Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Του Ανδρέα Φ. Πετρόπουλου Λοχαγού ε.α.

Ποτέ άλλοτε, ποτέ, εις την σύγχρονον πολιτικήν ιστορίαν της Ελλάδος ο εκπεσμός και η ανυποληψία του πολιτικού κόσμου, η έκλυσις των ηθών στην συμπεριφοράν του, με σύγχρονον περιφρόνησιν επ’ αυτού, της κοινής γνώμης, η απροκάλυπτος και ανενδοίαστος προδοσία, άφοβος και προκλητική προς το “εθνικόν γίγνεσθαι” των ελληνικών χιλιετιών δεν ευρίσκετο σε τέτοιο σημείον ντροπής, καταντήματος και παρακμής.

Η “φιλοσοφία του βουνού” και η κομμουνιστική “ηθική”, κοσμούν την συμμορία της κομμουνιστικής κυβερνήσεως η οποία, με την αυτοχειριζόμενη νοοτροπίαν ενός χάσκοντος λαού και την σκόπιμον, συναινετικήν αδιαφορία της χριστοπατριδοκάπηλης αστικής Δεξιάς, καθημερινώς, με εκλήσσουσαν άνεσιν, θα μας δίδει θλιβερά δείγματα το πώς αντιλαμβάνεται την διοίκησιν αυτού του κράτους και του λαού του.

Τα 50 εκατομμύρια εξαγοράς του, που ωμολόγησεν ότι εκατηγορήθη ο πρώην ΥΠ. ΕΞ. Κοτζιάς από τον κυβερνητικόν συνεταίρον Καμμένον, με διάτρητον διάψευσιν του δευτέρου, παντελώς σιωπούντων του κακή τη μοίρα πρωθυπουργού “τζόβενου” και ολοκλήρου του εσμού του υπουργικού συμβουλίου, μας αφήνει άφωνους! Τραγικόν συνεπίκουρον στην όλην προδοτική αθλιότητα, τα λεφτά προς τον Σκοπιανόν τύπον προς ενίσχυσιν της εναντίον της Μακεδονίας επιβουλής, ως αυτή εθεμελιώθει με την συμφωνίαν των Πρεσπών. Πρώτη φορά λαός εις τον κόσμον όλον πληρώνει για να προδοθή η πατρίδα του και ο εαυτός του. Η αιφνιδία παραίτησις του πρώην ΥΠ.ΕΞ. αιτιολογούμενη δια αναφοράς του προς τον Τσίπρα, καθίσταται αδύνατος να γνωστοποιηθή, λόγω αρνήσεως (sic !) του πρωθυπουργού να την ανακοινώση! Ο ίδιος όμως ο ΥΠ.ΕΞ., από τι κωλύεται να προβή εις ανακοίνωσιν των λόγων παραιτήσεως του προς τον τύπον και εκείθεν προς τον λαόν; Διατί δεν το πράττει;

Μία “χούντα” καπιταλομαρξιστών διαχειρίζεται την εξουσίαν ως φέουδο της περιφρονώντας τους πάντας, επηρμένη και αλαζών. Εγκάθετος της εβραιοκρατούμενης Αμερικής και των υπό σιωνιστικήν κατοχήν κυβερνήσεων της Ευρώπης, αισθάνεται (;) ασφάλειαν εις το έργον της και σιγουριά για το πολιτικόν της μέλλον. Θα έπρεπε επ’ αυτού να συμβουλευθή την ιστορίαν, όπου εις αναλόγους περιπτώσεις αι εξελίξεις διέψευσαν κάθε προσδοκίαν. Μετά από το όργιον χρηματισμού των βουλευτών των Σκοπίων η συμφωνία ενεκρίθη. Κάτω από τις ίδιες ακριβώς “δημοκρατικές συνθήκες” ευελπιστούν να περάσουν και το ανάλογον εις την Βουλή. Η πατρίς Ελλάς ευρίσκεται κάτω από καθεστώς συνομωσίας. Μηχανισμοί αναστολής, προς το παρόν, δεν υπάρχουν με συγκεκριμένην μορφήν, σχήμα και αξουσιαστικήν δυναμικήν. Ο λαός με χαμηλόν φρόνημα, πεσμένο ηθικό, συνεχώς αποεθνικοποιούμενος, βιώνων καθ’ ημέραν την πολιτική σύγχυσιν αποπροσανατολιζόμενος από την μαρξιστικήν προπαγάνδα των Μ.Μ. Ε. ζων την αναρχικήν τρομοκρατίαν, πιεζόμενος από την σχεδιασθείσαν εναντίον του κρίσιν με απότοκον την επαχθήν πενίαν, με σκοτεινόν κι’ αβέβαιον το μέλλον, βλέποντας τον μέχρι πρότινος ελληνικόν περίγυρον και να μεταλλάσσεται σε χρώμα, συνήθεια, συμπεριφορά, από τις συνεχώς αυξανόμενες ορδές μεταναστών εποίκων, απορών αδρανεί. 

Η μεγάλη ευκαιρία των πρώτων ημερών της πτώσεως του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού, όπου δεν ίσχυον σύνορα, σύμφωνα και συμμαχίες των παραμεθορίων κρατών, δια να αποκτήσουμε τα απ’ αιώνων προς ημάς ωφειλόμενα, δια βιαίας επεμβάσεως, παρήλθεν ανεπιστρεπτί. Η ιστορία τιμωρεί όσους αργούν. Εμείς εις ουδέν πταίξαμε. Η ελληνική φωνή μας δεν εισηκούσθη. Θαρσείτε. Μη κάμπτεσθε. Καιροί φεύγουν. Καιροί έρχονται. Έσεται ήμαρ....

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΣΑΒΒΑΣ ΡΩΤΣΙΔΗΣ, Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΦΟΝΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΓΓΛΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΓΡΟΥ ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958

Γεννήθηκε στο χωριό Μάμμαρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 18 Ιανουαρίου 1935. Φονεύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1958 σε περιοχή του Αγρού, σε ενέδρα που του έστησαν Άγγλοι στρατιώτες. Γονείς : Γεώργιος και Αναστασία Ροτσίδη Αδέλφια : Λοΐζος, Ανδρέας, Ειρήνη και Πολύμνια

 

Ο Σάββας Ροτσίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και τη Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία.

Εργαζόταν στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία ως λογιστής και μετά ως αποθηκάριος στο μεταλλείο Μιτσερού. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ από την αρχή του αγώνα, συνεργαζόμενος με τις ανταρτικές ομάδες Πιτσιλιάς. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 πήρε μέρος στη δεύτερη επιχείρηση του τομέα Πιτσιλιάς, την επίθεση εναντίον της φρουράς των εκρηκτικών υλών του μεταλλείου Μιτσερού. Το μεταλλείο Μιτσερού ήταν η κύρια πηγή εφοδιασμού της ΕΟΚΑ με δυναμίτιδα.

Τον Οκτώβριο του 1956 συνελήφθη και κακοποιήθηκε βάναυσα από τους Άγγλους, επειδή βρέθηκαν στην κατοχή του δυο περίστροφα. Παραπλανητικά ενεργώντας, κατάφερε να οδηγηθεί από τους ανακριτές του στην ορεινή περιοχή του χωριού Άγιος Επιφάνιος, για να τους υποδείξει δήθεν το κρησφύγετο των συνεργατών του και, αφού τους εξαπάτησε, κατόρθωσε να διαφύγει. Πέρασε από το σπίτι του, όπου του περιποιήθηκε τις πληγές η μητέρα του, προτού κρυβεί. Ο Διγενής έδωσε εντολή στους συνεργάτες του να είναι προσεκτικοί στην επανασύνδεσή τους μαζί του, μέχρι που να διαπιστωθεί ότι ο τρόπος της απόδρασής του ήταν έντιμος. Ο Ροτσίδης έμεινε λίγους μήνες στην αφάνεια κρυβόμενος από συναγωνιστές του, αρχικά στην περιοχή της Μόρφου και στη συνέχεια στα χωριά Άγιος Ιωάννης Μαλούντας, Παλαιχώρι και Πολύστυπος. Με την επανασύνδεσή του με τις ανταρτικές ομάδες της Πιτσιλιάς πήρε μέρος σε πολλές επιθέσεις εναντίον των Άγγλων.

Στις 25 Νοεμβρίου 1958 ο Ροτσίδης πήγε σε πηγή με το συναγωνιστή του Ρογήρο Σιηπιλλή, για να πάρουν νερό στο κρησφύγετό τους, στην περιοχή “Σκουρή” του Αγρού. Εκεί ενέπεσαν σε ενέδρα των Άγγλων, που παραβίασαν την υφιστάμενη τότε εκεχειρία. Ο Ροτσίδης σκοτώθηκε και ο συναγωνιστής του κατόρθωσε να διαφύγει βαριά τραυματισμένος. Ο Ροτσίδης είναι ο τελευταίος αντάρτης νεκρός του Αγώνα.

Οι γονείς του τον έντυσαν με γαμπρικό κοστούμι στο Σανατόριο της Κυπερούντας, απ’ όπου τον παρέλαβαν μετά το θάνατό του και, δεχόμενοι στο σπίτι τους το πλήθος του κόσμου που μαζεύτηκε από όλη την Κύπρο να τον αποχαιρετήσει, παράγγειλαν να κτυπήσουν αναστάσιμα οι καμπάνες και πρόσφεραν κουραμπιέδες.

ΙΔΡΥΜΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΟΚΑ 1955-1959
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΤΥΧΑΙΟ;) ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΞΗΛΩΣΑΝ 105 ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΣΤΗ ΜΕΘΟΡΙΟ (ΧΑΡΤΗΣ)...ΕΜΕΙΣ «ΧΑΜΠΑΡΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ»

Μπροστά σε ένα πρωτοφανές και ιδιαίτερα περίεργο θέαμα βρέθηκαν Συνοριοφύλακες της ΕΛ.ΑΣ. κι άντρες του Ελληνικού Στρατού που υπηρετούν στα σύνορα με τα Σκόπια  στην περιοχή της Φλώρινας, καθώς διαπίστωσαν ότι περίπου 105 πυραμίδες οριοθέτησης των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών είχαν κάνει φτερά.

Μάλιστα, οι περισσότερες από τις πυραμίδες-κολόνες οριοθέτησης είχαν εκθεμελιωθεί από το έδαφος, ενώ μερικές άλλες είχαν υποστεί σοβαρές φθορές. που σημαίνει ότι δούλεψαν μηχανήματα και εμείς δεν πήραμε καν  χαμπάρι … (χιλιόμετρα απόσταση)

 

Όπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας οι συγκεκριμένες τριγωνομετρικές πυραμίδες απέχουν 9 χλμ από το τελευταίο ελληνικό φυλάκιο και «είναι χρεωμένες στην πλευρά των Σκοπίων βάσει της συμφωνίας που έχουν υπογράψει Ελλάδα και τα Σκόπια .

Δεν έχουμε ευθύνη εμείς αλλά οι γείτονές μας. Δεν υπάρχει ορατότητα από το ελληνικό φυλάκιο αλλά περιοδικά πηγαίνουμε και ελέγχουμε εκεί την κατάσταση», τόνισαν στο ethnos.gr πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

 

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Δυτικής Μακεδονίας

Ανακοινώνεται ότι, το διάστημα από 23 έως 24 Νοεμβρίου 2018 άγνωστοι δράστες προέβησαν στην εκθεμελίωση – φθορά (105) πυραμίδων – κολώνων οριογραμμής, που οριοθετούν την συνοριακή γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων. και συγκεκριμένα στο ύψος βορείως της Τοπικής Κοινότητας Μεσοκάμπου έως ανατολικά της Τοπικής Κοινότητας Αχλάδας του Δήμου Φλώρινας.

Για το περιστατικό ενεργείται προανάκριση από το Τμήμα Ασφαλείας Φλώρινας, ενώ ενημερώθηκαν οι αρμόδιες εισαγγελικές και στρατιωτικές Αρχές

VETERANOS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Του Αναστασίου Λαυρέντζου

Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Στατιστική Αρχή τα ετήσια στοιχεία γεννήσεων και θανάτων του ελληνικού πληθυσμού για το 2017. Σύμφωνα με αυτά: Πρώτον, οι γεννήσεις στην Ελλάδα κατά το 2017 μειώθηκαν στις 88.553, καταγράφοντας ετήσια πτώση κατά 4,7%. Δεύτερον, αντίστοιχα οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 4,8% σε σχέση με to 2016, φτάνοντας τους 124.501. Τρίτον, από τα παραπάνω προκύπτει ότι το φυσικό ισοζύγιο (δηλαδή η διαφορά γεννήσεων-θανάτων) επιδεινώθηκε περαιτέρω στη χρονιά που πέρασε, φθάνοντας στα –35.948 άτομα.

Δηλαδή ο πληθυσμός της χώρας, μόνο από την υστέρηση των γεννήσεων έναντι των θανάτων, και χωρίς να συνυπολογίζονται οι μεταναστευτικές εκροές Ελλήνων, μειώθηκε κατά 36 χιλιάδες άτομα μέσα σε ένα έτος. Πιο απλά, μέσα σε μια χρονιά χάθηκε μια πόλη, όπως το Ρέθυμνο ή η Καρδίτσα.

Επισημαίνεται ότι το 2017 είναι η έβδομη συναπτή χρονιά που το φυσικό ισοζύγιο του ελληνικού πληθυσμού είναι αρνητικό (βλ. Πίνακα), και όπως προκύπτει από τα ήδη διαθέσιμα στοιχεία, το 2018 θα είναι με βεβαιότητα η όγδοη. Βλέποντας κανείς αυτά τα δεδομένα, θα μπορούσε εύλογα να υποθέσει ότι οφείλονται στην οικονομική κρίση, και άρα, είναι αντιστρεπτά. Δυστυχώς αυτό δεν είναι αληθές. Η οικονομική κρίση επιβαρύνει σημαντικά τις δημογραφικές εξελίξεις, αλλά δεν τις γεννά.

Φυσικό ισοζύγιο ελληνικού πληθυσμού 2011-2017 (σε χιλιάδες)

 

Στην πραγματικότητα, αυτό που παρατηρούμε, είναι η από καιρό προβλεπόμενη είσοδος του ελληνικού πληθυσμού σε φάση δημογραφικής κατάρρευσης, η οποία έχει ως αίτιο τη μακροχρόνια υπογεννητικότητά του. Πράγματι, μετά την δραματική πτώση των γεννήσεων τη δεκαετία του 1980, η ίδια η Βουλή είχε ασχοληθεί με το θέμα και σχετικά είχε συντάξει το 1992 ένα πόρισμα για τη δημογραφική πολιτική που έπρεπε να ακολουθηθεί.

Έκτοτε μεσολάβησαν τρεις περίπου δεκαετίες, χωρίς πρακτικά να γίνει κάτι, και με τον ρυθμό γεννήσεων να παραμένει χαμηλός, πολύ κάτω από την ελάχιστη απαιτούμενη τιμή των 2,1 παιδιών ανά γυναίκα. Στο πρώτο μισό αυτής της περιόδου (1990-2005), ο ελληνικός λαός γέρασε αλλά δεν

αυξήθηκε. Στη δεκαετία του 1990 οι γεννήσεις  ισοσκέλιζαν ακόμη τους θανάτους, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να μην είναι ιδιαίτερα ορατό. 

Μασκάρισμα προβλήματος

 

Σε αυτό το «μασκάρισμα» του προβλήματος, ρόλο έπαιξαν και οι γεννήσεις των μεταναστών του πρώτου κύματος, οι οποίες, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μετά το 2000 ήταν περίπου το 17% των συνολικών γεννήσεων στη χώρα.

Αυτές οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες και ορισμένες πρόσθετες γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες, οι οποίες ήταν αποτέλεσμα των κινήτρων (για τριτέκνους) που δόθηκαν από τις κυβερνήσεις της περιόδου 2005-2009, προσέφεραν μια προσωρινή ανάκαμψη γεννήσεων, η οποία όμως δεν είχε συνέχεια. Μετά το 2010 θα ενέπιπτε η οικονομική κρίση, η οποία θα ενταφίαζε κάθε προσπάθεια για δημογραφική πολιτική. Έκτοτε, όχι μόνο δεν υπάρχει καμία προσπάθεια για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, αλλά τα μέτρα που λαμβάνονται, το επιβαρύνουν περαιτέρω.

Σχετικά, είναι χαρακτηριστικό ότι όχι μόνο καταργήθηκαν σχεδόν όλα τα επιδόματα πολυτέκνων (με μόνη ουσιαστική εξαίρεση το επίδομα τέκνων Α21), αλλά και η φορολογία μιας τετραμελούς οικογένειας στην Ελλάδα έγινε η βαρύτερη από τις όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Φτάσαμε έτσι στο σημείο που υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης δηλώνουν ότι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί από την μαζική έλευση παράνομων μεταναστών από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες διωγμένοι από την κρίση, μεταναστεύουν στο εξωτερικό, παίρνοντας μαζί τους και τις γεννήσεις που θα παρήγαν αν έμεναν στη χώρα.

Το βιολογικό τέλος του ελληνισμού

 

Τα παραπάνω, με απλά λόγια σημαίνουν ότι ο ελληνικός πληθυσμός βαδίζει σταθερά προς το βιολογικό του τέλος, όπως αυτό προδιαγράφεται εδώ και χρόνια από μελέτες και δημογραφικές προβολές. Μαζί του τερματίζει και ο ελληνισμός ως ζωντανή υπόσταση. Κι αυτή σίγουρα είναι η πλέον δραματική διαπίστωση, αφού αφορά το τέλος μιας ιστορικής πορείας σαράντα και πλέον αιώνων. Κανένα μυστήριο ή ασάφεια δεν υπάρχει σε όλα αυτά, διότι τα μαθηματικά είναι πάντα ξεκάθαρα και δεν επιδέχονται ωραιοποιήσεις.

Όσο οι Έλληνες δεν γεννούν αρκετά παιδιά, θα απομένουν όλο και λιγότεροι και θα γερνούν όλο και πιο πολύ. Ένα μόνο ερώτημα μένει αναπάντητο: τί είδους πολιτειακές, πολιτικές, πνευματικές και θρησκευτικές ηγεσίες έχει αυτός ο τόπος, που δεν βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν ή δεν νοιάζονται για το ότι ο ελληνικός λαός έχει μπει σε έναν ολισθηρό δημογραφικό κατήφορο; Σε ποιό άλλο θέμα άραγε θα μπορούσαν να συμφωνήσουν, αν δεν μπορούν να ομονοήσουν τουλάχιστον σε αυτό; Δηλαδή, στο ότι απαιτείται επειγόντως η εκπόνηση μιας εθνικής δημογραφικής στρατηγικής, η οποία θα εφαρμοστεί σε ικανό βάθος χρόνου, με υπομονή και συνέπεια;

SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ - ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ Ο ΟΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ - Η ΦΥΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΝΕΟΛΑΙΑ) ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ (ΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ)

Τι συμβαίνει τελικά με τις συγχωνεύσεις των Πανεπιστημίων; Αναγνώστης μας προχώρησε σε μία σημαντική παρατήρηση. Όπως είναι γνωστό, ριζικές αλλαγές στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης επιφυλάσσει ο πανεπιστημιακός «Καλλικράτης» που ετοιμάζεται πυρετωδώς αυτόν τον καιρό στο υπουργείο Παιδείας.

Ο επανασχεδιασμός του χάρτη των ΑΕΙ της χώρας προβλέπει σαρωτικές συγχωνεύσεις μέσω της διοικητικής ενοποίησης πανεπιστημίων και ΤΕΙ ανά περιφέρεια. Στόχος η δημιουργία μονοψήφιου αριθμού ιδρυμάτων-μαμούθ με μια κεντρική διοίκηση και πολλά παραρτήματα. Αμεσα θύματα τα ΤΕΙ, που αναμένεται να απορροφηθούν σε συντριπτικό βαθμό και όλος ο διοικητικός μηχανισμός των ΑΕΙ που θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη.

Όπως διερωτάται ο αναγνώστης μας, υπάρχει έντονη αγωνία για το τι θα γίνει με Πανεπιστήμια της Μακεδονίας.

Όλα αυτά τα Ιδρύματα που περιέχουν το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα καταργηθούν και θα ενσωματωθούν που; Στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας;

Ο κίνδυνος είναι διάχυτος, διότι η κοινή επιτροπή Ελλάδας-Σκοπίων εξετάζει τα πάντα από την αρχή. Σχολικά βιβλία, Ιστορία, ίσως να μπει βέτο από την πλευρά των Σκοπίων για την ονομασία των Πανεπιστημίων.

Μπορεί ύπουλα να ονομαστούν και πανεπιστήμια Β. Ελλάδας. Κανείς δεν ξέρει τελικά τι άλλοθα δούμε με την Συμφωνία των Πρεσπών.

Μάλιστα υπό κατάληψη βρίσκεται από τις 6:30 το πρωί της Τετάρτης η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

 


Το σημαντκότερο όμως βρίσκεται αλλού;

Όπως παρατήρησε ορθά ο αναγνώστης μας, στα ΣΚΟΠΙΑ υπάρχει το ψευτό-Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας – European University Macedonia, χωρίς να το γνωρίζει κανείς στην Ελλάδα, χωρίς να έχει γίνει ποτέ κάποια αναφορά για αυτήν την παράνομη ονομασία.

Δείτε εικόνα



Τόσα χρόνια γιατί δεν αντιδράσει οι Ελληνικές Αρχές; Τι σχεδιάζει τελικά η Δύση με την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών; Μήπως σιγά-σιγά ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για αλλαγή συνόρων;
ΞΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ
Στις επάλξεις η Ελληνική νεολαία. Τις τελευταίες ημέρες, σε φαινόμενο ντόμινο τείνουν να εξελιχθούν οι καταλήψεις σε Γυμνάσια και Λύκεια στη Μακεδονία. Ο λόγος; Όχι για ένα καλύτερο κυλικείο, αλλά για την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών.
Τα Ελληνόπουλα ξεσηκώνονται και δείχνουν το ανάστημά τους. Πολλά συστημικά ΜΜΕ έτρεξαν να υποβαθμίσουν τις κινητοποιήσεις, λέγοντας πως βρήκαν ευκαιρία τα παιδιά να κάνουν κοπάνα.
Όμως όπως θα δείτε και στα βίντεο που ακολουθούν, όχι μόνο δεν κάνουν σκασιαρχείο, αλλά διατρανώνουν με μία φωνή και με σθένος το εξής: Η Μακεδονία είναι Ελληνική! Κάτι που ενοχλεί το πολιτικό σύστημα.
Έτσι λοιπόν, με καταλήψεις ξεκίνησε η εβδομάδα σε σχολεία της Σταυρούπολης, αφού οι μαθητές στο 1ο ΕΠΑ.Λ Σταυρούπολης αλλά και στο 3ο και 4ο ΓΕ.Λ. καθώς και στο 5ο γυμνάσιο, δεν μπαίνουν στις αίθουσες, στο πλαίσιο διαμαρτυρίας που ξεκίνησαν τις προηγούμενες μέρες, ενάντια στη συμφωνία των Πρεσπών.
Η Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης με ανάρτησή της στο facebook στηρίζει τους αγώνες των μαθητών και καλεί σε πανελλήνιο ξεσηκωμό.
«Συνεχίζουν οι νέοι μας την κατάληψη στο 1ο ΕΠΑ.Λ Σταυρούπολης και ξεκίνησαν οι Μαχητές του 3ου κ 4ου ΓΕ.Λ. καθώς και στο 5ο γυμνάσιο.
Φυσικά στηρίζουμε ανεπιφύλακτα τον αγώνα της νεολαίας μας για την Μακεδονία και καλούμε σε πανελλήνιο ξεσηκωμό, όχι μόνο των μαθητών», αναφέρεται στη σχετική ανάρτηση της Επιτροπής στο facebook.
Οι μαθητές έχουν αναρτήσει πανό που αναγράφουν: «Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία. Η Μακεδονία είναι ελληνική».

Δείτε φωτογραφίες της Επιτροπής Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης:

Το φαινόμενο του ντόμινο έχει αρχίσει να παίρνει σε όλη την Μακεδονία και σε σχολεία της υπόλοιπης Ελλάδος η κατάσταση με τις κατάληψεις για το Εθνικό θέμα της Μακεδονίας.
Τα νέα παιδιά πήραν την πρωτοβουλία να διαμαρτυρηθούν κλείνοντας τα σχολεία και απαιτώντας να ακουστούν.
Δείτε παρακάτω ποια σχολεία και σε ποιες πόλεις γίνονται καταλήψεις και πορείες για την Μακεδονία.
Κατάληψη στο 1ο ΕΠΑΛ Σερρών για την συμφωνία των Πρεσπών (19/11/18)



Οι μαθητές του Λυκείου έχουν αναρτήσει πανό στα κάγκελα του σχολείο με το μήνυμα “Μακεδονία Γη Ελληνική” όπως επίσης την Ελληνική σημαία και την σημαία της Μακεδονίας ενώ σε όλη την διάρκεια τραγουδούσαν το “Μακεδονία Ελληνική ” και φώναζαν συνθήματα για την Μακεδονία


 


Κατάληψη και στο Γενικό Λύκειο Νιγρίτας για την Μακεδονία



Αποχή από τα μαθήματα έκανε και το Γυμνάσιο Νιγρίτας



Σύμφωνα με πληροφορίες του Επιλογές οι μαθητές οργάνωσαν την κίνησή τους την Δευτέρα έπειτα από την κινητοποίηση που έκανε το ΕΠΑΛ Σερρών

Υπό κατάληψη όλα τα ΓΕΛ Σταυρούπολης ενάντια στην Συμφωνία των Πρεσπών



Ξεσηκώνονται οι Μαθητές και στο Κιλκίς για την Μακεδονία – Κατάληψη Υπέρ Πατρίδος




ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΙΣ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1940

Ο Μουσολίνι ταπεινωμένος δικαιολογείται
22 Νοεμβρίου 1940

Φύρερ, 

Λυπούμαι διότι η επιστολή μου 19ης Οκτωβρίου δεν έφθασε εγκαίρως δια να μπορέσετε να μου δώσετε την γνώμη σας όσον αφορά την σχεδιαζομένην τότε επιχείρησιν κατά της Ελλάδος, γνώμην την οποίαν θα ησπαζόμην όπως έπραξα και εις προηγουμένας περιπτώσεις. Η προέλασις των ιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, η οποία, στην αρχή, υπήρξε ταχεία και ενθαρρυτική, ανεχαιτίσθη και αι ελληνικαί δυνάμεις κατώρθωσαν να αναλάβουν πρωτοβουλίαν. Αυτή η κατάστασις οφείλεται βασικώς εις τρεις λόγους:

1) Η κακοκαιρία: δυνατές βροχές που αναχαίτισαν την προέλασιν των μηχανοκίνητων φαλάγγων. Μια τεθωρακισμένη μεραρχία ετάφη κυριολεκτικώς υπό την λάσπην.

2) Η στάση της Βουλγαρίας, η οποία επέτρεψε στους Έλληνες να αποσύρουν από την Θράκη οκτώ μεραρχίας εις ενίσχυσιν εναντίον μας.

3) Η σχεδόν πλήρης αποστασία των αλβανικών δυνάμεων αι οποίαι εστασίασαν κατά των μονάδων μας. Εις μιαν και μόνον των μεραρχιών μας εχρειάσθηκε να αφοπλίσωμε και να εκδιώξωμεν στα μετόπισθεν 6000 Αλβανούς. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και δεν πρέπει να μας ανησυχούν, μολονότι γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτά τα γεγονότα προεκάλεσαν δυσμενείς συνεπείας. Τώρα η Ιταλία ετοιμάζει τριάντα μεραρχίας με τας οποίας θα συντρίψη την Ελλάδα.

Αποστολική Διακονία
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΚΡΙΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ : ΠΩΣ ΞΕΣΠΑΣΕ Η «ΙΕΡΗ» - ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Του Παντελή Καρύκα

 

Ο Κριμαϊκός Πόλεμος είναι αρκετά παραγνωρισμένος, ειδικά από την ελληνική ιστοριογραφία, παρά το γεγονός ότι οι συνέπειες του υπήρξαν καταλυτικές για την Ελλάδα, όχι μόνο την εποχή εκείνη, αλλά σε βάθος χρόνου και, τολμούμε να πούμε, έως σήμερα.

 

Κάθε πόλεμος χρειάζεται αιτίες και αφορμές για να ξεσπάσει. Όσον αφορά τον Κριμαϊκό Πόλεμο οι αφορμές ήταν «θρησκευτικές», οι αιτίες όμως, όπως πάντα άλλωστε, βαθιά πολιτικές και για την ακρίβεια, στην προκειμένη περίπτωση, γεωπολιτικές.

Ο Κριμαϊκός Πόλεμος, είχε βαθιά πολιτικά αίτια, με κυριότερο, τη βαθύτερη επιθυμία της Ρωσίας να διαλύσει την ετοιμόρροπη Οθωμανική Αυτοκρατορία και να επεκτείνει την επιρροή της στα ορθόδοξα Βαλκάνια.

Απέναντί της όμως η Ρωσία βρήκε τη Βρετανία και τη Γαλλία, οι οποίες, για δικούς τους λόγους, δεν επιθυμούσαν τον οριστικό θάνατο του «μεγάλου ασθενούς», όπως χαρακτηριζόταν τότε η καταρρέουσα αυτοκρατορία των Οθωμανών, αλλά κυρίως δεν επιθυμούσαν την ισχυροποίηση της Ρωσίας.

Η βρετανική πολιτική βασιζόταν στην αρχή της ευρωπαϊκής ισορροπίας. Σύμφωνα με την αρχή αυτή καμία ευρωπαϊκή δύναμη δεν έπρεπε να αφεθεί να κυριαρχήσει στον ευρωπαϊκό ζωτικό χώρο. Στην περίπτωση του Κριμαϊκού ο έλεγχος των Στενών των Δαρδανελίων ήταν ένας ακόμα βασικός λόγος να στραφούν Βρετανία και Γαλλία κατά της Ρωσίας.

Οι δύο ισχυρότερες, εκείνη την εποχή, ευρωπαϊκές δυνάμεις, προτιμούσαν να έχουν απέναντί τους την ανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία από την αναδυόμενη και αναθεωρητική Ρωσία.

Ελλάδα, Ρωσία, «ομόδοξον» και ενθουσιασμός    

Έτσι ξέσπασε ένας πόλεμος που χαρακτηρίστηκε ως «ανίερος» – λες και υπάρχουν ηθικοί πόλεμοι – ειδικά στην Ελλάδα, όπου ποτέ η λογική δεν κατόρθωσε, εις βάρος των εθνικών της ζητημάτων, να υπερκεράσει το συναίσθημα.

Σε μια Ελλάδα όπου ακόμα τα ξενικά Αγγλικό, Γαλλικό και Ρωσικό κόμμα κυβερνούσαν και όπου ο βασιλιάς Όθων προσπαθούσε να ισορροπήσει την επιρροή των τριών «προστάτιδων» δυνάμεων, ο Κριμαϊκός Πόλεμος αποτέλεσε μια έκρηξη παραλογισμού, την απόλυτη νίκη του συναισθήματος επί της λογικής, όχι μακριά, δυστυχώς, από πολλά που συμβαίνουν και σήμερα.

Έτσι οι Έλληνες, παρασυρμένοι από το «ομόδοξον», βρέθηκαν στην πλευρά των ηττημένων και μάλιστα έχοντας υποστεί τρομακτικές βλάβες, χωρίς καν να πολεμήσουν. Όσον αφορά τον διεθνή του αντίκτυπο, ο Κριμαϊκός Πόλεμος έδωσε παράταση ζωής 25, περίπου, ετών, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όσον αφορά την κατοχή της Βόρειας Βαλκανικής, αλλά και κατέδειξε τη ρωσική στρατιωτική αδυναμία.

Ο Ρωσικός Στρατός, ο μεγαλύτερος της Ευρώπης, δεν κατόρθωσε να επικρατήσει των μικρών, επαγγελματικών όμως, εκστρατευτικών σωμάτων Βρετανίας και Γαλλίας και ταπεινώθηκε εντός του ίδιου του ρωσικού εδάφους. Η κατάσταση, δε, αυτή ουδόλως βελτιώθηκε, μέχρι και το 1942, όταν άρχισε η αναγέννηση του διαδόχου του Ερυθρού Στρατού.

Ο Κριμαϊκός Πόλεμος ήταν επίσης ένα τεράστιο πολιτικό λάθος της τσαρικής Ρωσίας, η ηγεσία της οποίας δεν κατόρθωσε να αναγνώσει με ακρίβεια τα εξ Εσπερίας πολιτικά μηνύματα και προχώρησε σε μια περιπέτεια από την οποία δεν θα μπορούσε, σε καμία περίπτωση, να εξέλθει νικήτρια. Η απόφαση για τον πόλεμο αποτελούσε έναν εξαιρετικά εσφαλμένο υπολογισμό του ρωσικού ανακτοβουλίου.

Το ότι δεν στοίχισε θανάσιμα στη χώρα όπως, για παράδειγμα, ο Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμο του 1904-05, οφείλεται στο γεγονός της αύξησης του γερμανικού κινδύνου στην Ευρώπη.

Έτσι όταν η Ρωσία ξαναδοκίμασε την τύχη της, επιτυχώς αυτή τη φορά, στα Βαλκάνια, το 1876-77, Βρετανία και Γαλλία αδιαφόρησαν, καθώς είχαν μεσολαβήσει πολύ σοβαρότερες εξελίξεις στην Ευρώπη (Πόλεμος Αυστρίας-Πρωσίας, Γαλλοπρωσικός Πόλεμος και ίδρυση Γερμανικής Αυτοκρατορίας).

Σημαντική, τέλος, συνέπεια του Κριμαϊκού Πολέμου ήταν και η γέννηση και κυρίως η άνδρωση του κινήματος του Πανσλαβισμού στη Ρωσία και στις σλαβικές χώρες, αλλά και στη Βουλγαρία και εν μέρει και στη Ρουμανία, για ένα διάστημα.

Τα κλειδιά του ναού της Γεννήσεως

Η διαμάχη που οδήγησε τελικά στην έκρηξη του Κριμαϊκού Πολέμου, ξεκίνησε το 1848, πολύ μακριά από την Κριμαία, στους Αγίους Τόπους. Το 1847 ξέσπασε σύγκρουση σχετικά με τον έλεγχο της εκκλησίας της Γεννήσεως, στη Βηθλεέμ. Εκείνη την εποχή μόνο οι ορθόδοξοι και οι προ-χαλκηδώνιοι Αρμένιοι είχαν τα κλειδιά του ναού, παραχωρώντας κατά το δοκούν τα δικαίωμα χρήσης του στους ρωμαιοκαθολικούς.

Κάποια στιγμή εκλάπη από το ναό ένα ασημένιο αστέρι, προσφορά των ρωμαιοκαθολικών. Το γεγονός αυτό ενέτεινε τη σύγκρουση μεταξύ των διαφορετικών δογμάτων χριστιανών, η οποία όμως είχε ουσιαστικά ξεκινήσει από το 1845, όταν, για πρώτη φορά από το 1291, ο πάπας Πίος Θ’, έστειλε ρωμαιοκαθολικό πατριάρχη στην Ιερουσαλήμ.

Σταδιακά η διαμάχη των δογμάτων εξελίχθηκε σε πολιτική, με τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, το Πεδεμόντιο, το Βασίλειο της Νεαπόλεως και το Βέλγιο, να ασκούν διπλωματικές πιέσεις στους Οθωμανούς, υπέρ των ρωμαιοκαθολικών, στους Αγίους Τόπους.

Η Γαλλία ειδικά, ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη των ρωμαιοκαθολικών. Χάρη στην υποστήριξή της, ο πάπας άρχισε να εντείνει τις απαιτήσεις του, ζητώντας πλέον να έχει έλεγχο και στον ναό του Παναγίου Τάφου και στον τάφο της Παναγίας, στη Γεσθημανή.

Τουρκικές προσπάθειες επίλυσης

Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, αρχικά επέδειξαν ελάχιστο ενδιαφέρον για τις διαμάχες των «απίστων», παρακολουθώντας τις, όχι χωρίς ευχαρίστηση. Όταν όμως η κατάσταση άρχισε να εκφεύγει συγκάλεσαν, στην Ιερουσαλήμ, το 1851, σύσκεψη εκπροσώπων των τριών χριστιανικών δογμάτων, η οποία όμως δεν κατέληξε πουθενά.

Έτσι συγκάλεσαν κατόπιν σύνοδο μουσουλμάνων ιεροδιδασκάλων, το 1852, οι οποίοι μελετώντας τα οθωμανικά φιρμάνια, επιχείρησαν να δημιουργήσουν έναν νομικό πλαίσιο.

Και αυτή η προσπάθεια όμως δεν απέδωσε, λόγω της φανατικής άρνησης των χριστιανών να αποδεχτούν ρυθμίσεις που η μια πλευρά υποστήριζε ότι εξυπηρετούν την άλλη. Ειδικά η απόφαση των Τούρκων να δώσουν κλειδιά του ναού της Γεννήσεως και στους ρωμαιοκαθολικούς, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ορθοδόξων.

Έτσι οι Τούρκοι άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν, θεωρώντας ότι με την πάροδο του χρόνου τη διαμάχη θα καταλάγιαζε. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η εμπλοκή των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων στην περιπέτεια αυτή έχει να κάνει με το γενικότερο γεωστρατηγικό πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα.

Το 1848 ήταν έτος κρίσης για όλες, σχεδόν, τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Στη Γαλλία ξέσπασε αντιμοναρχική επανάσταση που οδήγησε στην οριστική έξωση των Βουρβόνων, με τον βασιλιά Λουδοβίκο- Φίλιππο να καταφεύγει στη Βρετανία. Τον αντικατέστησε, ως πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Λουδοβίκος Ναπολέων, ανεψιός του Μεγάλου Ναπολέοντος, ο οποίος, το 1852, έγινε αυτοκράτορας με το όνομα Ναπολέων Γ’.

«Ιερή» σύγκρουση ή εμπόριο και συμφέροντα;

Η εμπλοκή της Γαλλίας στους Αγίους Τόπους ήταν δική του ιδέα, η οποία είχε να κάνει με τη συσπείρωση, στο πρόσωπό του, των πιστών ρωμαιοκαθολικών Γάλλων, αλλά κυρίως είχε να κάνει με τη διπλωματική προσπάθεια του Ναπολέοντα Γ’ να αλλάξει το ευρωπαϊκό status quo, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί, μετά την ήττα του θείου του στο Βατερλώ, το 1815.

Για ένα μεγάλο διάστημα η Γαλλία έφερε το στίγμα των Ναπολεόντειων Πολέμων.
Η Βρετανία, που ήταν η μόνη ευρωπαϊκή δύναμη που δεν δοκιμάστηκε από τον επαναστατικό πυρετό του 1848, δεν είδε με καλό μάτι τις εξελίξεις στη Γαλλία.

Η αναγέννηση της Γαλλίας υπό έναν νέο Ναπολέοντα, ξύπνησε αντιβοναπαρτικά αισθήματα, σε τέτοιο βαθμό που υπήρχε ακόμα και η σκέψη κήρυξης πολέμου κατά της Γαλλίας. Τελικά όμως η Ρωσία αποδείχτηκε πιο επικίνδυνη για τα βρετανικά συμφέροντα.
Η σύγκρουση Βρετανίας – Ρωσίας ήταν αρχικά εμπορικής φύσεως.

Οι δύο δυνάμεις έριζαν μεταξύ τους, συγκρουόμενες εμπορικά από τη, ρωσική τότε, Αλάσκα, μέχρι τον Ειρηνικό και από τη Βαλτική μέχρι την Περσία. Η Ρωσία, η οποία επέκτεινε τον έλεγχό της σε μεγάλα τμήματα της Ασίας, αποτελούσε εν δυνάμει απειλή για τη Βρετανία, η οποία κατείχε την Ινδία και είχε εντός της ζώνης επιρροής της το Αφγανιστάν και την Περσία.

Έτσι το τελευταίο που οι Βρετανοί επιθυμούσαν ήταν η περαιτέρω ισχυροποίηση της Ρωσίας. Κάθε, κατά συνέπεια, ρωσική απόπειρα εκμετάλλευσης της αδυναμίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θεωρείτο σοβαρή απειλή για τη Βρετανία. Οι Βρετανοί, ειδικά, δεν θα επέτρεπαν ποτέ στους Ρώσους να κυριαρχήσουν στα στενά των Δαρδανελίων και στην Περσία.

Η Ρωσία ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό ευρωπαϊκή δύναμη. Ωστόσο ήταν οικονομικά καθυστερημένη και διατηρούσε πάντα το καθεστώς της δουλοπαροικίας. Στην περίοδο από τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων μέχρι την έναρξη του Κριμαϊκού, η Ρωσία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές εσωτερικές περιπλοκές.

Ρωσική αλαζονεία

Ο τσάρος Νικόλας Α’, ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο το 1825, χρειάστηκε εξαρχής, να καταστείλει, με ιδιαίτερη σκληρότητα, τη στάση αξιωματικών του, οι οποίοι απλώς ζητούσαν μεταρρυθμίσεις (Επανάσταση Δεκεμβριστών). Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίστηκαν εξεγέρσεις στην Πολωνία, στο εσωτερικό της Ρωσίας και στις μουσουλμανικές περιοχές του σημερινού Καζακστάν και της σημερινής Τσετσενίας.

Στα τέλη του 1852 ο τσάρος Νικόλαος Α’ αποφάσισε να κλιμακώσει τις πιέσεις του κατά των Τούρκων, στο ζήτημα των Αγίων Τόπων, εμφανίζοντας τη Ρωσία, ως προστάτιδα δύναμη των ορθοδόξων.

Βασικές αφορμές της ρωσικής πίεσης προς τους Τούρκους ήταν η παράδοση από αυτούς κλειδιών του ναού της Γεννήσεως στους ρωμαιοκαθολικούς, όπως αναφέρθηκε, αλλά και το ξέσπασμα επανάστασης των Μαυροβούνιων κατά της οθωμανικής διοίκησης.

Οι αιτία ωστόσο ήταν άλλη. Η Ρωσία δεν χάρηκε καθόλου με την ανάδειξη του Ναπολέοντα Γ’ σε αυτοκράτορα, γεγονός που σηματοδοτούσε την αναβάθμιση της Γαλλίας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Επίσης δεν ανεχόταν τη βρετανική πρωτοκαθεδρία.

Σαν να μην έφταναν δε αυτά έφτασε στη Ρωσία έκκληση του Οικουμενικού Πατριάρχη, με την οποία το Φανάρι ζητούσε από τον τσάρο να προστατεύσει την ορθοδοξία. Ήταν ένα θανάσιμο λάθος.

Μετά από την πατριαρχική έκκληση ο τσάρος αποφάσισε ότι είχε έρθει η στιγμή να πραγματοποιήσει το προαιώνιο ρωσικό όνειρο, να διαλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να φέρει τη Ρωσία στις «θερμές» θάλασσες. Έτσι ο Νικόλαος ανέπτυξε μεγάλη διπλωματική προσπάθεια. Σε πρώτο χρόνο αποφάσισε να αποστείλει στην Κωνσταντινούπολη τον πρίγκιπα Αλεξάντρ Μέντσικοφ, με σκοπό να πιέσει ασφυκτικά τους Τούρκους.

Ο ακατάλληλος άνθρωπος στην ακατάλληλη στιγμή

Ο Μέντσικοφ όμως δεν διακρίνονταν για τις διπλωματικές του ικανότητες και ήταν ο ιδανικός

άνθρωπος για να προκαλέσει μια κρίση. Οι εντολές που έλαβε ο Μέντσικοφ ήταν σαφείς.

Όφειλε να πιέσει τους Τούρκους να επιβεβαιώσουν όλα τα παλαιά προνόμια στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και να επιτρέψουν την ανέγερση νέου ναού και νοσοκομείου-πανδοχείου, υπό την επίβλεψη του ρωσικού, εκεί, προξενείου.

Αυτόν ήταν το έλασσον αίτημα και αποσκοπούσε στην ταπείνωση του σουλτάνου, αλλά και το Ναπολέοντα Γ’ της Γαλλίας, που εμφανιζόταν ως προστάτης των Ρωμαιοκαθολικών. Το μείζων αίτημα ήταν όμως άλλο. Η Ρωσία απαιτούσε από τον σουλτάνο να την αναγνωρίσει, επισήμως, ως προστάτιδα δύναμη των ορθοδόξων χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το αίτημα αυτό, αν γινόταν δεκτό, θα επέτρεπε στη Ρωσία να επεμβαίνει, κατά το δοκούν, στα εσωτερικά του οθωμανικού κράτους. Κατά συνέπεια το αίτημα αυτό δεν μπορούσε, επισήμως, όπως ζητούσε η Ρωσία, να γίνει αποδεκτό.

Ο τσάρος Νικόλαος, πάντως, για να ισχυροποιήσει τη διαπραγματευτική του θέση, διέταξε την κινητοποίηση δύο σωμάτων στρατού στην Οδησσό, με σκοπό την εισβολή στα οθωμανικά εδάφη και την προέλαση, ενδεχομένως, μέχρι την Κωνσταντινούπολη, πριν οι Γάλλοι και ειδικά οι Βρετανοί, προλάβουν να αντιδράσουν.

Ο τσάρος όμως δεν ενημέρωσε για τα σχέδιά του τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία, η οποία, προφανώς, θα του έλεγε ότι απαιτούνται μεγαλύτερες των δύο σωμάτων στρατού δυνάμεις για να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη. Ο τσάρος είχε στο μυαλό του έναν «πολιτικό» πόλεμο, όντας σίγουρος πως θα τον κέρδιζε χωρίς σοβαρή εμπλοκή των στρατιωτικών του δυνάμεων.

Πίστευε ότι δεν χρειάζονταν μεγαλύτερες δυνάμεις γιατί θα έπειθε τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις να συμμετάσχουν στον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αντάλλαγμα την παραχώρηση οθωμανικών εδαφών σε αυτές.

Ρωσικά στρατεύματα στην πολιορκημένη Σεβαστούπολη.

Το καταστροφικό για την Ελλάδα σχέδιο

Το σχέδιο διαμελισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που επεξεργάστηκε ο Νικόλαος Α’, το οποίο αν εφαρμόζονταν τελικά, θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τον Ελληνισμό, προέβλεπε την κατάληψη από τη Ρωσία της Μολδαβίας, μέρους της Βλαχίας και της βόρειας Βουλγαρίας, την ανεξαρτητοποίηση της Σερβίας και της υπόλοιπης Βουλγαρίας, την παράδοση στην Αυστρία της ελληνικής Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας, μέχρι τη Θεσσαλονίκη, την παράδοση της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Ρόδου στους Βρετανούς και την παράδοση της Κρήτης και των ελληνικών νησιών που δεν ανήκαν στο Βασίλειο της Ελλάδος, στη Γαλλία.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα περιορίζονταν στα ασιατικά της εδάφη. Είναι εμφανές ότι αν ποτέ το σχέδιο εφαρμοζόταν η Ελλάδα πολύ δύσκολα θα είχε τη μορφή που έχει σήμερα. Το σχέδιο αυτό, πάντως, ούτως ή άλλως απορρίφθηκε από τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, καθώς η Ρωσία θα κυριαρχούσε στα Βαλκάνια, μέσω των δύο δορυφόρων κρατών που θα ιδρύονταν και θα ήλεγχε και τα στενά.

Η αποστολή Μέντσικοφ κατέληξε σε αποτυχία, καθώς ο Ρώσος απεσταλμένος έθεσε στους Τούρκους όρους που θα τους έφερναν σε ευθεία σύγκρουση με τη Γαλλία και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτοί. Άλλωστε ο Μέντσικοφ δεν είχε πάει στην Κωνσταντινούπολη για να διαπραγματευτεί, αλλά για να επιβάλει τους ρωσικούς όρους.

Εξωθώντας την κατάσταση στα άκρα

Το σχέδιο που κατέθεσε στους Τούρκους δεν ήταν διαπραγματεύσιμο. Οι Τούρκοι όφειλαν, απλώς, να το αποδεχθούν, κάτι που τελικά δεν συνέβη.

Το σουλτανικό συμβούλιο απέρριψε το σχέδιο Μέντσικοφ, έχοντας συνεννοηθεί με Βρετανούς και Γάλλους και έχοντας εξασφαλίσει τη διπλωματική, κατ’ αρχήν, υποστήριξη των δύο αυτών δυνάμεων. Ο Μέντσικοφ ζήτησε οδηγίες από το τον Τσάρο. Η μόνη διαταγή όμως που έλαβε ήταν να επαναφέρει, πιεστικά και απειλητικά, το ρωσικό σχέδιο ενώπιον της τουρκικής ηγεσίας.

Οι Τούρκοι αποδέχτηκαν τον πρώτο όρο του ρωσικού αιτήματος και επετεύχθη ένας συμβιβασμός αποδεκτός και από τους Ρώσους και από τους Γάλλους. Οι ρωμαιοκαθολικοί δεν είχαν καμία κυριαρχία στο ναό του Τάφου της Παναγίας. Θα μπορούσαν μόνο να τελέσουν μια ακολουθία, καθημερινά, εκεί, διάρκειας 90 λεπτών, και αυτή μετά την τέλεση της ορθόδοξης και της αρμενικής ακολουθίας.

Οι Τούρκοι θα επισκεύαζαν αυτοί τον ναό του Παναγίου Τάφου, υπό την εποπτεία του ορθοδόξου κλήρου. Ουσιαστικά με τις παραχωρήσεις αυτές οι Τούρκοι έκλειναν το ζήτημα που είχε προκύψει μεταξύ ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών σχετικά με τα άγια προσκυνήματα, υπέρ των ορθοδόξων και της Ρωσίας. Ωστόσο η όλη διαμάχη είχε εκφύγει από το θρησκευτικό πλαίσιο.

Στις 5 Μαΐου 1853 ο Μέντσικοφ έθεσε στους Τούρκους ένα τελεσίγραφο, βάσει του οποίου είχαν πέντε ημέρες καιρό για να αποδεχθούν τη ρωσική «προστασία» επί των ορθοδόξων υπηκόων τους. Οι Τούρκοι απάντησαν εκδίδοντας φιρμάνι με το οποίο επιβεβαίωναν τα προνόμια των ορθόδοξων Πατριαρχείων που υπήρχαν στην επικράτειά τους, της Κωνσταντινούπολης, της Αντιόχειας και των Ιεροσολύμων.

Ωστόσο η παραχώρηση αυτή δεν ήταν αρκετή για τη Ρωσία. Ο Μέντσικοφ απέρριψε τις τουρκικές αντιπροτάσεις και ενημέρωσε, σχετικά, τον τσάρο. Στις 21 Μαΐου ο Μέτσικοφ αποχώρησε από την Πόλη, μαζί όλο το προσωπικό της ρωσικής πρεσβείας. Οι δύο χώρες δεν είχαν πλέον διπλωματικές σχέσεις.

Η μη αποδοχή των όρων του εξόργισε τον τσάρο, ο οποίος, απείλησε πλέον ανοικτά με πόλεμο τους Τούρκους. Οι τελευταίοι απάντησαν ξεκινώντας τις δικές τους πολεμικές προετοιμασίες. Έλαβαν μάλιστα και δάνειο 450.000 στερλινών από τη Βρετανία για τις πολεμικές τους ανάγκες.

Ρωσική αβελτηρία, τουρκική διπλωματία, δυτικοευρωπαϊκή ανοησία

Ο τσάρος αποφάσισε, τότε, να καταλάβει τη Μολδαβία και τη Βλαχία. Πίστευε πως μια στρατιωτική επίδειξη, στην ουσία, εκεί, θα έπειθε τους Τούρκους. Δεν θέλησε να κινηθεί γενικευμένα κατά των Τούρκων φοβούμενος την αντίδραση Βρετανών και Γάλλων.

Στις 2 Ιουλίου 1853 δύο ρωσικά σώματα στρατού, με συνολικά 50.000 άνδρες εισέβαλαν στη Μολδαβία. Επρόκειτο για το 4ο και το 5ο Σώμα Στρατού (ΣΣ), τα οποία τελούσαν υπό τη διοίκηση του πρίγκιπα Γκόρσακοφ. Ως τις 15 Ιουλίου οι Ρώσοι είχαν προελάσει μέχρι το Βουκουρέστι, στο πριγκιπάτο της Βλαχίας, σχεδόν χωρίς αντίσταση.

Εκεί όμως σταμάτησαν, με εντολή του τσάρου, ο οποίος πίστευε ότι θα μπορούσε τελικά να επιβάλει τους όρους του χωρίς μάχη. Στο μεταξύ οι Τούρκοι ενίσχυσαν την άμυνα της Κωνσταντινούπολης.

Στο σημείο αυτό όμως επενέβησαν οι Αυστριακοί, οι οποίοι δεν επιθυμούσαν περαιτέρω ενίσχυση της Ρωσίας στα Βαλκάνια και ανέλαβαν μεσολαβητικό ρόλο. Ένα σχέδιο συμφωνίας που κατατέθηκε έγινε δεκτό από τους Ρώσους, αλλά όχι και από τους Τούρκους.

Η Βρετανία, οι οποία είχε ήδη εκτεθεί, υποστηρίζοντας, από θαλάσσης, την άμυνα της Κωνσταντινούπολης, δεν μπορούσε πλέον να εγκαταλείψει τους Τούρκους στην τύχη τους, χωρίς να χάσει το κύρος της. Εξάλλου οι αιτίες που την εξώθησαν στην υποστήριξη των Τούρκων δεν είχαν εκλείψει.

Τουρκικά στρατεύματα επιτίθενται σε ρωσικό οχυρό.

«Αν εγκαταλείψουμε τους Τούρκους, μετά την απόρριψη από αυτούς της αυστριακής μεσολάβησης, θα τους καταστήσουμε εύκολη λεία για τη Ρωσία και την Αυστρία», έλεγε ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών λόρδος Κλάρεντον.

Η κίνηση Βρετανών και Γάλλων ήταν, να υποστηρίξουν, άνευ όρων, ουσιαστικά, τους Τούρκους, χωρίς να έχουν υπογράψει καμία συμφωνία μαζί τους, ήταν, διπλωματικά, έωλη, καθώς έδινε απόλυτη ελευθερία κινήσεων στους Τούρκους, την οποία και εκμεταλλεύτηκαν κινούμενοι οι ίδιοι κατά της Ρωσίας. Στις 29 Σεπτεμβρίου ο σουλτάνος διέταξε την κινητοποίηση 40.000 εφέδρων.

Παράλληλα οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν την προστασία και το διπλωματικό βάρος που τους προσέδιδε η παρουσία των συμμαχικών στόλων στην Κωνσταντινούπολή, στέλνοντας τελεσίγραφο, στις 8 Οκτωβρίου 1853, στους Ρώσους, απειλώντας με πόλεμο αν αυτοί δεν εκκένωναν τη Μολδαβία και τη Βλαχία.

Οι Ρώσοι, πάντως, απλώς αγνόησαν το τουρκικό τελεσίγραφο και οι Τούρκοι τους κήρυξαν τον πόλεμο στις 4 Οκτωβρίου 1853. Ο πρίγκιπας Γκόρσακοφ, μη έχοντας καμία διαταγή από τον τσάρο, παρατηρούσε απλώς την τουρκική προέλαση.

SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΑ ΚΡΥΦΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Του Κωνσταντίνου Χολέβα

Πολιτικού Επιστήμων

 

Ιστορικά, γεωφυσικά, εθνολογικά η Ήπειρος είναι ενιαία. Αποτελεί αρχέγονη πατρίδα γηγενών και ηρωικών Ελλήνων. Από τον Δεκέμβριο του 1913 μία συνοριακή γραμμή χωρίζει το βόρειο από το νότιο τμήμα της. Η Νότιος ανήκει στην Ελλάδα. Η Βόρειος αποτελεί τμήμα του αλβανικού κράτους.

Το δίλημμα ήταν σκληρό. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πιέσθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις να διαλέξει: Ή ο Ελληνικός Στρατός θα αποχωρήσει από τα απελευθερωμένα εδάφη της Βορείου Ηπείρου ή θα χάσει η Ελλάδα τη Λέσβο και τη Χίο. Ο Βενιζέλος με βαριά καρδιά διέταξε την αποχώρηση του Στρατού μας από το Αργυρόκαστρο και την Κορυτσά και από τότε δημιουργήθηκε ο όρος Βόρειος Ήπειρος. Η Ιταλία και η Αυστρία ήθελαν να δημιουργήσουν ένα βιώσιμο αλβανικό κράτος για να το χρησιμοποιούν ως δορυφόρο και για να ελέγχουν την είσοδο της Αδριατικής. Δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων Ηπειρωτών αναγκάσθηκαν να ενταχθούν στο νέο αλβανικό κράτος και αντέδρασαν με τον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914.

Για να διατηρήσουν την ελληνορθόδοξη συνείδησή τους επί Τουρκοκρατίας οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου κατέφυγαν στην κλασική μέθοδο της κρυφής παιδείας. Κάτω από τη μύτη των Οθωμανικών αρχών λειτουργούσαν κρυφά μαθήματα ελληνικής ιστορίας. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Γάλλου δημοσιογράφου Ρενέ Πυώ, ο οποίος ακολούθησε τον ελευθερωτή Ελληνικό Στρατό στις μάχες του 1912-13 και έτσι έφτασε μέχρι το Αργυρόκαστρο. Τη συνάντησή του με Ελληνόπουλα, που είχαν μόλις απαλλαγεί από τον τουρκικό ζυγό, διηγείται στο βιβλίο του Pauvre Epire, το οποίο μεταφράσθηκε στα ελληνικά με Πρόλογο και ιστορικά σχόλια από τον βαλκανιολόγο Αχιλλέα Λαζάρου και με τον τίτλο: Δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος (εκδόσεις Τροχαλία):

«Κανένα βιβλίο τυπωμένο στην Αθήνα δεν γινόταν δεκτό στα σχολεία της Ηπείρου. Ήταν επιβεβλημένο να τα προμηθεύονται όλα από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική Ιστορία ήταν απαγορευμένη. Στην περίπτωση αυτή λειτουργούσαν πρόσθετα κρυφά μαθήματα, όπου χωρίς βιβλία, χωρίς τετράδια, ο νεαρός ηπειρώτης μάθαινε για τη μητέρα πατρίδα, διδασκόταν τον εθνικό της ύμνο, τα ποιήματά της και τους ήρωές της. Οι μαθητές κρατούσαν στα χέρια τους τη ζωή των δασκάλων τους. Μία ακριτομυθία, μία καταγγελία ήταν αρκετή. Δεν είναι συγκινητικό, αυτά τα διακόσια μικρά αγόρια και τα διακόσια πενήντα κοριτσάκια να δέχονται τις επί πλέον ώρες των μαθημάτων (στην ηλικία που τόσο αγαπούν τα παιχνίδια), να συζητούν για την Ελλάδα και επιστρέφοντας στις οικογένειές τους με τα χείλη ραμμένα να κρατούν τον ενθουσιασμό μυστικό στην καρδιά!» (σελ. 126).

Ο Γάλλος δημοσιογράφος δίνει μία ατράνταχτη και ενδιαφέρουσα μαρτυρία για την ελληνικότητα των Βορειοηπειρωτών, αλλά και για την ύπαρξη Κρυφών Σχολειών. Ας αγωνισθούμε ώστε σήμερα τα ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα φανερά και επίσημα, όχι κρυφά!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ