ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ : ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ.ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΗΜΙΤΙΚΟ «ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ» ΣΥΛΛΑΒΑΡΙΟ!

συνέντευξη στον Μάκη Δεληπέτρο

«Η Ελληνική Γλώσσα έχει καταστραφεί μέσω νόμων, δεν έχει αφεθεί όπως κάθε γλώσσα να εξελιχθεί στο πέρασμα των ετών και των αιώνων» αποκαλύπτει στην «Εστία της Κυριακής» ο κλασσικός φιλόλογος, ιστορικός και μελετητής της γλώσσης κ.  Αντώνιος Αντωνάκος

Έρευνα μελετητού η οποία διήρκησε πλέον των  40 ετών ανατρέπει  την μεγαλύτερη ιστορική παραχάραξη που είχε ως στόχο την  «καταγωγή» των γραμμάτων και τελικώς την ίδια την γένεση και ιστορία της ελληνικής γλώσσης μέσα από τα όσα φέρνει στο φώς το έργο του κ.Αντώνιου Α. Αντωνάκου «Ελληνικό Αλφάβητο» (Οι αποσιωπηθείσες φιλολογικές πηγές για την ελληνική προέλευση των γραμμάτων του) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πελασγός» με προλογική αναφορά του καθηγητού και πρώην προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών Αντωνίου Ν. Κουνάδη.

«Αυτό το βιβλίο-εξήγησε ο συγγραφεύς στην «Εστία της Κυριακής»- εμπεριέχει ερευνητική προιστορία περίπου 40 ετών. Από τις συζητήσεις των φοιτητικών μου χρόνων δεν μπορούσα να δεχθώ ότι το τέλειο ελληνικό Αλφάβητο έπρεπε να δανειστεί πράγματα από ένα συλλαβάριο, θεωρούσα πως ήταν κάτι ανάλογο με το να μπορούμε να φτιάξουμε μία πολυκατοικία με τέλεια στατική μελέτη και να μην μπορούμε να κατασκευάσουμε τα παράθυρα της και να αναγκασθούμε να δανειστούμε γνώση από άλλους. Άρχισα να συγκεντρώνω στοιχεία και έφτασα στον «Θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσης» της καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Ιρβάιν της Καλιφόρνιας Μαριάν Μακντόναλντ όπου μέσα από άπειρες πηγές είδα ότι ανέτρεπαν το αφήγημα περί «Φοινικικού» αλφαβήτου όπως εδίνετο μέχρι τότε, ως μέρους του Σημιτικού «Φοινικικού» Συλλαβάριου».

Ο κ.Αντώνιος Αντωνάκος επεσήμανε ότι «με την πολυετή ερευνητική  διαδικασία απέδειξα ότι οι Φοίνικες ήταν στην πραγματικότητα Πελασγοί και προσφεύγοντας σε πηγές και  αρχαία κείμενα απέδειξα μέσα από τις πολλές απόψεις που υπήρχαν για τον όρο «Φοινίκεια γράμματα» πως οι μελετητές αρνούνταν αντιεπιστημονικώς να συζητήσουν για αυτές τις 11 εκδοχές ενώ αποδέχονταν μόνον μία, αυτή του Ηροδότου όπως με λανθασμένο τρόπο είχε ερμηνευθεί αφού εννοούσε και αυτός τα Πελασγικά γράμματα. Σε αυτήν την θέση είχαν καταλήξει και οι δύο μεγάλοι λεξικογράφοι Λίντελ και Σκοτ στο «Μέγα Λεξικόν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης», έργο αναφοράς και φυσικά το καλύτερο στο είδος του, όπου αναφέρουν πως ο Κάδμος έφερε στην  Ελλάδα το αποτελούμενο εκ 16 γραμμάτων παλιό ελληνικό αλβάβητο . «Επομένως-συνέχισε ο κ.Αντωνάκος- ομιλούμε για ένα Ελληνικό Αλφάβητο, δεν έφερε ο Κάδμος κανένα Σημιτικό «Φοινικικό Αλφάβητο». Αυτήν την άποψη των Λίντελ- Σκοτ δεν την έθεσε ποτέ, κανείς, προς συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα. Αυτό προέκυψε από την έρευνα που είναι πρωτότυπη και πρωτογενής και έχει στοιχεία τα οποία υποχρεώνουν σε έναρξη συζήτησης αφού τα κείμενα υπάρχουν και οι μεγάλοι λεξικογράφοι τα μελέτησαν για να καταλήξουν στο συμπέρασμα πως Ελληνικό ήταν το Αλφάβητο το οποίο επανέφερε στην Ελλάδα ο Κάδμος…»

-Πληθώρα πηγών καταδεικνύουν την αρτιότητα και αυτόνομη εξέλιξη της ελληνικής γλώσσης.

« Οι αποδείξεις είναι πάρα πολλές και υπεισέρχονται και σε άλλα θέματα όπως το ότι υπήρχε γραφή και προ του Ομήρου η οποία δεν μπορούσε να είναι απλοική. Ήταν προηγμένη και χρησιμοποίησα ως παράδειγμα την λέξη «δυσαριστοτόκεια» που λέει προς τον γιο της η Θέτις. Μία λέξη σημαίνουσα «αλοίμονο σε μένα που γέννησα τον Άριστο» και είναι από μόνη της ένα μοιρολόι. Όπως και τα «σήματα λυγρά… θυμοφόρα» δεν  εννοούν μόνον γράμματα αλλά την ύπαρξη μίας ολόκληρης λογοτεχνίας αφού τα όσα έγραφαν είχαν σκοπό να διεγείρουν το θυμικό του Προίτου ώστε να αναγκασθεί να σκοτώσει τον Βελερεφόντη.»

-Μία γλώσσα δεν φθάνει στην τελειότητα μέσα σε μία μικρή, ελάχιστη χρονική περίοδο.

«Σωστή άποψη. Δεν δημιουργείται μέσα σε ελάχιστα χρόνια μία γλώσσα, θέλει πάρα πολλούς αιώνες για να διαμορφωθεί και να κατασταλάξει, με τον Όμηρο δεν αρχίζει μία ποίηση, τελειώνει μία ποίηση είναι το αποκορύφωμα…»

-Και στον Τίμαιο του Πλάτωνος υπάρχουν αναφορές για παλαιότερο ελληνικό πολιτισμό

«Υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές και για την Ελληνική Φοινίκη, υπάρχουν πηγές γιατί πάρα πολλοί συγγραφείς την θεωρούσαν Ελληνική περιοχή και πως με τους Έλληνες είχαν κοινό αίμα και τέκνα, «το γένος το έν τήδε τη γη και τη Φοινίκη» όπως γράφει ο Ευριπίδης κ.α. Θεωρούσαν τους Έλληνες ως έχοντες το ίδιο αίμα και την Φοινίκη ελληνική περιοχή. Γιατί δεν ελήφθησαν υπόψη όλα αυτά τα τελευταία χρόνια που υπάρχει αυτό το αφήγημα δεν μπορώ να το καταλάβω και κυρίως γιατί έχουν αποκλεισθεί όλα αυτά τα ζητήματα από την συζήτηση…»

-Που εστιάσατε την έρευνα;
 
«Στο να πω ποιες πηγές υπάρχουν, ποιοι συγγραφείς αποδεικνύουν πως οι Φοίνικες ήταν Έλληνες και είχαν φέρει παλαιό ελληνικό αλβάβητο από την Φοινίκη. Υπάρχει κείμενο το οποίο παρουσιάζω στο οποίο αναφέρεται πως οι Φοίνικες έφεραν τα γράμματα στην Ελλάδα παρότι  ήταν γείτονες… βαρβάρων. Άρα δεν ήταν οι ίδιοι βάρβαροι, ήταν Έλληνες, αυτός ήταν ο διαχωρισμός. Επιδιώκω να εμπεδωθεί αυτή η θέση ώστε να εκκινήσουν παρόμοιες συζητήσεις. Το αφήγημα για τους περισσοτέρους είναι πως αυτά λέει η επιστήμη, η γλωσσολογία και δεν σηκώνουμε καμμία συζήτηση σχετικά με αυτό. Είναι επιστημονική μέθοδος αυτή;»

-Χαρακτηρίζετε «υπερόπλο» την Ελληνική Γλώσσα.

«Θεωρώ ότι είναι ένα πνευματικό υπερόπλο γιατί μπορεί να προσφέρει με τις λέξεις ακριβές νόημα το οποίο δεν μπορεί να δώσει καμμία άλλη γλώσσα όπως έλεγε και ο Πήτερ Τζόουνς διά βιβλίων του αλλά και της «Ντέιλυ Τέλεγκραφ».
 
-Πως διαβλέπετε την εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσης στους σύγχρονους καιρούς;

«Δυστυχώς η Ελληνική Γλώσσα έχει καταστραφεί μέσω νόμων, δεν έχει αφεθεί όπως κάθε γλώσσα να εξελιχθεί στο πέρασμα των ετών και των αιώνων. Όταν λένε οι νόμοι να καταργηθεί το πολυτονικό σύστημα δεν καταργείς κάτι σημαδάκια όπως λένε κάποιοι, όταν γίνει μία αλλαγή ή πνεύματος έχουμε μία εντελώς διαφορετική λέξη και αυτό φαίνεται στο Λεξικό του Αμμωνίου, αλλάζει η σημασία  λ.χ. το νόημα της λέξης «ώρα» (σ.σ. χρονικό διάστημα, μαθηματικός χρόνος έναντι φροντίδος, προσοχής) με την χρήση δασείας και ψιλής. Καταργήσαμε το πολυτονικό αλλά δεν καταργήθηκε, λέμε «καθημερινός», «εφημερία» όμως το κάθε παιδί δεν μπορεί να καταλάβει αν δεν ξέρει το πολυτονικό την σημασία και την χρήση τους. Ακόμη σημαντικότερη ήταν η κατάργηση της Τρίτης κλίσεως όπου περιλαμβάνεται το 70% των Ελληνικών ονομάτων με αποτέλεσμα οι δημοσιογράφοι, ο κόσμος, τα παιδιά να μην ξέρουν να κλίνουν ένα όνομα. Στην ταινία η «Σωφερίνα» η Αλίκη κάνει παρατήρηση στην μάρτυρα που λέει «χήρα του κυρίου Λέων», σήμερα κάνουν οι περισσότεροι το λάθος που τότε ήταν εύρημα για κινηματογραφική κωμωδία!

(από την εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ")

https://www.energia.gr/article/196533/antonios-antonakos-ellhniko-htan-to-proto-alfavhto-den-phrame-pote-to-shmitiko-foinikiko-syllavario 

Type rest of the post here

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ!

Του Δρ Ησαΐα Κωνσταντινίδη 

Πολλά και διάφορα έχουν γραφτεί για την ελληνική γλώσσα και το ελληνικό αλφάβητο: για τις καταβολές τους, τις επιδράσεις που είχαν αλλά και που προκάλεσαν, την εξελικτική τους πορεία... 

Προς το παρόν θα εξετάσουμε μια κάπως ξεχασμένη ερμηνεία του ελληνικού αλφαβήτου, σύμφωνα με την οποία το αλφάβητο που κατασκεύασαν οι θεόπνευστοι πρόγονοί μας δεν ήταν τίποτα άλλο από μια... παμπάλαια προσευχή-επίκληση στον Θεό!!! Ιδού τι λέει αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία.

Σύμφωνα μ’ αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα F) ακούγονται και γράφονται ως εξής: ΑΛΦΑ – ΒΗΤΑ – ΓΑΜΑ – ΔΕΛΤΑ – ΕΨΙΛΟΝ – ΣΤΙΓΜΑ – ΖΗΤΑ – ΗΤΑ – ΘΗΤΑ – ΙΩΤΑ – ΚΑΠΠΑ – ΛΑΜΒΔΑ – ΜΙ – ΝΙ – ΞΙ – ΟΜΙΚΡΟΝ – ΠΙ – ΡΟ – ΣΙΓΜΑ – ΤΑΥ – ΥΨΙΛΟΝ – ΦΙ – ΧΙ – ΨΙ – ΩΜΕΓΑ.
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα: «ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)ΨΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!»

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής-επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:
 ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
 ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ.
 ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ,
 ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
 (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ), ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
 ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)».

Λέγεται ότι η προσευχή αυτή-επίκληση προς τον Θεό είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων, γι’ αυτόν τον λόγο καιι παρέμεινε «κλειδωμένη» μέσα στον αυστηρά απόρρητο κωδικό του αλφαβήτου μας! Να και η σημασία των λέξεων, από τις οποίες αποτελείται η παραπάνω προσευχή-ελληνικό αλφάβητο: ΑΛ (=ο νοητός Ήλιος), ΦΑ-ος (=το Φως), ΒΗ (=προστακτική του ρήματος «βαίνω»), ΤΑ (=δοτική άρθρου δωρικού τύπου «τη», «εις την»), ΓΑ (=η Γη), ΑΜΑ (=συγχρόνως), ΔΕ (=δε), ΕΛ (=ο ορατός ή ερχόμενος Ήλιος), ΕΨ (=το ρήμα «έψομαι», που σημαίνει «ψήνομαι»), ΙΛΩΝ (=ιλύς, δηλ. «λάσπη» ή «πηλός»), ΣΤΗ (=προστακτική του ρήματος «ίστημι»), ΙΓΜΑ (=απόσταγμα, καταστάλαγμα), ΖΗ (=προστακτική του ρήματος «ζω»), Η (=προστακτική του ρήματος «ειμί», δηλ. «είμαι»), ΘΗ (προστακτική του ρήματος «θέτω»), ΙΩΤΑ (το «Ιώγα», δηλ. το «Εγώ»), ΚΑΤΑ (=κατά), ΠΑΛΛΑΝ (παλλόμενος, από το ρήμα «πάλλω»), ΔΑ (=η Γη – πρόκειται για τον άλλο τύπο της λέξης αυτής), ΜΗ (=μη), ΝΥΞ (=η Νύχτα), Ο (=αναφορικό, που σημαίνει «το οποίο» ή «που»), ΠΥΡΟΣ (=του πυρός, της φωτιάς), ΤΑΦΗ (=να ταφεί, να θαφτεί), ΦΥ-οι (=ευκτική του ρήματος «φύω», που σημαίνει «φυτρώνω»).

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ

Τα φωνήεντα στο αλφάβητο όχι μόνο “δονούν” συγκεκριμένες περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου αλλά “μεταφράζονται” σε ήχους και αριθμούς.
“Η επίδραση του ολυμπιακού πνεύματος στην ανθρώπινη πρόοδο” ήταν η εισήγηση του καθηγητή Γεωλογίας Σταύρου Π. Παπαμαρινόπουλου, στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου με θέμα, η οποία τάραξε τα νερά της επιστημονικής κοινότητας και μάλιστα των γλωσσολόγων. Φαίνεται ότι την πολυδιάστατη μυστική σχέση γλώσσας, αριθμών, μουσικής αλλά και ανθρώπινης σκέψης γνώριζαν πολύ καλά οι Πυθαγόρειοι. Φαίνεται ακόμη ότι η αφαίρεση ήχων, όπως το τελικό ν ή ς, ή ακόμη η απλούστευση της ελληνικής γλώσσας έχει αποδυναμώσει την επίδραση που ασκεί στους νευρώνες και τις συνάψεις μας.
Πριν από μερικές ημέρες ο διακεκριμένος καθηγητής που υπήρξε θεμελιωτής του θεσμού του παγκόσμιου συνεδρίου για την Ατλαντίδα, καλεσμένος της ομάδας προβληματισμού και διαλόγου “Παλλάδιον”, έδωσε στο Νόησις μια μοναδική διάλεξη, φέρνοντας στο φως τη μοναδική αλλά και μυστικιστική, κατά μία έννοια, επίδραση που έχουν το ελληνικό αλφάβητο και η ελληνική γλώσσα με συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Αποσπάσματα της ομιλίας του Σταύρου Παπαμαρινόπουλου παρουσιάζουμε παρακάτω.

“Η πιθανή επίδραση του ελληνικού αλφαβήτου στον ανθρώπινο εγκέφαλο άρχισε να μελετάται από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα από την περίοδο που ένας φιλόλογος, ο Eric Havelock (1963), είχε την έμπνευση να μελετήσει σε βάθος τα πλατωνικά κείμενα. Με βάση τον Πλάτωνα ερμήνευσε την έλευση του θεάτρου και τη νοητική έκρηξη του λεγόμενου χρυσού πέμπτου αιώνος στην Αθήνα ως αποτέλεσμα της επίδρασης του αλφαβήτου στην τελική του μορφή στον εγκέφαλο των Αθηναίων και άλλων πολιτών των ελληνίδων πόλεων. ”Στην προσπάθεια αυτή προστέθηκε αρχικώς και ο νευροφυσιολόγος Joseph Bogan (1975), ο οποίος είπε ότι το ελληνικό αλφάβητο ενεργοποίησε λίγο περισσότερο από άλλα αλφάβητα την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, εκεί όπου υπάρχει το κέντρο επεξεργασίας της γραπτής γλώσσας, της εκφοράς του λόγου και της αναλυτικής σκέψης”, εξήγησε στη διάρκεια της εισήγησής του ο κ Παπαμαρινόπουλος.

Ο κ. Παπαμαρινόπουλος αναφέρθηκε στο σπουδαίο, όπως το χαρακτήρισε, βιβλίο της Jacqueline de Romilly ‘Γιατί η Ελλάδα;’ που απεικονίζει την Αρτέμιδα στη ζωοφόρο του Παρθενώνα. Η συγγραφέας, ως ιστορικός, προσπάθησε να δώσει απαντήσεις στο πιο πάνω ερώτημα. Η απάντησή της ήταν ότι ο πολιτισμός των Ελλήνων είχε τον άνθρωπο ελεύθερο στο κέντρο των γεγονότων. Ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο κινήθηκε σε εκπληκτικές κατακτήσεις του πνεύματος από καθαρή αγάπη για την ελευθερία.
Οι κάτοικοι της περιοχής που σήμερα ονομάζεται Ελλάδα είχαν δημιουργήσει ένα είδος γραφής πολύ πριν από τους Φοίνικες.
Ο Kerckhove (1988) στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει την επίδραση του ελληνικού αλφαβήτου στον εγκέφαλο έθεσε το εξής ερώτημα υπό τη μορφή της επιστημονικής υπόθεσης έρευνας: Είχε το φωνητικό αλφάβητο, το οποίο αναπτύχθηκε πλήρως από τους Έλληνες και το οποίο σήμερα ομιλείται στην Ελλάδα (και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο στις παράγωγες λατινογενείς και σλαβογενείς μορφές) επίδραση στις διαδικασίες του εγκεφάλου; Η χρήση φωνηέντων, με τη σειρά της είχε ως συνέπεια την επανοργάνωση της στρατηγικής του εγκεφάλου στη γραφή και την ανάγνωση. Ποια ήταν η βαθύτερη ανάγκη χρήσης των φωνηέντων κατά την ανάγνωση και τη γραφή για τους Έλληνες, ενώ δεν ήταν για τους Σημίτες, παραμένει άγνωστο.

Πηγή: http://greekddl.com/foroum/115---/49204-------.html

http://enneaetifotos.blogspot.com/2010/09/blog-post_6070.html