Πέμπτη, 22 Απριλίου 2021

ΟΧΥΡΑ ΡΟΥΠΕΛ : ΕΝΑ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΗΣ «ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ»


 

Του Διονυσίου Βουλγαρόπουλου

Δημοσιογράφου

 

Κάθε χρόνο αυτή την εποχή γίνεται πάντα ένα ευλαβικό προσκύνημα στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά. Απόγονοι των υπερασπιστών των συνόρων μας ανεβαίνουν σ΄ αυτούς τους γίγαντες των βουνών για να ράνουν τους τόπους αυτούς με λουλούδια. Ένας ασκητικός ιερέας διαβάζει δακρυσμένος, με χείλη που τρέμουν από συγκίνηση μία δέηση στον Θεό και από τις κορυφογραμμές ηχούν και πάλι τα πολυβόλα, «τιμής ένεκεν», για τα παλικάρια που έπεσαν μέχρις ενός νεκρά υπερασπίζοντας το άγιο χώμα της Ελλάδος. Και οι ψυχές των ηρώων μας, αγαλλιάζουν και  έρχονται να λάβουν κι αυτές μέρος σε αυτή την ιερά πανήγυρη.  Αχολογούν οι πλαγιές των χιονισμένων βουνών. Αχολογούν οι κάμποι και εδώ στα ακριτικά χωριά των συνόρων μας, που διατηρούν  αναλλοίωτες τις χριστιανικές παραδόσεις από το Ορμένιο μέχρι τους Ψαράδες, ο Θεός κατεβαίνει και πάλι στη γη, μέσα σε μία φωτεινή λάμψη του ήλιου. Και οι προσκυνητές και απόγονοι των ηρώων που έπεσαν στα οχυρά, για τη θυσία τους για την πατρίδα, φιλούν το χώμα.  Το χώμα που ποτίστηκε το αίμα των παιδιών τους, το χαϊδεύουν και το στολίζουν με λουλούδια.  

Στις κορυφογραμμές τα λιγοστά αγριολούλουδα στολίζουν το τοπίο. Έχω την εντύπωση ότι θα ξεπηδήσει από τη νοτισμένη γη το αίμα των παλικαριών μας.  Οι ψυχές των ηρωικών πεσόντων  με θεϊκή γραφή έχουν γράψει  με τη θυσία τους το όνομα «ΕΛΛΑΣ». Εδώ πράγματι νιώθει κανείς ότι είναι Ελλάδα. Το βλέπει στη στάση των φρουρών των συνόρων μας. Το βλέπει στη μορφή των κατοίκων των χωριών που βρίσκονται στους πρόποδες των οχυρών μας. Το βλέπει κανείς στην ελληνική σημαία που κυματίζει.  Κάθε οχυρό της Γραμμής Μεταξά, έχει ξεχωριστή και δραματική ιστορία. Ιστίμπεη-Κελκαγιά-Αρπαλούκι-Παλιουργιώνες-Ρούπελ-Καρα Νταγ-Καλή-Περσέκ-Μπαμπαζώρα-Μαλιάγκα-Περιθώρι-Ντασάβλι-Λίσσε-Πυραμοειδές-Καστίλλο- Άγιος Νικόλαος- Μαρτίσεβα- Εχίνος-Νυμφαίο. Πόσες ηρωικές αναμνήσεις; Τι ποταμοί αίματος, πόσες θυσίες;  Πνίγεται η ψυχή του προσκυνητή όταν από την απόκρημνη πλαγιά του βουνού σέρνεται και προσπαθεί να φθάσει στην είσοδο των οχυρών μας, πολλές φορές με κίνδυνο της ζωής του. 

Η Γραμμή Μεταξά, κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1936-1940. Ο εθνικός κυβερνήτης και ο Βασιλεύς είχαν μεριμνήσει για τη θωράκιση και οχύρωση της χώρας. Ως Οχυρό εννοούμε το σύνολο των επιφανειακών έργων μόνιμης οχυρωτικής από ισχυρό οπλισμένο σκυρόδεμα και των υπόγειων καταφυγίων που επικοινωνούσαν μέσω υπόγειων στοών, έως τη δυτική όχθη του Νέστου και την ανατολική του Αξιού. Διακρίνονταν σε παρατηρητήρια, πολυβολεία βομβιδοβολεία, ολμοβολεία, σκέπαστρα προβολέων, σκέπαστρα οπτικών σταθμών, πυροβολεία πλαγιοφύλαξης, αντιαρματικά, και αντιαεροπορικά. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις έχουν θαλάμους ανδρών με διπλά κρεβάτια, μαγειρεία, θέσεις υδροληψίας, ατομικής καθαριότητας, αποθήκες πυρομαχικών. Τα περισσότερα φωτίζονται με ηλεκτρικές εγκαταστάσεις.  Το οχυρό Λύσσε είχε και λυχνίες πετρελαίου. Το οχυρό Λύσσε το πρώτο που αντίκρισα , ανακόπτει το νοτιανατολικό άκρο του υψιπέδου του Νευροκοπίου και δεσπόζει κατά 220 μέτρα της πεδιάδος που το περιβάλλει. Είναι δυσπρόσιτο οχυρό και κυριαρχεί στη βόρεια έξοδο της στενωπού του Γρανίτη.  

 

Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΟΧΥΡΑ 

Σημειώνεται ότι η Γραμμή Μεταξά είχε κατασκευαστεί για να προστατεύει την Ελλάδα από επιδρομή βαλκανικού κράτους. Ωστόσο άντεξε στην επίθεση του καλύτερου στρατού της Ευρώπης εκείνη την εποχή-του γερμανικού-. Το οχυρό Λίσσε μάλιστα δεν παρεδόθη παρά μετά την υπερφαλάγγισή του και την υπογραφή συνθήκης ανακωχής. Ο Ταγματάρχης Γεώργιος Δετοράκης , διοικητής του οχυρού με τους ελάχιστους άνδρες του επολέμησε με εκπληκτικόν ηρωισμόν και αντιμετώπισε το επίλεκτο 105 γερμανικό Σύνταγμα πεζικού με πυκνούς σχηματισμούς. Ακολούθησαν επιθέσεις των βαρέων αρμάτων. Το καταιγιστικό πυρ του γερμανικού πυροβολικού που κτυπούσε από τα σύνορα της Βουλγαρίας τρία μερόνυχτα αδιάκοπα, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.  Επτά γενναίοι Έλληνες που είχαν μείνει ζωντανοί κρατούσαν την άμυνα στις επιθέσεις των Γερμανών. Μετά την συνθηκολόγηση οι Γερμανοί πολιορκητές , σε στάση προσοχής απένειμαν τις τιμές που αρμόζουν στους γενναίους των γενναιότερων. 

Το οχυρό Ρούπελ,  επίσης δεν παραδόθηκε παρά μόνο μετά την ανακωχή. Την 9 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί ζήτησαν την παράδοση. Η παράδοση έγινε την 10 Απριλίου ‘41. Και εκεί ο Γερμανός συνταγματάρχης, έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή Ταγματάρχη Γεώργιο Δουράτσο και εξέφρασε τον θαυμασμό του για την αντίσταση των ανδρών του Ελληνικού Στρατού. Στο 162 φυλάκιο έπεσαν μαζί με τον γενναίο Υπολοχαγό Χρήστο Μαυροδήμο. Στο Ιστίμπεη  στο παρατηρητήριο ‘’8’’-Π8 οι στρατιώτες μας , πάλι επροξένησαν τεράστια φθορά στους Γερμανούς εισβολείς, ώστε ο Γερμανός αξιωματικός ζήτησε να γνωρίσει τον Έλληνα Διοικητή. Τους παρουσιάστηκε αγνώριστος, μπαρουτοκαπνισμένος, αφού προηγουμένως του είχαν τελειώσει τα πολεμοφόδια. Ο Λοχίας Δημήτριος Ίτσιος στην προτροπή να σταματήσει το πυρ, απάντησε ότι τέτοια διαταγή δεν είχε. Ο Γερμανός του απάντηση ότι θα αναγκαστεί να διατάξει τον τουφεκισμό του. «Αυτό δεν με φοβίζει. Είμαι Έλληνας.» Ο Γερμανός τον χαιρέτησε σε στάση προσοχής. Δύο δάκρυα κύλισαν από τα μάτια του. Μετά από δύο λεπτά ο Λοχίας Ίτσιος είχε εκτελεστεί. Το όνομα του ήρωα ΊΤΣΙΟΥ είναι γραμμένο στις καρδιές των παλικαριών που φρουρούν σήμερα το παρατηρητήριο ‘’8’’ στα σύνορα. Ο Λοχίας Ίτσιος δεν πέθανε. Όπως δεν πεθαίνουν όλοι οι ήρωες. Πέθανε το Σούλι; Το Μεσολόγγι; Η Αραπίτσα; Το Ζάλογγο;  

Και εδώ στα ακριτικά υψώματα νιώθω ότι τους έχω όλους γύρω μου. Όπως προσκυνώ τα οχυρά και εκεί στις έρημες θυρίδες των πολυβολείων, νομίζω ότι θα τους δω να τρέχουν να αναλάβουν τις θέσεις μάχης. Να αχολογήσουν οι κάμποι και οι ρεματιές, ενώ οι καμπάνες των Εκκλησιών θα ηχούν χαρμόσυνα στα ακριτικά χωριά την ηρωική τους θυσία. Οι ήρωες των οχυρών του έπους του 1941 θα έχουν πάντα την ευγνωμοσύνη όλων των Ελλήνων.


http://anastasiosk.blogspot.com/2021/04/blog-post_75.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters