ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΡΓΑΚΟΥ : ΤΟΝ ΧΑΜΗΛΟ ΤΟΝ ΓΑΪΔΑΡΟ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ (ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ)

Του Ιωάννη Καργάκου 

Η Τουρκία, όπως και στον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι και τώρα «παίζει» σε πολλά ταμπλό. Με ένα μόνο δεν παίζει: με την πάγια διεκδικητική αναθεωρητική της πολιτική. Παίρνει ό,τι μπορεί από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ το ίδιο κάνει και με τη Ρωσία. Ο κατακλυσμός των λαθρομεταναστών στη χώρα μας εντάσσεται στα ευρύτερα δικά της (και όχι μόνο) γεωπολιτικά σχέδια. Μέσω των ισλαμιστών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό η Τουρκία ασκεί πολιτική. Σε λίγα χρόνια οι ξένοι στη χώρα μας θα είναι όσοι κι εμείς. Η δική μας άψογη - άψυχη στάση απέναντί της (και όχι μόνο) δεν ενέχει τον φόβο του ραγιά αλλά το θράσος του γενίτσαρου. Κι ενώ εμείς μιλάμε για ρατσισμό κι έμφυλες ταυτότητες, η Τουρκία μας πολεμά με «έμψυχες σφαίρες». Κι ενώ στην Ελλάδα καταβάλλεται κάθε είδους προσπάθεια από επίσημους και ανεπίσημους φορείς να εξαχνωθεί το πατριωτικό αίσθημα, εκεί -αλλά και σε άλλες χώρες- γίνεται το αντίθετο.

Οι Σκοπιανοί κέρδισαν ό,τι αρχικά ήθελαν, έπονται οι Αλβανοί που οι διεκδικήσεις τους φτάνουν μέχρι την Πρέβεζα! Εμείς καλλιεργούμε στη νεολαία πνεύμα υποχωρητισμού έναντι αυτών (Αλβανών και Σκοπιανών) που μας επιτέθηκαν μαζί με ναζιστές και φασίστες στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Και έναντι των Τούρκων που μόλις την τελευταία στιγμή, τότε, πήγαν με την πλευρά του νικητή. Κι όλα αυτά στη χώρα που υπέστη και υφίσταται τα πάνδεινα από αυτούς. Η «πολιτική» αυτή του κατευνασμού είναι σαν να ταΐζεις έναν κροκόδειλο με την ελπίδα να σε φάει τελευταίο, έλεγε ο Τσώρτσιλ.

Αν είχαμε εθνική αυτοδιάθεση, θα έπρεπε να χαράξουμε πολιτική δυναμικά απαντητική στις διαρκώς αυξανόμενες προκλήσεις των γειτόνων μας. Πολιτική αλλαγής του staus quo στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, από την οποία δεν θα ωφελούμασταν μόνο εμείς αλλά και άλλοι λαοί της Εγγύς Ανατολής και εθνότητες που ζουν υπό τον ζυγό της τουρκικής αυτοκρατορίας του Ερντογάν. Θα συνεχίζαμε και τις ανασκαφές στην Αμφίπολη!

Δυστυχώς όμως από το 1974 και εντεύθεν η υποχώρηση μετ’ εξοπλισμών ακριβών έγινε η νέα... Μεγάλη Ιδέα! Ο πρωθυπουργός καμάρωνε χθες που κάθισε στο τραπέζι που παρέθεσε ο Τραμπ στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων που υλοποιούν τον στόχο της διάθεσης 2% ΑΕΠ για τις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ. Η ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ επί Κων/νου Καραμανλή, ΕΕ τώρα, έγιναν το νέο αμυντικό δόγμα. Πότε στην ιστορία θυσιάστηκε ξένος για ξένο που δεν ήταν έτοιμος πρώτος να θυσιαστεί; Ποτέ! Οι λεονταρισμοί του αειμνήστου Ανδρέα Παπανδρέου κατά των Τούρκων έγιναν πράξη μόνο κατά της επαράτου Δεξιάς. «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά»! Και ξεκίνησε τη δεκαετία του 80, σαν νέος εμφύλιος, ένας εσωτερικός κι όχι εξωτερικός ρεβανσισμός.

Από την τουρκοφοβία περάσαμε στην τουρκολατρία. Θα ανεγείρουμε και τζαμί, ό,τι πρέπει για προβοκάτσια τουρκική. Προσθέστε στην εξίσωση και τα όσα λέγονται και γράφονται κατά της Επανάστασης του 1821 και τα όσα αμφισβητικά για τη συνέχεια του Ελληνισμού στην ιστορία. Μήπως όσοι βρίσκονται από πίσω ελπίζουν ή «ποντάρουν» σε κάποια επάνοδο της Τουρκίας ή σε έκδοση των έργων τους στην Τουρκία; «Φρόνιμα και ταχτικά πάω με κείνον που νικά».

Η Τουρκία ποτέ δεν σχεδιάζει· προσχεδιάζει και αιφνιδιάζει. Ο Ερντογάν, όταν έκανε την τιμή στον κ. Τσίπρα να τον επισκεφθεί το 2017, μίλησε ανοιχτά για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης κι ονόμασε τους κατοίκους της Θράκης «συμπολίτες». Τι άλλο θέλουμε να πει και να κάνει; Ο κ. Κοτζιάς ομίλησε περί μοναχοφάηδων Ελλήνων, ο κ. Κατρούγκαλος περί του ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα, αφού έχει πολλά χιλιόμετρα ακτής στη Μεσόγειο, ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε σε συνέργειες σχετικά με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και πρόσφατα ο κ. Ντόκος πρότεινε συνεκμετάλλευση.

Ο πρωθυπουργός μας χθες για μια ακόμα φορά τόνισε εμφατικά (!) ότι η χώρα μας (Κύπρος, Οτσαλάν, Ύμια, Μακεδονία, μη ΑΟΖ, Κατσίφας αζήτητος) αναμένει από τους γείτονές της να επιδείξουν σεβασμό για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Εσείς στη θέση τους θα δείχνατε; 

Υ.Γ.
Όπως και στον Μικρασιατικό πόλεμο Ρώσοι, Άγγλοι, Γάλλοι ενίσχυσαν τον Κεμάλ, όπως έπραξαν και κατά την εισβολή στην Κύπρο οι κυβερνήσεις των μεγάλων κρατών που έμειναν και πάλι απαθείς μπροστά στο δράμα της καταστροφής κοιτάζοντας μόνο να επωφεληθούν υπογράφοντας οικονομικές συμφωνίες με την Τουρκία, έτσι πράττουν και τώρα. Ας διαβάσουν μερικές φράσεις από τα «Memoires» του Σατωβριάνδου: «Το να προτίθεσαι να εκπολιτίσεις την Τουρκία, δίνοντάς της ατμόπλοια και σιδηροδρόμους, εκπαιδεύοντας τον στρατό της και μαθαίνοντάς την να χειρίζεται το στόλο της, δεν σημαίνει ότι επεκτείνεις τον πολιτισμό στην Ανατολή, αλλ’ ότι εισάγεις τη βαρβαρότητα στη Δύση. Μελλοντικοί Ιμπραήμηδες θα μπορούν να οδηγήσουν το μέλλον μας στην εποχή του Καρόλου Μαρτέλ». 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΡΓΑΚΟΥ : «Η ΠΑΤΡΙΣ ΤΟΥ ΧΑΒΑΛΕ»

Του Ιωάννη Καργάκου
 
Δανειζόμαστε τον τίτλο από το ομώνυμο ποίημα του Σταύρου Γαλανάκη.
Αντιγράφουμε κάποιους στίχους:
«Παράγει και πολιτικούς
και εκλογές και νόμους
και δίνει πάντα άσυλο
σ’ όλους τους παρανόμους...»

Όπως θα καταλάβατε περί ασύλου ο λόγος. Παράλογος λόγος βέβαια. Αφού εκ του μη όντος ανακαλύπτουμε «προβλήματα» λες κι όλα τα άλλα τα έχουμε λύσει. Συγκεκριμένα περί πανεπιστημιακού ασύλου. Αλλά κι αυτό εν ασυλία βουλευτές το ψήφισαν.

Αυτοί που τη δεκαετία του 60 είχαν εισηγηθεί το άσυλο το έκαναν για «να μην έχουμε τους πασίγνωστους ‘μυστικούς της Ασφάλειας’ στα πόδια μας». Οι ίδιοι έκαναν σύνθημά τους το 114, το ακροτελεύτιο άρθρο του τότε Συντάγματος που όριζε ότι: «Η τήρησις του παρόντος Συντάγματος αφιερούται εις τον Πατριωτισμόν των Ελλήνων». Προφητικά, διότι το 67 ήλθε ή φέραμε τη Δικτατορία. Όταν το τανκ έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου, αυτοί που ήταν μέσα δεν είχαν ασυλία. Ούτε ο καθηγητής της Γεωπονικής, ο Θεόφιλος Φραγκόπουλος, είχε. Είχαν όμως... αρχές. Κάποιοι βέβαια από αυτούς, λίγο μετά, εξαργύρωσαν μια αγωνιστική στιγμή για ένα ραχατλήδικο παρόν και μέλλον. Καμιά άλλη γενιά δεν απήλαυσε τόσα πολλά. Ούτε των Βαλκανικών, ούτε του 40-41, ούτε του 55 στην Κύπρο... Παρόλα αυτά έκανε κι εκείνη η γενιά κάτι. Αν ήθελε το άσυλο, το ήθελε άσυλο ιδεών, όχι αλητών.

Όταν οι φασιστικές ορδές του Φράνκο όρμησαν στο πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα ο τότε πρύτανης και διάσημος ελληνιστής Μιγκέλ ντε Ουναμούνο (1864-1936) ορθώθηκε απέναντί τους και τους είπε:
«Βρισκόμαστε στο ναό του πνεύματος και της διανόησης. Εγώ είμαι ο αρχιερέας του. Εσείς βεβηλώνετε τον άγιο χώρο. Θα νικήσετε επειδή έχετε περισσότερη κτηνώδη δύναμη. Αλλά δεν θα κερδίσετε κανέναν. Για να κερδίσετε, χρειάζεται να πείσετε. Και για να πείσετε σας χρειάζεται αυτό ακριβώς που σας λείπει: λογική και δίκιο στον αγώνα. Το θεωρώ ανώφελο να σας ζητήσω να σκεφτείτε την Ισπανία. Τελείωσα».
Ούτε αυτός είχε άσυλο...

Αλλά, κι αν είχαν όλοι αυτοί άσυλο, σε τι θα τους ωφελούσε; Δεν θα έμπαινε το τανκ στο Πολυτεχνείο και οι ορδές του Φράνκο στο πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα;
Σε μια δημοκρατία δεν χρειάζεται άσυλο ιδεών. Σε μια δικτατορία είναι ανώφελο!

Άσυλο πλέον έχουν μόνο οι τρελοί, οι ανίατοι και τα ελληνικά πανεπιστήμια. Είναι κι αυτό μια ακόμα πρωτιά ελληνική. Το μόνο στο οποίο δεν μιμούμαστε άλλες χώρες. Μόνο εδώ υπάρχει. Προτείνω το άσυλο να γενικευθεί: οι εκπαιδευτικοί της μέσης γιατί να μην έχουν; Οι δικαστές; Οι ιερείς στο κήρυγμα;

Η αρχαία Σπάρτη δεν είχε τείχη, γιατί την προστάτευαν τα στήθη των παλληκαριών της. Η ελευθερία λόγου και έκφρασης προϋποθέτει θάρρος, όχι εξασφάλιση. Μια κοινωνία που θυσιάζει την ελευθερία για την ασφάλεια, έλεγε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, δεν αξίζει τίποτε από τα δύο. Οι «απόγονοί» του το πράττουν για να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία. Εμείς για να την ενισχύσουμε. 

Υ.Γ. Χαβαλέ στη γλώσσα του ελληνικού μέλλοντος, την τουρκική, είναι αυτό που οι Ιταλοί λένε σαβούρα, αυτό που στα Ελληνικά λέμε έρμα και σημαίνει το βάρος που προστίθεται στο κύτος σκάφους για σταθερότητα και ισορροπία. Χαβαλέ κάνουμε, σαβούρα γίναμε. Έρμα όμως δεν έχουμε. Γι’ αυτό γίναμε έρμαιο του κάθε συλευτού. Συλώ = κλέβω, λεηλατώ.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ «ΕΛΛΑΔΑ 2021» - ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΡΓΑΚΟΥ

Του Ιωάννη Καργάκου

 

Δεν σκόπευα να δημοσιεύσω σήμερα αυτό το άρθρο γραμμένο πριν από αρκετό καιρό. Η επικαιρότητα όμως με πρόλαβε. Και επειδή οι καιροί ου μενετοί, το δημοσιεύω σήμερα με κίνδυνο να σας κουράσω.

ΟΧΙ στην «Ελλάδα 2021»

Διαβάσαμε στον τύπο ότι ο υπουργός Επικρατείας άλλαξε (καλοκαίρι 2019) το άρθρο 113 του νομοσχεδίου σχετικά με τον σκοπό της επιτροπής «Ελλάδα 2021». Ιδού η νέα διατύπωση: «Η δημιουργία ενιαίας εικόνας branding της χώρας και των φορέων του ελληνικού κράτους». Η αρχική διατύπωση αναφερόταν στην «ανάπτυξη εθνικού αφηγήματος» και η αλλαγή κρίθηκε αναγκαία, όπως είπε ο υπουργός, ώστε να μην υπάρχει καμία εθνική αναφορά ...

Η αλλαγή του «εθνικού αφηγήματος» σε «branding» έγινε μετά από αντιδράσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εκτός των άλλων αναφέρθηκαν και οι χώρες του Visegrad (Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία και Τσεχία. Συμμετέχουν και τα Σκόπια, ενώ στη συμμαχία φέρεται να μπαίνουν η Βουλγαρία και η Ρουμανία), που πιέζουν την Ε.Ε. ζητώντας να τεθεί η Ελλάδα εκτός Σένγκεν σε περίπτωση που Ελλάδα και Τουρκία δεν μπορέσουν να περιορίσουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές. Ακούστηκε επίσης ότι: «το ζητούμενο είναι να ενθαρρυνθεί η ιστορική επιστημονική κοινότητα που είναι πολυφωνική και πολυπρισματική, ώστε ανεξάρτητα από κράτος και στερεότυπα, να διαμορφώσει διάχυση της ιστορικής γνώσης, με πλήθος εκδόσεων, εκδηλώσεων, συνεδρίων, για τα οποία έχει γίνει σημαντική προετοιμασία από το Ίδρυμα της Βουλής».

Ενστάσεις:

1. Και η αλλαγή αλλά και η αρχική διατύπωση είναι προβληματικά. Και η ονομασία «Ελλάδα 2021». Γιατί όχι «Ελλάδα 1821»; Μας ενοχλεί το ότι χάρη στο 21 ελευθερωθήκαμε και φτιάξαμε το πρώτο στην ιστορία Ελληνικό Κράτος; Ή φοβόμαστε πως εορτάζοντας το 1821 -με όλα του τα μελανά σημεία- και πάλι θα φανούμε υποδεέστεροι των προγόνων μας; Μήπως η μετάθεση του εορτασμού από το 1821 στο 2021 συνάδει με ανάλογη προσπάθεια των τελευταίων ετών αντί της 28ης Οκτωβρίου 1940 (ΟΧΙ-κήρυξη πολέμου) να εορτάζουμε τη 12η Οκτωβρίου 1944 (απελευθέρωση Αθηνών);

2. Δεν φτάνει που εμείς ως κράτος δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν φτάνει που έχουμε κάνει ιδεολογία μας το κατατρυπημένο και χιλιοξεσκισμένο «διεθνές δίκαιο»; Δεν αρκεί που παζαρεύεται ξανά η Β. Ήπειρος, το όνομα της Μακεδονίας, η ελληνική Θράκη, το Αιγαίο και η Κύπρος; Δεν φτάνει που ξεχνάμε τους νεκρούς μας (Έλληνες πιλότοι, Κατσίφας, Σολωμού, Ισαάκ, Γιαλοψός, Καραθανάσης, Βλαχάκος), τους αιχμαλώτους (οι δύο στρατιωτικοί που εκρατούντο επί 167 ημέρες στις φυλακές της Αδριανούπολης) και τους αγνοουμένους από το 1974; Όχι δεν φτάνουν όλα αυτά. Πρέπει να αλλάξουμε και τις εθνικές μας εορτές. Η προπαγάνδα είναι έξυπνη. Τις αλλάζει, τις μεταστοιχειώνει· δεν τις καταργεί, όπως ενδόμυχα θα ήθελε. Διότι τότε θα υπήρχε αντίδραση. Τώρα ποιος αντιδρά που το «εθνικό αφήγημα» έγινε «ενιαία εικόνα branding της χώρας»;

3. Η επιτροπή «Ελλάδα 2021» σύμφωνα με το νομοσχέδιο έχει σκοπό την προετοιμασία της χώρας ενόψει της συμπλήρωσης διακοσίων ετών από την Παλιγγενεσία. Δηλαδή το 21 γίναμε και πάλι γένος; Πριν τι ήμασταν; Ο όρος «Παλιγγενεσία» καθιερώθηκε -λανθασμένα- σε μια εποχή που ουδείς αμφισβητούσε πλέον τη συνέχεια του Ελληνικού Γένους. Το να χρησιμοποιούμε όμως τώρα όρους, όπως «Αλβανικό» κι όχι Ελληνικό Έπος, «κατάληψη» κι όχι απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό το 1912, συνιστά όχι μόνο ιστορικό ατόπημα αλλά και εθνική μυωπία. Τόσο κοντόφθαλμοι είμαστε;

4. Οι χώρες της ομάδας του Visegrad και οι (λαθρο)προσφυγομεταναστευτικές «ροές» καθορίζουν το περιεχόμενο και το νόημα των εθνικών μας εορτών;

5. Η ιστορική επιστημονική κοινότητα είναι πολυφωνική και πολυπρισματική; Να θυμίσουμε τη χορεία ιστορικών - ημεδαπών και αλλοδαπών - που αμφισβητούν τη συνέχεια των Ελλήνων στην ιστορία, την ελληνικότητα της Μακεδονίας, τη συνεισφορά των Ελλήνων στη νίκη των Συμμάχων στον Β΄ Παγκόσμιο, που σπιλώνουν τους ήρωες του 21; Να τους ενθαρρύνουμε κι από πάνω;

6. Στο κανάλι της Βουλής παρακολουθούμε εδώ και καιρό συζητήσεις και συνέδρια για το 2021. Το αίμα μας ξύπνησε από εθνική υπερηφάνεια: μάθαμε για το ποια η διαφορά του απομνημονεύματος από το απομνημόνευμα, της πρωτογενούς από τη δευτερογενή πηγή κι άλλα πολλά σχετικά με τον σκληρό και αιματηρό 9χρονο αγώνα των προγόνων μας κατά των Τούρκων!

7. Το Ίδρυμα της Βουλής εκπονεί 5 (!) προγράμματα για το 2021.
Το 1ο «αποβλέπει στον εντοπισμό, τη συστηματική καταγραφή και τη μελέτη των προσώπων που μετείχαν στις εθνοσυνελεύσεις των χρόνων της Επανάστασης και στο Βουλευτικό [...]».
http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I472I1259I646I467064
Το 2ο στην «καταγραφή και μελέτη της μνήμης (sic) της Ελληνικής Επανάστασης μέσα από την υλικότητα (sic) των δημόσιων μνημείων, με έμφαση στην ιστορική και όχι στην καλλιτεχνική τους αξία [...].».
http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I472I1260I646I467075
To 3o στην «επεξεργασία και πλαισίωση (sic) αυστριακών αρχειακών πηγών που σχετίζονται με τη ναυτική πολιτική της Αυστρίας στην Ανατολική Μεσόγειο [...]».
http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I472I1261I646I467086
Το 4ο στην «επεξεργασία και έκδοση, σε λατινογράμματη μεταγραφή και ελληνική μετάφραση, δύο αδημοσίευτων οθωμανικών καταστίχων [...]».
http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I472I1262I646I467097
Το 5ο στην «Επιλογή, ανάθεση και έκδοση μελετών για την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και τους μηχανισμούς οργάνωσής της, με χρονικό ανάπτυγμα (sic) τις δεκαετίες 1810 και 1820 [...].».
http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I472I1263I646I467108
Όλα έχουν να κάνουν με τη σκλαβιά, τον ηρωισμό, την αυτοθυσία, τη δημοκρατικότητα των πρώτων ελληνικών Συνταγμάτων, την αγάπη για τη λευτεριά, το Φιλελληνικό Κίνημα!

Βιάζουμε το 1821, τον εορτασμό του αλλά και την ελληνική γλώσσα. Πολλά (sic)! Sic erat scriptum = έτσι ήταν γραμμένο.

8. «Ανεξάρτητα από κράτος και στερεότυπα». Για το κράτος αυτό έγινε η Επανάσταση. Χωρίς το κράτος αυτό ούτε Βο(υ)λή, ούτε Ίδρυμα της Βολής θα είχαμε, ούτε βολευτικές αποζημιώσεις. Να πούμε κι ένα στερεότυπο: «Τις μεγάλες των λαών επαναστάσεις προκαλούν οι μεγάλες των λαών καταπιέσεις».

Και οι κρατούμενοι κρατούντες έσπευσαν μετά από αυτά να προβούν στις απαραίτητες αποεθνικοποιητικές διορθώσεις. Ο υπουργός επικρατείας μάλιστα διευκρίνισε ότι: «σε καμία περίπτωση δεν γίνεται προσπάθεια να διαμορφωθεί μια ενοποιημένη εθνική βάση...».

9. Ξεχνά ο κ. υπουργός ότι η βάση αυτή υπάρχει -παρά τις προσπάθειες που δεκαετίες γίνονται για την κατακρήμνισή της- πάνω από 2000 χρόνια; Το όμαιμον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομότροπον του Ηροδότου; Και ότι χάρη σε αυτή την ενοποιημένη εθνική βάση υπάρχει ακόμα Ελληνική Επικράτεια της οποίας είναι υπουργός ( = υπηρέτης); Μάλλον τα ξεχνά και το «εθνικό αφήγημα» έγινε «branding». Μικρό το κακό...

Διότι τι σημαίνει άλλωστε αφήγημα; Κανονικά είναι η έκθεση ή εξιστόρηση πραγματικών ή φανταστικών γεγονότων. Είναι λάθος, επομένως, να χρησιμοποιείται η λέξη εκτός του πλαισίου της εξιστόρησης γεγονότων. Κρύβουμε πίσω από αυτή την ευφημιστική ακυρολεξία ό,τι άκυρο θέλουμε να εφαρμόσουμε. Προσπαθήστε να ορίσετε τι η φράση «ανάπτυξη εθνικού αφηγήματος» σημαίνει. Περιττό να διασαφηνίσουμε τι το «ενιαία εικόνα branding της χώρας» σημαίνει... Εδώ δεν μπορούμε να κρατήσουμε το brand «μακεδονικός» στα προϊόντα μας.

Brand ως ρήμα σημαίνει το μαρκάρισμα του βοδιού από τον γελαδάρη με πυρωμένο σίδερο. Οι συνειρμοί πολλοί. Η χώρα μας μαρκάρεται σαν την αγελάδα. Αγελάδα, λέξη παραγόμενη από το άγω = οδηγώ, ομόρριζη της αγέλης. Μαρκαλίζω ή μαρκαλάω σημαίνει τη γονιμοποίηση των θηλυκών από τα αρσενικά για αναπαραγωγή. Κι επειδή περί βοοειδών ο λόγος θυμηθήκαμε τους στίχους του Κ. Παλαμά από τον «Ύμνο στον Παρθενώνα»:
«Εσένα δε σε χτίσανε τυραγνισμένων όχλοι,
καματερά ανθρωπόμορφα, σπρωγμένα απ’ τη βουκέντρα» ( =μακρύ ξύλινο ραβδί με αιχμή, για να κεντρίζει τα βόδια στο όργωμα)

Δυστυχώς στις μέρες μας ό,τι ο Παρθενώνας συμβολίζει γκρεμίζεται από καματερά ανθρωπόμορφα, σπρωγμένα απ’ τη βουκέντρα. Και η πατρίδα μας μαρκάρεται και μαρκαλιέται από οθνείους επιβήτορες και τους ημεδαπούς υπηρέτες τους.


Υ.Γ.
Σταχυολόγησα από την εργογραφία κάποιων μελών της επιτροπής «Ελλάδα 2021», όπως από τους ίδιους δόθηκε χθες στη δημοσιότητα (7/11/19), διάφορα ενδιαφέροντα σημεία:
• από την παρακμή του Βυζαντίου μέχρι το 1985
• να μάθουμε να ζούμε σε μια ευρωπαϊκή και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία
• Το κρίσιμο θέμα σήμερα είναι πώς θα γίνει η ενσωμάτωση των μεταναστών και προσφύγων. [ …]
• Εμφύλια πάθη. 23+2 Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον εμφύλιο
• Οι επιπτώσεις των φόρων στις τιμές και στη διανομή του εισοδήματος.
• ζητήματα της δημοκρατίας και του καπιταλισμού, του κράτους και της κοινωνίας πολιτών, της παγκοσμιοποίησης και της σύγχρονης πολιτικής ανάλυσης.
• ιστορία της μετανάστευσης και της διασποράς, διεθνικές σπουδές, ιστορία της υποκειμενικότητας, διαπολιτισμικές σχέσεις, φύλο, πολιτισμική ιστορία
• Χρυσή Αυγή και Εκκλησία
• Είχε την ευθύνη των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.

Yiannis Kargakos
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

499 π.Χ ΞΕΚΙΝΑ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΩΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΔΑΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΥΣΤΑΣΠΟΥ

Του Ιωάννη Καργάκου

 

499 π.Χ. Ξεκινά η επανάσταση των ιωνικών πόλεων κατά του Πέρση Βασιλιά Δαρείου του Υστάσπου. Οι Ίωνες καταλαμβάνουν τις Σάρδεις δεν μπορούν όμως να κυριεύσουν την ακρόπολη. Απώλεια μοιραία, αφού οι Πέρσες ανασυντάσσονται και νικούν τους Ίωνες στην Έφεσσο. Ο στόλος των Ιώνων, διοικούμενος άσχημα, χωρίς πειθαρχία και συνοχή και λόγω της λιποταξίας κάποιων πόλεων, συντρίβεται άδοξα στη ναυμαχία της Λάδης (494 π.Χ.). Από την αχλύ της θαλασσοταραχής ξεπηδούν τρία φωκαϊκά και τρία φοινικικά πλοία. Αυτά δεν γύρισαν ποτέ στην Ιωνία. Έμειναν στη Σικελία κι έγιναν πειρατικά.

Αρχηγός τους ο Διονύσιος από τη Φώκαια. Ο Φωκαέας στρατηγός επικεφαλής τριών μόνο τριήρεων συμπαρατάχθηκε με τους άλλους Ίωνες στη Λάδη. Όταν εμφανίστηκε ο περσικός στόλος, διπλάσιος σε δύναμη, οι Ίωνες σκέφτηκαν να αποχωρήσουν.

Στη συνέλευση των στρατηγών, όπου θα λαμβανόταν η τελική απόφαση, ο Διονύσιος έπεισε τους υπολοίπους όχι μόνο να παραμείνουν, αλλά και να του αναθέσουν την αρχηγία. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, είπε τα παρακάτω λόγια: «Τώρα βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού ή να ελευθερωθούμε ή να μείνουμε δούλοι και μάλιστα αποστάτες δούλοι. Εάν εκπληρώσετε το καθήκον σας, αυτό θα αποβεί τώρα επίπονο για σας, αλλά στο τέλος θα ελευθερωθείτε νικώντας τον εχθρό. Εάν όμως επιμείνετε στην παρούσα μαλακία ( έτσι στο πρωτότυπο = εκθήλυνση, αδυναμία, νωθρότητα) και αταξία, ουδεμία ελπίδα έχετε να μην σας τιμωρήσει ο Δαρείος λόγω της αποστασίας σας. Ακολουθήστε με, λοιπόν, και τεθείτε υπό την ηγεσία μου. Και εγώ, εάν οι θεοί είναι δίκαιοι, σας υπόσχομαι πως δεν θα μας επιτεθούν οι εχθροί. Αλλά κι αν επιτεθούν, θα τους αποδεκατίσουμε».

Οι Ίωνες όντως επείσθησαν. Εγκατέλειψαν τις αναπαυτικές σκηνές τους στην παραλία της Λάδης, ανέβηκαν στα πλοία και υπεβλήθησαν από τον Διονύσιο σε κοπιαστικές ασκήσεις. Κωπηλάτες και οπλίτες γυμνάζονταν στα καταστρώματα. Και όταν τελείωνε η εκπαίδευση, τα πλοία έμεναν επ’ αγκυρών και τα πληρώματα στα πλοία, αντί, όπως πρωτύτερα, τα πλοία να ανασύρονται στην παραλία και τα πληρώματα να αποσύρονται στη στεριά. Μόλις επτά ημέρες άντεξαν τη σκληρή εκπαίδευση κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο κι άρχισαν να γογγύζουν κατά του επηρμένου εκείνου Φωκαέα που, έχοντας 3 μόνο πλοία, επέβαλε τη θέλησή του σε ολόκληρο τον στόλο, προκαλώντας τους αφόρητα δεινά. Διότι, προσθέτανε, πολλοί ήδη αρρώστησαν και περισσότεροι σίγουρα θ’ αρρωστήσουν σε λίγο. «Αλήθεια, φώναξαν, προτιμότερη από τα γυμνάσια και την ταλαιπωρία η περσική δουλεία και κάθε άλλη συμφορά. Γι’ αυτό τα παρατάμε». Και πράγματι σταμάτησαν να υπακούν τον Διονύσιο, έστησαν τις σκηνές τους στο νησί και χαλάρωναν σε αυτές, απολαμβάνοντας τη σκιά, την ανάπαυση και τις απράγμονες συζητήσεις. Αλλά επρόκειτο να τιμωρηθούν γι’ αυτή τους τη ραθυμία.

Από κείνη τη στιγμή στο ιωνικό στρατόπεδο κυριάρχησε η αταξία και η δυσπιστία. Κάποιοι βλέποντας ότι έτσι έχουν τα πράγματα, μετάνιωσαν που δεν δέχτηκαν τις συμβιβαστικές προτάσεις του Δαρείου. Δύο ελληνικές μοίρες λιποτάκτησαν την ώρα της ναυμαχίας. Ξεχώρισαν όμως οι Χίοι, πιστοί στον όρκο τους, προκαλώντας αλλά και παθαίνοντας τρομερές απώλειες. Διέπρεψε και ο Διονύσιος ο Φωκαεύς, που με τα 3 δικά του πλοία συνέλαβε 3 φοινικικά. Θεωρώντας ότι η πατρίδα του, η Φώκαια, θα υποκύψει αμέσως στην περσική κυριαρχία, δεν επέστρεψε σε αυτήν. Λεηλάτησε τα φοινικικά παράλια που ήταν αφύλακτα, αφού ο φοινικικός στόλος ήταν ακόμη στη Λάδη, και έπειτα πήγε στη Σικελία, όπου έδρασε ως πειρατής κατά των Καρχηδονίων και των Τυρρηνών, μη βλάπτοντας ποτέ Έλληνες.

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» σημειώνει: «Και το παράδοξο είναι ότι ουδείς εκ των άλλων στρατηγών, των μεγαλυτέρων μοιρών, της Μιλήτου, της Σάμου, της Χίου ή της Λέσβου, ανέλαβε να υποστηρίξει τον Φωκαέα Διονύσιον. Και σχολιάζει πιο κάτω: Η δυστυχής εκείνη ιωνική επανάστασις παρίστησιν ( = φανερώνει) εντελή έλλειψιν ανδρών αξίων να κυβερνήσωσιν αυτήν». Εμείς θα προσθέταμε ταπεινά ότι φανερώνει και παντελή έλλειψη ανδρών άξιων να κυβερνηθούν από άξιους άνδρες.

Yiannis Kargakos

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ