅλοι πώς ἄν τά νησιά μας εἶναι σήμερα ἑλληνικά, αὐτό ὀφείλεται στούς ἥρωες ἐκείνους πού ἔσπευσαν νά δώσουν τήν παρουσία τους, μήν ἀφήνοντας περιθώριο νά διεκδικήσουν τήν ἀνάληψη τῆς «προστασίας» τους οἱ ἐξ Ἀνατολῶν ἐπιτήδειοι οὐδέτεροι. Χωρίς πολλές λεπτομέρειες, θά παραθέσουμε τόν κατάλογο τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Καί μόνον ὁ ἐντυπωσιακός ἀριθμός τους ἀρκεῖ γιά νά καταλάβει κανείς τό μέγεθος τῆς προσφορᾶς τοῦ Ἱεροῦ Λόχου στήν Ἑλλάδα:

Ἀπόβασις καί παραμονή στήν Σάμο (31 Ὀκτωβρίου μέχρι 19 Νοεμβρίου 1943)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Σάμο (7 Μαρτίου μέχρι 18 Μαρτίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στά Ψαρά (30 Μαρτίου μέχρι 31 Μαρτίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Λέσβο (3 Ἀπριλίου μέχρι 4 Ἀπριλίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Ἴο (27/28 Ἀπριλίου μέχρι 28 Ἀπριλίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Ἀμοργό (29/30 Ἀπριλίου μέχρι 2 Μαΐου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Πάρο (9/10 Μαΐου μέχρι 18 Μαΐου 1944)

Δεύτερη καταδρομή στήν Σάμο (15 Μαΐου μέχρι 16 Ἰουνίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Χίο (27 Μαΐου μέχρι 5 Ἰουνίου 1944)

Εἰδική καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Λαγκάδα Χίου (9 Ἰουνίου 1944 μέχρι 19 Ἰουνίου 1944)

Εἰδική καταδρομική ἐπιχείρησις στόν κόλπο Γέρας Μυτιλήνης (20/21 Ἰουνίου μέχρι 21 Ἰουνίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Κάλυμνο (29 Ἰουνίου μέχρι 2/3 Ἰουλίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Σύμη (12/13 Ἰουλίου μέχρι 14 Ἰουλίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Κάρπαθο (23 Αὐγούστου μέχρι 25 Αὐγούστου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Σαντορίνη (27 Αὐγούστου μέχρι 31 Αὐγούστου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Κῶ (6 Σεπτεμβρίου μέχρι 8 Σεπτεμβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Χίου (8 Σεπτεμβρίου 1944)

Καταδρομική επιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Μυκόνου (25 Σεπτεμβρίου μέχρι 28 Σεπτεμβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Σάμου (4 Ὀκτωβρίου 1944)

Εἴσοδος δυνάμεως Ἱεροῦ Λόχου στήν ἐλεύθερη ἀπό τούς Γερμανούς Ἀθήνα (14 Ὀκτωβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Νάξου (13 Ὀκτωβρίου μέχρι 15 Ὀκτωβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Λήμνου (16 Ὀκτωβρίου μέχρι 17 Ὀκτωβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις καί ἀπελευθέρωσις τῆς Μήλου (23 Ὀκτωβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Τῆλο (27 Ὀκτωβρίου μέχρι 28 Ὀκτωβρίου 1944)

Καταδρομική ἐπιχείρησις στήν Νίσυρο (1 Φεβρουαρίου μέχρι 2 Φεβρουαρίου 1945)

Καταδρομική ἐπιχείρησις (δεύτερη), στήν Τῆλο (1 Μαρτίου 1945)

Εἰδικές καταδρομικές ἐπιχειρήσεις, στήν Ρόδο (1 Μαΐου μέχρι 2 Μαΐου 1945).

Ἀντιλαμβάνεται κανείς τήν τεράστια προσφορά τοῦ Ἱεροῦ Λόχου στόν θαλάσσιο πνεύμονα τοῦ Ἔθνους γιά τόν ὁποῖο καί σήμερα ἀκρῖτες κρατοῦν ὑψηλά τίς σημαῖες, στήν ξηρά, τήν θάλασσα καί τόν ἀέρα.
Ὑπῆρξε, ὅμως, ὁ Ἱερός Λόχος καί τό λίκνο τῶν συγχρόνων εἰδικῶν δυνάμεων τῆς πατρίδος μας, ἀφοῦ ἀπό αὐτόν συγκροτήθηκαν οἱ πρῶτοι Λόχοι Ὀρεινῶν Καταδρομῶν πού μετεξελίχθηκαν στούς σημερινούς μαχητές τοῦ ἀνορθοδόξου πολέμου.

Τά πρῶτα βήματα ὅμως ἔγιναν στήν Μέση Ἀνατολή. Ὁ Ἱερός Λόχος συνεκροτήθη τό 1942 καί ἀπετελεῖτο ἐξ ὁλοκλήρου ἀπό Ἕλληνες ἀξιωματικούς καί τῶν τριῶν Κλάδων, τῆς τότε Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καί ἀπό σπουδαστές τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, ὑπό τόν συνταγματάρχη Τσιγάντε καί τόν Σόλωνα Γκίκα. Ἐπολέμησε μέ τήν βρεταννική ταξιαρχία SAS καί μέ τίς ἐλεύθερες γαλλικές δυνάμεις τοῦ στρατηγοῦ Ζάκ Φιλίπ Λεκλέρ. Ἐν συνεχείᾳ πολέμησε ὑπό τόν διοικητή τῆς μεραρχίας τῶν Νεοζηλανδῶν στρατηγό Φρέυμπεργκ καί, τέλος, ὑπό τόν Ἄγγλο ταξίαρχο Τόρυμπουλ, διοικητή τῆς βρεταννικῆς ταξιαρχίας καταδρομῶν, ὁπότε καί διεξήγαγε τίς ἐκκαθαριστικές ἐπιχειρήσεις ἀπελευθερώσεως τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου.

Ἐδημιουργήθη, διότι στήν Μέση Ἀνατολή εἶχε κατέβει μεγάλος ἀριθμός Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν σέ σύγκριση μέ τόν ἀριθμό τῶν ἁπλῶν στρατιωτῶν. Αὐτό ὁδήγησε τόν ἀντισμήναρχο τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας Γεώργιο Ἀλεξανδρῆ στήν πρόταση τῆς δημιουργίας μιᾶς ξεχωριστῆς μονάδος ἀπό ἐθελοντές ἀξιωματικούς, μέ καθήκοντα ἁπλοῦ στρατιώτου. Ἡ πρότασις ἐνεκρίθη ἀπό τόν διοικητή τῆς II Ἑλληνικῆς Ταξιαρχίας, Συνταγματάρχη Πεζικοῦ Ἀλκιβιάδη Μπουρδάρα.

Ἔτσι τήν 6η Σεπτεμβρίου 1942 ἱδρύθηκε ὁ «Λόχος Ἐπιλέκτων Ἀθανάτων», ὑπό τήν προσωρινή διοίκηση τοῦ Ἐπιλάρχου Ἀντωνίου Στεφανάκη στήν Παλαιστίνη, μέ 143 ἐθελοντές κατώτερους ἀξιωματικούς ὅλων τῶν ὅπλων καί ὑπηρεσιῶν. Ἀρχικῶς, ἡ μονάς ὀργανώθηκε ὡς Λόχος Πολυβόλων καί προορίσθηκε γιά νά συμπτυχθεῖ μέ τήν II Ἑλληνική Ταξιαρχία. Στίς 15 Σεπτεμβρίου τοῦ 1942 ἀναλαμβάνει διοικητής τῆς μονάδος ὁ Συνταγματάρχης Πεζικοῦ Χριστόδουλος Τσιγάντες, ὁ ὁποῖος θά τήν μετονομάσει σέ Ἱερό Λόχο. Σέ στενή συνεργασία μέ τόν διοικητή τοῦ 1ου Βρεταννικοῦ Συντάγματος Καταδρομῶν τῆς SAS, τόν Συνταγματάρχη Νταίηβιντ Στέρλινγκ (David Stirling), καί μέ τήν ἔγκριση τοῦ ἑλληνικοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ἡ μονάς ἐκινήθη πρός τήν βάση τῶν SAS στό Καμπρίτ (Qabrit) στήν Αἴγυπτο γιά νά ἀρχίσει νά μάχεται. Κάτι πού συνεχίζει μέχρι σήμερα, μιάς καί τό πνεῦμα τοῦ Ἱεροῦ Λόχου τό κρατοῦν ψηλά οἱ Ἕλληνες Καταδρομεῖς, κληρονόμοι καί θεματοφύλακες τῶν ἰδανικῶν τοῦ στρατηγοῦ Κόρκα καί τῶν συμπολεμιστῶν του.

Κεντρικό ἄρθρο ἐφημερίδος “ΕΣΤΙΑ”, Τε. 1 Ίουνίου 2022, φ. 42.270 σελ. 1, 3

https://www.antibaro.gr/article/32900

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ "Ἀνδρεῖος ὁ περὶ τὸν καλὸν θάνατον ἀδεής "

Τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου 

νομικού και επιστήμων οικονομικής και κοινωνικής διοικήσεως

 

1453. Ἀνήμερα τῆς Μνήμης τῶν Μεγάλων Βασιλέων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης, τὴν πεντηκοστή ἡμέρα τῆς πολιορκίας, ὁ Μεχμὲτ στέλνει πρέσβεις στὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο. Τοῦ παραχωρεῖ προνόμια καί τοῦ δίνει διαβεβαιώσεις πὼς δὲν θὰ πειράξει τὸν πληθυσμὸ μέσα στὰ Τείχη. Ζητᾶ νά τοῦ παραδώσει τὴν Πόλη.

Ἡ ἀπάντηση τοῦ Κωνσταντίνου ἦταν σαφής. Δὲν δεχόταν νὰ πληρώσει ὑψηλότερους φόρους ὑποτέλειας. Ἃς κρατήσουν οἱ βάρβαροι ὅλα τὰ κατακτημένα ἐδάφη.

Ἀλλὰ τὴν Κωνσταντινούπολη; Ὄχι. Δὲν μποροῦσε νά τὴν παραδώσει.

"Τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν."

Ὁ Κωνσταντῖνος εἶχε ἐκφράσει τὴν γνώμη ὅλων.

Στὶς 28 Μαΐου, τὴν τελευταία ἡμέρα τῆς πολιορκίας, στὶς φρικτὲς ἐκεῖνες κρίσιμες ὧρες λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν τελευταῖα μεγαλοπρεπῆ λειτουργία ποὺ ἔμελλε νὰ τελεσθεῖ στὴν Ἁγία Σοφία, ὁ Βασιλέας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπευθύνεται στοὺς ἄνδρες του. Στοὺς τελευταίους πιστούς. Τοὺς ὑπενθυμίζει ὅτι εἶναι οἱ ἀπόγονοι τῶν μεγάλων Ἑλλήνων Ἡρώων. Καὶ ὅτι εἶχε ἀποφασίσει νὰ πεθάνει Ὑπὲρ τοῦ Λαοῦ, μαζὶ μὲ τὸν Λαό.

“(..)Καλῶς λοιπόν γιγνώσκετε, Ἀδελφοί, ὅτι διὰ τέσσαρά τινα ὀφείλομεν κοινῶς πάντες νὰ προτιμήσωμεν τὸν θάνατον μᾶλλον ἥ τὴν ζωήν.

Πρῶτον μὲν ὑπὲρ τῆς Πίστεως ἡμῶν καὶ εὐσεβείας.

Δεύτερον δὲ ὑπὲρ τῆς Πατρίδος.

Τρίτον δὲ ὑπέρ τοῦ Βασιλέως ὡς Χριστοῦ τοῦ Κυρίου.

Καὶ τέταρτον ὑπέρ Συγγενῶν καὶ Φίλων..."

Ἦταν πιὰ φανερό. Κάθε πολεμικὴ ἐπιτυχία, κάθε κατόρθωμα, κάθε πράξη Ἀντίστασης εἶχε ἀποκτήσει ἄλλο Νόημα. Τὸ Πνεῦμα εἶχε κυριαρχήσει ἐπὶ τῆς Ὕλης. Ἡ ἐπιλογή τοῦ μαρτυρίου, ἡ ἐπιλογή τῆς Ἐλευθερίας, ἡ προσμονὴ τῆς Ἀνάστασης θὰ ἔσωζε παντοτινὰ τὴν Πόλη.

Πρώτη ὥρα πρωϊνή. Τρίτη, 29 Μαΐου 1453.

Ἡ ἔφοδος εἶχε ὀργανωθεῖ κατὰ κύματα καὶ κατὰ τάγματα. Πρῶτα ἔφθασαν οἱ χιλιάδες ἄτακτοι Βασιβουζοῦκοι, τοῦρκοι καὶ χριστιανοὶ μισθοφόροι, ἀνεμομαζώματα καὶ τυχοδιῶκτες. Γιὰ νὰ μὴν ὑποχωρήσουν, παρέταξε πίσω τους μία σειρὰ στρατονόμους. Τὰ ἐπίλεκτα τάγματα καὶ οἱ γενίτσαροι περίμεναν ἀκόμη πιὸ πίσω. Τὸ πλῆθος ἦταν τόσο πολυάριθμο ὥστε δύσκολα μποροῦσε νὰ ἀναπτυχθεῖ μπροστὰ στὰ Τείχη. Οἱ πέτρες, τὰ ξύλα καί τὰ σίδερα πού πετοῦσαν ἀπό τοὺς Πύργους πάνω, θέριζαν πολὺ κόσμο μαζί.

Μέχρι τὶς 5 τὸ πρωί ἡ δεύτερη ἔφοδος εἶχε ἀποκρουσθεῖ, καὶ οἱ ὀθωμανικὲς ἀπώλειες ἦταν μεγάλες. Ὁ Ἰσαὰκ Πασᾶ μέ τὸ ἀσκέρι του εἶχαν ἀποτύχει μπροστὰ στὶς κεντρικὲς πύλες τῶν Τειχῶν. Οἱ ἄνδρες τοῦ Ζαγανὸς καί τοῦ Καρατζὰ Πασᾶ δὲν εἶχαν καταφέρει νὰ καταβάλουν τὴν ἄμυνα στὶς Βλαχέρνες. Τὰ πλοῖα τοῦ Χάμζα Μπέη ποὺ χτύπησαν τὰ Τείχη τοῦ Μαρμαρᾶ δὲν πέτυχαν νὰ ἀποβιβάσουν στὴν ξηρὰ στρατιῶτες γιατὶ τὸ τάγμα ποὺ συγκρότησαν οἱ μάχιμοι καλόγηροι τῆς Πόλης, πολέμησε λυσσαλέα καὶ κράτησε μακρυά τὰ πλοῖα.

Λίγο πρὶν ξημερώσει, τὸ πελώριο κανόνι ποὺ εἶχε στηθεῖ κοντὰ στὴν Πύλη τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ, γκρέμισε ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἐξωτειχίου. Τὰ σύννεφα τῆς σκόνης καὶ ἡ μαύρη κάπνα ποὺ ἁπλώθηκε, τύφλωσε τοὺς ὑπερασπιστές. Τριακόσιοι ὀθωμανοὶ ὅρμησαν νὰ μποῦνε μέσα στὸ γκρεμισμένο Τεῖχος κραυγάζοντας πὼς ἡ Πόλη εἶναι δική τους.

Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος καὶ οἱ ἄντρες του περικύκλωσαν τοὺς ἀνατολίτες. Ὁ σουλτᾶνος διατάσσει νὰ ὑποχωρήσει ὁ στρατός στὶς θέσεις του, γιὰ νὰ ξεκινήσει ἡ τρίτη ἐπίθεση. Οἱ γενίτσαροι ἦταν ἕτοιμοι καί τὸ ἕνα κῦμα ἀκολουθοῦσε τὸ ἄλλο, καὶ γύρω στὶς 6 τὸ πρωΐ, ὅλα ἔδειχναν ὅτι ἡ Ἑλληνική ἄμυνα εἶχε νικήσει. Ὥσπου, κάποιος εἰδοποιεῖ τὸν Βασιλέα ὅτι ὁ Τζουστινιάνι λαβώθηκε ἄσχημα. Τρέχει ὁ Κωνσταντῖνος καί τὸν ἐκλιπαρεῖ νὰ κάνει ὑπομονή. Ὁ νεαρὸς Γενοβέζος δὲν ἄντεχε ἄλλο. Ἕνας ἄντρας τὸν μεταφέρει ὡς τὸ λιμάνι καί τὸν βάζει σἐ ἕνα γενοβέζικο πλοῖο. Πολλοὶ δικοὶ του, νόμισαν πὼς ἐγκαταλείπει τὴν μάχη καὶ ἔτρεξαν νὰ περάσουν ἀπό τὴν πυλίδα ποὺ εἶχε ἀνοίξει καὶ νὰ ἀνέβουν στὸν κοντινὸ Πύργο τοῦ Ἐσωτειχίου.

Στὸ Ἐξωτείχιον τώρα ἔμειναν μόνον οἱ Ἕλληνες μέ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Κωνσταντῖνο.

Ὁ σουλτᾶνος παρακολουθεῖ τὴν ἀναταραχή στὸ Ἐξωτείχιο καὶ, ἀμέσως διατάσσει τὴν ὁμάδα τοῦ φοβεροῦ γίγαντα γενίτσαρου Χασάν, νὰ ὁρμήσει σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο. Ὁ Χασὰν καὶ δεκαεπτὰ γενίτσαροι χάνουν τὴν ζωὴ τους. Οἱ ὑπόλοιποι δεκατρεῖς κατόρθωσαν νὰ ἀνέβουν στὸν περίβολο τοῦ Ἐξωτειχίου. Τὴν ὥρα της σφαγῆς, κάποιος εἶδε ἕνα ὀθωμανικὸ μπαϊράκι νὰ ἀνεμίζει στὰ Τείχη.

Ὁ Κωνσταντῖνος, μαζὶ μέ τὸν Θεόφιλο Παλαιολόγο, τὸν Ἰωάννη Δαλματὸ καί τὸν Δὸν Φρανσίσκο, προσπάθησαν νὰ συγκρατήσουν ἐκείνους ποὺ πανικόβλητοι ἐγκατέλειπαν τὸ Ἐξωτείχιο. Ἑκατοντάδες γενίτσαροι εἶχαν περάσει τὸν περίβολο.

Στὴν θέα τῶν Ἀγαρηνῶν νὰ εἰσέρχονται ἀπὸ τὸ ρῆγμα, βγαίνει μιὰ κραυγὴ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς τοῦ Κωνσταντίνου.

"Ἡ Πόλις ἐκυριεύθη καὶ ἀκόμη ζῶ ; Ἤ Ἐλευθερία ἤ Θάνατος."

Ὁ Κωνσταντῖνος βγάζει τὰ Βασιλικά Διάσημα.

"(..)Σῶσόν με ἐκ στόματος λέοντος καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου..."

Ἀνώνυμος μέσα στὸ πλῆθος τῶν ἀνωνύμων συμπολεμιστῶν του, Ἐλεύθερος, ὁ Βασιλεύς τῶν Ἑλλήνων χάνεται μπροστὰ στὴν Πύλη τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ.

Τὸ κῦρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου εἶχε σωθεῖ.

Ἡ Πόλη τῆς Θεοτόκου, ἡ ἀπροσμάχητος, ἀνυψώθηκε πάνω ἀπό τὸ Τεῖχος τὸ Τρανὸν. Ἡ Βασιλεύουσα ἐντάχθηκε στὴν Χώρα τοῦ Ἀχωρήτου.

Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς εἶπε.

"Ἄγγελοι τῆς Θείας παντοδυναμίας ὑπηρέται, ἔλαβον αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν κατακειμένων συμπολεμιστῶν του, ἔλουσαν αὐτὸν ἐν ὕδατι πηγῆς ζωῆς, μύροις ἤλειψαν τὰς πληγὰς αὐτοῦ φαεινὴν ἐσθῆτα βασίλειον περιέβαλον, μὲ στέμμα λίθων τιμίων ἀνέδυσαν τὸ μέτωπον αὐτοῦ τὸ εὐγενὲς καὶ ἥπλωσαν ἐπὶ κλίνης πορφύρας καὶ βύσσου. Λυχνίαι καίουσι φῶς μᾶλλον ἁγνόν, μᾶλλον τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων.

Ἀρχάγγελοι δὲ φλογίνας κρατοῦντες ρομφαίας φρουροῦσι παρὰ τὰς μαρμαρίνας πύλας τοῦ τάφου, ὅπου καθεύδει γαλήνιος ὁ μάρτυς, ὁ τελευταῖος βασιλεύς μας, ὁ Παλαιολόγος.

Κοιμᾶται καὶ θὰ ἔλθη ὥρα, καθ' ἤν θὰ ἠχήσει ἀργυρόφωνος ἡ σάλπιγξ τῶν δικαίων τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, αἱ μαρμάριναι πύλαι τοῦ τάφου βρέμουσαι θ΄ἀναπετασθῶσι, καὶ ὁ βασιλεὺς ἡμῶν, αἴγλην θείαν περιβεβλημένος ἐκ τοῦ μακροῦ ἀνεγειρόμενος ὕπνου θὰ προφανῆ ἀγλαόθρονος ἄναξ κραταιοῦ λαοῦ."

Στὴν Συνείδηση τοῦ Γένους, ἡ Ἅλωση δὲν ἔγινε ποτέ.

Φίλτατε Ἀναγνώστη.

Τὸ Μήνυμα ποὺ ἐκπέμπει ἡ Συνείδηση τοῦ Γένους, ξεπερνᾶ τὰ γεγονότα ποὺ καταγράφονται στὰ βιβλία τῆς πολιτικῆς Ἱστορίας.

Μπορεῖ τὸ καράβι τοῦ Ἀγῶνος νὰ εἶναι σήμερα δίχως ἱστία, κατάρτια καὶ σχοινιά. Μπορεῖ μπροστά μας νὰ ἔχουμε φτώχεια, φόβο καὶ θάνατο. Πίσω μας ἀντενέργειες καὶ ἀλλότριες πολιτικές.

Ὅμως. Ὁ Γαλαξίας τῶν ἐπιφανῶν τοῦ Γένους, ζώντων καὶ νεκρῶν, δὲν παύει νὰ μεταλαμπαδεύει τὸν Τρόπο.

Ἀπέναντι στὴν Τυραννία ποὺ φοβερίζει τὴν Ἀνθρωπότητα, ὁ Ἑλληνισμός καλεῖται νὰ σαρκώσει τὸν προαιώνιο ρόλο. Τὴν πραγμάτωση τοῦ Ἀνέφικτου.

569 ἔτη ἀπό τὴν Μάχη στὸ Μέγα Κάστρο, εἰς Μνήμην τῶν ἠρωϊκῶς πεσόντων καὶ θυσιασθέντων Ἑλλήνων, ἀποτίουμε τὸν ἐλάχιστο φόρο Τιμῆς σὲ Ἐκείνους ποὺ μετουσιώνουν τὸν Λόγο σὲ Πράξη.

Ὅσο ὑπάρχει Συνείδηση Ἑλληνική, ἡ Ἰδέα παραμένει ζωντανή.

[Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα Δημοκρατία τοῦ Σαββάτου, ΑΡ.ΦΥΛ. 3.370, σ.03]

Ι.ΚΑΡΑΓΚΙΟΥΛΟΓΛΟΥ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

 

Της Κύρας Αδάμ

Ο Μητσοτάκης θέτει τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ πάνω από της Ελλάδας και αδιαφορεί για το τι θα συμβεί στο Αιγαίο

Για πολλοστή φορά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο επανέλαβε ότι θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα της χώρας και θα δημοσιοποιεί διεθνώς σε όλα τα fora «όσα απαράδεκτα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στην περιοχή μας», αποφεύγοντας επιμελώς να κατονομάσει την Τουρκία ως αιτία των δεινών για τα εθνικά συμφέροντα και δικαιώματα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο.

Η γενικόλογη αυτή τοποθέτηση ουδόλως κάνει το αυτί της Άγκυρας να ιδρώσει, η οποία για μια ακόμα φορά, όχι μόνο ρητορικώς (όπως πράττει ο κ. Μητσοτάκης) αλλά στην πράξη και σε καθημερινή βάση και με τις ώρες, καταπατά την εθνική κυριαρχία με όλους τους δυνατούς τρόπους και τα μέσα που διαθέτει, με στόχο την ανατροπή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο και το τελικό μοίρασμά τους ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Η «διεθνοποίηση» των τουρκικών «απαράδεκτων», που απειλεί να υλοποιήσει ο Πρωθυπουργός, έχουν γνωστό, ορατό και προκαθορισμένο αποτέλεσμα, το οποίο ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά, γιατί το ακούει σε κάθε διεθνή συνάντησή του και σε κάθε φόρουμ στο οποίο συμμετέχει: «Βρείτε τα με την Τουρκία οι δυο σας, λύστε τα προβλήματά σας». («Και παρατήστε μας ήσυχους» είναι η υπόλοιπη φράση, που εννοείται, αλλά δεν χρησιμοποιείται στην comme il faut διεθνή διπλωματική γλώσσα.)

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη γνωρίζει πολύ καλά ότι οι διαβεβαιώσεις για «διεθνοποίηση» των προβλημάτων με την Τουρκία είναι μια ακόμα ενσυνείδητη μεγαλοστομία, κενή περιεχομένου, μόνο για το εσωτερικό προεκλογικό ακροατήριο. Και τούτο διότι ο πρωθυπουργός, η κυβέρνησή του, οι πολιτικοί αρχηγοί και οι προηγούμενες κυβερνήσεις τους γνωρίζουν άριστα ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και επομένως όλες οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς και αυτές που θα γίνουν μέλη (Σουηδία, Φινλανδία) ακολουθούν κατά γράμμα και εφαρμόζουν τις εν ισχύι, παράνομες από τη δεκαετία του 1980 διαταγές των γενικών γραμματέων του ΝΑΤΟ Λουνς και Σολάνα, που υιοθέτησαν «αμάσητη» την τουρκική θέση ότι τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Επιπροσθέτως, ακολουθούν από το 2006 τη διαταγή του SACEUR, που απαγορεύει σε νατοϊκά αεροσκάφη να προσεγγίζουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου εγγύτερα των 6 ν.μ.

Καμιά ελληνική κυβέρνηση και ουδέποτε τόλμησε να αμφισβητήσει και να ακυρώσει αυτές τις παράνομες και σε βάρος των εθνικών συμφερόντων και της ασφάλειας παράνομες διαταγές του ΝΑΤΟ, κι ας είχαν πάμπολλες ευκαιρίες να ανατρέψουν την κατάσταση αυτή. Δηλαδή, να θέσουν την κατάργηση των παράνομων διαταγών του ΝΑΤΟ ως προϋπόθεση για να συμφωνήσει η Ελλάδα σε πολλές και σοβαρές νατοϊκές αποφάσεις που απαιτούν ομοφωνία..

Επομένως, η «διεθνοποίηση» στα διεθνή fora των τουρκικών απειλών για αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου, που επικαλείται για εσωτερική προεκλογική κατανάλωση ο πρωθυπουργός, γνωρίζει εκ των προτέρων και πολύ καλώς ότι «θα φάει πόρτα» και στο ΝΑΤΟ και στις άλλες χώρες της συμμαχίας, οι οποίες για δεκαετίες ολόκληρες, χωρίς καμιά αντίδραση της Αθήνας, εφαρμόζουν πιστά και ανενόχλητα τη θέση της Άγκυρας.

Αλλά και τη μία και μοναδική ευκαιρία που έχει τώρα στα χέρια του ο πρωθυπουργός -με την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ- να ανατρέψει νομίμως και τελεσιδίκως τις παράνομες διαταγές του ΝΑΤΟ για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νήσων και να βάλει στη θέση της την Τουρκία έσπευσε να την κάψει μόνος του.

Ο κ. Μητσοτάκης στο Νταβός ανέφερε: «Και μιλώντας για τη Φινλανδία και τη Σουηδία θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Υποστηρίξαμε ξεκάθαρα από την αρχή την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Και πιστεύω ότι είναι λάθος αν η Τουρκία συνεχίσει να χρησιμοποιεί αυτές τις διαπραγματεύσεις για να αποκομίσει κάποιο είδος οφέλους για το δικό της εθνικό συμφέρον. Είναι μια στιγμή που όλοι πρέπει να είμαστε ενωμένοι».

Δηλαδή, ο Έλληνας πρωθυπουργός θέτει τα συμφέροντα της συμμαχίας πάνω από την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων, τα οποία απειλούνται καθημερινώς από την Τουρκία, που στηρίζεται στις παράνομες νατοϊκές αποφάσεις και θέλει να προσθέσει και άλλες δυο χώρες (Σουηδία και Φινλανδία) οι οποίες… θα υποστηρίζουν και αυτές τις φιλοτουρκικές παράνομες νατοϊκές αποφάσεις σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.

Θα αρκούσε η μαγική λέξη «ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ» για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η κατάργηση των παράνομων και εν ισχύι διαταγών του ΝΑΤΟ για την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νήσων του ανατολικού Αιγαίου.

Αλλά μια τέτοια στάση προϋποθέτει πολλά «μαγικά» πολιτικά στοιχεία, που -φευ!- έχουν καταργήσει σήμερα όλα τα ελληνικά κόμματα και οι ηγέτες τους…

 

https://www.newsbreak.gr/politiki/336341/i-kyvernisi-kaiei-tin-teleytaia-tis-eykairia-sto-aigaio/

ΤΙ ΣΧΕΣΕΙ ΕΧΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΟΠΛΩΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Όταν στις αρχές του 2021 ανεπίσημα τουρκικά χείλη είχαν εξαρτήσει την αναγνώριση της ελληνικής κυριαρχίας την ελληνική κυριαρχία των νησιών στο ανατολικό Αιγαίο από την αποστρατιωτικοποίησή τους, αρμόδιοι παράγοντες στην Αθήνα είχαν υποτιμήσει τη σημασία εκείνης της δήλωσης. Κι όμως, είναι πάγια τακτική της Άγκυρας από το 1973 κάθε τόσο να προσθέτει μία μονομερή αξίωση στο καλάθι των επεκτατικών διεκδικήσεών της σε βάρος της Ελλάδας. Πάγια τακτική της είναι, επίσης, πριν μία διεκδίκηση καταστεί επίσημη θέση, να ακούγεται από ανεπίσημα χείλη με σκοπό να προλειάνει το έδαφος. Κάπως έτσι προέκυψε ο χάρτης Τσαβούσογλου.

Ο τουρκικός ισχυρισμός ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει(!), είναι σήμερα επίσημη πολιτική. Την έχει εκφράσει ο ίδιος ο Ερντογάν κα τώρα προστέθηκε και ο χάρτης Τσαβούσογλου.

Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει πως η πρώτη ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης. Και τότε είχε προηγηθεί μία δήλωση ενός Τούρκου ναυάρχου το 1992 που είχε προαναγγείλει αυτό που έγινε επίσημη τουρκική θέση το 1996.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr