ΘΡΑΚΗ 1913, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ 56 ΗΜΕΡΩΝ

Του Δημητρίου Περδίκη

Κατά τον 1^ον Βαλκανικό Πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1912 η Βουλγαρία κατόρθωσε να καταλάβει σχεδόν όλη την Θράκη. Κατά τον 2^ο Βαλκανικό Πόλεμο που ακολούθησε, η Δυτική Θράκη κατελήφθη από ελληνικά στρατεύματα η δε Ανατολική Θράκη ανακαταλήφθηκε από τους Τούρκους.

Την 14^η Ιουλίου 1913 σύνταγμα Κρητών της 8^ης μεραρχίας κατέλαβε την Κομοτηνή. Στις 7 Αυγούστου είχαν βρεθεί γραμματόσημα της οθωμανικής διοίκησής τα οποία είχαν επισημανθεί με τον ελληνικό θυρεό και με επιγραφή «ΕΛΛ.ΔΙΟΙΚ.ΓΚΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑΣ» και νέες τιμές σε ελληνικό νόμισμα.

Μετά την λήξη του πολέμου συνεκλήθη συνέδριο στο Βουκουρέστι για την ρύθμιση των θεμάτων των βαλκανικών πολέμων. Το συνέδριο του Βουκουρεστίου αποφάσισε μετά από έντονες διπλωματικές διεργασίες την απόδοση της Δυτικής Θράκης στην Βουλγαρία

Έντονη ήταν η ανησυχία των πληθυσμών που κατοικούσαν στην Δυτική Θράκη για την τύχη των. Κατά την προηγούμενη κατοχή της περιοχής από τις βουλγαρικές δυνάμεις (Οκτώβριος 1912 ως Ιούλιος 1913) οι Βούλγαροι είχαν δείξει τις προθέσεις τους να πραγματοποιήσουν πόγκρομ ή εθνοκάθαρση κατά των μη Βουλγάρων που κατοικούσαν εκεί. Σχεδόν όλες οι οικογένειες των Ελλήνων είχαν απομακρυνθεί από την πόλη της Κομοτηνής και είχαν εξοριστεί σε κάποια χωριά.

Ένα κείμενο γραμμένο στην γαλλική γλώσσα αποστέλλεται προς τις μεγάλες δυνάμεις. Το υπογράφουν οι μητροπολίτες: Χρύσανθος Κομοτηνής, Διδυμοτείχου Φιλάρετος και Τραπεζούντος Νικόλαος. Με αυτό ζητούν όπως η Δυτική Θράκη ενωθεί με την Ελλάδα ή να μείνει κράτος αυτόνομο και ουδέτερο. Οι Θρακιώτες αυτονομιστές έστειλαν επιτροπές στην Ελλάδα και την Τουρκία για να ζητήσουν βοήθεια στο εγχείρημά τους. Ο μητροπολίτης Χρύσανθος συναντιέται με τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο οποίος του δηλώνει πως το θέμα έχει κλείσει και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει την υπαγωγή της Θράκης στην Βουλγαρία. Η Ελλάδα είχε υπογράψει ήδη την συνθήκη του Βουκουρεστίου η οποία και την δέσμευε.

Η Τουρκία τους δέχεται πιο ευνοϊκά. Στην Κωνσταντινούπολη είχε φτάσει αντιπροσωπεία Μουσουλμάνων, Ορθοδόξων και Εβραίων Θρακών. Ο Γάλλος πρέσβης τους βοήθησε, η τουρκική κυβέρνηση τους φέρθηκε εγκάρδια. Εκεί τότε με γαλλική βοήθεια συντάχθηκε ο καταστατικός χάρτης της αυτόνομης πολιτείας. Οι πρεσβείες της Μεγάλης Βρετανίας, της Αυστρίας και της Ρωσίας όμως αρνήθηκαν να τους δεχθούν.

 Η Τουρκία απέστειλε στην Δυτική Θράκη στρατιώτες μεταμφιεσμένους σε χωρικούς. Ακόμα Τούρκοι αξιωματικοί επικεφαλείς σωμάτων τσετών πέρασαν στην Δυτική Θράκη και άρχισαν τις επιθέσεις σε βουλγαρικά χωριά, καίγοντας τα χωριά Μοναστήρι και Σισανλί  (Ποντίκια) όπου σκότωσαν 42 γυναικόπαιδα. Όμως και η Βουλγαρία είχε πριν λίγες εβδομάδες προχωρήσει σε ομαδικές σφαγές Τούρκων αμάχων στην Βουλγαρία, όταν είχε γίνει γνωστή η ανακατάληψη της Αδριανούπολης από τον τουρκικό στρατό.

Το αυτονομιακό κίνημα είχε ξεκινήσει από μουσουλμάνους ορεινών χωριών της Ροδόπης στις 16 Αυγούστου. Οι κινηματίες έφτασαν στην Κομοτηνή στις 31 Αυγούστου (1913). Ο ελληνικός στρατός είχε ήδη εγκαταλείψει από τις 13 Αυγούστου την πόλη. Τελευταίος είχε φύγει ο Κρητικός λοχίας Γεώργιος Παπαηλιάκης ο οποίος πήρε μαζί του και την σημαία από το διοικητήριο, δώρο της αδελφότητας Ελληνίδων Κομοτηνής.

  Στις 31 Αυγούστου 1913 έγινε η ανακήρυξη της Αυτονόμου Πολιτείας της Δυτικής Θράκης. Ονομάστηκε και το κράτος των 56 ημερών. Φρούραρχος της πόλης τοποθετήθηκε Έλληνας. Αμέσως ανέλαβε καθήκοντα η «Προσωρινή Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης» με πρόεδρο τον Μεχμέτ Χαφούζ Σαλάχ Εφέντη. Μέλη της οί Σουλεϊμάν Ασκερή Μπέη, Ρεσίτ Μπέη, Ρεϊφ Μπέη, ο επίσκοπος Μαρωνείας Νικηφόρος, ο Αρμένιος Μ.Ταμπακιάν και ο Εβραίος Γιακά Κασαβή. Γραμματέας ορίστηκε ο Χαφούζ Γκαλήπ ο οποίος μετά την ένωση της Θράκης με την Ελλάδα, το 1920 έγινε βουλευτής της Ελληνικής Βουλής. Προσωρινοί διοικητές διορίστηκαν στην Γκιουμουλτζίνα (Κομοτηνή) Τούρκος και στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) και Σουφλί Έλληνες

Το ιδρυθέν κράτος είχε έκταση 8.600 τ.χ. και πληθυσμό περί τους 500.000 κατοίκους, από τους οποίος οι μισοί περίπου ήσαν Έλληνες και οι υπόλοιποι ήσαν Τούρκοι, Πομάκοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, Βούλγαροι και Λεβαντίνοι.

Δημιουργήθηκε στρατός και σημαία. Εκδόθηκαν γραμματόσημα, ετοιμάστηκαν διαβατήρια και κυκλοφόρησε εφημερίδα.

  Η Τουρκία ήταν φιλική με τους αυτονομιστές μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 1913 οπότε υπέγραψε την συνθήκη με την Βουλγαρία. Με την συνθήκη αυτή η Τουρκία αναγνώρισε την βουλγαρική κυριαρχία στην Δυτική  Θράκη και η Βουλγαρία της τουρκική κυριαρχία στην Ανατολική Θράκη

Τότε για πρώτη φορά η Βουλγαρία έστειλε στρατό και λοιπό προσωπικό για να ασκήσει την εξουσία της στην Δυτική Θράκη βάσει των συνθηκών Βουκουρεστίου και Κωνσταντινουπόλεως. Τότε βέβαια καταλύθηκε και η αυτόνομη διοίκηση στις 25 Οκτωβρίου 1913.

Στην συνέχεια η βουλγαρική διοίκηση που ανέλαβε φρόντισε να εξορίσει ή να απελάσει ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό. Τον Νοέμβριο του 1914 επισκέφθηκε την Θράκη ο Βούλγαρος μονάρχης Φερδινάνδος. Τότε άρχισε ένας μαζικός εποικισμός από Βουλγάρους στην Ροδόπη. Οι δε εκκλησίες, τα σχολεία και η μητρόπολη έγιναν όλα βουλγαρικά.

Το 1918 η Δυτική Θράκη απελευθερώθηκε από συμμαχικά στρατεύματα που ίδρυσαν την Συμμαχική Διοίκηση Θράκη  

Το 1920 η Δυτική Θράκη ενσωματώθηκε στην μητέρα Ελλάδα.

Τα πρώτα γραμματόσημα το «Κράτος της Δυτικής Θράκης» τα κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1913 με δυο σφραγίδες με επιγραφή Μαουαρεσί Χυκουμέτ ήτοι Προσωρινή Κυβέρνηση. Με αυτή σφράγιζαν φύλλα χαρτιού και έτσι δημιούργησαν γραμματόσημα αποκοπτόμενα με ψαλίδι. Το ένα με αναγραφόμενη αξία 1 πιάστρα σφραγιζόταν με μπλε μελάνι, Το δεύτερο με αξία 2 πιάστρες με βιολέ μελάνι. Οι σφραγίδες μπαίνανε και σε φακέλους στην άνω δεξιά γωνία και έτσι δημιουργούσαν μονόφυλλα.

Λίγες ημέρες αργότερα με τον ίδιο τρόπο δημιούργησαν δυο όμοιου μεγέθους σφραγίδες με άλλη επιγραφή «Χουκουμέτ Μουστουκλισί, δηλαδή «Αυτόνομη Κυβέρνηση».

Ακόμα σε μικρότερες διαστάσεις (19½ Χ 29½ χιλ. τρείς σφραγίδες με αξίες 10 παράδες (κόκκινο μελάνι), 20 παράδες (βιολέ) και 1 πιάστρο (μπλε) με την ίδια επιγραφή.

Όλα αυτά υπάρχουν σε ένα μεγάλο πλήθος χαρτιού απλό, διαφανές, ραβδωτό, με υδατόσημο. Επίσης σε διάφορες ποικιλίες όπως γραμματόσημα σε λάθος χρώμα μελανιού ή και σε άλλο χρώμα μελανιού, ζεύγη αντίποδα κ.ά. που δείχνει πως είχαν να εξυπηρετήσουν… διάφορες φιλοτελικές προτάσεις ή ίσως είχανε… μεθύσει και δεν ξέρανε τι κάνανε. Μάλλον το πρώτο ίσχυε!

Τον Οκτώβριο έχουμε και άλλες επισημάνσεις πάνω σε βουλγαρικά γραμματόσημα με επιγραφές πάντα στα τουρκικά με αραβική γραφή, άλλα σε χρώμα μπλε και άλλα σε χρώμα κόκκινο.

Επίσης σε ελληνικά γραμματόσημα, λιθογραφικά και εκστρατείας.

Ακόμα μία έκδοση τυπογραφικής επισήμανσης σε τουρκικά γραμματόσημα 1909-13. Σειρά 6 αξιών. Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε μόνο στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) όπου οι κάτοικοι με την αποχώρηση του ελληνικού στόλου και ενώ περίμεναν με φόβο να φτάσουν οι Βούλγαροι είδαν να έρχονται οι αυτονομιακοί από την Κομοτηνή με επικεφαλής Έλληνα διοικητή.

Αυτά όλα συνέβαιναν στην δυτική Θράκη του 1913 σε σκηνικό οπερετικό και γραφικό αλλά και δραματικό με τις εκτελέσεις αμάχων.  

https://stamps-philatelic.blogspot.com/2021/10/1913-56.html

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΣΠΕΝΔΟΥ

Του Δημητρίου Περδίκη

Η Άσπενδος ήταν παρόχθια πόλη, στον ποταμό Ευρυμέδοντα, που ήταν πλωτός,και σε απόσταση περί τα 10 χιλιόμετρα από τις εκβολές του, στην Μεσόγειο, 47 χιλιόμετρα ανατολικά από την Αττάλεια, στην Μικρά Ασία.

Οικήθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1000 πΧ από άποικους από το Άργος. Έγινε μία πολύ πλούσια πόλη χάρη στο εμπόριο των προϊόντων της ενδοχώρας. Το 333 πΧ έφτασε στην Άσπενδο ο Αλέξανδρος ο Μέγας κατά την εκστρατεία του κατά των Περσών.

Η Άσπενδος διέθετε ένα εκπληκτικό θέατρο δωρεά δυο πλουσίων Ασπενδίων. Το θέατρο αυτό θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία ελληνικά θέατρα στον κόσμο. Το αμφιθεατρικό κοίλο φέρει τρία διαζώματα. Το ανώτερο διάζωμα καταλήγει σε θολωτές καμάρες. Κάθε ενδιάμεσο των διαζωμάτων αποτελείται από είκοσι σειρές μαρμάρινων καθισμάτων. Έχει διάμετρο 96 μέτρων και χωρητικότητα 7.000 καθισμάτων (θεατών).

Φθάσαμε ένα πρωινό στην Άσπενδο και εισήλθαμε στο θέατρο. Σχεδόν ταυτόχρονα έφθασε και μία ομάδα τουριστών από τις ΗΠΑ, συνοδεία ενός Τούρκου ξεναγού.Ένας από τους Αμερικανούς απευθυνόμενος στον Τούρκο ξεναγό του λέει «αυτό σίγουρα είναι ένα αρχαίο ελληνικό θέατρο». Ο Τούρκος ξεναγός αλλάζει όψη, η φωνή του γίνεται πιο δυνατή, αγριεμένη. «Είναι ρωμαϊκό θέατρο» φωνάζει. «Δεν είναι ελληνικό» επαναλαμβάνει και προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει. Εγώ βρίσκομαι στην σκηνή και ψάχνω για κάποιο στοιχείο της ελληνικότητας του θεάτρου.

Ξεχωρίζω μία επιγραφή στην τοιχοποιία της σκηνής: ΖΗΝΩΝΟΣ ΕΠΙ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ έγραφε η επιγραφή. Πράγματι έργο του αρχιτέκτονα Ζήνωνος είναι το θέατρο, που εγκαινιάστηκε το 155 μΧ επί άρχοντος Θεοδώρου.

Την Άσπενδο σήμερα οι Τούρκοι ονομάζουν Μπελκίς, από το όνομα κοντινού τουρκικού χωριού. Το 1959 μιμούμενοι την Ελλάδα άρχισαν να οργανώνουν θεατρικά φεστιβάλ στην Άσπενδο και σε άλλα αρχαία θέατρα, όμως αργότερα εγκατέλειψαν την προσπάθεια.

Τότε κυκλοφόρησαν μία σειρά δυο γραμματοσήμων με το θέατρο της Ασπένδου, ενώ ένα ακόμα γραμματόσημο είχε εκδοθεί τέσσερα χρόνια πριν, το 1955, στην σειρά για την τουριστική προβολή της Αττάλειας.

https://stamps-philatelic.blogspot.com/2020/09/to.html

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

Του Δημητρίου Περδίκη

 

Οι περισσότεροι δήμαρχοι των προηγούμενων δεκαετιών διεκδίκησαν το αξίωμα του δημάρχου της Αθήνας σαν κομματικό λάφυρο ή σαν σκαλοπάτι για την άνοδο στα κορυφαία πολιτικά βάθρα . 

Οι δήμαρχοι ανέβαιναν και η Αθήνα κατέβαινε τα σκαλοπάτια της απαξίωσης, της ελαχιστοποίησης της ποιότητας ζωής των πολιτών . Μέχρι που φθάσαμε με τον απελθόντα δήμαρχο στο έσχατο όριο . Η πόλη – λίκνο του δυτικού πολιτισμού, της δημοκρατίας   και πολλών εκ των επιστημών έφτασε να επιβιώνει με 1002 πληγές πάνω της, με γκέτο αλλόφυλων και αλλόγλωσσων να έχουν καταλάβει κεντρικές γειτ .grονιές της . Γεμάτη με φρικτά γραψίματα σε τείχους, σπίτια, αυτοκίνητα, πινακίδες και όπου αλλού μπορεί κάποιος να γράψει με σπρέι . Με ομάδες αναρχικών να καίνε και να καταστρέφουν το κάθε τι . Με ναρκομανείς να τρυπιούνται στην ελεύθερη θέα των διαβατών . Με ανεξέλεγκτα νυχτερινά στέκια που κάνουν εφιαλτικές τις νύχτες των δημοτών . Με την Ακαδημία του Πλάτωνα να γίνεται κέντρο συνάθροισης του Ισλάμ και πολλά ακόμα .

 

Πάντα πίστευα πως η Αθήνα χρειάζεται έναν νέο με όρεξη και αγάπη για την πόλη  που θα σηκώσει τα μανίκια, θα γυρίζει στους δρόμους και θα αφιερώσει την ζωή του ή όσο του επιτρέψουν οι δημότες, στην ανάσταση της πόλης και στην ποιότητα ζωής των δημοτών .

Έτσι όταν είδα και άκουσα τον υποψήφιο δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη, τον χειροκρότησα με ενθουσιασμό . Όταν είδα τα πρώτα έργα του και ιδιαίτερα την ανάπλαση της Ομόνοιας, χειροκρότησα επίσης .

 

Όμως όταν πληροφορήθηκα τα σχέδια για την ανάπλαση της Αθήνας και με σε βάθος ανάλυση των δεδομένων, ο ενθουσιασμός μου έφυγε . Πάγωσα με αυτά που έβλεπα και άκουγα .

 

Κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη έχει στο κέντρο της πολλές φαρδιές αρτηρίες .

Η Αθήνα έχει λιγότερες και όχι τόσο φαρδιές . Όλοι γνωρίζουμε όταν υπάρχει στένωση των αρτηριών τι συμβαίνει . Από τον άνθρωπο μέχρι έναν «ζωντανό οργανισμό» όπως η πόλη της Αθήνας .

Οι περισσότεροι Αθηναίοι έχουν ήδη εγκαταλείψει το κέντρο της Αθήνας και οι περισσότεροι έχουν κατευθυνθεί στα βόρεια και στα νότια προάστια . Οι λόγοι, γράφτηκαν πιο πάνω . Ο πληθυσμός της Αθήνας είναι γερασμένος, οι περισσότεροι είναι 50 ως 90 ετών . Δεν αντέχουν ούτε να περπατούν χιλιόμετρα, ούτε κάνουν ποδήλατο σε ποδηλατοδρόμους . Θέλουν να έχουν εύκολη πρόσβαση στο αυτοκίνητό τους ή σε ένα ταξί και να μπορούν να φέρουν τα ψώνια τους κάτω από το σπίτι τους . 

Πιστεύω πως με την υλοποίηση της ανάπλασης περισσότεροι Αθηναίοι θα εγκαταλείψουν το κέντρο για κάποιο προάστιο και το κενό θα καλυφθεί από αλλόφυλους «πρόσφυγες» και (λαθρο)μετανάστες όπως ήδη έγινε σε πολλές γειτονιές της Αθήνας, και θα βρουν τις πεζοδρομήσεις εξαιρετικό χώρο για να «λιάζονται» .    

Το κέντρο της Αθήνας έχει πολλά καταστήματα τα οποία χρειάζονται την πρόσβαση σε αυτοκίνητα τροφοδοσίας και εκφόρτωσης εμπορευμάτων .

Το κέντρο της Αθήνας γεμίζει με λεωφορεία ξενάγησης και με πούλμαν που μεταφέρουν τους τουρίστες στα ξενοδοχεία και στα αξιοθέατα . Βάλτε ακόμα λεωφορεία, τρόλεϊ, ταξί, επιβατικά, τρίκυκλα Πακιστανών και λοιπά οχήματα .

Τα έμφραγμα είναι έτοιμο να συντελεστεί .

Πεζοδρομήσεις και δενδροφυτεύσεις έχουν γίνει στο παρελθόν αρκετές . Πολλές από αυτές έγιναν κέντρα παρανομίας, ναρκωτικών, αναρχικών, βανδαλισμών . Εξάρχεια, Τοσίτσα, Μεταξουργείο, Πατριάρχου Γρηγορίου Ε’, Σίνα κλπ

 

Πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν ποδηλατοδρόμους, τις ευνοεί και το απόλυτα πεδινό χωρίς λοφώδη ανάγλυφα . Όμως λίγες έχουν στο μη πεζοδρομημένο κέντρο τους λωρίδες για ποδήλατα . Ο λόγος είναι πως το city, το κάθε city πρέπει να δουλέψει γρήγορα και χωρίς εμπόδια, πορείες, διαδηλώσεις κλπ .

Βρέθηκα σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που πρόσφατα είχε δημιουργήσει ποδηλατοδρόμους πλάι στις κεντρικές αρτηρίες της . Πιτσιρικάδες με ποδήλατα και ηλεκτρικά πατίνια είχαν μεταβάλει τον χώρο σε πίστες αγώνων, φθάνανε στις διαβάσεις χωρίς να έχουν υπολογίσει σωστά και πέφτανε σε πεζούς ή και σε αυτοκίνητα που διέσχιζαν την διάβαση . Αυτή η κατάσταση είχε προβληματίσει πολύ! 

Στο μυαλό μου έρχεται η έκφραση για την Μαριορή και αυτό που της έλλειπε . Πραγματικά άλλα και άμεσα χρειάζεται η Αθήνα . Ίσως λιγότερο μεγαλεπήβολα αλλά πολύ πιο ουσιαστικά και αναγκαία . Αντίθετα η ανάπλαση δημιουργεί μεγάλα προβλήματα και δεν λύνει κανένα .

Η οδός Αχαρνών έχει καταληφθεί από τους Ρομά και έχει γίνει χώρος πώλησης προϊόντων .

Δεν τολμάει κάποιος να ανακαινίσει το νεοκλασικό του με κόστος μία περιουσία, το ίδιο βράδυ θα έλθουν τα σπρέι και το υπέροχο νεοκλασικό θα γίνει κάτι που δεν θα βλέπεται .

Οι πινακίδες οδικής σήμανσης από τα γραψίματα και τα αυτοκόλλητα παρουσιάζουν εικόνα τέτοια που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού .  

Ηχορύπανση τραγική, ντουντούκες να εκπέμπουν σε 100άδες ντεσιμπέλ . Μεζεδοπωλεία με μεγάφωνα στα πεζοδρόμια να μην αφήνουν τους δημότες να κοιμηθούν .   Προσθέστε και την αφισορύπανση, τα μπαλώματα στους δρόμους που όμοιά τους δεν ματάδα πουθενά και πόσα, πόσα άλλα που φαίνεται πως σε κάποιους φαίνονται κανονικά όμως συνθέτουν την Αθήνα την διαφορετική από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, επειδή είναι η μόνη πόλη – μπάχαλο . Πόλη τριτοκοσμική που πλέον πλησιάζει ταχύτατα  σε αυτό που μοιάζει με Ισλαμαμπάντ . Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για τον δήμαρχό μας . Έργο που μοιάζει όμως με τους δώδεκα άθλους του Ηρακλέους .

Σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις έχω δει αυτό που τραγικά λείπει από την Αθήνα . Μία μεικτή περίπολο αστυνομίας με δημοτική που οργώνει τους δρόμους προσπαθώντας να βρουν ότι άσχημο, ότι χαλασμένο, ότι χρειάζεται παρέμβαση και με την ενδοσυνεννόηση αναφέρουν στο κέντρο για να έλθει σε λίγη ώρα ο αρμόδιος φορέας να παρέμβει . Μία λακκούβα, μία σπασμένη πλάκα πεζοδρομίου, ένα δέντρο έτοιμο να πέσει, μία ζαρντινιέρα σπασμένη, μέχρι υποψίες για κάτι πολύ σοβαρό . Έτσι βλέπετε τις άλλες πόλεις της Ευρώπης με μια άψογη εικόνα, λειτουργικές και με δημότες που απολαμβάνουν υψηλότατη ποιότητα ζωής .

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ ΚΑΙ Ο ΑΡΠΑΓΑΣ

Του Δημήτρη Περδίκη

Από το τέλος του 1^ου Παγκοσμίου Πολέμου και την διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα της επανάκτησης των χαμένων εδαφών . Η εθνικιστική Τουρκία του Μουσταφά Κεμάλ ή Ατατούρκ ψήφισε τον «Εθνικό Όρκο» (Ulusal Ant - Ahd-i Milli) στις 28 Ιανουαρίου 1920, που εκφράζει την Τουρκία «των ονείρων» . Έτσι διαμορφώθηκε η πεποίθηση πως το πρώτο βήμα ήταν κατάληψη από τους «άπιστους» της Σμύρνης το 1922 . Το 1939 εκβιάζοντας την Δύση πέτυχαν την ενσωμάτωση της Αλεξανδρέττας ή τουρκιστί HATAY . Αυτό το θεωρούν ως το 2^ο βήμα . Η εισβολή στην Κύπρο το 1974 πιστεύουν πως ήταν το 3^ο βήμα . Αργότερα ο Αχμέτ Νταβούτογλου με τον Νέο-οθωμανισμό συγκεκριμενοποίησε το όνειρο για μία νέα Οθωμανική αυτοκρατορία στα μέτρα του 21^ου αιώνα, με τις γειτονικές χώρες δορυφόρους ή κάτι σαν τουρκικά πασαλίκια ή έστω ηγεμονίες . Στην συνέχεια ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σκέφτηκε πως αυτός θα είναι ο εκλεκτός που θα υλοποιήσει το τουρκικό όνειρο . Η Τουρκία κατέχει πλέον τμήματα της Συρίας και του Ιράκ . Η τουρκική βάση στην Σομαλία δείχνει το μέγεθος των σχεδιασμών της . Η Τουρκία ακόμα διαθέτει βάσεις στο Κατάρ και στην Αλβανία . Τα τελευταία γεγονότα δείχνουν την απόφαση της Τουρκίας να διαφεντεύει όλη την ανατολική Μεσόγειο και να κάνει την Λιβύη προτεκτοράτο της . Πολλές ενέργειές της δείχνουν μίμηση από αντίστοιχες βρετανικές του 18^ου και 19^ου αιώνα όταν το βρετανικό στέμμα κυβερνούσε τα κύματα και δημιουργούσε την αποικιακή αυτοκρατορία του .

Σε κάθε τουρκικό παζάρι ο πονηρός πραματευτής μετράει τον πελάτη, του ζητάει κάποια τεράστια τιμή, στο παζάρι που ακολουθεί, όσο χαμηλά και αν  πουλήσει πάντα εξαιρετικά ωφελημένος θα είναι .

Αυτή η τουρκική φιλοσοφία του μελετημένου παζαριού εφαρμόζεται από τους Τούρκους πολιτικούς στις διεθνείς σχέσεις τους . Αυτό είναι φυσικό μιας και το παζάρι είναι γενικά ο τρόπος ζωής και παράδοσης .

Τώρα βλέπουμε την τουρκική ηγεσία να παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου διακηρύσσοντας ταυτόχρονα με απίστευτο θράσος πως έχουν το δίκιο με το μέρος τους . Εδώ παρατηρούμε και κάτι ιδιαίτερο . Τις ακραίες δηλώσεις των Τούρκων κυβερνόντων να διαδέχονται άλλες διαλλακτικότερες . Ελάτε να τα βρούμε! Λένε . Το μαστίγιο και το καρότο . Το πρώτο επιδιώκει να τρομοκρατήσει τον αντίπαλο, ή αν προτιμάτε το θύμα . Το δεύτερο είναι για να τον φέρει στο παζάρι .

Η σύμβαση του Montego Bay για το Δίκαιο της Θαλάσσης  (1982) καθιερώνει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 200 ναυτικών μιλίων . Εφόσον οι ΑΟΖ δύο χωρών αλληλεπικαλύπτονται τότε ισχύει η μέση γραμμή ανάμεσα στις δυο ακτογραμμές . Αυτά ισχύουν εφόσον δεν υπάρχει διαφορετική συμφωνία ανάμεσα στα δυο μέρη .  

Ιδού λοιπόν σε τι αποβλέπει το καρότο και το μαστίγιο των Τούρκων . Να φοβίσει την Ελλάδα με την απειλή δυναμικής επιβολής να σύρει την χώρα μας στο τουρκικό παζάρι όπου θεωρούν πως υπερέχουν . Στους σχεδιασμούς τους όμως υπάρχει και το σχέδιο 2, δηλαδή η επιβολή των σχεδιασμών τους με στρατιωτικά μέσα εφ’ όσον οι συνθήκες το επιτρέπουν, για την περίπτωση που δεν περάσει το πρώτο .

Η Τουρκία ισχυρίζεται αυθαίρετα πώς τα νησιά δεν δικαιούνται Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης . Ούτε καν υφαλοκρηπίδας .

Ψάξαμε παντού και δεν βρήκαμε ούτε ένα νησί, έστω με ελάχιστους κατοίκους και με στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα που να μην έχει ΑΟΖ .

Το Μπαχρέιν, στον Περσικό κόλπο, με 1 . 5 εκατομμύρια κατοίκους και έκταση 780 τχ έχει ΑΟΖ 10 . 225 τχ .

Η βρετανική κτήση της Νότιας Γεωργίας και Νοτίων Σάντουιτς, στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό κατοικείται από μόλις 30 κατοίκους, έχει έκταση 3903 τχ, έχει ελάχιστη οικονομική δραστηριότητα, όμως διαθέτει ΑΟΖ 1 . 449 . 532 τχ .

Τα νησιά Φερόες, στην Βόρεια θάλασσα έχουν 261 . 000 κατοίκους, η έκταση τους είναι 1399 τχ και διαθέτουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 260 . 995 τχ .

Τα νησιά Ρύου-Κύου, με γνωστότερο το μεγαλύτερο νησί τους, την Οκινάουα, όπου έλαβαν χώρα οι πολύνεκρες μάχες στον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανήκουν στην Ιαπωνία . Έχουν πληθυσμό 1 . 550 . 000 κατοίκους, έκταση 2 . 271 τχ και ΑΟΖ 1 . 394 . 676 τχ

Το Πίτκαιρν, αποικία του βρετανικού στέμματος στον Ειρηνικό έχει πληθυσμό μόλις 50 κατοίκους, έκταση 47 τχ και ΑΟΖ 836 . 108 τχ .

Οι Αζόρες είναι αυτόνομη περιοχή της Πορτογαλίας με 247 . 000 κατοίκους, έκταση 2333 τχ και ΑΟΖ 953 . 633 τχ .

Τα νησιά Φίτζι στον Ειρηνικό ωκεανό με κατοίκους 912 . 000, έκταση 18 . 274 τχ . Διαθέτουν ΑΟΖ 1 . 282 . 978 τχ .

Η Μαδαγασκάρη έχει 27 εκατομμύρια κατοίκους, έκταση 587 . 041 τχ και ΑΟΖ 1 . 225 . 259 .

Η Κούβα έχει 11 . 210 . 000 κατοίκους, έκταση 109 . 884 τχ και ΑΟΖ 350 . 751 τχ .

Η Τρίσταν Ντα Κούνια, κτήση του βρετανικού στέμματος στον νότιο Ατλαντικό, έχει μόνο 293 κατοίκους και έκταση184 τχ . Όμως διαθέτει ΑΟΖ 754 . 720 τχ .

Η Νέα Ζηλανδία έχει πληθυσμό 4 . 948 . 000 κατοίκους, έκταση 268 . 021 τχ . Η ΑΟΖ που διαθέτει είναι 4 . 083 . 744 τχ . Μία πρόσφατη κυβερνητική ανακοίνωση ανεβάζει την έκταση της ΑΟΖ σε 4 . 3 εκατομμύρια τχ . Σε αυτή την έκταση δεν περιλαμβάνονται οι εξαρτημένες από την Νέα Ζηλανδία αυτόνομες νήσοι Τοκελάου, Νιούι, Νήσοι Κούκ καθώς και η Νεοζηλανδική περιοχή στην Ανταρκτική (Ross dependency) . Οι περιοχές αυτές έχουν ιδιαίτερες οικονομικές ζώνες που δεν προσμετρούνται στην ΑΟΖ της Νέας Ζηλανδίας .

Οι Μαλδίβες, στον Ινδικό ωκεανό έχουν 392 . 473 κατοίκους, έκταση 298 τχ και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 923 . 322 τχ .

Η Βερμούδα είναι κτήση του βρετανικού στέμματος στον βόρειο Ατλαντικό . Οι κάτοικοι είναι 71 . 176, η έκταση 53 τχ και η ΑΟΖ 450 . 370 τχ .

Το νησί των Χριστουγέννων στον Ινδικό ωκεανό είναι αυτόνομο με εξάρτηση από την Αυστραλία . Φυσικό αυτό εφόσον έχει μόνο 1843 κατοίκους και έκταση 135 τχ . Όμως έχει ΑΟΖ 463 . 371 τχ .

Η νήσος της Αναλήψεως (Ascension Island) είναι κτήση του βρετανικού στέμματος με 806 κατοίκους και έκταση 88 τχ . Διαθέτει ΑΟΖ 441 . 658 τχ .

Το νησί Νόρφολκ, στον Ειρηνικό ωκεανό είναι αυτόνομο, εξαρτημένο από την Αυστραλία . Βλέπετε οι 1748 κάτοικοι του δεν μπορούν να τα κάνουν όλα μόνοι τους . Η έκτασή του είναι 35 τχ . Και η ΑΟΖ που το περικλείει εκτείνεται σε 428 . 618 τχ, δηλαδή 12 . 462 φορές η έκταση του νησιού .

Αν δεν αρκούν όλα τα ανωτέρω μπορώ να σας απαριθμήσω περισσότερες περιπτώσεις . Το σίγουρο είναι πως δεν υπάρχει κανένα νησί χωρίς ΑΟΖ .

Σε όλη την υφήλιο το ζήτημα ΑΟΖ είναι σχεδόν παντού τακτοποιημένο χωρίς καμία απόκλιση από το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης . Υπάρχουν κάποιες εκκρεμότητες που δεν έχουν τακτοποιηθεί όπως της Νορβηγίας με την Ρωσία για την ΑΟΖ στην Σπιτσβέργη (Σβάλμπαντ), της Κίνας με την Ιαπωνία για κάποιες νησίδες στην Κινεζική θάλασσα και του Καναδά με τα γαλλικά νησιά Σαιν Πιέρ και Μικελόν όπου υπάρχει διαπραγμάτευση για το μέγεθος της ΑΟΖ και μόνο . Η μοναδική στην παγκόσμια βιβλιογραφία ιδιόμορφη στάση (αναφέρεται: peculiar) είναι η στάση της Τουρκίας που τίποτα δεν αναγνωρίζει, τίποτα δεν δέχεται και απλά θέλει να τα αρπάξει όλα .

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ»!

Του Δημητρίου Περδίκη 

Ερευνητή - μελετητή βορειοηπειρωτικών θεμάτων.

 

Όσα αναφέρονται στο παρόν άρθρο καθώς και αρκετά ακόμα που δεν αναφέρονται, πιστεύω ότι πρέπει να αποτελέσουν στοιχεία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μιας πολιτικής πιο διεκδικητικής, πιο «εύστροφης» και πιο αποτελεσματικής από αυτήν που ακολούθησε η πατρίδα μας εδώ και αρκετά χρόνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/07/blog-post.html