Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2020

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ «ΟΡΟΥΤΣ ΡΕΪΣ» ΣΕ ΚΡΗΤΗ - ΡΟΔΟ «ΑΝΟΙΞΕ» Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ



Ἀποσυνέδεσε τίς κυρώσεις ἀπό τά ἐρευνητικά σκάφη – Κυρώσεις μόνο γιά γεωτρύπανα!


Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ τοῦ Σαββατοκύριακου ἔφερε στό προσκήνιο πολλά, σημαντικά καί ἐνδιαφέροντα θέματα. Ὅπως γιά παράδειγμα ὁ διορισμός τοῦ τέως Βουλευτοῦ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, τῆς ΔΗΜΑΡ καί τοῦ Ποταμιοῦ ἐσχάτως καί πολιτευτοῦ τῆς ΝΔ Γρηγόρη Ψαριανοῦ σέ θέση συμβούλου τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως Παναγιώτη Πικραμμένου. Ἀπό πλευρᾶς ἱστορίας, ἡ ἐξέλιξις εἶναι εἰρωνική: ὁ κύριος Πικραμμένος μέ γνωστή οἰκογενειακή ἱστορία κατά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς διόρισε σύμβουλό του τόν ἀνηψιό τοῦ καπετάν Νικηφόρου τοῦ ΕΛΑΣ. Τοῦ πρωτοπαλλήκαρου τοῦ Βελουχιώτου, ὁ ὁποῖος μετεῖχε στά Δεκεμβριανά, συνέλαβε τόν συνταγματάρχη Ψαρρό καί μετά τόν Ἐμφύλιο αὐτομόλησε στό Μποῦλκες. Πολιτικῶς, ἐπίσης, εἶναι ἐξοργιστικό γιατί ὁ κύριος Ψαριανός ὁ ὁποῖος στό παρελθόν χαρακτήρισε «καθίκια» κάποτε τά θύματα τῆς 17 Νοέμβρη –ἄρα καί τόν Παῦλο Μπακογιάννη– διορίζεται σύμβουλος σέ… κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ὦ!

Ὡστόσο θεωροῦμε ὅτι αὐτό δέν εἶναι τό μεῖζον θέμα σήμερα. Αὐτό καί τά λοιπά θέματα τῆς ἐπικαιρότητος σκεπάζονται ἀπό ἕνα ὑπέρτερο θέμα, τό ὁποῖο ἀναδεικνύουμε ἀφοῦ προηγουμένως ἀποκτήσαμε πολύ καθαρή εἰκόνα γιά τό τί συνέβη στήν Σύνοδο Κορυφῆς: τί μᾶς ἐπιφυλάσσει τό μέλλον μέ τήν Τουρκία. Ὁ διορισμός Ψαριανοῦ, τό ἐπεισόδιο μέ τήν παραίτηση γνωστῆς χρονογράφου ἀπό καθημερινή ἐφημερίδα λόγω λογοκρισίας, οἱ ἀντιπαραθέσεις γιά τά ἐμβόλια καί τά φάρμακα εἶναι θέματα πρός ἀξιολόγησιν ἀπό τούς πολῖτες ἀναμφισβήτητα, ἀλλά τό μεῖζον γιά ἐμᾶς στήν «Ἑστία» εἶναι νά μήν εὑρίσκονται οἱ Ἕλληνες στό σκοτάδι γιά ὅσα θά ἔλθουν ἐντός τοῦ 2021 στίς σχέσεις μας μέ τήν Τουρκία. Γεγονότα, τά ὁποῖα ἐπηρεάζουν καί τό ζήτημα τῆς οἰκονομίας ἀλλά καί τίς προσωπικές προοπτικές τοῦ καθενός. Ἡ σιωπή ἐν προκειμένω δέν εἶναι λύσις. Οἱ πολῖτες πρέπει νά γνωρίζουν.

Ἡ ἀνάλυσις τοῦ κειμένου τῶν συμπερασμάτων ὁδηγεῖ λοιπόν σέ δύο διαπιστώσεις. Ὅτι πρῶτον οἱ κυρώσεις τοῦ Μαρτίου ἄν ἀποφασισθοῦν ἀποσυνδέονται ἀπό τήν παράνομη δραστηριότητα τοῦ ἐρευνητικοῦ Ὀρούτς Ρέις. Μέ τήν διατύπωση πού ἐπελέγη γιά τήν Ἀνατολική Μεσόγειο οἱ κυρώσεις ἀφοροῦν γεωτρύπανα καί ἄν ἐπεκταθοῦν στήν περίπτωσή μας πάλι γεωτρύπανα θά ἀφοροῦν, ὄχι ἐρευνητικά σκάφη. Ἀναφέρουν συγκεκριμένως τά συμπεράσματα δημιουργώντας προηγούμενο:

«Ἡ ΕΕ παραμένει προσηλωμένη στήν ὑπεράσπιση τῶν συμφερόντων της καί τῶν συμφερόντων τῶν κρατῶν μελῶν της, καθώς καί στήν προάσπιση τῆς περιφερειακῆς σταθερότητας. Ἐν προκειμένω, τό Εὐρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε τό Συμβούλιο νά ἐγκρίνει πρόσθετες καταχωρίσεις βάσει τῆς ἀπόφασής του τῆς 11ης Νοεμβρίου 2019 σχετικά μέ περιοριστικά μέτρα λόγω τῶν παράνομων γεωτρήσεων τῆς Τουρκίας στήν Ἀνατολική Μεσόγειο».

Περισσότερο σαφές δέν θά μποροῦσε νά εἶναι. «Γεωτρήσεων», ὄχι «ἐρευνῶν». Οἱ πρόσθετες «καταχωρίσεις» –ἀποφεύγεται ἐντελῶς ἡ λέξις «κυρώσεις»– ἀφοροῦν παράνομες γεωτρήσεις. Καί τό πραγματικό ἐρώτημα πού τίθεται ἕως τόν προσεχῆ Μάρτιο εἶναι ἐάν ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν θά ἀναμένει τήν συνεννόηση μέ τίς ΗΠΑ καί ὄντως θά ἀποκλιμακώσει ἤ θά ἐκμεταλλευθεῖ τό παράθυρο πού τοῦ ἄνοιξε ἡ ΕΕ καί θά συνεχίσει νά ἐρευνᾶ μέσα στά 12 μίλια αὐτήν τήν φορά, εἴτε νοτίως τῆς Κρήτης εἴτε μεταξύ Κρήτης – Ρόδου – Καρπάθου. Ἐάν δηλαδή τό ἐρευνητικό θά συνεχίσει τόν πλοῦ παρά τήν τροχιοδρόμηση ἐξελίξεων γιά τήν ἔναρξη τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου. Ὡς πρός αὐτόν, μάλιστα, τόν διάλογο, τά συμπεράσματα εἶναι ἐξ ἴσου ἀπογοητευτικά. Ἀπό τό κείμενο τῆς Συνόδου Κορυφῆς τοῦ Δεκεμβρίου διεγράφησαν οἱ ὅροι «ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπίδα» πού θά ἦταν τά ἀντικείμενα τοῦ διαλόγου μεταξύ Ἑλλάδος – Τουρκίας σύμφωνα μέ τά συμπεράσματα τῆς προηγουμένης Συνόδου τοῦ Ὀκτωβρίου. Ὅπως ἦλθαν τά πράγματα, ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νά εἶναι αὐτό πού πρότεινε ὁ καθηγητής Βαληνάκης σέ συνέντευξή του στόν «Σκάι» χθές: κανείς διάλογος δέν πρέπει νά ἀρχίσει πρίν ἀπό τήν Σύνοδο Κορυφῆς τοῦ Μαρτίου. Ἀφοῦ ἡ Ἕνωσις ἐπεφυλάχθη νά ὁριοθετήσει τότε τήν σχέση της μέ τήν Ἄγκυρα, γιατί νά βιάζεται ἡ Ἑλλάς; Ἔχει κανέναν λόγο; Θεωρητικῶς ἔχουμε μία τελευταία εὐκαιρία νά ἀναποδογυρίσουμε τό τραπέζι. Ἄς τήν ἀξιοποιήσουμε.


Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2020

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΕΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠτΔ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ - ΔΙΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΗ ΛΕΞΗ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ»


Χωρίς εθνικότητα οι επανορθώσεις για την κ Σακελλαροπούλου.Παρέλειψε και την φράση 
«νομικώς ενεργές απαιτήσεις»

Η αρχηγός του Ελληνικού Κράτους δεν προσδιορίζει τις επανορθώσεις ως «γερμανικές», δεν τις θεωρεί «απαιτήσεις νομικά ενεργές» και «ελληνικές» αλλά «ενεργό αγώνα» αορίστως.

Οι λέξεις έχουν πάντοτε  την σημασία τους. Λίγο να τις αλλάξεις, λίγο να τις τροποποιήσεις, κάτι να ξεχάσεις -ηθελημένα ή αθέλητα-  είναι δυνατόν να κάνεις μεγάλη ζημιά.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν είναι αφελής. Γνωρίζει άριστα τι αλλάζει στο περιεχόμενο μιας πάγιας εθνικής θέσης αν αντικαταστήσεις μια λέξη. Πολύ δε περισσότερο αν ξεχάσεις μια λέξη. Ακόμη δε περισσότερο αν τις αλλάξεις τον αριθμό και από πληθυντικό την υποβιβάσεις στον ενικό.

Πεις για παράδειγμα «επανόρθωση» αντί «επανορθώσεις». Δεν χωρούν δικαιολογίες λοιπόν γι αυτό που διέπραξε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας με το μήνυμά της την Κυριακή για την επέτειο του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων. Η, ούτως ή άλλως, μικρή σε έκταση δήλωσή της για την μαύρη επέτειο είχε μια κατάληξη σοκ. Την περίεργη αναφορά της στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων.

Πιο συγκεκριμένα η κυρία Σακελλαροπούλου δήλωσε:

«Η σφαγή των Καλαβρύτων, η μεγαλύτερη ναζιστική θηριωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε ελληνικό έδαφος, έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην ιστορική και συλλογική συνείδηση του λαού μας. Ένα ειδεχθές και αποτρόπαιο γεγονός, που όχι μόνο προκαλεί βάναυσα και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το ανθρώπινο αίσθημα, αλλά μας καλεί, κάθε χρόνο, τη μέρα της επιστροφής μας στον τόπο του μαρτυρίου, σε εγρήγορση για τη θωράκιση της δημοκρατίας μας, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, από τους εχθρούς της, τους επιγόνους του φασισμού και του ναζισμού. Στη μνήμη της αδικοχαμένης και ηρωικής γενιάς των Καλαβρυτινών παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης».

Ας προσέξουμε την κατάληξη της δήλωσης της: «Παραμένει ενεργός  ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης». Πίσω από κάθε λέξη υπάρχει και μια παγίδα που οδηγεί στην αρχή  εγκατάλειψης της πάγιας εθνικής θέσης. Ιδού  γιατί: Είναι λάθος η διατύπωση «παραμένει ενεργός ο αγώνας».  Όλοι οι προκάτοχοι της κυρίας Σακελλαροπούλου,  Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος διακήρυσσαν ότι «οι απαιτήσεις της Ελλάδας κατά της Γερμανίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».

Από τις «ενεργές απαιτήσεις» του χθες φθάσαμε στην νέα αόριστη Προεδρική διατύπωση περί «ενεργού αγώνα».  Η κυρία Σακελλαροπούλου στην δήλωση της κάνει επίσης λόγο για «επανόρθωση». Όχι για «επανορθώσεις». Αλλάζει πλήρως η νομική έννοια.

Και βεβαίως με την δήλωση της διαγράφει δύο ακόμη λέξεις που θα έκαναν τον Μανώλη Γλέζο να σηκωθεί από τον τάφο του. Διαγράφει τις λέξεις «κατοχικό δάνειο».

Και το κορυφαίο όλων! Η… ασθενούς μνήμης κυρία Σακελλαροπούλου λησμονεί να αναφέρει την εθνικότητα των επανορθώσεων -επανορθώσεως κατ αυτήν- και την εθνικότητα των διεκδικήσεων. Δεν τολμά να χρησιμοποιήσει τον όρο «γερμανικές». Τον διαγράφει. Ούτε βεβαίως αναφέρει τον όρο «απαιτήσεις ελληνικές».

Αξιολογώντας με τις καλύτερες προθέσεις την δήλωση της, θα λέγαμε ότι είναι τραγικά ελλιπής. Μένουμε σε αυτό. Στη θέση του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα θα ανοίγαμε σαμπάνια στο άκουσμα αυτής της διατύπωσης. Ο αρχηγός του Ελληνικού Κράτους δεν προσδιορίζει τις επανορθώσεις ως «γερμανικές», δεν τις θεωρεί «απαιτήσεις νομικά ενεργές» και «ελληνικές» αλλά «ενεργό αγώνα» αορίστως. Και βεβαίως διαγράφει το κατοχικό δάνειο. Ασήμαντος λεπτομέρεια! Ούτε στα καλύτερα όνειρα του.

Δυστυχώς η «εκτροπή» που επισημαίνουμε δεν είναι νέα. Καθ όλη την διάρκεια του πρώτου χρόνου της θητείας της η Πρόεδρος είναι πολλές φορές υπότροπη. Άλλοτε ξεχνά χώρες, άλλοτε έννοιες και σύμβολα σημαντικά για τον ελληνισμό, άλλοτε προβαίνει σε διατυπώσεις άκρως παρεξηγήσιμες.

Την μία μεταβαίνει στην Θράκη την ημέρα που ο Ερντογάν μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τέμενος και μιλά χλιαρά για «εξ ανατολών γείτονα». Δεν τολμά  να προφέρει  την λέξη «Τουρκία». Την  άλλη μεταβαίνει στο Αγαθονήσι και λέει στους κατοίκους του ότι «είστε μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα». Κείται μακράν δηλαδή. Ροζάκειος αντίληψη. Την επομένη αντικαθιστά σε μήνυμα της για την 25η Μαρτίου την λέξη «οθωμανικός ζυγός» με την λέξη «δεσποτισμός» ενώ παραλείπει την λέξη «Έθνος».

Την μεθεπομένη πηγαίνει στην Κύπρο και χαρακτηρίζει το Κυπριακό απλώς «εθνικό θέμα της εξωτερικής μας πολιτικής» ενώ η πάγια θέση είναι πως αποτελεί «θέμα διεθνές και ευρωπαϊκό» (στο τέλος το κατάλαβε). Κάνει λόγο επίσης για «διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία» κάτι που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απέρριψε σε Σύνοδο Κορυφής γιατί παραπέμπει σε «συνομοσπονδία».

Να μην θυμηθούμε τέλος την αφαίρεση του Σταυρού και της Σημαίας από το γραφείο της, την παράλειψη αναφοράς στον Κωνσταντίνο Καραμανλή την ημέρα αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την απόφαση της να μεταβεί στο Καστελλόριζο εσπευσμένα μόνον όταν έμαθε ότι προσκλήθηκε να μιλήσει σε ημερίδα των Δικηγορικών Συλλόγων ο προκάτοχος της.

Και έπειτα από όλα αυτά απορεί το επιτελείο της κυρίας Προέδρου γιατί η δημοτικότητα της βρίσκεται στα τάρταρα και ο θεσμός βρίσκεται κάτω από το όριο του 50% των προτιμήσεων των Ελλήνων στις δημοσκοπήσεις επί των ημερών της. Υπάρχει αιτία: Ο απολογισμός της είναι κάκιστος.

Δυστυχώς η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τον πρώτο χρόνο της θητείας της δεν κατάφερε να προσεγγίσει το κοινό αίσθημα.  Αναδιατυπώνοντας προς το χειρότερο μάλιστα εθνικές θέσεις δεκαετιών αποξενώθηκε με το καλημέρα από την πλειονότητα των Ελλήνων. Έχει όλο τον καιρό να βρεθεί στην σωστή πλευρά της ιστορίας. Δεν είναι αργά.

ΜΟΝΟ ΦΡΑΓΚΑ ΘΕΛΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ




Του Μιχάλη Ψύλου

Ο Τούρκος πρόεδρος απλά  εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι οι ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες νοιάζονται μόνο  για το χρώμα του χρήματος.

«Το συρτάκι δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στη Σύνοδο Κορυφής» γράφει η τουρκική «Milliyet», σε ένα προκλητικό και ειρωνικό σχόλιο για τα αποτελέσματα της τελευταίας συνάντησης των 27 Ευρωπαίων ηγετών στις Βρυξέλλες. «Μπορούμε να πούμε ότι ο στρατηγικός νους υπερίσχυσε του πολιτικού νου στην Ε.Ε.» προσθέτει η τουρκική εφημερίδα, ερμηνεύοντας την άρνηση πρώτα και κύρια της Γερμανίας, αλλά και την απροθυμία των μέχρι χθες ένθερμων υποστηρικτών μας Γάλλων να επιβάλουν κυρώσεις στην Τουρκία.

Μήπως όμως ο Ερντογάν «κατόρθωσε άλλη μία φορά να ξεγελάσει τους Ευρωπαίους;» γράφει η γερμανική «Die Welt». Αναμφίβολα όχι! Ο Τούρκος πρόεδρος απλά εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και άλλες ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες νοιάζονται μόνο για το χρώμα του χρήματος, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη λεγόμενη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» μεταξύ των εταίρων.

Αλήθεια, είμαστε σοβαροί να ζητάμε εμπάργκο όπλων στην Τουρκία όταν, για παράδειγμα, o γερμανικός κολοσσός ThyssenΚrupp, ο οποίος ναυπηγεί έξι υποβρύχια U 214 για τις ανάγκες του τουρκικού ναυτικού, κινδυνεύει να κλείσει, αν για οποιονδήποτε λόγο ακυρωθεί αυτό το συμβόλαιο; Τι στήριξη να περιμένουμε από τον Μακρόν όταν ακυρώνουμε την αγορά των δύο γαλλικών φρεγατών Belh@rra για να αγοράσουμε αμερικανικές από την Lockheed Martin!

Όπως λέει ο Τιμπό Φουιγιέ, στέλεχος του γαλλικού Ιδρύματος Στρατηγικής Έρευνας (FRS), «το λάθος της Γαλλίας ήταν να πιστεύει ότι, επειδή στηρίξαμε τους Έλληνες, θα έπρεπε απαραίτητα να μας επιστρέψουν την… εύνοια». Και όταν η εύνοια δεν… επιστρέφεται, ο Μακρόν κάνει τον… Κινέζο στο θέμα των κυρώσεων στην Άγκυρα. Όπως και οι Ισπανοί άλλωστε, που ολοκληρώνουν με τις εταιρίες τους τη ναυπήγηση του πρώτου τουρκικού αεροπλανοφόρου…

Το χρώμα του χρήματος, λοιπόν, είναι πιο λαμπερό από εκείνο της «αλληλεγγύης» μεταξύ των εταίρων. Ιδιαίτερα μάλιστα καθώς η πανδημία έχει πυροδοτήσει μια τεράστια οικονομική κρίση στη γηραιά ήπειρο και πολλές μεγάλες εταιρίες και πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες κινδυνεύουν να καταστραφούν. Και, φυσικά, οι κυρώσεις πάνε περίπατο όταν «μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ευρώπης φοβούνται την κατάρρευση της Τουρκίας γιατί θα χάσουν τα χρήματά τους», όπως γράφει η «Die Welt». H γερμανική εφημερίδα τονίζει ότι «αν και τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν μειώσει τις δραστηριότητές τους στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια, ισπανικές, γαλλικές, βρετανικές και γερμανικές τράπεζες έχουν επενδύσει πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια στη χώρα. Ειδικότερα, τα ισπανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τρέμουν μήπως και δεν σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην Τουρκία, καθώς η έκθεσή τους ξεπερνά τα 62 δισ. δολάρια. Οι γαλλικές τράπεζες έχουν λαμβάνειν δανεικά κάπου 29 δισ. δολάρια, οι βρετανικές τράπεζες καταγράφουν στους ισολογισμούς τους δάνεια στην Τουρκία πάνω από 12 δισ. δολάρια, ενώ οι γερμανικές τράπεζες εμπλέκονται με περίπου 11 δισ. δολάρια. Οι ιταλικές τράπεζες έχουν επενδύσει περίπου 8,7 δισ. δολάρια» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Σιγά, λοιπόν, μην επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις στην Τουρκία και ειδικά στους τομείς εκείνους της οικονομίας όπως ο τουρισμός, από τα έσοδα του οποίου οι ευρωπαϊκές τράπεζες περιμένουν την αποπληρωμή τους.

Η ThyssenKrupp και τα τουρκικά υποβρύχια

Έναν από τους σημαντικούς λόγους της γερμανικής προστασίας προς την Άγκυρα εξηγεί η «Tagesschau» σε άρθρο με τίτλο «Η συντριβή ενός βιομηχανικού γίγαντα». Γράφει η γερμανική εφημερίδα: «Η ThyssenKrupp ήταν κάποτε ένας από τους κορυφαίους κολοσσούς της γερμανικής βιομηχανίας. Σήμερα, η γερμανική εταιρία βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση, χιλιάδες θέσεις εργασίας χάνονται. Πέρυσι, η ThyssenKrupp εξήλθε από τον δείκτη DAX της Φρανκφούρτης, οπότε δεν είναι πλέον μία από τις 30 κορυφαίες εταιρίες στη χώρα. Οι πωλήσεις μειώθηκαν κατά 15% σε σύγκριση με το προηγούμενο οικονομικό έτος. Πάνω από 11.000 θέσεις εργασίας θα χαθούν τα επόμενα τρία χρόνια. Οι αποτυχημένες ξένες επενδύσεις, όπως, για παράδειγμα, η χαλυβουργία που έφτιαξε στη Βραζιλία, οδήγησαν στην απώλεια δισεκατομμυρίων ευρώ την τελευταία δεκαετία».

Οι σοσιαλδημοκράτες και τα γερμανικά συνδικάτα ζητούν την κρατικοποίηση του ομίλου, αλλά τα αφεντικά του αρνούνται πεισματικά. Ο διευθυντής της Thyssenkrupp Κλάους Κέισμπεργκ είπε στο «Rheinische Post»: «Το ζήτημα της κρατικής συμμετοχής είναι εκτός συζήτησης». Όπως και εκτός συζήτησης είναι να ακυρωθεί το συμβόλαιο για τα έξι υποβρύχια στην Τουρκία, ύψους άνω των 5 δισ. ευρώ. Να γιατί όποιοι θέτουν τέτοιο αίτημα συναντούν την άρνηση, αν όχι την οργή του Βερολίνου. Να γιατί η καγκελάριος Μέρκελ, όταν της τέθηκε το ερώτημα για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία μετά τη Σύνοδο Κορυφής, απάντησε εκνευρισμένα «άλλη ερώτηση».

Θα θυμήθηκε σίγουρα η Μέρκελ ότι πριν από πέντε χρόνια η ΤhyssenKrupp υποχρεώθηκε να καταβάλει περισσότερα από 100.000.000 σε ρήτρες και αμοιβές, γιατί καθυστέρησε για δύο χρόνια η έναρξη της ναυπήγησης των έξι υποβρυχίων για την Τουρκία. Ετσι σήμερα, η γερμανική εταιρία συνεχίζει εντατικά τις εργασίες για τη ναυπήγηση των υποβρυχίων στα ναυπηγεία Γκιολτσούκ, στη βορειοδυτική Τουρκία. Πρόκειται για τα ίδια υποβρύχια που πούλησε ο γερμανικός κολοσσός στην Ελλάδα -τέσσερα τον αριθμό-, αλλά τότε ουδείς αρμόδιος πρωθυπουργός ή υπουργός (τα ονόματα είναι γνωστά) ενδιαφέρθηκε να μπει ρήτρα, ώστε η Τουρκία να μην έχει τη δυνατότητα αγοράς αυτών των υποβρυχίων.

Με ελεύθερα τα χέρια, λοιπόν, η ThyssenKrupp παρέδωσε ήδη το πρώτο U-214 που έχει την ονομασία «Pirireis» και έως το 2027 θα παραδίδει στην Τουρκία ένα υποβρύχιο τον χρόνο, όπως είπε ο Ερντογάν. H εφημερίδα Sabah γράφει μάλιστα ότι οι Τούρκοι έχουν δώσει ήδη και ονομασίες στα υπό ναυπήγηση υποβρύχια «Selmanreis», «Ηizirreis», «Muratreis», «Aydınreis» και απειλούν να αλλάξουν δραματικά την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά, σύμφωνα πάντα με τη «Sabah», η Άγκυρα κλείνει συμβόλαια με ξένες χώρες, όπως η Ινδονησία, για να πουλήσει τέτοια υποβρύχια, που θα συνεχίσουν πλέον να κατασκευάζουν τουρκικές εταιρίες στο πλαίσιο του έργου National Submarine (MİLDEN).

Γιοκ, λοιπόν, ένα ευρωπαϊκό εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Γιατί απλά «η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι πλέον η Ευρώπη που οραματίστηκαν ο Ρομπέρ Σουμάν, ο Σαρλ ντε Γκολ ή ο Χέλμουτ Κολ» γράφει ο Πολωνός ευρωβουλευτής και καθηγητής Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο της Βρέμης Τζβλισλάου Κρασνοντέμπσκι. «Η Ευρώπη των ονείρων και των αρχών των ηγετών αυτών σήμερα δεν είναι μόνο εξαφανισμένη, αλλά θεωρείται εχθρική προς μια κοινή και αλληλέγγυα φιλοσοφία της Ενωσης. Η Ε.Ε. γίνεται μια κοινότητα που συγκρατείται όλο και περισσότερο μόνο από τις πιέσεις, παρά από τον διάλογο και τη συνεργασία» τονίζει ο καθηγητής Κρασνοντέμπσκι και προσθέτει: «Δεν είναι δυνατόν η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να συνεχίσει να προχωρά ανεξέλεγκτα ως παρενέργεια των οικονομικών αποφάσεων. Δεν υπάρχει θέση στην Ευρώπη για αυτοκρατορικές φιλοδοξίες. Οι πιο ευημερούσες χώρες-μέλη πρέπει να συγκρατηθούν και να επιστρέψουν σε μια πιο επιφυλακτική στάση – και για το δικό τους καλό. Η Ενωση μπορεί να διατηρηθεί μόνο όταν επιστρέψουμε στις αρχές της ισότητας, του αμοιβαίου σεβασμού και των αποφάσεων που βασίζονται στην πραγματική συναίνεση».


ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΣΤΗΝ ΦΤΕΡΗ ΑΙΓΙΟΥ ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1943

Βιβλιογραφία.

  • Περικλής Τρακαδάς, Η Φτέρη Αιγίου, κεφ. στο "Η Φτέρη της μνήμης και της καρδιάς μας: Φωτογραφικό Λεύκωμα 1904-2004",σελ. 4-5, Φ.Σ.Φτέρης 2004
  • Φάνης Ζουρόπουλος, Η καταστροφή της Φτέρης από τα ναζιστικά στρατεύματα, κεφ. στο "Η Φτέρη της μνήμης και της καρδιάς μας: Φωτογραφικό Λεύκωμα 1904-2004",σελ. 6-7, Φ.Σ.Φτέρης 2004 
Το 1943 έγινε η μάχη στο Πυργάκι εναντίον των Ιταλών, όπου είχαν συμμετάσχει και Φτεραίοι. Στη συνέχεια οι Ιταλοί εγκατα­στάθηκαν με ένα τάγμα στη Φτέρη, έμειναν τέσσερις ημέρες και συνέλαβαν τους Θ. Αντωνιάδη και Γ. Πανουτσόπουλο τους οποίους εκτέλεσαν στο προσκυνητάρι Πετσάκων. Στη θέση αυτή υπάρχει σήμερα ένα μικρό απέριττο μνημείο. Οι Ιταλοί έκαψαν ένα τμήμα της Φτέρης και ολοκλήρωσαν την καταστροφή οι Γερμανοί, μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, την 17η Δεκεμβρίου 1943.
Μέσα από τα ντοκουμέντα που συνέλεξε η ιστορική έρευνα και τις εξομολογήσεις στελεχών της Αντίστασης, συνεργατών των κατακτητών, αλλά και της Βρετανικής αντικατασκοπείας που έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο στα δραματικά αυτά γεγονότα, προκύπτουν συγκλονιστικά στοιχεία για την καταστροφή αλλά και την διάσωση χωριών και ιστορικών μοναστηριών της περιοχής μας όπως η ολοκληρωτική καταστροφή της Φτέρης από τα ίδια Γερμανικά τμήματα που έκαναν το Καλαβρυτινό ολοκαύτωμα Στην Φτέρη έφθασε το πρωί της Παρασκευής 17 Δεκεμβρίου 1943 το τμήμα 1/749.dazu Ι vest zr. Κρ. und Zygdes III Βatte που με επικεφαλής τον Χανς Έμπεσμπεργκ (mazor EBERSBERGER) διοικητή του Αιγίου, ανήκε στην 117 Μεραρχία κυνηγών (jager Division) που κατεβαίνοντας προς το Αίγιο έκαιγε και κατέστρεφε ό,τι έβρισκε μπροστά του. Στους χάρτες των Γερμανών ήταν σημειωμένο το κεφαλοχώρι Φτέρη που ήδη είχαν μερικώς πυρπολήσει το 1942 οι Ιταλοί. Ο σημερινός δρόμος Αιγίου - Πτέρης - Καλαβρύτων δεν υπήρχε και το Γερμανικό τμήμα, στο οποίο συμμετείχε και ο πυράρχης του εκτελεστικού αποσπάσματος των Καλαβρύτων, λοχίας των S.D. Κόντραντ Ντόνερτ, Βάδιζε στον παλαιό δρόμο που συνέδεε την Πλατανιώτισσα με το Πυργάκι, πολύ χαμηλά από τη Φτέρη στην όχθη της μεγάλης ρεματιάς.
Η ημέρα ήταν βροχερή και την Φτέρη είχε σκεπάσει πυκνή ομίχλη, κρύβοντας την τελείως από τους Γερμανούς. Ένα από τα μουλάρια που οι Γερμανοί άρπαζαν από τα χωριά που έκαιγαν και λεηλατούσαν, φορτωμένο πολεμοφόδια ξέφυγε από τη σειρά, χώθηκε στην ομίχλη και ανέβηκε τη βουνοκορφή προς την Φτέρη. Ένας Γερμανός στρατιώτης το κυνήγησε για να το φέρει πίσω. Ανεβαίνοντας στην ράχη, όπου η ομίχλη είχε διαλυθεί, αντίκρυσε την Φτέρη. Ειδοποίησε αμέσως τον επικεφαλής που έδωσε αλλαγή πορείας και το τμήμα ανέβηκε όλο στο χωριό. Γι' αυτό και οι λιγοστοί αυτόπτες μάρτυρες είδαν τους Γερμανούς να μπαίνουν στο χωριό από την κατεύθυνση του Αιγίου και όχι των Καλαβρύτων, όπως περίμεναν γιατί ήδη τα νέα για το Καλαβρυτινό δράμα είχαν φθάσει. Εάν το μουλάρι δεν «έκοβε δρόμο» οι Γερμανοί θα είχαν προσπεράσει την Φτέρη και δεν θα την κατέστρεφαν, μια και υπήρχε βιασύνη και εκνευρισμός. Μόλις οι Γερμανοί έφθασαν στην πλατεία του χω­ριού, που ήταν σχεδόν έρημο (οι αντάρτες του ΕΑΜ -ΕΛΑΣ το είχαν εγκαταλείψει από τις αρχές Δεκεμβρίου εκτελώντας τις διαταγές της ηγεσίας του, αλλά και της Βρετανικής Αποστολής που τους είχε στήσει παγίδα), μπήκαν στο ξενοδοχείο του Φραγκόπουλου, που είχαν επιτάξει οι αντάρτες και βρήκαν τα ίχνη τους, σφαίρες και δύο οπλοπολυβόλα που είχαν εγκαταλείψει. Η διαταγή που είχε η ομάδα μάχης Eberberger στην οποία είχαν μεταβιβαστεί οι αρμοδιότητες για αντίποινα από το 1942 Felakommandatur (σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που βρέθηκαν στα Γερμανικά αρχεία), ήταν ότι "χωριά που συμμετείχαν ή βοήθησαν σε επιθέσεις κατά Γερμανικών τμημάτων πρέπει να καταστραφούν και οι κάτοικοι τους να εκτελεσθούν".
Αμέσως άρχισε η λεηλασία των αρχοντικών σπιτιών και ο εμπρησμός τους με ειδικά υγρά και εμπρηστικές σκόνες. Τελευταία έβαλαν φωτιά στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, από την οποία ο αείμνηστος παπα - Φουσέκης πρόλαβε και πήρε το Αγιο Δισκοπότηρο και το Ευαγγέλιο, που σώζονται μέχρι σήμερα από το γιο του Τάσο, πρώην γραμματέα της κοινότητας. Στο ναό αυτό υπήρχαν πριν από την καταστροφή προπολεμικά δυο παλιές εικόνες αξίας, του Χριστού και της Παναγίας.Οι Γερμανοί έμειναν περίπου 3 ώρες στην Φτέρη και έφυγαν συ­ντεταγμένοι προς το Πυργάκι, αφήνοντας πίσω τους τα σπίτια να καίγονται. Όλα σχεδόν τα σπίτια της Πτέρης ήσαν πέτρινα δυώροφα και τριόροφα με κατώγια γεμάτα ζωοτροφές, βαρέλια με λάδια και κρασιά που έπιασαν αμέσως φωτιά που μεταφέρθηκε στις ξύλινες οροφές και στα έπιπλα. Γι' αυτό και οι στέγες έπεσαν προς τα μέσα, ενώ οι τοίχοι που ήσαν κατασκευασμένοι από λαξευμένη πέτρα στάθηκαν όρθιοι για πολλά χρόνια. Σώθηκε μόνο το ξωκλήσι του Αϊ-Γιώργη, στο οποίο δεν έφθασαν οι εμπρηστές και δυο-τρία σπίτια που σκεπάστηκαν από τους πυκνούς καπνούς των διπλανών τους. Στον απολογισμό που έστειλε αργότερα ο Έμπερσμπεργκ στο αρχηγείο της 117 Μεραρχίας αναφέρθηκε ότι "το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς".  

ΑΙΓΙΟΡΑΜΑ


Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ ΣΤΙΣ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1803

Σαν σήμερα στις 16 Δεκεμβρίου 1803 οι Σουλιώτισες “χόρεψαν” στον Ζάλογγο και μετά ρίχτηκαν στον γκρεμό γράφοντας με αυτόν τον τρόπο μία ακόμη σελίδα ηρωισμού στο βιβλίο της ελληνικής ιστορίας.
Mετά από πολύχρονο αγώνα κατά του Αλή πασά oι Σουλιώτες, αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν στις αρχές Δεκεμβρίου 1803. Ο βασικός όρος της συνθήκης καθόριζε την υποχρέωσή τους να εγκαταλείψουν αμέσως την πατρίδα τους. Χωρίστηκαν λοιπόν σε δυο ομάδες. Η πρώτη με αρχηγούς το Δήμο Δράκο, το Φώτο Τζαβέλα και άλλους οπλαρχηγούς κατευθύνθηκε προς την Πάργα. Η δεύτερη με επικεφαλής τον Κουτσονίκα και τον Κίτσο Μπότσαρη πήγε προς το Ζάλογγο, όπου έφτασε τη 15η Δεκεμβρίου. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα αυτή, περίπου εκατό οικογένειες, για περισσότερη ασφάλεια ανέβηκαν στην κορυφή του βουνού, όπου βρισκόταν η μονή των Ταξιαρχών.
Στο μεταξύ ο Αλή πασάς, αθετώντας το λόγο του και τους όρους της συνθήκης της 12ης Δεκεμβρίου 1803, διέταξε την καταδίωξη και την εξόντωση των εκπατρισμένων Σουλιωτών. Έτσι στις 16 Δεκεμβρίου πολυάριθμο στράτευμα Τουρκαλβανών (περίπου 3.000 άνδρες) με αρχηγούς τους Μπεκήρ Τζογαδόρο και Μέτζο Μπόνο έφθασε στους πρόποδες του Ζαλόγγου. Οι Σουλιώτες με τα παιδιά και τις γυναίκες τους οχυρώθηκαν μέσα και έξω από το μοναστήρι και επί δύο μέρες απέκρουαν τις εφόδους των Τουρκαλβανών.
Η μάχη ήταν άνιση και η έκβασή της προκαθορισμένη. Τη 18η Δεκεμβρίου ο Κουτσονίκας και οι σύντροφοί του αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Περίπου 150 άτομα υπό τον Κίτσο Μπότσαρη κατόρθωσαν να διασπάσουν με έφοδο τις εχθρικές γραμμές και να διασωθούν. Γύρω στις 60 γυναίκες με τα παιδιά τους και λιγοστοί άνδρες κατέφυγαν σε παρακείμενο της μονής βράχο.
Μετά την εξασθένηση της άμυνας των εναπομεινάντων Σουλιωτών οι Τουρκαλβανοί κατέλαβαν το μοναστήρι και αιχμαλώτισαν όσους βρίσκονταν εκεί. Τότε οι γυναίκες που είχαν καταφύγει στο βράχο προτίμησαν αντί της ατίμωσης και της αιχμαλωσίας να ρίξουν τα παιδιά τους στο γκρεμό και στη συνέχεια να ριχτούν κι αυτές.

Τα γεγονότα του Ζαλόγγου από τη ματιά ξένων περιηγητών και ιστοριογράφων

Περιληπτική αναφορά στη θυσία των Σουλιωτισσών στο Ζάλογγο έκαναν ο Πρώσος περιηγητής και διπλωμάτης J.Bartholdy στο βιβλίο του “Voyage en Grece”, Paris 1807 και ο Άγγλος στρατιωτικός και περιηγητής William Martin Leake στο έργο του “Travels in Northern Greece”, London, 1835. Εκτενέστερα παρουσίασε τα γεγονότα ο Γάλλος ιστορικός, ακαδημαϊκός και φιλέλληνας C. Fauriel ( “Chants populaires de la Grece modern”, Paris 1824 – 1825, τ. Α΄, σ.σ. 277 – 278). Έγραψε «για το χορό του Ζαλόγγου»:
«[.] Εξήντα γυναίκες, βλέποντας πως στο τέλος θα σκοτώνονταν οι δικοί τους, μαζεύονται σ’ ένα απότομο ψήλωμα στον γκρεμό. [.]. Εκεί αναλογίζονται τι έχουν να κάνουν, για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων που τους φαντάζονται κι όλας να τις κυνηγούν. Αυτή η απελπισμένη συζήτηση στάθηκε σύντομη και η απόφαση που ακολούθησε ήταν ομόγνωμη.
Οι περισσότερες απ’ αυτές τις γυναίκες ήταν μητέρες, αρκετά νέες, και είχαν μαζί τα παιδιά τους, άλλες στο βυζί ή στην αγκαλιά, άλλες τα κρατούσαν από το χέρι. Η καθεμιά πήρε το δικό της, το φίλησε για τελευταία φορά και το έριξε ή το έσπρωξε, γυρνώντας το κεφάλι, στο διπλανό γκρεμό.
Όταν δεν είχαν πια παιδιά να γκρεμίσουν, πιάστηκαν από τα χέρια και άρχισαν ένα χορό, γύρω – γύρω, όσο πιο κοντά γινόταν στην άκρη του γκρεμού και η πρώτη απ’ αυτές, αφού χόρεψε μια βόλτα, φτάνει στην άκρη, ρίχνεται και κυλιέται από βράχο σε βράχο ως κάτω στο φοβερό βάραθρο. Ωστόσο ο κύκλος ή ο χορός συνεχίζει να γυρνάει και σε κάθε βόλτα μια χορεύτρια αποκόβεται με τον ίδιο τρόπο ως την εξηκοστή».
Δέκα χρόνια νωρίτερα από τον Fauriel ο Χριστόφορος Περραιβός έκανε μνεία στο «χορό του Ζαλόγγου» στο έργο του «Ιστορία του Σουλίου και της Πάργας», έκδοση δευτέρα, Βενετία, 1815. Έγραψε: « Αι γυναίκες [.] βλέπουσαι ταύτην την κτηνώδη περίστασιν (= την επίθεση των Τουρκαλβανών) εσυνάχθησαν έως εξήκοντα επάνω εις έναν πετρώδη κρημνόν. Εκεί εσυμβουλεύθησαν (= συζήτησαν) και απεφάσισαν ότι καλύτερα να ριφθούν κάτω από τον κρημνόν διά να αποθάνουν, πάρεξ να παραδοθούν διά σκλάβες εις χείρας των Τούρκων. Όθεν αρπάξασαι με τας ιδίας των χείρας τα άκακα και τρυφερά βρέφη, τα έρριπτον κάτω εις τον κρημνόν. Έπειτα αι μητέρες πιάνοντας η μία με την άλλη τα χέρια τους άρχισαν και εχόρευαν, χορεύουσαι δε επηδούσαν ευχαρίστως μία κατόπιν της άλλης από τον κρημνόν [.]».
Εκτενή αναφορά στο ιστορικό γεγονός έκανε και ο Σπ. Αραβαντινός στο έργο του « Ιστορία Αλή πασά του Τεπελενλή», Αθήναι 1895. «[.] Την πρωίαν της 16ης Δεκεμβρίου εφάνη πολυάριθμον σώμα Αλβανών υπό τον Μπεκήρ Τζογαδώρον επερχόμενον. Οι Σουλιώται κατώρθωσαν να αποκρούσωσι τας εφόδους του εχθρού την 16ην και 17ην Δεκεμβρίου. Τη επιούση (= την επόμενη μέρα) ο μεν Κουτσονίκας και οι περί αυτόν παρεδόθησαν εις τον Μπεκήρ, εκ δε των λοιπών 56 γυναίκες και 13 άνδρες κατέφυγον εις τον παρακείμενον και συνδεόμενον τη μονή απότομον και κρημνώδη βράχον, πάντες δε οι άλλοι οπλίται ξιφήρεις υπό τον Κίτσον Μπότσαρην διέσχισαν περί λύχνους αφάς τας τάξεις των πολιορκητών και διεσώθησαν εξ αυτών εκατόν τεσσαράκοντα επτά [.], αι δε επί του βράχου καταφυγούσαι εν χορώ έπεσαν η μία μετά την άλλην εις το χαίνον υπό τους πόδας αυτών βάραθρον, αφ’ ου κατεκρήμνισαν πρώτον εν αυτώ τα ίδια τέκνα, όσα έφερον εις τας αγκάλας».
Η τελευταία ιστορική πηγή, παρά το γεγονός ότι γράφηκε ενενήντα περίπου χρόνια μετά τη θυσία των Σουλιωτισσών στο Ζάλογγο, είναι αξιόπιστη, γιατί ο συγγραφέας, όπως έγραψε και στον τίτλο του έργου του, στηρίχτηκε σε ανέκδοτο έργο του πατέρα του Παναγιώτη Αραβαντινού, ο οποίος ήταν σχεδόν σύγχρονος με τα γεγονότα του Ζαλόγγου και παράλληλα ανάλωσε τη ζωή του συγκεντρώνοντας ιστορικές πηγές και συνθέτοντας βιβλία για την ιστορία των ηπειρώτικων περιοχών.


ΛΑΒΑΡΟ 21
http://www.lavaro21.gr/2017/12/16/16-dekemvriou-1803-o-choros-tou-zalongou-2/ 

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2020

AEGEAN BOAT REPORT : ΟΙ ΣΟΜΑΛΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΜΚΟ ΠΟΥ ΥΜΝΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ


Πριν τρεις ημέρες η Aegean Boat Report ανακοίνωσε ότι «Δεν είμαστε, δεν ήμασταν και δεν θα είμαστε ποτέ, μέρος κανενός δικτύου διακίνησης ανθρώπων». Η απάντηση της ΜΚΟ ήρθε ως αντίδραση στις καταγγελίες Μηταράκη για συνεργασία τουρκικών αρχών και συγκεκριμένης ΜΚΟ με σκοπό τη διακίνηση μεταναστών.

Η Aegean Boat Report που δηλώνει ότι είναι μια "μικρή" πλην αθώα οργάνωση κάνει λόγο για «αβάσιμη και σκόπιμα παραπλανητική επίθεση» του υπουργού. Τα δεδομένα μάλλον δείχνουν ότι έχει ένοχη δράση, η οποία, μάλιστα. έχει εξασφαλίσει και μιντιακή στήριξη στην Ελλάδα. Η εν λόγω ΜΚΟ δηλώνει "εμβρόντητη" από το γεγονός ότι «βρέθηκε στο επίκεντρο μιας απρόκλητης και εσκεμμένα παραπλανητικής επίθεσης». Είναι απορίας άξιον, πάντως, γιατί η συγκεκριμένη ΜΚΟ βγήκε αμέσως να απαντήσει, ενώ ούτε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, ούτε κανείς άλλος την κατονόμασε.

Η οργάνωση στην ανακοίνωσή της ζητάει από τον υπουργό να σταματήσει τις αβάσιμες κατηγορίες και ότι «αν επιθυμεί να συνεχίσει να μας κατηγορεί ότι ενεργήσαμε με λανθασμένο ή παράνομο τρόπο, θα τον συμβουλεύαμε να παρουσιάσει κάτι περισσότερο από ένα μικρό αριθμό προσφύγων που ισχυρίζονται ότι οι διακινητές στην Τουρκία γνωρίζουν το όνομα Aegean Boat Report και τους λένε ότι, αν επικοινωνήσουν μαζί μας, θα τους δώσουμε στεγνά ρούχα κι ένα μπουκαλάκι νερό».

Στην πραγματικότητα, η οργάνωση επιχειρεί να απομειώσει τους ισχυρισμούς των Σομαλών μεταναστών, οι οποίοι εισήλθαν στην Ελλάδα και κατέθεσαν συγκεκριμένα στοιχεία που συνδέουν την Aegean Boat Report με το δίκτυο των Τούρκων διακινητών. Και επειδή δεν μπορεί να αμφισβητήσει συγκεκριμένες καταθέσεις, στην πραγματικότητα εμμέσως ομολογεί, μιλώντας για μικρό αριθμό καταθέσεων, λες και απαιτούνται εκατοντάδες για να προκύψει ενοχοποίηση.

O τρόπος δράσης της συγκεκριμένης ΜΚΟ δείχνει μια εχθρότητα προς τις ελληνικές αρχές και αντίθετα μια προς την Τουρκία. Μονίμως καταγγέλλει το Λιμενικό ότι επιχειρεί να πνίξει τους μετανάστες, ενώ οι Τούρκοι είναι αυτοί που τους σώζουν! Τέτοια αντιστροφή της πραγματικότητας δεν πηγάζει, βέβαια, από το ενδιαφέρον της για τους μετανάστες. Είναι η ίδια η συμπεριφορά της που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Aegean Boat Report παίζει συγκεκριμένο ρόλο.

Ας μιλήσουμε, όμως, με γεγονότα. Πως είναι δυνατόν η εν λόγω ΜΚΟ να δημοσιεύει φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μέσα σε σκάφη της τουρκικής Ακτοφυλακής; Τις έχουν τραβήξει μέλη της, ή τις έχει πάρει από τους Τούρκους; Παρατηρείστε παρακάτω φωτογραφίες τις ΜΚΟ που δείχνουν τους καλούς Τούρκους να διασώζουν!

ΠΩΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ''ΑΔΕΙΑΣΕ'' ΤΟ ΥΠΕΞ - Η ΑΘΕΑΤΗ ΖΗΜΙΑ


Του Σταύρου Λυγερού

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Τουρκία μόνο έκπληξη δεν ήταν. Στις 27 Νοεμβρίου δημοσίευσα αποκλειστικό το ρεπορτάζ "Τι είπαν για Τουρκία οι ΥΠΕΞ της ΕΕ – Ο ελιγμός Γερμανίας και Ισπανίας". Στις 2 Δεκεμβρίου δημοσίευσα δεύτερο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Μας ετοιμάζουν ψυχρολουσία στη Σύνοδο Κορυφής – Όλο το παρασκήνιο". Τέλος, στις 9 Δεκεμβρίου, δημοσίευσα το τρίτο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Σύνοδος Κορυφής: Η άγνωστη συνάντηση των Βρυξελλών – Όλο το διπλωματικό παρασκήνιο".

Αναφέρω όλα τα παραπάνω όχι για να "ευλογήσουμε τα γένια μας", αλλά για να δείξω ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κινήθηκε στις ράγες που είχαν στρώσει από κοινού το Βερολίνο και το δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ, με τις ευλογίες της Μαδρίτης και της Ρώμης. Αν και όλα τα κράτη-μέλη συμφώνησαν απολύτως ότι η Τουρκία είναι παραβάτης και επιδίδεται σε επιθετική ρητορική, περιορίσθηκαν –όπως είχα προβλέψει με βάση τα παραπάνω ρεπορτάζ– σε ανώδυνα μέτρα.

Πριν αναφερθώ στις κυρώσεις-χάδι, είναι απαραίτητο να υπογραμμισθεί μία κραυγαλέα παλινωδία της ελληνικής διπλωματίας. Πριν από μερικές ημέρες –όπως είχα αποκαλύψει στα προαναφερθέντα ρεπορτάζ– ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Δεμίρης είχε με εντολή του υπουργού δώσει εντολή στους Έλληνες πρεσβευτές στα κράτη-μέλη να προβούν σε διάβημα με σκοπό να παρουσιάσουν τις θέσεις της Αθήνας εν όψει της Συνόδου Κορυφής.

Ο πρωθυπουργός "αδειάζει" το ΥΠΕΞ

Ο πρωθυπουργός "άδειασε" την ελληνική διπλωματική υπηρεσία, καθιστώντας την εκ των πραγμάτων αναξιόπιστη. Αυτό όχι μόνο στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων, που άκουγαν τα εντελώς αντίθετα από τους Έλληνες πρεσβευτές, αλλά και στα μάτια κρατών της περιοχής, με τα οποία η Ελλάδα έχει αναπτύξει ειδικές σχέσεις συνεργασίας, όπως η Αίγυπτος, τα Εμιράτα, η Ιορδανία και το Ισραήλ. Κατά την ίδια πηγή, τα κράτη αυτά, από κοινού με την Ελλάδα, προσανατολίζονταν να μποϊκοτάρουν την πολυμερή διάσκεψη, που προωθεί το Βερολίνου μέσω της ΕΕ.


https://slpress.gr/ethnika/pos-sti-synodo-o-mitsotakis-quot-adeiase-quot-to-ypex-i-atheati-zimia/

Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020

Η ΑΓΚΥΡΑ «ΠΑΤΑΕΙ» ΣΕ ΙΣΧΥΡΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ


Του Σάββα Καλεντρίδη

Επειδή γράφονται και ακούγονται πολλά, θα καταθέσουμε κι εμείς τις απόψεις μας για τη στάση που τηρεί η Τουρκία απέναντι στην Ε.Ε.

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι η Τουρκία δεν φοβάται ότι θα της επιβληθούν σοβαρές κυρώσεις εναντίον της, κυρίως για τρεις λόγους:

Πρώτον, ο παράγοντας Γερμανία, παρά την αλλαγή του κλίματος στα κόμματα και στην κοινωνία, παραμένει αμετακίνητος στη θέση ότι η επιβολή σοβαρών κυρώσεων στην Τουρκία θα την απομακρύνει ακόμα περισσότερο από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, κάτι που για γεωπολιτικούς λόγους δεν είναι προς το συμφέρον της Δύσης και της Γερμανίας.

Δεύτερον, ο παράγοντας Ιταλία, προκειμένου να εξυπηρετήσει δικά του γεωπολιτικά συμφέροντα (κυρίως στη Λιβύη), στην ουσία συμπλέει με την Τουρκία. Σε αυτό τη βοηθά και η απραξία της Ελλάδας, που δεν φρόντισε να έχει ισχυρή παρουσία στη Λιβύη, ώστε να καταστεί ένας αξιόπιστος σύμμαχος της Ιταλίας, απέναντι στην τουρκική παντοκρατορία στη δυτική Λιβύη, στην ελληνορωμαϊκή Τριπολίτιδα.

Έτσι η Ιταλία αναγκάστηκε να συμπορευτεί με την Τουρκία στη Λιβύη, με αποκορύφωμα την υπογραφή της πρόσφατης αμυντικής συμφωνίας με την κυβέρνηση Σαράζ, που είναι ενεργούμενο της Τουρκίας.

Προφανώς η συμφωνία αυτή, που δεν θα υπέγραφε ο Σαράζ, αν δεν άναβε το πράσινο φως από την Αγκυρα, είναι το αντίδωρο του Ερντογάν στον Κόντε και τον Ντι Μάιο για την υποστήριξη που θα έχει η Τουρκία στις Βρυξέλλες στη Σύνοδο Κορυφής. Στα παραπάνω καλό είναι να προσθέσουμε τα 21 δισ. ευρώ των ιταλικών τραπεζών, τα οποία είναι επενδεδυμένα στην Τουρκία και τις εξαγωγές όπλων, που αποτελούν το 14% του συνόλου των ιταλικών εξαγωγών στον τομέα αυτόν.

Τρίτον, ο παράγοντας Ισπανία, προκειμένου να προστατέψει τα συμφέροντα των ισπανικών τραπεζών, οι οποίες είναι εκτεθειμένες στις τουρκικές σε ποσό 64 δισ. ευρώ, δεν θα συμφωνήσει σε κυρώσεις που θα οδηγήσουν σε κατάρρευση την τουρκική οικονομία, άρα και τις τουρκικές τράπεζες, οι οποίες θα συμπαρασύρουν την ισπανική τράπεζα BBVA και την ασφαλιστική MAPFRE.

Τέταρτον, να προσθέσουμε τη Μάλτα, που είναι η βάση των ναυτιλιακών εταιριών των οικογενειών Ταγίπ Ερντογάν και Μπιναλί Γιλντιρίμ, οι οποίες είναι τέτοιου μεγέθους, που μπορεί να εξαγοράσουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση μαζί. Αρα, είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να αναμένουμε στήριξη σε κυρώσεις από τη Βαλέτα.

Πέμπτον, η Ουγγαρία και η Φινλανδία, χώρες που έχουν συγγενικούς δεσμούς με την Τουρκία, επηρεάζονται σε κάποιο βαθμό από την Αγκυρα και αυτό ίσως επηρεάσει τη στάση τους στη Σύνοδο.

Άρα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η Τουρκία, έχοντας εξασφαλίσει ότι δεν θα υποστεί σοβαρές κυρώσεις, που θα ήταν δυνατόν να οδηγήσουν σε κάμψη την οικονομία της, εκ του ασφαλούς σκληραίνει τη στάση της απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα, εγγράφοντας ταυτοχρόνως υποθήκες στην ανατολική Μεσόγειο, στο Λιβυκό Πέλαγος και στο Αιγαίο.

Με βάση τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι είναι δυνατόν να δούμε κάποιες κυρώσεις ή πρόθεση επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία στη Σύνοδο Κορυφής στις 10/11 Δεκεμβρίου, οι οποίες όμως δεν πρόκειται να πλήξουν την οικονομία της ούτε να κάμψουν την επιθετικότητά της.

Ασφαλώς, ο πολιτικός συμβολισμός των κυρώσεων θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ, αφού η Τουρκία, πέραν της επιβολής διά της ισχύος, αναζητεί εναγωνίως πολιτική στήριξη στα σχέδιά της στην Κύπρο, στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Και θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι, αν επιβληθούν κυρώσεις για πράξεις και ενέργειές της στις προαναφερθείσες περιοχές, αυτό θα είναι πλήγμα στα σχέδιά της.

Τα παραπάνω δείχνουν τον δρόμο και τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα: Αναζήτηση έμπρακτης πολιτικής στήριξης για την επιβολή κυρώσεων και αύξηση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας μας, με εύστοχα εξοπλιστικά προγράμματα και αξιόπιστες στρατιωτικές συμμαχίες.

Τέλος, θα περιμένουμε έναν Ελληνα πρωθυπουργό και έναν υπουργό Εξωτερικών να θέσουν το θέμα της υποκρισίας της Τουρκίας, η οποία από τη μια πλευρά απαιτεί πολιτική ισότητα για τους 200.000 Τουρκοκύπριους και από την άλλη χώνει στα τουρκικά μπουντρούμια τους πολιτικούς ηγέτες των Κούρδων κατά χιλιάδες, αρνούμενη την παραχώρηση των βασικών τους δικαιωμάτων.


NEWSBREAK


ΑΚΟΥΣΙΑ ΒΛΑΚΕΙΑ η ΕΚΟΥΣΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ


Του Αλκιβιάδη Κεφαλά
Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Τo μηδενικό ειδικό βάρος της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η συνειδητή και διαρκής υποχώρηση στα εθνικά θέματα -μέσω της σιωπηλής παραχώρησης δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο στην Τουρκία-, η παράδοση των κλειδιών της χώρας στην εχθρική Γερμανία, οι λανθασμένες στρατηγικές αποφάσεις και κυρίως ο μονομερής αφοπλισμός της χώρας, παρά το γεγονός ότι η τουρκική εχθρότητα προς τον Ελληνισμό έχει παγιωθεί ως κρατική ιδεολογία από το 1996, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα αναφορικά με την αποτελεσματικότητα και τη διάθεση του πολιτικού συστήματος και των ελίτ να υπερασπιστούν τα σύνορα της χώρας και τον Ελληνισμό.

Οι πράξεις υπεράσπισης δεν αποτελούν αναχρονιστική πραγματικότητα, αλλά, αντιθέτως, ο βαθμός προστασίας της χώρας και η προώθηση των ιδεολογικών συνιστωσών του Ελληνισμού έχουν άμεσες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις στην επιβίωση των Ελλήνων. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι υπάρχει μια κρατική, πολιτική και κοινωνική εγγενής αδυναμία λήψης στρατηγικών αποφάσεων και κατανόησης κινδύνων επί τη βάσει της λογικής και του ορθολογισμού, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί μια μη αναστρέψιμη βλάβη στα συμφέροντα της χώρας. Είναι πλέον κατανοητό ότι η μετατροπή της χώρας σε απέραντη δυστοπία μέσω του εκούσιου μετασχηματισμού της σε γερμανικό προτεκτοράτο είναι το αποτέλεσμα διαχρονικών ανορθολογικών αποφάσεων, που σε πρώτη ανάγνωση θέτει εύλογα ερωτήματα για την ποιότητα της εγκεφαλικής λειτουργίας των λαμβανόντων τις αποφάσεις.

Αυτό όμως που δεν μπορεί να απαντηθεί με βεβαιότητα είναι εάν η τραγική θέση της χώρας είναι το αποτέλεσμα μιας πανδημίας βλακείας, ο ιός της οποίας προσβάλλει επιλεκτικά το ελληνικό DNA, ή είναι συνέπεια μιας συστηματικής διαφθοράς, η οποία συσχετίζει τις επιζήμιες στρατηγικές αποφάσεις με το μέγεθος του χρηματισμού των ελίτ από τρίτες, εχθρικές χώρες. Ανάλογοι προβληματισμοί υπάρχουν και στις ΗΠΑ. Παραβλέποντας την προσβολή των Αμερικανών πολιτικών από τον ιό της βλακείας, όπως στην Ελλάδα, ο πρώην βουλευτής του Τέξας John Rattcliffe ερμηνεύει τη μαζική μεταφορά τεχνολογίας και εργοστασίων από τις ΗΠΑ στην Κίνα ως το αποτέλεσμα ενός «μαζικού επηρεασμού» των νομοθετικών σωμάτων και των πολιτικών των ΗΠΑ από την Κίνα, δηλαδή ενός άμεσου ή έμμεσου μαζικού χρηματισμού και διαφθοράς των αμερικανικών ελίτ. Το φαινόμενο του χρηματισμού των πολιτικών ελίτ στην Ελλάδα είναι βαθιά ριζωμένο στη χώρα.

Ο Κόμπτον Μακένζι, ναυτικός ακόλουθος της Βρετανίας στην Ελλάδα την εποχή του Διχασμού, στο βιβλίο του «Ελληνικές μνήμες» περιγράφει με λεπτομέρειες τον χρηματισμό των βενιζελικών πολιτικών από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες. Ο ύπατος αρμοστής της Ιωνίας και στενός συνεργάτης του Βενιζέλου, Αριστείδης Στεργιάδης, φυγαδεύτηκε από τη Σμύρνη με αγγλικό αντιτορπιλικό την προηγουμένη της εισόδου των τουρκικών στρατευμάτων στην πόλη, εγκαθιστάμενος στη Νίκαια της Γαλλίας. «Ο Στεργιάδης και ο Αγγλος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού Τάλμποτ εκ των παρασκηνίων είχαν μια απίστευτη δύναμη, που την εφάρμοζαν ανελέητα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις σε εθνικό, πολιτικό, κοινωνικό ή οικονομικό επίπεδο.

Κοινός παρονομαστής των ενεργειών τους ήταν η προσήλωσή τους στον άξονα της μυστικής βρετανικής πολιτικής και στα υποκρυπτόμενα πίσω απ’ αυτήν τεράστια οικονομικά συμφέροντα μιας ομάδας Αγγλων κεφαλαιούχων (Χάμπρο και Σία), οι οποίοι διαχρονικά, από την εποχή που η Ελλάδα απέκτησε την ανεξαρτησία της, είχαν επιτύχει να μονοπωλούν την οικονομική επιρροή τους μέσα από αλλεπάλληλα δάνεια και επαναληπτικούς ανατοκισμούς» (Δημοσθένης Κούκουνας, «Λαβύρινθος», τ. 41, Νοέμβριος 2006). Ανάλογοι προβληματισμοί υπάρχουν και για τα κίνητρα των πολιτικών πρωταγωνιστών που κράτησαν στα χέρια τους τα ηνία της χώρας μετά τη Μεταπολίτευση.

Η αριστοτελική λογική επιβάλλει ότι η είσοδος της χώρας στα Μνημόνια με μόλις 120% δημόσιο χρέος, η φτωχοποίηση και η λεηλασία της, η διάσωση των γαλλογερμανικών τραπεζών και η καταστροφή του συνταξιοδοτικού μέσω του PSI, η εγκατάλειψη της Κύπρου στο έλεος των Τούρκων, καθώς και του ενιαίου αμυντικού δόγματος, η μετατροπή της χώρας σε μόνιμο καταυλισμό τζιχαντιστών και Τουρκμένων με τα χρήματα των βαριά φορολογούμενων και ληστευόμενων πολιτών, οι δηλώσεις περί «επιζήμιου νατιβισμού» (που επιχειρούν να δικαιώσουν την εθνογραφική αλλοίωση της χώρας), η ακύρωση της στρατηγικής συμμαχίας με τη Γαλλία, η επί 40 χρόνια παραβίαση του θαλάσσιου, εναέριου και χερσαίου ελληνικού χώρου χωρίς αντίδραση, η παράδοση του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας, οι δηλώσεις πολιτικών, του τύπου «οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα», η αποβιομηχανοποίηση, η διάλυση της αμυντικής βιομηχανίας και η νομοθετική επιβολή του αφοπλισμού από τον γνωστό «μεγαλόστομο δήθεν» είναι πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν από άτομα που είτε έχουν προσβληθεί από τον ελληνικό ιό της βλακείας είτε έχουν καθοδηγηθεί από μυστικές υπηρεσίες εχθρικών χωρών.


ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΤΣΑΜΑΤΩΝ ΛΙΓΝΗΤΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


Του Χρήστου Μαλτέζου
Δρ.Χημικού ΕΚΠΑ, Indiana University (IU) και Pennsylvania State University (PSU) 
Δίδαξε αναλυτική χημεία- επικεφαλής αξιολογητής συστημάτων Διαχείρισης Ποιότητας.

Το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (Master Plan) για τις λιγνιτικές περιοχές της δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 2 Οκτωβρίου 2020 και παρέμεινε ανοικτό σε σχόλια έως τις 10 Νοεμβρίου 2020. Στο σχέδιο αυτό δεν υπάρχει αναφορά στην αξιοποίηση υποδομών των λιγνιτικών ατμοηλεκτρικών σταθμών, εκτός του ερωτήματος: «Ποιες είναι οι υπάρχουσες και επικείμενες υλικές και ψηφιακές υποδομές; Πώς μπορούν να συνδράμουν την ανάπτυξη;» (Παράρτημα 1, σ.25).

Το κόστος διαχείρισης και απόσυρσης των υλικοτεχνικών δομών εκτιμάται ότι θα υπερβεί τα 2.5 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα δισ. ευρώ που έχει δαπανήσει η ΔΕΗ σε περιβαλλοντικές αναβαθμίσεις των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού, όπως τα ηλεκτροστατικά φίλτρα για αιωρούμενη τέφρα. Ποιες είναι αυτές οι υλικοτεχνικές δομές (κτίρια, εξοπλισμός, μηχανές, κλπ), φαίνεται από την παρακάτω συνοπτική καταγραφή.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



ἐπισταμένους πρὸς εἰδότας ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ
ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ
ο
ἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν. –

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9AYAjQboFh1_5M3bFMvoiwdv6qY5bDyiuBuwvPV3Yjtp1ZG3BAXNnY5CWdpxeWu7FvNRIyWEpe_RHBqBZHx93XDCYKW4LJe3j_4jgmwduvaKGVqaTsCSNu7bWjJSewd6rxVoBPh5kloo/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters