ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΣΦΑΓΕΣ - ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε΄

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' βρέθηκε σέ δεινή θέση αφότου έφθασε στήν Κωνσταντινούπολη η είδηση γιά τήν κήρυξη τής επανάστασης στήν Μολδαβία καί τή Βλαχία.Αλλά η φυγή τους θά σημάδευε τήν έκδοση φετβά από τόν Σεϊχουλισλάμη γιά τή γενική σφαγή όλων τών απίστων (γκιαούρηδων) από τούς πιστούς οπαδούς τού Κορανίου καί τού Αλάχ.

«Καί Εγώ ως κεφαλή τού Έθνους καί υμείς η Σύνοδος οφείλομεν νά αποθάνωμε διά τήν κοινή σωτηρίαν, ο θάνατος ημών θά δώση δικαίωμα εις τήν Χριστιανοσύνην νά υπερασπίση τό Έθνος εναντίον τού τυράννου, αλλ' άν υπάγωμεν ημείς νά θαρύννωμεν τήν επανάστασιν, τότε θά δικαιώσωμεν τόν Σουλτάνον αποφασίσαντα νά εξολοθρεύση όλον τό Έθνος...»

Οικουμενικός Πατριάρχης Νέας Ρώμης, Γρηγόριος Ε'

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/1821.html

ΤΟ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Γράφει ο Ἀναστάσιος Στάμου

 

Ὅσοι νοιάζονται καὶ ἀγαποῦν τὸ Ἔθνος μας γνωρίζουν ὅτι ἔχει τέσσερα ἰσχυρὰ θεμέλια, διαχρονικῶς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προβάλουμε. Τὸ Ὅμαιμον, τὸ Ὁμόγλωσσον, τὸ Ὁμόθρησκον καὶ τὸ Ὁμότροπον. Ἤτοι, τὴν κοινὴ καταγωγὴ καὶ γλῶσσα, τὴν ἴδια θρησκεία, τὰ κοινὰ ἤθη καὶ ἔθιμα (παραδόσεις καὶ πολιτισμό). Τοῦτο ἔχει ὁρισθῆ ἤδη πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια: «Τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι, ἤθεά τε ὁμότροπα» (Ἡρόδοτος).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/blog-post_97.html

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΜΑΤΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ (Υ/Α) ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΣΕ «ΠΑΓΩΜΕΝΟΥΣ» ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

Του Ιωάννη Α. Κολομβάκη*
Ταξίαρχου (ΕΠ) ε.α. μηχανικού Δικτύων - ΜSc, - Μέλους ΕΛΙΣΜΕ e-mail: ikolomvakis@gmail.com
 
Η κήρυξη της ΑΟΖ, σε συνδυασμό με τα πολύ πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων (Υ/Α) στην Ελλάδα, έχει ταλαιπωρήσει επί μακρόν πολλούς και πολύ. Αυτό συμβαίνει διότι... η κήρυξη της ΑΟΖ είναι ένα τεράστιο γεωστρατηγικό πλεονέκτημα, που δεν θα πρέπει να συνδέεται με την εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων, τα οποία βρίσκονται σε μη αμφισβητούμενα από κανέναν θαλάσσια ή/και χερσαία οικόπεδα και η αξία των οποίων εκτιμάται σε 4 τρις δολάρια! Κρίνεται, βέβαια, σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι λέγοντας Υ/Α εννοούμε είτε πετρέλαιο είτε φυσικό αέριο (Φ/Α) είτε και τα δύο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, έννοια που μάλλον πολλοί συγχέουν πολύ και συχνά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/blog-post_21.html

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗ

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή  είναι το αρχαιότερο σε λειτουργία εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ελληνισμού. Μεγάλη του Γένους Σχολή ή Κόκκινο Κάστρο ή Κόκκινο Σχολείο όπως αποκαλείται λόγω του χρώματός του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/blog-post_16.html

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ - ΒΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ

"O Θεός νά σέ φυλάει από τού Βενετσιάνου τή δίκη καί από τού Τούρκου τό σπαθί."
Mανιάτικο ρητό, 17ος αιώνας.  

Βιβλιογραφία
Ιστορία τού Ελληνικού Εθνους - Εκδοτική Αθηνών
Ιστορία τού Ελληνικού Εθνους - Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου

Τό 1453 ήταν τό έτος πού μέ τήν άλωση της Κωνσταντινούπολης, σφράγισε τήν οριστική κατάλυση τής Ελληνικής Αυτοκρατορίας. Ο ηγέτης τού ελληνικού Γένους χάθηκε καί η Ρωμηοσύνη αποκεφαλισμένη καί αποπροσανατολισμένη εισερχόταν σέ μία μακρά περίοδο δοκιμασίας καί μαρτυρίου. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/blog-post_18.html

ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ : ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΣΦΑΓΕΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ο Οσμάν Φερουντούν Ζαντελέρ (1884) ήταν γιος του Χατζή Μεχμέτ και της Ζεϊνέπ, μουσουλμάνων προσφύγων από το Λαζιστάν. Σύμφωνα με μαρτυρίες Ελλήνων της Κερασούντας, ο Οσμάν από μικρός δούλευε ως βοηθός (τσιράκι) σε ελληνικό ξυλουργείο της πόλης, γεγονός που του δημιούργησε σύμπλεγμα κατωτερότητας και απωθημένα απέναντι στους Έλληνες, οι οποίοι κυριαρχούσαν σε όλους τους τομείς στην κοινωνία της Κερασούντας.

Σε νεαρή ηλικία γίνεται μέλος της μυστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης των Νεότουρκων Τεσκιλάτ-ι-Μαχσούσα, και συμμετέχει ως εθελοντής στον Βαλκανικό Πόλεμο, όπου τραυματίζεται στο δεξί γόνατο κι από τότε ονομάζεται Τοπάλ –δηλαδή «χωλός (κουτσός)– Οσμάν».
Με την επιστροφή του, τον Δεκέμβρη του 1913, οργανώνει τη μουσουλμανική νεολαία της Κερασούντας στην προαναφερθείσα παραστρατιωτική οργάνωση και εξασφαλίζει σημαντικό αριθμό όπλων και πυρομαχικών για τον εξοπλισμό της. Στη συνέχεια παίζει ενεργό ρόλο στα δραματικά γεγονότα της Γενοκτονίας των Αρμενίων και έπειτα των Ελλήνων, με αποτέλεσμα να καταζητείται από τις οθωμανικές αρχές για την εγκληματική του δράση.

Μετά την απόβαση της επιτροπής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στην Κερασούντα (8/5/1919), τον θερμό λόγο υποδοχής της από τον δικηγόρο Παναγιώτη Ερμείδη και την ανύψωση της σημαίας του Πόντου στο Κάστρο της πόλης, ο καταζητούμενος Τοπάλ Οσμάν συλλαμβάνει με τους άνδρες του τον Παναγιώτη Ερμείδη, του κόβει τη γλώσσα, ενώ κόβει και τα χέρια του Έλληνα που ανήρτησε τη σημαία. Στη συνέχεια τους σκοτώνει και περιφέρει τα πτώματά τους στην πόλη της Κερασούντας, για εκφοβισμό των Ελλήνων κατοίκων.
Μετά από μυστική συνάντηση με τον Μουσταφά Κεμάλ εξασφαλίζει τη «νομιμοποίηση» των εγκλημάτων του και δεσμεύεται να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο εναντίον των Ελλήνων, λέγοντας: «Να μην ανησυχείτε καθόλου στρατηγέ μου. Όλους αυτούς τους Πόντιους Ρωμιούς θα τους περιποιηθώ έτσι, που θα πνιγούν όλοι τους μέσα στις σπηλιές, σαν τις γαϊδουρινές μέλισσες».

Μετά τη νομιμοποίηση της δράσης της από τον Κεμάλ η ομάδα ατάκτων του Τοπάλ Οσμάν, που μέχρι το 1919 δεν ξεπερνούσε τα 100 άτομα, στις αρχές του 1920 αριθμεί 5.000 άτομα. Κι αυτό γιατί όσοι συμμετείχαν στις «επιχειρήσεις» γίνονταν πλούσιοι από τις περιουσίες των Ελλήνων που λεηλατούσαν. Παράλληλα, οι άτακτοι καταστρέφουν εκατοντάδες χωριά και θανατώνουν χιλιάδες Έλληνες, υπό το κάλυμμα της καταπολέμησης του αντάρτικου των Ελλήνων του Πόντου.
Στα τέλη του 1922 ο Τοπάλ Οσμάν εγκαθίσταται στην Άγκυρα, ως διοικητής της Προεδρικής Φρουράς· την 27η Μαρτίου 1923 στο σπίτι του στο Σαμάνπαζαρι, κατόπιν εντολής του Κεμάλ, σκοτώνει διά στραγγαλισμού τον βουλευτή Τραπεζούντας, αντικεμαλικό Αλή Σιουκρού (φωτ. αριστερά).
Η ανακάλυψη του πτώματός του από τους φίλους του, αλλά και η εξασφάλιση αυτοπτών μαρτύρων εις βάρος του Τοπάλ Οσμάν, οδηγούν τον Κεμάλ να δώσει εντολή για εξόντωσή του· ο ίδιος με τη γυναίκα του εγκαταλείπουν το προεδρικό μέγαρο και εγκαθίστανται σε κρυφό μέρος.
Όταν ο Τοπάλ Οσμάν αντιλαμβάνεται τις προθέσεις του Κεμάλ, σκοπεύει να τον σκοτώσει και επιτίθεται με τους ενόπλους του στο προεδρικό μέγαρο, το οποίο, καθώς δεν βρήκε κανέναν μέσα, το λεηλατεί. Ύστερα οχυρώνεται στο στρατόπεδό του, όμως μετά από πολύωρη μάχη με τις μονάδες του τακτικού στρατού, συλλαμβάνεται τραυματισμένος και εκτελείται, ενώ το πτώμα του θάβεται επιτόπου. Ήταν 2 Απριλίου του 1923.

Ο Μουσταφά Κεμάλ, για να αποσείσει εξ ολοκλήρου από πάνω του τις ευθύνες για τη δολοφονία του Αλή Σιουκρού, ξεθάβει και κρεμάει μπροστά από το κτήριο της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από το ένα πόδι το ακέφαλο πτώμα του Οσμάν.

Το πτώμα μένει εκεί κρεμασμένο επί μέρες, ενώ παράλληλα ο Κεμάλ στέλνει τηλεγράφημα προς το λαό της Τραπεζούντας με το οποίο εκφράζει τη λύπη του για το θάνατο του βουλευτή. Το 1925 δίνει άδεια να μεταφερθούν τα οστά του Τοπάλ Οσμάν στην Κερασούντα και να κατασκευαστεί μνημείο στο κάστρο της πόλης. Η μνήμη του δεν αποκαταστάθηκε ποτέ, γιατί δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί η εκτέλεσή του από τον Κεμάλ.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
PONTOSNEWS

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ : ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ «ΤΩ ΕΝΔΟΞΩ ΕΛΛΗΝΙΚΩ ΣΤΡΑΤΩ ΚΑΤΑ ΞΗΡΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΘΑΛΑΣΑΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΒ., ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΕΛΕΥΘΕΡ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1912/1913»
«Εν Ερσέκα τη 28η Νοεμβρίου 1913
Αγαπητή μου
Σοί στέλλω εγκλείστως επιστολήν του κ. Δούσμανη, εξ ής θα αντιληφθής ότι λίαν δύσκολον άν μη αδύνατον αποβαίνει να τοποθετηθώ αυτόσε. Εν τούτοις συναντήσατε τον κουμπάρον, εις ον γράφω σήμερον και συνεννοηθείτε εμπιστευτικώς, και εις περίστασιν καθ' ήν πρόκειται ταχέως το Υπουργείο να κάμη τάς τοποθετήσεις, ο δέ κ. Καΐρης θα κατορθώση εν τοιαύτη περιπτώσει νά μέ τοποθετήση εις την φρουράν Αθήνας, να μή αναλάβω υποχρέωσιν από τόν κ. Δούσμανη.
Εις περίστασιν δέ καθ' ήν πρόκειται να βραδύνουν αι τοποθετήσεις, ή ο κ. Καΐρης δέν θα δυνηθή να με τοποθετήση αυτόσε, τότε εκ' συνενοήσεως μετά τού κουμπάρου ειδοποιήσατέ μοι, ποίων ή ποίας θέσεις δύναμαι να προτείνω εις τον κ. Δούσμανην.
Εν τέλει άν αντιληφθής ότι δέν θα δυνηθώμεν να κατορθώσωμεν τίποτε δι αυτόσε, φρόντισον να μάθης εις ποίας φρουράς διά του κ. Καΐρη ή Κ. Δούσμανη δύναμαι νά τοποθετηθώ και γράψαι μου εκδηλούσα και την προτίμησί σου, αφού λάβεις υπ' όψιν ότι η Θεσσαλονίκη είναι πολυδάπανος. Άν αντιληφθής ότι πρόκειται να εκλάβω μόνο υποχρεώσεις, χωρίς να κατορθώσω τί, ειδοποίησόν με, ίνα μή αναλάβω τοιαύτας, αλλά ακολουθήσω τήν τύχην του Συντάγματός μου.
Μοί γράφεις ότι ο Μίχος θα κάμη αίτησιν μονιμοποιήσεως, ενώ γνωρίζω ότι η μονιμοποίησις των εφέδρων θα γείνη προτάσει του συμβουλίου των αντιστρατήγων κλπ. επί ταίς εκθέσεσι των Διοικητών των Συνταγμάτων και ………. και ουχί τή αιτήσει τών εφέδρων αξιωματικών οίτινες δύνανται άν εκριθώσι, νά δεχθώσι ή να μή δεχθώσι την μονιμοποίησιν, συνεπώς δέν αποβαίνει αναγκαία η υποβολή αιτήσεως μονιμοποιήσεως ή εις περίστασιν καθ' ήν πρόκειται ο Μίχος διά της αιτήσεως του νά υποδείξη τας κατά τούς δύο πολέμους εξαιρετικάς υπηρεσίας του και αξιώση δυνάμει τούτων την μονιμοποίησιν, αλλά τούτο θα ήτο αναγκαίον, άν έχει πληροφορίας ότι επροτάθη υπό τού Συνταγματάρχου του.
Πρό ημερών σοί απέστειλα διά της Αθηναΐκής Τραπέζης δραχ. 500 και σοι ετηλεγράφησα να τάς λάβης. Ειδοποίησόν με αν τάς έλαβες.
Πρό του τέλους του Δεκεμβρίου θα σοί στείλω και ετέρας 500 ή και πλείστας. Φρόντιζε να κάμης οικονομίαν διότι πολύ ταχέως τα χρήματα θα μας χρειασθούν.
Εις τας οικογενείας κ. Σερατάκου και Βασιλάκου να προσφέρεις τούς χαιρετισμούς μου.
Επίσης εις τάς οικογενείας Σαριέντη, Νίκου και λοιπά φιλικάς.
Τήν μητέρα, Ιφιγένειαν, Μίχον και .......... Ασπάζομαι.
Σε φιλώ
Μ. Πέτρο..........
Υ.Γ. Άν μάθω ότι κανέν τών Συνταγμάτων της Α! Μεραρχίας θα τοποθετηθή εις Βόλον φρόντισον διά του Κουμπάρου και Καΐρη να τοποθετηθώ εις αυτό, αν δεν είναι δυνατόν να έλθω αυτόσε.»

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

ΕΟΚΑ : ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 4ης ΓΕΝΕΑΣ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Γράφει ο Γιάννης Αλεξανδρόπουλους

Ιστορικός

Με αφορμή την εμπόλεμη κατάσταση σε Συρία – Ιράκ και Ουκρανία, στην Ελλάδα έχει αρχίσει απο ειδικούς και μη, μια εκτεταμένη συζήτηση περί της νέας μορφής πολέμου, του πολέμου 4ης γενεάς όπως ονομάζεται διεθνώς πλέον.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2016/03/4.html

ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ 1964 - Η ΜΟΙΡΑΙΑ ΛΑΒΩΜΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Γράφει ο Αντώνης Λαμπίδης-Πρώην πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, νυν εκλεγμένο μέλος. 


Στις 16 Μαρτίου του 1964 η τουρκική κυβέρνηση ακύρωσε μονόπλευρα τη Σύμβαση του 1930 περί Εγκατάστασης, Εμπορίου και Ναυτιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία είχε υπογραφεί από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, δίνοντας το πράσινο φως για τις απελάσεις των Ελλήνων πολιτών από την Κωνσταντινούπολη. Ο πρώτος κατάλογος δημοσιεύθηκε στις τουρκικές εφημερίδες και περιελάμβανε 133 ονόματα. Στη συνέχεια, ανά δέκα ημέρες περίπου δημοσιευόταν τμηματικά κατάλογος με 150 έως 500 ονόματα Ελλήνων προς απέλαση.

Η διαδικασία των απελάσεων άρχιζε με νυχτερινές επισκέψεις στα σπίτια από αστυνομικούς που καλούσαν τους προς απέλαση στη Διεύθυνση της Αστυνομίας, όπου υποχρεώνονταν να υπογράψουν, κάτω από απειλές, έγγραφο το οποίο δεν επιτρεπόταν να διαβάσουν, με το οποίο «ομολογούσαν» ότι είχαν διαπράξει κατασκοπεία κατά της Τουρκίας!

Έτσι, μέχρι τον Οκτώβριο του 1964 είχαν απελαθεί 1.180 Έλληνες. Τους επόμενους μήνες ο αριθμός των απελαθέντων έφθασε τους 12.500, συμπαρασύροντας άλλα 50.000 άτομα, κυρίως συγγενείς αυτών, αλλά και Ελλήνων τουρκικής υπηκοότητας οι οποίοι ήταν αδύνατον σε αυτές τις συνθήκες να παραμείνουν στην Κωνσταντινούπολη.
Ωστόσο πίσω από τη στεγνή αναφορά γεγονότων και αριθμών κρύβονται ανείπωτα οικογενειακά δράματα, ανθρώπινες τραγωδίες. Συμπολίτες μας, με ζωγραφισμένο τον τρόμο και την απόγνωση στο πρόσωπό τους, παγωμένοι από την απάνθρωπη συμπεριφορά των τουρκικών Αρχών, με ένα αναπάντητο, πικραμένο «γιατί;» εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τα χώματα των προγόνων τους και παίρνουν τον δρόμο που δεν έχει επιστροφή. Με όλο το βιος τους σε μια βαλίτσα μέχρι 20 κιλά, και 20 δολάρια στο χέρι, αναζητούν το αυτονόητο δικαίωμα για ζωή και δημιουργία.

Ανάπηροι, κατάκοιτοι ηλικιωμένοι, μανάδες με μωρά παιδιά στην αγκαλιά, τίμιοι επαγγελματίες θεωρούνται «εχθροί του τουρκισμού», πολίτες «δεύτερης κατηγορίας», υποχθόνιοι και ανήθικοι, ανυπάκουοι στους νόμους του κράτους, που ζουν προκλητικά εις βάρος των φτωχών τουρκικών λαϊκών στρωμάτων. Αυτή είναι η σιχαμερή εικόνα που διαχέεται στα κατευθυνόμενα, εμπρηστικά λιβελογραφήματα του τουρκικού Τύπου με σκοπό να φανατίσουν την τουρκική κοινωνία εναντίον των Ελλήνων και να δημιουργήσουν το κλίμα για την πλήρη εξόντωσή τους.
Οι απελάσεις αποτελούν την κορύφωση της μαρτυρικής πορείας του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και της Πόλης, που χρονικά ξεκίνησε με το κίνημα των Νεοτούρκων το 1908. Τότε ακριβώς ξεκίνησε μια συστηματική επιχείρηση εθνοκάθαρσης των μη μουσουλμανικών πληθυσμών.

• Το 1912-1918 οι μαζικές γενοκτονίες των Αρμενίων και Ποντίων, οι φοβερές διώξεις των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης.
• Το 1922 στιγματίζεται με την Μικρασιατική Καταστροφή.
• Το 1932 ο Νόμος που απαγορεύει την άσκηση πολλών επαγγελμάτων από Έλληνες υπηκόους. Έτσι, 12.000 Πολίτες αναγκάστηκαν σε εκπατρισμό.
• Το 1941 οι διαβόητες «20 ηλικίες». Κλήθηκαν να καταταγούν στα Τάγματα Εργασίας οι γεννηθέντες μεταξύ των ετών 1894 και 1913. Οι φοβερές κακουχίες σε πολικές θερμοκρασίες των -30 βαθμών οδήγησαν στον μαρτυρικό θάνατο χιλιάδες προγόνους μας.
• Το 1942 ο νόμος περί εφάπαξ φορολόγησης της περιουσίας, το αποκαλούμενο «Varlık Vergisi». Όσοι δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το δυσβάσταχτο χαράτσι, είδαν τις περιουσίες τους να κατάσχονται και οι ίδιοι να εκτοπίζονται πέραν κάθε έννοιας δικαίου.
• Το 1955 τα Σεπτεμβριανά, ένας τυφώνας που σάρωσε στο πέρασμά του μέσα σε λίγες ώρες τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Η ομογένεια της Κωνσταντινούπολης δεν αντέχει άλλο πια. Γονατίζει κάτω από τα συνεχή κι ανελέητα χτυπήματα.

Οι απελάσεις του 1964 υπήρξαν το τελειωτικό χτύπημα του Πολίτικου Ελληνισμού.
Σήμερα, η ολιγάριθμη ελληνική κοινότητα βρίσκεται εκεί. Διαθέτει όμως τη δύναμη ψυχής και το πνεύμα του ελληνισμού. Γι’ αυτό θα επιβιώσει και πάλι θα ανθήσει.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
PONTOSNEWS

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ (16.03.2016) ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ Ι.ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ'' ΘΕΜΑ : ΣΥΡΙΑ, ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ, ΜΙΤ, DAESH, ΧΑΛΙΦΑΤΟ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Evonymos