ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΜΕΡΟΣ Α'

Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ. τοῦ Ε.ΠΟ.Κ.

Στίς 25 Νοεμβρίου 1973, ὁ Ταξίαρχος Δημ. Ἰωαννίδης ἀνέ­τρε­πε μέ “κίνημα” τόν Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ἐπρόκειτο γιά μία ἀ­ποστασία. Μία “ἐκ τῶν ἔσω” ἀνταρσία. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Κ. Παναγιωτάκος γράφει: «Ὅταν ξέσπασε ἡ γαλλική Ἐπανάσταση, ὁ περίτρομος Λουδοβίκος 16^ος ρώτησε ἄν ἐπρόκειτο γιά “ἀνταρσία” (revolte). “Ὄχι Μεγαλειότατε -τοῦ ἀπάντησαν- πρόκειται γιά “’ἐπανάσταση” (revolution). Στό δίπτυχο τῆς ἱστορίας τῆς 7ετίας, τά γεγονότα ἐξε­λίχθηκαν πρωθύστερα καί τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1967, ἀκολού­θησε ἡ Ἀνταρσία τοῦ 1973».^[1]

Τό καθεστώς Δ. Ἰωαννίδη καί ἡ Κύπρος

Ὁ Δ. Ἰωαννίδης εἶχε ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιά τήν Κύπρο. Ἐνα­ντιώθηκε στήν σώφρονα πολιτική Παπαδοπούλου. Σέ  ἀπόρρητη ἔκθεσι τῶν ΗΠΑ γι᾽ αὐτόν ἀναφέρεται:

«Ὁ Ἰωαννίδης, πού θεωρεῖται ὅτι πρόσκειται στούς στόχους τοῦ στρατηγοῦ Γεωργίου Γρίβα, πιστεύει ὅτι τό πρόβλημα θά παρα­μείνη ἄλυτο ἐφ᾽ ὅσον οἱ Τουρκοκύπριοι ἀρνοῦνται νά συμφωνήσουν σέ ἕνα ἐνιαῖο Κυπριακό Κράτος καί οἱ Ἑλληνοκύπριοι ἀρ­νοῦνται νά δώσουν ἕνα μικρό τμῆμα τῆς νήσου στούς Τουρκοκυπρίους».

        Τό πάθος τοῦ Δ. Ἰωαννίδη γιά ἐξόντωσι τοῦ “ἀνθενωτικοῦ” Μακαρίου καί “ταχεῖα Ἔνωσι” τῆς Κύπρου μέ τήν Ἑλλάδα, εἶναι ἐκεῖνο πού χρησιμοποίησαν οἱ μυστικές ὑπηρεσίες τῶν ΗΠΑ γιά νά τόν “ἐξαπατήσουν”. Πολύ ὀρθά ὁ καθηγητής καί πρώην ὑπουρ­γός Ἰωάννης Χολέβας γράφει:

«Ἄν κατάφερναν νά τόν πείσουν ὅτι -σέ περίπτωση ἐξόντωσης τοῦ Μακαρίου- θά γινόταν ἀμέσως διπλή ἕνωση τῆς Κύπρου τοῦ 82% μέ τήν Ἑλλάδα καί τοῦ 18% μέ τήν Τουρκία, τότε… θά ἀνα­κηρυσσόταν “μέγας ἐθνικός εὐεργέτης”…  Ἄν ὁ Ἰωαννίδης δεχόταν νά παίξει αὐτόν τόν ρόλο, δινόταν ἀμέσως ἡ ἀφορμή γιά ἐπέμβαση τῶν Τούρκων καί ἔτσι θά ἔληγε ἡ κυπριακή ἀντι­δυ­τική πολιτική πού τόσα προβλήματα δημιουργοῦσε».^[2]

       Ἡ ἀνατροπή λοιπόν τοῦ Γ. Παπαδοπούλου, μόλις 8 μῆνες πρό τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς τοῦ “ΑΤΤΙΛΑ”, δέν ὑπῆρξε καθόλου τυ­χαῖα…

 Τί κληροδότησε ὁ Γ. Παπαδόπουλος

 Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος εἶχε φροντίσει γιά τήν κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος σέ ὅλα τά μέτωπα:

         - Ἕβρος

        Τό 1967 ἡ Ἑλλάς διέθετε μόνο 3 Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων ἔναντι 10 τουρκικῶν! Τό 1973 διέθετε πλέον  9  Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων (μέ δυνατότητα ἐνισχύσεως μέ ἀκόμη 4 ἀπό τήν Κεντρική Μακεδονία) ἔναντι 14 τουρκικῶν. Διέθετε ἐπιπλέον τό συγκριτικό πλεονέκτημα τῶν συγχρόνων ἁρμάτων ΑΜΧ - 30 μέ τό πυρο­βόλο τῶν 105 χιλιοστῶν, ἔναντι τῶν πεπαλαιωμένων τουρκικῶν μέ τό πυροβόλο τῶν 90 χιλιοστῶν.

         - Βόρεια Σύνορα

        Τό 1967 ἦσαν ἐκτεθειμένα σέ ἐπίθεσι τῆς Βουλγαρίας καί κίνδυνο παράλληλης ἐπιθέσεως ἀπό τό ἀριστερό μέτωπο τοῦ Ἕβρου, σέ περίπτωσι συρράξεως μέ τήν Τουρκία. Τό 1973 ἡ πλήρης ἀνα­κατασκευή τῶν Ὀχυρῶν Μακεδονίας - Θράκης (γραμμή Μεταξᾶ) ἐκμηδένισε τόν κίνδυνο εἰσβολῆς ἤ “πλευροκοπήσεως” τῶν δυνά­μεών μας.

         - Αἰγαῖο

 

        Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε καμμία ἀεροναυτική ἰσορροπία ἔναντι τῶν Τούρκων. Τό 1973 καί ἔπειτα, διέθετε συντριπτική ποιοτική ἀεροναυτική ὑπεροπλία ἔναντι τῶν Τούρκων!

        Τά 4 Ὑποβρύχια τύπου “209” μέ τίς ἀσύγκριτες δυνατότητές τους καί οἱ 4 Πυραυλάκατοι μέ τούς πυραύλους τους ἐξασφάλι­ζαν ὑπεροχή στήν θάλασσα. Καί τά ἀσυναγώνιστα Phantoms F4E διασφάλιζαν τήν κυριαρχία στόν ἀέρα.

        Ἡ Ἑλλάς εἶχε τήν δυνατότητα πλήρους κυριαρχίας σέ ἀέρα καί θάλασσα ἐντός 48 ἤ 72 ὡρῶν!...

        Οἱ νῆσοι τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου τό 1967 διέθεταν μερικά τμήματα Χωροφυλακῆς καί ΤΕΑ μέ ὑποτυπώδη ὁπλισμό.

        Τό 1973 πλέον, διέθεταν Τακτικά Συγκροτήματα μέ Ἅρματα Μάχης, Πυροβολικό καί Ἀντιαρματικά μέσα, καθώς καί Ἐπάκτιες Ὀχυρώσεις μέ ὁπλισμένο σκυρόδεμα!...

         - Κύπρος

        Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε καμμία δυνατότητα ἀποστολῆς ἀεροναυτικῶν δυνάμεων. Ἀρχικά διέθετε μόνο τήν δυνατότητα ἀ­ποστολῆς ἑνός Συντάγματος ΠΖ καί 100 ἀλεξιπτωτιστῶν (σχέδιο “Πυρσός”) καί κατόπιν ἀπέστειλε τήν ΕΛΔΥΚ/Μ, χωρίς καμμία ἀ­εροναυτική κάλυψι. Καί τά δύο ἦσαν σχέδια οὐτοπικά...

        Ὁ Γ. Παπαδόπουλος ἦταν ὁ μόνος πού κατανόησε ὅτι τό “κλειδί” γιά τήν ἄμυνα τῆς Κύπρου ἦταν ἡ ἀεροναυτική κυριαρχία ἐπί τῆς νήσου!

        Τό Σ.Α.Κ. “Ἀφροδίτη 1973” προέβλεπε γιά πρώτη φορά τήν ἀποστολή ἀεροναυτικῶν δυνάμεων στήν Κύπρο:

        - Ἕνα Ὑποβρύχιο τύπου 209 καί δύο Πυραυλάκατοι θά ἔ­πλητταν ἀπό θαλάσσης τόν τουρκικό ἀποβατικό στόλο.

        - Μία μοῖρα Phantom F4E ἐφορμοῦσα ἀπό τήν Κρήτη, θά τόν ἔπληττε ἀπό ἀέρος.

        Ὁ τουρκικός ἀποβατικός στόλος ἦταν ἐκ προοιμίου καταδικα­σμένος νά βρεθῆ στον βυθό τοῦ Αἰγαίου πρίν κἄν προσεγγίσει τίς ἀκτές τῆς Κύπρου!

        Παράλληλα ἡ Ε.Φ. θά ἐξουδετέρωνε ὅλους τούς τουρκικούς “θύλακες” τῆς νήσου. Καί ἡ ΕΛΔΥΚ θά διετηρεῖτο ὡς ἐφεδρεία μέ ἀποστολή τήν ἐπίθεσι γιά ἐξάλειψι τυχόν “προγεφυρώματος” στήν ἀπίθανη περίπτωσι πού οἱ Τοῦρκοι ἔφταναν στήν ἀκτή!

Στίς 25 Νοεμβρίου 1973, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἐτέθη σέ “κατ᾽ οἶκον περιορισμό” φρουρούμενος ἀπό τό καθεστώς Ἰωαννί­δη. Στις 29 Νοεμβρίου 1973, ὁ Στ. Παττακός ἀπεφάσισε νά  ἐπισκέ­φθη τόν Γ. Παπαδόπουλο. Τότε ὁ τελευταίος ὑπέδειξε στόν Παττακό τί νά πῆ στόν Ἰωαννίδη: «Νά τοῦ ἐπισημάνης τούς τρομερούς κινδύνους εἰς τούς ὁ­ποί­ους ὁδηγεῖ μαθηματικῶς τήν Πατρίδα...».^[3]

Δυστυχῶς ἕμελλε νά βγῆ προφητικός...

 Πλήρης ἀκυβερνησία

 Ἡ “κατάστασις” Ἰωαννίδη διήρκεσε μόλις 8 μῆνες. Ἀπό 25-11-1973 μέχρι 23-7-974. Καί ὅμως αὐτό τό τόσο μικρό χρονικό διάστημα, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπό τά πιό αἰνιγματικά καί “σκοτεινά” κεφάλαια τῆς σύγχρονης ἱστορίας μας.

Ὁ Δημήτριος Ἰωαννίδης δέν ἀνέλαβε καμμία ὑπεύθυνη θέσι. Ἤθελε νά κυβερνᾶ ἀπό τό παρασκήνιο ὡς “ἀόρατος δικτάτωρ”. Καί νά κινῆ ἀθέατος Πρόεδρο, Πρωθυπουργό καί ἡγεσία τῶν Ε.Δ., σάν νά ἐπρόκειτο γιά “θέατρο σκιῶν”.

Ὁ Ὑποστράτηγος Στέφανος Καραμπέρης γράφει ὀρθότατα: «Πῶς ἦτο δυνατόν ὁ ἀρχηγός νά εἶναι ἀθέατος καί εἰς τό παρασκήνιον; Δύο ἐκδοχαί ὑπῆρχον: Ἤ νά εἶναι ἀνίκανος νά ἀνα­λάβη τό βάρος τῶν εὐθυνῶν ἤ ἐφοβεῖτο νά τάς ἀναλάβη».^[4]

       Πόση ἀλήθεια περιέχει ἡ ἀνωτέρῳ  φράσις:

       Ὁ πραγματικός ἀρχηγός πάντοτε βγαίνει μπροστά. Προτάσσει τό στῆθος του. Ἀναλαμβάνει τίς εὐθύνες καί λέει: “Ἐγώ εἶ­μαι!”. Ἀλλιῶς εἶναι φυσικό οἱ “μαριονέτες” στίς σοβαρές ἀποφά­σεις νά ἀπεξαρτηθοῦν, ὅπως συνέβη τόν Ἰούλιο τοῦ 1974!...

Πέραν αὐτῶν, ὁ ἴδιος ὁ Ἰωαννίδης ἦταν ἐγκλωβισμένος ἀπό ἕ­ναν στενό “κλοιό” λοχαγῶν οἱ ὁποίοι ἀσκοῦσαν μαζί του τήν πα­ρασκηνιακή ἐξουσία. Καί ἀποτελοῦσαν τήν δύναμί του!^[5] Μόνο πού, ὅπως γράφει ὁ Μπονάνος: «…ἀντί νά διαθέτη αὐτός τήν δύναμιν, τόν ἤλεγχε ἡ δύναμις».^[6]

Στίς 25 Νοεμβρίου 1973 διορίσθηκε Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ὁ Ἀντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης. Πρώτη πράξις του ἦταν, στίς 27 Νοεμβρίου, νά αὐτοπροαχθῆ σέ Στρατηγό! Ὅπως ἀποκα­λύπτει ὁ Γρ. Μπονάνος:

«Ὁ Γκιζίκης ἁπλῶς ἤκουε. Παρέμενεν ἄφωνος, δέν ἐλάμβανε ποτέ θέσιν καί οὐσιαστικῶς, ἦτο ὡς νά μήν ὑπῆρχε... Ὁ Ἰω­αννίδης ἤθελε τόν Γκιζίκην. Ἦσαν συνδεδεμένοι, ὁ Γκιζίκης υἱο­θετοῦσε ὅσα αὐτός ἤθελε καί περιορίζετο εἰς τό νά ἀσκῆ τύποις τά καθήκοντα τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κράτους».^[7]

Πράγματι, ὁ ἴδιος ὁ Γκιζίκης παραδέχθηκε ἀργότερα σέ συνέντευξί του: «Ἐγώ ἤμουν ἁπλῶς μία μαριονέτα!»…

Ὁ Ἀδαμάντιος Ἀνδρουτσόπουλος ἦταν προσωπική ἐπιλογή τοῦ Δ. Ἰωαννίδη. Οἱ ἴδιοι οἱ ὑπουργοί τῆς Κυβερνήσεως, εἶχαν ἀρ­χίσει νά στρέφονται κατά τοῦ ἰδιόρρυθμου ἐκείνου Πρωθυπουρ­γοῦ: Ὁ ὑπουργός Προεδρίας Κ. Ράλλης, ὁ ὑπουργός Παιδείας Παν. Χρήστου, ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης Εὐστ. Λατσούδης καί ὁ ὑ­πουργός Ἐξωτερικῶν Σπ. Τετενές, ὅλοι εἶχαν ἔλθει σέ πλήρη ἀντί­θεσι μαζί του καί δυσαρέσκεια!^[8] Χαρακτηριστικά, ὁ τότε ὑπουρ­γός Πολιτισμοῦ Δημ. Τσάκωνας ἀνεφώνησε τό περιβόητο: «Εἴμεθα γελοία κυβέρνησις»!

Τήν πραγματική ἐξουσία ἀσκοῦσε ἕνα “Διευθυντήριο”, ἀπο­τε­λούμενο ἀπό τούς Δ. Ἰωαννίδη - Φ. Γκιζίκη - Γρ. Μπονάνο - Ἀδ. Ἀνδρουτσόπουλο.^[9] Τό “κονκλάβιο” αὐτό, συνεδρίαζε κάθε μήνα στήν οἰκία τοῦ Ἀνδρουτσόπουλου στό Παγκράτι καί ἔγιναν 6 τέτοιες συναντήσεις μέχρι τόν Ἰούνιο τοῦ 1974.^[10]

Ἄν εἶναι ποτέ δυνατόν νά διοικεῖται κατ᾽­ αὐτόν τόν τρόπο Κράτος:

- Μέ ἀρχηγό ἀνεύθυνο καί ἀόρατο!

- Μέ Πρόεδρο καί Κυβέρνησι σέ ρόλους “μαριονέτας”!

- Μέ ἡγεσία Ε.Δ. ὑποτελῆ σέ Λοχαγούς!

- Μέ ἀφανῆ “Διευθυντήρια” πού ὑποκαθιστοῦν τήν Πολιτειακή καί Πολιτική ἐξουσία!

Συγκλονιστική εἶναι ἡ παραδοχή τοῦ Γρ. Μπονάνου: «Ἡ χώρα δέν εἶχε οὐσιαστικῶς κυβέρνησιν, δέν εἶχε ποτέ μετά τήν 25^ην Νοεμβρίου, λόγῳ τῶν ἀθλίων ἐπιλογῶν τοῦ Ἰωαννί­δη…».^[11]

 Τό παρασκήνιο τῆς εἰσβολῆς

         Τον Μάϊο τοῦ 1974 ἔγινε μία μυστική συνάντησις στό προάστιο Μάρνη τῶν Παρισίων. Ἡ συνάντησις πραγματοποιήθηκε στήν οἰκία τοῦ ἐκδότου τῆς ἐφημερίδος “Ἐλευθερία” Πάνου Κόκκα. Ἐ­κεῖ παρευρέθηκαν ὁ Κων/νος Καραμανλῆς, ὁ Πρωθυπουργός τῆς Τουρκίας Μπουλέντ Ἐτσεβίτ καί ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Henry Kissinger!

        Ἡ πληροφορία γι᾽ αὐτήν τήν συνάντησι διέρρευσε καί δημοσιεύτηκε ἀρχικά στήν ἔγκυρη  βρεταννική ἐφημερίδα  “Daily Telegraph” στίς 13-6-1978  καί πάλι στούς “Times” τοῦ Λονδίνου στίς 4-12-1984! Ὁ καθηγητής Νίκος Δεβλέτογλου ἔγραφε μάλιστα στήν πρώτη:

«Ὑπάρχει πληροφορία στήν Ἑλλάδα πού ἐπιβεβαιοῦται ἀπό τήν μυστική ὑπηρεσία τοῦ ΝΑΤΟ γιά μία μυστική συνάντηση πού ἔλαβε χώρα μεταξύ Καραμανλῆ καί Ἐτσεβίτ παρουσία τοῦ Κίσινγκερ, στήν Μάρνη (ἀκριβῶς ἔξω ἀπό τό Παρίσι). Τό μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ θά ἤθελε νά ξέρη καί τότε καί σήμερα, τί θά εἶχε νά συζητήση ὁ πρώην πρωθυπουργός τῆς Ἑλ­λάδος Κ. Καραμανλῆς μέ τόν πρωθυπουργό τῆς Τουρκίας κρυφά, μερικές ἑβδομάδες πρίν ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο…».

Εἶναι φανερό ὅτι ἡ συνάντησις ἐκείνη, ὑπῆρξε ἡ φυσική συνέχεια τῆς μυστικῆς συναντήσεως Κ. Καραμανλῆ - Kissinger πού εἶχε προηγηθῆ τόν Αὔγουστο τοῦ 1973 στήν οἰκία τοῦ Σ. Σούλτσμπεργκερ. Μόνο πού αὐτήν τήν φορά παρίστατο πλέον καί ὁ Πρωθυπουργός τῆς Τουρκίας!...

       Οἱ ἀποφάσεις τῆς “Λέσχης Μπίλντενμπεργκ” τόν Μάϊο τοῦ 1973 καί τοῦ “Σεμιναρίου τῆς Ρώμης” τόν Νοέμβριο τοῦ 1973 γιά τό Κυπριακό, ἔπρεπε νά δρομολογηθοῦν…

      Ἀκολούθησε ἀμέσως καί ἡ μύησις τοῦ Μακαρίου στό “σχέδιο” μέσῳ τοῦ διπλωμάτου Χρήστου Βωβίδη! Μάλιστα ὁ Ἀρχιεπί­σκοπος φέρεται νά εἶπε τήν διαβόητη φράσι: «Ἤ ἐκεῖνοι ἤ ἐγώ. Ἤ τώρα ἤ ποτέ!».^[12]

Κατόπιν συναντήθηκε ὁ Βασιλεύς μέ τόν Καραμανλῆ στό Πα­ρίσι τόν Ἰούνιο τοῦ 1974.^[13]

Τό παλαιό “σχέδιο” τοῦ Νοεμβρίου 1967, τίθεται ἐκ νέου σέ ἐφαρμογή τόν Ἰούλιο τοῦ 1974!

- Κοινή ἡ συνταγή: Ἡ δημιουργία “τεχνητῆς κρίσεως” στό Κυ­πριακό.

- Κοινός ὁ στόχος: Ἡ πρόκλησις “ἐθνικῆς περιπετείας”.

- Κοινός ὁ σκοπός: Ἡ ἀνατροπή τῆς “Χούντας” καί ἡ ἐπάνο­δος τῶν παλαιοπολιτικῶν.

Στίς 2 Ἰουλίου 1974 ἦλθε καί ἡ νέα “προβοκάτσια”: Ἡ Ἐπι­στο­λή - τελεσίγραφο τοῦ Μακαρίου πρός τόν Φ. Γκιζίκη γιά ἀπόσυρσι ὅλων τῶν Ἑλλαδιτῶν ἀξιωματικῶν ἀπό τήν Κύπρο!

Πρίν τήν στείλει στόν Γκιζίκη, ὁ Μακάριος εἶχε ἤδη ἀποστεί­λει ἀντίγραφά της σέ δύο πρόσωπα: Στόν Κ. Καραμανλῆ καί στόν πρώην Βασιλέα Κωνσταντῖνο!^[14]

      Ἡ παλαιά “ἀνίερη συμμαχία” Καραμανλῆ - Μακαρίου - Βα­σιλέως εἶχε ἀναστηθῆ!

       Κατά τόν Γάλλο βιογράφο τοῦ Καραμανλῆ Ροζέ Μασσίπ, ὁ αὐ­τοεξόριστος τῶν Παρισίων συμβούλευσε τόν Μακάριο: «…νά ἐπισπεύση τίς διαπραγματεύσεις μέ τούς Τούρκους γιά νά ἀπαλλαγῆ ἀπό τήν ἐξάρτηση πού εἶχε ἀπό τήν Χούντα τῆς Ἀθήνας»!^[15]

       Δηλαδή τόν παρώτρυνε νά συνεργασθῆ μέ τήν Τουρκία κατά τῆς Ἑλλάδος!...

       Τό καθεστώς Ἰωαννίδη πάτησε τήν “πεπονόφλουδα”. Ἀπε­φά­σισε νά ἐπισπεύση τήν ἀνατροπή Μακαρίου, ἀφοῦ οἱ ἀμερικανι­κές ὑπηρεσίες πέτυχαν νά τόν “ἀποκοιμήσουν”.

Ὁ τότε Α/ΕΔ Γρ. Μπονάνος γράφει σχετικά: «Πολλάκις ὁ Ἰωαννίδης μέ διαβεβαίωσεν ὅτι οἱ Τοῦρκοι δέν πρό­κειται νά ἀναμειχθοῦν διότι καί οἱ Ἀμερικανοί εἶναι ὑπέρ τῆς ἀνατροπῆς τοῦ Μακαρίου καί θά σταθοῦν δίπλα μας εἰς πᾶσαν περίπτωσιν».^[16]

       Καί ὁ ἴδιος ὁ Δ. Ἰωαννίδης σέ δήλωσί του τό 1987 ἔγραφε ἀφε­λῶς: «…δέν εἴχομεν διαβεβαιώσεις, ὡς κακῶς ἐλέχθη, ὑπό τῶν ΗΠΑ, ἐγένοντο ὅμως ἐκτιμήσεις διά τήν στάσιν τῆς Ἀμερικανικῆς πλευ­ρᾶς, βάσει τῶν ὑπαρχουσῶν πληροφοριῶν».

       Βέβαια, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Δ. Ἰωαννίδης εἶχε καί διαβεβαι­ώσεις. Στίς 10 Ἰουλίου 1974 ὁ Δ/ντής τῆς ΚΥΠ Λ. Σταθόπουλος τοῦ ἔλεγε ὅτι τόσο τό κλιμάκιο τῆς CIA στήν Ἑλλάδα, ὅσο καί ὁ Τόμ Πάππας τοῦ δήλωσαν: «…τώρα εἶναι ἡ κατάλληλη εὐκαιρία νά ἐπέμβητε στήν Κύπρο».  Καί ὅτι: «…αἱ ΗΠΑ δέν θέλουν τόν Μακάριο καί εἶναι μαζί μας».^[17]    

   

       Εἶναι πασιφανές τό γεγονός ὅτι οἱ συνωμότες, αὐτό πού δέν πέτυχαν τόν Νοέμβριο τοῦ 1967, προσπάθησαν νά τό πετύχουν τόν Ἰούλιο τοῦ 1974.

       Στό κείμενο τῆς 1-12-1976 ἡ “Ἀκρόπολις” ἔγραφε: «Κατά τό 1967, παρατηρεῖται μία ἀκατανόητη ἐπιμονή τῆς κυ­πριακῆς κυβερνήσεως στήν «διενέργεια βιαίων περιπολιῶν στήν Κοφίνου». Καί κατά τό 1974, ὁ Μακάριος προκαλεῖ ἀνοιχτά τήν Χούντα (ἐπιστολή πρός Γκιζίκη)… Καί στίς δύο περιπτώσεις τό πλάνο ἦταν ἴδιο…».^[18]

       Ὁ Τζών Φρῆμαν παραδέχεται: «…Ἐκεῖνο πού πρέπει νά κάνη κανείς εἶναι ἕνας παραλληλισμός μεταξύ τῶν συνθηκῶν τοῦ 1974 καί τοῦ 1967. Τί ὁμοιότης αἰτίων, σκοπῶν, συμπτωμάτων καί στίς δύο κρίσεις!...».^[19]

             Ὁ “καραμανλικός” Π. Τζερμιᾶς ἐπίσης ὁμολογεῖ: «Σίγουρο εἶναι, πώς ὁ Κύπριος Ἐθνάρχης στίς 2 Ἰουλίου 1974 δούλεψε καί γιά τήν ἀντιχουντική ὑπόθεση στήν Ἑλλάδα…»!^[20]

       Καί ὁ τότε Πρωθυπουργός Ἀδ. Ἀνδρουτσόπουλος γράφει μέ νό­ημα: «Ἡ συνταγή ἦτο κοινή καί εἰς τάς δύο περιπτώσεις καί προετείνετο στερεοτύπως: Παραίτησις τῆς Κυβερνήσεως καί προσ­κλησις τῶν “σωτήρων”. Ὁ σχεδιασμός ἦτο ὅμοιος καί ὁ στόχος κοινός: Ἐάν δέν ἀπεσύρετο ἡ “Μεραρχία” τόν Νοέμβριο 1967, οἱ Τοῦρκοι, διαθέτοντες συντριπτικήν ὑπεροπλίαν, θά κατελάμβανον μίαν ἤ περισσοτέρας Ἑλληνικάς νήσους. Ἐάν ἀντιθέτως, τόν Ἰούλιον 1974 ἀπεμακρύνοντο οἱ Ἀξιωματικοί καί διελύετο ἡ Ἐθνική Φρουρά, θά ἐπηκολούθει τουρκική εἰσβολή. Ὁ στόχος ὅμως θά εἶχεν ἐπιτευχθῆ: Θά ἀνετρέπετο ἡ Κυβέρνησις».^[21]

        Μεταξύ τῶν δύο περιπτώσεων ὅμως ὑπῆρχε μία οὐσιώδης δια­φορά:

       Τόν Νοέμβριο τοῦ 1967 ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἀχρή­στευ­σε τό σχέδιο τῶν συνωμοτῶν καί ἀπέτρεψε τήν ἐθνική συμφορά.

       Τόν Ἰούλιο τοῦ 1974 ὁ Δημήτριος Ἰωαννίδης ἔπεσε στήν “πα­γίδα” τῶν συνωμοτῶν καί ἡ ἐθνική συμφορά ἦλθε…

 Τό “πραξικόπημα” κατά τοῦ Μακαρίου

         Ὅπως εἴδαμε ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος, παρά τίς διάφορες «ἴντριγκες καί προβοκάτσιες»^[22] τοῦ Μακαρίου, οὐδέποτε «παρασύρθηκε σέ ἄφρονες ἐνέργειες»^[23] ἐναντίον του. Ἀκόμη καί ὅταν χρειάστηκε νά τηρήση «σκληρή» στάσι ἀπέναντί του, δέν ξεπέρασε ποτέ τά ὅρια ἑνός «ἁπλοῦ ψυχολογικοῦ ἐκβιασμοῦ».^[24]

       Καί ἀπό τά μέσα τοῦ 1972 πέτυχε νά τιθασεύση τόν Μακάριο καί νά ἐγκαινιάση «μία περίοδο ἀναθερμάνσεως τῆς στενῆς συνεργασίας τους»^[25].

       Τό ὅτι ὁ Δ. Ἰωαννίδης ἀπέβλεπε ἐξ᾽ ἀρχῆς στήν ἀνατροπή Μα­καρίου εἶναι βέβαιο:

Τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1974 ἔλεγε: «…πρέπει νά τελειώνουμε μέ τόν Μακάριο».^[26]

Τόν Μάϊο αποκαλοῦσε τό ἐγχείρημα «ἁπλοῦν».^[27]

Τόν Ἰούνιο ὑποστήριζε ὅτι «πρέπει νά ἐξουδετερωθῆ ὁπωσδή­ποτε»^[28] καί διεκήρυττε: «ὅλα εἶναι ἕτοιμα στό νησί».^[29]

Τόν Ἰούλιο ἡ «καλοστημένη πρόκλησις»^[30] τοῦ Μακαρίου τοῦ ἔ­δω­σε τήν ἀφορμή:

Καί ἦταν ἡ γνωστή ἐπιστολή του πρός τόν Γκιζίκη, μέ τήν ὁ­ποῖα ζητοῦσε τήν ἀνάκλησι ὅλων τῶν Ἑλλαδιτῶν Ἀξιωμα­τι­κῶν τῆς Εθνικῆς Φρουράς!...

       Στίς 11 Ἰουλίου 1974 τό Ὑπουργικό Συμβούλιο ἀποφασίζει συν­διαλλαγή καί διαπραγμάτευσι μέ τόν Μακάριο. Τήν ἴδια ἡμέρα Ἰωαννίδης - Γκιζίκης - Μπονάνος ἀποφασίζουν τό “πραξικόπημα” κατά Μακαρίου ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Κυβερνήσεως!

       Στίς 15 Ἰουλίου 1974 τό “πραξικόπημα” κατά τοῦ Μακαρίου ἦταν γεγονός. Μία ἐνέργεια ἐγκληματικά λανθασμένη ἀφοῦ:

       α) Παρέσυρε στήν “παγίδα” τῆς συνωμοσίας νά δοθῆ ἡ ἀφορ­μή μιᾶς “τεχνητῆς κρίσεως”.

       β) Ἐκτελέστηκε ἡμέρα ἀντί γιά νύκτα καί ἀντί γιά μία ἐπι­χεί­ρησι ἀστραπιαία καί ἀναίμακτη, ἐξελίχθηκε σέ μία διήμερη αἱμα­τηρή ἐμφύλια σύρραξι.

       γ)  Ἄφησε ἀφύλακτη μία πλευρά τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου μέ συ­νέπεια τήν διαφυγή τοῦ Μακαρίου.

       δ) Ἄφησε “ἀκέφαλη” τήν Ε.Φ. μέ τήν ἀντικατάστασι τοῦ Α/­ΓΕΕΦ Γεωργίου Ντενίση καί τήν ἀποδιοργάνωσε πλήρως.

       ε) Δέν ἐλήφθη κανένα προληπτικό μέτρο τουρκικῆς ἀντιδρά­σεως ἐνῶ ἔπρεπε νά διαταχθῆ “ἑτοιμότητα ἐφαρμογῆς” τοῦ Σ.Α.Κ. (Σχεδίου Ἀμύνης Κύπρου).

       στ) Ἔδωσε τήν ἀφορμή στόν Μακάριο νά καλέση τήν Τουρκία νά ἐπέμβη ἰσχυριζόμενος ὅτι ἐπρόκειτο γιά «εἰσβολήν ἔξωθεν» ἐκ τῆς ὁποίας θά ὑπέφεραν «ἀμφότεροι Ἕλληνες καί Τοῦρκοι». (Λόγος στό Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ 19-7-1974).      

       

Μία ἐνδιαφέρουσα μαρτυρία γιά τήν περίοδο μετά τήν ἀπό­πειρα ἀνα­τροπῆς τοῦ Μακαρίου, μᾶς ἄφησε ὁ Στυλιανός Παττακός. Στίς 18 Ἰουλίου 1974, ἦταν προσκεκλημένος σέ ἀραβική πρεσβεία στό Ψυχικό καί ὁ ἴδιος διηγεῖται:

«Μέ ἐπλησίασε ὁ Στρατιωτικός Ἀκόλουθος τῆς Ρωσίας, ταξίαρ­χος, καί μοῦ εἶπε: “…Μπορεῖτε νά σώσετε τήν Κύπρο ἐάν ἀνα­καλέσετε τόν Μακάριο εἰς τήν θέσιν του, ἄλλως τήν χάνετε τήν Κύπρο…”… Ἀπεχαιρέτησα ἐσπευσμένως καί ἐπέστρεψα εἰς τήν οἰκίαν μου. Ἐτηλεφώνησα εἰς τόν ἐν Ἀθήναις πρεσβευτήν τῆς Κύπρου Κρανιδιώτην Νικόλαον. Τοῦ ἀφηγήθην τά ἀνωτέρῳ … Μοῦ ἀπήντησε περίλυπος: “Στρατηγέ, τήν χάνουμε τήν Κύπρο! Θά μᾶς πάρουν τό ψαχνό, τό εὐφορότερο κομμάτι τοῦ νησι­οῦ…”. Ἀπογοητευθείς, τηλεφώνησα εἰς τόν συμπολεμιστήν μου Α/ΓΕΣ Γαλατσάνον Ἀνδρέα… Μοῦ ἀπήντησε: “…ὁ Μακάριος σκοτώθη­κε!...”. Τοῦ ἀπήντησα: “Σεῖς σκοτωθήκατε Ἀνδρέα. Ὁ Μακάριος ζῆ καί τόν ἄκουσα πρό ὀλίγου πού ἔστειλε μήνυμα ἀπό τήν Μάλ­τα!...” Ἀπήντησε: “Οὔ, οὔ, εἶναι τρίκ παληό αὐτό…”…».^[31] 

[1]   «Στήν Πρώτη Γραμμή Ἀμύνης», σελ. 41.
[2]   «Πολιτική τῶν ἴσων ἀποστάσεων», σελ. 243.
[3]  Στυλ. Παττακοῦ «Ἡμέ­ραι καί Ἔργα», σελ. 489 καί Σπ. Μαρκε­ζίνη «Συγχρ. Πολ. Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος», Τόμος Γ’ σελ. 223 - 224.
[4]  «Ἡ Ἐπανάστασις τῆς 21^ης Ἀπριλίου 1967 καί τά κινήματα Βασιλέως καί Ἰωαννίδη», σελ. 138.
[5]   Ἀδελφοί Παλλαίνη, Περδίκης, Πηλιχός κ.ἄ.
[6]   «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 181.
[7]   «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 164.
[8]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 175 - 176.
[9]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 163.
[10]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 164.
[11]   «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 272.
[12]   «Αὐτός κάλεσε τούς Τούρκους στήν Κύπρο», σελ. 21 - 22.
[13]   «Βασιλεύς Κωνσταντῖνος, χωρίς τίτλο», Τόμος Γ’ σελ. 123.
[14]   «Βασιλεύς Κωνσταντῖνος, χωρίς τίτλο», Τόμος Γ’ σελ. 125 - 127.
[15]   «Καραμανλῆς - ὁ Ἕλληνας πού ξεχώρισε», σελ. 113.
[16]   «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 216.
[17]    Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 218.
[18]   ἐφημ. Ἀκρόπολις: «Ἀπό τήν αὐτοεξορία Καραμανλῆ εἰς τήν Μεταπο-  
        λίτευσιν», 1-12-1976.
[19]   «Ξενοκρατία», σελ. 396.
[20]   «Ὁ ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός τοῦ Κ. Καραμανλῆ», σελ. 432.
[21]   «Ἡ μαρτυρία ἑνός Πρωθυπουργοῦ», σελ. 294.
[22]    Ἀ. Σκαρμαλιωράκη «Μνῆμες καί Μαρτυρίες 1941 - 1973», σελ. 374.
[23]    Ἀ. Σκαρμαλιωράκη «Μνῆμες καί Μαρτυρίες 1941 - 1973», ὅ.π.
[24]   Κ. Παναγιωτάκου «Στήν Πρώτη Γραμμή Ἀμύνης».
[25]   Μ. Δεκλερῆ «Ἡ τελευταία εὐκαιρία».
[26]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 169.
[27]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 170.
[28]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 172.
[29]   Γρ. Μπονάνου «Ἡ Ἀλήθεια», σελ. 214.
[30]   Ἀντ. Σκαρμαλιωράκη «Μνῆμες καί Μαρτυρίες 1941 - 1973», σελ. 368.
[31]   «Διαξιφισμοί», σελ. 312.

Ε.ΠΟ.Κ. 
https://www.epok1973.com/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/135-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%83-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83-%CE%B1?fbclid=IwAR0Y8JlePggkt1lL7F-g_xxJr0j5GoGMHmN3yku1wWEX7n2vEwPQipfbOhs 

ΚΥΠΡΟΣ 1974 : 19 ΙΟΥΛΙΟΥ Η ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΣΤΟΝ Ο.Η.Ε

Σαν σήμερα το 1974 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος μεταβαίνει από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη και μιλά στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, καταγγέλλοντας το στρατιωτικό καθεστώς της Αθήνας για παραβίαση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ηταν μια κατάπτυστη ομιλία, γραμμένη κατά πληροφορίες από τους Αγγλους, ομιλία για την οποία οι Τούρκοι έκαναν παν δυνατόν να την εκφωνήσει και που στην ουσία έδινε ΝΟΜΙΚΟ ΑΛΛΟΘΙ στους Τούρκους για να εισβάλουν στο νησί....

'Ηταν και ο Μακάριος μέσα στο παιγνίδι;

Τον θόλωσε η αρχομανία του και έπαιξε άθελά του το παιγνίδι Τούρκων και Εγγλέζων;

Κανείς δεν μπορεί να πει 100% μετά βεβαιότητος αν και τα νεώτερα στοιχεία δείχνουν μάλλον το πρώτο...

Το αντάλλαγμα ήταν η διαχρονική παραμονή του στον θώκο της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Ίσως με βάση το αποτύπωμα του χαρακτήρα του... όπως αυτό φάνηκε στα έτη 1957-1974

Ιδού ο λόγος του και τα συμπεράσματα δικά σας:

"Επιθυμώ κατ’ αρχήν να εκφράσω τας θερμοτέρας ευχαριστίας μου προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας δια το ζωηρόν ενδιαφέρον το οποίον έχουν επιδείξει δια την κρίσιμον κατάστασιν, η οποία εδημιουργήθη εις την Κύπρον μετά το πραξικόπημα το οποίον οργανώθη υπό του στρατιωτικού καθεστώτος της Ελλάδος και επραγματοποιήθη υπό των αξιωματικών των υπηρετούντων ως και διοικούντων την Εθνικήν Φρουράν. Είμαι ιδιαιτέρως ευγνώμων διότι το Συμβούλιον Ασφαλείας είχε συμφωνήσει να αναβάλη την συνεδρίαν του μέχρι της εδώ αφίξεώς μου δια να ομιλήσω προς αυτό επί των προσφάτων δραματικών γεγονότων εις Κύπρον.
Ό,τι συμβαίνει εις Κύπρον από της παρελθούσης Δευτέρας αποτελεί μία πραγματικήν τραγωδίαν. Το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος έχει κραυγαλέως παραβιάσει την ανεξαρτησίαν της Κύπρου. Χωρίς ίχνος σεβασμού προς τα δημοκρατικά δικαιώματα του Κυπριακού Λαού, χωρίς ίχνος σεβασμού προς την ανεξαρτησίαν και την κυριαρχίαν της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Ελληνική χούντα έχει επικτείνει την δικτατορίαν της εις Κύπρον. Είναι βεβαίως γεγονός, ότι από τινός χρόνου ο σκοπός των καθίστατο φανερός. Ο Κυπριακός Λαός είχεν επί μακρόν αίσθημα ότι η ελληνική χούντα ωργάνωνε το πραξικόπημα και αυτό το αίσθημα κατέστη εντονώτερον κατά την διάρκειαν των τελευταίων εβδομάδων, ότε η τρομοκρατική οργάνωσις ΕΟΚΑ Β’ κατευθυνομένη εξ Αθηνών, επανήρχισεν τας βιαιοπραγίας.
Εγνώριζον από μακρού χρόνου, ότι η παράνομος οργάνωσις είχε τας ρίζας και ετροφοδορείτο εξ Αθηνών. Ημην ενήμερος, ότι Ελληνες αξιωματικοί οι οποίοι επανδώνουν και διοικούν την Εθνική Φρουράν εστρατολόγουν μέλη δια την οργάνωσιν και υπεστήριζον αυτήν κατά διαφόρους τρόπους μέχρι σημείου να φθάση η οργάνωσις μέχρι των αποθηκών οπλισμού της Εθνικής Φρουράς.
Εις τα στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς, οι Ελληνες αξιωματικοί διεξήγαγον ανοικτήν προπαγάνδαν υπέρ αυτής της παρανόμου οργανώσεως και μετέτρεψαν την Εθνικήν Φρουράν από όργανον του κράτους εις μέσον ανατρεπτικόν. Οσάκις, κατά καιρούς, παρηπονούμην προς τας Αθήνας περί της αναρμόστου διαγωγής των Ελλήνων Αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, η απάντησις ήτο ότι, αν είχον συγκεκριμένας αποδείξεις όσοι θα ευρίσκοντο ένοχοι θα ανακαλούντο.
Εξ όλης της στάσεώς των, εσχημάτισα την αλάνθαστον εντύπωσιν, ότι η συνήθης απάντησις των ήτο μία προσποίησις αθωότητος. Προ ολίγων ημερών στοιχεία περιήλθον εις χείρας της Κυπριακής Αστυνομίας αποδεικνύονται σαφώς, ότι η ΕΟΚΑ Β’ ήτο εν εξάρτημα του καθεστώτος των Αθηνών. Χρηματικά ποσά διετίθεντο εξ Αθηνών δια την συντήρησιν της οργανώσεως ταύτης και εδίδοντο ωσαύτως εις αυτήν λεπτομερείς οδηγίαι αναφορικώς με τας ενεργείας της. Τότε έκρινα αναγκαίον να απευθύνω μίαν επιστολήν προς τον Πρόεδρον του Ελληνικού καθεστώτος Στρατηγόν Γκιζίκην, ζητών παρ’ αυτού να δώση διαταγάς δια την κατάπαυσιν της βίας και αιματοχυσίας υπό της ΕΟΚΑ Β’ και την διάλυσιν αυτής. Παρεκάλεσα ωσαύτως τούτον να ανακαλέση τους υπηρετούντας εις την Εθνικήν Φρουράν Ελληνας αξιωματικούς, προσθέτων ότι σκοπός μου ήτο η μείωσις της αριθμητικής δυνάμεως ταύτης και η μετατροπή της εις όργανον του Κυπριακού Κράτους. Ανέμενον απάντησιν. Είχον την εντύπωσιν ότι το καθεστώς των Αθηνών δεν ηυνόει την μείωσιν της Δυνάμεως ταύτης και πολύ ολιγώτερον την αποχώρησιν των Ελλήνων Αξιωματικών.
Ο Έλλην πρέσβυς εν Κύπρω με επεσκέφθη, εντολή της Κυβερνήσεώς του, δια να μου εξηγήση, ότι η μείωσις εις την αριθμητικήν δύναμιν της Εθνικής Φρουράς ή η αποχώρησις των Ελλήνων Αξιωματικών θα εξησθένη την άμυναν της Κύπρου εν περιπτώσει κινδύνου εκ Τουρκίας. Τούτο αποτέλει ισχυρισμόν, ο οποίος, ακόμη και αν ενεφανίζετο ως λογικός, δεν ήτο πειστικός, καθ’ ότι εγνώριζον ότι, όπισθεν του ισχυρισμού τούτου εκρύπτοντο άλλα συμφέροντα. Απήντησα ότι όπως εξελίχθησαν τα πράγματα, θεωρώ τον κίνδυνον εκ της Τουρκίας μικρότερον παρά τον κίνδυνο εκ μέρους των. Και απεδείχθη, ότι οι φόβοι μου εδικαιώθησαν.
Το Σάββατον 13 Ιουλίου συνεκροτήθη εις Αθήνας υπό την προεδρίαν του Στρατηγού Γκιζίκη συνδιάσκεψις, η οποία διήρκεσεν επί πολλάς ώρας. Εις ταύτην παρέστησαν ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Πρέσβυς της Ελλάδος εν Κύπρω, ο Διοικητής της Εθνικής Φρουράς και άλλοι επίσημοι, δια να συζητήσουν το περιεχόμενον της επιστολής μου. Ως εδηλώθη εις σχετικόν ανακοινωθέν, εκδοθέν κατά το τέλος της συσκέψεως, η σύσκεψις θα επανελαμβάνετο την Δευτέραν 15ην Ιουλίου. Η αναφορά και το ανακοινωθέν εις δευτέραν σύσκεψιν ήτο απατηλή. Διότι, ενώ την Δευτέραν ανέμενον απάντησιν εις την επιστολήν μου, η απάντησις ήλθεν και αύτη ήτο το πραξικόπημα. Κατά την ημέραν εκείνην, επέστρεφον από την θερινήν μου κατοικίαν εις Τροόδος όπου διήλθον το ‘’γουήκ έντ’’ και την 8ην πρωϊνήν ευρισκόμην εις το γραφείον μου, εις το Προεδρικόν Μέγαρον. Μετά ημίσειαν ώραν υπεδεχόμην εις την αίθουσαν υποδοχής ομάδα παιδιών και κορασίδων μελών της Ελληνορθοδόξου Νεολαίας Καΐρου, τα οποία ήλθον εις Κύπρον ως φιλοξενούμενά μου επί τινας ημέρας. Μόλις είχα χαιρετήσει αυτά, ότε ηκούσθησαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Εντός δευτερολέπτων, οι πυροβολισμοί κατέστησαν συχνότεροι και εν μέλος της Προεδρική Φρουράς με επληροφόρησεν ότι τεθωρακισμένα αυτοκίνητα και τανκς διήλθον το περιτοίχισμα και ευρίσκοντο εντός του προαυλίου του προεδρικού μεγάρου το οποίον εσείετο από βλήματα όλμων. Η κατάστασις κατέστη συντόμως κρίσιμος. Προσεπάθησα να συνδεθώ τηλεφωνικώς με το ΡΙΚ δια να μεταδώσω ειδικήν από ραδιοφώνου ανακοίνωσιν ότι το Προεδρικόν μέγαρον υφίστατο επίθεσιν, αλλ’ αντελήφθην, ότι αι τηλεφωνικαί γραμμαί απεκόπησαν. Ο σφοδρός βομβαρδισμός εμεγάλωνεν ακόμη περισσότερον. Πως εσώθη η ζωή μου φαίνεται ως θαύμα της θείας προνοίας. Οταν ακολούθως, ευρέθην εις την περιοχήν της Πάφου, απηυθύνονθην προς τον Λαόν της Κύπρου εκ τινος επιτοπίου ραδιοσταθμού, πληροφορήσας τούτον, ότι ζω και θα αγωνισθώ μετ’ αυτού κατά της δικτατορίας την οποίαν προσεπάθη να επιβάλη το ελληνικόν καθεστώς.
Δεν σκοπώ να καταναλώσω τον χρόνον των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας με την προσωπικήν μου περιπέτειαν. Απλώς επιθυμώ να προσθέσω, ότι κατά την δευτέραν ημέραν της ενόπλου επιθέσεως τα τεθωρακισμένα αυτοκίνητα και τανκς εκινούντο προς την Πάφον, ενώ ταυτοχρόνως μικρόν πολεμικόν σκάφος της Εθνικής Φρουράς, ήρχισε να βομβαρδίζη την Μητρόπολιν της Πάφου, όπου διέμενον. Υπό τας περιστάσεις ταύτας, εύρον φρόνιμον να εγκαταλείψω την Κύπρον παρά να πέσω εις χείρας της ελληνικής χούντας.
Είμαι ευγνώμων προς την Βρεταννικήν Κυβέρνησιν, η οποία διέθεσε εν ελικοπτέρον δια αν με παραλάβη εκ Πάφου, να με μεταφέρη εις τας Βρεταννικάς Βάσεις και εκείθεν δι’ αεροπλάνου εις Μάλταν και Λονδίνον. Είμαι επίσης ευγνώμων προς τον ειδικόν αντιπρόσωπον του Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ και τον διοικητήν της ειρηνευτικής Δυνάμεως εν Κύπρω δια το ενδιαφέρον το οποίον επέδειξαν δια την ασφάλειάν μου. Η παρουσία μου εις την αίθουσαν ταύτην του Συμβουλίου Ασφαλείας κατέστη δυνατή χάρις εις την παρασχεθείσαν προς εμέ βοήθειαν υπό της Βρεταννικής Κυβερνήσεως και των αντιπροσώπων του Γενικού Γραμματέως Δρος Βάλντχάιμ, των οποίων το ζωηρόν ενδιαφέρον δι’ εμέ και δια την κρίσιμον κατάστασιν που εδημιουργήθη εν Κύπρω, συγκινεί πάσαν χορδήν της καρδίας μου.
Δεν γνωρίζω εισέτι όλας τας λεπτομερείας της Κυπριακής κρίσεως της προκληθείσης υπό του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώτος. Φοβούμαι ότι ο αριθμός των θυμάτων είναι μέγας και ότι αι υλικαί καταστροφαί είναι βαρείαι. Ο,τι οπωσδήποτε αποτελεί το άμεσον ενδιαφέρον μας επί του παρόντος είναι ο τερματισμός της τραγωδίας. Οταν έφθασα εις το Λονδίνον, επληροφορήθην το περιεχόμενον της ομιλίας του αντιπροσώπου της Ελληνικής χούντας εις τα Ηνωμένα Εθνη. Εξεπλάγην δια τον τρόπον με τον οποίον καταβάλλουν προσπαθείας να εξαπατήσουν την διεθνή κοινήν γνώμην. Χωρίς ερύθημα η Ελληνική χούντα καταβάλλει προσπαθείας να απλοποιήση την κατάστασιν, ισχυριζομένη, ότι δεν ενέχεται εις ένοπλον επίθεσιν και ότι αι εξελίξεις των τελευταίων ολίγων ημερών αποτελούν εσωτερικόν θέμα των Ελληνοκυπρίων.
Δεν πιστεύω, ότι υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αποδέχονται τους ισχυρισμούς του ελληνικού καθεστώτος. Το πραξικόπημα δεν συνέβη υπό τοιαύτας περιστάσεις, ώστε να θεωρήται εσωτερικόν ζήτημα των ελληνοκυπρίων. Αποτελεί καθαρώς εισβολήν έξωθεν, κατά κατάφωρον παραβίασιν της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Κύπρου. Το αποκαλούμενον πραξικόπημα ήτο έργον των Ελλήνων αξιωματικών που στελεχώνουν και διοικούν την Εθνικήν Φρουράν. Πρέπει επίσης να τονίσω το γεγονός ότι το Ελληνικόν στρατιωτικόν απόσπασμα (ΕΛΔΥΚ) αποτελούμενον εξ 950 αξιωματικών και οπλιτών και σταθμεύον εν Κύπρω δυνάμει της συνθήκης συμμαχίας, διεδραμάτισε πρωταγωνιστικόν ρόλον εις την επιδρομικήν ταύτην υπόθεσιν εναντίον της Κύπρου. Η κατάληψις του αεροδρομίου έξωθι της πρωτευούσης διεξήχθη υπό αξιωματικών και ανδρών της ΕΛΔΥΚ που ήσαν εστρατοπεδευμένοι πλησίον του αερολιμένος.
Είναι αρκετόν να δηλώσω επ’ αυτού του σημείου, ότι μερικαί φωτογραφίαι εμφανιζόμεναι εις τον διεθνή τύπον δεικνύουν τεθωρακισμένα και τανκς ανήκοντα εις το Ελληνικόν απόσπασμα το ευρισκόμενον εις Κύπρον. Εξ άλλου οι Ελληνες αξιωματικοί υπηρετούντες εις την Εθνικήν Φρουράν διηύθυνον τας επιχειρήσεις αυτάς, αυτοί εστρατολόγησαν πολλά μέλη της τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΟΚΑ Β’, την οποίαν εξώπλισαν με όπλα της Εθνικής Φρουράς. Εάν οι Ελληνες αξιωματικοί οι υπηρετούντες εις την Εθνικήν Φρουράν δεν ήσαν αναμεμειγμένοι, πως δικαιολογείται το γεγονός ότι μεταξύ των θυμάτων εις τας μάχας περιελαμβάνοντο Ελληνες αξιωματικοί, των οποίων τα λείψανα μετεφέρθησαν εις την Ελλάδα, δια να ταφούν εκεί; Εάν οι Ελληνες αξιωματικοί δεν διεξήγαγον το πραξικόπημα, πως δικαιολογείται το γεγονός των νυκτερινών πτήσεων ελληνικών αεροπλάνων μεταφερόντων εις Κύπρον προσωπικόν με πολιτικάς ενδυμασίας και αγόντων εις την Ελλάδα νεκρούς και τραυματίας; Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι το πραξικόπημα ωργανώθη υπό της Ελληνικής χούντας και διεξήχθη υπό Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς και υπό αξιωματικών και ανδρών της Ελληνικής δυνάμεως, η οποία σταθμεύει εις Κύπρον και ως τοιούτον μετεδόθη υπό του τύπου εις όλην την υφήλιον.
Το πραξικόπημα εστοίχισε πολλήν αιματοχυσίαν και αφήρεσεν πολλάς ζωάς. Αντιμετωπίσθη δι’ αποφασιστικής αντιστάσεως των νομίμων δυνάμεων της Κύπρου. Δεν δύναμαι μετά βεβαιότητας να είπω, ότι η αντίστασις και η αντίδρασις του ελληνικού πληθυσμού της Κύπρου εναντίον των συνομωτών θα τερματισθή μέχρι της αποκαταστάσεως της ελευθερίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων του. Ο Κυπριακός λαός ουδέποτε θα υποκύψη εις την δικτατορίαν, παρ’ όλον ότι προς στιγμήν η κτηνώδης βία των τανκς δυνατόν να επικρατήση. Μετά το πραξικόπημα οι πράκτορες του ελληνικού καθεστώτος εν Κύπρω διώρισαν ένα καλώς γνωστόν κακούργον, τον Νίκον Σαμψών, ως πρόεδρον, ο οποίος ακολούθως διώρισεν ως υπουργούς γνωστά στελέχη και υποστηρικτάς της τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΟΚΑ Β’.
Δυνατόν να υποστηριχθή ότι, ό,τι συνέβη εν Κύπρω είναι μία επανάστασις και ότι μια κυβέρνησις εγκαθιδρύθη επαναστατικώ δικαίω. Αυτή δεν είναι η περίπτωσις. ΔΕΝ ηδύνατο να θεωρηθή ως εσωτερική υπόθεσις. Ητο μία εισβολή η οποία παρεβίασε την ανεξαρτησίαν και την κυριαρχίαν της Δημοκρατίας. Και η εισβολή συνεχίζεται εφ’ όσον υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί εις Κύπρον. Τα αποτελέσματα της εισβολής θα είναι καταλυτικά δια την Κύπρον, εάν δεν υπάρξη επάνοδος εις την συνταγματικήν ομαλότητα και εάν οι δημοκρατικαί ελευθερίαι δεν αποκατασταθούν.
Δια να παραπλανήση την διεθνή κοινήν γνώμην, το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος ανεκοίνωσε χθες την σταδιακήν αντικατάστασιν των Ελλήνω αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι η αντικατάστασις των αλλά η αποχώρησίς των. Η χειρονομία της ανακλήσεως έχει την έννοιαν της παραδοχής, ότι οι υπηρετούντες τώρα εις την Εθνική Φρουράν ήσαν εκείνοι οι οποίοι διεξήγαγον το πραξικόπημα. Αυτοί οι αξιωματικοί οπωσδήποτε δεν ενήργησαν εξ ιδίας πρωτοβουλίας, αλλά κατόπιν οδηγιών εξ Αθηνών. Ούτω η Εθνική Φρουρά θα παραμείνη πάντοτε εν όργανον εις χείρας του στρατιωτικού καθεστώτος και είμαι βέβαιος, ότι τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας αντιλαμβάνονται αυτό το παιγνίδι.
Δυνατόν να λεχθή, ότι ήτο η Κυπριακή Κυβέρνησις, η οποία προσεκάλεσε τους Ελληνας αξιωματικούς, δια αν επανδρώσουν την Εθνικήν Φρουράν. Λυπούμαι να είπω, ότι ήτο σφάλμα μου να δώσω εις αυτούς τόσην εμπιστοσύνη. Κατεχράσθησαν αυτήν την εμπιστοσύνην και αντί να βοηθήσουν εις την προστασίαν της ανεξαρτησίας της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητος της νήσου, αυτοί οι ίδιοι κατέστησαν επιδρομείς. Είμαι υποχρεωμένος να είπω, ότι η πολιτική του στρατιωτικού καθεστώτος εν Ελλάδι έναντι της Κύπρου και ιδιαιτέρως έναντι των Ελλήνων της Κύπρου υπήρξεν ανειλικρινής. Επιθυμώ να τονίσω, ότι ήτο διπλοπρόσωπος πολιτική. Επί τινα χρόνος διεξήγοντο συνομιλίαι μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου προς εξεύρεσιν ειρηνικής λύσεως του Κυπριακού προβλήματος το οποίον πολλάκις απησχόλησε το Συμβούλιον Ασφαλείας και την Γενικήν Συνέλευσιν των Ηνωμένων Εθνών. Ο εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέως και οι δύο συνταγματολόγοι εξ Ελλάδος και Τουρκίας παρηκολούθουν τας συνομιλίας. Το Συμβούλιον Ασφαλείας επανειλημμένως δις του έτους ανενέωνεν την θητείαν της ειρηνευτικής δυνάμεως εν Κύπρω, εκφράζον εκάστην φοράν την ελπίδα δια μίαν σύντομον λύσιν του προβλήματος. Δεν δύναται να λεχθή, ότι η μέχρι τούδε πρόοδος των συνομιλιών υπήρξεν ικανοποιητική. Αλλά πως ηδύνατο να υπάρξη πρόοδος εις τας συνομιλίας όταν η πολιτική περί Κύπρου του καθεστώτος των Αθηνών ήτο διπλοπρόσωπος; Είχε συμφωνηθή υφ’ όλων των ενδιαφερομένων μελών ότι αι συνομιλίαι διεξήγοντο με βάσιν την ανεξαρτησίαν. Το καθεστώς των Αθηνών επίσης συνεφώνησεν εις αυτό και πολλάκις ο Ελλην Υπουργός των Εξωτερικών εδήλωσεν, ότι η θέσις της Ελλάδος επί του θέματος ήτο σαφής. Εάν ούτως είχον τα πράγματα, πως το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος ίδρυσε και υπεστήριξε την τρομοκρατικήν οργάνωσιν ΕΟΚΑ Β’ της οποίας σκοπός, ως εδηλώθη, ήτο η Ενωσις της Κύπρου μετά της Ελλάδος και της οποίας τα μέλη απεκάλουν εαυτούς ‘’Ενωτικούς’’; Εντός των στρατοπέδων της Εθνικής Φρουράς, οι Ελληνες αξιωματικοί συνεχώς με κατηγόρουν ότι αν η ένωσις ήτο εφικτή, η πραγματοποίησίς της υπενομεύετο υπ’ εμού. Οπου τους υπενθυμίζετο, ότι η Ελλάς είχε καταστήσει την θέσιν της καθαρήν επ’ αυτού και ότι αύτη υπεστήριζε την ανεξαρτησίαν η απάντησίς των ήτο ότι δεν έπρεπε να δίδεται προσοχή εις τους λόγους των διπλωματών. Υπό τοιαύτας συνθήκας πως ήτο δυνατόν δια τας συνομιλίας να καταλήξουν εις θετικόν αποτέλεσμα. Η διπλοπρόσωπος πολιτική του ελληνικού καθεστώτος ήτο εν των βασικών εμποδίων εις την πρόοδον των συνομιλιών.
Υπό τας περιστάσεις αίτινες έχουν δημιουργηθή εις Κύπρον, δνε δύναμαι να προΐδω την προοπτική συνομιλιών. Θα έλεγον μάλλον ότι ουδεμία τοιαύτη προοπτική υπάρχει. Συμφωνία, εις την οποίαν θα κατέληγον αι συνομιλίαι θα εστερείτο αξίας διότι δεν υπάρχει εκλεγμένη ηγεσία να επιληφθή του θέματος. Το πραξικόπημα του στρατιωτικού καθεστώτος της Ελλάδος συνιστά ανάσχεσιν της προόδου των συνομιλιών προς λύσιν. Επί πλέον, θα είναι μία συνεχής πηγή ανωμαλίας εις Κύπρον, αι συνέπεια της οποίας θα είναι βαρείαι και θα έχουν προεκτάσεις εάν επιτραπή να συνεχισθή έστω και επί βραχύ διάστημα.
Ποιώ έκκλησιν προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να πράξουν ό,τι δύνανται, δια να θέσουν τέρμα εις την ανώμαλον κατάστασιν, η οποία εδημιουργήθη δια του πραξικοπήματος των Αθηνών. Καλώ το Συμβούλιον Ασφαλείας να χρησιμοποιήση όλους τους τρόπους και τα εις την διάθεσίν του μέσα, ώστε η συνταγματική τάξις εν Κύπρω και τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου να αποκατασταθούν άνευ καθυστερήσεως. Καθώς έχω δηλώσει, τα γεγονότα εις Κύπρον δεν αποτελούν εσωτερικήν υπόθεσιν των Ελλήνων της Κύπρου. Οι Τούρκοι της Κύπρου επηρεάζονται επίσης. Το πραξικόπημα της Ελληνικής χούντας είναι μια εισβολή και εκ των συνεπειών της θα υποφέρη όλος ο Λαός της Κύπρου, αμφότεροι Ελληνες και Τούρκοι. Τα Ηνωμένα Εθνη έχουν μία ειρηνευτικήν δύναμιν σταθμεύουσαν εις Κύπρον. Δεν είναι δυνατόν ο ρόλος αυτής της ειρηνευτικής δυνάμεως να είναι αποτελεσματικός υπό συνθήκας στρατιωτικού πραξικοποήματος. Το Συμβούλιον Ασφαλείας πρέπει να καλέση το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος να ανακαλέση εκ Κύπρου τους Έλληνας αξιωματικούς τους υπηρετούντας εις την Εθνικήν Φρουράν και να θέση τέρμα εις την εισβολήν αυτού εις την Κύπρον. Πιστεύω, ότι με όσα εξέθεσα ενώπιόν σας, σας έδωσα μίαν εικόνα της καταστάσεως. Δεν έχω αμφιβολίαν ότι μία κατάλληλος απόφασις του Συμβουλίου Ασφαλείας θα θέση τέρμα εις την εισβολήν και θα αποκαταστήση την παραβιασθείσαν ανεξαρτησίας της Κύπρου και τα δημοκρατικά δικαιώματα του Λαού της Κύπρου’’.

----
Πολλοί λένε ότι πουθενά δεν αναφέρεται πρόσκληση του Μακαρίου προς τους Τούρκους να επέμβουν. Αυτολεξεί ναι δεν αναφέρεται έτσι. Ομως ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΣΕ 3-4 ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΙΣΒΟΛΗ ήτοι παραβίαση της Συνθήκης Ιδρυσης της Κ.Δ.
Άρα, εφόσον παραβιάστηκε η ανεξαρτησία της Κύπρου από την Ελλάδα, «όφειλαν» να επέμβουν οι άλλες δύο «εγγυήτριες δυνάμεις», η Βρετανία και η Τουρκία, για να την «αποκαταστήσουν»… με βάση την ίδια αυτη Συνθήκη.
Οι Βρετανοί δεν επενέβησαν, επενέβησαν όμως οι Τούρκοι…
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...
----
ΟΜΩΣ ΟΠΩΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

Εστάλει από τον Κωσταντίνο Δημητριάδη