ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΤΣΕΣΟΝ

Η συνέχιση των συνομιλιών και η μη αποδοχή του σχεδίου 2 από την Ελλάδα και την Τουρκία οδήγησαν τον Άτσεσον στην υποβολή του τελικού του σχεδίου, το οποίο αποτελείτο από
15 σημεία. Σ' αυτά περιλαμβάνονταν τα ακόλουθα:
• Άμεση ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και αναγνώριση της ελληνικής κυριαρχίας.
• Ορίζετο ως υπουργός ο Γενικός Διοικητής ο οποίος θα ήταν μέλος της ελληνικής κυβέρνησης.
• Η βάση προς την Τουρκία θα εκμισθώνετο για 50 χρόνια και η έκτασή της δε θα υπερέβαινε το 4,5% του εδάφους της Κύπρου. Τα κυριότερα ελληνικά χωριά θα εξαιρούντο της περιοχής και στην υπό εκμίσθωση περιοχή αναγνωρίζετο η ελληνική κυριαρχία.
• Οι επαρχίες της Κύπρου δε θα υπερέβαιναν τις οκτώ και σε δύο από αυτές θα διορίζονταν Τουρκοκύπριοι έπαρχοι.
• Εδημιουργείτο θέση Συμβούλου επί Μουσουλμανικών Υποθέσεων.
• Για τους Τουρκοκυπρίους καθορίζετο ειδικό μειονοτικό καθεστώς ανάλογο με αυτό της δυτικής Θράκης.
• Μόνιμα εγκατεστημένος στην Κύπρο εκπρόσωπος του ΟΗΕ θα επέβλεπε την εφαρμογή του μειονοτικού καθεστώτος.
• Αναγνώριση στην Ελλάδα και την Τουρκία του δικαιώματος ατομικών προσφυγών, βάσει της Σύμβασης της Ρώμης για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
• Εδημιουργείτο κοινό αμυντικό όργανο Ελλάδας και Τουρκίας για συνεργασία στο στρατιωτικό, πολιτικό και τουριστικό τομέα.
• Η Τουρκία θα αναλάμβανε την υποχρέωση να δεχθεί την επανεγκατάσταση των απελαθέντων από την Κωνσταντινούπολη και άλλες τουρκικές πόλεις Ελλήνων, καθώς και να τηρήσει τις διεθνείς της υποχρεώσεις για την Ίμβρο και την Τένεδο.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΘΗΚΑΜΕ...


Εστάλει απο τον Κωνσταντίνο Δημητριάδη

ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΕΣ ΣΕ Β.ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ - ΑΝΑΤΙΝΑΞΑΝ ΜΝΗΜΕΙΟ ΗΡΩΟΣ – Η ΑΚΣΕΝΕΡ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ

ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ συντονισμένων πυρῶν ἀπό Τούρκους καί Ἀλβανούς ἐξτρεμιστές εὑρίσκεται ὁ Ἑλληνισμός. Τουλάχιστον γιά πρώτη φορά μετά πολλά χρόνια ὑπῆρξε ἀντίδρασις ἀπό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν. Ἀναφερόμεθα στήν ἐνέργεια κάποιων θρασυδείλων Ἀλβανῶν, οἱ ὁποῖοι στήν Κρανιά τῆς Φοινίκης ἀνατίναξαν τό μνημεῖο τοῦ ἥρωος τῆς Βορείου Ἠπείρου Θύμιου Λώλη, ἑνός ὁπλαρχηγοῦ γιά τόν ὁποῖο θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ἐγεννήθη μέ τό ὅπλο στό χέρι καί πέθανε μέ τό ὅπλο στό χέρι.

Πολεμοῦσε τούς Τούρκους στίς ἀρχές τοῦ περασμένου αἰῶνος μαχόμενος γιά τήν ἐλευθερία τῆς Βορείου Ἠπείρου, καί παρά τήν ἡλικία του κατά τήν δεκαετία τοῦ ’40 ἔδιδε ἀκόμη μάχες. Κατά τῶν Γερμανῶν, κατά τῶν Ἀλβανῶν καί κατά τῶν ξενοκίνητων κομμουνιστῶν.

Εὐτυχῶς αὐτήν τήν φορά ἡ Ἀθήνα ἀντέδρασε. Τόν ἀποτροπιασμό του ἀλλά καί τήν ἀνησυχία του ἐξέφρασε τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, καταδικάζοντας τήν πράξη τῶν Ἀλβανῶν. Το ΥΠΕΞ τονίζει: «Μέ τή σταθερή θέση, ὅτι προκλήσεις ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Μειονότητας καί, ἐν τέλει, ἔναντι τῶν ἑλληνοαλβανικῶν σχέσεων, θά πρέπει νά τυγχάνουν ἄμεσης διερεύνησης καί διαλεύκανσης, μέ ἀπόδοση τῶν δραστῶν στήν δικαιοσύνη, ἀναμένουμε τίς δέουσες ἐνέργειες τῆς ἀλβανικῆς πλευρᾶς, τό συντομότερο, πρός ἀποκατάσταση τοῦ αἰσθήματος ἀσφάλειας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Μειονότητας». Καί καταλήγει μέ τήν προειδοποίηση, ὅτι «τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν καί ἡ Ἑλληνική Πρεσβεία, καθώς καί οἱ Προξενικές μας Ἀρχές στήν Ἀλβανία, παρακολουθοῦν στενά τήν ὑπόθεση».

Τήν ἴδια στιγμή, ὅμως, οἱ Ἕλληνες τῆς Βορείου Ἠπείρου καταγγέλλουν τήν «ὀλιγωρία τῶν διωκτικῶν ἀρχῶν νά ἐντοπίσουν τούς αὐτουργούς τῆς βεβήλωσης τοῦ Μνημείου τοῦ Θύμιου Λώλη». Ἡ Ἕνωσις Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ΟΜΟΝΟΙΑ ἔχει ἤδη ἀναλάβει πρωτοβουλία γιά τήν ἀνέγερση ἀξιοπρεποῦς νέου μνημείου. Νά σημειωθεῖ ὅτι πρίν ἀπό λίγους μῆνες τό μνημεῖο τοῦ ὁπλαρχηγοῦ Λώλη εἶχε δεχθεῖ τήν ἐπίθεση βανδάλων, πού μέ σφυριά καί βαριοποῦλες τοῦ προξένησαν φθορές. Τότε δέν ὑπῆρξε ἀντίδρασις ἀπό τήν ἐπίσημη Ἑλλάδα, καί οἱ Ἀλβανοί ἀποθρασύνθηκαν. Χθές οἱ Ἀλβανοί κτύπησαν μέ ἐκρηκτικά.

«Τό Μνημεῖο καταστράφηκε ὁλοσχερῶς, ἀλλά πέραν τούτου ἡ ὀργανωμένη ὁμάδα πού ἔδρασε θέλησε νά στείλει καί τό μήνυμα, ὅτι δρᾶ μέ τίς μεθόδους τῆς τρομοκρατίας» τονίζει σχετικῶς ἡ ΟΜΟΝΟΙΑ.

Καί ἐνῶ ἡ ἑλληνική μειονότης στήν Βόρειο Ἤπειρο χειμάζεται ἀπό τήν ἀλβανική ἐπιθετικότητα, ἡ μουσουλμανική μειονότης τῆς Θράκης εὐημερεῖ. Ἀντί ὅμως νά τό ἐκτιμοῦν αὐτό κάποια ἐνεργούμενα τῆς Ἀγκύρας, προβαίνουν στίς δικές τους προκλήσεις. Χαρακτῆρα ἐθνικῆς συνεγέρσεως θέλησαν νά δώσουν κάποιοι κατευθυνόμενοι μειονοτικοί στήν ἐκδήλωση μνήμης γιά τήν συμπλήρωση 24 ἐτῶν ἀπό τόν θάνατο –σέ τροχαῖο δυστύχημα– τοῦ διατελέσαντος βουλευτοῦ Ἀχμέτ Σαδίκ. Νά θυμίσουμε ὅτι ὁ Σαδίκ, τήν ἐκλογή τοῦ ὁποίου ἐπέτρεψε τό 1989 ὁ ἀνόητος ἐκλογικός νόμος τοῦ Μένιου Κουτσόγιωργα, πού εἶχε καταδικάσει καί τήν χώρα σέ ἀκυβερνησία ἑνός περίπου ἔτους, εἶχε σκοτωθεῖ ὅταν τό αὐτοκίνητο πού ὁδηγοῦσε ὁ ἴδιος ξέφυγε ἀπό τήν πορεία του καί συγκρούσθηκε μέ τρακτέρ. Κανένα περιθώριο γιά συνωμοσιολογίες. Καί ὅμως κάποιοι θέλουν νά τόν ἀναγάγουν σέ «ἐθνικό ἥρωα». Γι’ αὐτό καί ἔχει προσκληθεῖ ἡ ἐπί κεφαλῆς τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικιστικοῦ κόμματος Μεράλ Ἀκσενέρ. Ἡ ἴδια, ὑπό τήν ἰδιότητα τῆς ἀντιπροέδρου τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, εἶχε εὑρεθεῖ στήν Θράκη καί τό 2013, τότε γιά τά 18 χρόνια ἀπό τόν θάνατο τοῦ Σαδίκ. Καί κατά τρόπο ἀνοίκειο εἶχε ἐπισκεφθεῖ ὅλες τίς αὐτοαποκαλούμενες «τουρκικές» ἑνώσεις τῶν μουσουλμάνων τῆς περιοχῆς.

Σήμερα τό ἀπόγευμα ἔχει προγραμματισθεῖ ἰσλαμική προσευχή στόν τάφο τοῦ Σαδίκ, καί ἐν συνεχεία δεῖπνο θά παραθέσει τό μειονοτικό κόμμα DEB στά κεντρικά γραφεῖα του στήν Κομοτηνή. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι στήν πρόσκληση πού ἔχει ἀποστείλει τό προαναφερθέν κόμμα μεταξύ ἄλλων ἀναφέρεται: «Μπορεῖ σωματικά νά τόν χάσαμε (Σ.Σ. τόν Ἀχμέτ Σαδίκ), ἀλλά ἐμεῖς δείχνουμε στόν κόσμο πώς οἱ ἰδέες του ζοῦνε σωματικά στίς καρδιές μας καί ἐμεῖς βαδίζουμε στόν δρόμο πού ἐκεῖνος χάραξε. Ὡς κόμμα DEB καί ὡς τουρκική μειονότητα δυτικῆς Θράκης συνεχίζουμε τόν ἀγῶνα γιά τήν ταυτότητα πού ἔδωσε ἐκεῖνος μέ ὅλη του τήν δύναμη. Εἶναι ἀπόλυτη ἡ πίστη μας, πώς ἡ τουρκική μειονότητα δυτικῆς Θράκης γιά μιά ἀκόμη φορά θά δείξει τήν πίστη της καί θά συρρεύσει στόν τάφο τοῦ ἡγέτη μας δρ. Σαδίκ Ἀχμέτ». Τό DEB καί οἱ μουσουλμάνοι ὀπαδοί του οὐδέποτε καταπιέσθηκαν ἀπό τήν Ἑλλάδα καί οὐδέποτε ἀντιμετώπισαν περιορισμούς στήν τήρηση τῶν ἐθίμων τους καί τήν ἐκτέλεση τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τους. Καί ὅμως κάποιοι ἀπό αὐτούς βυσσοδομοῦν καί θέλουν νά δημιουργήσουν ἑστίες ἐξτρεμισμοῦ.

Γι’ αὐτό ἡ Ἑλλάς πρέπει νά λαμβάνει τά μέτρα της. Ὑπέρ τῶν Ἑλλήνων. Εἴτε κατοικοῦν στήν Θράκη εἴτε στήν Βόρειο Ἤπειρο.

ΕΣΤΙΑ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ ΚΚΕ ΣΚΟΤΩΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Του Παναγιώτη Λιάκου

Η πρώην γ.γ. του ΚΚΕ είπε στη Βουλή: «Ο κ. Κυρανάκης, ένα από τα νεότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και του Κοινοβουλίου, που ψηφίστηκε και ως γραμματεύς, σε κάποια εκπομπή είπε -δεν το άκουσα εγώ προσωπικά, μου ειπώθηκε- ότι δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σκότωνε Ελληνες κατά τη διάρκεια της Κατοχής 1941-1944. Μάλλον ο κ. Κυρανάκης μπέρδεψε το ΕΑΜ και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τον ΕΛΑΣ με τον Τσαούς Αντών, με τους κουκουλοφόρους που υποδείκνυαν ποιοι κομμουνιστές, ποιοι αντιφασίστες πρέπει να σκοτωθούν. Μπέρδεψε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ με τη δράση του ΕΔΕΣ και του Ζέρβα».
Το ΚΚΕ στην Κατοχή ασχολήθηκε κυρίως με το να προετοιμάζει την επιβολή σταλινικού τύπου τυραννίας στην Ελλάδα αμέσως μετά την απελευθέρωσή της.
Για την εξυπηρέτηση αυτού του σχεδίου κατέσφαξε πολλούς Eλληνες και μαυρόντυσε χιλιάδες σπίτια στην πατρίδα μας. Επομένως, για να μην προσβάλλεται η μνήμη των θυμάτων της κόκκινης τρομοκρατίας -και κατά τη διάρκεια των ετών 1943-1944- θα υπενθυμιστούν στην κ. Παπαρήγα μερικά γεγονότα, που αποδεικνύουν ότι ο βουλευτής της Ν.Δ. Κυρανάκης ορθώς τοποθετήθηκε.
α) Δολοφονία συνταγματάρχη Δημητρίου Ψαρρού.Ο Δημήτριος Ψαρρός (γεννήθηκε το 1893 - δολοφονήθηκε 17 Απριλίου 1944) ήταν ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων, της ουκρανικής εκστρατείας (1919) και της Μικρασιατικής Εκστρατείας και μια επική μορφή της ελληνικής αντίστασης κατά των Γερμανών, που δολοφονήθηκε από τους Ελασίτες ούτως ώστε να μη «μονοπωλεί» εκείνος και η αντάρτικη ομάδα του (ΕΚΚΑ - 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων) τις δάφνες της αντίστασης κατά των Γερμανών.
Ο Ψαρρός όσον αφορά τις πολιτικές πεποιθήσεις ήταν βενιζελικός. Το ΚΚΕ δεν ήθελε ο ΕΛΑΣ να έχει «ανταγωνιστές» στον τομέα της αντίστασης.
Από τα τέλη του 1942 διαφαινόταν η ήττα των Γερμανών στον Παγκόσμιο Πόλεμο και το κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας, όπως το έχει χαρακτηρίσει ο Γεώργιος Παπανδρέου, δεν ήθελε να αντιμετωπίσει μετά την απελευθέρωση της χώρας ένοπλους και καλά οργανωμένους αντιπάλους στον αγώνα του για την υπαγωγή της Ελλάδας στο σοβιετικό μπλοκ. 

Το κόμμα «του λαού» κατόρθωσε εν μέσω Κατοχής να σκοτώνει και να τρομοκρατεί πολύ περισσότερους Ελληνες απ' όσους ο κατακτητής

Η πρώην γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα είπε ότι το ΚΚΕ δεν σκότωνε Ελληνες την περίοδο της

Κατοχής.
Ουδέν ψευδέστερον τούτου. Ηδη από το 1943 είχε επιβάλει καθεστώς «κόκκινης τρομοκρατίας» σε πολλές περιοχές της Πελοποννήσου.
Στόχος ήταν το ξεπάστρεμα τμήματος του πληθυσμού προς... σωφρονισμό και παραδειγματισμό των μαζών αλλά και ως μέρος προληπτικών χτυπημάτων κατά της «αντίδρασης».
Στο βιβλίο του Ιωάννη Μπουγά με τίτλο «Τα Ανομολόγητα!Η Τρομοκρατία του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ», το οποίο είχε συνοδεύσει έκδοση της εφημερίδας μας, ο συγγραφέας αναφέρει στη σελίδα 61: «Βασικά χαρακτηριστικά της Κόκκινης Τρομοκρατίας του 1943 ήταν οι συλλήψεις από την ΟΠΛΑ ή τον ΕΛΑΣ, οι ανακρίσεις με ανείπωτη βία, οι φυλακίσεις, τα “λαϊκά δικαστήρια”, οι σαδιστικές εκτελέσεις (συνήθως με μαχαίρι) και η εγκατάλειψη των σορών άταφων στην ύπαιθρο.
Εκτός από μερικές ειδικές περιπτώσεις (π.χ. Μολάοι, αντάρτες Πατριωτικών Οργανώσεων Αντίστασης) από το καλοκαίρι του 1943 μέχρι περίπου τον Απρίλιο του 1944, η Τρομοκρατία του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ εναντίον αμάχων στόχευε μεμονωμένα άτομα.
Ακόμη, εκείνο το διάστημα ήταν σχεδόν κανόνας για την ΟΠΛΑ να αφήνει τα θύματά της σε κοινή θέα και να απαγορεύει για ημέρες την ταφή τους από συγγενείς ή φίλους.
Συχνά, τοποθετούσαν φρουρούς πλησίον των άταφων σωμάτων, ώστε να μην περισυλλεγούν. Προφανώς με εκείνες τις δολοφονίες απέβλεπαν και στον εκφοβισμό του λαού μαζί με την “τιμωρία” των θυμάτων. “Σκότωσε έναν και τρομοκράτησε χίλιους” λέει ένα κινέζικο απόφθεγμα».
Στο ίδιο βιβλίο ο συγγραφέας παραθέτει απόσπασμα από έκθεση* που έγραψε Βρετανός αξιωματικός, σύνδεσμος του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής στην Πελοπόννησο το 1943-44, ο οποίος έγραφε: «...η εκστρατεία τρομοκρατίας που διεξήγαγε το ΕΑΜ τον χειμώνα του 1943-1944 δεν περιορίστηκε στην Αργολίδα. Ενα παρόμοιο κύμα δολοφονιών σάρωσε ολόκληρη την Πελοπόννησο εκείνη την εποχή».
Το μίνι αφιέρωμα στις δολοφονίες Ελλήνων από το ΚΚΕ την περίοδο της Κατοχής συνεχίζεται και αύριο...

*πηγή: PRO HS 5/698 «Report by captain P.M. Fraser on some aspects of the Peloponnese July 1943 - April 1944».

Το ΚΚΕ δεν άφηνε ποτέ τις αμφιβολίες να μπουν εμπόδιο στον δρόμο του. Οποτε αμφέβαλλε, απλά σκότωνε

Η πρώην γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα ισχυρίστηκε ότι το ΚΚΕ δεν σκότωνε Ελληνες την περίοδο της Κατοχής.
Η Ιστορία έχει διαφορετική άποψη από εκείνην. Διαβάζουμε στο βιβλίο του Γιάννη Βούλτεψη*

(1923-2010) που τιτλοφορείται «Συναγωνιστής Ακέλας» (Β΄ έκδοση - συμπληρωμένη, Αθήνα: 1997, εκδόσεις Αλκυών, σελ. 141): «Γενάρης - Φλεβάρης 1944. Χιόνι, χιόνι, χιόνι. Χειμώνας βαρύς.
Στον Αη Βλάση εδρεύει τώρα το I Τάγμα του 2/39 Συντάγματος. Διοικητής, ο Κώστας Παπαγεωργίου. Καπετάνιος, ο Κώστας Αυγούλης. Επιτελής ο Κωταντούλας. «Εδα»**, ο Ηλίας Παπαγεωργίου (Ανταίος). Ο Λόχος Μηχανημάτων έχει διασπαρεί σε διάφορα τμήματα και μερικά πολυβόλα, που έμειναν στον Αη Βλάση, εντάχθηκαν στο Τάγμα.
Τότε από πολιτικός έγινα καπετάνιος. Οχι για πολύ.
Εδώ βρίσκεται και η Διοίκηση του Συντάγματος. Ο Αναργύρου έχει φύγει, δεν ξέρω για πού. Τώρα διοικητής είναι ο Συνταγματάρχης Κουκουδέας.
Επιασαν κάποιον που έφτασε ως εδώ από το Αγρίνιο. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει την παρουσία του. Ο Κουκουδέας λέει, με την ήρεμη, χαμηλή φωνή του:
- Καλύτερα ένας αθώος νεκρός παρά ένας προδότης που γυρίζει ζωντανός στο Αγρίνιο».
Ο συγγραφέας ύστερα από αυτή την αναφορά δεν κάνει καμία μνεία για το τι απέγινε με αυτόν που δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει την παρουσία του στην περιοχή όπου βρέθηκαν οι Ελασίτες.
Αυτή η σιωπή δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά τον θάνατο του άμοιρου αυτού ανθρώπου.
Το κόμμα του «ανθρωπισμού» δεν θέλει να μένει με την αμφιβολία. Δολοφονεί…
*Ο Γιάννης Βούλτεψης ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Τον Ιούλιο του 1943 κατατάχθηκε στον ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Ακέλας».
Πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά με το μέρος του ΚΚΕ.
Για τη δράση του φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Εργάστηκε στον ημερήσιο και τον περιοδικό Τύπο.
Από το 1984 και ως το 1993 διατέλεσε διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας
**Το αρκτικόλεξο «ΕΔΑ» σήμαινε Επιτροπή Διαφώτισης Ανταρτών.
Οι «Εδα» ουσιαστικά ήταν οι κομματικοί κομισάριοι, που συνδιοικούσαν με τη στρατιωτική ηγεσία τις μονάδες των Ελασιτών.

Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο που έγραψε ο ταγματάρχης Πυροβολικού Νικόλαος Μουτούσης, Ελληνας αξιωματικός, ήρωας της αντίστασης, που το 1943 έπεσε στα νύχια της συμμορίας Βελουχιώτη.
Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1959. Τιτλοφορείται «Και διηγώντας τα να κλαις...» και το χωρίο που ακολουθεί βρίσκεται στις σελίδες 11-12. 
«Οι Ελληνες, με το αλάθητο αισθητήριό τους, άρχισαν να αντιλαμβάνωνται τους καταχθόνιους σκοπούς του Ε.Α.Μ. και άρχισαν να δείχνουν την δυσπιστία τους σ’ αυτό. Και σιγά σιγά στρέφουν την προσοχή τους στις άλλες Ομάδες, που έκαναν, δειλά δειλά, την εμφάνισί τους στα βουνά της Πελοποννήσου και της Ρούμελης, η μια κατόπιν της άλλης.
Το ΕΑΜ έβλεπε με πολύ ανησυχία την μεταβολή αυτή των διαθέσεων του Λαού. Και αρχίζει την τρομοκρατική δράσι του, διαλύοντας ύπουλα και διά των όπλων κάθε Εθνική κίνησι.
Επνιξε στο αίμα απ’ την γένεσί της κάθε ομάδα που δεν είχε τις ίδιες μ’ αυτό ιδεολογικές κατευθύνσεις. Εβαλε σαν σκοπό του να μην επιτρέψη την ανάπτυξι άλλων ανταρτικών ομάδων, γιατί έβλεπε σ’ αυτές το μελλοντικό εμπόδιο για την κατάληψι της εξουσίας και την επιβολή της δικτατορίας του Προλεταριάτου στη Χώρα μας.
Αρχές Ιουνίου 1943. Βρίσκομαι στην Πάτρα, σε επαφή με την Επιτροπή του ΕΔΕΣ Πελοποννήσου, που τα κυριώτερα στελέχη της ήσαν οι: 1) Ανδρέας Μουτούσης, ιατρός, Πρόεδρος, 2) Σωτήριος Σωτηριάδης, συνταγματάρχης, 3) Ανδρέας Παπαγεωργίου, 4) Ιωάννης Βασιλάκης, λοχαγός Στρατιωτικής Δικαιοσύνης, 5) Αθανάσιος Βλάχος και 6) Ν. Παπαλεξανδρόπουλος, δικηγόρος.
Η επιτροπή αυτή τον Ιούνιο του 1943 κατόρθωσε να συγκροτήση ολιγομελή ανταρτική ομάδα υπό τον Εμμανουήλ Σεβαστάκην, στην περιοχή Πιτίτσας. Παράλληλα, στην ίδια περιοχή, έδρα και άλλη εθνικιστική ομάδα ο “ΜΩΡΗΑΣ”.
Ο ΕΛΑΣ όμως καραδοκούσε! Αφού στην αρχή έπνιξε στο αίμα, με ύπουλη αιφνιδιαστική επίθεσι, την ομάδα “ΜΩΡΗΑΣ”, κατόπιν πέτυχε και τη διάλυσι της ομάδας Σεβαστάκη.
Η προδοτική αυτή συμπεριφορά του ΕΛΑΣ, που έγινε γνωστή στην περιοχή, προκάλεσε αναβρασμό στον εθνικόφρονα κόσμο».

 
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ - ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ»

Του Εὐθ. Π. Πέτρου

Οἱ Ἕλληνες πρέσβεις προειδοποιοῦν -Ἐνοχλήθηκε ἡ Βουλγαρία
 

ΠΡΟ μίας δυσάρεστης ἐκπλήξεως εὑρέθη ἡ νέα ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἤδη ἀπό τήν πρώτη ἡμέρα τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων της. Οἱ Σκοπιανοί παραβιάζουν καταφώρως τήν Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν καί προσπαθοῦν νά παρακάμψουν τό ὄνομα «Βόρειος Μακεδονία» διά τῆς πλαγίας ὁδοῦ: χρησιμοποιοῦν συνεχῶς σέ ἐπίσημα ἔγγραφά τους τό ἐπίθετο «μακεδονικός», ἐκεῖ ὅπου θά ἔπρεπε νά κάνουν χρήση τοῦ ὅρου «βορειομακεδονικός».

Ἀγωνιώδη μηνύματα καί προειδοποιήσεις γιά τήν κατάσταση αὐτή ἔχουν ἀπευθύνει Ἕλληνες διπλωμάτες, ὄχι μόνον προφορικά ἀλλά καί μέ ἐπίσημα ἔγγραφα πού ἔχουν ὑποβάλει στήν κεντρική ὑπηρεσία. Μέ αὐτά ἐπισημαίνεται ὅτι σέ κάθε περίπτωση, εἴτε πρόκειται γιά τήν γλῶσσα, εἴτε γιά τήν ἐθνικότητα, εἴτε γιά τόν στρατό, εἴτε γιά τά προϊόντα, οἱ Σκοπιανοί ἐπιμένουν στήν χρήση τοῦ ἐπιθέτου «μακεδονικός», τό ὁποῖο καί θέλουν νά ἐπιβάλλουν. Καί ὅμως τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν δέν δίδει ἀκόμη τήν δέουσα προσοχή στίς σχετικές ἀναφορές τῶν διπλωματῶν (πρέσβεών μας σέ χῶρες τῆς ΕΕ καί τοῦ ΝΑΤΟ) καί ἀκόμη δέν λαμβάνει μέτρα γιά τήν ἀνατροπή τῶν δεδομένων, τά ὁποῖα σύν τῶ χρόνω γίνονται πιό δυσμενῆ γιά τήν Ἑλλάδα.

Καταρρέουν πανηγυρικῶς μετά ταῦτα οἱ ἰσχυρισμοί τῆς ἀπελθούσης κυβερνήσεως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σύν τῶ χρόνω ἀποκαλύπτεται πώς ἡ κατάπτυστη Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν ὄχι μόνον δέν ἔλυσε τό Σκοπιανό ζήτημα ἀλλ’ ἀπεναντίας ἐκθέτει τήν χώρα σέ σοβαρό κίνδυνο ἀπωλείας τῆς ἱστορίας μας, τῆς ταυτότητός μας καί τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομίας. Κατανοητόν ὅτι αὐτά οὐδόλως ἀπασχολοῦσαν τόν ΣΥΡΙΖΑ κατά τήν διακυβέρνηση, ἀλλά ἡ κατάστασις πρέπει πλέον νά ἀλλάξει.

Ὁ καιρός τοῦ κατευνασμοῦ καί τῶν ἠπίων τόνων πρέπει νά παρέλθει ἀνεπιστρεπτί. Μόνον ἔτσι θά ἀνατραπεῖ ἡ προσπάθεια τῶν Σκοπιανῶν νά διαιωνίσουν τήν χρήση τῶν ὅρων «Μακεδονία», «Μακεδών» καί «μακεδονικός». Καί γι’ αὐτό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν πρέπει νά κινητοποιηθεῖ ἀμέσως. Ἄλλωστε παραμένουν ἀκόμη σέ ἐκκρεμότητα ζητήματα ὅπως αὐτό τῶν ἐμπορικῶν σημάτων, ἐπί τῶν ὁποίων πρέπει νά γίνει διαπραγμάτευσις, ὁπότε ἡ Ἑλλάς ἔχει κάθε δυνατότητα νά μεγιστοποιήσει τίς ἀπαιτήσεις της καί νά τηρήσει σκληρή γραμμή. Θά εἶναι προφανῶς μία ἔκπληξις γιά τούς βορείους γείτονές μας πού ἔχουν συνηθίσει νά τά βρίσκουν ὅλα εὔκολα μέ τήν ὑποχωρητική στάση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τίς προσπάθειες κατευνασμοῦ καί τηρήσεως ἠπίων τόνων.

Μπορεῖ γιά λόγους συγκυριακούς νά εὑρίσκονται στήν πρώτη γραμμή τῆς ἐπικαιρότητος τά γεωπολιτικά ζητήματα τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου μέ τίς διεκδικήσεις τῶν Τούρκων στήν Κύπρο καί τό Αἰγαῖο, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει πώς ἡ Ἀθήνα ἔχει τήν πολυτέλεια νά ἀφήσει τά Σκόπια νά ἁλωνίζουν στά Βαλκάνια.

Πρέπει, λοιπόν, σέ πρώτη φάση, νά ἀκυρωθοῦν καί νά ἀντικατασταθοῦν οἱ εἰδικές ὁδηγίες πού ἔχουν σταλεῖ πρός ὅλες σχεδόν τίς πρεσβεῖες καί τίς μόνιμες ἀντιπροσωπίες τῆς χώρας μας στό ἐξωτερικό, καί πού συνιστοῦν τήν τήρηση στάσεως ἀναμονῆς καί τήν προσεκτική ἐξέταση τῆς καταστάσεως, χωρίς ὄξυνση τῶν τόνων ἤ πραγματοποίηση διαβημάτων πρός τά Σκόπια ἤ πρός ἄλλες ξένες κυβερνήσεις. Καί ὅμως, τήν ἴδια στιγμή, ἀναγνωρίζεται πώς ὑπάρχει διαρκής διολίσθησις πρός μία λίαν προβληματική κατάσταση, λόγω τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ ὅρου «μακεδονικός/ή» σέ ὅλες τίς ἄλλες χρήσεις.

Ἡ ἑλληνική πλευρά τηρεῖ ἀπαρεγκλίτως τό διεθνές δίκαιο, ἀλλά αὐτό προϋποθέτει καί ἀπαιτεῖ τήν ἀντίστοιχη τήρηση κανόνων καί συμφωνιῶν καί ἀπό τίς ἄλλες πλευρές. Ἐν προκειμένω, ἀπό τά Σκόπια. Διότι ὅσο θά ἐπιδεινώνεται ἡ κατάστασις εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος στό Σκοπιανό τόσο θά ὑποβαθμίζεται τό κῦρος τῆς χώρας μας. Ἀλβανοί καί Τοῦρκοι θά ἀποθρασυνθοῦν, ἀκολουθώντας καί τούς Σκοπιανούς, καθώς κάθε ὑποχώρησις θεωρεῖται δεῖγμα ἀδυναμίας. Τά προβλήματα πού δημιουργοῦν οἱ Σκοπιανοί ἔχουν ὡς βάση τήν παραδοχή, ὅτι οἱ πολῖτες τοῦ μορφώματός τους ἀναγνωρίζονται ὡς ἄτομα ἀνήκοντα στήν «μακεδονική ἐθνότητα». Πολύ βολικά γι’ αὐτούς, ξεχνοῦν ὅτι ἡ «ἐθνικότης» πρέπει νά συνοδεύεται ἀπό τήν διευκρίνιση «Πολῖτες τῆς Βορείου Μακεδονίας».

Καί ἐνῶ ἀκόμη καί ἕνας Ἀλέξης Τσίπρας θά μποροῦσε αὐτό νά τό ἔχει προβλέψει, ἕνα ὁλόκληρο Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν παραμένει ἀκόμη δέσμιο τῆς ἐφεκτικῆς πολιτικῆς πού κληροδοτήθηκε ἀπό τήν προηγουμένη Κυβέρνηση. Καί ὅμως εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾶ τήν «μακεδονική ἐθνότητα» ἡ Ἑλλάς ἔχει φυσικό σύμμαχο τήν Βουλγαρία, ἡ ὁποία εἶναι ἀρκετά ἐνοχλημένη ἀπό τίς μεθοδεύσεις τῶν Σκοπιανῶν, καθώς ὑποστηρίζει τήν βουλγαρική καταγωγή τῶν κατοίκων τοῦ γειτονικοῦ μορφώματος βάσει διαφόρων δεδομένων, κυριώτερο ἀπό τά ὁποῖα εἶναι ἡ γλῶσσα τους, πού ἀποτελεῖ καταφανῶς διάλεκτο τῆς βουλγαρικῆς, μέ τήν ὁποία ἔχει πολύ περισσότερα κοινά στοιχεῖα ἀπό ὅσα ἔχει μέ τήν σερβοκροατική.

Κατά τό ἑπόμενο διάστημα οἱ Σκοπιανοί θά κληθοῦν νά συζητήσουν μέ τήν Ἑλλάδα τά ζητήματα τά ὅποια ἄνοιξε ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Μποροῦμε νά εἴμεθα βέβαιοι πώς μέχρι τότε θά ἔχουν κινητοποιήσει Ἀμερικανούς καί Εὐρωπαίους, ἐπισείοντας τόν κίνδυνο τῆς ἀποσταθεροποιήσεως καί ζητώντας παρεμβάσεις πρός τήν Ἑλλάδα.

Στήν ἐκστρατεία αὐτή θά πρέπει νά ἀπαντήσουμε μέ τήν ἐπισήμανση, ὅτι τήν εὐθύνη γιά τήν σταθερότητα τῶν Σκοπίων τήν ἔχει ὁ Ζόραν Ζάεφ, ἐνῶ ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις δέν μπορεῖ νά διακινδυνεύσει μίαν ἀποσταθεροποίηση τῆς Ἑλλάδος πού θά μποροῦσε νά προκύψει ἀπό τήν ὑποχωρητική στάση στό Σκοπιανό. Οἱ Ἕλληνες ἐκφράσθηκαν μέ μεγαλειώδη συλλαλητήρια στά ὁποῖα διετράνωσαν τήν ἀπόφασή τους νά μήν ἀπεμπολήσουν οὔτε τήν Μακεδονία οὔτε τήν ἱστορική μνήμη μας. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε στίς τελευταῖες ἐκλογές τήν στάση του ἐπί αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Ἡ σημερινή Κυβέρνησις ὀφείλει νά πολιτευθεῖ στό πλαίσιο τῆς ἐντολῆς πού ἔχουν δώσει οἱ ψηφοφόροι της. Καί αὐτό ἐχθροί καί φίλοι πρέπει νά τό σεβασθοῦν.

ΕΣΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

Η ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΦΟΡΝΤ, ΚΙΣΙΓΚΕΡ, ΝΤΕΜΙΡΕΛ ΤΟ 1975

Τρεις επιλογές  για το Κυπριακό έθεσε ενώπιον των Αμερικανών, το 1975, ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Επιλογές που δεν έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά μέχρι και σήμερα. Ο Ντεμιρέλ είχε συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζέραλντ Φορντ, στην παρουσία των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών και υπηρεσιακών παραγόντων, στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. 

 
Σύμφωνα με απόρρητο αμερικανικό έγγραφο, Φορντ και Ντεμιρέλ, οι οποίοι βρέθηκαν στο Ελσίνκι  για την ιδρυτική Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, συζήτησαν το Κυπριακό, την άρση του εμπάργκο και τις καλλιέργειες του οπίου στην Τουρκία. Εκείνο που «έκαιγε» τους Αμερικανούς ήταν, όπως προκύπτει από το πρακτικό της συνάντησης, το θέμα του εμπάργκο, που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ σε βάρος της Τουρκίας μετά την τουρκική εισβολή.

Στη φινλανδική πρωτεύουσα ήταν και ο Κύπριος Πρόεδρος, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Ο Φορντ που είχε κουβεντιάσει με τον Μακάριο το προηγούμενο βράδυ, στο επίσημο δείπνο που παρέθεσαν οι Νορβηγοί, είπε πως τόσο ο Αρχιεπίσκοπος όσο και ο Καραμανλής ήταν έτοιμοι για συμβιβασμό και μάλιστα για μια συμφωνία δύο ζωνών.

Στον διάλογο που καταγράφεται, στο απόρρητο Memorandum of Conversation, ο Ντεμιρέλ προσπαθούσε να επιχειρηματολογήσει ενάντια στην όποια υποχώρηση της Τουρκίας στο Κυπριακό.  «Έχουν 3.000 νησιά και θέλουν και την Κύπρο», είπε.

Την ίδια ώρα ο Φορντ αναφέρθηκε πολλές φορές στο εμπάργκο λέγοντας πως είχε –εκείνη την ημέρα– ενώπιον του μια έκθεση, σύμφωνα με την οποία η Γερουσία θα προσπαθούσε να επισυνάψει την άρση του εμπάργκο σε άλλο νομοσχέδιο. «Σήμερα εργαζόμαστε πολύ σκληρά και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι θα έχουμε τις πρόσθετες αναγκαίες ψήφους», είπε, εξηγώντας πως καταβάλλουν έντονες προσπάθειες για να αρθεί το εμπάργκο. Ο Φορντ ζήτησε από τον Κίσιγκερ να ενημερώσει τον Ντεμιρέλ για «το πρόβλημα με τον Rangel». Επρόκειτο για μέλος του κογκρέσου με επιρροή, που ενδιαφερόταν για τη λήψη μέτρων για τον έλεγχο του οπίου. Ο Ντεμιρέλ αναφερόταν στις δυσκολίες που υπήρχαν ενώ οι Αμερικανοί ζητούσαν από αυτόν να κάνει μια κίνηση, στο θέμα του οπίου ή το Κυπριακό, για να διευκολυνθούν οι χειρισμοί τους σε σχέση με το εμπάργκο.

Ο Ντεμιρέλ, που είχε συναντήσει και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Κουρτ Βαλτχάιμ στο Ελσίνκι, είπε πως εξήγησε και σε αυτόν τις θέσεις του. Παρουσίασε στους Αμερικανούς τρεις επιλογές για το Κυπριακό:

⦁Πρώτο, διαίρεση του νησιού σε Έλληνες και Τούρκους.

⦁Δεύτερο, το νησί να διαιρεθεί και κάθε κομμάτι να προσαρτηθεί από την Ελλάδα και την Τουρκία. Σε αυτό το σημείο ο Κίσιγκερ έσπευσε να του υποδείξει πως «τότε θα έχετε μια αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα…». Ο Ντεμιρέλ συνέχισε… αγέρωχος να παρουσιάζει τις ιδέες του.

«Δεν συζητώ για τα πλεονεκτήματα αυτών των προτάσεων –ή, τα δύο κράτη στο νησί θα μπορούσαν να είναι ανεξάρτητα και να διαχειρίζονται τις δικές τους υποθέσεις.

⦁Η τρίτη δυνατότητα είναι μια ομοσπονδία αποτελούμενη από δύο κράτη. Δεν θέλαμε τη δεύτερη εναλλακτική λύση, αλλά αν πρόκειται να γίνει η τρίτη εναλλακτική λύση, δεν μπορεί να είναι όπως ήταν στη δεκαετία του 1960. Πρέπει να υπάρχουν δύο χωριστά αυτοδιοικούμενα κράτη και μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Μετά, τα δύο κράτη μπορούν να συζητήσουν για το έδαφος».

Ο Κίσιγκερ του υπέδειξε πως οι Έλληνες υποστηρίζουν ότι εάν συμφωνήσουν πρώτα σε μια διζωνική και για την κεντρική κυβέρνηση χωρίς να καταλήξουν ταυτόχρονα σε συμφωνία σχετικά με την επικράτεια(έδαφος), ουσιαστικά παραιτούνται από μια σημαντική πτυχή. Κι αυτό, συνέχισε, δεν είναι παράλογο. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πολύ εντυπωσιασμένος από την προθυμία του Καραμανλή να λύσει αυτό το ζήτημα. Επανέλαβε πως ο Πρόεδρος Φορντ είπε στον Μακάριο ότι το 25% δεν αρκεί (για τους Τούρκους). Οι Έλληνες στις Η.Π.Α. μιλούν πολύ λιγότερο, όπως το 14% [Σημείωση πρακτικογράφου: Νομίζω ότι ο Γραμματέας εννοούσε 18%].

Η παρουσία του Μακαρίου

Η παρουσία του Μακαρίου ήταν επίσης σημαντική, καθώς επραγματοποιείτο σε μια δύσκολη περίοδο για την Κύπρο, καθώς θεωρητικά η ιδρυτική Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, θα ήταν υποβοηθητική στις προσπάθειες για λύση!

Σημειώνεται συναφώς ότι παρόλο που οι Αμερικανοί δεν το ήθελαν, ο Αρχιεπίσκοπος στο επίσημο δείπνο παρακάθισε στο ίδιο τραπέζι με τον Φορντ. Αυτό δεν έμεινε απαρατήρητο από τον Ντεμιρέλ, που διερωτήθηκε πώς προέκυψε αυτό. Ο Κίσιγκερ έσπευσε να διευκρινίσει πως το κανόνισαν οι Νορβηγοί και πως ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν ήθελε να του μιλήσει για κάποιες δηλώσεις του Μακαρίου πριν την αναχώρησή του από την Κύπρο. Ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χάρντμαν, που συμμετείχε στη συνάντηση, έσπευσε να δώσει μια εξήγηση, που δεν υπήρχε περίπτωση να ίσχυε. Είπε πως «το ζήτησε ο Μακάριος από τους Νορβηγούς».

Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν, με αφορμή και την παρουσία Μακάριου δίπλα στον Φορντ, ο Ντεμιρέλ καθόταν δίπλα στον Μπρέζνιεφ και οι Αμερικανοί τον ρώτησαν τι του είπε (ο Τούρκος Πρωθυπουργός) και έφυγε νωρίς από το δείπνο. «Τίποτα δεν του είπα, ήταν κουρασμένος», ανέφερε ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, οι Αμερικανοί προσπάθησαν να πείσουν τον Ντεμιρέλ να κάνει μια κίνηση στο Κυπριακό λέγοντας πως τώρα πια Καραμανλής και Μακάριος δέχονταν τη διζωνική ομοσπονδία. Το επικαλέστηκε ο Φορντ, ο οποίος ανέφερε ότι του το είπε ο Μακάριος, ο οποίος ζητούσε μείωση του εδάφους που κατείχαν οι Τούρκοι στο 25%. Ποσοστό υπερβολικά χαμηλό, όπως είπε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος στον Ντεμιρέλ.

Ο Ντεμιρέλ στην κουβέντα έσπευσε να χαρακτηρίσει «πρώην Πρόεδρο» τον Μακάριο, γιατί, όπως ισχυρίσθηκε, δεν υπάρχει κράτος Κύπρος!  Περαιτέρω είπε στους συνομιλητές του πως πρόκειται για έναν έξυπνο άνθρωπο που έχει πάντα μαζί του έναν φωτογράφο. «Μου το έκανε και εμένα μια φορά και την επόμενη ημέρα η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες με λεζάντα ότι είχε πολύ θερμές συνομιλίες…»

Προκύπτει από τη συζήτηση πως ο Ντεμιρέλ δεν πίστεψε τους Αμερικανούς για αλλαγή στάση των Καραμανλή και Μακαρίου, παραπέμποντας στις ομιλίες τους.

Η διαρροή για τα όσα τους είπε ο Καραμανλής και οι φωνακλάδες Ελληνομερικάνοι!

Ο Κίσιγκερ σε κάποια στιγμή αναφέρεται τι ειπώθηκε στη συνάντηση που είχαν οι Αμερικανοί με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Κωνσταντίνο Καραμανλή. «Μιλήσαμε με τον Καραμανλή και μάλλον δεν θα έπρεπε να σας πω αυτό, αλλά σίγουρα έχουμε την αίσθηση ότι θέλουν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Ο Πρόεδρος (Φορντ)  ήταν πολύ σκληρός – είπε ότι θέλαμε την υποστήριξή τους για βοήθεια στην Τουρκία. Ο Καραμανλής είπε ότι θα μπορούσε να ελέγξει τον Μακάριο και ότι ίσως οι ΗΠΑ θα πρέπει να υποβάλουν πρόταση, αλλά είπαμε ότι δεν θα το κάνουμε αυτό. Αλλά τι είδους διακανονισμός μπορεί να επιτευχθεί; Ο Μακάριος και ο Καραμανλής δέχονται τώρα μια διζωνική ομοσπονδία. Ο Μακάριος λέει 25% για έδαφος που είναι κάτι περισσότερο από ό, τι μας είπε μέχρι σήμερα».

Ο Πρόεδρος Φορντ αναφερόμενος στο εμπάργκο είπε στον Ντεμιρέλ: «Αν υπάρχει φταίξιμο, θα το απέδιδα στην αδιαλλαξία μιας πολύ θορυβώδους ομάδας Ελληνοαμερικανών πολιτών… Δεν μπορώ να τους πείσω ότι το εμπάργκο δεν βοηθά ούτε την Κύπρο, ούτε την Ελλάδα ούτε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και αποδυναμώνει το ΝΑΤΟ και την εθνική μας ασφάλεια. Δεν υπάρχει τίποτα καλό που να προκύπτει από το εμπάργκο».

Η σύνθεση της συνάντησης της 31^ης Ιουλίου 1975 στο Ελσίνκι

Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση, που έγινε στις 31 Ιουλίου 1975 στο Ελσίνκι της Φιλανδίας ήταν:

Από μέρους της Τουρκίας, ο πρωθυπουργός Ντεμιρέλ, ο υπουργός Εξωτερικών, Τσαγκλαγιανκίλ και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών, Elekdag. Από αμερικανικής πλευράς, ο πρόεδρος Φορντ ο υπουργός Εξωτερικών, Κίσιγκερ, ο εισαγγελέας και ο βοηθός γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Arthur Hartman, ο εισαγγελέας Scowcroft. Η συνάντηση διήρκησε  από τις 8–9:15 μ.μ.
 
Φιλελεύθερος

ΕΡΝΤΟΓΑΝ : ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΣΤΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

«Ο τουρκικός στρατός δεν θα διστάσει ποτέ να κάνει το ίδιο βήμα που έκανε πριν από 45 χρόνια, αν χρειαστεί για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν  στο μήνυμά του για τα 45 χρόνια από την τουρκική εισβολή κλιμακώνοντας την ένταση που έχει δημιουργηθεί με τις δραστηριότητες γεώτρησης της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο.

«Όσοι πιστεύουν ότι ο πλούτος του νησιού της Κύπρου ανήκει μόνο σε αυτούς, θα αντιμετωπίσουν την αποφασιστικότητα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων», υπογράμμισε ο Τούρκος πρόεδρος, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.

«Όσοι ονειρεύονται να αλλάξουν το γεγονός ότι οι Τουρκοκύπριοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του τουρκικού έθνους, θα συνειδητοποιήσουν σύντομα ότι η προσπάθειά τους είναι μάταιη», πρόσθεσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Τούρκος Αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι δήλωσε χθες από την τουρκική εθνοσυνέλευση ότι όποια απόφαση και να πάρει οποιοσδήποτε, η Τουρκία θα συνεχίσει τη δραστηριότητα της στην ανατολική Μεσόγειο – αψηφώντας προφανώς τα μέτρα της Ε.Ε.

Το «Γιαβούζ», το δεύτερο γεωτρύπανο της Τουρκίας, θα αρχίσει γεωτρήσεις σε λίγες ημέρες ανακοίνωσε, ανακοίνωσε από την πλευρά του ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ. Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό, το πρώτο γεωτρύπανο, το «Φατίχ», δεν εντόπισε κοίτασμα φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο, όπου όμως θα μεταβεί τον Αύγουστο και το ερευνητικό πλοίο «Ορούτς Ρέις».

naftemporiki.gr
ΠΡΟΕΛΑΣΗ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ''ΕΛΑΦΡΑ'' ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΟΖ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΒΥΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Άγγελου Συρίγου αναπληρωτή καθηγητή διεθνούς δικαίου 

και εξωτερικής πολιτικής στο Πάντειο πανεπιστήμιο

Ενα είναι το κύριο εμπόδιο που αντιμετωπίζει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο: η διεθνής νομιμότητα με την οποία έχει περιβάλει κάθε κίνησή της στο θέμα των υδρογονανθράκων η Κυπριακή Δημοκρατία. Το 2004 υπέγραψε με την Αίγυπτο συμφωνία οριοθετήσεως των μεταξύ τους ΑΟΖ. Συνέχισε με δύο συμφωνίες θαλασσίων οριοθετήσεων με Λίβανο (2007) και Ισραήλ (2010). Ακολούσθως, με τρεις διεθνείς γύρους αδειοδοτήσεων κάλεσε διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες να αποκτήσουν δικαιώματα έρευνας και εκμεταλλεύσεως σε περιοχές διεθνώς οριοθετημένες.

Η Αγκυρα έτρεχε ασθμαίνοντας να ανατρέψει το πλαίσιο νομιμότητας που δημιουργούσε η Κύπρος. Αρχικώς, χαρακτήρισε τις οριοθετήσεις παράνομες και κατά συνέπεια άκυρες. Οι καταγγελίες της άφησαν αδιάφορες τις ξένες πετρελαϊκές εταιρείες που συμμετείχαν κανονικά στους διεθνείς διαγωνισμούς της Κύπρου. Ακολούθως, προσπάθησε να πείσει Αίγυπτο, Ισραήλ και Λίβανο να καταγγείλουν τις συμφωνίες με την Κύπρο και να υπογράψουν νέες συμφωνίες με την Αγκυρα. Ως δέλεαρ χρησιμοποίησε τις πολύ μεγαλύτερες θαλάσσιες εκτάσεις που θα κέρδιζαν οι συγκεκριμένες χώρες εάν αγνοούσαν τα κυπριακά δικαιώματα επί της ΑΟΖ (βλ. Συρίγος, «Τουρκικοί τυχοδιωκτισμοί επί χάρτου» «Καθημερινή», 18 Νοεμβρίου 2018). Ούτε η συγκεκριμένη προσπάθεια απέδωσε καρπούς. Χωρίς αποτέλεσμα απεδείχθησαν και οι διασυνδέσεις που διέθετε η Αγκυρα στο κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων που το 2012-13 ήρθε στην εξουσία στην Αίγυπτο. Επί ματαίω ζήτησε ο Ερντογάν από τον πρώην πρόεδρο Μόρσι να καταγγείλει τη συμφωνία Αιγύπτου - Κύπρου.

Μπροστά στο τείχος νομιμότητας που ύψωνε η Κυπριακή Δημοκρατία, η Τουρκία αντέταξε μόνον μία «συμφωνία»θαλασσίας οριοθετήσεως. Τον Σεπτέμβριο του 2011 υπέγραψε με τον εαυτό της, δηλαδή με το ψευδοκράτος (δηλαδή τις κατεχόμενες από την ίδια περιοχές της Κύπρου) μία ανυπόστατη «συμφωνία» Το ψευδοκράτος δεν είναι υποκείμενο του διεθνούς δικαίου και δεν έχει διεθνή δικαιοπρακτική ικανότητα να συνάπτει διεθνείς συνθήκες. Επιπλέον, η «οριοθέτηση»δεν δημιουργούσε πρόβλημα στους κυπριακούς σχεδιασμούς. Αφορούσε τις θαλάσσιες περιοχές ανάμεσα στην Τουρκία και στις βόρειες ακτές του νησιού. Η Κύπρος, όμως, δεν περιέλαβε στα τεμάχια που προκήρυξε με διεθνείς διαγωνισμούς, θαλάσσιες περιοχές που γειτνιάζουν με τα Κατεχόμενα.

Η προσπάθεια ανατροπής των συμφωνιών της Κύπρου με τα γειτονικά της κράτη, συνιστά τυχοδιωκτική επιλογή, που δυναμιτίζει τη σταθερότητα όλης της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία εμφανίζεται ως ο διεθνής ταραξίας. Αυτή την κατάσταση επιθυμεί να ανατρέψει με την υπογραφή συμφωνίας θαλάσσιας οριοθετήσεως με τη Λιβύη. Εάν τελικώς υπογραφεί, η συμφωνία θα λαμβάνει υπ’ όψιν της μόνον τις ηπειρωτικές ακτές Τουρκίας - Λιβύης. Τα διάσπαρτα στην περιοχή ελληνικά νησιά, περιλαμβανομένης και της Κρήτης, θα αγνοηθούν παντελώς. Θα αφεθεί σε αυτά μόνον αιγιαλίτιδα ζώνη εύρους 6 ν. μιλίων.

Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Η Τουρκία δεν γειτνιάζει γεωγραφικά με την υπό οριοθέτηση περιοχή και δεν έχει δικαιώματα. Αντιστοίχως, τα ελληνικά νησιά στην περιοχή είναι πολλά και αξιόλογα. Είναι σαν να υπογράψει συμφωνία οριοθετήσεως η Γαλλία με τη Λιβύη αγνοώντας την Ιταλία με το αιτιολογικό ότι η Σαρδηνία και η Σικελία που βρίσκονται ενδιαμέσως είναι νησιά και συνεπώς δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ…Το κακό είναι ότι, εάν και παράνομη, αφ’ ης στιγμής υπογραφεί, μία τέτοια συμφωνία μπορεί να ανατραπεί μόνον με υπαναχώρηση της Λιβύης ή με προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Η Τουρκία αποκλείεται να δεχθεί τη δεύτερη εκδοχή.

Γιατί όμως η Λιβύη να υπογράψει μία τέτοια συμφωνία με την Τουρκία; Η χώρα έχει δύο διαφορετικές κυβερνήσεις που βρίσκονται σε εμφύλιο. Η «κυβέρνηση εθνικής ενότητας»έχει έδρα της την Τρίπολη, και αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ. Ο επικεφαλής της Φαγιέζ Αλ-Σάρατζ δέχεται στρατιωτική και πολιτική βοήθεια από την Τουρκία στη διαμάχη του με τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ που ηγείται της άλλης κυβερνήσεως με έδρα την ανατολική Λιβύη. Την 6η Ιουλίου, παραμονή των ελληνικών εκλογών, ο Αλ-Σάρατζ επισκέφθηκε τον Ερντογάν στην Τουρκία. Εάν ο Αλ-Σάρατζ δεχθεί να υπογράψει τη συμφωνία με την Τουρκία, εκτός από την καθ’ όλα πρακτική τουρκική στήριξη στον εμφύλιο, θεωρητικώς θα αυξήσει την περιοχή δικαιοδοσίας της στην Ανατολική Μεσόγειο από 17.000 έως 36.000 τ. χλμ. Πρόκειται για θαλάσσιες περιοχές που βάσει της μέσης γραμμής ανήκουν στην Ελλάδα. Εάν αγνοηθεί η παρουσία της Κρήτης, θα αυξηθούν αντιστοίχως τα «κέρδη»της Λιβύης.

Για την Τουρκία η υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας αποτελεί κίνηση στρατηγικής σημασίας. Της προσφέρει το δικαίωμα να ανατρέψει τους ελληνικούς σχεδιασμούς για υδρογονάνθρακες σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Εκτός από την Κρήτη, η Ρόδος, η Κάσος, η Κάρπαθος και το Καστελλόριζο θα εμφανίζονται χωρίς υφαλοκρηπίδα βάσει διεθνούς συμφωνίας. Ενα μεγάλο τμήμα των δύο τεμαχίων νοτιοδυτικά της Κρήτης, που παραμονές των εκλογών κατακυρώθηκαν στην κοινοπραξία των Ελληνικών Πετρελαίων με Total και ExxonMobil, θα διεκδικείται από τη Λιβύη. Το πιο σημαντικό είναι ότι η Τουρκία θα αποκτήσει επιφανειακή νομιμοποίηση να παρεμβαίνει στην περιοχή. Είναι αυτό που τόσο της έχει λείψει όλα αυτά τα χρόνια.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
DEFENCEPOINT
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

ΚΥΠΡΟΣ 1974 : Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΛΟΚ, ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΜΠΟΚΗ - «ΣΧΕΔΙΑΣΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ, ΩΣΤΕ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΕΙ»

Του Νίκου Παπαναστασίου
 
Η ΕΠΙΘΕΣΗ των λοκατζήδων της 31ης Μοίρας στο Προεδρικό Μέγαρο το πρωί της 15ης Ιουλίου 1974 και η φυγή του Μακαρίου, παρόλο που πέρασαν από τότε 43 χρόνια, αποτελεί ακόμα αντικείμενο συζήτησης και διαφωνίας. Κι όμως η ένορκη κατάθεση που έδωσε στην «Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων για τον Φάκελο της Κύπρου» ο διοικητής των ΛΟΚ, συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κομπόκης, που έκαμε και την επίθεση, ήτσν σαφής και δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Είπε συγκεκριμένα (8 Ιουλίου 1986):
«Είχα ρητή εντολή του ταξιάρχου Δημήτρη Ιωαννίδη να ανατρέψω τον Μακάριο. Όχι να τον σκοτώσω. Σχεδίασα την επίθεση εκείνο το πρωί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διαφύγει ο Μακάριος, αφήνοντας το πίσω μέρος δυτικώς και προς το ποτάμι του Προεδρικού Μεγάρου ελεύθερο. Και αυτό γιατί, μετά τη σύσκεψη στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου στο Πεντάγωνο, με κάλεσε προσωπικά σε άλλο γραφείο ο ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης και μου είπε να διευκολύνω τον Μακάριο να φύγει. Όταν ετέθη το ερώτημα «Τι γίνεται εάν δεν προλάβει να διαφύγει;», η απάντηση του Ιωαννίδη ήταν: «Να τον συλλάβετε και να τον θέσετε υπό αυστηρό περιορισμό».
Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ αυτή έγινε απόλυτα πιστευτή από την «Εξεταστική Επιτροπή» και περιλήφθηκε στο πόρισμά της που εκδόθηκε το 1988, μετά από τη συμπλήρωση του έργου της. Ο Κομπόκης έκανε ό,τι του είπε ο Ιωαννίδης και η μαρτυρία του απαντά με σαφήνεια και σε δηλώσεις που είχαν κάνει και στρατιωτικοί τα πρώτα χρόνια μετά το 1974, οι οποίοι είχαν εκφράσει απορία πώς και γιατί έμεινε αφρούρητη η δυτική πλευρά του Προεδρικού. Όλοι τελικά συμφώνησαν για τις στρατιωτικές δυνατότητες του Κομπόκη και την ικανότητα του να σχεδιάσει και εκτελέσει επιχειρήσεις. Αυτό που έκαμε στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν να εκτελέσει την εντολή Ιωαννίδη, γι’ αυτό και ο σχεδιασμός της επίθεσης σε σχήμα πετάλου, που άφηνε διέξοδο στον Μακάριο.
Ο ΚΟΜΠΟΚΗΣ είχε και έναν πρόσθετο λόγο να εκτελέσει επακριβώς την εντολή Ιωαννίδη, αφού ήταν ένθερμος βασιλόφρων όπως και ο Μακάριος. Διατηρούσε στενούς φιλικούς δεσμούς με τον υπασπιστή του βασιλιά Κωνσταντίνου, Μιχάλη Αρναούτη και ήταν παντρεμένος με την «κυρία επί των τιμών» της βασίλισσας Άννας Μαρίας, συμμαθήτρια και στενή φίλη της από τη Δανία.

Ο Μακάριος με τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, που έχει στα χέρια του την κόρη του Αλεξία.
 

ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ της κατάθεσης Κομπόκη είναι και η μαρτυρία του Αριστείδη Παλαΐνη,στενού συνεργάτη του Ιωαννίδη, στρατιωτικού, ο οποίος σε συνέντευξή του σε εφημερίδα και στην ερώτηση «γιατί η χούντα προσπάθησε να ανατρέψει και να δολοφονήσει τον Μακάριο;», η απάντησή του ήταν:

«Το να δολοφονήσει, μην το λέτε. Άμα θέλαμε να τον δολοφονήσουμε, θα τον δολοφονούσαμε χωρίς να γίνει καμία στρατιωτική κίνηση. Θέλαμε να τον συλλάβουμε και μάλιστα θέλαμε να φανεί σαν μια εσωτερική υπόθεση της Κύπρου. Μην ξεχνάτε ότι την απόφαση για την ανατροπή του Μακαρίου την έλαβαν ο Ιωαννίδης με τους δύο Αρχηγούς, Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνο και ΓΕΣ Γαλατσάνο. Οι Αρχηγοί Ναυτικού Αραπάκης και Αεροπορίας Παπανικολάου δεν την γνώριζαν. Ο Ιωαννίδης τότε είχε αρχίσει να μην τους έχει εμπιστοσύνη κι εδώ γεννάται το ερώτημα γιατί τους κρατούσε και δεν τους είχε αντικαταστήσει; Επίσης, η τότε πολιτική ηγεσία της χώρας είχε πολλές επιφυλάξεις, αλλά τους έπεισε ο Ιωαννίδης λέγοντας πως είχε το πράσινο φως από Αμερική. Η εντολή του ήταν «πάση θυσία να συλληφθεί ο Μακάριος». Αρχικά είχε λεχθεί από ορισμένους, ότι αν υπάρξει αντίδραση μεγάλη, πιθανώς να σκοτωθεί. Ο υπεύθυνος όμως που θα έκανε την επέμβαση στην Κύπρο, βγαίνοντας από την αίθουσα της συσκέψεως για την ενέργεια στην Κύπρο, συνάντησε τον Ιωαννίδη κι αυτός (ο Ιωαννίδης) του είπε «αλίμονό σου αν πάθει τίποτε ο Μακάριος». Δεν θέλαμε να πάθει τίποτε ο Μακάριος, θέλαμε να τον συλλάβουμε, αλλά μέσα σε μια μάχη δεν ελέγχεις το όπλο ενός στρατιώτη και μάλιστα Κύπριου, καθόσον πολλοί ήταν αντιμακαριακοί. Υπήρχε μια μακροχρόνια διαμάχη μεγάλη μεταξύ ενωτικών και Μακαρίου, όπως γνωρίζετε. Πάντως, είναι πολύ πιθανόν αν ο Μακάριος δεν διέφευγε, να ήταν άλλη η εξέλιξη των πραγμάτων στην Κύπρο».
ΟΠΩΣ είναι γνωστό, η αποδοχή της κατάθεσης Κομπόκη από την «Εξεταστική Επιτροπή» δημιούργησε έντονες αντιδράσεις μακαριακών στην Κύπρο, με αιχμή του δόρατος το σωματείο «Πορεία Αγάπης Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄», με Πρόεδρο την Ουρανία Κοκκίνου. Η «Επιτροπή», όμως, δεν είχε σχέση με καμιά Χούντα, αλλά προερχόταν από μια δημοκρατικά εκλεγμένη Ελληνική Βουλή, με πρωθυπουργό της χώρας τον Ανδρέα Παπανδρέου, γνωστό αντίπαλο του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967.

nikospa.wordpress.com
ΑΒΕΡΩΦ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

ΑΠΟΦΑΣΙΣ 5ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

29 Φεβρουαρίου 1949. Η Μακεδονία είναι ελεύθερη. Ο γενναίος και υπερήφανος Έλληνας στρατιώτης φρουρεί τα πάτρια εδάφη, ιστάμενος εγγύς των συνόρων, επί καταληφθέντος πολυβολείου των ξένων επιδρομέων.

«Το Κ.Κ.Ε. αναγνωρίζει το δικαίωμα για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό για το Σλαβομακεδονικό λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Σωστά έκανε η 5η Ολομέλεια και έβαλε το ζήτημα αυτό...» («Απομνημονεύματα», Μάρκου Βαφειάδη. 5ος Τόμος - «Εμφύλιος» - σελίς 396).

Το ξενοκίνητον των κινήτρων του Σλαυϊκής εμπνεύσεως, καθοδηγήσεως και διευθύνσεως Συμμοριτοπολέμου, αποδεικνύεται και εκ της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. της 30-33 Ιανουαρίου 1949. Η απόφασις αύτη ελήφθη παρουσία Ρώσων και Αλβανών εκπροσωπούν και απέβλεπεν ανεπιφυλάκτως εις τον εδαφικόν ακρωτηριασμόν τής Ελλάδος.
    Την εποχήν εκείνην είχεν ήδη, από της 30ής Ιουνίου 1948. επέλθει ρήξις μεταξύ Στάλιν και Τίτο, με αφορμήν την ηγεμόνευσιν των Βαλκανίων. Κατόπιν αυτού, ο Νίκος Ζαχαριάδης, κατά την μετάβασίν του τον Οκτώβριον του 1948 εις Μόσχαν, επισκέπτεται τον Στάλιν, παρά του οποίου λαμβάνει νέας εντολάς. αντιθέτους προς το πνεύμα της Συμφωνίας τού Μπλέντ. Δηλαδή, ενώ μέχρι τότε η Μόσχα υπεστήριξε την γραμμήν του Τίτο, ήτοι «Ομόσπονδος Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» υπό την κυριαρχίαν της Λαϊκής Νοτιοσλαυϊκής Ομοσπονδίας, τώρα το Κρεμλίνον, πρός δημιουργίαν αντιπερισπασμού, επανέρχεται εις την Βουλγαρικήν γραμμήν του Δημητρώφ και υποστηρίζει την δημιουργίαν ανεξαρτήτου ή αυτονόμου «Μακεδόνικου Κράτους», εντός της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας» (Β.Κ.Ο.), εις το όποιον θα επιδιωχθή και η προσέλκυσις και της Νοτιοσλαβικής «Μακεδονίας των Σκοπίων». Ταυτοχρόνως, η Μόσχα, διά της Κομινφόρμ, διαβιβάζει την νέαν πολιτικήν γραμμήν διά τα Βαλκάνια, προς την ηγεσίαν των κομμουνιστοσυμμοριτών, δηλαδή προς το Κ.Κ.Ε.
    Δύο μήνας μετά την επιστροφήν του εκ Μόσχας, ο Νίκος Ζαχαριάδης, δημοσιεύει, εις το 12ον φύλλον του «Δημοκρατικού Στρατού», του Δεκεμβρίου 1948, επιστολήν αναφέρουσαν ότι:
    «Ο μακεδόνικος λαός δεν αγωνίζεται στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας για να βρει την ισοτιμία και την ισοπολιτεία μέσα στην Ελλάδα, αλλά δημιουργεί τώρα την δικιά τον εθνική ζωή και εστία και τείνει προς την ενότητα πού κατάχτησε με το αίμα του. Ο μακεδόνικος λαός θα απόκτηση μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια αυτή όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με την λαϊκή δημοκρατία. Και γι' αυτή την ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδόνικος λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου...».

Κατόπιν όλων αυτών ο Συμμοριτοπόλεμος λαμβάνει περισσότερον έντονον Σλαυομακεδονικόν χαρακτήρα και την 30-31 Ιανουαρίου 1949 συγκαλείται, εις την περιοχήν των Πρεσπών. η 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., ευθυγραμμιζομένη και υιοθετούσα πλήρως τας εντολάς της Μόσχας. «Πρωθυπουργός», την εποχήν εκείνην. ήτο ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο όποιος αντικατεστάθη ολίγον βραδύτερον υπό του Δημητρίου Παρτσαλίδη. «Αρχιστράτηγος» ήτο ο Δημήτρης Βλαντάς και «Πρόεδρος του Πολεμικού Συμβουλίου» ο Νίκος Ζαχαριάδης.
    Η 5η Όλομέλειατής Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., διά της ληφθείσης αποφάσεως της, επαναφέρει υπό άλλην μορφήν το εθνοπροδοτικόν σύνθημα «περί ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης» του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου του Κ.Κ.Ε. (26 Νοεμβρίου - 3 Δεκεμβρίου 1924). Πράγματι, η εκδοθείσα υπ' αυτής ανακοίνωσις αναφέρει:
    «Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδόνικος (Σλαβομακεδονικός) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αντοθυσίας, πού προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως την θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού τους».

    Αμέσως μετά την λήξιν των εργασιών της 5ης "Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., (εις την οποίαν σημειωτέον αναπληρωματικόν μέλος ήτο και ο αρχισυμμορίτης Χαρίλαος Φλωράκης ή «καπετάν Γιώτης»), ανεσχηματίσθη ή «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» και εις αυτήν συμμετέχουν πλέον και οι Βουλγαρικής συνειδήσεως σλαβόφωνοι «Νοφίτες»: Πασκάλ Μητρόφσκυ, Σταύρο Γκότσεφ και Βαγγέλη ή Γκέλο Κόϊτσεφ.
Επί όλων αυτών, ο Λευτέρης Μαυροειδής, εις την σελίδα 166 του βιβλίου του «Από τον Σταλινισμό στην Περεστρόϊκα», γράφει:
    «Τον Ιανουάριο του 1949. στην 5η Ολομέλεια της Κ.Ε., ο Ζαχαριάδης έρριξε εντελώς ξαφνικά το σύνθημα αυτοδιάθεσης των Σλαβομακεδόνων πού ζούσαν στην Ελλάδα. Υποσχέθηκε στους Σλαβομακεδόνες «εθνική αποκατάσταση)», δηλαδή δικαίωμα αποχωρισμού από το ελληνικό κράτος».

    Προς υλοποίησιν της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. συνήλθε, εις τας 3-4 Φεβρουαρίου 1949, το 2ον Συνέδριον της Κεντρικής Επιτροπής του Ν.Ο.Φ. και αφού υιοθέτησε την εν λόγω απόφασιν, δηλαδή «την ένωση της Μακεδονίας, σε ένα ισότιμο κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών», απεφάσισε να συγκληθή νέον Συνέδριον τον Μάρτιον 1949 προκειμένου: «Να διακήρυξη την Ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο Μακεδόνικο κράτος, μέσα στη Λαϊκή Δημοκρατική Ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών, πούναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων».
    Μετ' ολίγας δε ημέρας, ήτοι την 15ην Φεβρουαρίου 1949, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των συμμοριτών μεταδίδει, εκ Βελιγραδίου, τα έξης:
    «Ο μακεδόνικος λαός είναι ιδιαίτερος λαός, ο οποίος χύνει το αίμα του σήμερα μαζί μας και, ζητάει τη δική του λευτεριά».
    Βραδύτερον, ήτοι κατά τας εργασίας της 7ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), ο Νίκος Ζαχαριάδης προσεπάθησε να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της ηγεσίας των κομμουνιστοσυμμοριτών, ήτοι της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. Προς τον σκοπόν αυτόν γράφει, εις το βιβλίον του «Δέκα χρόνια πάλης». ότι τούτο, δηλαδή ή εκχώρησις της ελληνικωτάτης Μακεδονίας εις την Νοτιοσλαυίαν, ήταν άναγκαία και εγένετο διά να καταστή δυνατή η περαιτέρω κινητοποίησις των Σλαβομακεδόνων και ή καθολική ένταξις αυτών εις τας τάξεις των κομμουνιστοσυμμοριών!
    Όμως. οι ισχυρισμοί αυτοί του Νίκου Ζαχαριάδη απέχουν της αληθείας. Η πραγματικότης εν προκειμένω είναι ότι όταν, μετά την ρήξιν Στάλιν - Τίτο, καθηρέθη ο Μάρκος Βαφειάδης εκ των αξιωμάτων του, επειδή ήτο φίλος του Τίτο, του οποίου την πολιτικήν εφήρμοζε και ταυτοχρόνως ήτο και προστάτης των λεγομένων «Σλαβομακεδόνων». δηλαδή των Σλαβοφρόνων συμμοριτών (ανταρτών τον Ν.Ο.Φ.), εξεδηλώθη ανησυχία μεταξύ αυτών και συνεπεία αυτού τα πλέον δυναμικά στελέχη των, ακολουθούμενα υπό σημαντικού αριθμού οπαδών των, φοβούμενα διά την τύχην των διέφυγον εις Νοτιοσλαβίαν. Τότε, ο Νίκος Ζαχαριάδης, διά να καθησύχαση τους λοιπούς «Σλαβομακεδόνες» έσπευσε να λάβη τας αποφάσεις του περί αποχωρισμού της Μακεδονίας εκ της Ελλάδος και προσαρτήσεως της εις την Ομοσπονδίαν των Βαλκανικών λαών. Δια του τρόπου αυτού άλλως τε ικανοποιείτο και ή νέα πολιτική γραμμή της Κομινφόρμ διά τα Βαλκάνια.
    Διά να γίνη αντιληπτόν το νόημα της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. και αι εξ αυτής απειληθείσαι επιπτώσεις, επί τής εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος, αρκεί να διάβαση κανείς τα Πρακτικά της 7ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. (Μάιος 1950), κατά την οποίαν ο αρχισυμμορίτης Δημήτριος Παρτσαλίδης, ευρισκόμενος την εποχήν έκείνην εις προσωπικήν αντιδικίαν μετά του Νίκου Ζαχαριάδη, ομιλών είπε, μεταξύ άλλων και τα έξης αποκαλυπτικά:
    «Μετά την 5η Ολομέλεια οι σλαβίζοντες οπαδοί μας διέδωσαν ότι τα σύνορα της Ανεξάρτητης Μακεδονίας, θ' άρχιζαν στον Όλυμπο με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, ενώ εμείς παραμέναμε σιωπηλοί, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη σύγχυση...».

    Ανεξαρτήτως, όμως. των ανωτέρω, ο Νίκος Ζαχαριάδης, παρά το ότι προσεπάθησε κατά την 7ην Ολομέλειαν του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (30-31 Ιανουαρίου 1949). εν τούτοις, αμέσως σχεδόν εν συνεχεία, κατά τας εργασίας της 3ης Συνδιασκέψεων (14-15 Οκτωβρίου 1950), η αμετανόητος ηγεσία του Κ.Κ.Ε. διά του Αρχηγού της εδήλωνε και πάλιν:


Ιστορικές Μνήμες
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ

Οκτώ χρόνια μετά το λιντσάρισμα του Μουαμάρ Καντάφι, η Λιβύη μαστίζεται από τον πόλεμο που έφερε στη χώρα η «Αραβική Άνοιξη» με τους ισλαμοφασίστες.
Ο στρατός του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Λιβύης, ενώ η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φαγιέζ Αλ Σαράιτων των αδελφών Μουσουλμάνων ελέγχει μόνο την πρωτεύουσα Τρίπολη και κάποιες ακόμη περιοχές, όπως μπορείτε να δείτε και στον χάρτη που δημοσίευσε η ιστοσελίδα New Arab.

Εχθές Τρίτη, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία ζητούν την αποκλιμάκωση της έντασης (του πολέμου) στη χώρα. Ζητούν από όλες τις πλευρές να εργαστούν για την ασφάλεια των πολιτών, την ενοποίηση των τραπεζών και των ιδρυμάτων της χώρας, την προστασία των πετρελαιοπηγών και τέλος την από κοινού δράση για την διεξαγωγή εκλογών στη χώρα.

Η κατάσταση στην Λιβύη είναι περίπλοκη, με την έννοια ότι από την μια πλευρά υπάρχει μια διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση η οποία ελέγχει ένα ελάχιστο ποσοστό της χώρας και από την άλλη υπάρχουν οι δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ, που ελέγχει την συντριπτική πλειοψηφία της Λιβύης και υποστηρίζεται από την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ και εμμέσως από τη Σαουδική Αραβία.

Επίσης, ο Χαφτάρ πρόσφατα  συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξέφρασε την άποψη πως ο Λίβυος στρατιωτικός μάχεται για το καλό της χώρας του. Επίσης, ο Χαφτάρ πραγματοποίησε επίσκεψη στην Ιταλία και τη Γαλλία.

Επομένως, ποιος είναι ο εκλεκτός της Δύσης και του ΟΗΕ;
Μήπως είναι ο αναγνωρισμένος από τον ΟΗΕ πρωθυπουργός Φαγιέζ Αλ Σαράι (Αδελφός Μουσουλμάνος) με τον οποίο κάνει παιχνίδι η Τουρκία, ανακοινώνοντας πως συμφώνησαν για την οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ή μήπως είναι ο Χαλίφα Χαφτάρ που υποστηρίζεται εμπράκτως από την Αίγυπτο και τα ΗΑΕ και ο στρατός του ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Λιβύης;

Η Ελλάδα, σε ποιες κινήσεις έχει προβεί στην Λιβύη;  Η Ελληνική διπλωματία, έχει συνεννοηθεί με την φίλη και σύμμαχο Αίγυπτο του Προέδρου Αλ Σίσι; Υπάρχει Ελληνική αντιπροσωπεία στην Τρίπολη, ώστε να κρατά ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας (και πίεσης) στην κυβέρνηση του Φαγιέζ Αλ Σαράι; Υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας (και υποστήριξης) με τον Χαλίφα Χαφτάρ; 
Θυμίζουμε πως πρόσφατα ο Χαφτάρ είχε ανακοινώσει πως η Τουρκία και οι Τούρκοι αποτελούν στόχο για τις δυνάμεις του, επειδή βοηθούν έμπρακτα τις δυνάμεις του Φαγιέζ Αλ Σαράι στη μάχη για την κατάληψη της Τρίπολης.

Το παιχνίδι της οριοθέτησης της Ελληνικής ΑΟΖ παίζεται στη Λιβύη και στην Αίγυπτο…

COSMOSTATUS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ