ΓΙΑΤΙ ΕΞΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ;

Του Ραφαήλ Καλυβιώτη

Πολιτικού Επιστήμων, υποψήφιου Δρ. Γεωπολιτικής και απόφοιτου του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ένας νεαρός άνδρας εισήλθε σε ένα μάθημα χορού με μουσικό θέμα την Τέιλορ Σγουίφτ και χρησιμοποιώντας σαν φονικό όπλο κάτι σαν κουζινομάχαιρο επιτέθηκε σε όποιον βρήκε μπροστά του αφήνοντας τρία ανήλικα κοριτσάκια, τρία αγγελούδια, νεκρά στο Σάουθπορτ.

Είτε είχε εν τέλει μεταναστευτικό υπόβαθρο αυτή η αποτρόπαια δολοφονία είτε όχι, έξαλλοι απλοί και καθημερινοί Βρετανοί, άνθρωποι μάλλον κατά κύριο λόγο προερχόμενοι από την εργατική τάξη και άρα μη ευρισκόμενοι στην τάξη των ελίτ εξοργίστηκαν. Και αυτή η οργή μετετράπη σε διαδήλωση εκκινώντας από το Σαουθπορτ και μετά μεταδόθηκε εν είδει ιού σε πολλές άλλες Βρετανικές πόλεις. Τα συστημικά ΜΜΕ όπως και τα συστημικά κόμματα βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία να ανακατασκευάσουν το αφήγημα όπως συνηθίζουν άλλωστε να κάνουν.

Πλέον δεν εστιάζουμε στην αποτρόπαια δολοφονία αλλά στους “αλητήριους ακροδεξιούς” που βγαίνουν στους δρόμους και προκαλούν βανδαλισμούς εξαιτίας της παραπληροφόρησης από συγκεκριμένα ΜΜΕ και από τα κοινωνικά δίκτυα. Τί καταφέρνουν με αυτό;

Πρώτον να βρουν μια αιτιολογία να φιμώσουν οποία ΜΜΕ και κοινωνικά δεν υποτάσσονται στο κυρίαρχο σύστημα και δεν παπαγαλίσουν το κυρίαρχο αφήγημα.

Δεύτερον να κατηγοριοποιήσουν όλους όσους αντιστέκονται και προβαίνουν σε διαδηλώσεις ως ακροδεξιούς αποθαρρύνοντας άλλους να μετέλθουν.

Τρίτον να ξεχάσει η κοινή γνώμη το πιο σημαντικό: το συμβάν αυτό κάθε αυτό.

Υπάρχει όμως και κάτι σημαντικό. Όταν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με το αφήγημα τότε όσο και να υφίστανται τέτοιες απόπειρες το πιο πιθανόν είναι ότι θα πάνε στον βρόντο. Έτσι για παράδειγμα όταν παρατηρεί κανείς από τα βίντεο που κυκλοφορούν ότι Ιρλανδοί εθνικιστές βρίσκονται πλάι πλάι με Άγγλους εθνικιστές παρακάμπτοντας τόσα χρόνια έχθρας τότε αντιλαμβάνεται κανείς ο κίνδυνος της μαζικής λαθρομετανάστευσης δεν είναι φαντασιακός. Η υποκρισία δε των ελίτ είναι αφόρητη. Όταν έλαβαν χώρα διαδηλώσεις στο Λιντς όπου υπήρξε εξέγερση μεταναστευτικών κοινοτήτων τότε η κυβέρνηση δεν αντέδρασε με την ίδια οργή με την οποία αντιδρά τώρα εναντίον των λευκών ανδρών της εργατικής τάξης.

Οι λευκοί επειδή είναι λευκοί χαρακτηρίζονται “φασίστες”, “ακροδεξιοί”, “νεοναζί” κοκ. Άραγε οι διακρίσεις στην αντιμετώπιση με βάση το χρώμα του δέρματος δεν είναι ο ορισμός του ρατσισμού; Ή επειδή είναι λευκοί οι άνδρες “καλά τους κάνουν”; Και φυσικά πλέον έχουμε βρει νέο εχθρό πλην του Τραμπ, τον Έλον Μάσκ και τα “fake news” του X. Όσο οι ελίτ τραβάνε το σκοινί πολύ φοβάμαι ότι οι εντάσεις θα μεγαλώνουν και τότε η κατάσταση σταδιακά θα καταστεί ανεξέλεγκτη. Δεν είναι μόνον το θέμα της μετανάστευσης. Είναι και του τουρισμού. Υπάρχει ευρεία αίσθηση ότι η αντικατάσταση είναι πλήρης.

 

https://newsfire.gr/artricles/kalyviotis-giati-exegeirontai-oi-vretanoi/ 

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ

Του Ραφαήλ Καλυβιώτη

Πολιτικού Επιστήμων, υποψήφιου Δρ. Γεωπολιτικής και απόφοιτου του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Την ίδια ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να υπογράφει κάθε είδους συμφωνίες με το Πακιστάν, ο χριστιανικός πληθυσμός της χώρας συνεχίζει να είναι «υπό διωγμό».
Στην Ασιατική χώρα, οι χριστιανοί είναι μια μειονότητα που αγγίζει σχεδόν το 2% του συνολικού πληθυσμού, η οποία συχνά πυκνά βρίσκεται στο στόχαστρο κάθε είδους φανατικών ιμάμηδων και μουσουλμανικών όχλων που υποκινούνται από το ίδιο το πακιστανικό κράτος το οποίο τους αντιμετωπίζει ως εχθρούς.

Το 2% αυτό των Χριστιανών ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και αντιμετωπίζει απειλές βίας, φυλάκισης, ακόμη και θανάτου για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις.

Σύμφωνα με την έκθεση για τα δικαιώματα των Χριστιανών, που κατέγραψε ο Πακιστανός Faraiz Pervaz υφίστανται συστηματικές διακρίσεις, αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και περιορίζονται σε χαμηλόμισθες, επίπονες θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα όμως όπως τονίζεται οι ψευδείς κατηγορίες για βλασφημία είναι ανεξέλεγκτες, με άτομα που συχνά στοχοποιούνται για προσωπικές βεντέτες ή απώτερα κίνητρα. Οι κατηγορίες οδηγούν σε παρατεταμένη φυλάκιση, βίαιες επιθέσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε εξωδικαστικές δολοφονίες από τον όχλο.

Το Πακιστάν όμως δεν είναι το μοναδικό κράτος στο οποίο οι Χριστιανοί είναι υπό διωγμό. Τους τελευταίους μήνες στην Νιγηρία ο χριστιανικός πληθυσμός της χώρας θρηνεί εκατοντάδες νεκρούς, χωριά καμένα και ερειπωμένα, από τις επιθέσεις φανατικών ισλαμιστών με το κράτος να αρνείται να τους προστατεύσει.

Το 2023 το υψηλότερο ποσοστό διώξεων κατά Χριστιανών καταγράφηκε στην Ασία (δύο στους πέντε χριστιανούς) και στην Αφρική (ένας στους πέντε), ενώ ακολουθεί με διαφορά η Λατινική Αμερική (ένας στους δεκαέξι), συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων χωρών: Κούβα, Νικαράγουα, Κολομβία και Μεξικό.

Το πραγματικά εξοργιστικό όμως είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελείται από κατά κύριο λόγο χριστιανικές χώρες αρνείται να πράξει το παραμικρό για να προστατεύσει τους Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο, την ίδια στιγμή που αφειδώς μοιράζει χρήματα για να προωθήσει κάθε άλλου είδους «ατζέντες».

Για ποιο λόγο συμβαίνει όμως αυτό; Γιατί οι δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης αδιαφορούν για τους Χριστιανούς στον υπόλοιπο κόσμο; Είναι πρόβλημα που συνδέεται με την ανύπαρκτη «εξωτερική πολιτική της»; Η αλήθεια είναι πώς όχι. Δεν είναι ζήτημα «εργαλείων», δεν είναι ζήτημα «μοχλών πίεσης». Είναι ξεκάθαρα ζήτημα θέλησης. Ο Χριστιανισμός για το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών θεσμών δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ενοχλητικό υπόλειμμα κάποιας άλλης εποχής, το οποίο αντιμάχονται μέσα στα ίδια τα κράτη – μέλη, διότι αποτελεί εμπόδιο στον σχεδιασμό τους για την επιβολή μιας νέας εκκοσμικευμένης θρησκείας, αυτής του woke.

Οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες αδιαφορούν για τους Χριστιανούς του κόσμου, διότι δεν αισθάνονται ότι έχουν κάτι κοινό με αυτούς, καθώς έχουν προδώσει στο όνομα της «προόδου» τις χριστιανικές ρίζες του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ευτυχώς όμως οι πολιτικές αυτές δυνάμεις είναι αντιμέτωπες με μια ιστορική ήττα στις επερχόμενες ευρώ-εκλογές. Παγιδευμένες στο ολισθηρό μονοπάτι που επέλεξαν δεν μπορούν να αντιστρέψουν τις πολιτικές που τις αποξενώνουν από τους Ευρωπαίους πολίτες.

Και αυτό θα το πληρώσουν στην κάλπη. Φυσικά αυτή τους η ήττα δεν θα έχει τα χαρακτηριστικά συντριβής, καθότι ο μηχανισμός που έχουν στήσει μπορεί να απορροφά κραδασμούς. Είναι δυνατόν όμως να είναι η άκρη της κλωστής από την οποία θα ξηλωθεί όλο αυτό το πουλόβερ που προστατεύει τις ακραίες αντιχριστιανικές και αντιδυτικές δυνάμεις που κυβερνούν.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ;

Ἄρθρο τοῦ Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη, Προέδρου τοῦ Δικτύου Ἑλλήνων Συντηρητικῶν

Δημοσιεύθηκε στην Εφ.ΕΣΤΙΑ στις 18 Μαρτίου 2020

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ἀπό δύο δεκαετίες, ἡ παγκοσμιοποίηση ὑπῆρξε ὁ κανόνας καί κυρίαρχη ἰδεολογία. Δέν ἀμφισβητεῖτο αὐτό ἀπό καμμία ἐκ τῶν μεγαλύτερων χωρῶν τοῦ κόσμου. Ἡ αὔξηση τῆς σύνδεσης καί ἡ ἐπέκταση τῶν ἀγορῶν ἔκαναν πάρα πολλούς πλουσιότερους. Αὐτό ὅμως πού ἐπιμελῶς ἀποκρύφτηκε, χρόνια τώρα, εἶναι ὅτι ἐάν ὑπάρξει ἕνα μόνο σημεῖο ρήξης στό σύστημα αὐτό εἶναι ἱκανό νά διαταράξει τό ὅλον.

Ἔτσι, ὁ κορωνοϊός, ὡς μία ἀπρόβλεπτη τρῦπα τοῦ συστήματος, ἐξελίσσεται σέ πανδημία καί οἱ διεθνεῖς ἀγορές καταρρέουν. Ἡ Κίνα ἀπετέλεσε τό ἐπίκεντρο, ἀλλά τά προβλήματα ξεπερνοῦν τόν κορωνοϊό ὅσο καί τήν ἴδια. Γιά παράδειγμα, ἡ Κίνα εἶναι ὁ μεγαλύτερος εἰσαγωγέας πετρελαίου στόν κόσμο. Καθώς ἡ οἰκονομία της ἐξασθενεῖ, οἱ τιμές τοῦ πετρελαίου μέ τή σειρά τους θά μειωθοῦν. Καί μέ τήν πτώση τῶν τιμῶν τοῦ μαύρου χρυσοῦ, οἱ ἐξαγωγεῖς πετρελαίου θά ἀντιμετωπίσουν σοβαρά οἰκονομικά προβλήματα καί πολιτικές ἐντάσεις καθώς οἱ οἰκονομίες τους ἐξασθενοῦν. Ἡ πίεση πρός τά κάτω στίς τιμές τοῦ πετρελαίου ἀπό τόν πανικό τοῦ κορωνοϊοῦ κλυδώνισε τήν Σαουδική Ἀραβία. Ἔτσι, μέ τήν σειρά της, ἡ Σαουδική Ἀραβία πρότεινε μείωση τῆς παραγωγῆς πετρελαίου, οὕτως ὥστε οἱ τιμές νά διατηρηθοῦν σέ σταθερά ἐπίπεδα. Ἡ Ρωσσία ὅμως ἀπέρριψε τό αἴτημα. Ἡ Ρωσσία διαβλέπει πώς εἶναι ἐπικίνδυνο νά μειωθεῖ ἡ παραγωγή πετρελαίου, διότι αὐτό θά ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νά δημιουργηθεῖ μεγαλύτερη ζήτηση γιά ἀμερικανικό πετρέλαιο. Καί, μέ τήν σειρά του, αὐτή ἡ ἀπόφαση τῆς Ρωσσίας θά ἔχει ἀντίκτυπο στούς Ἀμερικανούς ἐξαγωγεῖς πετρελαίου ἀπό σχιστόλιθο.

Ἐπιπρόσθετα, ἡ Κίνα κυριαρχεῖ στήν παραγωγή σπανίων γαιῶν, οἱ ὁποῖες εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιά τά ἠλεκτρονικά εἴδη εὐρείας κατανάλωσης. Τό 80% τῶν βασικῶν συστατικῶν τῶν ΗΠΑ γιά τά γενόσημα φάρμακα προέρχονται ἀπό τό ἐξωτερικό, κυρίως ἀπό τήν Ἰνδία καί τήν Κίνα. Τό ἥμισυ τῆς βρεταννικῆς παραγωγῆς ἐργαλείων προέρχεται ἀπό τήν Κίνα. Ἡ γερμανική αὐτοκινητοβιομηχανία ἐξαρτᾶται ἀπό Κινέζους ἀγοραστές. Καί αὐτά εἶναι μόνο ὁρισμένα παραδείγματα. Ἡ Κίνα πρίν τό «θαῦμα» τῆς παγκοσμιοποίησης ἀντιπροσώπευε μόλις τό 4% τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας. Σήμερα ἀντιπροσωπεύει τό 16 τοῖς ἑκατό. Ἡ παγκόσμια οἰκονομία μεγάλωσε ἐνδυναμώνοντας τήν Κίνα, ἐπειδή πολλές ἑταιρεῖες ἄρχισαν νά βασίζονται στίς φθηνές κινεζικές ἐξαγωγές, χωρίς νά ἀνησυχοῦν ἰδιαίτερα γιά τόν κίνδυνο πού ἐλλοχεύει τό γεγονός ὅτι καθιέρωναν ἕνα ὁλοκληρωτικό καθεστώς στό ἐπίκεντρο τῆς παγκόσμιας παραγωγῆς.

Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶναι ἡ ἰσχυρότερη οἰκονομία στόν κόσμο ἐν μέρει, ἐπειδή, μεταξύ τῶν μεγάλων οἰκονομιῶν, ἐξαρτᾶται λιγότερο ἀπό τίς ἐξαγωγές. Ὅταν ἔλεγε ὁ Τράμπ ὅτι ἡ παγκοσμιοποίηση ἔχει ὅρια, γελοῦσε ὅλη ἡ «φιλελέφτ» ἰντελιγκέντσια. Τώρα πού ξέσπασε ὁ κορωνοϊός, ὁ Μακρόν, πού θά ἀποτελοῦσε τόν νέο ἡγέτη τῆς παγκοσμιοποίησης, σφυρίζει κλέφτικα καί παραδέχεται ὅτι ἡ παγκοσμιοποίηση ἀντιμετωπίζει τεράστια κρίση. Γιά τίς ἐλίτ, ἡ θέση τους ἦταν ἐξασφαλισμένη. Εἴτε μέ τήν δημοκρατία εἴτε μέ τόν κομμουνισμό, αὐτοί στήν νομεγκλατούρα θά ἀνῆκαν. Ἡ ἐκλογή Τράμπ τούς χαλοῦσε τήν βελουτέ σούπα πού ζητοῦσαν γιά τόν ἑαυτό τους, τόσα χρόνια, στά πανάκριβα ἑστιατόρια τῆς Νέας Ὑόρκης, ὡς ἐπιβράβευση τῶν μετόχων τοῦ διοικητικοῦ τους συμβουλίου. Τώρα ἐάν στό διάβα τους ἄφησαν μερικά ἑκατομμύρια ἀνέργους σέ ὅλη τήν Δύση, αὐτό δέν τούς πολυένοιαζε. Αὐτοί οἱ ἄνεργοι ἦταν «φασίστες», οἱ «ξεχασμένοι τῆς παγκοσμιοποίησης», οἱ «deplorables», ὅπως ἔσκουζε μέ ἀπέχθεια ἡ πρώην ἱέρεια τῆς παγκοσμιοποίησης Χίλλαρυ Κλίντον. Τώρα ὅμως πού ὁ κινεζικός ἰός παρελαύνει; Ποῦ εἶναι οἱ φωστῆρες νά μᾶς νουθετήσουν γιά τό πῶς θά ἐπιλυθεῖ ἡ κρίση; Ἀπό ποῦ θά προμηθευτοῦν τά ὑλικά, τώρα πού τά ἐργοστάσια μετακόμισαν στήν Ἀνατολή;

Ἡ ἀνθρωπότητα δέν εἶναι μία ἀλγοριθμική ἐξίσωση ὅπου ἡ χαζοχαρούμενη ζήτηση τοῦ Δυτικοῦ ἀνθρώπου γιά καταναλωτικά ἀγαθά θά ἱκανοποιεῖται ἀπό τήν προσφορά τοῦ δούλου ἐξ Ἀνατολῆς πού θά ἐργάζεται γιά ἕνα μπόλ ρύζι τήν ἡμέρα ἀφήνοντας τίς ἐλίτ ἑκατέρωθεν ἀνεπηρέαστες. Ἡ ἄνοδος τῆς παγκοσμιοποιημένης ἐπιχειρηματικῆς δραστηριότητας ἔχει ἀφήσει πλείστους ὅσους ἐργαζόμενους νά αἰσθάνονται ἀποσυνδεδεμένοι ἀπό τά ἀπρόσωπα ἀφεντικά τους, πυροδοτῶντας τή δυσαρέσκεια γιά τήν ἀνισότητα καί τήν ἐχθρότητα ἔναντι τῶν ἀλλαγῶν.

Γιά αὐτό τό Ἔθνος-Κράτος εἶναι καί τό πιό ἐπιτυχημένο μοντέλο πού γνώρισε ποτέ ἡ ἀνθρωπότητα. Διότι ὅταν ἡ ἐξουσία βρίσκεται κοντά στόν πολίτη ὀφείλει νά λογοδοτήσει γιά τίς ἀποτυχίες της. Τώρα, ποιός θά λογοδοτήσει; Τά διοικητικά συμβούλια τῶν πολυεθνικῶν; The party is over.

ΕΣΤΙΑ
http://www.estianews.gr/kentriko-thema/sas-aresei-tora-i-pagkosmiopoiisi/