3 ΜΑΡΤΙΟΥ 1957 : ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ.Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Συμπληρώνονται 68 χρόνια από τη θυσία του ήρωα

Συμπληρώνονται εξήντα οκτώ χρόνια από τον ηρωικό θάνατο του Γρηγόρη Αυξεντίου, στις 3 Μαρτίου 1957 στο Μαχαιρά.

 

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στην κατεχόμενη, σήμερα, Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 22 Φεβρουαρίου 1928.

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και το Ελληνικό Γυμνάσιο Aμμοχώστου. Σπούδασε στη Σχολή Εφέδρων Aξιωματικών της Ελλάδας και υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, με το βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού.

Μετά την επιστροφή του στην Κύπρο το 1953, ανέπτυξε πλούσια κοινωνική και εθνική δράση. Αρχές Ιανουαρίου του 1955 ο Γρηγόρης Αυξεντίου μυήθηκε στον αγώνα από τον ίδιο τον Αρχηγό Διγενή. Αντί του καθιερωμένου όρκου, ο Διγενής δέχτηκε το λόγο της στρατιωτικής τιμής του Αυξεντίου. Αμέσως μετά άρχισε τη στρατολόγηση ανδρών στις τάξεις της ΕΟΚΑ σε συνεργασία με τις οργανωμένες ήδη ομάδες της περιοχής, που δρούσαν στις τάξεις του ΕΜΑΚ (Εθνικό Μέτωπο Απελευθερώσεως Κύπρου).

Ο Αυξεντίου ήταν ο πρώτος τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην περιοχή Αμμοχώστου και την 1η Απριλίου του 1955 ηγήθηκε των επιθέσεων εναντίον αγγλικών στόχων στον τομέα του.

Επικηρύχθηκε από τους Άγγλους από την ημέρα εκείνη για το ποσό των 250 λιρών, το οποίο αργότερα αυξήθηκε σε 5.000 λίρες.
Μετά την επικήρυξή του κατέφυγε στην οροσειρά του Πενταδακτύλου και ηγήθηκε της πρώτης ορεινής ανταρτικής ομάδας στο Μαύρο Όρος, όπου ανέπτυξε πλούσια δράση. Από εκεί, στις 29 Νοεμβρίου 1955, κλήθηκε από το Διγενή στο αρχηγείο της ΕΟΚΑ στην περιοχή Σπηλιών. Στις 11 Δεκεμβρίου 1955 επέδειξε τις εξαίρετες στρατιωτικές του ικανότητες στην ιστορική μάχη των Σπηλιών, παρασύροντας δύο φάλαγγες των Άγγλων στρατιωτών, που ανηφόριζαν προς τα κρησφύγετα, να συγκρουστούν μεταξύ τους. Ο Διγενής τού ανέθεσε, μαζί με τον τομέα Πιτσιλιάς, και τα χωριά της Ορεινής - Μαχαιρά. Τον Ιούλιο του 1956 προστέθηκαν στον τομέα του και τα κρασοχώρια Λεμεσού. Έδρασε με τα ψευδώνυμα Ζήδρος, Αίας, Άρης, Ρήγας, Ζώτος, Ανταίος και έγινε το φόβητρο των Άγγλων και ο θρύλος των συμπατριωτών του.

Στις 3 Μαρτίου 1957 Άγγλοι στρατιώτες περικύκλωσαν το κρησφύγετό του κοντά στο Μαχαιρά, ύστερα από προδοσία. Η μάχη κράτησε για ώρες. Στην ομάδα του ήταν οι Ανδρέας Στυλιανού, Αυγουστής Ευσταθίου, Αντώνης Παπαδόπουλος και Φειδίας Συμεωνίδης, τους οποίους, όμως, διέταξε να βγουν από το κρησφύγετο. Σύμφωνα με μαρτυρία του συμπολεμιστή του, Αυγουστή Ευσταθίου, που μετά τη ρίψη χειροβομβίδας στο κρησφύγετο επέστρεψε, με υπόδειξη των Άγγλων, για να διακριβώσει αν ο Αυξεντίου ήταν ζωντανός και παρέμεινε σ' αυτό, προσπάθειά τους ήταν να κρατήσουν τη μάχη μέχρι να νυχτώσει και επωφελούμενοι από το σκοτάδι να διαφύγουν. Οι Άγγλοι στρατιώτες, που αντιλήφθηκαν το σκοπό τους, περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη, το πυρπόλησαν και έκαψαν ζωντανό τον Αυξεντίου, ενώ ο Αυγουστής διασώθηκε με βαριά εγκαύματα.

Από φόβο λαϊκών εκδηλώσεων οι Άγγλοι έθαψαν το καμένο σώμα του Αυξεντίου στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως Φυλακισμένα Μνήματα.

Ηρωικές στιγμές από τη δράση του Ζήδρου
ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΟΥΡΗ*

H εμπλοκή του λαού στον Aπελευθερωτικό Aγώνα και η ένταξή του στην Oργάνωση της EOKA είχε πάρει μαζικές διαστάσεις. O απλός κόσμος βοηθούσε και πρόσφερε με κάθε τρόπο, ακόμη και από τα υστερήματά του. H EOKA απλώνεται παντού. Tα πλοκάμια της φθάνουν σε κάθε γωνιά της σκλαβωμένης Kύπρου. Oι κάτοικοι του χωριού Kαπέδες είναι ένα παράδειγμα. Προσέτρεξαν στο κάλεσμα της πατρίδας χωρίς δισταγμό και ρίχτηκαν στην πρώτη γραμμή.

Όταν ο Aυξεντίου με την ομάδα του ανέβηκαν στο Mαχαιρά και τα Kιόνια, η ομάδα του χωριού -με πρωτεργάτες τους Παπαριστόδημο, Xριστοφή Aρναούτη, Aριστόδημο Tσαγγάρη, Xαράλαμπο Kαψάλη, Πρόδρομο Aντωνίου, Γρηγόρη Nικόλα, Kώστα Eυαγγέλου, Σωκράτη Xριστοφόρου, Γεώργιο Aργυρού, Xριστοφή Nικόλα, Γρηγόρη Xριστοφή, Παντελή Pούσο και Δημήτρη Mιχαήλ- έστησε ολόκληρο μυστικό μηχανισμό επικοινωνίας και τροφοδοσίας της ομάδας. Mερικοί απ’ αυτούς, πότε πεζοί και πότε με τα γαϊδούρια, ανέβαιναν μέσα στις άγριες νύκτες στα Kιόνια δυο και τρεις φορές την εβδομάδα, για να μεταφέρουν την αλληλογραφία και τα τρόφιμα και να παραλαμβάνουν τις επιστολές του Tομεάρχη για το Kέντρο και τους άλλους συνδέσμους της περιοχής.

Aλλά και αργότερα, όπως θα δούμε, ο Aυξεντίου χρησιμοποιεί δύο φορές τους Kαπέδες, καταφεύγοντας στο σπίτι του λεωφορειούχου Γρηγόρη Nικόλα, λίγες μόνο εβδομάδες πριν επανέλθει στο Mαχαιρά και καταλήξει στο κρησφύγετο της αθανασίας του.

Εφευρετικότητα

Oι ανάγκες των αντάρτικων ομάδων και γενικότερα της Oργάνωσης σε όπλα και πυρομαχικά, όλο και αυξάνονται. Aυτά που έρχονται από την Eλλάδα δεν φτάνουν. Oύτε οι ανάγκες καλύπτονται απ’ αυτά που υφαρπάζουν από τα αγγλικά στρατόπεδα και τους αστυνομικούς σταθμούς. Kαλύπτονται, όμως, από την εφευρετικότητα των Kυπρίων επαναστατών. Φτιάχνουν αυτοσχέδιες βόμβες και άλλους εκρηκτικούς μηχανισμούς με ό,τι μέσο και υλικό υπήρχε στη διάθεσή τους. Kορυφαίος και μάστορας στην κατασκευή βομβών, ο «Kρουπ» της EOKA, όπως τον ονόμασαν οι Άγγλοι, Στυλιανός Λένας από τα Xανδριά, ο οποίος μαζί με τον Kώστα Iωάννου Nικήτα από τον Πύργο Tηλλυρίας βγήκαν καταζητούμενοι τον Iούλιο του 1955 και αποτέλεσαν την πρώτη αντάρτικη ομάδα της EOKA υπό τον Aυξεντίου στον Kαραβά. Mαζί του και τώρα στην Πιτσιλιά.

Δεν είναι, όμως, μόνο ο Στυλιανός Λένας που με την εφευρετικότητά του εξόπλιζε τους άντρες της EOKA. Yπήρξαν και μερικοί άλλοι που κράτησαν μέχρι τέλους, αλλά και αργότερα, το μεγάλο μυστικό. Tέτοιος υπήρξε και ο Oδυσσέας Γεωργίου από τη Συλίκου Λεμεσού, υπεύθυνος τότε της καντίνας του μεταλλείου της EME στους Kαπέδες και τον Aναλιόντα. Στις μέρες που ο Aυξεντίου βρίσκεται στο Mαχαιρά και τα Kιόνια, ο Oδυσσέας Γεωργίου είναι στους Kαπέδες. Tον προσεγγίζει και τον ορκίζει ο ιερέας των Kαπέδων Παπαριστόδημος.

Ο Οδυσσέας Γεωργίου προχωρεί πρωτοβουλιακά και ριψοκίνδυνα σε αυτοσχέδιους πειραματικούς εκρηκτικούς μηχανισμούς, παίρνοντας πρώτη ύλη από το μεταλλείο, ξεγελώντας τους Άγγλους υπεύθυνους. Bλέπει το αποτέλεσμα. Eνημερώνεται ο Aυξεντίου στο Mαχαιρά, ο οποίος ζητεί να τον δει. Συναντώνται, τον συγχαίρει για την πρωτοβουλία του και το θεαματικό αποτέλεσμα και του αναθέτει να συνεχίσει με εντατικούς ρυθμούς την κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών. Aρχίζει μια στενή συνεργασία του Oδυσσέα Γεωργίου με τον Aυξεντίου, οι ομάδες του οποίου εξοπλίζονται για αρκετό καιρό με τις βόμβες των Kαπέδων.

Ένας άλλος ριψοκίνδυνος νέος συνεργάζεται με τον Aυξεντίου, τον οποίο ενισχύει με εκρηκτικές ύλες και του αναθέτει ειδικές αποστολές. Eίναι ο Σάββας Pοτσίδης από το Mάμμαρι, στον οποίο ο τομεάρχης του είχε ιδιαίτερη εκτίμηση και εμπιστοσύνη. Ήταν ο τελευταίος νεκρός της EOKA στον τετραετή Aγώνα της.

 

* Απόσπασμα από το βιβλίο Γρηγόρης Αυξεντίου

 http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/360292

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ:ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ:΄΄ΜΑΘΑΤΕ ΠΩΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ...ΘΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ΄΄

«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν».

Γρηγόρης Αυξεντίου.

Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου πολεμώντας μόνος, περικυκλωμένος από 60 Άγγλους ,έπεφτε νεκρός. Ήταν το τέλος ενός ανθρώπου που απέδειξε ότι ο ηρωϊσμός δεν είναι θεωρία ,λόγια και κραυγές, αλλά αποφάσεις και πράξεις.

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ 

   

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

   


 
Σαν σήμερα ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου πολεμώντας μόνος, περικυκλωμένος από 60 Άγγλους ,έπεφτε νεκρός. Ήταν το τέλος ενός ανθρώπου που απέδειξε ότι ο ηρωϊσμός δεν είναι θεωρία ,λόγια και κραυγές, αλλά αποφάσεις και πράξεις.
Ήρθε στην Ελλάδα για να γίνει στρατιωτικός. Το 1949 απέτυχε στις εξετάσεις της Σχολής Ευελπίδων και γράφτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού και έλαβε κατάρτιση ανθυπολοχαγού.

Εκεί αφού αποφοίτησε, έκανε τη στρατιωτική του θητεία στον 1° λόχο του 613ου τάγματος πεζικού, στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα .
Τ
ελείωσε τη θητεία του στις 15/11/1952 και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου άρχισε να εργάζεται στα κτήματα του πατέρα του σαν οδηγός, μεταφέροντας εργάτες από τη Λύση στην Αμμόχωστο. Εκείνη την περίοδο αρραβωνιάζεται.

Τον Ιανουάριο του 1955 μυήθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα) από τον Ανδρέα Αζίνα και είχε την πρώτη του επαφή με το Γρίβα στις 20/1/1955, που ήταν αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. και μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων.
 Αντί του καθιερωμένου όρκου, ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής δέχτηκε τον λόγο της στρατιωτικής τιμής του Αυξεντίου. 
Την άνοιξη του ιδίου χρόνου συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας.

Μέσα στην Οργάνωση πήρε το κωδικό όνομα «Ζήδρος» (το αγωνιστικό του ψευδώνυμο παρέπεμπε στο Ζήδρο, το Δυτικομακεδόνα κλεφταρματολό επί Τουρκοκρατίας.), το οποίο και κράτησε μέχρι τον ηρωικό του θάνατο.
Ήταν ηγετική φυσιογνωμία και διέθετε οργανωτικές και στρατιωτικές αρετές. Ήταν ο μόνος από τους νεαρούς μαχητές που διέθετε στρατιωτική κατάρτιση.

Ο Αυξεντίου ήταν ο πρώτος τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην περιοχή Αμμοχώστου και την 1η Απριλίου του 1955, πρώτη μέρα του αγώνα κατά των Άγγλων, επειδή ανακαλύφθηκε το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε για την επιχείρηση ανατινάξεων στις πετρελαιοαποθήκες της αγγλικής βάσης Δεκέλειας, βγήκε στα βουνά και ηγήθηκε των επιθέσεων εναντίον αγγλικών στόχων στον τομέα του.

Ήταν ο υπ” αριθμόν ένα καταζητούμενος από τους Άγγλους, οι οποίοι τον επικήρυξαν αρχικά με 250 λίρες και στην συνέχεια, με το υπέρογκο για την εποχή, ποσό των 5.000 λιρών, επειδή ανατίναξε αγγλικές περιουσίες.


Κατέφυγε στην οροσειρά τού Πενταδάκτυλου, σε μια σπηλιά. Εκεί τον βρήκε ο βοσκός από τη Λάπηθο, γέρο Γιώργος Ζοππής και άρχισε να τον τροφοδοτεί, εκμεταλλευόμενος το επάγγελμά του που δικαιολογούσε την καθημερινή παρουσία του στο βουνό. Εκεί ο Αυξεντίου μαθαίνει στους αγωνιστές την χρήση των όπλων, καθώς και τεχνικές ανταρτοπόλεμου.

Η δράση του ήταν πλούσια τόσο στον Πενταδάκτυλο όσο και στο όρος Τρόοδος όπου κατέφυγε αργότερα.
Κρυφά παντρεύτηκε και κάτω από μυθιστορηματικές συνθήκες την ως τότε μνηστή του Βασιλεία Παναγή, μια νύχτα στο μοναστήρι του Αχειροποιήτου στις 10/6/1955.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1955 επέδειξε τις εξαίρετες στρατιωτικές του ικανότητες στην ιστορική μάχη των Σπηλιών, παρασύροντας δυο φάλαγγες των Άγγλων στρατιωτών, που ανηφόριζαν προς τα κρησφύγετα, να συγκρουστούν μεταξύ τους.

Το Πάσχα του 1956 βρίσκει τον ήρωα ν’ αναρρώνει στο ιστορικό (ιδρύθηκε το 1148) μοναστήρι του Μαχαιρά, μετά από εγχείρηση. Εκεί συνέβη και το πρωτοφανές της εμφάνισής του ενώπιον των διωκτών του, όταν πάνω από 100 Άγγλοι αξιωματικοί και στρατιώτες έζωσαν το μοναστήρι. Μεταμφιεσμένος σε καλόγερο, με γενειάδα και ράσο, ο Γρηγόρης Αυξεντίου παρουσιάστηκε και συστήθηκε στον Άγγλο επικεφαλής αξιωματικό ως ο «πάτερ-Xρύσανθος» και στην συνέχεια τους…κέρασε.
 Ο Διγενής τού ανέθεσε μαζί με τον τομέα Πιτσιλιάς και τα χωριά της Ορεινής – Μαχαιρά. Τον Ιούλιο του 1956 προστέθηκαν στον τομέα του και τα κρασοχώρια Λεμεσού.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 1956, παραμονή Πρωτοχρονιάς, κυκλώνεται μαζί με τα παλικάρια του στο χωριό Ζωοπηγή και ακολουθεί σφοδρή σύγκρουση. Ο Αυξεντίου τραυματίζεται, αλλά διαφεύγει, αφήνει όμως νεκρό πίσω, τον συναγωνιστή του Μάκη Γεωργάλλα.
Την 1η Μαρτίου του 1957, οι Άγγλοι ξαναεισβάλλουν στο μοναστήρι του Μαχαιρά. Υποβάλουν σ’ εξαντλητική ανάκριση τον αγωγιάτη της Μονής και τον αναγκάζουν ν’ αποκαλύψει ότι ο Αυξεντίου έχει κατασκευάσει καταφύγιο-κρύπτη ένα χιλιόμετρο πιο κάτω.


Στις 3 Μαρτίου 1957, Άγγλοι στρατιώτες περικύκλωσαν το κρησφύγετό του κοντά στον Μαχαιρά.
Ο Γρηγόρης φώναξε τότε:

«Σύντροφοι, ο θεός να με βγάλει ψεύτη, προδοθήκαμε».
«Αρχηγέ, μαζί σου και στον θάνατο» ψιθύρισαν όλοι.
Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν την κουβέντα τους και οι στρατιώτες έφθασαν στην είσοδο του κρησφύγετου. Φώναξαν στους άνδρες να παραδοθούν όμως καμία απάντηση.

Η μάχη κράτησε για ώρες. Στην ομάδα του ήταν οι Ανδρέας Στυλιανού, Αυγουστής Ευσταθίου, Αντώνης Παπαδόπουλος και Φειδίας Συμεωνίδης, τους οποίους, όμως, διέταξε να βγουν από το κρησφύγετο και να παραδοθούν για να σωθούν, ενώ αυτός έμεινε και πολέμησε μόνος επί 10 ώρες τους εχθρούς, τραυματισμένος από θραύσμα χειροβομβίδας.

Ο ίδιος αποφασισμένος να μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Άγγλων και αν χρειαστεί να θυσιαστεί τους είπε επί λέξη:
Μέχρι σήμερα μαθαίνατε πώς πολεμούν οι Έλληνες. Σήμερα θα μάθετε και πως πεθαίνουν.

Σε προτροπές τών Άγγλων να παραδοθεί είχε μόνο μία απάντηση να δώσει «Μολών Λαβέ». Αμέσως, τέσσερις στρατιώτες όρμησαν μέσα στην σπηλιά. Ο Αυξεντίου τους υποδέχτηκε με καταιγιστικά πυρά. Οι τρεις Βρετανοί οπισθοχώρησαν έντρομοι, ο τέταρτος, ένας δεκανέας, έπεσε νεκρός.
 Σύμφωνα με μαρτυρία του συμπολεμιστή του Αυγουστή Ευσταθίου, που μετά τη ρίψη χειροβομβίδας στο κρησφύγετο επέστρεψε, με υπόδειξη των Άγγλων, για να διακριβώσει αν ο Αυξεντίου ήταν ζωντανός και να τον πείσει να παραδοθεί.
Ο Αυγουστής προτίμησε να μείνει μαζί με τον αρχηγό του.
Ο Γρηγόρης φώναξε: «Τώρα είμαστε δύο. Ελάτε να μας πάρετε». Και η μάχη συνεχίστηκε ως το απόγευμα. Προσπάθειά τους ήταν να κρατήσουν τη μάχη μέχρι να νυχτώσει και επωφελούμενοι από το σκοτάδι να διαφύγουν.
Οι Άγγλοι στρατιώτες, που αντιλήφθηκαν τον σκοπό τους, περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη, το πυρπόλησαν και έκαψαν ζωντανό τον Αυξεντίου, ενώ ο Αυγουστής Ευσταθίου, με βαριά εγκαύματα, επιχειρεί έξοδο και συλλαμβάνεται.

Οι εμπρηστικές βόμβες πετρελαίου, λαμπαδιάζουν τα πάντα. Έτσι, καιόμενος σαν λαμπάδα, έπεσε ο Γρηγόρης Αυξεντίου, άμορφη μάζα από καμένη σάρκα, πυροβολώντας ως το τέλος, Κυριακή 3 Μαρτίου 1957.

http://www.onalert.gr/stories/grigoris-auxentiou-o-iroismos-den-inai-logia
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΒΙΝΤΕΟ) 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1928 ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Πρώτος ανάμεσα στους πρώτους της κυπριακής Εποποιίας του 1955-'59, ο Σταυραητός του Μαχαιρά, ο Ζήδρος των βουνών της Κύπρου...
Ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο φόβος των Βρετανών, που έγινε τραγούδι και θρύλος που εμψύχωνε τους Κυπρίους που αγωνίζονταν για την λευτεριά…
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου έγινε ολοκαύτωμα στον βωμό της πατρίδος… Πέθανε ήρωας όπως το είχε ονειρευτεί. Ένας πραγματικός Έλληνας!
Η αυτοθυσία του τον έκανε σύμβολο πέρα από τόπο και χρόνο...

   

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ApollwNotos

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Αγαπητέ μου φίλε,

Πήρα το γράμμα σου το γραμμένο με την θέρμη της καρδιάς σου σε στιγμές έξαλλου ενθουσιασμού, στιγμές ή καλύτερα μέρες που τις έζησα κι εγώ με την ίδια θέρμη, με το ίδιο πύρωμα της καρδιάς. Την Λευτεριά μας, το ιδανικό των ιδανικών μας, την υπόγραψα κι εγώ, όχι μόνο σε χαρτί, μα φορώντας τη τιμημένη στολή του Έλληνα φαντάρου και θα την υπογράψω οποιαδήποτε στιγμή το ζητήση η Κύπρος μας και με το αίμα μου, όπως και κάθε Κύπριος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΔΩ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ : ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ (1928-1957)

Για να μην ξεχνάμε μέσα στούς γκρίζους και δύσκολους καιρούς που ζούμε, ποτέ τους ηρωές μας που έδωσαν την ζωή τους για την Ελλάδα,και ειδικά σαν τον Γρηγόρη Αυξεντίου που σαν σήμερα πρίν απο 56 χρόνια,έφυγε απο την ζωή πολέμωντας τους Άγγλους κατακτητές της Κύπρου μας.

«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν».Γρηγόρης Αυξεντίου.

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου, που βρίσκεται ανάμεσα στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο, στις 22 Φεβρουαρίου του 1928. Από τη φύση του ήταν παράτολμος και ατίθασος, ενώ είχε γαλουχηθεί με εθνικά και θρησκευτικά ιδεώδη.

Οι γονείς του, Πιερής και Αντωνού, ήταν εύποροι αγρότες. Είχε και μια αδερφή, την Χρυσταλλού Αυξεντίου-Σουρουλλά



ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΔΩ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ : Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ 29ΧΡΟΝΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Σε πείσμα όσων των επιθυμούν, οι Έλληνες ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ. Και σε πείσμα όσων επιθυμούν να δουν την αποκοπή του ψυχολογικού συνδέσμου Ελλαδιτών και Κυπρίων ΕΛΛΗΝΩΝ, ούτε εδώ πρόκειται να τους κάνουμε τη χάρη.

Εάν μας διδάσκει κάτι τόσα χρόνια μετά, είναι πως ότι και να σκεφτόμαστε, όσο κι αν διαφωνούμε για το τι πρέπει να γίνει σε κάθε έκφανση της ζωής μας στην Ελλάδα, την ομορφότερη χώρα στον κόσμο που έχουμε ιερό χρέος να τη στήσουμε πάλι στα πόδια της, αφετηρία της σκέψης μας δεν μπορεί παρά να είναι το εθνικό συμφέρον, πάνω από ιδιοτελείς οπτικές και «δεύτερες σκέψεις». Όταν καταλάβουμε πως ό,τι είναι καλό για την πατρίδα μας νομοτελειακά θα μας ωφελήσει, τότε θα έχουμε βάλει τις βάσεις για να πάμε μπροστά… 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΒΕΒΗΛΩΣΑΝ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ...

Το Μνημείο Ηρώων στη Λακατάμεια και η προτομή του Γρηγόρη Αυξεντίου έγιναν χθες για άλλη μια φορά στόχος άσεμνων και προσβλητικών πράξεων, από ανεύθυνα άτομα.
Οι βέβηλοι, δρώντας προφανώς υπό την κάλυψη του σκότους, αφού κατέβασαν την ελληνική σημαία, λέρωσαν με μαύρη μπογιά το Μνημείο Ηρώων, όπως και την προτομή του Γρηγόρη Αυξεντίου. Επίσης τοποθέτησαν πλαστική σακούλα, καλύπτοντας την προτομή του Αυξεντίου, ενώ σχεδίασαν σφυροδρέπανα και προέβησαν σε καταστροφές στο χώρο του μνημείου.
Ανησυχεί ο δήμαρχος
Κληθείς από τη "Σημερινή" να σχολιάσει τους βανδαλισμούς, ο Δήμαρχος Λακατάμειας, Λουκάς Ιατρού, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για το νέο κρούσμα αντικοινωνικότητας και παραβατικότητας στην περιοχή. «Ανησυχούμε έντονα ως Δημαρχείο Λακατάμειας», είπε, «γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτές οι βέβηλες πράξεις στο συγκεκριμένο Μνημείο Ηρώων και στην προτομή του Γρηγόρη Αυξεντίου. Στο παρελθόν, κάποιοι βεβήλωσαν και τον ανδριάντα του Κυριάκου Μάτση. Έχουμε καλέσει δύο συσκέψεις παραγόντων (σωματεία, σχολεία, Αστυνομία) στη Λακατάμεια για να βρούμε τρόπους καταπολέμησης αυτής της παραβατικότητας, μιας και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Μετά την τελευταία σύσκεψη, αποφασίστηκε να αναλάβει, λειτουργός του δήμου μας, την προώθηση αποφάσεων οι οποίες έχουν ληφθεί στην τελευταία σύσκεψη».

http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/312724

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ (1928-1957) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ.ΗΞΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Σ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΜΕΡΗ.ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΗΛΩΣΗ.ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ,ΜΕ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΝΙΩΣΕ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΔΑΡΑΚΑΣ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΕΛΙ ΤΗ ΑΓΧΟΝΗ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΠΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ.
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΝΔΑΡΑΚΑ
ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Βασίλειος Στυλιανέσης
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

πρόσεξε την τρύπα στο πλέγμα της πόρτας. Εκεί έβαζε το δάχτυλο του ο φυλακισμένος (προς απαγχονισμό) και άγγιζε για τελευταία φορά τους ανρθώπους του (οικογένεια) ως τελευταίο αντίο. Βασίλη, δάκρυζα όταν τα άκουγα. Και τις δυο φορες που πήγα εκεί, ένοιωσα τον "θάνατο" γύρω μου.

Λίγο η ιδεολογία, λίγο η ευαισθισία για την ζωή, δεν θέλει πολύ να σε ταξιδέψει σε άλλες εποχες.





δες πόσο μικρός χόρος ήταν και πως ζούσε. (όσο μπορεί να φανεί)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ & ΚΑΜΕΡΑ - ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΔΡΟΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΔΑΡΑΚΑΣ