ΠΡΙΝ 90 ΧΡΟΝΙΑ - ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ Η 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου 

Κάποιοι λένε ὅτι τό Ὄχι τῆς 28ης Ὀκτωβρίου «τό εἶπε ὁ λαός». Καί θά συμφωνήσουμε πώς ὅταν ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ἀπέρριπτε τό ἰταλικό τελεσίγραφο διερμήνευε τήν βούληση τῶν Ἑλλήνων. Ἄν ὅμως δέν εἶχε ὑπάρξει ἡ ἀνάταξις τῆς χώρας τήν ὁποία ἐπέτυχε ἐντός τεσσάρων μόλις ἐτῶν τό καθεστώς τῆς 4ης Αὐγούστου, δέν θά ὑπῆρχε ἡ δυνατότης ἀντιτάξεως σοβαρᾶς ἀμύνης ἀπέναντι στίς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος. Τό ἔπος τοῦ ’40 δέν θά εἶχε γραφεῖ ποτέ στά βουνά τῆς Βορείου Ἠπείρου.

Κάποιοι ἀνιστόρητοι, πού ἐπιμένουν νά βλέπουν ἐπιφανειακά τά πράγματα, ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς κατέλυσε τήν Δημοκρατία. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶχε ἤδη καταλυθεῖ ἀπό τόν ἐθνοκτόνο διχασμό καί τό ἑπόμενο βῆμα θά ἦταν ἡ ὀχλοκρατία καί ἡ κατάλυσις τοῦ κράτους. Τήν ἀπέτρεψε τό καθεστώς τῆς 4ης Αὐγούστου. Καί τό σημερινό ἑλληνικό κράτος οὐδέποτε ἐτίμησε αὐτήν τήν ἐπέτειο ὅπως θά ἔπρεπε.

Εἶναι δυστυχῶς αὐτή ἡ συμπλεγματική ἀντίληψις τήν ὁποία δημιουργοῦν τά παρακμιακά φαινόμενα ὅταν κατατρύχουν μιά κοινωνία. Κάποιοι θά ἰσχυρισθοῦν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ λήθη προκειμένου νά μήν διαιωνίζεται ὁ διχασμός. Ἀλλά ἡ τετραετής περίοδος τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπό τό καθεστώς τῆς 4ης Αὐγούστου ἦταν κατ’ ἐξοχήν ἡ περίοδος τῆς ἐθνικῆς συμφιλιώσεως. Ἦταν ἡ περίοδος κατά τήν ὁποίαν ἐξέλιπαν τά ἀδελφοκτόνα πάθη πού δυνάστευαν τήν χώρα ἀπό καταβολῆς τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους. Ἦταν ἡ περίοδος κατά τήν ὁποία ἡ Ἑλλάς δημιουργοῦσε. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1937, ἕνα χρόνο μετά τήν ἐπιβολή τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου, ὁ ξένος Τύπος ἔγραφε:

«Ἐκεῖνος ὅστις ἐγνώριζε τήν ἐν Ἑλλάδι κατάστασιν πρό τῆς 4ης Αὐγούστου θά ἐκπλαγῇ δι’ ὅ,τι κατωρθώθη ἐντός διαστήματος ἑνός ἔτους ὑπό τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κυριάρχου κράτους. Εἰς τήν πρώτην γραμμήν ἦσαν δύο προβλήματα, τῶν ὁποίων τήν λύσιν ὁ στρατηγός Μεταξᾶς ἀνέλαβε νά πραγματοποιήση δι’ ἰσχυρᾶς χειρός. Τό πρόβλημα τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν κρατικῶν οἰκονομικῶν καί τό πρόβλημα τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης, ἥτις εἶχε παραμεληθεῖ τελείως ὑπό τῶν κοινοβουλευτικῶν Κυβερνήσεων.

Ὅλοι οἱ ὑπεράριθμοι ὑπάλληλοι, οἱ διορισθέντες ὑπό τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων χωρίς ἀποχρῶντας λόγους, ἀπελύθησαν καί ἰδιαιτέρως οἱ πολυάριθμοι λεγόμενοι “ἀργόσχολοι”. Ὁ διοικητικός μηχανισμός, ὅστις κατά τά τελευταῖα ἔτη ἐγίνετο ὁλονέν πολυπλοκώτερος, ἡπλουστεύθη καί ἐσυγχρονίσθη. Διά τῶν μέτρων τούτων καί δι’ ἄλλων τεχνικῶν διοικητικῶν μέτρων κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις νά ἐξεύρη μεγάλα ποσά ρευστοῦ χρήματος διά τήν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Στρατοῦ, τοῦ Στόλου καί τῆς Ἀεροπορίας.

Πρό παντός ἐξετελέσθησαν τά ὀχυρωματικά ἔργα εἰς τά βόρεια σύνορα, δεδομένου ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμπνέεται ὑπό τῆς ἀντιλήψεως ὅτι τά καλῶς ὀχυρωμένα σύνορα ἀξίζουν πολύ περισσότερον ἀπό σύμφωνα φιλίας καί ὅτι τά τελευταῖα ταῦτα εἶναι τότε μόνον ὠφέλιμα, ὅταν τά συμβαλλόμενα μέρη εὑρίσκονται στρατιωτικῶς ἐπί ἱκανοποιητικοῦ ἐπιπέδου. Ἐκτός τῆς λύσεως τῶν δύο προμνησθέντων προβλημάτων ἡ Κυβέρνησις τοῦ κυριάρχου κράτους ἔστρεψε τό ἐνδιαφέρον της πρό παντός εἰς τήν οἰκονομικήν καί κοινωνικήν ἐξύψωσιν τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου καί γεωργοῦ.

Τά κρατικά μέτρα, τά ὁποῖα κατεκρίνοντο ὑπό τῶν λεγομένων “ἐργατικῶν ἀρχηγῶν” (σ.σ. οἱ συνδικαλιστές τῆς ἐποχῆς) πρό τῆς 4ης Αὐγούστου καί τά ὁποῖα ἀπέβλεπον εἰς τήν βελτίωσιν τῆς ἀπελπιστικῆς καταστάσεως τῆς μαγαλυτέρας μερίδος τῆς ἐργατικῆς καί ἀγροτικῆς τάξεως, ἐξετελέσθησαν συστηματικῶς ἐντός τοῦ πρώτου ἔτους τῆς νέας Κυβερνήσεως».

Ἕνα πολιτικό καί οἰκονομικό θαῦμα συνετελέσθη ἐντός ἑνός μόνον ἔτους καί τό ἔθνος συνέχισε τήν ἀνοδικήν του πορείαν. Πού σημαίνει ὅτι οἱ Ἕλληνες μποροῦν νά ἀντιμετωπίσουν ὅλα τά προβλήματα καί ὅλες τίς δυσμενεῖς καταστάσεις. Εἶναι μόνον ζήτημα ἡγεσίας. Αὐτήν τήν ἡγεσία εὗρε ἡ προπολεμική Ἑλλάς στό πρόσωπο τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ μέ τήν ἀμέριστο συμπαράσταση τοῦ Βασιλέως Γεωργίου Β΄, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε χωρίς δισταγμό τά διατάγματα πού ἐξουσιοδοτοῦσαν τό νέο καθεστώς νά σώσει τήν χώρα.

Ἄς τούς θυμόμαστε μέ εὐγνωμοσύνη. Χάρη σέ αὐτούς ὑπάρχουμε καί βαδίζουμε στόν 21ο αἰῶνα, παρ’ ὅτι ὁ διχασμός ἐξακολουθεῖ νά μᾶς δυναστεύει.

 

ΕΣΤΙΑ

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 ΚΑΙ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ - ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Αιώνια Ελληνική Πίστη : Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην κ.Ιωάννα Φωκά για το υλικό που αφορά τον μεγάλο κυβερνήτη και την κατανόηση για την ανάρτησή του απο το ιστολόγιο μας.

 

Πως φθάσαμε στην 4η Αυγούστου 

 

1933- Με το αποτυχημένο κίνημα επιβολής δικτατορίας του Πλαστήρα - Βενιζέλου
1934- Με τη συζήτηση να περιστρέφεται στο ποιός θα κάνει την δικτατορία.
1935- Με το αποτυχημένο κίνημα των Αξιωματικών Ναυστάθμου και την δίκη 1.130 υπευθύνων  (εκ των οποίων οι κυρίως υπεύθυνοι Βενιζέλος και Νικ. Πλαστήρας είχαν διαφύγει στο εξωτερικό, και τελικά κατεδικάσθηκαν εις θάνατον και αυτοί και άλλοι 60, σε ισόβια 57, σε πρόσκαιρες ποινές 20, σε μικρότερες ποινές 57. Εκτελέστηκαν δε από το έκτακτο στρατοδικείο ο Παπούλας και ο Κοιμήσης. (Γρ. Δαφνής. Η Ελλάς μεταξύ δύο Πολέμων  Β τ.343 -354)
1935- Με το κίνημα του Κονδύλη και την επάνοδο του Βασιλέως Γεωργίου Β'.
1936.- Με το κίνημα του νέου «Στρατιωτικού Συνδέσμου» με αρχηγό τον Κ. Πλατή.

Φθάνουμε στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936, που διενεργήθηκαν σωστά από την υπηρεσιακή  Κυβέρνηση Δεμερτζή, όπου ο Αρχηγός του κόμματος των Ελευθεροφρόνων, Ιωάννης Μεταξάς, έλαβε 7 έδρες στο Κοινοβούλιο). Τον Μάρτιο αναλαμβάνει το Υπουργείο Στρατιωτικών, γεγονός που επικροτεί ο Ε. Βενιζέλος (Επιστολή προς Λ. Ρούφον), και δημοσίευμα στο Ελεύθερο Βήμα 18 Μαρτίου 1936).  Η πλήρης αποδοχή του Ιωάννη Μεταξά από τον πολιτικό κόσμο, ως Πρωθυπουργού ολοκληρώνεται αφού έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή με 241 ψήφους υπέρ.

Η Γ' αναθεωρητική Βουλή έκλεισε στις 30.4.1936, και ο Μεταξάς στις 3.5.1936 αναχώρησε προκειμένου να λάβει μέρος στο Συμβούλιο της Βαλκανικής Συνεννοήσεως στο Βελιγράδι. Στις 29 Ιουνίου ο Νικόλαος Πλαστήρας ανοικτά καλεί τον Μεταξά να κηρύξει δικτατορία, υπό τον όρο να επαναφέρει όλους του αποτάκτους μέχρι και του τελευταίου δεκανέως (Ανεξάρτητος 29.6.1936). 

Το Μάιο 1936 απεργίες με πολλά θύματα ξεσπούν στην Θεσσαλονίκη και νέες απεργίες ακολουθούν στις 4 Ιουλίου του 1936. Λίγες μέρες αργότερα στην Ελλάδα αναμένεται να ξεσπάσει η 248η  απεργία εκείνης της χρονιάς.  Η ΓΣΕΕ κηρύττει γενική απεργία εναντίον της υποχρεωτικής διαιτησίας ενώ τα φιλεργατικά μέτρα, με το Βασιλικό Διάταγμα για την υποχρεωτική διαιτησία δημοσιεύθηκαν την 21.7, η γενίκευσις του οκταώρου εξηγγέλθη την 28.7, και η απόφασις περί κατωτάτου ορίου ημερομισθίου την 30.7. Την 29 Ιουλίου η πανεργατική συγκέντρωση του «Κεντρικού» ορίζει την απεργία για την 5 Αυγούστου ενώ  νέες συμπλοκές ξεσπούν στον Πειραιά, Σέρρες, Λαύριο, όπου γίνεται και η πρώτη δυναμιτιστική απόπειρα με υλικά, που έχουν κλαπεί από τις αποθήκες του στρατού.

Η κομμουνιστική απειλή υπήρξε ασφαλώς ένας λόγος σοβαρός αλλά όχι ο αποφασιστικός για την  μεταβολή του πολιτεύματος. Είναι βέβαιο ότι τα εξωτερικά γεγονότα επηρέασαν καθοριστικά την απόφαση του Γεωργίου Β' και του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά για την  επιβολή της 4ης Αυγούστου.

1936. Με την άρση των κυρώσεων κατά της Ιταλίας καταρρέει οριστικά η «Κοινωνία των Εθνών» και το σύστημα στο οποίο είχε στηριχθεί η Ειρήνη του Κόσμου.
1936. Ο Λούντεντορφ δημοσιεύει με τίτλο «Ολοκληρωτικός Πόλεμος» την επερχόμενη σύγκρουση, άλλοι συγγραφείς την ίδια εποχή προβλέπουν σύγκρουση Αγγλίας Ιταλίας για την κυριαρχία της Μεσογείου.
1935. Ο Χίτλερ στις 16 Μαρτίου έγινε Καγκελάριος, κατήγγειλε την Συνθήκη των Βερσαλλιών και του Λοκάρνο και έκανε υποχρεωτική την στράτευση.
1935 Ο Μουσολίνι τον Οκτώβριο εισβάλλει στη Αβησσυνία και τον Μάιο 1936 ολοκληρώνει την κατάληψη της καταλαμβάνοντας την Αντίς Αμπέμπα.
1936. 10η  Φεβρουαρίου η Γκεστάπο ανωτέρα από το νόμο
1936. 7η Μαρτίου ο Γερμανικός στρατός εισβάλλει στην περιοχή του Ρήνου.
1936. Η  Ρωσία με δικτάτορα τον Στάλιν εξαπέλυσε κύμα εκκαθαρίσεων, με ομαδικές συλλήψεις, Νεκροί 2.000.000,  εκτοπισθέντες στη Σιβηρία. 7-8.000 000
1936. 17η Ιουνίου αρχίζει ο Ισπανικός εμφύλιος ( 700.000 νεκροί).
1936. 19η Ιουλίου ο Φράνκο έκανε την αντεπανάσταση.
1936. 1η Οκτωβρίου ο Φράνκο εγκαθίδρυσε την δικτατορία..

1936. Την 4η Αυγούστου, εν όψει των διεθνών εξελίξεων, ο Ιωάννης Μεταξάς, με αφορμή την πανεργατική απεργία της 5ης Αυγούστου, ζητά από τον Βασιλέα Γεώργιο την άρση  των 'Αρθρων του Συντάγματος 5,6,10,11,12,14,20, και 95 (βάσει του Νόμου  4229/1929 που είχε ψηφίσει η Βουλή επί Βενιζέλου).  Θεωρεί την λύση αυτή στην οποία οδηγείται αναγκαστικά η χώρα ως  την μόνη  μπρος στο αδιέξοδο που την είχε οδηγήσει ο κοινοβουλευτισμός.  Το Διάγγελμα πρός τον Λαόν δια την Μεταβολήν της 4ης Αυγούστου 1936, και ο λόγος που εκφωνεί από ραδιοφώνου την 10η Αυγούστου, ο Ιωάννης Μεταξάς ως Εθνικός Κυβερνήτης (Λόγοι σελ. 16-18), προς τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και την ελληνική νεολαία φανερώνει τους λόγους από τους οποίους οδηγήθηκε στην άρση των άρθρων του Συντάγματος και τους Σκοπούς της 4ης Αυγούστου. 

Από την 4η Αυγούστου και μέχρι το θάνατό του, θα κυβέρνηση την Ελλάδα σε καιρούς εξαιρετικά δύσκολους, με βοηθό του την Κυβέρνησή του και την σύμπραξη και καλή θέληση των Ελλήνων, που κατανόησαν την σοβαρότητα της καταστάσεως. Με την θετική στάση τους στις αποφάσεις και στα έκτατα μέτρα που πήρε, του έδωσαν την δύναμη να φέρει εις πέρας το 'Εργο της 4ης Αυγούστου και της ετοιμασίας του πολέμου. Στον ηρωικό στρατό αλλά και στον άμαχο  πληθυσμό και την Νεολαία, που συμπαραστάθηκε και στήριξε τα Έργα της  4ηςΑυγούστου, οφείλεται η Νίκη.

Τακτικά χαρακτηρίζεται το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ως φασιστικό. Ήταν όντως και ως πιο  σημείο επηρεάστηκε από τα σύγχρονά του φασιστικά καθεστώτα της Ευρώπης; Ο ίδιος ο Μεταξάς δεν εκφράζει πουθενά κάποιο θαυμασμό για αυτά τα  καθεστώτα, κάθε άλλο. Ούτε υπάρχει ένα σημείο στο οποίο να φανερώνεται μία σκέψη συμπάθειας μίμησης ή συνεργασίας. Άλλωστε ο Μεταξάς έχει μία φυσική αλλεργία προς κάθε τι μη ελληνικό αν και δέχεται ότι θαυμάζει στους Γερμανούς μόνο για τα χαρακτηριστικά που λείπουν από τους Έλληνες, όπως την πειθαρχία. Στο Ημερολόγιο του (2 Ιανουαρίου 1941, τόμος Δ' σελ.553) υπάρχει η κριτική και η περιφρόνηση του προς αυτά. Ο Κωνσταντίνος Σαράντης σε μελέτη που επιγράφετε: Η ιδεολογία και ο πολιτικός χαρακτήρας του καθεστώτος του Ιωάννου Μεταξά στην συλλογική έκδοση, με επιμέλεια Θάνου Βερέμη, και  τίτλο «ο Μεταξάς και η εποχή του».Αθήνα, Ευρασία 2009, λέει. «Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν συγκέντρωνε τα απαραίτητα αποφασιστικά χαρακτηριστικά που θα το έθεταν χωρίς αμφιβολία στην ίδια κατηγορία με τα δυτικοευρωπαϊκά φασιστικά και εθνικοσοσιαλιστικά κράτη, όποιες και αν ήταν οι εμφανείς ομοιότητες και σχέσεις με αυτά». Αν θέλουμε να περιγράψουμε με ακρίβεια τι κράτος ήταν η 4η Αυγούστου θα κρατήσουμε τα λόγια του ιδίου του Μεταξά.  Η Ελλάδα έγινε ένα Κράτος αντικομουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό, Κράτος με βάση αγροτική και εργατική, και κατά συνέπεια αντιπλουτοκρατικό χωρίς κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά.

Στις 19 Ιουλίου του 1935, έχει ήδη γράψει στην Εφημερίδα των Ελλήνων, την ανησυχία και αμφιβολία του, ως προς την Δικτατορική διακυβέρνηση, όμως ένα χρόνο αργότερα είναι υποχρεωμένος εκ των πραγμάτων να την εφαρμόσει ο ίδιος.
«Αλλ' είναι αι δικτατορίαι η λύσις ; Κανείς ευσυνείδητος δικτάτωρ δεν θα έδιδε καταφατικήν απάντησιν εις αυτό το ερώτημα. Των δικτατοριών το μοιραίον μειονέκτημα είναι η αδυναμία και αυτής ακόμη της προβλέψεως της διαδοχής των. Αποτυγχάνουσαι ή επιτυγχάνουσαι αι δικτατορίαι είναι συνδεδεμέναι με τας τύχας του δικτάτορος και δεν έχουν διάδοχον άλλον πλην του χάους»  

Στο Ημερολόγιό του συμπληρώνει το 1937.
Μήνες αγωνίας, ανησυχίας ποτέ αναπαύσεως. Ζωή γεμάτη από κινδύνους. Οι άλλοι δεν τα είδαν ούτε θα τα μάθουν ποτέ...Ολα τα έθαψα μέσα μου χάριν της Χώρας. Μίαν ημέραν άλλοι που κάτι αντελήφθησαν, μπορεί να τα είπουν...

Ο Ναύαρχος Καββαδίας στο βιβλίο του « Ο Ναυτικός Πόλεμος του 1940» καταθέτει ότι,  στο Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο, που έγινε το φθινόπωρο του 1936, ανάμεσα σε άλλα, ο Ιωάννης Μεταξάς παρουσία του: Αντιστρατήγου Ι. Παπαβασιλείου, Αντιναύαρχου Δ. Οικονόμου, Υποναύαρχου Α. Σακελλαρίου, Πλοιάρχου Ε.Καββαδίαν, Πλοιάρχου Χ. Δελαγραμμάτικαν, Πλοιάρχου  Χ. Κοννιάλη. Πλοιάρχου Π. Ιωάννίδη, είπε τα εξής:
Αυτό που θα σα είπω δεν θα το ανακοινώσητε εις κανένα. Προβλέπω πόλεμον μεταξύ Αγγλικού και Γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμον πολύ χειρότερον από τον προηγούμενον. Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάνω ό,τι μπορώ δια να μην εμπλακεί η Ελλάς, αλλά τούτο δυστυχώς θα είναι αδύνατον. Και επαναλαμβάνω και πάλιν, αυτό προ παντός να μην εξέλθη της αιθούσης αύτης, είναι περιττόν να σας είπω ότι η θέσις μας εις την σύρραξιν αυτήν θα είναι παρά το πλευρόν της Αγγλίας.
Το κείμενο αυτό  επιβεβαιώνεται και αναφέρεται στο έργο του Αντιναυάρχου Δημητρίου Γ. Φωκά: «Έκθεσις επί της Δράσεως του Ναυτικού κατά τον Πόλεμον 1940-1944», Τυπογραφείον Π.Ν 1953. Τόμος Α. σελ.9, κεφ.2. Η Πολιτική της Ελλάδος και το Επιτελικόν της Πρόγραμμα.
Η πολιτική του Ιωάννη Μεταξά στηρίχτηκε από εκείνη την εποχή αφ΄ ενός, στην απόφαση της μη εμπλοκής της Ελλάδος στον πόλεμο και της αποφυγής πάσης ενέργειας δυναμένης να εμπλέξει την χώραν εις ρήξιν ή την δημιουργία δυσαρέσκειας προς κάποια Μεγάλην Δύναμιν, αφ' ετέρου και παραλλήλως στην προετοιμασία του στρατού και της κοινωνίας δια την αντιμετώπιση παντός ενδεχομένου.
Η θέσι του στο πλευρό  των Συμμάχων είναι δεδομένη από την αρχή, όμως υπό όρους. Η απαίτηση για τα Δωδεκάνησα ήταν ο στόχος του. Πέρα όμως από όλα αυτά η απόφασή του να αμυνθεί κατά πάσης προσβολής του Ελληνικού εδάφους, είναι έκδηλη και δηλωμένη ποικιλοτρόπως από την 18 Μαρτίου 1939. Ημερολόγιο 18 Μαρτίου.

 

http://ioannismetaxasgr.blogspot.com/2010/08/4-1936.html

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ : ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ «ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ» Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ 10 ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΣΤΑ Γ.Α.Κ. ΜΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Κ 065 ΕΠΙΓΡΑΦΕΤΑΙ

Αιώνια Ελληνική Πίστη : Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην κ.Ιωάννα Φωκά για το υλικό που αφορά τον μεγάλο κυβερνήτη και την κατανόηση για την ανάρτησή του απο το ιστολόγιο μας.

 
Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ 10 ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΣΤΑ Γ.Α.Κ. ΜΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Κ 065 ΕΠΙΓΡΑΦΕΤΑΙ : 

Φάκελος περιέχων χειρόγραφον έκθεσιν «του Μέλλοντος Συντάγματος».

Η υπαγόρευση του παρόντος κειμένου έγινε με την παρουσία του καθηγητή του  Συνταγματικού Δικαίου Νικόλαου Κούμαρου, που υπογράφει το κείμενο, μέσα στο Γενικό Στρατηγείο, στα υπόγεια του

Ξενοδοχείου της Μεγάλης Βρεταννίας, στις 19 Δεκεμβρίου του 1940, όταν ο ελληνικός στρατός ήταν πλέον μέσα στο Αλβανικό έδαφος, ένα μήνα μετά την κατάληψη της Κορυτσάς, την 22^α Νοεμβρίου 1940.
Βάσει δικής του μαρτυρίας, ο Νικόλαος Κούμαρος «έλαβε εντολή βάσει τούτων και του Συντάγματος του 1911 να καταρτήσει σχέδιον Συντάγματος, το οποίο θα υπέβαλε (ο Ι. Μεταξάς) προς την Α.Μ. τον Βασιλέα και θα το έθετε εις εφαρμογή ευθύς άμα τη ανακωχή, διότι είχε την ιδέα ότι πολύ σύντομα θα πετάξουμε του Ιταλούς στη θάλασσα». Στο φάκελλο αυτό υπάρχει επίσης η μαρτυρία του Γεωργίου Μαντζούφα, μετέπειτα καθηγητού του Δικαίου, ο οποίος κληθείς από τον Μεταξά κατά την 23^η Ιανουαρίου 1941, κατά την διάρκεια της ασθένειας του σημείωσε κάποιες διορθώσεις καθ' υπαγόρευση του Μεταξά.

Σχετικά με αυτό το κείμενο υπάρχει επίσης η μαρτυρία του Θεολόγου Νικολούδη, Υφυπουργού Τύπου και Πληροφοριών, στην συνέντευξη που έδωσε δύο μέρες μετά τον θάνατο του Ι. Μεταξά, στην εφημερίδα «Ανατολή Αλεξάνδρειας» 31.1.1941.
Αναφερόμενος στο έργο του εκλιπόντος Πρωθυπουργού, τον χαρακτήρισε «Μεταρρυθμιστή και συντηρητικό επαναστάτη, κοινωνικό φιλόσοφο, προφήτη κ.λ.π . και αναφέρθηκε στο «Πολίτευμα» λέγοντας τα εξής:

...Μία εβδομάδα προ της επιδόσεως του τελεσίγραφου (σσ. Της 28^ης Οκτωβρίου) ενώ επάλαιεν διπλωματικώς με την Ιταλίαν ήλθε και με εύρε στις 8 το πρωί.
«Ήλθα μου είπε να σου πω κάτι το οποίον θα κρατήσεις μυστικόν. Δεν ετοιμάζω στρατόν μόνον δια τον πόλεμον. Απεφάσισα και ετοίμασα νέον πολίτευμα. Έχω βρεί την βάσιν. Θα ιδής ότι είναι ένας ευλύγιστος οργανισμός που θα τον συντάξωμεν δίχως φασαρίες και θα θέσωμεν τας βάσεις. Θα ήθελα να ασχοληθείς με το σχέδιον αυτό, να μείνωμεν σύμφωνοι και να το υποβάλω εις τον Βασιλέα...   (Αρχείο Ε.Λ.Ι.Α φάκελλος ?)

Λίγες μέρες μετά έγινε η επίδοση του ιταλικού τελεσίγραφου και όλες οι σχετικές σκέψεις καλύφθηκαν από τα γεγονότα του πολέμου.
Το κείμενο αυτό αποτελεί μία σοβαρή μαρτυρία, και μία απάντηση, για το ότι ο Ιωάννης Μεταξάς είχε σκεφθεί  την διαδοχή του και μάλιστα με κάποια συγκεκριμένη μορφή πολιτεύματος, το οποίο κατά την κρίση του, θα ήταν το καταλληλότερο για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα. Το ερώτημα που αυθόρμητα γεννάται και τακτικά μου απευθύνεται είναι το εξής: 

Γιατί ο Μεταξάς καθυστέρησε την διαδικασία της διαδοχής του;

Μία σύντομη αναδρομή στα γεγονότα που προηγήθηκαν θα φανερώσει ορισμένα στοιχεία αφού η απάντηση δεν μπορεί να στηριχτεί σε περισσότερα στοιχεία από τα υπάρχοντα.

Όταν ο Ι. Μεταξάς είχε ζητήσει από τον Βασιλέα Γεώργιο Β' να υπογράψει την εκτροπή από τη κοινοβουλευτική διακυβέρνηση την 4^η Αυγούστου του 1936, και την άρση των ’ρθρων του Συντάγματος 5,6,10,11,12,14,20 και 95, είχε δηλώσει ότι η δικτατορία θα παρέμενε για ένα εύλογο διάστημα μέχρι να αποκατασταθεί η ομαλότητα. Όμως η παγκόσμια ομαλότητα που είχε διασαλευτεί ήδη με την εισβολή της Ιταλίας στην Αιθιοπία ήδη από το 1935 και η άρση των κυρώσεων κατά της Ιταλίας, που είχε σαν αποτέλεσμα να καταρρεύσει η Κοινωνία των Εθνών  δεν επρόκειτο σύντομα να δημιουργήσει τις συνθήκες για την αλλαγή.  Αφ ενός φανέρωνε την διορατικότητά του και δικαιολόγησε την πρόταση για την δικτατορία και την αναγκαιότητα της όμως ο χρόνος που θα απαιτείτο ήταν ασαφής όταν όλα γύρω κατέρρεαν και η κατάσταση έβαινε απο το κακό στο χειρότερο συνεχώς.

Όμως ο Μεταξάς δεν ήταν ο άνθρωπος που δεν θα τηρούσε το λόγο του προς το Βασιλέα. Ούτε είχε κάνει την δικτατορία για την προσωπική του ανάδειξη, όπως φανερώνουν κείμενα και μαρτυρίες τρίτων. Ούτε θεωρούσε ότι σε ομαλές καταστάσεις η δικτατορία αποτελούσε τον ενδεδειγμένο τρόπο  διακυβέρνησης, όπως φαίνεται και από τα κείμενά του αλλά και από την πολιτική του σταδιοδρομία.

Επί 15 έτη, λειτούργησε ως ο στυλοβάτης του Συντάγματος και ο τιμητής κάθε αντισυνταγματικής και αντικοινοβουλευτικής πράξης, ιδίως όταν ο στρατός προσπάθησε να αναμειχθεί στην πολιτική τον βρήκε σε απόλυτη αντίθεση. Προσπάθησε να βρίσκει λύσεις αλλά λίγοι εννόησαν το πνεύμα του ακόμα και στην εποχή του που ο διχασμός ωθούσε τους πολιτικούς στα άκρα.
«Ο Διχασμός είναι αθεράπευτος δια κοινοβουλευτικών μέσων και μεθόδων». Όμοια συναντούμε και την γνώμη του την κριτική του για την δικτατορία
«Αι δικτατορίαι είναι συνδεδεμέναι με τας τύχας του δικτάτορος και δεν έχουν διάδοχον άλλον πλην του χάους».

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν ήταν αντικοινοβουλευτικός όπως τον χαρακτηρίζουν και τον κατηγορούν οι «δημοκράτες». Η δυσλειτουργία όμως του δημοκρατικού πολιτεύματος εκείνης της εποχής, με τις 32 εκλογές σε διάστημα 16 ετών είναι μια μαρτυρία για το κατά πόσον λειτουργούσε σωστά η αβασίλευτη δημοκρατία αυτής της εποχής. Ο διχασμός και η ένταση που καλλιεργείτο στις κομματικές αντιπαραθέσεις και οι απαιτήσεις ψηφοφόρων και  κομματικών παραγόντων, σε συνδυασμό  με την εκρηκτική διεθνή κατάσταση και την αδυναμία της Ελλάδος να προετοιμασθεί υπ αυτούς τους όρους, ήταν οι παράγοντες που τον οδήγησαν προς τη σχετική  αρθρογραφία υπέρ της δικτατορίας.
 
Από το 1937 και μετά τα γεγονότα φανέρωναν την πορεία προς τον γενικό πόλεμο, και  ήταν αρνητικά για την όποια μεταβολή του πολιτεύματος.  Η εισβολή της Ιαπωνίας στην Κίνα, ο διαμελισμός της Τσεχοσλοβακίας, το 1938 ο Ισπανικός εμφύλιος, η  προσάρτηση της Αυστρίας από την Γερμανία, την είσοδο της Πολωνίας στην Τσεχία, την προσάρτηση από τους Ούγγρους μέρος της Τσεχίας. 
Στις αρχές του 1939 (18 Μαρτίου) είναι η στιγμή που ο Ιωάννης Μεταξάς διαβλέποντας την Ιταλική επιθετικότητα παίρνει την Φοβερή Απόφαση να αμυνθεί η Ελλάδα. Ήταν λογικό για ένα στρατιωτικό με την δική του συναίσθηση ευθύνης να θεωρήσει την ώρα αυτή απολύτως ακατάλληλη για μία αλλαγή πολιτεύματος και εκλογές, παρόλο που ο Βασιλέας τον κάλεσε τότε και του υπέδειξε την λύση που πρότειναν τα κόμματα. Πόσο μάλλον μετά την είσοδο της Αγγλίας στον Πόλεμο την 1^η Σεπτεμβρίου 1939.

Η διαδοχή του θα πρέπει να τον απασχολούσε έντονα ιδίως από την στιγμή της επιδείνωσης της υγείας του τον Απρίλιο του 1940.  Σημειώνει από τις 3έως τις 16 Απριλίου. Δεκατέσσερες μέρες .- Έπεσα άρρωστος Τετάρτη πρωί αιμορραγία εις στόμαχον... Εις όλο αυτό το διάστημα η Γερμανική επιχείρησις κατά της Νορβηγίας...
Στις 18 Απριλίου του 1940 σημειώνει ...ένα προφητικό κείμενο για τον πόλεμο  Μεγάλος και τρομερός είναι ο δρόμος που ακολουθάει ο πόλεμος....
Σημειώνει ότι αισθάνεται αδυναμία.
Στις 10 Μαίου εισβολή Γερμανών εις Ολλανδίαν και Βέλγιον.
Στις 17 Μαίου . Ετσι είναι το τέλος του ταξιδιού μου 
Στις 10 Ιουνίου συντάσσει την Διαθήκην του.
Στις 15 Αυγούστου ακολουθεί ο τορπιλισμός της 'Eλλης.
Ακολουθούν οι φοβερές μέρες του Σεπτεμβρίου με την αγωνία της επικείμενης επίθεσης.

Συμπέρασμα: η καθυστέρηση της εφαρμογής του Σχεδίου του Συντάγματος που είχε κατά νου  ο Ιωάννης  Μεταξάς, οφείλεται στη αξεπέραστη πραγματικότητα του πολέμου και στις σύνθετες συνθήκες που υπήρχαν διεθνώς και για τις οπίες είχε ζητήσει την άρση των άρθρων του Συντάγματος και όχι στην επιθυμία του για διαιώνιση του καθεστώτος της 4^ης Αυγούστου όπως τακτικά κατηγορείται.

http://ioannismetaxas.gr/Politevma.html 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ : Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

Αιώνια Ελληνική Πίστη : Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην κ.Ιωάννα Φωκά για το υλικό που αφορά τον μεγάλο κυβερνήτη και την κατανόηση για την ανάρτησή του απο την ιστοσελίδα μας.

Για το πώς προέκυψε η 4^η Αυγούστου σχεδόν κανείς δεν διερωτάται, αν και οι περισσότεροι αγνοούν πλήρως τα γεγονότα όπως και τα έργα της τετραετίας 1936-1941. Αντιθέτως πολλές απορίες και υποψίες  συγκεντρώνει το γεγονός του θανάτου του Ιωάννη Μεταξά, για το οποίο οι περισσότεροι γνωστοί και άγνωστοι, με κάποια συστολή, με ρωτούν: Ήταν φυσικός θάνατος ή τον σκότωσαν; Οι νεότεροι, όμως είναι αυτοί που εκφράζουν έντονο το ενδιαφέρον και έχουν απορίες για την εξωτερική πολιτική του Μεταξά, της περιόδου1936-1941. Αυτοί ζητούν τακτικά  πληροφορίες για να κατανοήσουν την πορεία της Ελλάδος. Αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο στα αντιφατικά και παράλογα μηνύματα, που συστηματικά προβάλλουν ο τύπος, η τηλεόραση, ένα τμήμα της ελληνικής ιστοριογραφίας και ορισμένοι ακαδημαϊκοί κύκλοι, είτε  από άγνοια είτε ηθελημένα. Τα ερωτήματά που μου απευθύνουν είναι: Τελικώς, τι ήταν ο Μεταξάς;  Γερμανόφιλος ή Αγγλόφιλος;  Πιόνι του Βασιλιά; Γιατί τον λένε Φασίστα αφού αντιστάθηκε στο Φασισμό; Η προσωπικότητά του ήταν αντιφατική ή οι ιστορικοί φάσκουν και αντιφάσκουν; Τελικά πως οδηγηθήκαμε στον πόλεμο; Ήταν σωστή η απόφαση;
Η παραπληροφόρηση του κοινού για το πρόσωπο του Μεταξά είναι παλαιά ιστορία. Αρχίζει από τη στιγμή που αυτός αντιτάχθηκε στον Βενιζέλο, το 1915. Τότε, οι αντίπαλοί του τον χαρακτήρισαν γερμανόφιλο χωρίς να είναι, ούτε και να έχει υπάρξει κάποια αδιάσειστη μαρτυρία πέραν των σπουδών του στη Γερμανία και του θαυμασμού του για τη γερμανική πειθαρχία, που να δικαιολογεί αυτόν τον τίτλο. Εντούτοις, το «γερμανόφιλος» τον συνοδεύει έκτοτε, αδιακρίτως ιστορικής συγκυρίας. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.
Υπεύθυνη, εν μέρει, για τις σημερινές συγκεχυμένες αντιλήψεις του κοινού είναι η προσπάθεια διαφόρων ιστορικών να ερμηνεύσουν τη συγκρότηση της 4^ης Αυγούστου ως μία απλή μίμηση των ευρωπαϊκών ολοκληρωτικών καθεστώτων ή αντιθέτως ως μία συνομωσία ’γγλων και Βασιλέως Γεωργίου και όχι ως μία αναμενόμενη εξέλιξη, το φυσικό αποτέλεσμα της αδυναμίας του κοινοβουλευτισμού να προσφέρει βιώσιμη κυβέρνηση στην Ελλάδα, την ώρα που η Ευρώπη βυθιζόταν στο χάος. Μία σύντομη αναδρομή είναι απαραίτητη για να προχωρήσω στο κυρίως θέμα της ομιλίας. -------------------


ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ : http://www.ioannismetaxas.gr/index.html

ΠΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ :
http://ioannismetaxas.gr/Ioannis%20Metaxas%20Foreign%20Policy%201936%201941.pdf

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 : ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

Αιώνια Ελληνική Πίστη : Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην κ.Ιωάννα Φωκά για το υλικό που αφορά τον μεγάλο κυβερνήτη και την κατανόηση για την ανάρτησή του απο την ιστοσελίδα μας.
 
Ο Ιωάννης Μεταξάς γεννήθηκε το 1871 στην Ιθάκη. Το 1885 εισέρχεται στη Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων, όπου αποφοιτά με άριστες επιδόσεις, το 1889. Ακολούθως με βασιλική υποτροφία, στέλνεται για περαιτέρω σπουδές στην περίφημη Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου και μένει στη Γερμανία για τρία περίπου έτη. Το 1910 αναλαμβάνει πρώτος υπασπιστής του Ελευθερίου Βενιζέλου, μετά από επιθυμία του Κρητικού πολιτικού ηγέτη. Ο Μεταξάς, βασιλικών πολιτικών πεποιθήσεων, θα λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος μεταξύ Βενιζέλου και Βασιλιά. Κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου, διακρίθηκε για την πολεμική ιδιοφυΐα του στις επιχειρήσεις κατάληψης του ηρωικού Μπιζανίου στα Γιάννενα καθώς και στην παράδοση της πόλεως των Ιωαννίνων στον Ελληνικό στρατό. Διετέλεσε Διευθυντής Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού και της Ανώτερης Στρατιωτικής Ακαδημίας. Ακόμη και σήμερα θεωρείται από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ιδιοφυΐες της γενιάς του. Το 1922 κατέρχεται στον στίβο της πολιτικής με την ίδρυση του κόμματος των Ελευθεροφρόνων, συμμετέχει στην κυβέρνηση Ζαΐμη και αναλαμβάνει υπουργός Συγκοινωνιών. Το 1932 στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη αναλαμβάνει το υπουργείο των Εσωτερικών, ενώ το 1936, πριν την επιβολή της δικτατορίας του, κατείχε το υπουργείο Στρατιωτικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δεμερτζή.
              Στις 4 Αυγούστου 1936, με αφορμή τα στρατιωτικά κινήματα βενιζελικών αξιωματικών ( Ελληνική Στρατιωτική Οργάνωση και Δημοκρατική Άμυνα), τα έτη 1933 και 1935, ο Μεταξάς με την σύμφωνη γνώμη του βασιλέα Γεωργίου, καταλύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς, το σύνταγμα και το κοινοβούλιο και εφαρμόζουν τη δικτατορία που στηριζόταν στην προσωπικότητα του Μεταξά και του Βασιλιά. Άλλωστε, για τον Μεταξά ο κοινοβουλευτισμός είχε χρεοκοπήσει. Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ήταν αστυνομικό και αυταρχικό, όχι όμως στρατιωτικό καθεστώς. Η θέληση του λαού εκφραζόταν με δημοψηφίσματα, πράγματι κάτι οξύμωρο για δικτατορικό καθεστώς. Επιπλέον, ο ρόλος του λαού ήταν "συμβουλευτικός", θα αντιπροσωπευόταν δηλαδή, από τρία συμβούλια αντίστοιχα με τις τρεις εξουσίες, τη νομοθετική, τη δικαστική και την εκτελεστική. Ο ίδιος ο Μεταξάς έγραψε για το καθεστώς του και τον ιδεολογικό προσανατολισμό αυτού : " Η Ελλάς έγινε από της 4ης Αυγούστου Κράτος αντικομουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό. Κράτος με βάσι αγροτική και εργατική, και κατά συνέπεια αντιπλουτοκρατικό. Δεν είχε βέβαια κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά. Αλλά κόμμα ήτανε ο Λαός, εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς". Το εθνικό κράτος του Μεταξά, θεωρούσε την ύπαρξή του σαν συνέχεια του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού αλλά και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Γι' αυτό και χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια δημιουργίας του " Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού ". Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του Μεταξά για τους στόχους του: " Η ανύψωσις του εθνικού φρονήματος. Η τόνωσις της αισιοδοξίας, του θάρρους και της αυτοπεποιθήσεως του ελληνικού λαού. Η εμπέδωσις της πίστεως του ελληνικού λαού στον υψηλόν εκπολιτιστικόν προορισμόν του"..." Θέλομεν να κάμωμεν πολιτισμόν Ελληνικόν. Δεν θέλομεν τους ξένους πολιτισμούς. Θέλομεν ιδικόν μας πολιτισμόν, τον οποίον να τον ωθήσωμεν και να τον κάνωμεν ανώτερον από όλους τους πολιτισμούς εις την άκρην αυτήν της Ευρώπης...". Με την επιβολή της δικτατορίας, ο Μεταξάς διαμόρφωσε και το σύνταγμα της χώρας, όπως ήταν φυσικό. Ανέστειλε τα άρθρα που αφορούσαν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι, μεταξύ άλλων ενώ απαγόρευσε την ελευθερία του Τύπου. Επιβλήθηκε λογοκρισία, ενώ απαγορεύθηκε η οποιαδήποτε αρνητική κρίση για το έργο και τις αποφάσεις της κυβερνήσεως, όπως και η αναφορά σε οποιοδήποτε κόμμα. Ο Σεφέρης έγραφε χαρακτηριστικά για τη στάση του Τύπου την εποχή εκείνη: " Οι  φιλελεύθερες κάνανε τώρα λαμπρές δουλειές. Όσο για τους διευθυντές τους, γιατί να διακόψουν την έκδοσή τους αφού κέρδιζαν;...Για τον λόγο αυτό κανείς δε δέχτηκε να κηρυχτεί αλληλέγγυος με το καθεστώς και να γίνει κράχτης του: θα έχανε φύλλα. Έτσι, όλοι δεχότανε με μια παθητική μεμψιμοιρία τα αλωνίσματα της λογοκρισίας...". Το Υφυπουργείο Τύπου είχε σαν αρμοδιότητα την προπαγανδιστική προβολή του έργου της Κυβέρνησης, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.                Μία άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ήταν η στάση της απέναντι στον κομμουνισμό. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος της επιβολής της, ο κίνδυνος του κομμουνισμού. Ο αναγκαστικός νόμος 117, που εφαρμόστηκε το 1936, ήταν εξοντωτικός για τον κομμουνισμό και απέβλεπε στην προστασία του καθεστώτος. Ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, υφυπουργός Ασφαλείας του Μεταξά, κυνήγησε εξοντωτικά το ΚΚΕ. Κατόρθωσε να εξαρθρώσει όλη την ηγεσία του κόμματος και τους παράνομους μηχανισμούς του. Συνελήφθησαν χιλιάδες κομμουνιστές μεταξύ των οποίων ηγετικά στελέχη όπως ο Νίκος Ζαχαριάδης και εξορίστηκαν. Μοναδική περίπτωση που αποτέλεσε εξαίρεση ήταν μια ομάδα κομμουνιστών της Θεσσαλονίκης, που ανήκε στο Μακεδονικό γραφείο του κόμματος και κατόρθωσε να κρυφτεί στην περιοχή της Δράμας. Παρόλα αυτά, ο Μανιαδάκης κατόρθωσε να προσεταιρισθεί στελέχη του κόμματος, όπως ο Μανωλέας και να ελέγχει έτσι το ΚΚΕ. Εξέδωσε και τον "Ριζοσπάστη" με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν ουσιαστικά δύο εφημερίδες με το ίδιο όνομα κάτι που προκάλεσε μεγαλύτερη κρίση στους κομμουνιστές. Ο τρόπος δίωξης του κομμουνισμού από τον Μανιαδάκη ήταν αμείλικτος. Παράλληλα με την διείσδυση στον κομμουνιστικό μηχανισμό, ο Μανιαδάκης εφάρμοσε τις "δηλώσεις μετανοίας", τις οποίες υπέγραφαν στελέχη του Κ.Κ.Ε. για να αφεθούν ελεύθεροι και κατόπιν να γίνουν πληροφοριοδότες της Ασφάλειας.  Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της εποχής υπογράφτηκαν 45.000 δηλώσεις μετανοίας. Από κάποιες πηγές αυτό το ποσοστό κρίνεται υπερβολικό.
                 Η οργάνωση της νεολαίας αποτέλεσε προτεραιότητα για τον ίδιο τον Μεταξά. Το Νοέμβριο του 1936 ιδρύει την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΟΝ). Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο "σκοπός της ΕΟΝ είναι η επωφελής διάθεσις του ελεύθερου από της εργασίας ή των σπουδών χρόνου των νέων, προς προαγωγήν της σωματικής και πνευματικής καταστάσεως αυτών, ανάπτυξιν του Εθνικού φρονήματος και της πίστεως προς την Θρησκείαν, δημιουργίαν πνεύματος συνεργασίας και κοινωνικής αλληλεγγύης και έγκαιρον επαγγελματικόν προσανατολισμόν εκάστου, αναλόγως προς τας φυσικάς ιδιότητας αυτού". Γενικότερα, η ιδεολογία της οργανώσεως βασιζόταν στην διατήρηση των παραδόσεων και στη φυλετική ενότητα του Έθνους. Κάθε Τετάρτη τα μέλη της νεολαίας συγκεντρώνονταν στα κατά τόπους γραφεία της οργάνωσης, ενώ μέλη της ΕΟΝ ήταν όλοι οι νέοι και νέες από 8 έως 25 ετών. Ο όρκος της ΕΟΝ ήταν ουσιαστικά όρκος πίστης στο Θεό, στη πατρίδα, στον Βασιλιά και στον Κυβερνήτη. Σύμφωνα με την ημερησία διαταγή της οργάνωσης, τον Δεκέμβρη του 1937 : " Από την στιγμήν, που θα ορκισθήτε τον κατ' εξοχήν Ελληνικόν αυτόν όρκον, είσθε στρατιώται και αγωνισταί της ιδέας της Ελλάδος και της ιδέας της 4ης Αυγούστου...". Ο Ιωάννης Μεταξάς περιέγραψε τους σκοπούς της ΕΟΝ, ως εξής: "...Ποιοί είναι οι σκοποί; Βασιλεύς! Πατρίς! Θρησκεία! Οικογένεια! Αναγέννησις της Ελλάδος, και καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Αυτό το τελευταίο, καθεστώς της 4ης Αυγούστου, σας το τονίζω, γιατί είναι η ασφάλεια, η άγρυπνη φρούρησις των άλλων που προανέφερα. Όταν δεν το χαμε αυτό, όταν δεν είχαμε το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, είδαμε που είχανε πέσει και Βασιλεία και Θρησκεία και Πατρίς και Οικογένεια και τα πάντα. Το καθεστώς ,λοιπόν, αυτό έχει πρώτο του και κύριο προορισμό να περιφρουρήση την ύπαρξιν και την επικράτησιν εκείνων, που σας προανέφερα. Γι' αυτό είναι από τους κυριώτερους σκοπούς της Οργανώσεως και γι' αυτό διαπαιδαγωγείται η νεότης με αυτό το ιδεώδες".  Στο περιοδικό-"όργανο πνευματικής, θρησκευτικής-κοινωνικής και πολιτικής αγωγής", όπως αναφερόταν, της ΕΟΝ "η Νεολαία", στο δεύτερο φύλλο,  υπάρχουν λόγοι του Μεταξά που καθοδηγούν τους νέους στους σκοπούς του καθεστώτος ενώ υπάρχουν και αφιερώματα θρησκευτικά και ιστορικά για τον ίδιο σκοπό. Επιπλέον, υπάρχουν αφιερώματα κατά της ιδεολογίας του κομμουνισμού αλλά και λογοτεχνικά κείμενα του Ιουλίου Βέρν κλπ. Η ΕΟΝ αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος της εξουσίας της 4ης Αυγούστου. Συμμετείχαν σ' αυτήν σημαντικές προσωπικότητες της μετέπειτα Ελλάδος, όπως παραδείγματος χάριν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μανώλης Γλέζος, που αργότερα εντάχθηκαν στην αριστερά. Μάλιστα, η ΕΠΟΝ, νεολαία του ΕΑΜ, πέρα από "κακή παρήχηση" της ΕΟΝ, όπως αναφέρει ο Γούντχαουζ, ήταν και συνέχειά της όσον αφορά την στελέχωσή της από άτομα που ανήκαν στην ΕΟΝ. Ο καθηγητής Γεωργαλάς λ.χ., από ηγετικός παράγων της ΕΟΝ μετεξελίχθηκε σε καθοριστικό στέλεχος της ΕΠΟΝ.                  Πέρα από την οργάνωση της νεολαίας και την προπαγάνδα που κάθε καθεστώς χρειάζεται, ο Μεταξάς ακολούθησε κοινωνική πολιτική που θα ζήλευε ο "δημοκρατικός κόσμος" ακόμη και σήμερα. Επί 4ης Αυγούστου λοιπόν, καθιερώνεται το οκτάωρο και η πληρωμή των υπερωριών, καθιερώνεται η εργατική Πρωτομαγιά σαν επίσημη εθνική εορτή και αργία, καθιερώνεται ο κατώτατος μισθός, ιδρύεται το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η Εργατική εστία, χαρίζονται τα αγροτικά δάνεια, καθιερώνεται η μέρα της  Κυριακής ως υποχρεωτική αργία, η άδεια μετ' αποδοχών, ο προϋπολογισμός του Ελληνικού κράτους για πρώτη φορά στην Ιστορία του γίνεται πλεονασματικός! Την διετία 1936-1938, ιδρύονται 567 εργοστάσια σε όλη τη χώρα και η ανεργία μειώνεται στο ελάχιστο, παράλληλα ξεκινούν οι πρώτες γεωτρήσεις για άντληση πετρελαίου στην Ηλεία. Επιπλέον, ενισχύεται η εθνική άμυνα μέσα από την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, τα αποτελέσματα φάνηκαν στον επιτυχή Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Σχετικά με την εξωτερική πολιτική του καθεστώτος, ο Μεταξάς έτρεφε συμπάθεια προς το γερμανικό μοντέλο αλλά γνώριζε ότι οι Αγγλογάλλοι αποτελούσαν συμμάχους της χώρας. Μετά τον τορπιλισμό της Έλλης, στις 15 Αυγούστου 1940, προσανατολίστηκε πλήρως προς την μεριά της Αγγλίας και διέκοψε κάθε σχέση με τον Άξονα. Ξημερώματα 28ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς λέει το μεγαλοπρεπέστατο ΟΧΙ στον Γκράτσι και από εκείνη τη στιγμή ξεκινά ένα διπλωματικό παιχνίδι που κορυφώνεται τον Δεκέμβριο του ΄40. Οι Γερμανοί αρχίζουν να σκέφτονται το ενδεχόμενο να κάνουν σύμμαχο τους την Ελλάδα και να την "πάρουν" έτσι από την επιρροή των Βρετανών. Το γεγονός αυτό δεν είναι τόσο γνωστό σήμερα στο ευρύ κοινό, ωστόσο είναι τόσο σημαντικό που αν τελικά συνέβαινε θα άλλαζε σε μεγάλο βαθμό την ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Στη Μαδρίτη, ο Ούγγρος πρεσβευτής Αντόρκα ,κατόπιν εισήγησης του Βίλχελμ Φόν Κανάρις, πρότεινε στον Έλληνα πρεσβευτή Αργυρόπουλο ένα εμπιστευτικό σχέδιο του Χίτλερ που όριζε άμεσα διακοπή εχθροπραξιών μεταξύ Ελλάδας και Ιταλών στα βουνά της Αλβανίας και αυτόματη κατοχύρωση όσων εδαφών κατείχε εκείνη τη στιγμή η χώρα μας. Μοναδικό αντάλλαγμα που ζητούσαν οι Γερμανοί ήταν η απόλυτη ουδετερότητα της Ελλάδας και η απομάκρυνση όλων των Βρεταννικών ενόπλων σωμάτων. Μάλιστα, λίγες μέρες μετά φτάνει στην Αθήνα ο Ρίμπεντροπ και συναντά τον Μανιαδάκη όπου του αναλύει το σχέδιο. Η ελληνική πλευρά. μέσω του Μεταξά ζητά ένα μήνα για να απαντήσει και το θέμα λήγει εκεί.               Στις αρχές Ιανουαρίου ο Μεταξάς γράφει στο Ημερολόγιό του : "Από Άγγλους
εγκατάλειψις, από Γερμανούς επίθεσις. Ας πέσουμε σαν άνδρες...". Οι Άγγλοι παρότι ήταν σύμμαχοι αδυνατούσαν ή καλύτερα δεν ήθελαν να ενισχύσουν με επιπλέον δυνάμεις την άμυνα στην Ελλάδα. Όπως επίσης δεν είχαν σκοπό να αφήσουν την Ελλάδα να διεκδικήσει την Κύπρο και τη Βόρεια Ήπειρο. Μέσα σ' αυτό το κλίμα ο Μεταξάς πεθαίνει την 29 Ιανουαρίου 1941 από φλεγμονή του φάρυγγα, δύο μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας, για να απαντήσει στους Γερμανούς. Η ασθένειά του σε καμία περίπτωση δεν προιδέαζε κίνδυνο για την ζωή του, πόσο μάλλον και από τη στιγμή που τον παρακολουθούσαν δώδεκα κορυφαίοι γιατροί της χώρας. Πολλοί εικάζουν ότι ο Μεταξάς δολοφονήθηκε από τους Βρετανούς, για να μην δεχθεί την πρόταση του Χίτλερ που θα έδινε στην Ελλάδα, όχι μόνο τα Δωδεκάνησα αλλά τη Βόρεια Ήπειρο και την Κύπρο. Η παρουσία ενός Άγγλου υπίατρου που μάλιστα του έκανε ενέσεις χωρίς κανείς μέχρι σήμερα να γνωρίζει τίποτα γι' αυτόν μπορεί να κάνει πιστευτή την υπόνοια. Όπως και να 'χει, ο θάνατός του σηματοδοτεί την οριστική τοποθέτηση της χώρας μας στο συμμαχικό μέτωπο του Β' Παγκοσμίου πολέμου και την σταδιακή παρεμβολή της Αγγλίας στα εσωτερικά θέματα της Ελλάδας. 


http://ellhnikaxronika.blogspot.gr/2013/05/4-1936.html?spref=fb   
http://www.ioannismetaxas.gr/index.html 
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936:ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ την 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936!

Το εκδοθέν διάγγελμα του κ. Μεταξά δημοσιευθέν εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως έχει ως εξής :

« Προς τον ελληνικόν λαόν, Ενώ η βουλή η εκλεγείσα μετά τας μακράς εσωτερικάς περιπετείας τον Ιανουάριο του 1936, όπως αποκαταστήση την εσωτερικήν γαλήνην και τάξιν , απεδείχθει ευθύς εξ' αρχής ανίκανος και εις τούτο και εις το να δώσει κυβέρνησιν εις την χώραν και η ανικανότης αύτη απεδείχθη και κατόπιν και τελευταίως ακόμη ένεκα των αθεραπεύτων κομματικών αντιθέσεων και προσωπικών ερίδων , αίτινες ελάχιστα ενδιέφερον την μεγίστην μάζαν του εργαζομένου λαού , ο κομμουνισμός επωφελούμενος και της περιστάσεως ταύτης και την προς αυτόν δοθείσης υποστηρίξεως διαφόρων πολιτικών μερίδων , ήγειρε θρασυτάτην την κεφαλήν του απειλών σοβατότατα το κοινωνικόν καθεστώς της Ελλάδος.

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Από μακρού χρόνου αλλά ιδίως μετά τους τελευταίους μήνας εντατικώτατα πλέον ο κομμουνισμός παρασκεύαζε την κοινωνικήν επανάστασιν και τελευταίως επίστευσεν ότι ευρίσκεται στα πρόθυρα αυτής. Αι σκηναί της Θεσσαλονίκης κατά τον παρελθόντα Μάϊον υπήρξαν το προοίμιον. Και προ αυτών και έκτοτε μετά μεγαλυτέρας εντατικότητος καταπλημμύριζε τους στρατώνας δια πρακτόρων και εντύπων προκηρύξεων καλών τους στρατιώτας εις κοινωνικήν επανάστασιν. Εκ παραλλήλου εισεχώρει από καιρού εις την εκπαίδευσιν διαφθείρων μέγα μέρος του εκπαιδευτικού σώματος από του Πανεπηστημίου μέχρις των διδασκάλων της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως επιδρών ούτω ολεθριώτατα επί της νεολαίας του έθνους , την οποίαν επιζητεί να παρασύρη εις αντιπατριωτικήν λήθην των ωραίων ελληνικών παραδόσεων, υποσκάπτων ούτω και αυτήν την ελπίδα καλυτέρου μέλλοντος της ελληνικής φυλής. Εισεχώρησεν επίσης εις τον υπαλληλικόν εν γένει κόσμον επιζητών να καλλιεργεί μεταξύ των υπαλλήλων το αίσθημα ότι το κράτος είναι ο κοινός εχθρός του οποίου και αυτοί πρέπει να υποσκάψουν τα θεμέλια, όπως ούτω κατά την στιγμήν της ενάρξεως του στασιαστικού αγώνος ευρεθή εις παραλυσίαν ο κρατικός μηχανισμός.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΣΠΡΑΓΙΑ

Εκμεταλλευόμενος ο κομμουνισμός την οικονομικήν δυσπραγία της χώρας , προελθούσαν κατά μέγα μέρος και της κακοδιοικήσεως του παρελθόντος οπότε τα αλληλοδιαδεχόενα εις την εξουσίαν κόμματα απερροφώντο από τας μεταξύ των οξυτάτας έριδας στρέφοντα κυρίως την δράσιν των εις την δια της κομματικής συναλλαγής ενίσχυσίν των, εκμεταλλευόμενος ο κομμουνισμός την κατάστασιν ταύτην εξήγειρε συστηματικώς τους εργάτας και τας πενεστέρας τάξεις κατά του αστικού κράτους παραπλανών αυτούς δια μυρίων διαβολών και δημαγωγικών και απατηλών και ανεκλπήρωτων υποσχέσεων. Η κυβέρνησίς μου η τελείως ακομμάτιστος κληθείσα εις την αρχήν τον Απρίλιον του έτους τούτου και διαγνώσασα ευθύς εξ αρχής τους κινδύνους τους οποίους διέτρεχεν η ελληνική κοινωνία και ευθύς εξ αρχής αποφασισμένη να λάβη άπαντα τα μέτρα τα οποία εξήγγειλε δια των προγραμματικών αυτής δηλώσεων, τα αποσκοπούντα εις την ηθικήν και υλικήν βελτίωσιν απάσης της κοινωνίας και ιδιαιτέρως των αγροτών , των εργατών και των πενεστέρων εν γένει τάξεων, εις μάτην ήλπιζεν ότι θα είχε έκθυμον και ειλικρινή την υποστήριξιν των πολιτικών κομμάτων εις τον υπέρ της ελληνικής κοινωνίας αγώνα της, μολονότι και εις υποχωρήσεις και εις συγκαταβάσεις προέβη προς τα αντιμαχόμενα ταύτα κόμματα, τας οποίας υπό άλλας περιστάσεις δεν θα έκαμνεν. Εις κάθε βήμα η κυβέρνησις συνήντα την υπόκωφον κομματικήν αντίδρασιν , αποσκοπούσα την μείωσιν του κύρους αυτής , η δε αντίδρασις αύτη είχε συνεπίκουρον και μεγίστην μερίδα του τύπου , ήτις δια αχαλίνωτου και δημαγωγικής αρθρογραφίας και δια ψευδούς και κακόβουλου ειδησεογραφίας σπουδαίως συνέτεινεν εις την ευόδωσιν της ανατρεπτικής του κομμουνισμού προσπάθειας.

ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Τα τελευταία γεγονότα , συνεχώς και διαρκώς εκτεινόμεναι απεργίαι , αι πλείσται των οποίων υπήρξαν αδικαιολόγηται από οικονομικής απόψεως, η χαρακτηριστική τελευταία στάσις των εμφανιζομένων ως ηγετών της συντηρητικής εργατικής τάξεως , οίτινες παρέδωσαν εαυτούς εις τον κομμουνισμόν ή επί τη βάσει προμελετημένου σχεδίου προπαρασκευασθείσα πανεργατική απεργία ήτις κατά τας ιδιαιτέρας διαπιστώσεις της κυβερνήσεως απετέλει την απαρχήν γενικωτέρας στασιαστικής εκδηλώσεως , έπεισαν την κυβέρνησιν ότι ευρίσκεται εις τα πρόθυρα ωργανωμένης κινήσεως προς ανατροπήν του κοινωνικού καθεστώτος. Η πεποίθησις αύτη της κυβερνήσεως απεδεικνύετο ακριβής εκ του γεγονότος ότι την 31ην Ιουλίου επιτροπή κομμουνιστών βουλευτών παρουσιασθείσα εις το πολιτικόν μου γραφείον , εδήλωσεν εις την κυβέρνησιν ιταμώτατα ότι αν αύτη η κυβέρνησις δηλαδή δεν εγκατέλειπε τα μέτρα αυτής τα υπέρ των πραγματικών συμφερόντων των εργατών άτινα εφαρμοζόμενα θα απελύτρωνον αυτούς από τον τυραννικόν ζυγόν του κομμουνισμού , ότι : « Θα κάμουν απεργίαν όχι μόνον είκοσι τεσσάρων ωρών αλλά και σαράντα οκτώ και διακοσίων σαράντα οκτώ ωρών και θα αγωνισθούν εις τα πεζοδρόμια μέχρις ότου επιβάλλουν την θέλησίν των». Προ τοιαύτης εν γένει καταστάσεως , ήτις απετέλει άμεσον απειλήν κοινωνικής και εθνικής καταστροφής ευρισκόμενη η κυβέρνησις και θεωρούσα επιτακτικόν αυτής καθήκον να προλάβη την εκδήλωσιν της ανατρεπτικής στάσεως δια την καταστολήν της οποίας θα έρρεεν ασφαλώς άφθονον αίμα , προέβη τη εγκρίσει της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως εις την κήρυξιν στρατιωτικού νόμου καθ΄ άπασα την χώραν και την διάλυσιν της Βουλής. Συγκεντρώσας ούτω ως υπεύθυνος αρχηγός της κυβερνήσεως ολόκληρον την εξουσίαν, της οποίας έχω την ανάγκην δια να σωθεί η Ελλάς από την απειλούμενην καταστροφήν της , δηλώ κατηγορηματικώς ότι είμαι αποφασισμένος να φέρω δια παντός μέσου και με γοργόν βήμα εις πέρας την βαρείαν αποστολήν , την οποίαν ανέλαβον απέναντι της Α.Μ. του Βασιλέως και του ελληνικού λαού.

ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ

Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομή όλων των Ελλήνων, οίτινες αγαπούν την πατρίδα μας υπέρ πάν άλλο και θέλουσι να βλέπουσιν αυτήν ισχυράν και ευημερούσαν. Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομή όλων των Ελλήνων, οίτινες πιστεύουσιν ότι πρέπει να παραμένωσιν αλώβητοι αι εθνικαί ημών παραδόσεις και ο ελληνικός μας πολιτισμός. Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδομήν όλων των Ελλήνων οίτινες θέλωσιν να αποκτήσωσι πραγματικάς ελευθερίας και να απολυτρωθώσιν από την τυραννίαν των δημαγωγών και των ανατρεπτικώς δρώντων αναρχικών στοιχείων υπό τον ζυγόν της οποίας στενάζει και φθείρεται από καιρού η ελληνική κοινωνία. Ο Ελληνικός λαός δύναται από της στιγμής ταύτης να ζη και να εργάζηται ήσυχος και απερίσπαστος και με απόλυτον το αίσθημα της ασφαλείας , καθώς και με πλήρη την πεποίθησιν ότι η κυβέρνησις εδραιούσα το κοινωνικόν καθεστώς θα εργασθή υπό την αιγίδα της Α.Μ. του Βασιλέως αποτελεσματικώς δια την ευημερίαν της ελληνικής κοινωνίας εν γένει και ιδιαιτέρως των πενεστέρων και πασχουσών αυτής τάξεων. Προς τούτο ζητώ από πάντας πλήρη πειθαρχίαν προς το κράτος απαραίτητον δια την σωτηρίαν της ελληνικής κοινωνίας και άνευ της οποίας πειθαρχίας πραγματική ελευθερία δεν δύναται να υπάρξει. Οφείλω όμως να δηλώσω επίσης κατηγορηματικώς ότι πάσαν οιανδήποτε αντίδρασιν κατά του εθνικού τούτου έργου της ελληνικής αναγεννήσεως είμαι αποφασισμένος να την εξουδετερώσω δια του τραχυτέρου τρόπου.»

Εν Αθήναις τη 4η Αυγούστου 1936

Ο πρόεδρος της κυβερνήσως

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

http://agapinos.blogspot.com/2011/08/4-1936_6695.html

Η 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ : ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

23-10-1936 Γεωτρήσεις σε Μακεδονία Θράκη, για ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου!  

26-10-1936 Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι για χρέη μέχρι 1000 δραχμές!  

30-10-1936 Το Πυροσβεστικό Σώμα επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος!
25-12-1936 Ιδρύεται οικονομική αστυνομία για την δίωξη του λαθρεμπορίου και της φοροδιαφυγής!  

17–01-1937 Με αναγκαστικό νόμο καθορίζεται ο τρόπος απονομής σεβασμού, προς την σημαία και τα Εθνικά σύμβολα!
06–02–1937 Το κράτος αναλαμβάνει την εκμετάλλευση διαφόρων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών και τα αυτοκίνητα των γραμμών αυτών υπάγονται στον ΟΣΕ! 

04–03–1937 Αρχίζει η εφαρμογή του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων στην Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Πειραιά!
24–03–1937 Με τα διαθέσιμα των νομικών προσώπων η κυβέρνηση αποφάσισε την εκτέλεση διαφόρων παραγωγικών έργων!
27–12–1937 Μέτρα της κυβέρνησης υπέρ των σταφιδοπαραγωγών. Ενισχύεται ο ΑΣΟ κι απαγορεύεται η επέκταση των φυτειών!  

02–04-1937 Καθιερώνεται η πρώτη Μαΐου ως εορτή της εργασίας!
20–04–1937 Θα κατασκευαστεί πλωτή δεξαμενή στην Σύρο για την εξυπηρέτηση της Εμπορικής Ναυτιλίας! 

02–05–1937 Συνίσταται Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων κι ορίζεται το πρώτο διοικητικό του συμβούλιο!
14–05–1937 Ηλεκτροκινείται ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς με απλή στρωτή γραμμή. Στις διαβάσεις θα κατασκευασθούν γέφυρες!
13–06–1937 Γίνονται τα εγκαίνια της γεωργικής εκθέσεως Ζαππείου, με αφάνταστη ποικιλία εκθεμάτων απ’ όλη την Ελλάδα!  

30–06–1937 Χορηγείται δάνειο ύψους 55.000.000 δραχμών στον Δήμο Αθηναίων, για την ανέγερση της νέας λαχαναγοράς στο Ρούφ!
09–07–1937 Το υπουργείο Γεωργίας απαγόρευσε την χορήγηση αδειών στους δασικούς υπαλλήλους, κατά το θέρος, εξ’ αιτίας του κινδύνου πυρκαγιών!  

25–08–1937 Με απόφαση του υπουργού Εργασίας συστάθηκαν γραφεία ευρέσεως εργασίας σε μεγάλες πόλεις της χώρας!  

27–09–1937 Από την 15η Νοεμβρίου αρχίζει η τακτική λειτουργία του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων!  

10-10–1937 Αναδιοργανώνεται επί νέων βάσεων η Πάντειος Σχολή κι εξομοιώνεται με τα Πανεπιστήμια!
23–10–1937 Ιδρύεται η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη στην Ήπειρο!
19–11–1937 Αναδιοργανώνονται οι Παιδαγωγικές Ακαδημίες κι ιδρύονται νέα τμήματα στην Τρίπολη και στα Γιάννενα!
23–12–1937 Καταρτίζονται νομοσχέδια σχετικά με την οργάνωση της νεολαίας επί Εθνικών βάσεων!  

14–01–1938 Αρχίζει η λειτουργία των μαθητικών συσσιτίων σε όλα τα Δημοτικά σχολεία της χώρας!
01–02–1938 Άρχισε η ασύρματη επικοινωνία με την Κρήτη!
09–03–1938 Ιδρύονται δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα στην Νάουσσα, στην Ξάνθη, στο Βαθύ Σάμου και στην Λαμία!
22–03–1938 Ανακαλύφθηκαν ραδιενεργές πηγές στα Καμμένα Βούρλα με ραδιενέργεια μεγαλύτερη από 230 μονάδες mache, γεγονός που τις κατατάσσει στις καλύτερες της Ευρώπης!  

20–04–1938 Καθιερώνεται ο θεσμός της Αγροτικής Ασφάλειας σε όλη την χώρα, για την πρόληψη και καταστολή αγροτικών αδικημάτων!
21–05–1938 Αρχίζει επίσημα η λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών! 

20–08–1938 Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στην αφοπλισμένη ζώνη της Δυτικής Θράκης κι η Αλεξανδρούπολις ορίσθηκε ως έδρα Σώματος Στρατού!
25–08–1938 Δύο μεγάλες οτομοτρίς εξυπηρετούν την σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Βόλου και Λάρισας!
18–09–1938 Επεκτείνεται η μηχανική καλλιέργεια κατά τις αροτριώσεις σε πολλές περιφέρειες της χώρας!
30–09–1938 Ιδρύεται Ελληνικό Τουριστικό Γραφείο στο Λονδίνο, για την ανάπτυξη του Ελληνικού Τουρισμού!
01–10–1938 Έγιναν τα εγκαίνια της Σχολής Αξιωματικών της Αστυνομίας Πόλεων! 

04–10–1938 Οργανώνεται πλήρως η τροχαία κίνησης στην πρωτεύουσα!
07–11–1938 Έγιναν τα εγκαίνια της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης στα Γιάννενα!  

30–11–1938 Αρχίζει η πλήρης ιατρική περίθαλψη των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ και προσλαμβάνονται οι απαραίτητοι γιατροί!
07–12–1938 Γίνονται 12 οι Νομαρχίες του Κράτους!
09–03–1939 Έγιναν τα εγκαίνια του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας!
08–06–1939 Καταργούνται τα οκτατάξια Γυμνάσια κι απ’ το προσεχές έτος ιδρύονται εξατάξια!
18–06–1939 Σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις ειδικών η υπάρχουσα ποσότητα χρυσού στον Γαλλικό ποταμό, είναι εκμεταλλεύσιμη! Συνεχίζονται οι έρευνες για την ανακάλυψη πετρελαίου στην Ήπειρο!
12–10–1939 Περατώθηκαν οι εργασίες αναστηλώσεως του ναού της Απτέρου Νίκης! 

13–10–1939 Το Αεροπορικό Σώμα αποκτά δικό του Μετοχικό Ταμείο στην Αθήνα!  

16–11-1939 Ιδρύεται στην Αθήνα η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής!
23–01–1940 Αρχίζει η κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού της Αθήνας!
28–02–1940 Έγιναν τα εγκαίνια δύο σταθμών ασυρμάτου στο Χαρβάτι και στην Λούτσα!  

16–03–1940 Η Ελλάδα αποκτά Αστικό Κώδικα!
28–03–1940 Θεμελιώθηκαν οι μόνιμες εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης!
13–04–1940 Αρχίζει έντονος ανθελονοσιακός αγώνας!
08–05–1940 Εγκαινιάζεται η γέφυρα στον Νέστο ποταμό κι η σιδηροδρομική γραμμή Μύρρινας – Τσάγεζι! 

26–05–1940 Θεμελιώνεται το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο!

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 : ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

4η Αυγούστου 1936, 4η Αυγούστου 2023. 87 χρόνια απο την ημερομηνία που ξεκίνησε η πορεία προς την δόξα του έπους του 40. Το καθεστώς του Ιωάννου Μεταξά που ίδρυσε παιδικούς σταθμούς, το ΙΚΑ, την εργατική εστία, την καθιέρωση 8ωρου, την υποχρεωτική αργία της Κυριακής, την απαγόρευση της παιδικής εργασίας, την καθιέρωση κατώτατων ορίων μισθών και ημερομισθίων, την καθιέρωση άδειας μετ΄αποδοχών, την ευρεία διανομή της γης  πλήθος αποξηράνσεων και αρδευτικών έργων και το χάρισμα αγροτικών δανείων και πόσα άλλα που σήμερα αγνοούν πλήρως οι περισσότεροι.

Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές είμαστε εδώ για να υπενθυμίζουμε την σημερινή ημέρα και να φωνάζουμε στον απανταχού της γης σκεπτόμενο καί ΜΑΧΟΜΕΝΟ Ελληνισμό !

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ! και διαβάζοντας το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά την 4η Αυγούστου 1936 .

 

Το εκδοθέν διάγγελμα του κ. Μεταξά δημοσιευθέν εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως έχει ως εξής:

« Προς τον ελληνικόν λαόν,

Ενώ η βουλή η εκλεγείσα μετά τας μακράς εσωτερικάς περιπετείας τον Ιανουάριο του 1936, όπως αποκαταστήση την εσωτερικήν γαλήνην και τάξιν , απεδείχθει ευθύς εξ αρχής ανίκανος και εις τούτο και εις το να δώσει κυβέρνησιν εις την χώραν και η ανικανότης αύτη απεδείχθη και κατόπιν και τελευταίως ακόμη ένεκα των αθεραπεύτων κομματικών αντιθέσεων και προσωπικών ερίδων , αίτινες ελάχιστα ενδιέφερον την μεγίστην μάζαν του εργαζομένου λαού , ο κομμουνισμός επωφελούμενος και της περιστάσεως ταύτης και την προς αυτόν δοθείσης υποστηρίξεως διαφόρων πολιτικών μερίδων , ήγειρε θρασυτάτην την κεφαλήν του απειλών σοβατότατα το κοινωνικόν καθεστώς της Ελλάδος.

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Από μακρού χρόνου αλλά ιδίως μετά τους τελευταίους μήνας εντατικώτατα πλέον ο κομμουνισμός παρασκεύαζε την κοινωνικήν επανάστασιν και τελευταίως επίστευσεν ότι ευρίσκεται στα πρόθυρα αυτής. Αι σκηναί της Θεσσαλονίκης κατά τον παρελθόντα Μάϊον υπήρξαν το προοίμιον. Και προ αυτών και έκτοτε μετά μεγαλυτέρας εντατικότητος καταπλημμύριζε τους στρατώνας δια πρακτόρων και εντύπων προκηρύξεων καλών τους στρατιώτας εις κοινωνικήν επανάστασιν. Εκ παραλλήλου εισεχώρει από καιρού εις την εκπαίδευσιν διαφθείρων μέγα μέρος του εκπαιδευτικού σώματος από του Πανεπηστημίου μέχρις των διδασκάλων της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως επιδρών ούτω ολεθριώτατα επί της νεολαίας του έθνους , την οποίαν επιζητεί να παρασύρη εις αντιπατριωτικήν λήθην των ωραίων ελληνικών παραδόσεων, υποσκάπτων ούτω και αυτήν την ελπίδα καλυτέρου μέλλοντος της ελληνικής φυλής. Εισεχώρησεν επίσης εις τον υπαλληλικόν εν γένει κόσμον επιζητών να καλλιεργεί μεταξύ των υπαλλήλων το αίσθημα ότι το κράτος είναι ο κοινός εχθρός του οποίου και αυτοί πρέπει να υποσκάψουν τα θεμέλια, όπως ούτω κατά την στιγμήν της ενάρξεως του στασιαστικού αγώνος ευρεθή εις παραλυσίαν ο κρατικός μηχανισμός.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΣΠΡΑΓΙΑ

Εκμεταλλευόμενος ο κομμουνισμός την οικονομικήν δυσπραγία της χώρας , προελθούσαν κατά μέγα μέρος και της κακοδιοικήσεως του παρελθόντος οπότε τα αλληλοδιαδεχόενα εις την εξουσίαν κόμματα απερροφώντο από τας μεταξύ των οξυτάτας έριδας στρέφοντα κυρίως την δράσιν των εις την δια της κομματικής συναλλαγής ενίσχυσίν των, εκμεταλλευόμενος ο κομμουνισμός την κατάστασιν ταύτην εξήγειρε συστηματικώς τους εργάτας και τας πενεστέρας τάξεις κατά του αστικού κράτους παραπλανών αυτούς δια μυρίων διαβολών και δημαγωγικών και απατηλών και ανεκλπήρωτων υποσχέσεων. Η κυβέρνησίς μου η τελείως ακομμάτιστος κληθείσα εις την αρχήν τον Απρίλιον του έτους τούτου και διαγνώσασα ευθύς εξ αρχής τους κινδύνους τους οποίους διέτρεχεν η ελληνική κοινωνία και ευθύς εξ αρχής αποφασισμένη να λάβη άπαντα τα μέτρα τα οποία εξήγγειλε δια των προγραμματικών αυτής δηλώσεων, τα αποσκοπούντα εις την ηθικήν και υλικήν βελτίωσιν απάσης της κοινωνίας και ιδιαιτέρως των αγροτών , των εργατών και των πενεστέρων εν γένει τάξεων, εις μάτην ήλπιζεν ότι θα είχε έκθυμον και ειλικρινή την υποστήριξιν των πολιτικών κομμάτων εις τον υπέρ της ελληνικής κοινωνίας αγώνα της, μολονότι και εις υποχωρήσεις και εις συγκαταβάσεις προέβη προς τα αντιμαχόμενα ταύτα κόμματα, τας οποίας υπό άλλας περιστάσεις δεν θα έκαμνεν. Εις κάθε βήμα η κυβέρνησις συνήντα την υπόκωφον κομματικήν αντίδρασιν , αποσκοπούσα την μείωσιν του κύρους αυτής , η δε αντίδρασις αύτη είχε συνεπίκουρον και μεγίστην μερίδα του τύπου , ήτις δια αχαλίνωτου και δημαγωγικής αρθρογραφίας και δια ψευδούς και κακόβουλου ειδησεογραφίας σπουδαίως συνέτεινεν εις την ευόδωσιν της ανατρεπτικής του κομμουνισμού προσπάθειας.

ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Τα τελευταία γεγονότα , συνεχώς και διαρκώς εκτεινόμεναι απεργίαι , αι πλείσται των οποίων υπήρξαν αδικαιολόγηται από οικονομικής απόψεως, η χαρακτηριστική τελευταία στάσις των εμφανιζομένων ως ηγετών της συντηρητικής εργατικής τάξεως , οίτινες παρέδωσαν εαυτούς εις τον κομμουνισμόν ή επί τη βάσει προμελετημένου σχεδίου προπαρασκευασθείσα πανεργατική απεργία ήτις κατά τας ιδιαιτέρας διαπιστώσεις της κυβερνήσεως απετέλει την απαρχήν γενικωτέρας στασιαστικής εκδηλώσεως , έπεισαν την κυβέρνησιν ότι ευρίσκεται εις τα πρόθυρα ωργανωμένης κινήσεως προς ανατροπήν του κοινωνικού καθεστώτος. Η πεποίθησις αύτη της κυβερνήσεως απεδεικνύετο ακριβής εκ του γεγονότος ότι την 31ην Ιουλίου επιτροπή κομμουνιστών βουλευτών παρουσιασθείσα εις το πολιτικόν μου γραφείον , εδήλωσεν εις την κυβέρνησιν ιταμώτατα ότι αν αύτη η κυβέρνησις δηλαδή δεν εγκατέλειπε τα μέτρα αυτής τα υπέρ των πραγματικών συμφερόντων των εργατών άτινα εφαρμοζόμενα θα απελύτρωνον αυτούς από τον τυραννικόν ζυγόν του κομμουνισμού , ότι : « Θα κάμουν απεργίαν όχι μόνον είκοσι τεσσάρων ωρών αλλά και σαράντα οκτώ και διακοσίων σαράντα οκτώ ωρών και θα αγωνισθούν εις τα πεζοδρόμια μέχρις ότου επιβάλλουν την θέλησίν των». Προ τοιαύτης εν γένει καταστάσεως , ήτις απετέλει άμεσον απειλήν κοινωνικής και εθνικής καταστροφής ευρισκόμενη η κυβέρνησις και θεωρούσα επιτακτικόν αυτής καθήκον να προλάβη την εκδήλωσιν της ανατρεπτικής στάσεως δια την καταστολήν της οποίας θα έρρεεν ασφαλώς άφθονον αίμα , προέβη τη εγκρίσει της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως εις την κήρυξιν στρατιωτικού νόμου καθ΄ άπασα την χώραν και την διάλυσιν της Βουλής. Συγκεντρώσας ούτω ως υπεύθυνος αρχηγός της κυβερνήσεως ολόκληρον την εξουσίαν, της οποίας έχω την ανάγκην δια να σωθεί η Ελλάς από την απειλούμενην καταστροφήν της , δηλώ κατηγορηματικώς ότι είμαι αποφασισμένος να φέρω δια παντός μέσου και με γοργόν βήμα εις πέρας την βαρείαν αποστολήν , την οποίαν ανέλαβον απέναντι της Α.Μ. του Βασιλέως και του ελληνικού λαού.

ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ

Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομή όλων των Ελλήνων, οίτινες αγαπούν την πατρίδα μας υπέρ πάν άλλο και θέλουσι να βλέπουσιν αυτήν ισχυράν και ευημερούσαν. Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομή όλων των Ελλήνων, οίτινες πιστεύουσιν ότι πρέπει να παραμένωσιν αλώβητοι αι εθνικαί ημών παραδόσεις και ο ελληνικός μας πολιτισμός. Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδομήν όλων των Ελλήνων οίτινες θέλωσιν να αποκτήσωσι πραγματικάς ελευθερίας και να απολυτρωθώσιν από την τυραννίαν των δημαγωγών και των ανατρεπτικώς δρώντων αναρχικών στοιχείων υπό τον ζυγόν της οποίας στενάζει και φθείρεται από καιρού η ελληνική κοινωνία. Ο Ελληνικός λαός δύναται από της στιγμής ταύτης να ζη και να εργάζηται ήσυχος και απερίσπαστος και με απόλυτον το αίσθημα της ασφαλείας , καθώς και με πλήρη την πεποίθησιν ότι η κυβέρνησις εδραιούσα το κοινωνικόν καθεστώς θα εργασθή υπό την αιγίδα της Α.Μ. του Βασιλέως αποτελεσματικώς δια την ευημερίαν της ελληνικής κοινωνίας εν γένει και ιδιαιτέρως των πενεστέρων και πασχουσών αυτής τάξεων. Προς τούτο ζητώ από πάντας πλήρη πειθαρχίαν προς το κράτος απαραίτητον δια την σωτηρίαν της ελληνικής κοινωνίας και άνευ της οποίας πειθαρχίας πραγματική ελευθερία δεν δύναται να υπάρξει. Οφείλω όμως να δηλώσω επίσης κατηγορηματικώς ότι πάσαν οιανδήποτε αντίδρασιν κατά του εθνικού τούτου έργου της ελληνικής αναγεννήσεως είμαι αποφασισμένος να την εξουδετερώσω δια του τραχυτέρου τρόπου.»

Εν Αθήναις τη 4η Αυγούστου 1936

Ο πρόεδρος της κυβερνήσως ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ.

 

https://derkamerad.com/2017/08/04/4%CE%B7-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-1936-t%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B8%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85/amp/?fbclid=IwAR1B88H0Xi2nxiqj-Mqt2rzARFUFMn8nEz87_t_gd28QI6N3XiF_VfoXEcI