Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

Η «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΙΔΕΑ» ΤΟΥ ΙΣΟΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Του Αλέξανδρου Καρρά
 
Όλοι έχουμε ακούσει ότι Έλληνας είναι όποιος μετέχει της ελληνικής παιδείας. Αυτό έχουν επιχειρήσει, και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία, να το θεμελιώσουν ως επιχείρημα, ως αλήθεια και ως αντιφυλετική συνείδηση, ως ένα «ανθρωπιστικό» συναίσθημα που έχει τη βάση του στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα, στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Και με αρκετά μεγάλη επιτυχία κατάφεραν να διαδώσουν πως εκστομίστηκε από τα χείλη του Ισοκράτη σε κάποιον λόγο του. Ο λόγος αυτός είναι ο περίφημος «Πανηγυρικός» που γράφτηκε περίπου στο 380 π.Χ.
Θα πρέπει να δούμε λίγο την αλήθεια σχετικά με τις ιδέες του Ισοκράτη. Ο ρήτορας που εκτιμούσε ο Σωκράτης, υποστήριζε πως οι πόλεις-κράτη των Ελλήνων έπρεπε να ενωθούν και να εκστρατεύσουν κατά των Περσών. Αυτή η πρόταση του Ισοκράτη ονομάστηκε «Πανελλήνια Ιδέα». Αν και Αθηναίος, ο Έλληνας ρήτορας υποστήριζε πως αυτή την ιδέα μπορούσε να την πραγματοποιήσει ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών. Για αυτό τον λόγο του έστειλε και δύο επιστολές. Επιστολή έστειλε επίσης στον γιο του, τον Μέγα Αλέξανδρο. Παρότρυνε τον Φίλιππο να συμφιλιώσει τις πόλεις των Αθηναίων, των Αργείων, των Θηβαίων και των Σπαρτιατών. Επιχειρώντας να τον πείσει χρησιμοποίησε ως βάση των επιχειρημάτων του το αίμα και την παράδοση, λέγοντας ότι:
1. Το Άργος είναι η πατρίδα του 2. Η Θήβα τιμάει τον γενάρχη των Μακεδόνων με θρησκευτικές γιορτές και θυσίες περισσότερο από κάθε άλλο θεό 3. Οι Σπαρτιάτες έδωσαν την εξουσία για πάντα στους απογόνους του Ηρακλή 4. Η Αθήνα προστάτευσε με κίνδυνο τα παιδιά του Ηρακλή από τον Ευρυσθέα (το περηφανεύεται μάλιστα και στον «Πανηγυρικό» του)
filippos-b__article
Έτσι λοιπόν οδηγείται να του πει ποιος είναι ο στόχος της συμφιλίωσης των ελληνικών πόλεων:
«Για τη δική μου λοιπόν θέση και για το χρέος το δικό σου απέναντι στους Έλληνες σχεδόν έχεις ακούσει. Όσο τώρα για την εκστρατεία εναντίον της Ασίας, όταν θα δούμε πως είναι μονοιασμένες οι πόλεις που σου έλεγα ότι πρέπει να τις συμφιλιώσης, τότε και θα τις συμβουλεύσουμε πως έχουν χρέος να πολεμήσουν τους βαρβάρους.»
Τον συμβουλεύει μάλιστα ως εξής: «Να προτιμάς τις πράξεις που στους Έλληνες εμπνέουν εμπιστοσύνη και στους βαρβάρους φόβο.»
Ο Ισοκράτης έχοντας έντονο το συναίσθημα του εθνικού και φυλετικού εγωισμού, αρνείται να δεχτεί πως οι Πέρσες έχουν τόση ευημερία και εξουσία και ποθεί την ανατροπή της κατάστασης αυτής. Για αυτό λέει στον Φίλιππο:
«Ακόμα συλλογίσου τι φοβερή ντροπή που είναι για μας να αφήνουμε να είναι πιο ευτυχισμένη η Ασία από την Ευρώπη και οι βάρβαροι να έχουν μεγαλύτερη ευπορία από τους Έλληνες· να αφήνουμε να λέγωνται Μεγάλοι Βασιλιάδες αυτοί που κληρονόμησαν την εξουσία από τον Κύρο ―που η μάνα του τον πέταξε στους δρόμους― και να προσαγωρεύονται με ονόματα πιο ταπεινά οι απόγονοι του Ηρακλή ― που ο πατέρας του τον ύψωσε στη θέση των θεών για τη μεγάλη του αρετή. Από αυτά τίποτα πια δεν πρέπει να μείνη όπως είναι· όλα πρέπει να ανατραπούν, όλα να αλλάξουν.»
Μάλιστα ο Ισοκράτης πίστευε ότι είχε δίκιο και πως έπρεπε να τον επαινούν όλοι για την ιδέα του αυτή. Έγραψε λοιπόν:
«Γι’ αυτό δίκαιο θα ήταν να με επαινούν όλοι, γιατί με αυτή τη δύναμη που μου έδωσε η φύση δεν έπαψα στιγμή να πολεμώ με τους βαρβάρους, να κατακρίνω όσους δε συμφωνούν μαζί μου, να προσπαθώ να ξεσηκώσω όσους είχα την ελπίδα πως θα μπορέσουν να ευεργετήσουν τους Έλληνες και να αφαιρέσουν από τους βαρβάρους την ευημερία που έχουν τώρα.»
Χάριν της δόξας και των έργων που αφήνουν υστεροφημία ο Αθηναίος ρήτορας υποστηρίζει πως αξίζει κάθε θυσία:
«Μην ξεχνάς άλλωστε πως όλοι έχομε το σώμα μας θνητό, και μόνο τα καλά λόγια και οι έπαινοι, η φήμη μας και η μνήμη, που μας ακολουθεί μέσα στο χρόνο, μας εξασφαλίζουν κάποια αθανασία· επιζητώντας αυτήν ακριβώς την αθανασία με όλες τις δυνάμεις μας αξίζει να παθαίνουμε οτιδήποτε. Μπορείς να δης επίσης ότι και οι πιο άξιοι από τους απλούς πολίτες με τίποτα στον κόσμο δεν αλλάζουν τη ζωή τους, αλλά, για να αποχτήσουν καλή φήμη, όλοι πεθαίνουν πρόθυμα στον πόλεμο.»
Προς το τέλος της επιστολής δίνει μια μεταφυσική ερμηνεία για τον εαυτό του αλλά και για τον βασιλιά των Μακεδόνων:
«Είναι ανάγκη να πεισθής πως δεν είναι τα γηρατειά μου που τα επινόησαν, αλλά μου τα είχε υποβάλει κάποια δύναμη θεϊκή, που φυσικά δε νοιάζεται για μένα, αλλά για την Ελλάδα και θέλει και αυτή να απαλλάξη από τα σημερινά δεινά της, αλλά και εσένα να σε περιβάλλη με δόξα μεγαλύτερη από όση έχεις τώρα»
Και εντελώς ανοιχτά στο τέλος τον παροτρύνει στην υλοποίηση της «Πανελλήνιας Ιδέας»
«Λέω λοιπόν πως πρέπει να γίνης ο ευεργέτης των Ελλήνων, ο βασιλιάς των Μακεδόνων και ο κυρίαρχος όσο μπορείς πιο πολλών βαρβάρων.»
946
Παρατηρήσαμε, πέρα από το όραμα ενός επεκτατισμού της Ελλάδος κατά της Ασίας, ότι ο Ισοκράτης χρησιμοποίησε πολλές φορές την λέξη «βάρβαροι». Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στον «Πανηγυρικό» – εκεί δηλαδή που λένε ότι ο Ισοκράτης υποστήριζε πως Έλληνας είναι όποιος μιλά ελληνικά – χρησιμοποιεί την λέξη αυτή για τους μη Έλληνες 44 φορές!!!
Ας δούμε λοιπόν τι πραγματικά λέει:
«Tοσοῦτον δ’ ἀπολέλοιπεν ἡ πόλις ἡμῶν περὶ τὸ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὥσθ’ οἱ ταύτης μαθηταὶ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκε μηκέτι τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας παρά τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας.»
Η απόδοση η πραγματική έχει ως εξής:
«Η πόλη μας, τόσο έχει αφήσει πίσω της ως προς τη φρόνηση τους άλλους ανθρώπους, ώστε οι μαθητές αυτής έγιναν διδάσκαλοι άλλων και το όνομα των Ελλήνων έχει κάνει να φαίνεται ότι δεν είναι χαρακτηριστικὸ του γένους αλλά της διανοίας και να αποκαλούνται Έλληνες μάλλον όσοι συμμετέχουν στη δική μας εκπαίδευση παρὰ (όσοι συμμετέχουν) στην κοινή μας φύση (καταγωγή).»
Οι λέξεις κλειδιά στο απόσπασμα αυτό είναι οι ακόλουθες:
πεποίηκε ( > ποιέω-ποιῶ = κατασκευάζω, δημιουργώ, κάνω κάτι, εκτελώ ). Το ρήμα αυτό όταν παίρνει αντικείμενο τελικό απαρέμφατο, στην περίπτωσή μας αντικείμενο είναι το τελικό απαρέμφατο δοκεῖν, μεταφράζεται «κάνω ώστε να».
Το απαρέμφατο δοκεῖν (>δοκέω-δοκῶ ) σημαίνει πιστεύω, θεωρώ, νομίζω.
καλεῖσθαι σαν απαρέμφατο μέσης φωνής, σημαίνει “καλούμαι” και όχι καλώ.
Άρα ο Ισοκράτης στην πραγματικότητα μας λέει ότι οι μη Έλληνες επειδή διδάχθηκαν ελληνική φιλοσοφία και άλλα της ελληνικής παιδείας καλούνται, δηλαδή αυτοαπακολούνται αυθαίρετα, Έλληνες. Αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες δεν καλούσαν Έλληνες όσους δεν ανήκαν στο γένος τους, στην κοινή καταγωγή. Για τον Ισοκράτη δεν είναι Έλληνας όποιος έμαθε την ελληνική γλώσσα και σκέψη αλλά μόνο όποιος ανήκει στο γένος, στη φυλή. Τη φυλετική του συνείδηση και υπερηφάνεια ο Ισοκράτης τη δείχνει στον «Πανηγυρικό» του:
«Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν.» (24)
«Στὴ χώρα ἐτούτη κατοικοῦμε χωρὶς νὰ διώξουμε ἄλλους· οὔτε τὴ βρήκαμε ἔρημη· οὔτε καὶ μαζευτήκαμε ἐδῶ πέρα ανακατωμένοι ἀπὸ διάφορα ἔθνη. Εἶναι τόσο ὡραία καὶ γνήσια, λέω, ἡ καταγωγή μας, ὥστε ἐκεῖ ποὺ γεννηθήκαμε ἐκεῖ καὶ κατοικοῦμε χωρὶς καμιὰ διακοπή, γέννημα — θρέμμα αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἔτσι μποροῦμε νὰ ὀνομάσωμε τὴν πόλη μας μὲ τὶς ἴδιες τρυφερὲς λέξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε γιὰ τοὺς στενούς μας συγγενεῖς.»
Με λίγα λόγια ο Ισοκράτης υποστηρίζει ότι οι Έλληνες παραμένουν καθαροί στο αίμα από την εποχή που γεννήθηκαν και κατοικούν στην πόλη των Αθηνών και δεν ανακατεύτηκαν με άλλα έθνη. Οφείλουμε να προσέξουμε καλά τη φράση «οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες»!
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι ο Ισοκράτης σκοπίμως έχει παραφραστεί. Είναι μια προπαγάνδα που διέδωσαν αυτοί που επιθυμούσαν να δώσουν ιθαγένεια σε ανθρώπους που ήρθαν στην χώρα μας παράνομα και δεν έχουν καμία φυλετική συγγένεια με τον ελληνικό λαό αλλά ούτε και κοινό πολιτισμό (γλώσσα, ήθη κι έθιμα). Με υπογραφές, ψηφίσματα και νόμους δεν αλλάζει η φύση κι η καταγωγή των ανθρώπων και φυσικά δεν αλλάζει και το όνομα των λέξεων. Μόνο οι ηλίθιοι, οι αγράμματοι και οι εχθροί του Έθνους και του Λαού μπορούν να πιστεύουν κάτι τέτοιο. «Ο καθείς ανήκει εις την φυλήν του και όχι εκεί όπου η τύχη τον έσπειρε», είπε ο Ιωάννης Μεταξάς.
Και θα κλείσω μνημονεύοντας τα λόγια του Γάλλου εθνικιστή Maurice Barres που στο βιβλίο «Η γη και οι νεκροί» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Νέα Γενεά» λέει την μεγάλη αλήθεια:
«Το αίμα ακολουθεί πάντοτε τη φυσική τάξη των πραγμάτων και αντιστέκεται στα κηρύγματα και τους ανθρώπινους νόμους. […] Τα μικρά παιδιά των ξένων δεν γεννιούνται Γάλλοι παρά μόνο στη φαντασία του νομοθετικού πλαισίου.»

Να τελειώσουμε λοιπόν με την αντιρατσιστική προπαγάνδα που μόνο στόχο έχει να εξαφανίσει την φυλετική συνέχεια των Ελλήνων! Να τελειώσουμε πριν είναι πολύ αργά!


ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.