Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ : «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

Εξ αφορμής του ‘διθυραμβικού’ άρθρου (αναδημοσίευση του Bloomberg), ότι η «μεγαλύτερη έξυπνη πόλη της Ευρώπης» δημιουργείται στην Ελλάδα (Ελληνικό), ας διαβάσουμε ένα άρθρο του The Guardian (από το 2014) για να μπούμε λίγο στο κλίμα των πολυδιαφημιζόμενων «έξυπνων πόλεων» (smart cities) ή «πόλεων των 15 λεπτών» (15-minute cities) / ΚΟ

Μία γυναίκα οδηγεί στα περίχωρα της πόλης και μπαίνει κατευθείαν σε ένα τρένο. Το ηλεκτρικό της αυτοκίνητο στη συνέχεια οδηγεί μόνο του για να παρκάρει και να επαναφορτιστεί. Ένας άνδρας έχει καρδιακή προσβολή στο δρόμο. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στέλνουν ένα drone εξοπλισμένο με έναν απινιδωτή για να φτάσει λίγα κρίσιμα λεπτά πριν από ένα ασθενοφόρο. Μια οικογένεια ιπτάμενων ρομπότ συντήρησης ζει μόνιμα στην κορυφή μιας πολυκατοικίας – ικανή να επισκευάσει αυτόνομα ρωγμές ή διαρροές και να καθαρίσει φύλλα από τις υδρορροές.

Τέτοια ουτοπικά, αστικά οράματα βοηθούν στην προώθηση της ρητορικής της «έξυπνης πόλης» που για την τελευταία δεκαετία περίπου, έχει διακηρυχθεί πιο ενεργητικά από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, μηχανικής και συμβούλων. Το όραμα για τις «έξυπνες πόλεις» βασίζεται στην πανταχού παρούσα ασύρματη ευρυζωνική σύνδεση και την ενσωμάτωση μηχανογραφημένων αισθητήρων στον αστικό ιστό, έτσι ώστε τα σταντ ποδηλάτων και οι λαμπτήρες, το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και τα φωτιστικά, καθώς και οι geeky οικιακές συσκευές όπως τα ψυγεία στο διαδίκτυο και τα απομακρυσμένα ελεγχόμενα συστήματα θέρμανσης, να γίνουν μέρος του λεγόμενου «διαδικτύου των πραγμάτων» (internet of things) (η παγκόσμια αγορά για την οποία εκτιμάται τώρα στα 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια). Η καλύτερη ζωή μέσω της βιοχημείας δίνει τη θέση της σε ένα όνειρο καλύτερης διαβίωσης μέσω δεδομένων. Μπορείτε ακόμη και να πάρετε και ένα μεταπτυχιακό για τις Smart Cities στο University College του Λονδίνου.

Ωστόσο, υπάρχουν δυστοπικές κριτικές, επίσης, για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό το όραμα της «έξυπνης πόλης» για τον απλό πολίτη. Η ίδια η φράση έχει προκαλέσει ένα αντίλογο μεταξύ τεχνο-ουτοπιστών και μεταμοντέρνων τεμπέληδων: θα πρέπει η πόλη να είναι ένα βελτιστοποιημένο πανοπτικόν ή ένα χωνευτήρι πολιτισμών και ιδεών;

Και τι ρόλο θα παίξει ο πολίτης; Αυτό του άμισθου υπαλλήλου δεδομένων, που συνεισφέρει οικειοθελώς πληροφορίες σε μια αστική βάση δεδομένων η οποία νέμεται από ιδιωτικές εταιρείες; Είναι ο κάτοικος της πόλης που είναι καλύτερα οπτικοποιημένος ως ένα ομαλά κινούμενο pixel, πηγαίνοντας από την εργασία, τα καταστήματα στο σπίτι και πίσω πάλι, σε μια πολύχρωμη τρισδιάστατη γραφική οθόνη; Ή μήπως ο πολίτης δικαιωματικά είναι μια απρόβλεπτη πηγή αδίστακτων αιτημάτων και ισχυρισμών δικαιωμάτων; «Γιατί οι έξυπνες πόλεις προσφέρουν μόνο βελτίωση;» ρωτάει ο αρχιτέκτονας Rem Koolhaas. «Πού είναι η δυνατότητα της παράβασης;»

Η ιδέα της έξυπνης πόλης χρονολογείται αναμφισβήτητα τουλάχιστον από την εφεύρεση των αυτοματοποιημένων φωτεινών σηματοδοτών, οι οποίοι αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά το 1922 στο Χιούστον του Τέξας. Ο Leo Hollis, συγγραφέας του “Cities Are Good For You”, λέει ότι αυτό το αναμφισβήτητα θετικό επίτευγμα της σκέψης σε στυλ ‘έξυπνης πόλης’ στη σύγχρονη εποχή είναι οι πίνακες δεικτών τρένων στο μετρό του Λονδίνου. Αλλά την τελευταία δεκαετία, χάρη στην άνοδο της πανταχού παρούσας διαδικτυακής συνδεσιμότητας και τη σμίκρυνση των ηλεκτρονικών σε τέτοιες κοινές πλέον συσκευές όπως οι ετικέτες RFID, η ιδέα φαίνεται να έχει αποκρυσταλλωθεί σε μια εικόνα της πόλης ως ένα τεράστιο, αποτελεσματικό ρομπότ – ένα όραμα που προήλθε, σύμφωνα με τον Adam Greenfield στο LSE Cities, με γιγαντιαίες εταιρείες τεχνολογίας όπως η IBM, η Cisco και η Software AG, οι οποίες ήλπιζαν.

«Η έννοια της έξυπνης πόλης σε πλήρη σύγχρονη μορφή της φαίνεται να προέρχεται μέσα σε αυτές τις επιχειρήσεις», σημειώνει ο Γκρίνφιλντ στο βιβλίο του “Against the Smart City” του 2013.

Ολόκληρες νέες πόλεις, όπως το Songdo στη Νότια Κορέα, έχουν ήδη κατασκευαστεί σύμφωνα με αυτό το πρότυπο. Τα κτίριά της έχουν αυτόματη παροχή κλιματισμού και πρόσβαση σε υπολογιστή. Οι δρόμοι και τα συστήματα ύδρευσης, αποβλήτων και ηλεκτρικής ενέργειας είναι πυκνά με ηλεκτρονικούς αισθητήρες για να επιτρέψουν στον εγκέφαλο της πόλης να παρακολουθεί και να ανταποκρίνεται στην κίνηση των κατοίκων. Αλλά τέτοια μέρη διατηρούν μια απόκοσμη και ημιτελή αίσθηση στους επισκέπτες – η οποία ίσως δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Σύμφωνα με τον Antony Townsend, στο βιβλίο του “Smart Cities” του 2013, ο Songdo σχεδιάστηκε αρχικά ως «όπλο για την καταπολέμηση των εμπορικών πολέμων», η ιδέα ήταν «να δελεάσει τις πολυεθνικές να δημιουργήσουν ασιατικές επιχειρήσεις στο Songdo… με χαμηλότερους φόρους και λιγότερη ρύθμιση».

Στην Ινδία, εν τω μεταξύ, ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι έχει υποσχεθεί να χτίσει όχι λιγότερες από 100 έξυπνες πόλεις – μια ανταγωνιστική απάντηση, εν μέρει, στην ένταξη της Κίνας στις έξυπνες πόλεις ως κεντρικό δόγμα του μεγάλου αστικού σχεδίου της. Ωστόσο, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, οι τοποθεσίες της αληθινής «δημιουργικότητας της έξυπνης πόλης» παραμένουν αναμφισβήτητα οι καθιερωμένες μητροπόλεις του πλανήτη, όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, η Βαρκελώνη και το Σαν Φρανσίσκο. Πράγματι, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το Λονδίνο είναι η πιο έξυπνη πόλη από όλες. Ο Duncan Wilson της Intel το αποκαλεί «ζωντανό εργαστήριο» για πειράματα τεχνολογίας.

         

Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζουν λοιπόν οι τεχνολόγοι ελπίζοντας να υφάνουν δίκτυα αιχμής και gadgets σε παμπάλαιους δρόμους και βαθιά ριζωμένες κοινωνικές συνήθειες και μοτίβα κίνησης; Αυτό ήταν το κεντρικό θέμα του πρόσφατου συνεδρίου «Re.Work Future Cities Summit», στο Docklands του Λονδίνου.

Η εκδήλωση ήταν δομημένη σαν μια σειρά γρήγορων συνομιλιών TED, με 15λεπτες φιλικές προς τους επενδυτές παρουσιάσεις για τα πάντα, από «συναισθηματική χαρτογραφία» έως βιολογικά εμπνευσμένα κτίρια. Άπαντες είχαν ένα φορητό υπολογιστή Apple και τουλάχιστον ένας παρευρισκόμενος εθεάθη να διαθέτει τα αποκαλυπτικά «έξυπνα γυαλιά» Google Glass στο κεφάλι του.

«Αντί για ένα έξυπνο τηλέφωνο, θέλω όλοι να έχετε ένα έξυπνο drone στην τσέπη σας», δήλωσε ένας ερευνητής ρομποτικής, πριν πετάξει στο αμφιθέατρο ένα drone εξοπλισμένο με κάμερα που βουίζει σαν κουνούπι μεγέθους γροθιάς. Οι ομιλητές ενθουσιάστηκαν με την εφαρμογή μεταφορών Citymapper και πώς η πόλη της Ζυρίχης είναι τόσο φουτουριστική όσο και πολιτισμένη. Οι άνθρωποι μίλησαν για την «τεράστια ευκαιρία» που αντιπροσωπεύεται από την επέκταση των προϋπολογισμών των πόλεων για τις τεχνολογικές «λύσεις».

Παραδόξως, όμως, πολλοί από τους ομιλητές φρόντισαν να δυσφημίσουν την ιδέα της ίδιας της έξυπνης πόλης, σαν να είναι κάτι που έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά της. «Θα είστε σε θέση να φτάσετε στην ώρα τους να εργαστείτε. θα υπάρξει μια απρόσκοπτη εμπειρία αγορών, ασφάλεια μέσω των καμερών, κ.λπ. Όλα αυτά τα πράγματα κάνουν μια πόλη ανεκτή, αλλά δεν κάνουν μια πόλη πολύτιμη», είπε ο Usman Haque, της Umbrellium

Καθώς οι εταιρείες τεχνολογίας υποβάλλουν προσφορές για συμβόλαια, παρατήρησε ο Haque, ο πραγματικός στόχος της διαφήμισής τους είναι σαφής: «Οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνονται είναι οι διαχειριστές της πόλης οι οποίοι μπορούν να πουν: «Δεν ήμουν εγώ που πήρα την απόφαση, ήταν τα δεδομένα».

«Η έξυπνη πόλη ήταν λάθος ιδέα που ρίχτηκε με λάθος τρόπο σε λάθος ανθρώπους», πρότεινε ο Dan Hill, του Future Cities Catapult. Ο Hill εμπλέκεται στην πρωτοβουλία έξυπνων πόλεων του Μάντσεστερ. «Μια έξυπνη πόλη μπορεί να είναι μια πόλη χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ή μια πόλη που είναι εύκολη να μετακινηθείς ή μια πόλη με θέσεις εργασίας και στέγαση. Το Μάντσεστερ το έχει αναγνωρίσει αυτό», λέει ο Hill.

Κάποιος πρέπει μόνο να κοιτάξει το νευραλγικό κέντρο υψηλής τεχνολογίας που έχτισε η IBM για το Ρίο ντε Τζανέιρο για να δει αυτό το όραμα του στυλ ‘1984’ να είναι ήδη παρόν. Είναι διακοσμημένο με οθόνες όπως ένα Nasa Mission Control για την πόλη. Όπως γράφει ο Τάουνσεντ: «Αυτό που ξεκίνησε ως εργαλείο για την πρόβλεψη της βροχής και τη διαχείριση της αντίδρασης των πλημμυρών μεταμορφώθηκε σε έναν πίνακα ελέγχου υψηλής ακρίβειας για ολόκληρη την πόλη». Ο δήμαρχος του Ρίο, Eduardo Paes, καυχιέται: «Το κέντρο επιχειρήσεων μας επιτρέπει να έχουμε ανθρώπους να κοιτάζουν σε κάθε γωνιά της πόλης, 24 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα».

Επιπλέον, αν μια ολόκληρη πόλη έχει ένα «λειτουργικό σύστημα», τι συμβαίνει όταν κάτι πάει στραβά; Το μόνο πράγμα που είναι σίγουρο για το λογισμικό είναι ότι καταρρέει. Η έξυπνη πόλη, σύμφωνα με τον Χόλις, είναι πραγματικά απλά μια «διαρκής beta πόλη». Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα συμβούν ατυχήματα – αυτοκίνητα χωρίς οδηγό θα συντριβούν, σφάλματα θα κατεβάσουν ολόκληρα υποσυστήματα μεταφορών ή το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, drones θα χτυπήσουν επιβατικά αεροσκάφη. Πόσο έξυπνοι θα φαίνονται οι αρχιτέκτονες της έξυπνης πόλης;

Ένας λιγότερο παρεμβατικός τρόπος για να κάνετε μια πόλη πιο έξυπνη μπορεί να είναι να δώσετε σε όσους την κυβερνούν έναν τρόπο να δοκιμάσουν τις αποφάσεις τους στην εικονική πραγματικότητα πριν τις επιβάλουν σε κανονικούς ανθρώπους. Αυτή είναι η ιδέα πίσω από την εταιρεία προσομοίωσης πόλεων Simudyne, τα έργα της οποίας περιλαμβάνουν λεπτομερή μηχανογραφημένα μοντέλα για τον σχεδιασμό της απάντησης σε έναν σεισμό ή την εκκένωση ενός νοσοκομείου. Είναι σαν το παιχνίδι στρατηγικής SimCity – για τις πραγματικές πόλεις. Και πράγματι η Simudyne αντλεί τώρα μεγάλο μέρος του ταλέντου της από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. «Όταν ξεκινήσαμε, ήμασταν απλώς μαθηματικοί», εξηγεί ο Justin Lyon, Διευθύνων Σύμβουλος της Simudyne. «Οι άνθρωποι κοιτούσαν τις προσομοιώσεις μας και αστειεύονταν ότι ήταν ανεξιχνίαστες. Έτσι, πριν από πέντε ή έξι χρόνια αναπτύξαμε ένα νέο σύστημα που επιτρέπει να κάνουμε απεικονίσεις – όμορφες εικόνες».

Μια άλλη σοβαρή χρήση «όμορφων εικόνων» παραδειγματίζεται από το έργο των ScanLAB Projects, το οποίο χρησιμοποιεί το Lidar και το ραντάρ διείσδυσης στο έδαφος για να κάνει τρισδιάστατες απεικονίσεις πραγματικών τόπων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εγκαταστάσεις τέχνης και ψυχαγωγία: για παράδειγμα, χαρτογραφώντας την υπόγεια αρχαία Ρώμη για το BBC.

Τι θα γινόταν αν μπορούσατε να ταξιδέψετε μέσω μιας οπτικά πειστικής προσομοίωσης πόλης φορώντας ακουστικά και γυαλιά εικονικής πραγματικότητας; Ο  Lyon που τα δοκίμασε για πρώτη φορά, λέει: «Όλα άλλαξαν για μένα». Υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν να ζήσουν μία «πραγματικότητα» μέσα από τέτοιες προσομοιώσεις. Η πιο έξυπνη πόλη του μέλλοντος θα μπορούσε να υπάρχει μόνο στο κεφάλι μας, καθώς θα περνάμε όλο τον χρόνο μας συνδεδεμένοι σε μια εικονική μητροπολιτική πραγματικότητα που είναι πολύ καλύτερη από οτιδήποτε φυσικά χτισμένο.

Εν τω μεταξύ, όταν ακούτε ότι οι πόλεις μοντελοποιούνται σε μεμονωμένους ανθρώπους – ή σε αυτό που ονομάζονται «πράκτορες» (agents) – μπορεί να αισθάνεστε άβολα και να επιμένετε ότι η ελεύθερη βούληση κάνει τις ενέργειές σας στην πόλη απρόβλεπτες. O Lyon απαντά: «Έχουν απόλυτο δίκιο ως άτομα, αλλά συλλογικά κάνουν λάθος. Ενώ δεν μπορώ να προβλέψω τι θα κάνετε αύριο, μπορώ να έχω, με κάποιο βαθμό εμπιστοσύνης, μια αίσθηση του τι πρόκειται να κάνει το πλήθος, τι θα κάνει μια ομάδα ανθρώπων. Επιπλέον, εάν τραβάτε δεδομένα όλη την ώρα, τα χρησιμοποιείτε για να ενημερώσετε τα δεδομένα των εικονικών ανθρώπων.

«Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν 30 εκατομμύρια άνθρωποι στο Λονδίνο: μπορείτε να έχετε μια προσομοίωση και των 30 εκατομμυρίων ανθρώπων που αντικατοπτρίζει πολύ καλά την κατάσταση, αλλά δεν είναι ακριβές αντίγραφο του Λονδίνου. Έχετε 30 εκατομμύρια ‘πράκτορες’ και, στη συνέχεια, ας έχουμε μια κανονική μετακίνηση ως συνήθως, ας έχουμε μια χιονοθύελλα, ας κλείσουμε μερικές γραμμές τρένων ή ας έχουμε ένα τρομοκρατικό περιστατικό, έναν σεισμό και ούτω καθεξής». Ο Lyon λέει ότι θα έχετε μια εξαιρετικά ακριβή εικόνα για το πώς οι άνθρωποι, μαζικά, θα αντιδράσουν σε αυτά τα σενάρια. «Ενώ δεν με ενδιαφέρει ένα συγκεκριμένο άτομο, με ενδιαφέρει η αναδυόμενη συμπεριφορά του πλήθους».

Τι γίνεται όμως με πιο φαύλους φορείς που ενδιαφέρονται για συγκεκριμένα άτομα; Καθώς οι πολίτες σκοντάφτουν σε ένα μέλλον όπου θα περπατούν γύρω από μια πόλη πυκνή με αισθητήρες, κάμερες και drones που παρακολουθείται κάθε κίνησή τους – ακόμη και αν είναι χαμογελαστοί (όπως έχει ήδη δοκιμαστεί στο Φεστιβάλ Τζαζ του Cheltenham) ή αισθάνονται άσχημα – υπάρχει μια έντονη συζήτηση σχετικά με την παρακολούθηση και την προστασία της ιδιωτικής ζωής που θα επισκιάσει τυχόν προηγούμενες συνομιλίες για το Facebook ή ακόμα, ίσως, κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών που σαρώνουν το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο. Η έξυπνη πόλη μπορεί να είναι ένα μέρος όπου δεν μπορείτε ποτέ να εξαφανιστείτε.

«Εάν έχετε κινητό τηλέφωνο και τους σωστούς αισθητήρες σε όλη την πόλη, οι άνθρωποι έχουν αποδείξει την ικανότητα να παρακολουθούν αυτά τα μεμονωμένα τηλέφωνα», επισημαίνει ο Lyon.

Αυτό είναι δυνητικά ένα ζήτημα με πρωτοβουλίες ανοικτών δεδομένων, όπως αυτές που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Μπρίστολ και το Μάντσεστερ, τα οποία δημοσιοποιούν τα δεδομένα που κατέχουν σχετικά με τη στάθμευση, την προμήθεια και τον προγραμματισμό της πόλης, τις δημόσιες τουαλέτες και την πυροσβεστική υπηρεσία. Το δημοκρατικό κίνητρο αυτής στυλ ‘έξυπνης πόλης’ σκέψης φαίνεται αδιαμφισβήτητο: η δημιουργία δημοτικών συνόλων δεδομένων χρηματοδοτείται από φορολογούμενους πολίτες, επομένως οι πολίτες πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τα χρησιμοποιούν.

Αλλά πόσο ασφαλή είναι τα ανοιχτά δεδομένα; Έχει ήδη αποδειχθεί, για παράδειγμα, ότι τα ανοιχτά προσβάσιμα δεδομένα του συστήματος πρόσληψης ποδηλατοδρόμων του Λονδίνου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση μεμονωμένων ποδηλατών. «Υπάρχει η δυνατότητα να τα βλέπουμε όλα ως Μεγάλο Αδελφό», λέει ο Mike Rawlinson του City ID. «Αν δημοσιεύετε δεδομένα και οι άνθρωποι τα επαναχρησιμοποιούν, με ποιον σκοπό και με ποια εξουσία το κάνουν;» Πρέπει, λέει ο Χιλ, να είναι ένα «αναπλαισιoμένο κοινωνικό συμβόλαιο».

Μερικές φορές, τουλάχιστον, υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να παρακολουθείτε συγκεκριμένα άτομα. Το μοντέλο νοσοκομειακής εκκένωσης της Simudyne, για παράδειγμα, πρέπει να συνδεθεί με πραγματικά δεδομένα. “«Αυτοί οι μικροί άνθρωποι που βλέπετε στην οθόνη, αυτοί είναι πραγματικοί άνθρωποι, που συνδέονται με τη βάση δεδομένων των ασθενών», εξηγεί ο Lyon – επειδή, για παράδειγμα, «πρέπει να είμαστε σε θέση να παρακολουθήσουμε αυτό το φτωχό παιδί που έχει καεί».”

Στην πραγματικότητα, πίσω από τα ανταγωνιστικά οράματα της έξυπνης πόλης είναι τα ανταγωνιστικά οράματα για το ποιος κατέχει την εξουσία στην κοινωνία. «Στο τέλος, η έξυπνη πόλη θα καταστρέψει τη δημοκρατία», προειδοποιεί ο Hollis. Όπως και η Google, θα έχουν αρκετά δεδομένα για να μην χρειάζεται να σε ρωτούν τι θέλετε».

https://www.eoneolaia.com/i-alitheia-gia-tis-exypnes-poleis/

1 ΙΟΥΛΙΟΥ 1913 : Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ

Του Γιάννη Ιωαννίδη
 

«Χαράς ευαγγέλια! Ελευθερία και Ελευθέρια εορτάζομεν από της 4 μ.μ. έν τη Δράμα. Αναπνέομεν! Ζώμεν! Κινούμεθα! Ο ελληνικός μας στρατός νικητής και τροπαιούχος είσήλθεν είς την Δράμαν. Χαρά! Αγαλλίασις, άσματα! Ελευθερία!» Έτσι ακριβώς απαθανατίζει τον πανηγυρισμό για την απελευθέρωση της Δράμας από τον ελληνικό στρατό, την 1η Ιουλίου 1913, ο τότε Μητροπολίτης Αγαθάγγελος, εκ των πρωταγωνιστών των γεγονότων εκείνων των ημερών.
Ο ελληνικός στρατός εισήλθε απελευθερωτής στην πόλη, υπό την ηγεσία του Συνταγματάρχη Νικολάου Μιχαλόπουλου Αρκαδινού, έπειτα από 529 χρόνια δουλείας, με πολλά δεινά για τον ντόπιο πληθυσμό της περιοχής, που, παρά τα όσα υπέστη, ούτε μια στιγμή δεν ξέχασε τη μεγάλη ιστορία του ούτε και απεμπόλησε την ταυτότητά του.
Σε αυτό, τεράστια υπήρξε η συμβολή των ίδιων των Ελλήνων, αλλά εξίσου επίζηλη στη διατήρηση της ελληνικότητας της περιοχής υπήρξε η συμβολή των Εφοροδημογερόντων, αλλά και των ηρωικών ταγών της Εκκλησίας, οι οποίοι, ως καλοί ποιμένες, έθεσαν την ψυχή τους υπέρ του ευσεβούς ποιμνίου τους, θέτοντας κάτω από τη δαμόκλεια σπάθη των κατακτητών την κεφαλή τους, θεωρώντας ως πράξη θεάρεστη τον όλο αγώνα τους. Έναν αγώνα συναδελφωμένο με το θάνατο.
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ ερεύνησε διάφορες πηγές για τα γεγονότα των ημερών εκείνων (Γενικό Επιτελείο Στρατού/ Διεύθυνση Ιστορίας, Δημόσια Βιβλιοθήκη Δράμας, Ημερολόγιο Μητροπολίτου Αγαθάγγελλου, «Οι δραματικαί περιπέτειαι της Δράμας μέχρι της απελευθερώσεως αυτής, Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ, συγγραφέων, Γ.Χατζόπουλου, Β.Πασχαλίδη, Τ.Τσελεπίδη) και αναδεικνύει ορισμένα κομβικά σημεία τους καθώς και το ρόλο του μητροπολίτη Αγαθάγγελου.
Ο Μητροπολίτης Αγαθάγγελος
«Και είναι αναμφίλεκτο ότι δύσκολα θα μιλούσαμε σήμερα για Ελληνική Δράμα, αν δεν υπήρχαν οι θεόσταλτες μορφές του Χρυσόστομου Καλαφάτη και του Αγαθάγγελου Β΄Κωνσταντινίδη, του Μάγνητος, οι οποίοι, ως φιλόστοργοι γονείς, έθεσαν πολλές φορές κάτω από τις φτερούγες τους το δοκιμαζόμενο σκληρά ποίμνιο τους»,αναφέρει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο συγγραφέας και πρώην Λυκειάρχης κ. Γιώργος Χατζόπουλος.
Να, τι αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο- ημερολόγιο του Μητροπολίτη Αγαθάγγελου: «Τιτάνια η συμβολή του Χρυσόστομου Καλαφάτη, του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Δράμας – Σμύρνης, ο οποίος ερχόμενος στη Δράμα, σε ένα χώρο δεινώς και ανηλεώς πυρακτούμενο από ανθέλληνες, ζήτησε εν γνώσει του το σταυρό του μαρτυρίου.
Καθιστάμενος από νωρίς στόχος απροσπέλαστος των κατακτητών, απομακρύνθηκε βίαια από το προσφιλές ποίμνιο του! Αλλά η Θεία Πρόνοια, η περιβάλλουσα με ιδιαίτερη στοργή το Γένος των Ελλήνων, μερίμνησε κατά τρόπο εύστοχο και σοφό για τη διαδοχή του.
Στις 13 Μαρτίου 1910, δύο ημέρες μετά την απομάκρυνση του Χρυσόστομου Καλαφάτη από τη Μητρόπολη της Δράμας , φθάνει ο Αγαθάγγελος, η έλευση του οποίου υπήρξε για τον ίδιο νέα πυρακτωμένη κάμινος, αλλά ευεργετική για το ποίμνιο του, το οποίο δοκιμαζόμενο σκληρά ουδέποτε ξέχασε τη ιστορία του.
Αντιλαμβάνεται από την πρώτη στιγμή την κατάσταση που επικρατεί στο νομό και συναισθάνεται το βάρος της αποστολής του. Υπολογίζει με ακρίβεια το μέγεθος του αγώνα που θα κάνει. Μα δεν πτοείται. Η ψυχή του γίνεται γρανίτης πάνω στον οποίο θα συντρίβονται καθημερινώς τα μανιασμένα κύματα των κατακτητών».
Μελετώντας κάποιος το λεπτομερές έργο του «Αι Δραματικαί Περιπέτειαι Δράμας μέχρι της απελευθερώσεως αυτής, ήτοι από της 1ης Ιουνίου μέχρι της 1ης Ιουλίου 1913», διαπιστώνει το πλήθος των αρετών ενός Ιεράρχη, ο οποίος επιδίδεται σε αγώνα προστασίας, στήριξης , αναπτέρωσης του ηθικού του ποιμνίου του και απόκρουσης ανόμων σχεδίων των πανσλαβιστών και Βουλγάρων.
Οι αρετές του αυτές διαφαίνονται από τη μελέτη των περίπου 20 εγγράφων και των ισαρίθμων τηλεγραφημάτων, που έστελνε κάθε τόσο στους πανίσχυρους της εποχής εκείνης- Δόμπρεφ, Βούλγαρο πολιτικό διοικητή της Δράμας , Κοετσίκωφ, Στρατιωτικό διοικητή του Νομού Δράμας , Στρατηγό Κοβάτσεφ, Βούλκωφ, Γενικό διοικητή Μακεδονίας καθώς και στο Βούλγαρο βασιλιά Φερδινάνδο.
Θαυμάζει κάποιος το θάρρος με το οποίο διαμαρτύρεται προς τους ανωτέρω παραλήπτες των εγγράφων και τηλεγραφημάτων του για όσες βαρβαρότητες διέπρατταν εις βάρος του δραμινού λαού οι κατακτητές. Δεν είναι δε λίγες οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες οι διαμαρτυρίες παίρνουν τη μορφή της απειλής.
Έντονη είναι η διαμαρτυρία του για τις συλλήψεις των ιερέων της Μητρόπολής του, τις κακοποιήσεις των προκρίτων της υπαίθρου, τις ληστείες εις βάρος των ελληνικών οικογενειών και την προσβολή της τιμής των γυναικών της Νικήσιανης και του Παγγαίου.
Από τους άμβωνες των εκκλησιών προτρέπει, συχνότατα, περιφρονώντας κάθε κίνδυνο, τους Έλληνες Χριστιανούς να επιδείξουν εγκαρτέρηση και θάρρος μπροστά στις βουλγαρικές ωμότητες.
Είναι χαρακτηριστικό της γενναιότητάς του το ακόλουθο περιστατικό, σε μια από τις εξόδους του στην πόλη της Δράμας, κατά την οποία λίγο έλειψε να λογχισθεί από πενταμελή βουλγαρική στρατιωτική περίπολο.
Τη σκηνή μας την περιγράφει ανάγλυφα στο Ημερολόγιό του: «Πορευόμενος εκ της Ιεράς μου Μητρόπολης εις το Διοικητήριο διατρέχω τον κίνδυνο να λογχισθώ εις τας 11 το πρωί της 26ης Ιουνίου 1913 υπό πενταμελούς βουλγαρικής περιπόλου. Δύο εκ των περιπόλων, γνωρίζοντες την Τουρκική ήλθον προς με, με εφ’ όπλου λόγχην και προτείνοντες αυτάς είπον να απέλθω εις την Μητρόπολη μου αμέσως διότι απαγορεύεται εις πάντας η εκ των οικιών έξοδος. Απήντησα ότι δι’εμέ ως Βλαδίκαν, δηλαδή αρχιερέα, επιτρέπεται. Τότε εις θυμωθείς έτι μάλλον έθηκε και φυσίγγια εις το όπλον και επλησίασε κατ’ εμού, οπότε δείξας τον επί του στήθους μου πάντοτε κατά τας εξόδους μου κρεμάμενον μέγαν εγκόλπιον σταυρόν, τω είπον να κτυπήσει τον σταυρόν και το στήθος. Εκείνος απήντησε: “Δεν κτυπώ τον σταυρόν”. Τότε τω λέγω δυνατή τη φωνή τουρκιστί: Εύγε, είσαι καλός Χριστιανός, βγάλε τον σκούφον σου και φίλησον τον σταυρόν. Και εκείνος εφίλησε τον σταυρόν και το χέρι μου».
Ο θαυμασμός για τον Ιεράρχη εντείνεται με την απόφασή του να διατηρεί, με απόλυτη μυστικότητα, ένοπλες ελληνικές ομάδες. Είναι τα τμήματα εκείνα που βρίσκονταν σε διαρκή εγρήγορση για να εμποδίσουν τον κατακτητή να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του για την εξόντωση του ελληνικού στοιχείου της Δράμας.
Μα κάποτε τα δεινά τελείωσαν. Ο εφιάλτης του θανάτου χάθηκε. Ο ελληνικός στρατός κατατρόπωσε τον εχθρό και την 1η Ιουλίου 1913 απελευθερώνει τη Δράμα. Ο μεθυσμένος από το “νέκταρ” της λευτεριάς δραμινός λαός ξεχύνεται στους δρόμους. Προηγείται η βιβλική μορφή του Αγαθαγγέλου. Πρώτος στον κίνδυνο ο Ιεράρχης, πρώτος και στον πανηγυρισμό της Λευτεριάς.
Η απελευθέρωση της Δράμας ανήκει ιστορικά στο πλαίσιο των πολεμικών επιχειρήσεων, που έλαβαν χώρα στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.
Η έναρξη του πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, το Σεπτέμβριο του 1912, βρίσκει την Ελλάδα σύμμαχο της Σερβίας, της Βουλγαρίας και του Μαυροβουνίου, ενώ η Δράμα, όπως και όλη η Βόρεια Ελλάδα, βρίσκεται υπό την κατοχή της Τουρκίας. Η τελευταία, «σκιά» πια της άλλοτε κραταιής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κλονίζεται ήδη ισχυρά, υπό το βάρος της επικείμενης επίθεσης των συνασπισμένων λαών της Βαλκανικής, που αγωνίζονται να απελευθερώσουν τα εθνικά τους εδάφη.
Η πορεία των επιχειρήσεων φέρνει τελικά την Ελλάδα στη Θεσσαλονίκη, ενώ η Βουλγαρία καταλαμβάνει, το Νοέμβριο του 1912, την περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και, φυσικά, τη Δράμα. Έκτοτε κι επί οχτώ μήνες, η Δράμα παραμένει στα χέρια των Βουλγάρων. Είναι η περίοδος της πρώτης βουλγαρικής κατοχής.
Με την έναρξη του δεύτερου Βαλκανικού Πολέμου, στις 17 Ιουνίου 1913, οι Βούλγαρου βρίσκονται αντιμέτωποι με τους τέως συμμάχους τους, τους Έλληνες και τους Σέρβους. Η απληστία και η υπεροψία τους τούς εμποδίζει να αντιληφθούν ότι μειονεκτούν έναντι των αντιπάλων τους. Έτσι, η μία μετά την άλλη, οι ελληνικές πόλεις απελευθερώνονται.
«Πήραμε την Θεσσαλονίκη μας, τας Σέρρας τας ωραίας και την Δράμα», τραγουδούσαν, σε εμβατηριακούς ρυθμούς, οι Έλληνες της εποχής.
Πώς όμως ο ελληνικός στρατός έφτασε στη μεγάλη αυτή νίκη; Σύμφωνα με στοιχεία από τα αρχεία του Γενικού Επιτελείου/Διεύθυνση Ιστορίας, η προέλαση του Ελληνικού Στρατού προς τους νέους αντικειμενικούς σκοπούς, όπως αυτοί καθορίστηκαν με διαταγή του Γενικού Στρατηγείου, άρχισε σταδιακά και αφού προηγουμένως οι μονάδες συμπλήρωσαν τις απαραίτητες προετοιμασίες τους.
Η VII Μεραρχία, αφού ενισχύθηκε με το 15ο Σύνταγμα Πεζικού της VIII Μεραρχίας, που έφτασε στις Σέρρες μέσω Θεσσαλονίκης από την Κορυτσά, έστειλε στις 30 Ιουνίου το 21ο Σύνταγμα Πεζικού και μία μοίρα Πυροβολικού προς τη Δράμα και με την υπόλοιπη δύναμή της προέλασε από το πρωί της 1ης Ιουλίου προς το Νευροκόπι.
Το Απόσπασμα του 21ου Συντάγματος (Απόσπασμα Δράμας) έφτασε το βράδυ της 30ής Ιουνίου στο χωριό Αγγίστα και την επομένη, ύστερα από σύντομο αγώνα, εισήλθε στη Δράμα, που πρόλαβε να σώσει από βέβαιο εμπρησμό. Οι κάτοικοι της πόλεως επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στα ελληνικά τμήματα.
Στην κωμόπολη του Δοξάτου, όμως, στα νοτιοανατολικά της Δράμας, οι Βούλγαροι κατά την υποχώρησή τους, στις 30 Ιουνίου, διέπραξαν μεγάλης εκτάσεως βανδαλισμούς, την πυρπόλησαν και έσφαξαν περισσότερους από 3.000 κατοίκους της, μεταξύ των οποίων πολλούς ιερείς, γυναίκες και παιδιά.
Η υπόλοιπη δύναμη της VII Μεραρχίας, προελαύνοντας προς το Κάτω Νευροκόπι, κατέλαβε, στις 2 Ιουλίου, ύστερα από μεγάλο αγώνα, τα υψώματα Μπαμπίνας και προωθήθηκε στα νότια του χωριού Κάτω Βροντού.
Χαρακτηριστικό ήταν και το τηλεγράφημα που απέστειλε στο τότε Υπουργείο Στρατιωτικών ο Στρατηγός Δούσμανης, ο οποίος αναφέρει- μεταξύ άλλων- για την απελευθέρωση της Δράμας: «…Σήμερον εις το αριστερόν και το κέντρον του μετώπου μας ο στρατός προήλασε χωρίς να συναντήση τον εχθρόν. Εις το άκρον δεξιόν ημών ημέτεραι δυνάμεις μετά πείσμονα μάχην διηρκέσασαν από 9ης πρωίας μέχρι 4.30′ εσπερινής ώρας παρά την Αλιστράτην και Κρίτσαβαν έτρεψαν τον εχθρόν εις φυγήν και κατέλαβον την Δράμαν. Ο Μητροπολίτης Δράμας και πάντες οι κάτοικοι μη εξαιρουμένων ουδέ των Τούρκων και Ισραηλιτών μετά δακρύων χαράς εδέχθησαν ως σωτήρα τον Ελληνικόν Στρατόν, σώσαντα αυτούς ως έλεγον εκ βεβαίας καταστροφής…».
Η Δράμα δεν είναι μια συνηθισμένη πόλη του ελληνικού χώρου που υπέστη απλά πολλαπλές καταστροφές από τους εξωτερικούς εχθρούς. Η πόλη κι ο νομός κυριολεκτικά ξεκληρίστηκαν από τους εκάστοτε επιδρομείς και το αίμα των Δραμινών μαρτύρων πότισε βαθειά τη γη.

Πηγή: ΑΠΕ
ΕΛΛΑΣ
http://ellas2.wordpress.com/

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ (24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1881)- ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

(Αναδημοσίευση του άρθρου του Χρ. Αρ. Παπακίτσου από το υπ’αριθμ.179 ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2012 φύλλο της εφημερίδας ΑΓΝΑΝΤΑ ΑΡΤΑΣ )

Στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος που απέκτησε οντότητα μετά την Επανάσταση του 1821 δεν συμπεριλήφθηκε η Ήπειρος. Τα σύνορα του κράτους έφταναν ως τη γέφυρα του Άννινου και τον ποταμό Αχελώο.

Οι Τζουμερκιώτες και Ραδοβυζινοί δεν ένιωσαν και δεν ανέπνευσαν ως το 1881 τον ζωογόνο αέρα της λευτεριάς και τον ανέπνεαν μπαρουτοκαπνισμένο. Δεν υπέστειλαν ούτε για μια στιγμή τη σημαία της επανάστασης και δεν έβαλαν τα όπλα τους στα ράφια. Συνέχιζαν με πατριωτικό πάθος τους απελευθερωτικούς αγώνες τους. Εξακολουθούσαν να ποτίζουν με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας, άλλοτε κατά αυτοτελείς και ολιγομελείς ομάδες και άλλοτε, ενταγμένοι σε μεγαλύτερα επαναστατικά σώματα της περιοχής, μετείχαν σε οργανωμένες τοπικές εξεγέρσεις, όπως εκείνες των επαναστάσεων των ετών 1854, 1866 και 1878, για τις οποίες πλήρωσαν βαρύ τίμημα.

Η καταστροφή των περιοχών των Τζουμέρκων και των Ραδοβυζίων, κυρίως μετά την ατυχή επανάστασή τους το 1878, ευαισθητοποίησε τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις οι οποίες έκαναν αλλεπάλληλες διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους που κάθε φορά επιδίωκαν την τροποποίηση των συμφωνιών προς το συμφέρον τους. Η τελευταία και αποτελεσματική προσπάθειά τους κατέληξε στη συμφωνία της Κωνσταντινουπόλεως (24 Μαΐου 1881) που έγινε με πρωτοβουλία του Γλάδστωνα και του Βίσμαρκ, την οποία αποδέχθηκε η κυβέρνηση του Κουμουνδούρου. Με αυτή παραχωρήθηκε στην Ελλάδα η περιοχή της Άρτας, ως τον Άραχθο, και η Θεσσαλία (πλην της περιοχής Ελασσόνας).

Οι Τούρκοι το ξανασκέφτηκαν, μετάνιωσαν και άρχισαν να προωθούν δυνάμεις προς το Πέτα και τον Άννινο για να εμποδίσουν την είσοδο του ελληνικού στρατού στην Άρτα. Η επέμβαση των πρεσβευτών των Μ. Δυνάμεων ανάγκασε τον Τούρκο διοικητή της Άρτας Χατζή Εμίν Πασά να δρομολογήσει τις διαδικασίες εκκένωσης της πόλης. Ο δρόμος για την απελευθέρωση άνοιγε πλέον διάπλατα.

Στις 20 Ιουνίου οι κάτοικοι υποδέχονται με ενθουσιασμό στη γέφυρα Άρτας την επιτροπή οροθέτησης και επίβλεψης της παράδοσης της πόλης. Την αποτελούσαν εκπρόσωποι των Μ. Δυνάμεων, των Ελλήνων και των Τούρκων. Στην ελληνική αντιπροσωπεία συμμετείχαν οι στρατηγοί Σαπουτζάκης και Σκαρλάτος Σούτσος. Ο πρώτος επιστρέφει στην περιοχή Άννινου για να ετοιμάσει την είσοδο του στρατού, ενώ ο δεύτερος παραμένει στην πόλη για να παρίσταται στις διαδικασίες αποχώρησης των Τούρκων. Την παραμονή 23 Ιουνίου, ο στρατός μας μπαίνει στο Δημαριό και στη συνέχεια όλα τα τμήματα συγκεντρώνονται κοντά στο Κομπότι και με ενθουσιασμό παίρνουν το δρόμο για την Άρτα.

Την 24 Ιουνίου 1881 η Άρτα ελευθερώνεται. Όλοι οι κάτοικοι υποδέχονται το στρατό στην είσοδο της πόλης στο ύψος των Αγίων Θεοδώρων, όπου έστησαν αψίδα. Παρόντες στην υποδοχή ο δήμαρχο Αντωνόπουλος, ο Μητροπολίτης Σεραφείμ Ξενόπουλος με σύσσωμο τον κλήρο. Στις 4 μ.μ. εισέρχεται στην πόλη ο στρατός με επικεφαλής το στρατηγό Σκαρλάτο Σούτσο, ενώ η μουσική παιάνιζε νικητήρια εμβατήρια. Ο ενθουσιασμός του πλήθους είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Ζητωκραυγές, χειροκροτήματα, κλάματα, αγκαλιές, φιλιά και ξέφρενοι πανηγυρισμοί ξεχύνονταν από το ανθρώπινο μελισσολόι!. Ο μητροπολίτης Σεραφείμ υποδεχόμενος το στρατηγό λέει: «Ευφράνθητε ουρανοί. Σαλπίσατε τα θεμέλια της γης, βοήσατε τα όρη ευφροσύνην». Ο στρατηγός απαντά: «Σεβασμιώτατε εν ονόματι της Α. Μ. του βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου του Α΄ καταλαμβάνω την Άρταν».

Ακολούθησε η προσφώνηση του δημάρχου Αντωνόπουλου που μεταξύ άλλων πανηγυρικών λόγων, παλλόμενος από πατριωτικό ενθουσιασμό, κατά την εφημερίδα «Θεσσαλική», είπε : «Τα δεσμά της δουλείας εθραύσθησαν. Η Άρτα, πόλις ιστορική, ρίπτεται ελευθέρα εις τας αγκάλας της μητρός. Εν Ηπείρω ο κατακτητής συνεσπειρώθει πλέον».

Το γεφύρι της Άρτας κατά την απελευθέρωση της πόλης από τους Οθωμανούς το 1881 ειναι πλέον το σύνορο της Ελεύθερης Ελλάδας. Από την μια μεριά οι Τούρκοι που χρησιμοποιήσαν τότε το σημερινό Λαογραφικό Μουσείο ως τελωνείο, και από την άλλη οι Έλληνες. Στην φωτογραφία Έλληνες στρατιώτες ποζάρουν στο φωτογραφικό φακό,για την πιο σημαντική στιγμή της Ιστορίας της πόλης. Μαζί και κάποιοι πολίτες Έλληνες και Οθωμανοί. Στο βάθος στο άνοιγμα της πρώτης καμάρας διακρίνονται οι σκηνές από το στρατόπεδο του Ελληνικού στρατού.
(πηγή: https://www.artavoice.gr/istoria/gefyri-tis-artas-kata-tin-apeleytherosi-tis-polis)

 

Το γεγονός της Απελευθέρωσης της Άρτας γιορτάστηκε και στην Αθήνα με φωταγωγίες και παρελάσεις. Στις 28 Ιουνίου έγινε μεγάλη δοξολογία εντός του φρουρίου της Άρτας για την επίσημη επισφράγιση της Απελευθέρωσης της πόλεως και της ανατολικά του Αράχθου περιοχής της (Τζουμέρκων και Ραδοβυζίων).

Αυθημερόν, μονάδες στρατού στάλθηκαν στα μεγάλα χωριά της περιοχής και από εκεί μικρές ομάδες Ελλήνων στρατιωτών ή χωροφυλάκων, μετέβαιναν σ’ όλα τα χωριά για να σηματοδοτήσουν με την παρουσία τους την ανάληψη της εξουσίας από το Ελληνικό Κράτος. Παντού οι κάτοικοι άφηναν τις δουλειές τους και έτρεχαν στις πλατείες να υποδεχθούν τους ελευθερωτές με ασταμάτητες κωδωνοκρουσίες, με ζητωκραυγές, με πανηγυρικούς τουφεκισμούς και με δοξολογίες. Οι πανηγυρισμοί των Τζουμερκιωτών δεν είχαν τελειωμό! Η Άρτα, τα Τζουμέρκα και τα Ραδοβύζια πανηγύριζαν την πολυπόθητη λευτεριά τους και έστελναν και στα χωριά της δυτικής (της δεξιάς) όχθης του Αράχθου το μήνυμα ότι η Ελλάδα και η λευτεριά ήταν δίπλα τους, τα άγγιζαν και δε θα αργούσαν να τα αγκαλιάσουν.

Όλη η Ελλάδα πανηγύριζε για τη λευτεριά μας. Όλοι οι Έλληνες ήθελαν να βρίσκονταν στην Άρτα εκείνες τις ημέρες της εθνικής έξαρσης

Ο ποιητής Γ. Σουρής διερμηνεύοντας αυτή την πανελλήνια επιθυμία έγραφε το ποίημα:

ΑΧ ΤΙ ΚΡΙΜΑ
Πόσο τώρα μετανοιώνω που δεν είμαι στρατιώτης!
Αχ! Αν ήμουν και πάλι φανταράκι ζηλευτό,
θε να πήγαινα στην Άρτα παλληκάρι κι εγώ πρώτης
δίχως ναύλο να πληρώσω ούτε κάλπικο λεφτό.
Αχ τι κρίμα να μην είμαι φανταράκι σαν και πρώτα,
να περνώ ζωή και κότα!

Αυτή τη μεγάλη ημέρα για την Ελλάδα, για την Άρτα, για τα Τζουμέρκα και τα Ραδοβύζια την ξεχνάμε. Ο εορτασμός της Επετείου τώρα γίνεται μόνο στην πόλη της Άρτας. Τα πρώτα χρόνια μετά την Απελευθέρωση η Επέτειος εορταζόταν σε όλα τα μεγάλα χωριά, κυρίως σε εκείνα που είχαν την έδρα τους Στρατιωτικές Μονάδες, καθόσον ο Άραχθος μέχρι την 21 Φεβρουαρίου του 1913 καθόριζε τη συνοριακή γραμμή μεταξύ της ελεύθερης Ηπείρου και της κατεχόμενης από τους Τούρκους.

Η πρώτη Επέτειος (24 Ιουνίου 1882) της Απελευθέρωσης εορτάστηκε με λαμπρότητα στην Έδρα της Επαρχίας Τζουμέρκων, στα Άγναντα. Ο Διοικητής της φρουράς, σε ανάμνηση του μεγάλου για την περιοχή των Τζουμέρκων ιστορικού γεγονότος, φύτεψε στην κεντρική πλατεία των Αγνάντων έναν πλάτανο που φύτρωσε και θέριεψε, όπως θέριεψε και η ελευθερία μας, και ατενίζει με αισιοδοξία και την επόμενη χιλιετία*.

Οι Δήμοι Τζουμέρκων και Ραδοβυζίων, οι Τοπικές Κοινότητες και οι πάσης φύσεως Πολιτιστικοί Φορείς, θα προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες αν στα ετήσια προγράμματα των δραστηριοτήτων τους εντάξουν και τον εορτασμό της Επετείου της Απελευθέρωσης του τόπου μας. Γιορτές για τη φασουλάδα, την προβατίνα, την «μπλατσάρα» (χορτόπιτα),το τσίπουρο κτλ κάνουμε κάθε χρόνο. Ας κάνουμε κοντά σ’αυτές και μια ιστορική Επέτειο. Τη χρωστάμε σ’ αυτούς που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία μας. Τη χρωστάμε στην ιστορική μνήμη.

 

https://agnanta.com.gr/2021/06/24/apeleytherosi-tis-artas-kai-ton-tzoyme/

Η «ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»! - Τι κάνει, όμως, η ελληνική Πολιτεία για να προστατεύσει όσους πολίτες της τυχαίνει να έχουν αλλάξει θρησκεία ή και γλώσσα;

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη 

Ιδρυτή και Διευθυντή του περιοδικού ''ΕΝΔΟΧΩΡΑ''

Οι μπεκτασήδες δερβίσηδες αποτελούν ένα θρησκευτικό τάγμα που εκφράζει μια θρησκευτική άποψη η οποία συνδυάζει στοιχεία και από τον μουσουλμανισμό και από τον χριστιανισμό. Είναι προφανέστατα ένα δείγμα της αγωνιώδους προσπάθειας γηγενών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, της Χερσονήσου του Αίμου και άλλων περιοχών να διασώσουν την πολιτισμική τους ταυτότητα μετά την επέλαση του κατακτητικού Ισλάμ και της βίαιης επιβολής της νέας θρησκείας.

Μικρές κοινότητες μπεκτασήδων υπάρχουν και στη χώρα μας, κυρίως στην περιοχή της Θράκης και ειδικά στον Εβρο, οι οποίοι μάλιστα μέχρι πριν από λίγα χρόνια βρίσκονταν στο στόχαστρο της πολιτικής της Αγκυρας, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για ομογενοποίηση των Ελλήνων μουσουλμάνων της περιοχής. Από κάποια στιγμή και μετά, βεβαίως, όταν έγινε αντιληπτό ότι θρησκευτικές και πολιτισμικές ταυτότητες (λ.χ., αλεβίτες, μπεκτασήδες, Πομάκοι κ.λπ.) δεν είναι εύκολο να δαιμονοποιηθούν και να απορροφηθούν από την τουρκική, επιχειρήθηκε η ομογενοποίησή τους ως δήθεν ποικιλόμορφη έκφανση του «μεγάλου τουρκικού έθνους» και της «τουρκικής εθνικής ταυτότητας»!

Γεγονός είναι, πάντως, ότι η Τουρκία έχει έναν μακρόπνοο σχεδιασμό οικειοποίησης όλων αυτών των πληθυσμών, οι οποίοι, ενώ κάποτε υπέφεραν από το οθωμανικό λεπίδι και τις βιαιότητες των κατακτητών τους, που είχαν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της θρησκευτικής ή και γλωσσικής κληρονομιάς τους, σήμερα επιχειρείται να εμφανιστεί ως προστάτης τους.

Τι κάνει, όμως, η ελληνική Πολιτεία για να προστατεύσει, έστω την ύστατη στιγμή, όσους πολίτες της τυχαίνει, για λόγους που ανάγονται σε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους και γεγονότα, να έχουν αλλάξει θρησκεία ή και γλώσσα; Δυστυχώς, ελλείψει εθνικού σχεδιασμού και βασικών ιστορικών γνώσεων των κυβερνητικών στελεχών και αξιωματούχων της, το μόνο που κάνει είναι να σύρεται πίσω από τους σχεδιασμούς της Τουρκίας και να παίζει το παιχνίδι της.

Στο πλαίσιο αυτής της άφρονος και αυτοκτονικής πρακτικής της, αναστηλώνει διαρκώς μουσουλμανικά μνημεία σε όλη την ελληνική επικράτεια. Πρόσφατα μάλιστα παραδόθηκε στους επισκέπτες ο αναστηλωμένος τεκές-μαυσωλείο του Χασάν Μπαμπά στα Τέμπη. Ο εν λόγω τεκές αποτελεί κατάλοιπο της παρουσίας μπεκτασήδων στην περιοχή. Το ερώτημα είναι: κατά πόσον η ελληνική Πολιτεία θα αναδείξει το εν λόγω μνημείο ως αυτό που είναι, δηλαδή ως πολιτιστικό προϊόν κατάκτησης του ελλαδικού χώρου; Ή απλώς θα αναμασήσει τα φληναφήματα περί της «πολυπολιτισμικότητας» και της «θαυμαστής συμβίωσης» διαφορετικών θρησκευτικών ομάδων; Κι αυτό, γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι στους τουριστικούς οδηγούς της γείτονος ήδη θα περιλαμβάνεται και αυτό το τοπόσημο ως μνημείο της «πλούσιας οθωμανικής κληρονομιάς», που πρέπει να επισκεφθούν όσοι έρχονται στην Ελλάδα! Το ίδιο συμβαίνει και με το περίφημο Μπεζεστένι της Λάρισας, που κι αυτό αναστηλώνεται!

Ακόμα πιο εξοργιστική, όμως, είναι η αναστήλωση του τεμένους του Χαμζά μπέη στη Θεσσαλονίκη. Κι αυτό, γιατί ο εν λόγω οθωμανός αξιωματούχος (αλβανικής καταγωγής) ήταν ο ναύαρχος που το 1430 απέκλεισε από θαλάσσης τη Θεσσαλονίκη, κάτι που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάληψη της πόλης από τον Μουράτ Β´, με αποτέλεσμα την οθωμανική σκλαβιά πέντε αιώνων. Ως ναύαρχος του οθωμανικού στόλου συμμετείχε αποφασιστικά στην κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, ενώ οι Ελληνες της Ιμβρου, της Λήμνου, της Θάσου και της Φώκαιας υπέστησαν το λεπίδι του λίγα χρόνια αργότερα. Αυτόν ακριβώς τον άνθρωπο αποφάσισε το υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας να… τιμήσει με την αναστήλωση του τζαμιού που ανήγειρε στη Θεσσαλονίκη ως σύμβολο της κατάκτησής της!

Κι όλα αυτά τη στιγμή που το σύμβολο της παγκόσμιας ακτινοβολίας της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, η Αγία Σοφία, έχει μετατραπεί σε τζαμί και εργαλειοποιείται με κάθε ευκαιρία για την ανάδειξη του «οθωμανικού μεγαλείου»! Πόσο πιο εθελόδουλοι πια!

NEWSBREAK

ΑΝΘΡΩΠΟΣΦΑΓΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ!.ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΝΑΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ! ΕΙΚΟΣΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ - ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

Βομβιστική επίθεση στον ιερό ναό του προφήτη Ηλία στη συνοικία Ντουεϊλά στην ανατολική Δαμασκό πραγματοποιήθηκε νωρίτερα. Πρόκειται για ναό που ανήκει στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας.

Όπως μεταδίδουν διεθνή Μέσα η πρόκληση προκλήθηκε από βομβιστή αυτοκτονίας

Μέχρι στιγμής, καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες επιθέσεις που έχουν στόχο χριστιανικούς λατρευτικούς χώρους στη Δαμασκό τα τελευταία χρόνια, σε μια περίοδο κατά την οποία η συριακή πρωτεύουσα γνωρίζει σχετική σταθερότητα σε σύγκριση με τα χρόνια του πολέμου.

ΤΙ ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ ΤΟ ASSOSIATED PRESS (20:26)

Ένας βομβιστής αυτοκτονίας στη Συρία ανατινάχθηκε την Κυριακή μέσα σε εκκλησία γεμάτη με κόσμο, σκοτώνοντας τουλάχιστον εννέα άτομα, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Συρίας.

Η έκρηξη στη Ντουεϊλά, στα περίχωρα της Δαμασκού, σημειώθηκε την ώρα που οι πιστοί προσεύχονταν μέσα στην εκκλησία του Αγίου Ηλία (Μαρ Ελιάς). Το πρακτορείο SANA, επικαλούμενο το Υπουργείο Υγείας, ανέφερε ότι τουλάχιστον άλλα 15 άτομα τραυματίστηκαν. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Συρίας, που εδρεύει στη Βρετανία, έκανε λόγο για 30 νεκρούς και τραυματίες, χωρίς να δώσει ακριβείς αριθμούς. Ορισμένα τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ανάμεσα στα θύματα υπήρχαν και παιδιά.

Η επίθεση ήταν η πρώτη του είδους της στη Συρία εδώ και χρόνια και σημειώνεται καθώς η Δαμασκός, υπό την de facto ισλαμική διακυβέρνησή της, προσπαθεί να εξασφαλίσει την υποστήριξη των μειονοτήτων. Καθώς ο πρόεδρος Άχμαντ αλ-Σαράα αγωνίζεται να επιβάλει την εξουσία του σε ολόκληρη τη χώρα, έχουν εκφραστεί ανησυχίες για την παρουσία θυλάκων ακραίων εξτρεμιστικών ομάδων που παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση σε αυτή τη χώρα που έχει πληγεί από τον πόλεμο.

Καμία οργάνωση δεν ανέλαβε αμέσως την ευθύνη την Κυριακή, ωστόσο το συριακό Υπουργείο Εσωτερικών δήλωσε ότι ένας εξτρεμιστής του Ισλαμικού Κράτους εισήλθε στην εκκλησία, πυροβόλησε εναντίον των παρισταμένων και στη συνέχεια ανατινάχθηκε φορώντας γιλέκο με εκρηκτικά, επιβεβαιώνοντας τις μαρτυρίες αυτοπτών.

Μάρτυρας που συστήθηκε ως Ραουάντ δήλωσε στο Associated Press ότι είδε τον δράστη, ο οποίος συνοδευόταν από δύο ακόμη άτομα που τράπηκαν σε φυγή, καθώς εκείνος οδηγούσε κοντά στην εκκλησία.

«Πυροβολούσε προς την εκκλησία… και μετά μπήκε μέσα και ανατινάχθηκε», είπε.

Ο Σύρος Υπουργός Πληροφοριών, Χάμζα Μουστάφα, καταδίκασε την επίθεση, χαρακτηρίζοντάς την τρομοκρατική επίθεση.

«Αυτή η δειλή ενέργεια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αξίες πολιτισμένης συνύπαρξης που μας ενώνουν», έγραψε σε ανάρτησή του στο X (πρώην Twitter).
«Δεν θα κάνουμε πίσω στη δέσμευσή μας για ισότιμη πολιτειότητα… και επιβεβαιώνουμε επίσης τη δέσμευση του κράτους να καταβάλει κάθε προσπάθεια για την καταπολέμηση των εγκληματικών οργανώσεων και την προστασία της κοινωνίας από κάθε επίθεση που απειλεί την ασφάλειά της».

Τραγικός απολογισμός! 20 νεκροί και 52 τραυματίες

Σε 20 νεκρούς και 52 τραυματίες ανέρχεται ο τραγικός απολογισμός της τρομοκρατικής επίθεσης σε ναό του Πατριαρχείου Αντιοχείας στην Δαμασκό σήμερα το μεσημέρι.

Τον αριθμό επιβεβαιώνει το Υπουργείο Υγείας της Συρίας.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, βομβιστής αυτοκτονίας, μέλος του ISIS, μπήκε πυροβολώντας στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας,  στην περιοχή Ντουεϊλά, στα ανατολικά προάστια της Δαμασκού, και στην συνέχεια πυροδότησε το γιλέκο με τα εκρηκτικά που φορούσε.

Σύμφωνα με αναφορές αυτοπτών μαρτύρων, ο βομβιστής δεν ήταν μόνος του αλλά είχε τουλάχιστον έναν ακόμη συνεργό ο οποίος πυροβολούσε κατά των Ορθόδοξων Χριστιανών που προσεύχονταν εντός του ναού.

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας σε ανακοίνωση που εξέδωσε μιλά ξεκάθαρα για «μάρτυρες» και καλεί τις αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Από την πλευρά του το ελληνικό ΥΠ.ΕΞ σε δική του ανακοίνωση ζητά «να εφαρμόσουν μέτρα που θα εγγυώνται την ασφάλεια των χριστιανικών κοινοτήτων και όλων των θρησκευτικών ομάδων, επιτρέποντάς τους να ζουν χωρίς φόβο».

Την Δευτέρα, στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. ο Γιώργος Γεραπετρίτης θα ενημερώσει τους ομολόγους του για το συμβάν.

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας

Με μια ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση που καλεί τις αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους, το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας, ο ναός του οποίου δέχθηκε την τρομοκρατική επίθεση καταδικάζει απερίφραστα το συμβάν.

Την ημέρα κατά την οποία η Αντιοχειανή μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη πάντων των Αγίων της Αντιοχείας, το ασεβές και ύπουλο χέρι της ανομίας επεκτάθηκε απόψε, θερίζοντας τις ψυχές μας μαζί με τις ψυχές των αγαπημένων μας που έπεσαν ως μάρτυρες κατά τη διάρκεια του εσπερινού στη Ναό του Αγίου Ηλία, στην Ντουεϊλά της Δαμασκού.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουμε μέχρι στιγμής, έκρηξη σημειώθηκε στην είσοδο της εκκλησίας, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλοί μάρτυρες καθώς και τραυματίες τόσο εντός του ναού όσο και στην περίμετρό του.

Καθώς βρισκόμαστε στη διαδικασία καταμέτρησης των μαρτύρων και των τραυματιών, και καθώς συλλέγουμε τα λείψανα και τα σώματα των μαρτύρων μας, τα οποία δεν είμαστε σε θέση ακόμη να καταγράψουμε με ακρίβεια, το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και πάσης Ανατολής καταδικάζει απερίφραστα αυτή τη φρικτή ενέργεια και εκφράζει τον αποτροπιασμό της με τους πλέον αυστηρούς όρους για αυτό το φρικτό έγκλημα.

Το Πατριαρχείο καλεί τις αρμόδιες αρχές να αναλάβουν την πλήρη ευθύνη για όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν, για την καταπάτηση της ιερότητας των ναών, και να διασφαλίσουν την προστασία όλων των πολιτών.

Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιωάννης παρακολουθεί προσωπικά και από την πρώτη στιγμή όσα διαδραματίζονται, και πραγματοποιεί τοπικές και διεθνείς επαφές ώστε να μεταφέρει την μαύρη αυτή εικόνα από τη Δαμασκό σε ολόκληρο τον κόσμο. Καλεί σε ενεργοποίηση και κινητοποίηση για τον τερματισμό αυτών των σφαγών.

Προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών των μαρτύρων, για την ίαση των τραυματιών και την παρηγορία των παιδιών μας. Επιβεβαιώνουμε την αφοσίωσή μας στην πίστη μας και με αυτή την αφοσίωση απορρίπτουμε κάθε φόβο και τρόμο. Και επικαλούμαστε τον Χριστό τον Θεό να οδηγεί το σκάφος της σωτηρίας μας μέσα από τα κύματα αυτού του κόσμου – Αυτός που είναι ευλογημένος στους αιώνες.

 

Με πληροφορίες από Orthodoxia.info

GEOPOLITICO ΣΧΟΛΙΟ: Αυτή η επίθεση είναι η επιβεβαίωση της ανυπαρξίας της Ελλάδας, η οποία είναι απούσα από την περιοχή και αρνείται να προστατέψει τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Το μόνο που έκανε ήταν ευχολόγια και χάιδεμα των τζιχαντιστών του Γκολάνι.

 

https://geopolitico.gr/2025/06/anthroposfagi-orthodoxon-christianon-sti-syria-tromokratiki-epithesi-se-nao-tou-patriarcheiou-antiocheias-eikosi-nekroi-apo-vomvistiki-epithesi-afta-einai-apotelesmata-tis-apousias-tis-elladas-kai/ 

Ε.Ο.Ν. : ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ Η ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ

Τις τελευταίες ημέρες μετά λύπης μας, πληροφορηθήκαμε ότι το αγαπημένο μας βιβλιοπωλείο στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, εις Αθήνας, πλησίον του Πανεπιστημίου Αθηνών «Η Αλληλεγγύη των Φίλων» εις το οποίον φιλοξενούνται εδώ και 40 συναπτά έτη οι Εκδόσεις Πελασγός αντιμετωπίζει ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες καθιστούν τη συνέχιση της συντηρήσεώς του μη βιώσιμη.

Ο εκδότης Ιωάννης Γιαννάκενας είναι ένας Έλλην Εθνικιστής, Ορθόδοξος Χριστιανός, βιωματικός πιστός της εν Χριστώ αποκεκαλυμμένης Αληθείας της Ορθοδοξίας μας και αφοσιωμένος ιδεολογικός στρατιώτης του Ελληνισμού μας δια τον οποίον σεμνυνόμεθα και τον οποίον ανέκαθεν ως Ε.Ο.Ν. υπολαμβάναμε ωσάν στοργικό πατέρα μας στον αγώνα για τις ιδέες μας. 

Δεν ξεχνάμε ποτέ την χαρακτηριστικότερη φράση του «ο Ελληνισμός μας είναι ο Εθνικισμός μας» δηλώνοντας ξεκάθαρα και περήφανα ότι ως Ελληνορθόδοξοι Εθνικιστές δεν έχουμε παρά να κρατάμε στην καρδιά μας τον Ελληνικόν πολιτισμόν μας και την Ορθόδοξη Διδασκαλία Του Θεανθρώπου Σωτήρος μας, ως πνευματικές και ιδεολογικές λαμπάδες που φωτίζουν τον δύσκολο δρόμο που επιλέξαμε προς την Αρετή!

Έναν δρόμο απαλλαγμένο από εμπαθείς ιδεοληψίες εκ της εκφυλισμένης Εσπερίας. Μόνο καθαρός Ελληνικός Εθνικισμός βαπτισμένος στα καθαρά νερά και την αγνή ιδεολογία του Ίωνος Δραγούμη, του πατρός της Νίκης Ιωάννου Μεταξά, του Αρχιστρατήγου Κολοκοτρώνη, του Βασιλέως Λεωνίδα και του Αυτοκράτορος Παλαιολόγου για τον επιβιώσαντα ανά τους αιώνες Ελληνισμόν. Μόνο Ορθόδοξη Χριστιανική Διδασκαλία βασισμένη στις παραβολές και το ανεπανάληπτο ανά την υφήλιο έργο του Θεανθρώπου μας, στις διδαχές και τις ρήσεις των Πατέρων της Εκκλησίας μας, τις προφητείες του Πατροκοσμά του Αιτωλού, του Αγίου Παϊσίου, του Αγίου Πορφυρίου και τόσων άλλων πνευματικών φάρων της μίας και μοναδικής Αληθείας !

Αυτός είναι ο Εθνικισμός, ο Πολιτισμός, η Ιδεολογία και η Παράδοση που από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Ιωάννης Γιαννάκενας αντιπροσωπεύει και υπηρετεί.

Ήλθε η στιγμή, λοιπόν, που από τα χτυπήματα της ζωής, τα άθλια νομοθετικά διατάγματα του αντίχριστου Μητσοτακέικου και πάνω από όλα από τις δοκιμασίες του Πανάγαθου Θεού προς εμάς τα ανάξια τέκνα Του ο αδελφός μας χρειάζεται την βοήθειά μας.

Προκειμένου να μην σβήσει ποτέ αυτός ο πνευματικός φάρος καλούμαστε όλοι μας να συνδράμουμε αποδεικνύοντας στην πράξη την πατριωτική μας συνείδηση και τη συναγωνιστική αγάπη και αλληλεγγύη μας, συνεισφέροντας το ελάχιστον, το οποίο μπορούμε προμηθευόμενοι τα εκλεκτά του έργα, ενδυναμώνοντας έτσι το πνευματικό οπλοστάσιο των αγωνιστών του Εθνικισμού και ενισχύοντας ένα κάστρο αντίστασης στη νέα εποχή.

Έχουμε καθήκον, λοιπόν, όλοι όσοι κείμεθα στον Εθνικό αγώνα να σπεύσουμε να συνδράμουμε γενναία, αποφασιστικά, ουσιαστικά ένα συναγωνιστή που έχει προσφέρει απείρως περισσότερο στις επάλξεις των ιδεών από οιονδήποτε άλλον. Στην Χάριν του Τριαδικού Θεού, αλλά και στα δικά μας φιλότιμα και γενναιόδωρα χέρια συμπαράστασης βρίσκεται η επομένη ημέρα του βιβλιοπωλείου του συναγωνιστού μας Ιωάννη και της αγαπημένης συζύγου του, της επιφανούς συγγραφέως Ελίνας Γιαννάκενα, ώστε να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν σε αυτήν την δύσκολη οικονομική περιπέτεια την οποία βιώνουν.

Όσοι πιστεύουμε, νιώθουμε και αγαπάμε οφείλουμε να βοηθήσουμε έμπρακτα !

Ως Ελληνική Ορθόδοξος Νεολαία-ΕΟΝ δηλώνουμε πως θα αναλάβουμε δράσεις και εκστρατεία στηρίξεως του βιβλιοπωλείου, ώστε τούτο το λαμπρό κόσμημα του Εθνικιστικού χώρου να συνεχίσει να υπάρχει και να παράγει έργο υπέρ Πίστεως και Πατρίδος !

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΔΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Ἀντέδρασε τό Ὑπουργεῖο Ἀμύνης τῆς Ἀγκύρας στό ἔργο τοῦ χαρτογράφου Ἀβραάμ Ὀρτέλιους τοῦ 1585 τό ὁποῖο ἐδώρησε ὁ στρατηγός Χούπης στόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο – Ἀπάντησις ἀπό τήν Ἀθήνα

Ο θόρυβος δέν ἔχει σιγάσει στήν Τουρκία σχετικά μέ τόν χάρτη τῆς Θράκης, τό ὁποῖο ἐδώρησε στόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ὁ Ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Δημήτριος Χούπης. Γιά ἡμέρες συνεχίζονται τά δημοσιεύματα, ἄλλα ἀπό τά ὁποῖα ὁμιλοῦν γιά «μήνυμα» καί ἄλλα γιά «νοσταλγία», κατά τρόπον πού ἀναδεικνύεται ἡ ἀνασφάλεια καί τό δέος τό ὁποῖο αἰσθάνονται οἱ Τοῦρκοι ἀπέναντι στήν αἴγλη τῆς Ἑλλάδος, τήν ὁποία δέν μποροῦν νά ἀποδεχθοῦν.

Ὁ χάρτης ἀνάγεται στό 1585 καί, ὡς γνωστόν, εἶχε σχεδιασθεῖ ἀπό τόν Φλαμανδό χαρτογράφο καί γεωγράφο Ἀβραάμ Ὀρτέλιους (Abraham Οrtelius). Ἀποτυπώνει τήν γεωγραφική περιοχή τῆς Θράκης, τά Στενά τῶν Δαρδανελίων, τήν Προποντίδα, τόν Βόσπορο, τήν Κωνσταντινούπολη, τόν Εὔξεινο Πόντο καί τίς νήσους Θάσο, Σαμοθράκη, Λῆμνο, Τένεδο καί Ἴμβρο. Τόν χάρτη αὐτό ἐπέδωσε ὡς συμβολικό δῶρο ὁ Ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ στόν Παναγιώτατο, ἀκριβῶς ἐπειδή ἀπεικονίζει τήν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τήν Ἴμβρο.

Οἱ Τοῦρκοι ὅμως, κρίνοντες ἐξ ἰδίων τά ἀλλότρια, «βλέπουν» πίσω ἀπό κάθε κίνηση προερχομένη ἀπό Ἕλληνα πονηριές, μεθοδεύσεις καί ὑστεροβουλίες. Τήν στάση αὐτή, καί ἰδιαιτέρως τά ὅσα σχετικά ἐλέχθησαν ἀπό τό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἀμύνης, ἐσχολίασαν κύκλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης λέγοντας: «Τό νά διαμαρτύρονται γιά χάρτη τῆς συγκεκριμένης ἱστορικῆς περιόδου “πηγές” τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἄμυνας τῆς Τουρκίας, μιᾶς χώρας πού ἐπικαλεῖται ἐν ἔτει 2025 χάρτη τῆς “Γαλάζιας Πατρίδας”, πού μόνο στή φαντασία τους ὑπάρχει καί οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τό Διεθνές Δίκαιο καί τό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θάλασσας, ἀγγίζει τά ὅρια τῆς φαιδρότητας».

Γιά τήν Ἱστορία, θά παραθέσουμε λίγα ἀπό τά τουρκικά δημοσιεύματα σχετικά μέ τόν χάρτη, ἀπό τά ὁποῖα διαφαίνεται μάλιστα ὅτι ὑπάρχει μιά κεντρική καθοδηγητική κατεύθυνσις.

Ἐφημερίς «Sözcü»: «Ὁ χάρτης πού παρουσίασε ἡ Ἑλλάδα προκάλεσε ἀναστάτωση: Τό Ὑπουργεῖο Ἄμυνας ἀντέδρασε στόν “ἑλληνικό χάρτη” πού παρουσίασε ὁ Ἕλληνας Ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ στόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Πηγές τοῦ ὑπουργείου τόνισαν ὅτι δέν ἐπρόκειτο γιά μήνυμα. ἀλλά γιά νοσταλγική παρηγοριά».

Ἐφημερίς «Aydinlik»: «Ἀποδεχθεῖτε τά γεγονότα. Πηγές τοῦ Ἐθνικῆς Ἄμυνας μίλησαν γιά τόν χάρτη πού ἔδωσε ὁ Ἕλληνας Ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ στόν Ρωμιό Πατριάρχη τοῦ Φαναρίου. “Ἡ ἐργαλειοποίηση τοῦ παρελθόντος γιά νά σταλεῖ ἕνα μήνυμα δέν εἶναι παρά μιά νοσταλγική παρηγοριά”, ἀνέφεραν οἱ πηγές».

Ἐφημερίς «Haber hurriyeti». Τίτλος: «Τό Ὑπουργεῖο Ἄμυνας ἀντιδρᾶ ἔντονα στόν χάρτη πού παρουσίασε ἡ Ἑλλάδα στόν Βαρθολομαῖο. Οἱ πηγές τοῦ Ὑπουργείου Ἄμυνας ἔκαναν δήλωση σχετικά μέ τόν χάρτη πού παρουσίασε ὁ Ἕλληνας Ἀρχηγός τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Δημήτριος Χούπης στόν Ρωμιό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Στήν ἀνακοίνωση τονίζεται ὅτι δέν πρόκειται γιά μήνυμα, ἀλλά γιά νοσταλγική παρηγοριά».

«Abc gazetesi». Τίτλος: «Ἡ κίνηση τῆς Ἑλλάδας στόν χάρτη κλιμάκωσε τήν ἔνταση. Τό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἄμυνας ἀντέδρασε σκληρά». Στά δημοσιεύματα ἀναφέρεται καί ἡ ἀντίδρασις τῆς ἀντιπολιτεύσεως καί συγκεκριμένα τοῦ βουλευτῆ Τουρχάν Γκεμέ, ὁ ὁποῖος δήλωσε: «Ὁ Ἕλληνας ὑπουργός Ἄμυνας ἔρχεται στήν Κωνσταντινούπολη. Παρουσιάζει ἕναν χάρτη στόν Ρωμιό Ἀρχιεπίσκοπο τοῦ Φαναρίου Βαρθολομαῖο.

Στόν χάρτη, τά θρακικά ἐδάφη τῆς Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐμφανίζονται ὡς ἑλληνικό ἔδαφος. Θά ἔχετε μιά λέξη γιά τόν ὁμόλογό σας, τόν κ. Γιασσάρ Γκιουλέρ;».

ΕΣΤΙΑ

ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΩΜΑΛΟ PRIDE, ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΩΣ ΚΑΜΜΙΑ ΓΙΑ ΑΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής 

Νέα τάξη πραγμάτων και μήνας Ιούνιος. Τον μήνα Ιούνιο η ΝΤΠ αφιερώνει με το pride ένα ολόκληρο μήνα δoσμένο στην ανωμαλία. Γιορτές, εκδηλώσεις για ποιόν; Για αυτούς που δεν αποδέχθηκαν την φύση που ο ίδιος ο Χριστός τους χάρισε, γ’ αυτούς που με τον τρόπο συμπεριφοράς και ενδυμασίας τους ξευτιλίζουν τα δύο φύλα, τους οποίους όμως ο Θεός με αγάπη έπλασε ως κατ’ εικόνα και ως καθ’ ομοίωση Τού, γι’ αυτούς που όχι μόνο δεν αποδέχονται την φύση τους, αλλά πασχίζουν να την μεταβάλλουν, να την αλλοιώσουν, που πασχίζουν να καθιερώσουν την ανωμαλία ως φύση, που πασχίζουν να ” κερδίσουν” το δικαίωμα υιοθεσίας ακόμα και τεκνοποιΐας, αδιαφορώντας για τα μικρά παιδιά που επιζητούν και έχουν ανάγκη την αγκαλιά της μάνας, και την προστασία του πατέρα, γ’ αυτούς που βγαίνουν ως ημίγυμνοι κλόουν, τρομάζοντας στο διάβα τους ακόμα και τα ζώα. Ανωμαλία δίχως έλεος. Αναγνωρίσιμοι ανθρώποι, εκδοτικοί οίκοι βιβλίων, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και δεκάδες ακόμα «γιορτάζουν» τα 20 χρόνια pride στην Αθήνα, στην πάλαι ποτέ αρχαία κλασσική Αθήνα που συνέρρεαν τίμιοι, ανδρείοι, δίκαιοι άνδρες, στην Αθήνα που φημιζόταν για τον Πολιτισμό και την άνθηση των τεχνών και των γραμμάτων. Στην Αθήνα του Περικλέως και του Σωκράτους, ανώμαλοι πανηγυρίζουν, διαφημίζοντας με φανφάρες την κατάντια τους . Σε έναν τόπο , σε μια πόλη που σε καμμία εποχή δεν σταμάτησε να γεννά αγνούς πατριώτες, και καλούς ανθρώπους, ανθρώπους θεοσεβούμενους , ανθρώπους που ήξεραν πως σημασία έχει η ψυχή, ανθρώπους που δόξαζαν τον Θεό, που ήξεραν να ζουν και όχι απλά να υπάρχουν ,ανθρώπους που ήξεραν να μην είναι πρόβατα σε μια αγέλη που τον ρόλο του βοσκού κατέχουν λύκοι, αλλά ήξεραν να είναι πρόβατα σε μια διαφορετική αγέλη που τον ρόλο του Βοσκού κατέχει ο Χριστός.

Στην γη που γέννησε τον Μακεδονομάχο Παύλο Μελά, που το 1941 με την έναρξη της κατοχής είχε μια από τις μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις όχι της Ελλάδας αλλά του κόσμου όλου, πάνω σ’ αυτά τα μέρη περπάτησαν άνθρωποι σπουδαίοι για το μεγαλείο τους. Ο Απόστολος Παύλος στα χώματα που αυτή εκδηλώνουν την γύμνια της ψυχής και έπειτα του σώματος τους , δίδαξε για πρώτη φορά, για τον Θεό της αγάπης, της θυσίας, του μεγαλείου και της δόξας. Σ’ αυτή την γη από αρχαιοτάτων χρόνων είναι θαμμένοι άνθρωποι που θεώρησαν πως ήταν χρέος τους να κάνουν κάτι για την Ελλάδα, που δεν ήθελαν να ξοδεύουν τον χρόνο που ο Θεός τους έδωσε έτσι σπάταλα.

Οι Άγιοι Πορφύριος και Ευμένιος ασκήτευσαν μέσα στο κέντρο της Αθήνας, χαρίζοντας λίγη δροσιά σε κάθε διψασμένο που συναντούσαν. Σ’ αυτούς τους δρόμους, λοιπόν, αυτοί κυκλοφορούν και «παρελαύνουν» και ίχνος ντροπής δεν τους διακατέχει, όταν περνούν μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη, βλέποντας τους Ευζώνους μας να χτυπούν το τσαρούχι τους δυναμικά, για να ακούν οι πρόγονοι πως η Ελλάδα ζεί, ενώ εκείνοι παρευλάνουν φωνάζοντας υβριστικά συνθήματα.

Και να να απορεί κανείς: Μα είμαστε ζωντανοί; Ζεί όντως η Ελλάδα; Γιατί όταν αυτοί κυκλοφορούν ως κάτι το φυσικό, επιβάλλοντας τα εγωιστικά θέλω τους , η Ελλάδα δεν ζεί αλλά αργοπεθαίνει μπρος στα μάτια μας. Και ο Έλληνας είναι αυτός που την μοιρολογεί και μοιρολογεί μαζί και την χαμένη δοξα του αυτός ο τόπος γέννησε άνδρες και γυναίκες με έμφυτη λεβεντιά, και πίστη, που δόξαζαν το φύλο τους , τον τόπο τους μπροστά στα μάτια του Χριστού. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν από την Αγία Αικατερίνη και την Αγία Βαρβάρα, από τις βασίλισσες Αγία Ελένη, και Αγία Θεοδώρα, από την Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και την Μαντώ Μαυρογένους, από τις μάνες του Πόντου, της Μικρασίας και του ’40, από τον Μέγα Αλέξανδρο, και τον Μέγα Κωνσταντίνο, από τον Κολοκοτρώνη και τον Μιαούλη , από τον Παύλο Μελά έως τον Ιωάννη Μεταξά και τον Μακαριστό και αγαπημένο ιεράρχη Αυγουστίνο Καντιώτη να φτάσαμε σε αυτό το θλιβερό και βδελυρό σημείο, άνδρες να κάνουν τις γυναίκες και αντίστροφα, άλλοι να χειροκροτούν και να επικροτούν λέγοντας φασίστα, ψεκασμένο, πρόβατο, συνωμοσιολόγο και ρατσιστή όποιον ορθώνει το παράστημα του, όποιον τοποθετεί για πρότυπα όλους εκείνους που δόξαζαν αυτή την Πατρίδα, αυτόν που έχει σκοπό της ζωής του τον Χριστό.

Για την επέτειο του «ΟΧΙ» αφιερώνουμε μια μέρα, για την ημέρα έναρξης της Ελληνικής επανάστασης αφιερώνουμε μια μέρα, για την γενοκτονία των Ποντίων αφιερώνουμε μια μερα ,για την άλωση της Κωνσταντινούπολης καμμιά, για τα Ίμια καμμία, για την Κύπρο καμμιά, για τον Κατσίφα καμμία, αλλά για το pride ούτε μία ούτε δύο αλλά έναν ολόκληρο μήνα, γιατί ο ανώμαλος τριαντάρης που δεν θέλει να είναι άνδρας αλλά βάζει μια περούκα και ένα μίνι και μάς επιβάλλει να τον θεωρούμε γυναίκα ή η τριαντάρα φεμινίστρια του καναπέ που δεν θέλει άλλο να είναι γυναίκα και κόβει το μαλλί αγορέ, βάζοντας γραβάτα και επιμένοντας να την θεωρούμε άνδρα και γενικά όλοι οι αυτοί οι ανώμαλοι που αυτοαποκαλούνται με το «το», γιατί για αυτούς είναι μεγάλη περηφάνια να τους αποκαλούν ως πράγμα και να είναι κάτι ουδέτερο πάρα δημιουργήματα του Θεού. Όλοι αυτοί, λοιπόν, έχουν μεγαλύτερη Αξία από τους Αγίους και τους Ήρωες μας, που θυσίασαν την ζωή τους για να κυκλοφορούν αυτοί ελευθέροι, για να μην μιλάνε, περσικά, βουλγαρικά, τουρκικά ή γερμανικά και για να μην είναι φυλακισμένοι ραγιάδες . Αυτός είναι ο στόχος, λοιπόν, της ΝΤΠ οι ανώμαλοι να έχουν μεγαλύτεροι αξία από τους Έλληνες αγίους και ήρωες που με τις προσευχές και τις θυσίες τους ελευθέρωσαν και έσωσαν πνευματικά αυτόν τον τόπο.

Αδέλφια, ο Θεός να μάς ελεήσει. Έρχονται δύσκολα και συνάμα ελπιδοφόρα χρόνια. Πρέπει, όμως, να αγωνιστούμε, να μετανοήσουμε, να κρατηθούμε, ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι τελικής πτώσεως. Και ένας Έλληνας να μείνει εμείς δεν προσκυνούμε κι, όπως είπε ο Μέγας στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Η Παναγία μαζί μας, ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω!»

Γερά στα χνάρια των Αγίων και των Ηρώων. Δεν θα τους περάσει! Ο Χριστός θα νικήσει, μας θέλουν νεκρούς. Μα, ο Θεός μας νίκησε τον θάνατο, θα νικήσει και αυτούς. Εμείς να είμαστε στο πλευρό του νικητή, μικροί αγωνιστές στον ιερό αγώνα.

Πόλεμος, μάχη και επανάσταση, δεν γίνεται μόνο με τα όπλα αλλά και με την αντίσταση!

Η Ε.Ο.Ν. είναι εδώ για παλέψει, να αγωνιστεί, να εμποδίσει, να αντιδράσει, χωρίς να υπολογίσει χλευασμούς, κόπους και θυσίες. Όλοι μαζί, λοιπόν, ας βάλουμε το λιθαράκι μας για να αναστηθούμε, και να αναστήσουμε μια Ελλάδα που όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης μας κεφαλή της θα έχει τον Χριστό.

Καλή Ανάσταση του γένους!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ΤΗ ΚΥΠΡΟΥ ΝΙΧΑΤ ΕΡΙΜ 1956. ΜΕ ΑΥΤΟ ΣΥΝΗΓΟΡΗΣΕ Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1956, ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ 1974 ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Της Φανούλας Αργυρού - Ερευνήτριας Δημοσιογράφου

Η μετάφραση των Εκθέσεων του Δρος Νιχάτ Ερίμ, από τον κ. Χρήστο Ιακώβου, από τα Τουρκικά στα Ελληνικά, με εισαγωγή και επιμέλεια από τον ίδιο, πρωτο-δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή, «Έξι Προεδρικά Πορτραίτα», εκδόσεις «Γερμανός», Θεσσαλονίκη, 2015 και στο «7 Προεδρικά Πορτραίτα» 2023. Στα ίδια βιβλία και η «Ομιλία του Μακαρίου στα Ηνωμένα Έθνη» (19 Ιουλίου 1974, ώρα 15.45 Νέας Υόρκης).

Οι απόρρητες Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ

Το 1956 ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Αντνάν Μεντερές, καθώς είχε ξεκινήσει ο αγώνας της ΕΟΚΑ για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, προσέλαβε τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Δρα Νιχάτ Ερίμ, και του ανέθεσε σύνταξη σχεδίου για επανάκτηση της Κύπρου.

Ο Νιχάτ Ερίµ τού παρέδωσε στα τέλη του 1956 δύο Εκθέσεις (24 Νοεμβρίου και 22 ∆εκεµβρίου), οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του Κυπριακού, που ακολουθείται ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!

Οι οδηγίες του Μεντερές προς Ερίμ ήταν όπως αποτρεπόταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αν οι Άγγλοι εγκατέλειπαν την Κύπρο αυτή έπρεπε να επιστραφεί στη Τουρκία και αν αυτό δεν ήταν δυνατό, να επιδιωκόταν η διχοτόμηση της νήσου.

Οι βασικοί πυλώνες των Εκθέσεων:

1. Οι τουρκικές διεκδικήσεις επί της Κύπρου δεν θα πρέπει να στηρίζονται σε νομικά επιχειρήματα αλλά σε πολιτικούς λόγους. Όμως, προκειμένου να µη δημιουργείται πρόβλημα στις σχέσεις Βρετανίας - Τουρκίας - Ελλάδας, αν παραχωρηθεί αυτοδιοίκηση στο νησί, η καλύτερη λύση είναι η µέση λύση, αυτή της διχοτόμησης.

(Φ.Α.: Η Βρετανία από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων ακολούθησε το τουρκικό αίτημα υποσχόμενη στις 19.12.1956, διά Υπ. Αποικιών, τη διχοτόμηση σε τελική λύση, με αυτοδιάθεση και στο 18% των Τούρκων της Κύπρου. Εξ ου και τα υπερ-προνόμια των Τ/κ στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπίας στη σύνταξή του ήταν ο Δρ Νιχάτ Ερίμ).

1. Θα πρέπει η Τουρκία να επιμένει διεθνώς ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο διαφορετικές κοινότητες, η καθεµία από τις οποίες έχει το δικαίωμα της ξεχωριστής αυτοδιάθεσης. Το µέλλον των δύο ξεχωριστών λαών, είτε ανεξαρτησία είτε ένωση µε τη µητέρα-πατρίδα είτε συνέχιση της βρετανικής κυριαρχίας, θα πρέπει να αποφασισθεί κατόπιν δημοψηφίσματος ξεχωριστά σε καθεµία εκ των δύο.

(Φ.Α.: Αυτό κάνει η Τουρκία έκτοτε, εξ ου και το πρώτο πραξικόπημα για διάλυση της ΚΔ που επιχείρησαν οι Τούρκοι της Κύπρου παραμονές Χριστουγέννων το 1963 και η αυτο-απομόνωσή τους σε δικό τους γκέτο. Το Φόρεϊν Όφις ξεκίνησε σχέδιο ανασύστασης της ΚΔ σε δύο συνιστώντα κράτη από τις 3.1.1964… και σχέδιο πώς να διευκολυνόταν η μελλοντική τουρκική εισβολή…).

1. Η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει εφαρμοσθεί αφού πρώτα μετακινηθεί ο ελληνικός πληθυσμός, έτσι ώστε να υπάγεται στη διοίκηση της αρεσκείας του. Τέτοια μετακίνηση δεν θα συνιστά αδικαιολόγητη ταλαιπωρία αλλά θα βοηθήσει να µην καταπατηθούν τα δικαιώματα της τουρκικής κοινότητας, που σήμερα είναι μειοψηφική, επιπλέον θα ικανοποιηθεί η ασφάλεια της Τουρκίας…

(Φ.Α.: Αυτό επιτεύχθηκε με τις δύο τουρκικές βάρβαρες εισβολές το 1974, τον ξεριζωμό των 170.000 χιλιάδων Ελλήνων και τη μεταφορά παράνομων εποίκων για αντικατάσταση του κενού που άφησε ο ξεριζωμός των Ελλήνων).

1. Η Τουρκία θα πρέπει να προσδιορίσει την προσφορότερη γι’ αυτήν μορφή διχοτόμησης, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα οικονομικά και στρατιωτικά της συμφέροντα, καθώς και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Στην ασφάλεια της περιοχής που θα παραχωρηθεί στους Ρωµιούς της νήσου θα πρέπει να συµµετέχει αναγκαστικά και η Τουρκία, γιατί το θέμα σχετίζεται µε την ασφάλειά της καθώς και την πολιτική της στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητήσει το ίδιο δικαίωμα για την τουρκική περιοχή, διότι το νησί απέχει από την Τουρκία 45 ν.µ., ενώ από την Ελλάδα 600 ν.µ.

(Φ.Α.: Ακριβώς αυτό επιδιώκεται με όλα τα σχέδια των Βρετανών μέσω των ΓΓ του ΟΗΕ (Ιδέες Γκάλι, Σχέδιο Ανάν, Κραν Μοντανά…), όπου η Τουρκία θα έχει υπερ-δικαιώματα και θα ελέγχει ολόκληρο το νησί, μέσω της βρετανο-τουρκικής δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας ή δύο κρατών με ραχοκοκκαλιά τη ΔΔΟ. Σημειώνεται η δουλοπρεπής αποδοχή της ΔΔΟ από τον Γ. Βασιλείου δίχως καμιάν εξουσιοδότηση από τον λαό με το ψήφισμα 649/90).

1. Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Αφού η Τουρκία λάβει τα μέτρα της, το σύνολο του τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στον αριθμό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε µόνο δεν θα ανησυχεί για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης.

(Φ.Α.: Ο εποικισμός που ξεκίνησε προς τα κατεχόμενα, ακριβώς μετά τις δύο εισβολές, ήταν για να αυξηθεί ο αριθμός των Τ/κ, που ήταν μόνο το 18%. Τα διπλά δημοψηφίσματα το 2004 ήταν τουρκικό αίτημα, που είχε συμφωνηθεί στις 16.12.1956 στην Κωνσταντινούπολη με τον Υπ. Αποικιών. Γι’ αυτό δεν έπρεπε καθόλου να γίνονταν δεκτά, αλλά δυστυχώς…).

Με τις απαράδεκτες, λοιπόν, ελληνικές υποχωρήσεις, παραχωρήσεις, υποταγές προς βρετανικές υποδείξεις, εθελοτυφλούντες προς τις επιδιώξεις Βρετανών και Τούρκων με την τρισκατάρατη ΔΔΟ, κηδεμονεύσεις, λεγόμενα ΜΟΕ και απίστευτους συμβιβασμούς από το 1960 μέχρι σήμερα και ειδικά, κατά και μετά τις δύο τουρκικές βάρβαρες εισβολές, ουσιαστικά ακολουθούνται και υλοποιούνται οι στρατηγικές Ερίμ/Μεντερές…

Μια συμπληρωματική απάντηση στο άρθρο της «Σημερινής», «Ο ‘‘μεσσίας’’ της διχοτόμησης», 18.3.2025.

Προηγούμενο άρθρο της γράφουσας – «Το Τουρκικό Σχέδιο Εποικισμού - Νιχάτ Ερίμ 1956 – που έκτοτε γνώριζε το Φόρεϊν Όφις και υποβοηθούσε…»

https://simerini.sigmalive.com/article/2023/9/11/to-tourkiko-skhedio-epoikismou-nikhat-erim-1956-pou-ektote-gnorize-to-phorein-ophis-kai-upoboethouse/

Σημ.: Οι Εκθέσεις Ερίμ βρίσκονται επίσης αναρτημένες από τις 7.2.2023 στην πιο κάτω ιστοσελίδα. Με μετάφραση από Ελληνικά στα Αγγλικά από τη γράφουσα.

https://i-epikaira.blogspot.com/2023/02/blog-post_32.html

ΣΗΜΕΡΙΝΗ

ΑΒΕΡΩΦ