''ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΡΟΛΟ''...ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Με ένα άρθρο-φωτιά, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Έρικ Έντελμαν και ο Τσαρλς Γουόλντ, εξέχων μέλος του Ινστιτούτου JINSA’s Gemunder Center for Defense and Strategy, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της Διοίκησης Ευρώπης των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων (U.S. European Command), εξαπολύουν επίθεση με στόχο την πολιτική της Ουάσιγκτον στη Μεσόγειο, καλώντας την να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων επιδεικνύοντας την ηγετική στόφα που αρμόζει στον παγκόσμιο ρόλο της χώρας, προτού ξεφύγει από τον έλεγχο η κλιμακούμενη διένεξη που εμπλέκει πολλούς…

Οι αναλυτές δεν “μασάνε” τα λόγια τους για τη στάση σκανδαλώδους ανεκτικότητας την οποία τηρεί η Ουάσιγκτον απέναντι στην Τουρκία και καλούν ώστε η Ανατολική μεσόγειος να αποκτήσει τον ρόλο που της αρμόζει στην υψηλή στρατηγική (grand strategy) των Ηνωμένων Πολιτειών. Στόχος, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία τους πρέπει να είναι, η ανάσχεση της επιρροής του διδύμου Ρωσία-Τουρκία στην περιοχή!

Κάνουν ευθέως λόγο για “τουρκική επιθετική προβολή ισχύος” (aggressive projection of power) στην περιοχή της Λιβύης, η οποία χρήζει εξισορρόπησης διά της επαυξημένης αμερικανικής (αερο)ναυτικής παρουσίας στην περιοχή!

Καλούν δε για περεταίρω ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας με την Ελλάδα, ως “χειροπιαστή απόδειξη” (tangible demonstration), σε μια γεωστρατηγικής σημασίας τοποθεσία και μια πλούσια ενεργειακά χώρα (Λιβύη) στο κατώφλι της Ευρώπης! Ας δούμε το σημαντικό αυτό άρθρο:

Των Eric Edelman και Charles Wald

Η εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο της Λιβύης προκαλεί έναν περιφερειακό ανταγωνισμό που θέτει υπό απειλή ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ με την Ουάσινγκτον όμως απλώς να παρατηρεί από το περιθώριο. Καθώς ο πόλεμος εντείνεται στην Λιβύη οι ΗΠΑ επειγόντως χρειάζεται να αναλάβουν τα ηνία ώστε να τερματίσουν ή να αμβλύνουν την επικίνδυνη εκεί σύγκρουση που μπορεί να προκαλέσει σπιράλ εξελίξεων.

Έχει έρθει η ώρα για τις ΗΠΑ να αναλάβουν ζωτικό, ηγετικό ρόλο στην λιβυκή σύγκρουση και να αντιμετωπίσουν την τουρκική και ρωσική επιρροή στην στρατηγικής σημασίας και πλούσια σε ενεργειακές πρώτες ύλες χώρα που βρίσκεται στο κατώφλι της Ευρώπης. Είναι θεμελιώδες η Ανατολική Μεσόγειος να καταστεί και πάλι το επίκεντρο της μεγάλης αμερικανικής στρατηγικής.

Η ισχυρότερη αμερικανική ναυτική παρουσία στην περιοχή και η ισχυρότερη αμυντική συνεργασία με την Ελλάδα θα αποτελέσουν σημαντική προβολή ισχύος και θα εξισορροπήσουν την επιθετική τουρκική προβολή ισχύος. Επίσης οι ΗΠΑ πρέπει να ορίσουν ειδικό απεσταλμένο για την Ανατολική Μεσόγειο ο οποίος πρέπει να συνεργαστεί με το Eastern Mediterranean Gas Forum των φιλοαμερικανικών χωρών ώστε να αναπτυχθούν τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα στην περιοχή και να δημιουργηθεί ένα αντίβαρο στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Επίσης ένας Αμερικανός διπλωμάτης πρέπει να αναλάβει τον τερματισμό ή την άμβλυνση της σύγκρουσης στη Λιβύη με στόχο τη δημιουργία ενός μη ισλαμιστικού καθεστώτος που θα εξυπηρετεί τα λιβυκά εθνικά συμφέροντα. Η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να εξουδετερώσει τους υπεύθυνους για την αταξία στην περιοχή, την Τουρκία και την Ρωσία. Επίσης οι ΗΠΑ πρέπει να πείσουν τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ να υποστηρίξουν το σχήμα αυτό.

Η σημερινή αμερικανική προσέγγιση του λιβυκού δείχνει μια ευρύτερη έλλειψη στρατηγικής επικέντρωσης στην περιοχή από το τέλος τους Ψυχρού Πολέμου και μετά. Σημαντικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις βρίσκονται όμως σε εξέλιξη και απαιτούν την προσοχή των ΗΠΑ.

Στην περιοχή έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά ενεργειακά κοιτάσματα, ενώ παράλληλα αποτελεί την βασική αρτηρία μαζικής μετανάστευσης προς την Ευρώπη. Ο αντιπαλότητα με τη Μόσχα έχει επίσης επανέλθει με τη Ρωσία να έχει πλέον μόνιμη παρουσία στην Συρία και αυξανόμενη επιρροή στη Λιβύη – τα μαχητικά που έστειλε πρόσφατα το αποδεικνύουν.

Επίσης, η μεταμόρφωση της τουρκικής στρατηγικής υπό τον Ερντογάν είναι ένας άλλος παράγοντας. Κάποτε αξιόπιστος σύμμαχος, η Άγκυρα ασκεί σήμερα πολιτική κανονιοφόρων, ενισχύει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και ενισχύει τις σχέσεις της με τη Ρωσία, εγκαταλείποντας παραδοσιακούς συμμάχους όπως τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, το Ισραήλ και την Αίγυπτο.

Προσπαθώντας να σπάσει την απομόνωσή της και να ενισχύσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα η Τουρκία υπέγραψε δύο συμφωνίες με την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης που επηρεάζεται από την Αδελφότητα και άλλα ισλαμιστικά στοιχεία.

Με αντάλλαγμα την υποστήριξη της κυβέρνησης της Τρίπολης έναντι του αντιπάλου της Χάφταρ, η Τουρκία κέρδισε ένα μνημόνιο που της αναγνωρίζει τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως η τουρκική βοήθεια υποχρέωσε τον Χάφταρ να στραφεί στα ΗΑΕ, την Αίγυπτο, τη Ρωσία, τη Γαλλία και αλλού.

Η τουρκολιβυκή συμφωνία είναι αντίθετη στα συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου και εμποδίζουν αυτές τις χώρες, μαζί με το Ισραήλ, να αναπτύξουν τα ενεργειακά κοιτάσματα και να εφοδιάσουν την Ευρώπη. Αν η Τουρκία επιτύχει τη νίκη της κυβέρνησης στη Λιβύη θα ενισχύει τις διεκδικήσεις της βάσει του τουρκολυβικού μνημονίου.

Οι τουρκικοί ελιγμοί έχουν καταστήσει πιο δύσκολη την κατάσταση στη Λιβύη. Όλα αυτά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αναβίωση του Ισλαμικού Κράτους και στον κίνδυνο νέων μεταναστευτικών κυμάτων προς την Ευρώπη. Η πολιτική της Άγκυρας είναι αντίθετη με την αμερικανική πολιτική που επιζητά την ειρηνική ανάπτυξη των ενεργειακών δυνατοτήτων της περιοχής.

Παρόλα αυτά οι ΗΠΑ παραμένουν απούσες. Οι ΗΠΑ, επίσημα, υποστηρίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης, αν και ο πρόεδρος Τραμπ εκφράστηκε θετικά για την μεγάλη, περυσινή, επίθεση του Χάφταρ. Αντίθετα με την Ευρώπη ή τον ΟΗΕ, οι ΗΠΑ δεν έχουν προωθήσει καμία πρωτοβουλία για να περιοριστεί η βία.

Η πολιτική αυτή είναι σαν να προσκαλεί την Τουρκία να επέμβει να αποσταθεροποιήσει ακόμα περισσότερο τη Λιβύη. Οι ΗΠΑ όμως πρέπει επιτέλους να εντείνουν τις προσπάθειές τους πριν η Λιβύη οδηγηθεί σε μεγαλύτερος χάος και παρασύρει και την Ανατολική Μεσόγειο μαζί.

BREAKING DEFENCE
DEFENCE POINT

ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ''ΔΟΜΕΣ'' ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ - ΕΓΓΡΑΦΟ

Τα σημεία με bold στο απόρρητο έγγραφο της υπηρεσίας Πληροφοριών, αφορούν κατασκόπευση προσφύγων στην Ελλάδα

Μυστικά έγγραφα αποκάλυψαν πως η Τουρκική υπηρεσία Πληροφοριών ΜΙΤ, διείσδυσε σε στρατόπεδα προσφύγων στην Ελλάδα για να κατασκοπεύσει επικριτές της ισλαμιστικής κυβέρνησης του προέδρου Ερντογάν.

Σύμφωνα με μία διαβαθμισμένη Αστυνομική έκθεση που συγκέντρωσε δεδομένα από διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες,  μέλη της κοινότητας Γκιουλέν που επέκριναν τον Ερντογάν, αναγκάστηκαν να φύγουν στην Ελλάδα για να αποφύγουν την πρωτοφανή καταστολή. Το έγγραφο σφραγίστηκε ηλεκτρονικά με ημερομηνία 29 Ιουνίου 2019 όταν και κοινοποιήθηκε ως έγγραφο εσωτερικό σε άλλους κλάδους της κυβέρνησης, μέσω του Ηλεκτρονικού Συστήματος Διαχείρισης Πληροφοριών (Elektronik Bilgi Yönetim Sistemi)

Αν και οι απόρρητες δραστηριότητες της ΜΙΤ στην Ελλάδα είναι γνωστές, είναι ένα σπάνιο αποδεικτικό στοιχείο που επιβεβαιώνει τέτοιες επιχειρήσεις σε ξένο έδαφος. Το έγγραφο αποκαλύπτει την παρακολούθηση από την πλευρά της Τουρκίας προσφύγων και μεταναστώνπου είναι στην Ελλάδα, προκειμένου να εντοπίσει ονόματα και σχέδια αυτών πού βρίσκονται στο εξωτερικό διωγμένοι από το καθεστώς Ερντογάν.

Η επεξηγηματική σημείωση για μία γυναίκα ονόματι Hilal Bilim, η οποία είναι καταζητούμενη με κατηγορίες που συνδέονται με τον Γκιουλέν, αναφέρει πως είναι μία από αυτές που εγκατέλειψαν την Τουρκία, μετά από την (στημένη) απόπειρα πραξικοπήματος της 15/7/2016. Το ενημερωτικό σημείωμα αναφέρει πως “Ως αποτέλεσμα της εργασίας πληροφοριών, εντοπίστηκε πως πρόκειται για μία εκ των Γκιουλενιστων που έμεινε σε κέντρο προσφύγων στην Ελλάδα” , υπογραμμίζοντας πως ορισμένα μέλη και συμπαθούντες του κινήματος Γκιουλέν, είχαν περάσει παράνομα στη Ελλάδα και μερικά από αυτά παρέμειναν υποβάλλοντας αίτηση ασύλου ενώ άλλα μετακόμισαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως τη Γερμανία.

Η διαβαθμισμένη πληροφορία αποκαλύφθηκε σε μία ποινική έρευνα που εποπτεύει και από τον εισαγγελέα της Άγκυρας Αντέμ Ακιντζι , σχετικά με έναν αριθμό Γκιουλενιστών που ζουν στο εξωτερικό. Ανάμεσά τους ήταν και ο Τούρκος δημοσιογράφος Χασάν Τζουτζουκ που ζει στη Δανία, ο οποίος αντιμετώπισε αξιόπιστη απειλή θανάτου κάτι που ώθησε την Δανική υπηρεσία Ασφαλείας και Πληροφοριών, να τον μεταφέρει το 2017 σε ασφαλές μέρος έως ότου εξουδετερωθεί η απειλή αυτή.

Επιστολή του εισαγγελέα Ακιντζι προς την Διεύθυνση Αντιτρομοκρατικής

Η συλλογή των πληροφοριών που στόχευε τους Γκιουλενιστες στην Ελλάδα, ήταν σε ένα φύλλο εργασίας σε στυλ excel με μία επεξηγηματική σημείωση που επισυνάπτεται δίπλα στο όνομα της Βilim. Σύμφωνα με τη διαδρομή του εγγράφου, το όνομα της αναφέρθηκε σε κατάθεση που έδωσε ένας εναγόμενος και τότε ο εισαγγελέας Ακιντζί στις 20/11/2018, διέταξε την αστυνομία της Αγκυρας, να ερευνήσει σχετικά με την Bilim και άλλους που αναφέρονται στην κατάθεση. Στις 7/1/2019 ο Ιμπραήμ Μποζκουρτ-επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής, έστειλε στο γραφείο του εισαγγελέα  την πλήρη έκθεση για την δασκάλα για τους άλλους. Στην περίπτωση της δασκάλας ήταν σαφές ότι οι πληροφορίες προέρχονταν από υπηρεσίες πληροφοριών της κυβέρνησης Ερντογάν.

Επιστολή του Ιμπραήμ Μποζκουρτ- επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής, που ερεύνησε σχετικά με το δημοσιογράφο Τζουτζουκ :

Η Bilim περιγράφεται ως δασκάλα που δούλεψε για ένα σχολείο του Γκιουλέν στην Τουρκία με το ένταλμα της να έχει εκδοθεί από το 2ο Κακουργιοδικείο Ικονίου. Στο ίδιο ενημερωτικό σημείωμα σημείωμα περιγράφεται και το προφίλ του συζύγου της Cemal Bilim. Σύμφωνα με μία αναφορά από το κέντρο Ελευθερίας της Στοκχόλμης 96.719 δάσκαλοι και ακαδημαϊκοί εκδιώχθηκαν από δημόσια κι ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Τουρκίας. Η κυβέρνηση του Ερντογάν κατά την περίοδο 2016-2017, φυλάκισε περίπου 20.000 εκπαιδευτικούς 1 απέλυσε αυθαίρετα 34 185 εκπαιδευτικούς του δημοσίου 5719 ακαδημαϊκούς συμπεριλαμβανομένων καθηγητών από κρατικά πανεπιστήμια.

…….

Η Ελλάδα λόγω του ότι έχει χερσαία και θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία, έχει χρησιμεύσει ως σημαντικός προορισμός για τους αντίπαλους του καθεστώτος Ερντογαν, συμπεριλαμβανομένων και των Γκιουλενιστών, που επιδιώκουν να αποφύγουν την οργή του. Οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών που ήδη λειτουργούν για τη συλλογή πληροφοριών χρησιμοποιώντας ομάδες μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Ελλάδα, έχουν εντείνει τις δραστηριότητές τους στο γειτονικό μέλος του ΝΑΤΟ. Το απόρρητο έγγραφο δείχνει ότι η Τουρκία παρακολουθεί τους επικριτές της, ακόμη και αν αυτοί καταφέρουν και περάσουν στην Ελλάδα και ζητήσουν άσυλο βάσει των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Nordicmonitor  20/4/2020

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ
https://tourkikanea.gr/ellinotourkikes-sheseis/mit-162/

ΜΗΜΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ;

Τις δύσκολες τούτες ώρες, οι σκέψεις μας θα πρέπει να στραφεί στον τουρκικό λαό, καθώς εάν καταλαβαίνει, θα πρέπει να ανήκει στους πλέον δυστυχισμένους λαούς της υφηλίου. Κρίνοντας από την πρωινή εμετική ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το στυγνό και απάνθρωπο καθεστώς Ερντογάν, έχει μετατρέψει την Τουρκία στον ηθικό βόθρο, τη χαβούζα της υφηλίου.

Αφήνουμε κατά μέρος τα περί “Ναζί Ελλήνων” αφού δεν έχουμε καμία υποχρέωση να δεχθούν την πλημμυρίδα μεταναστών και προσφύγων το ανήθικο ισλαμοφασιστικό καθεστώς της Τουρκίας προσκάλεσε και προκάλεσε. Κυρίως μεταναστευτικό, στο πλαίσιο της γνωστής σε όλους πολιτικής εκβιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία μπορεί να πραγματοποίησε στροφή επί το αυστηρότερο, όμως ακόμα τους χαϊδεύει.

Όχι μόνο εμπλέκεται η Τουρκία σε επιθέσεις σε ξένο έδαφος -φοβούμενη να μη διαλυθεί μακροπρόθεσμα- όπως στη Συρία, θέλει και η ΕΕ να πληρώσει για τη γενοκτόνα πολιτική της όπου τα τουρκικά στρατεύματα εμφανιστούν. Αλλιώς σε απειλεί να στείλει τα εκατομμύρια των προσφύγων που η ίδια η Τουρκία δημιούργησε, σε ευρωπαϊκό έδαφος!

Κι αυτά συμβαίνουν όταν μετανάστες που έφεραν οι ισλαμοφασίστες της Άγκυρας δίνοντας κίνητρα (π.χ. φθηνά εισιτήρια και απευθείας αεροπορικές συνδέσεις), επιτίθενται εναντίον των ελληνικών συνόρων, με τα ενεργούμενα του τουρκικού παρακράτους ως οπισθοφυλακή, για να αποτρέψουν την υποχώρηση του επιτιθέμενου  “στρατού”! Αυτό δεν συνιστά παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους αλητήριους ισλαμοφασίστες της Τουρκίας!

Οι ίδιοι αφού πρώτα έγραψαν στ’ αρχ… τους το διεθνές δίκαιο και αφαίρεσαν με το έτσι θέλω το δικαίωμα των νήσων σε θαλάσσιες ζώνες υπογράφοντας τα γνωστά Μνημόνια με την κυβέρνηση της Τρίπολης -όχι της Λιβύης- ζητάνε από την Ελλάδα να συζητήσει και να διαπραγματευθεί μαζί τους, χωρίς φυσικά να απεμπολούν το τετελεσμένο που επιχείρησαν να επιβάλουν!

Για μια ακόμη φορά βέβαια ουδείς το αναγνώρισε, αφήνοντας την Τουρκία μονάχη της, κάτι που όμως ουδέποτε την πτόησε, ως γνωστή ΑΦΙΛΗ δύναμη. Κι όμως, αυτοί οι ανώμαλοι μας κάνουν μαθήματα κι εμείς τους αντιμετωπίζουμε με πολιτισμένες ανακοινώσεις από την πλευρά του ΥΠΕΞ!

Όχι λοιπόν, με τέτοιους όρους καμία νορμάλ χώρα στον κόσμο δεν θα συνομιλούσε με την ισλαμοφασιστική συμμορία της Άγκυρας. Κανονικά, μετά από την υβριδική επίθεση που εξαπέλυσε κατά της Ελλάδας η Τουρκία, θα έπρεπε ήδη ο Έλληνας πρέσβης να έχει αποχωρήσει και να κλείσουν όλα τα προξενεία. Πώς είναι δυνατόν να διατηρείς διπλωματικές σχέσεις με αυτή την Τουρκία που σου επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα; Είναι σαν να στέλνεις διπλωματικούς αντιπροσώπους στο Ισλαμικό Κράτος! Είναι ποτέ δυνατόν;

Η Ελλάδα πρέπει να καταργήσει ΑΜΕΣΑ κάθε επίδομα, όποιος κι αν το πληρώνει (ΟΗΕ, ΕΕ) για οποιονδήποτε ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ μετανάστη ή πρόσφυγα βρεθεί εντός ελληνικού εδάφους. Όποιος θέλει ας τους φιλοξενήσει στη χώρα του αυτός και ας τους πληρώσει. Και να αντιμετωπίσει βέβαια στη συνέχεια το πρόβλημα ότι θα τον επισκεφθούν κι άλλοι. Πολλοί περισσότεροι.

Διότι έχουν καταφέρει δίνοντας οικονομικά κίνητρα στο όνομα ενός περίεργου ανθρωπισμού που σε καλεί να διαλύσεις τη χώρα σου και το πρόβλημα να επιδεινώνουν διαρκώς και να κατηγορούμαστε τώρα εμείς από τον ισλαμοφασίστα γείτονα για παραβίαση διεθνούς δικαίου!

Το να σε εγκαλούν οι επιτήδειοι ουδέτεροι του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιώντας βολικά τη Σύμβαση της Γενεύης που σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίσει εντελώς άλλα προβλήματα μετά τη μεγάλη καταστροφή, πηγαίνει πολύ. Επιτέλους, ας κατανοήσουμε ότι το επίκεντρο του προβλήματος βρίσκεται στα ελληνικά σύνορα!

Ας φροντίσει η χώρα να κάνει κινήσεις που θα θέσουν στο τραπέζι το πρόβλημα που όλοι αναγνωρίζουν σε ιδιωτικές συζητήσεις, αλλά μέχρι να υπάρξει συλλογική αντίδραση, ισχύει το “ζήσε Μάη μου”… χωρίς να διευκρινίζει κανείς αν μιλάμε για τον Μάη του 2020, του 2021, ή του 2030. Δεν τα έχει πάει άσχημα η κυβέρνηση, ήρθε όμως η ώρα να κόψουμε την πλάκα και στα υπόλοιπα.

Ναι στη βοήθεια για να στηθούν οι χώρες στα πόδια τους και να μείνει καθένας στο σπίτι του. Όχι στις ανεξέλεγκτες μετακινήσεις πληθυσμών που θα τινάξουν τον κόσμο στον αέρα και θα εξαφανίσουν από τον χάρτη τις χώρες που πλήττονται ως αποτέλεσμα της γεωγραφίας.

Διότι επί θύραις βρίσκονται και οι “κλιματικοί μετανάστες” και μάλιστα συζητούν να απαγορευτί το δικαίωμα άρνησης ασύλου ή εκδίωξης. Με το θέμα φλερτάρουν και κάποιοι εγχώριοι “επιλεγέντες” ευαίσθητοι που ανέλαβαν και σημαντικές θέσεις. Σαν να μας λένε ότι θα παρκάρουν δυο εκατ. Πακιστανούς στην Ελλάδα και θα μας απαγορεύσουν διά νόμου να αντιδράσουμε. Βρε άει…

DEFENCEPOINT
https://www.defence-point.gr/news/mipos-irthe-i-ora-na-diakopsoyme-tis-diplomatikes-scheseis-me-ayti-tin-toyrkia 

ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ;

Του Θεόδωρου Καρυώτη
 

Ο παρακάτω χάρτης μου έδωσε την αφορμή να γράψω για ένατη φορά, τα τελευταία 38 χρόνια, για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Σε ένα πρόσφατο βίντεο, που ανήκει σε μια τηλεοπτική σειρά που ασχολείται με γεωπολιτικές εξελίξεις, εμφανίστηκε αυτός ο χάρτης που έχει εξαφανίσει για άλλη μια φορά το Καστελόριζο, την Ρω και την Στρογγύλη!

Τα νησιά αυτά ήταν και ο κύριος λόγος που η Τουρκία πολέμησε την ΑΟΖ καθώς και το Άρθρο 121 της UNCLOS του 1982 που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ σε νησιά. Το άρθρο 121, παράγραφος 2, της UNCLOS δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ή παρερμηνείας, γιατί ξεκάθαρα αναφέρει ότι: Με την εξαίρεση των προβλεπόμενων στην παράγραφο 3, η αιγιαλίτιδα ζώνη, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης που εφαρμόζονται σε άλλο χερσαίο έδαφος.

Η εξαίρεση της παραγράφου 3 αναφέρει ότι: Βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινο μόνιμο πληθυσμό ή οικονομική ζωή δεν θα έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα.

Αυτή όμως η εξαίρεση δεν επηρεάζει το καθεστώς του Αιγαίου γιατί αν και υπάρχουν τέτοιου είδους ελληνικοί βράχοι, δεν αλλάζουν την κατάσταση, αφού επικαλύπτονται από την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ των υπόλοιπων κατοικήσιμων νησιών του Αιγαίου.

Έγραψα για πρώτη φορά για την αξία του Καστελόριζου το 1985, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Τότε, ακόμα και οι ελληνικοί χάρτες δεν ανέφεραν το σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη). Τώρα όλοι ομνύουν στην αξία του, αλλά πολλοί δεν αντιλαμβάνονται γιατί είναι τόσο σημαντικό νησί για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο κύριος λόγος είναι ότι το σύμπλεγμα αυτών των νησιών δίνει την δυνατότητα, βάσει της UNCLOS του 1982, στην ΑΟΖ της Ελλάδας να εφάπτεται της ΑΟΖ της Κύπρου.

Ενθυμούμαι όταν ο καθηγητής Ευριπίδης Μπίλλης, διαβάζοντας ένα άρθρο μου για το Καστελόριζο το 2011, έστειλε το παρακάτω μήνυμα: “Για τους σοβαρότατους λόγους που αναφέρει κατωτέρω ο συνάδελφος Θεόδωρος Καρυώτης παρακαλείστε να στείλετε ταχυδρομικώς μία οποιαδήποτε κάρτα στο Καστελόριζο, στη δ/νση: Megisti Municipality or Elementary School Megisti, 851 11, Kastelorizo, Dodekanisa, GREECE.

Παρακαλείστε να διαβάσετε το κατωτέρω κείμενο του Καθηγητή Καρυώτη για να αντιληφθείτε τη σημασία της αποστολής. Σε περίπτωση που το επιθυμείτε ενημερώστε κάθε ένα της λίστας σας. Στόχος, να κατακλυσθεί το Ελληνικό Καστελόριζο με κάρτες αγάπης από όλον τον απανταχού Ελληνισμό”. Έτσι παρακολουθώντας, σχεδόν για τέσσερις δεκαετίες, το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, αποφάσισα να γράψω άλλη μια φορά για το πιο κρίσιμο οικόπεδο της πατρίδας μας.

Ο κύριος λόγος, να ασχοληθώ πάλι με το θέμα , ήταν η παρέμβαση του καθηγητή Χρήστου Ροζάκη, σε μια εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ, όπου ανέφερε ότι : «Η Ελλάδα έχει τηρήσει μια μαξιμαλιστική θέση σε όλα της τα ζητήματα. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο, πράγμα αδύνατον. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει 12νμ παντού. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει εναέριο χώρο μεγαλύτερο από την αιγιαλίτιδα ζώνη της».

Μου προξένησε ιδιαίτερη έκπληξη η άποψη του ότι «Η Ελλάδα έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο, πράγμα αδύνατον», γιατί στο βιβλίο μου «Η ΑΟΖ της Ελλάδας» από τις εκδόσεις Λιβάνη περιλαμβάνεται και η θέση του Χρήστου Ροζάκη για το Καστελόριζο, που απέχει μέρα με τη νύχτα από την πρόσφατη απαράδεκτη τοποθέτηση του. Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι το Καστελόριζο δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης προβάλλοντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι το Καστελόριζο δεν είναι απομονωμένο και αποτελεί τμήμα μιάς ευρύτερης εδαφικής ενότητας και καταλήγει:

«Σε κάθε περίπτωση, εάν υπάρξει μια συνολική οριοθέτηση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, όπως αυτό προσδιορίζεται από τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης, τότε το μήκος των ακτών των νησιών που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά της ανατολικής Μεσογείου θα συνυπολογιστεί, ως τμήμα ενός συνολικότερου υπολογισμού, με το μήκος των άλλων ελληνικών ακτών. Κάτι που πιστεύω ότι ευνοεί την Ελλάδα.»
Μη πέσετε από την καρέκλα σας. Αυτό έγραψε το 2014. Τι συνέβη από τότε και άλλαξε θέση μόνο ο Θεός το γνωρίζει.

Ο πρέσβης Çağatay Erciyes, Γενικός Διευθυντής Ναυτιλίας και Αεροπορίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας ανάρτησε χάρτη με ειδική επισήμανση στο Καστελόριζο, σημειώνοντας:
«Τι γελοίο να σκέφτεται κάποιος πως σε ένα νησί έκτασης 10 τετρ. χιλιομέτρων το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ από την Τουρκία και 570 χλμ από την Ελλάδα μπορεί να δοθεί έκταση θαλάσσιας ευθύνης 40.000 τετρ. Χιλιομέτρων.” Όπως είδαμε παραπάνω ο καθηγητής Ροζάκης του έχει ήδη απαντήσει

Η ιστορία των 12 ναυτικών μιλίων

Εκτός από τους καβγάδες των ειδικών για την υφαλοκρηπίδα, για την ΑΟΖ και για την Χάγη, παρατηρούμε και ένα καβγά για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας, που έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί μετά την υπογραφή του Συντάγματος των Θαλασσών και των Ωκεανών (UNCLOS) το 1982 στο Montego Bay της Τζαμάικας. Έχουν περάσει 38 χρόνια από τότε, αλλά το φοβικό σύνδρομο δεν μας έχει εγκαταλείψει.

Είμαστε το μοναδικό παράκτιο κράτος του πλανήτη Γη που δεν διαθέτει αιγιαλίτιδα ζών 12 ν.μ., αλλά ακόμα τσακωνόμαστε για το δέον γενέσθαι. Πρέπει να κατανοήσουμε όμως μερικά βασικά θέματα:

1. Πρέπει να αποφασίσουμε να επεκτείνουμε την αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) από 6 ν.μ. σε 12 ν.μ. σε όλη την επικράτεια.

2. Η τμηματική επέκταση είναι ένα ηλίθιο τέχνασμα και θα γελοιοποιηθούμε στην παγκόσμια κοινότητα, εάν διαθέτουμε σε κάποιες περιοχές 6 ν.μ. σε άλλες 8 ν.μ. σε άλλες 10 ν.μ. και σε άλλες 12 ν.μ. Εκτός εάν θέλουμε να μας γράψουν στο Guinness Book of World Records και να γελάει ο Ερντογάν εις βάρος μας.

3. Το ίδιο τραγικό και ίσως πιο γελοίο θα είναι να κάνουμε, γιατί ακούστηκε και αυτό, τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ και, ακόμα γελοιότερο, τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ
Για να φανταστείτε την τραγωδία μας, ακόμη δεν γνωρίζουμε τι προβλέπει η UNCLOS για τις θαλάσσιες ζώνες.
Με την βοήθεια του παρακάτω χάρτη θα προσπαθήσω να εξηγήσω τις έννοιες των θαλασσίων ζωνών.

Πολλοί από τους αυτοαποκαλούμενους ειδικούς πιστεύουν ότι η ΑΟΖ ξεκινά μετά από τα χωρικά ύδατα. Μέγα και τραγικό λάθος! Όπως βλέπετε από τον χάρτη, η ΑΟΖ ξεκινά από εκεί που αρχίζουν τα χωρικά ύδατα.
Αυτός ήταν ο λόγος που παρεξηγήθηκα όταν αναφέρθηκα στο γεγονός ότι η θάλασσά μας δεν αυξάνει εάν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα. Κοιτάξτε προσεκτικά για άλλη μια φορά τον διάσημο πλέον χάρτη της ελληνικής

Το μέγεθος της ΑΟΖ μας είναι το ίδιο με χωρικά ύδατα 6 ν.μ. και 12 ν.μ. μια και η αύξηση σε 12 ν.μ., όπως είδαμε παραπάνω, δεν επηρεάζει το μέγεθος της ΑΟΖ. Για να είμαστε και δίκαιοι, έχει υπολογιστεί ότι η ΑΟΖ μας, με εύρος αιγιαλίτιδας ζώνης 6 ν.μ. κατέχει το 94.5% του Αιγαίου, ενώ με 12 ν.μ. θα κατέχει το 95%!

Θα είναι χρήσιμο εδώ να επαναφέρουμε στην επικαιρότητα ένα άρθρο, του Άγγελου Συρίγου και του γράφοντα, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» όταν κυβερνούσε την Ελλάδα ο Αλέξης Τσίπρας, που καλό θα ήταν να το διαβάσει και ο σημερινός κυβερνήτης της πατρίδας μας Κυριάκος Μητσοτάκης. Αναφέραμε τότε:

«-Η Ελλάδα είναι η μόνη από 149 παράκτιες χώρες σε όλο τον κόσμο που έχει τη δυνατότητα αλλά δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια

-Μαζί με Αλβανία, Κουβέιτ και Μαυροβούνιο είναι οι χώρες που δεν έχουν κηρύξει οποιαδήποτε θαλάσσια ζώνη από αυτές που προβλέπονται στο διεθνές δίκαιο της Θάλασσας.

-Εξακολουθεί να διατηρεί το μοναδικό παγκοσμίως διαφορετικό εύρος χωρικών υδάτων (6 μίλια) από εναέριο χώρο (10 μίλια), καθεστώς που αποκαλείται διεθνώς το «ελληνικό παράδοξο».

-Τα παραπάνω στοιχεία κατατάσσουν την Ελλάδα ως τη χώρα με τη μικρότερη δικαιοδοσία σε θαλάσσιες ζώνες σε όλο τον κόσμο».

Είναι δυστυχώς σαφές ότι η Ελλάδα, που επικαλείται με κάθε ευκαιρία το διεθνές δίκαιο, απέχει συστηματικά από την εφαρμογή του. Αυτή η στάση θα μπορούσε να είναι εν μέρει κατανοητή πριν το 1994, που δεν είχε τεθεί σε ισχύ η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εικοσιπέντε χρόνια όμως αργότερα, η συστηματική αποφυγή ασκήσεως δικαιωμάτων που μας παρέχει το διεθνές δίκαιο οδηγεί σε αποδυνάμωσή τους.

Είναι προφανές ότι πίσω από την ελληνική αδράνεια βρίσκεται ο φόβος της Τουρκίας, που έχει απειλήσει με casus belli σε περίπτωση επεκτάσεως των ελληνικών χωρικών υδάτων. Η απειλή είναι εντελώς παράνομη, αλλά δεν μπορούμε να μη τη λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν. Εμείς, όμως, έχουμε φτάσει στην άλλη άκρη. Προκειμένου να μην «ενοχλήσουμε» την Τουρκία απέχουμε από οποιαδήποτε άσκηση δικαιωμάτων σε όλες μας τις θάλασσες. Ανάλογες αντιλήψεις είχαν εμποδίσει επί δεκαετίες την έρευνα και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας στο Ιόνιο και το Λιβυκό Πέλαγος, περιοχές στις οποίες δεν υπάρχει τουρκική απειλή.»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ένα από τα άρθρα που είχα γράψει, σε αυτή την ιστοσελίδα, είχε τίτλο «Το Καστελόριζο και τα μάτια σας» και μου το θύμισε ο εξαιρετικός Κύπριος δημοσιογράφος Πανίκος Παναγιώτου, όταν έγραψε:
«Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα έρθει το τέλος αυτού του παιχνιδιού. Και εκεί θα αποδειχθεί, για μια ακόμη φορά, αν ο Ελληνισμός φρόντισε εκ των προτέρων με μεθοδική προετοιμασία, συγκροτημένη στρατηγική, ενότητα δράσης και ξεκάθαρους στόχους να αξιοποιήσει αποτελεσματικά το νέο συγκρουσιακό περιβάλλον που θα προκύψει και θα επηρεάσει καταλυτικά την ασφάλεια και τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου.

Όλες οι ενέργειες της Τουρκίας εκδηλώνονται στο πλαίσιο της πάγιας πολιτικής της, αλλά σήμερα παίρνουν άλλες διαστάσεις επειδή πλέον υπάρχουν τα νέα δεδομένα που δημιουργούν οι υδρογονάνθρακες. Γι’ αυτό, έχει μεγάλη σημασία να ακουστεί η άποψη ειδικών και διαπρεπών Ελλήνων διπλωματών και ακαδημαϊκών: το Καστελόριζο και τα μάτια σας! Αυτό το ακριτικό νησί συμβολίζει σήμερα την αντοχή και την αξιοπρέπεια του Ελληνισμού.»

DEFENCE-POINT
https://www.defence-point.gr/news/tha-katalavoyme-oti-to-kastelorizo-einai-o-ti-pio-polytimo-diathetoyme 

ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΧΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Αντιστράτηγου ε.α. επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»

Για το πώς φθάσαμε εδώ σε αυτό που ονομάζουμε «Ελληνοτουρκικά» και να νοιώθουμε δυστυχώς την  νέο-οθωμανική ανάσα «στον σβέρκο μας» υπάρχουν αναντίρρητα σοβαρές διαχρονικές ευθύνες.

Χωρίς  συγκροτημένη Εθνική Στρατηγική και με απουσία  Στρατηγικής Κουλτούρας που  να έχει εμποτίσει κοινωνία και πολιτικό κόσμο, γυρίσαμε την πλάτη στον κίνδυνο και έτσι τον μεγιστοποιήσαμε.  Ο κατευνασμός  και ή απουσία αξιόπιστης αποτροπής είναι αυτά που άνοιξαν  την «όρεξη» στην Τουρκία την τελευταία τριετία. Οι συνεχείς σπαραξικάρδιες επικλήσεις  των υφισταμένων συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου δεν απέτρεψαν το σκηνικό κρίσης που έστησε η Άγκυρα.

Εκτιμάται ότι ο Πρωθυπουργός  κατανοεί πλέον το σοβαρό πρόβλημα Ασφαλείας της Χώρας και αναπροσαρμόζει την πολιτική μας, επιβεβαιώνοντας  ταυτόχρονα την πάγια εθνική θέση σχετικά με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ στην Χάγη να αφορά στην οριοθέτηση και της Υφαλοκρηπίδας και μόνο. Όμως στο τελευταίο διάστημα κάποιες «γνωστές» φωνές προβάλουν με κουτοπόνηρο τρόπο το ψευτοδίλημμα, συμβιβασμός μέσω Χάγης για τις «διαφορές» μας με την Τουρκία ή …πόλεμος χωρίς να μας λένε ότι αυτές οι «διαφορές» είναι ουσιαστικά  αυθαίρετες  τουρκικές απαιτήσεις.

Ανερυθρίαστα λένε ότι η Τουρκία διεκδικεί κομμάτι σε αυτό που η Ελλάδα «θεωρεί… δικό της οικόπεδο»,  όταν αυτό είναι το οικόπεδο που οι πρόγονοι μας κατοχύρωσαν το τίτλο κυριότητας  με αίμα. Λένε επίσης ότι  μπορεί  να ξεκινήσουμε … «καβγά» όταν αυτόν τον …καβγά τον ξεκίνησαν οι Τούρκοι για να αποκαταστήσουν αυτά που θεωρούν  «γεωγραφικά και ιστορικά λάθη» όπως τα χαρακτήρισε ο κ. Νταβούτογλου. Χρησιμοποιώντας την τουρκική επιχειρηματολογία μιλούν για δικές μας ενέργειες που προκαλούν την τουρκική πλευρά χωρίς βέβαια να έχουν την τόλμη να μας πουν ποιες είναι αυτές οι ενέργειες. Μήπως η διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; Και φυσικά μιλούν για δικαιώματα που «αλληλεπικαλύπτονται», αλλά με κουτοπονηριά αποφεύγουν να τα προσδιορίσουν.

Ας μας πουν τελικά χωρίς περιστροφές αν θέλουν διαπραγμάτευση με την Τουρκία για το αν οι Οινούσσες, οι Φούρνοι, το Φαρμακονήσι, το Αγαθονήσι και άλλα  148 μικρονησίδες και βραχονησίδες ανήκουν στην Ελλάδα.  Θέλουν να συζητήσουμε με την Τουρκία το αν πρέπει να ασκήσουμε το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας (Αρ 51 του Χάρτη του ΟΗΕ) για τα νησιά μας και αν πρέπει να τα αποστρατικοποιήσουμε. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Παναγιωτόπουλος  έδωσε την κατάλληλη απάντηση στους έξω, αλλά μάλλον κάποιοι εδώ «μέσα» δεν κατάλαβαν.

Μήπως θέλουν να απεμπολήσουμε το αναφαίρετο νόμιμο δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων σε όσο εύρος κρίνουμε εμείς; Μήπως πιστεύουν ότι ανατολικά του 25^ου  Μεσημβρινού που αφήνει το μισό Αιγαίο εκτός μπορεί να κυριαρχεί μέσω «συνδικαιοδοσίας» (διοικητικές και λειτουργικές αρμοδιότητες)  η Τουρκία;

Αυτό που μετά βεβαιότητας ξεχνούν είναι ότι για την Τουρκία υπάρχει μία μόνο ειρήνη! Με ελληνικά νησιά χωρίς καθόλου υφαλοκρηπίδα, με γκρίζες ζώνες και διεκδίκηση μικρονησίδων και βραχονησίδων και  με τα Τουρκικά Α/Φ να πετούν ανεξέλεγκτα πάνω από τα ελληνικά νησιά. Οι Τούρκοι τα λένε θαυμάσια. Δηλαδή με απλά λόγια ελάτε να συζητήσετε αυτά που διεκδικούμε εμείς και τότε θα ισχύσει η «καλή γειτονία» και θα έχουμε ειρήνη!

Το «νόμισμα που περνάει» στις Διεθνείς Σχέσεις είναι η Ισχύς. Αυτή ενισχύεται και από τις κατάλληλες Συμμαχίες που όμως δεν αποτελούν  υποκατάστατο αυτού που εμείς ως Κράτος και ως Έθνος οφείλουμε να κάνουμε. Ας έχουμε υπόψη μας ότι όσα περισσότερα δίνουμε «χάρη της ειρήνης στην Τουρκία» τόσα περισσότερα αυτή απαιτεί. Η σταθερότητα και η ειρήνη διασφαλίζεται με όλα τα μέσα που συνθέτουν τη συνολική εθνική ισχύ, με βασικότερο συντελεστή την στρατιωτική (σκληρή ισχύς). Έτσι επιτυγχάνεται η αποτροπή της οποιαδήποτε επιβουλής και του πολέμου. Η «αποφυγή του πολέμου» με υποχωρητικότητα και «κάθε θυσία» ακόμα και με επώδυνους συμβιβασμούς όπως μας διδάσκει η Ιστορία της προκαλεί τελικά την σύγκρουση και είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την «αποτροπή του πολέμου».

“Μακεδονία” της Κυριακής 02.02.20
ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ 
http://www.anixneuseis.gr/%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%b7%cf%81%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%87%ce%ac%ce%b3%ce%b7-%ce%ba%ce%b1/ 


 

ΣΕ ΣΥΓΧΥΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΧΑΓΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Αντιστράτηγου ε.α. επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»

 Έπρεπε να φθάσει, εδώ που έφθασε η Τουρκική επιθετικότητα για να κατανοήσουν και οι τελευταίοι καλόπιστοι τι σημαίνει Τουρκικός Αναθεωρητισμός και  να νοιώσουμε όλοι την νέο-οθωμανική ανάσα τόσο κοντά μας. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους υπάρχουν διαχρονικές ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

Χωρίς μία συγκροτημένη Εθνική Στρατηγική αντιμετώπισης της Τουρκικής Απειλής (διότι περί απειλής πρόκειται) τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και με παντελή απουσία  Στρατηγικής Κουλτούρας η οποία να έχει εμποτίσει κοινωνία και πολιτικό κόσμο, γυρίσαμε την πλάτη στον κίνδυνο και έτσι τον μεγιστοποιήσαμε. Με την λέξη «Ανάσχεση» να είναι άγνωστη,  η πολιτική κατευνασμού και ή απουσία αξιόπιστης αποτροπής είναι αυτά που δυστυχώς άνοιξαν την «όρεξη» στην Τουρκία την τελευταία διετία. Και φυσικά η διαρκής και σχεδόν παρακλητική επίκληση των υφισταμένων συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου για δεν έβαλαν  φραγμό στις τουρκικές μεθοδεύσεις που έχουν δημιουργήσει σκηνικό κρίσης.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο  Πρωθυπουργός κατανοεί πλέον το σοβαρό πρόβλημα Ασφαλείας της Χώρας και αναπροσαρμόζει  την πολιτική της Κυβέρνησης, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα την πάγια εθνική θέση σχετικά με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ στην Χάγη να αφορά στην οριοθέτηση και της Υφαλοκρηπίδας και μόνο. Κάτι που έχει δημοσίως εμφατικά δηλώσει. Όμως παρατηρούμε τις τελευταίες εβδομάδες κάποιες γνωστές φωνές από ….γνωστούς όχι και πολύ ….«φωτεινούς» κύκλους να προβάλουν με πονηρό και κεκαλυμμένο αλλά στομφώδη τρόπο το ψευτοδίλημμα, συμβιβασμός μέσω Χάγης για τις «διαφορές» μας με την Τουρκία ή …πόλεμος. Λες και δεν υπάρχει κάτι ενδιάμεσα. Παραλείποντας βεβαίως οι ίδιοι να επισημάνουν ότι αυτές οι «διαφορές» είναι ουσιαστικά  αυθαίρετες μονομερείς τουρκικές απαιτήσεις.

Δυστυχώς έφθασαν κάποιοι  στο σημείο να λένε ότι η Τουρκία διεκδικεί κομμάτι σε αυτό που η Ελλάδα «θεωρεί… δικό της οικόπεδο»,  όταν αυτό δεν το θεωρούμε αλλά είναι οικόπεδο που οι πρόγονοι μας κατοχύρωσαν το τίτλο κυριότητας με αίμα. Να μιλούν ότι έναντι της διαπραγματεύσεως έχουμε και την επιλογή να ξεκινήσουμε … «καβγά» όταν αυτόν τον …καβγά τον ξεκίνησαν οι Τούρκοι από την επομένη ημέρα της Συνθήκης της Λοζάνης για να αποκαταστήσουν αυτά που θεωρούν  γεωγραφικά και ιστορικά λάθη όπως τα χαρακτήρισε ο κ. Νταβούτογλου. Και συνεχίζουν οι ίδιοι χρησιμοποιώντας την τουρκική επιχειρηματολογία για δικές μας ενέργειες που προκαλούν την τουρκική πλευρά χωρίς βέβαια να έχουν την τόλμη να μας πουν ποιες είναι αυτές οι ενέργειες. Μήπως η διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; Μας πληροφορούν ότι τα  δικαιώματα μας …αλληλεπικαλύπτονται, αλλά με κουτοπονηριά αποφεύγουν να προσδιορίσουν ποια είναι αυτά και τέλος υπονοούν ότι για έναν ειλικρινή διάλογο (μάλλον θεωρούν ότι πρόκειται για το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο) χρειάζεται και μία «διαπαιδαγώγηση» της κοινής γνώμης.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε δημοσκοπήσεις με κουτοπόνηρα ερωτήματα για να καθοδηγήσουν τις απαντήσεις όπως λόγου χάρη για την επίλυση των διαφορών με δικαστικό τρόπο χωρίς να λένε πως γίνεται και με ποιους όρους η Τουρκία δέχεται κάτι τέτοιο. Ενώ έχουμε και κάποιους άλλους που κάνουν επιλεκτική και αποσπασματική χρήση πραγματικών δεδομένων  για να στηρίξουν τις απόψεις τους που δεν προάγουν τα συμφέροντα του Έθνους και της Πατρίδας, λέξεις μάλλον άγνωστες σε αυτούς.

Αυτοί που δημιουργούν σύγχυση  με μισόλογα και βάζουν ψευτοδιλήμματα, ας μας πουν λοιπόν καθαρά και ξάστερα που λέει και ο λαός μας αν θέλουν διαπραγμάτευση με την Τουρκία για το αν οι Οινούσσες, η Παναγιά, οι Φούρνοι, το Φαρμακονήσι, το Αγαθονήσι αλλά και πάνω από 147 μικρονησίδες και βραχονησίδες ανήκουν στην Ελλάδα.  Ας μας πουν "νέτα σκέτα" αν θέλουν να συζητήσουμε με την Τουρκία το αν πρέπει να ασκήσουμε το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας (Αρ 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ) για τα νησιά μας στο Αιγαίο και αν πρέπει να τα αποστρατικοποιήσουμε όπως απαιτούν οι Τούρκοι. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος  έδωσε την κατάλληλη απάντηση στους έξω, αλλά μάλλον κάποιοι εδώ «μέσα» δεν κατάλαβαν.

Ας μας πουν επίσης χωρίς περιστροφές αν θέλουν να απεμπολήσουμε το αναφαίρετο νόμιμο δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων σε όσο εύρος κρίνουμε εμείς; Μήπως πιστεύουν ότι ανατολικά του 25ου  Μεσημβρινού που αφήνει το μισό Αιγαίο εκτός μπορεί να κυριαρχεί μέσω «συνδικαιοδοσίας» (διοικητικές και λειτουργικές αρμοδιότητες)  η Τουρκία; Η μήπως πιστεύουν ότι έρευνα και διάσωση μπορούν να κάνουν οι Τούρκοι όπου αυτοί νομίζουν; 

Αυτό που μετά βεβαιότητας ξεχνούν συνειδητά ή ασυνείδητα είναι ότι για την Τουρκία υπάρχει μία μόνο ειρήνη! Με ελληνικά νησιά χωρίς καθόλου υφαλοκρηπίδα, με γκρίζες ζώνες και διεκδίκηση μικρονησίδων και βραχονησίδων, με Καστελόριζο χωρίς επήρεια Υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ και  με τα Τουρκικά Α/Φ να πετούν ανεξέλεγκτα πάνω από τα ελληνικά νησιά. Οι Τούρκοι τα λένε θαυμάσια. Δηλαδή με απλά λόγια ελάτε να συζητήσετε αυτά που διεκδικούμε εμείς και τότε θα ισχύσει η «καλή γειτονία» και θα έχουμε ειρήνη! Το ερώτημα είναι γιατί και κάποιοι στην Ελλάδα υιοθετούν την τουρκική επιχειρηματολογία;

Τα ψευδοδιλλήματα τα δημιουργούν οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις της Άγκυρας και είναι ανεπίτρεπτο να επαναλαμβάνονται από Έλληνες. Ας κατανοήσουμε όλοι επιτέλους ότι το «νόμισμα που περνάει» στις Διεθνείς Σχέσεις είναι η Ισχύς. Αυτή ενισχύεται και από τις κατάλληλες Συμμαχίες που όμως δεν αποτελούν  υποκατάστατο αυτού που εμείς ως Κράτος και ως Έθνος οφείλουμε να κάνουμε. Και η Κυβέρνηση κινείται σωστά στον τομέα αυτό προσπαθώντας να δημιουργήσει συνθήκες ανάσχεσης. Ας έχουμε υπόψη μας ότι όσα περισσότερα δίνουμε «χάρη της ειρήνης στην Τουρκία» τόσα περισσότερα αυτή απαιτεί. Η σταθερότητα και η ειρήνη με την αναθεωρητική και επιθετική  Τουρκία διασφαλίζεται με όλα τα μέσα που συνθέτουν τη συνολική εθνική ισχύ, με βασικότερο συντελεστή την στρατιωτική (σκληρή ισχύς). Έτσι επιτυγχάνεται η αποτροπή της οποιαδήποτε επιβουλής και του πολέμου. Η «αποφυγή του πολέμου» με υποχωρητικότητα και «κάθε θυσία» ακόμα και με επώδυνους συμβιβασμούς όπως μας διδάσκει η Ιστορία της προκαλεί τελικά την σύγκρουση και είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την «αποτροπή του πολέμου».

LIBERAL
https://www.liberal.gr/diplomacy/se-sugchusi-apenanti-sti-chagi-kai-stin-tourkia/283984

STRATFOR : ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ

• Μετάφραση-Επιμέλεια: Άννα Φαλτάϊτς

Πώς επηρεάζονται οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού και γιατί είναι απίθανο η ΕΕ να επιβάλει σοβαρές κυρώσεις στην Άγκυρα. Οι τουρκικές απειλές, το «παράθυρο ευκαιρίας» της Ελλάδας και γιατί αναμένεται καυτό καλοκαίρι.

Δημοσιεύθηκε: 9 Μαΐου 2019 – 08:06

Οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου βάζουν… πλώρη για ταραγμένες θάλασσες. Στις 6 Μαΐου, η Τουρκία δήλωσε πως τα πλοία της θα συνεχίσουν να ερευνούν για πετρέλαιο και αέριο σε μια θαλάσσια περιοχή που η Κύπρος θεωρεί πως είναι μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της. Η Τουρκία εξέδωσε την ανακοίνωση μετά τις επικρίσεις που της άσκησαν οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αποστολή πλοίου να ερευνήσει για υδρογονάνθρακες σε μια ζώνη για την οποία ερίζουν η Κυπριακή Δημοκρατία και το αποσχισθέν βόρειο τμήμα της νήσου, αναγκάζοντας την Κύπρο να ζητήσει την έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης του πληρώματος του τουρκικού πλοίου-γεωτρύπανου.

Γιατί έχει σημασία

Οι εξελίξεις αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης διαμάχης στην περιοχή. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, το νησί της Κύπρου έχει διαιρεθεί μεταξύ των ελληνόφωνων Κυπρίων του Νότου, που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και των τουρκόφωνων Κυπρίων του Βορρά, που αναγνωρίζονται μόνο από την Τουρκία. Αυτή η διαίρεση, με τη σειρά της, συνδέεται με άλυτες εδαφικές διεκδικήσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στο Αιγαίο, επιπροσθέτως της στήριξης που παρέχουν η Αθήνα και η Άγκυρα στις αντίστοιχες κυβερνήσεις της Κύπρου και της Βόρειας Κύπρου.
Τα τελευταία χρόνια, η ανακάλυψη ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο έχει δημιουργήσει ένα ακόμα σημείο τριβής, καθώς η Κύπρος (και κατ’ επέκταση η Ελλάδα) και η Βόρεια Κύπρος (και κατ’ επέκταση η Τουρκία) θέλουν να κάνουν γεωτρήσεις στην περιοχή για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Η προοπτική ανακάλυψης μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων έχει επίσης προσελκύσει το ενδιαφέρον μιας μεγάλης εξωτερικής δύναμης: των ΗΠΑ. Ο Λευκός Οίκος στηρίζει τα τρέχοντα σχέδια της Κύπρου να ενώσει τις δυνάμεις της με το Ισραήλ και την Αίγυπτο για να ερευνήσει για ενέργεια στην περιοχή και να αναπτύξει υποδομές για την προμήθεια φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Οι ΗΠΑ έχουν οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή (κάποιες εταιρείες της, όπως η ExxonMobil, διενεργούν έρευνες ανοικτά των κυπριακών ακτών), καθώς ο Λευκός Οίκος θέλει η Ευρώπη να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Οι διαφωνίες συμπίπτουν με την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας -μια κατάσταση από την οποία η Κύπρος και η Ελλάδα θέλουν να επωφεληθούν, τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά. Στις αρχές Απριλίου, δύο γερουσιαστές των ΗΠΑ εισήγαγαν διακομματικό νομοσχέδιο για την άρση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο και για την παροχή εξουσιοδότησης για στρατιωτική βοήθεια ύψους 5 εκατ. ευρώ σε Κύπρο και Ελλάδα, λόγω της απόφασης της Τουρκίας να αγοράσει ρωσικά συστήματα πυραυλικής άμυνας καθώς και των απειλών της κατά της Κύπρου για τις έρευνες για το φυσικό αέριο. Στις αρχές του μήνα, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν επίσης πως οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο ανάπτυξης τάνκερ εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 στην αεροπορική βάση της Λάρισας και τη διενέργεια περισσότερων ασκήσεων με τον ελληνικό στρατό.

Τι θα συμβεί στη συνέχεια

Για την Κύπρο, τα γεγονότα υποδηλώνουν πως οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση -που πραγματοποιούνται κατά διαστήματα, αναλόγως του πολιτικού κλίματος στην περιοχή- είναι απίθανο να σημειώσουν πρόοδο σύντομα. Σημαίνουν επίσης πως οι προσπάθειες της Κύπρου να κάνει έρευνες για ενέργεια στα αμφισβητούμενα ύδατα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει εμπόδια από την Τουρκία (πέρυσι, για παράδειγμα, τουρκικά πολεμικά πλοία ανάγκασαν το πλοίο-γεωτρύπανο της Eni που δραστηριοποιούνταν ανοικτά των ακτών της Κύπρου να αποχωρήσει από την περιοχή).
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η αντιπαράθεση έρχεται να προστεθεί στις ήδη φθίνουσες σχέσεις με την Τουρκία. Ωστόσο, η ΕΕ είναι απίθανο να επιβάλει ουσιαστικές κυρώσεις στην Τουρκία, ιδιαίτερα καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρειαστεί να διατηρήσει κάποιον βαθμό συνεργασίας με την Τουρκία, για να παραμείνουν υπό έλεγχο οι μεταναστευτικές ροές. Όσο για την Ελλάδα, οι εξελίξεις ανοίγουν παράθυρο ευκαιρίας για να επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί το αυξανόμενο ενδιαφέρον των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο τέλος, για όλους αναμένεται ένα «καυτό» καλοκαίρι.

euro2day.gr
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ. ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ;

Του Πλοιάρχου ΠΝ (εα) Νικολάου Γ. Μαλαχία

Βρισκόμαστε ίσως στη χειρότερη φάση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, όπου οι εδαφικές διεκδικήσεις της Τουρκίας έχουν πλέον ξεπεράσει κάθε όριο και προς κάθε κατεύθυνση. Τουρκικές δυνάμεις κατέχουν ήδη Συριακά εδάφη, η Συνθήκη της Λωζάνης είναι υπό αμφισβήτηση, ενώ σύσσωμη κυβέρνηση και αντιπολίτευση στη γείτονα χώρα αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία σε σημαντικό αριθμό νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο. Παράλληλα, η Τουρκία μέσω προβολής ισχύος επιθυμεί ενεργό συμμετοχή στην «μοιρασιά» των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, πρωτίστως εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, αν το παρόν θεωρείται ζοφερό, το μέλλον φαντάζει ακόμη πιο δυσοίωνο και επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η σοφή ρήση του Θουκυδίδη «Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν με το ισοζύγιο ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο,που αναμένεται να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την έκβαση οποιουδήποτε θερμού επεισοδίου ή και και πιο γενικευμένης σύρραξης στο ελληνικό αρχιπέλαγος; (χάριν απλούστευσης δεν θα εξετάσουμε και την παράμετρο του ισοζυγίου αεροπορικής ισχύος, η οποία κρίνεται επίσης ως πολύ σημαντική).

Κατ’αρχήν θα πρέπει να πούμε πως είναι λάθος να προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε το ισοζύγιο ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο με βάση μόνο τον αριθμό των πλοίων και των οπλικών συστημάτων ένθεν και ένθεν. Στην πραγματικότητα αυτό που παίζει ρόλο είναι οι συνολικές «δυνατότητες» σχετικά με τον έγκαιρο εντοπισμό, αναγνώριση, στοχοποίηση και προσβολή των εχθρικών δυνάμεων. Οι δυνατότητες αυτές μπορεί να πηγάζουν από διάφορες πλατφόρμες, μέσα και υποδομές, όπως  πλοία επιφανείας, υποβρύχια, ελικόπτερα, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, μη-επανδρωμένες πλατφόρμες, παράκτιοι σταθμοί επιτήρησης, συστοιχίες κατευθυνομένων βλημάτων κλπ.

Παράλληλα, θα πρέπει να λαμβάνονταικαι τα κατάλληλα μέτρα ούτως ώστε να αποστερήσουμε απο τον αντίπαλο αυτές τις δυνατότητες, στο μέτρο του εφικτού. Μια πιο αξιόπιστη μέθοδος της μέτρησης του ισοζυγίου ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, θα ήταν η εφαρμογή του βρόχου «παρατήρησης-προσδιορισμού θέσης-λήψης απόφασης-δράσης» (OODALoop – Observe, Orient, Decide, Act) του Αμερικανού στρατηγιστή JohnBoyd. Σύμφωνα με τονBoyd, όποιος μπορεί να κλείνει κάθε φορά ταχύτερα τον βρόχο αυτό έχει και τη μεγαλύτερη πιθανότητα να επικρατήσει σε μιά σύρραξη. Πρακτικά, η αποτελεσματική εφαρμογή του παραπάνω σκεπτικού στην περίπτωση του ΠΝ, προϋποθέτει την ύπαρξη/εκσυγχρονισμόκαι των εξής –μεταξύ των άλλων - υποδομών, μέσων και τακτικών:

- Ενός ολοκληρωμένου δικτύου στα πρότυπα του δόγματος της δικτυοκεντρικής άμυνας. Το δίκτυο αυτό θα μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες (ή το μεγαλύτερο μέρος αυτών) της παροχής τακτικής εικόνας, επικοινωνιών, διοίκησης και ελέγχου, στοχοποίησης, υποκλοπών, παρεμβολών καθώς και προσβολής των εχθρικών δυνάμεων.

- Κατάλληλων μη-επανδρωμένων αεροσκαφών, ελικοπτέρων ή και σκαφών επιφανείας τα οποία θα συνεισφέρουν τόσο στην απόκτηση της τακτικής εικόνας αλλά και στην προσβολή των εχθρικών δυνάμεων αν απαιτηθεί (πχ θα μπορούσαν – μεταξύ των άλλων – να χρησιμοποιηθούν και μη-επανδρωμένα ταχύπλοα σκάφη με εκρηκτική κεφαλή μάχης, ως σύγχρονα πυρπολικά).

- Ικανού αριθμού σύγχρονων παράκτιων περιπολικών, με υψηλή ταχύτητα, σημαντική ισχύ πυρός και όσο το δυνατόν χαμηλότερη «ενεργειακή υπογραφή» (stealthcharacteristics) τα οποία θα έχουν ως βάσεις συγκεκριμένα νησιά. Τα σκάφη αυτά θα μπορούν να αποτελέσουν και «ασσύμετρες απειλές» έναντι των μεγαλύτερων και λιγότερο ευκίνητων ναυτικών μονάδων του αντιπάλου, εντός του αρχιπελαγικού περιβάλλοντος επιχειρήσεων. Επίσης, θα μπορούν να φέρουν και κατευθυνόμενα βλήματα, τα οποία παρόλο που δεν έχουν την εκρηκτική ισχύ των συμβατικών βλημάτων επιφανείας-επιφανείας (πχ Exocet), εν τούτοις δύνανται υπό συνθήκες να θέσουν εκτός μάχης ακόμη και μιαμεγάλη ναυτική μονάδα.

- Ικανού αριθμού μικρών κινητών μονάδων εκτόξευσης κατευθυνόμενων βλημάτων σε συγκεκριμένα νησιά, με δυνατότητες αποτελεσματικής απόκρυψης (camouflage).
- Αναβαθμισμένων μέσων και τακτικών ανορθοδόξου πολέμου.

Εάν η αποτελεσματική αποτροπή αποτελεί συνδυασμό δυνατοτήτων και αποφασιστικότητας, αυτό σημαίνει πως η εκάστοτε στρατιωτική ηγεσία της χώρας θα πρέπει να εξασφαλίζει τις απαραίτητες εκείνες δυνατότητες που θα πείσουν την άλλη πλευρά πως οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια θα απαντηθεί άμεσα και με τρόπο που θα έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα γι’αυτήν. Παράλληλα, η πολιτική ηγεσία είναι υπεύθυνη για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και την επίδειξη της δέουσας αποφασιστικότητας. Όσον αφορά τώρα στην παραπάνω ανάλυση, θα μπορούσε κάποιος να θέσει το ακόλουθο ερώτημα:«Εάν εφαρμοστεί το ίδιο σκεπτικό και απο τις δύο πλευρές στο Αιγαίο, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι το ισοζύγιο ναυτικών δυνάμεων θα μπορεί να κλείνει τελικά υπέρ της χώρας μας;». Η απάντησηστο εύλογο αυτό ερώτημα είναι πως μια σειρά απο παράγοντες, ορισμένοι απο τους οποίους παρατίθενται στη συνέχεια, δημιουργούν ένα πλαίσιο αισιοδοξίας πως αργά ή γρήγορα το ισοζύγιο ναυτικών δυνάμεων θα κλείνει υπερ της Ελλάδας:

- Ο παράγοντας της Γεωγραφίας. Η πληθώρα των ελληνικώννησιών εντός και πλησίον των περιοχών όπου εκτιμάται ότι θα διεξαχθούν οι ναυτικές επιχειρήσεις, παρέχει γενικά ένα σημαντικό πλεονέκτημα στο ΠΝ. Τα νησιά είναι εν δυνάμει βάσεις εγκατάστασης κάθε είδους συστήματος και υποδομών, ορμητήρια των μονάδων ανορθοδόξου πολέμου, ενώ παρέχουν και κατάλληλα σημεία απόκρυψης των πλοίων μας. Επίσης, δημιουργούν «νεκρούς τομείς» στους αισθητήρες των εχθρικών μονάδων επιφανείας.

- Το περιβάλλον και ο καιρός. Τα πληρώματα του ΠΝ είναι σαφώς πιο εξοικειωμένα με το περιβάλλον του Αιγαίου και τις καιρικές συνθήκες.

- Η ναυτοσύνη των Ελληνικών πληρωμάτων.

- Ο ψυχολογικός παράγοντας και οι παραδόσεις. Ας μην ξεχνάμε πως ακόμη και τώρα οι Τούρκοι αποκαλούν το Θ/Κ ΑΒΕΡΩΦ «διαβολόπλοιο», ενώ θα θυμούνται για πάντα ονόματα όπως «Κανάρης» και «Κουντουριώτης».

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε πως παρ’όλη την κούρσα εξοπλισμών στην οποία έχει επιδοθεί η Τουρκία, η Ελλάδα είναι σε θέση να αποκτήσει θετικό ισοζύγιο ναυτικής ισχύος, αξιοποιώντας κατάλληλα σύγχρονες τεχνολογίες και δόγματα, όπως πχ αυτό της δικτυοκεντρικής άμυνας. Το περιβάλλον επιχειρήσεων του Αιγαίου είναι πολύ ιδιαίτερο και τα νησιά μας παρέχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα στο ΠΝ. Απαιτείται όμως συστηματική εργασία προς αυτή την κατεύθυνση, με στοχευμένα εξοπλιστικά προγράμματα και σημαντική συνεισφορά της αμυντικής μας βιομηχανίας (ειδικότερα στον ευαίσθητο τομέα των επικοινωνιών και του ηλεκτρονικού πολέμου). Τέλος, τίποτε απο τα παραπάνω δεν θα έχει αξία, εάν η πολιτική εξουσία δεν εξασφαλίσει την αξιοπιστία της χώρας και δεν επιδείξει την δέουσα αποφασιστικότηταέναντι οποιασδήποτε απειλής.

LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ : Η ΜΥΓΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ

Του Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου
δημοσιογράφου - αμυντικού αναλυτή.
  
Η τουρκική μύγα φαίνεται πως αρέσκεται πλέον να απολαμβάνει την παραμονή της επί του ελληνικού ξίφους, παρά τις κατά καιρούς επανειλημμένες προειδοποιήσεις των ελληνικών αρχών ότι δεν θα την ανεχθούν. Θα μπορούσε μάλιστα η συγκεκριμένη ιστορία-παρωδία να αποτελούσε μέρος των μύθων του Αισώπου – ο οποίος θα δίδασκε την ειρωνική πλευρά της «στρατηγικής ψυχραιμίας» – εάν δεν συνδεόταν με κεφαλαιώδη όσο και ζωτικής σημασίας ζητήματα εθνικής αμύνης και κυριαρχίας, για τα οποία ωστόσο οι πρόγονοί μας είχαν εντελώς διαφορετική οπτική και αντιμετώπιση.

Η νεότερη έκδοσις της ενοχλητικής μύγας ανήκει στον Erdogan και συμβολίζει την ωμή πρόκληση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (συν της υπαγομένης στο Υπουργείο Εσωτερικών Διοικήσεως Ασφαλείας Ακτών), οι οποίες εργαλειοποιούνται βάσει σχεδιασμών, που έχουν εκπορευθεί από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας και στοχεύουν στην κλιμάκωση της εντάσεως με την χώρα μας. Από το 1974, έως την κρίση των Ιμίων το 1996 και μέχρι την άνοδο του Erdogan στην ηγεσία της Τουρκίας, το ελληνικό ξίφος που συμβολίζει την ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδος μας, ακονιζόταν σε τακτά διαστήματα και ήταν έτοιμο να κόψει ακόμη και τα πτερά οιουδήποτε «εντόμου» προερχομένου εκ της άλλης πλευράς του Αιγαίου. Σήμερα το ξίφος παρουσιάζει φαινόμενα στομώσεως αφενός λόγω των σοβαρών περικοπών των αμυντικών δαπανών, για τον δραστικό περιορισμό του οποίου κοπιάζουν αόκνως τα στελέχη του στρατεύματος.

Αφετέρου το ουσιαστικό πρόβλημα εντοπίζεται στην αγκύλωση του πολιτικού βραχίονος που το χειρίζεται, ακριβώς λόγω της ελλείψεως πολιτικής βουλήσεως αλλά κυρίως στη μη δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας υπέρ της αναγκαιότητος χρήσεως του ξίφους, όποτε αυτή απαιτηθεί! Η μη έκδοση νέας Πολιτικής Εθνικής Αμύνης (ΠΕΑ) μετά από συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Αμύνης) επιβεβαιώνει «την αδιαφορία ή την αδυναμία» της πολιτικής ηγεσίας να προβάλλει την επικαιροποιημένη Εθνική Στρατηγική, υποδεικνύοντας τον τρόπο χρησιμοποιήσεως των Ενόπλων Δυνάμεων (σ.σ. Υπενθυμίζεται ότι η ισχύουσα ΠΕΑ εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2011). Αυτό συνιστά αρνητικό μήνυμα προς εχθρούς και φίλους, επιτρέποντας στις νέο-οθωμανικές μύγες να υιοθετούν περισσότερο επιθετικές συμπεριφορές.

Πέραν του όποιου συμβολισμού της προκλητικότητος της άλλης πλευράς η τουρκική στρατιωτική ισχύς αυξήθηκε σταδιακώς μετά από το 2003 (σ.σ. 14/03/2003 επίσημη ανάληψη πρωθυπουργικών καθηκόντων) με προσωπικό ενδιαφέρον του Tayyip Erdogan και ενισχύθηκε τόσο ποιοτικώς όσο και ποσοτικώς έναντι της αντιστοίχου ελληνικής, δημιουργώντας μάλιστα διαφορά ιδιαιτέρως στους τομείς εγχωρίου αναπτύξεως οπλικών συστημάτων και αναλωσίμων πυρομαχικών για όλους τους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων. Με αυτόν τον τρόπο η νέο-οθωμανικής εμπνεύσεως και σχεδιάσεως τουρκική στρατιωτική μηχανή έφερε σε πέρας την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτου» (24/08/2016 – 29/03/2017 διαρκείας επτά μηνών) και ήδη εκτελεί την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» (Από 20/01/2018), αμφότερες υλοποιήθηκαν εντός διαστήματος 18 μηνών. Η αναγεννημένη αυτή στρατιωτική ισχύς δεν μπορεί και δεν πρέπει να συγκρίνεται με εκείνην την οποίαν διέθετε η Τουρκία το 1974 (Κύπρος) και το 1996 (Ίμια), καθώς εκτιμάται πως θα οδηγήσει στην εξαγωγή εσφαλμένων συμπερασμάτων σε τακτικό και στρατηγικό επίπεδο αναφοράς.

Η Τουρκία απέδειξε επί του πεδίου ότι μπορεί να διεξάγει παρατεταμένες διακλαδικές επιχειρήσεις συγκροτώντας ανάλογα με τις απαιτήσεις και εμπλέκοντας επιχειρησιακούς σχηματισμούς διαφόρων τακτικών επιπέδων. Οι σχηματισμοί αυτοί υποστηρίχθηκαν από μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα καθώς και από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οπλισμένα (σ.σ. Πρόκειται για τα τουρκικής σχεδιάσεως Bayraktar TB2) και μη (UCAV, UAV), καθώς και νέα φονικά drones για την εξουδετέρωση επιλεγμένων στόχων. Στην Συρία πέραν των γεωστρατηγικών επιδιώξεων, η Τουρκία δοκιμάζει επίσης σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες οπλικά συστήματα εγχωρίου αναπτύξεως και κατασκευής (ΠΕΠ, πυροβόλα, πύραυλοι, κατευθυνόμενα όπλα, ρουκέτες, βόμβες, ειδικά πυρομαχικά), επιθετικά ελικόπτερα (Τ-129) και άλλα μέσα, τα οποία πλέον προωθούνται στη διεθνή αγορά με την επίζηλη σφραγίδα combat proven (σ.σ. Δοκιμασμένα επί του πεδίου της μάχης). Το γεγονός της εκτελέσεως παρατεταμένων χρονικώς στρατιωτικών επιχειρήσεων αυξομειουμένης εντάσεως με υψηλή κατανάλωση πάσης φύσεως πυρομαχικών από τις τουρκικές διακλαδικές δυνάμεις, δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής των οικείων γενικών επιτελείων.

Η τουρκική μύγα ως απειλή μπορεί να λάβει επίσης διάφορες μορφές χρήσεως όπως συμβατική, υβριδική, μη επανδρωμένη, κυβερνοπολέμου. Ωστόσο η ενοχλητική της παρουσία γίνεται ακόμη πιο έντονη χάρη στην ικανότητα εκτελέσεως εντολών, τις οποίες αποφασίζει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και εντάσσονται στην υλοποίηση των απαιτουμένων ενεργειών για την προώθηση των τουρκικών εθνικών συμφερόντων, όπως ορίζουν τα αρμόδια θεσμικά κείμενα της γείτονος, υπό την πλήρη κάλυψη της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας. Με αυτόν τον τρόπο προσδίδεται ισχυρή ευελιξία στους στρατιωτικούς, οι οποίοι μπορούν να προχωρούν στην εκπόνηση των αντιστοίχων εθνικών χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών στρατηγικών κειμένων, σχεδιάζοντας όλα τα βήματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου να γίνουν εγκαίρως αντιληπτά και κατανοητά τα τουρκικά «θέλω», εν αντιθέσει με τα διεθνή «πρέπει». Οι πρόσφατες εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ (Τεμάχιο 3) και στα Ίμια (εμβολισμός σκάφους ΛΣ) επιβεβαιώνουν τα προαναφερόμενα.

Η αντενέργειά μας δεν μπορεί να συνεχίζει να περιορίζεται σε βαρύγδουπες ανέξοδες δηλώσεις, ούτε σε αποφάσεις ήσσονος σημασίας επί των εξοπλισμών. Η ενεργοποίησις των προβλεπομένων διαδικασιών χειρισμού κρίσεως δεν κοστίζει στον εθνικό προϋπολογισμό και η λεπτομερής εφαρμογή τους δεν συνιστά μνημονιακή υποχρέωση, απλώς απαιτεί την φυσική παρουσία των εμπλεκομένων στον κατάλληλο τόπο και χρόνο. Επίσης η εκπόνησις της νέας ΠΕΑ θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να αποκτήσει ένα θεσμικό εργαλείο μέσα από το οποίο θα δρομολογούντο και θα προβάλλονταν προς τα έξω η θέλησις του κράτους συν την απόφαση χρησιμοποιήσεως της ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό συνιστά αποτροπή και ένδειξη σθεναρούς υπερασπίσεως των εθνικών συμφερόντων, έστω και σε θεσμικό επίπεδο. Η εθνική στρατηγική εκπονείται στην Αθήνα, όχι στις Βρυξέλλες και πολλώ δε μάλλον ούτε στην έδρα του ΟΗΕ.

Οι Τούρκοι μελετώντας τις ελληνικές δυνατότητες όπως αυτές εκδηλώθηκαν με την μορφή θέσεων και αποφάσεων στους τομείς της αμύνης, ιδιαιτέρως μετά από την εκδήλωση της κρίσεως, φέρονται πλέον να καταλήγουν στην παραμονή της μύγας επί του ξίφους. Μια στάση που δεν είναι η τελική καθώς – ειλικρινώς ελπίζω να σφάλλω – το ξίφος με εμφανή τα σημάδια των περιττωμάτων του νέο-οθωμανικού παρασίτου, δείχνει να αδρανεί, καθώς έχει συνηθίσει (σ.σ. Οι πολυετείς παραβιάσεις, οι υπερπτήσεις, οι διελεύσεις, οι ΝΟΤΑΜ, οι NAVTEX και οι κάθε είδους προκλήσεις έχουν λάβει «εθιμικό χαρακτήρα») την ενοχλητική παρουσία της. Το πλέον επικίνδυνο όλων είναι η διαπίστωσις πως ο πολιτικός χειριστής του ξίφους, μάλλον έχει αποφασίσει να «ρισκάρει» ανεχόμενος την παραμονή της μύγας, απειλώντας την ότι θα την εκδιώξουν άλλοι...

LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ