ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 : ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

 

Ο ραγιάς από τά πρώτα χρόνια τής τουρκοκρατίας, ζούσε μέ τό όνειρο τής ελευθερίας καί τής ανασύστασης τού κράτους πού τού άρπαξε ο Αγαρηνός. Οι Οθωμανοί ήταν όμως πανίσχυροι καί οι Ρωμιοί τούς έβλεπαν μέ δέος καί τρόμο. Πάντοτε προσέβλεπαν σέ βοήθεια από τούς χριστιανούς αδελφούς, γιά νά μπορέσουν νά αποτινάξουν τόν τουρκικό ζυγό. Στά πρώτα χρόνια έστελναν επιστολές στόν πάπα ή στήν Γαληνοτάτη Δημοκρατία τής Βενετίας, στή συνέχεια στόν Ισπανό ή στό Γάλλο βασιλιά ή σέ όποια δύναμη θεωρούσαν ικανή ότι θά παρέσχε βοήθεια. Πάντοτε στίς μάχες χριστιανών καί μουσουλμάνων τάσσονταν στό πλευρό τών ομοθρήσκων τους, οι οποίοι στό τέλος τούς εγκατέλειπαν στό έλεος καί τήν εκδικητική μανία τού Οθωμανού.

Μέσα στήν απόγνωσή τους έτρεφαν μύθους γιά τήν σωτηρία τους, όπως εκείνη τού ξανθού γένους, δηλαδή τών Ρώσων Ορθοδόξων, οι οποίοι θά κατέβαιναν στό νότο νά διώξουν τούς βαρβάρους από τά εδάφη καί νά δημιουργήσουν πάλι τό Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος. Τό 1770 όμως, τούς πρόδωσαν οι αδελφοί Ορλώφ, αφού τούς παρέσυραν σέ επανάσταση καί μετά τούς εγκατέλειψαν στή μοίρα τους. Στίς αρχές τού 19ου αιώνα, οι Ρωμιοί ματαίως, περίμεναν τόν επαναστάτη καί πολέμιο τών μοναρχικών καθεστώτων, Ναπολέοντα νά αποβιβάσει τόν πανίσχυρο γαλλικό στρατό καί νά πολεμήσει τόν σουλτάνο. Ολες οι ελπίδες γιά βοήθεια από τήν πολιτισμένη Ευρώπη αποδείχθηκαν μάταιες. Τό πέρασμα τών αιώνων καί οι αδιάκοπες αιματοχυσίες είχαν πείσει τό έθνος μας ότι η ελευθερία θά ερχόταν μόνο μέ τόν αγώνα τών ιδίων τών Ελλήνων καί χωρίς τήν βοήθεια τών ξένων. Αυτό τό πίστεψαν καί τρείς έμποροι, τέκτονες οι οποίοι ίδρυσαν τό 1814 στήν Οδησσό τήν "Εταιρεία τών Φιλικών", μέ μόνο σκοπό τήν αποτίναξη τού τουρκικού ζυγού από τόν τράχηλο τών Ελλήνων. Ηταν ο Εμμανουήλ Ξάνθος από τήν Πάτμο, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ από τά Ιωάννινα καί ο Νικόλαος Σκουφάς από τήν Άρτα.

«Η γενναία σύλληψις καί η γενναιοτέρα έναρξις τής εφαρμογής τής ελληνικής ενότητος απέκειτο τή μέση τάξει, τή εμπορική ιδίως. Νικόλαος Σκουφάς, Αθανάσιος Τσακάλωφ, Αθανάσιος Σέκερης, Εμμανουήλ Ξάνθος, Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, Παναγιώτης Σέκερης, Αντώνιος Κομιζόπουλος καί οι τοιούτοι έμποροι ήσαν καί γραμματείς εμπόρων...

Κύριον είχεν αύτη σκοπόν τήν επανάστασιν, τό όλον μέν περιλαμβάνουσαν τών διαφόρων υπό τό σύμβολον τής Ορθοδοξίας ενουμένων εθνικοτήτων τής πεπτωκυίας ελληνικής αυτοκρατορίας, σημείον δέ κυριώτατον έχουσαν τήν καθέδραν ταύτης, τήν Κωνσταντινούπολιν. Υπό τό αυτό ορθόδοξον καί περιληπτικώτατον πνεύμα καί ο Ρήγας Φεραίος συνέταξε τούς Θουρίους αυτού, καί ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης εκανόνισε τήν διαγωγήν αυτού...

Απολύτως δέ η Φιλική Εταιρία συνεκροτήθη ουχί πρός κατήχησιν, διότι κατηχήσεως ανάγκην διά τήν ελευθερίαν καί ανεξαρτησίαν αυτού, ούτε ο Έλλην, ούτε ο Βούλγαρος ή ο Σέρβος είχον, αλλά πρός τήν μόρφωσιν ενός τού γενικού πνεύματος κέντρου, εις ό απέκειτο η προπαρασκευή πρός τόν πόλεμον καί επειδή η τοιαύτη εργασία αδύνατος ην εν τω φανερώ, διά τούτον επήλθεν η υποχρεωτική προσφυγή εις μέτρα εν τω κρυπτώ...»

Δοκίμιον ιστορικόν περί τής Eλληνικής Eπαναστάσεως παρά Ιωάννου Φιλήμονος - 1859

Οι τρείς ιδρυτές φρόντισαν βεβαίως εξ' αρχής, νά δημιουργήσουν κρυπτογραφικό κώδικα γιά τήν αλληλογραφία τών μελών τής οργάνωσης, ενώ χρησιμοποιούσαν πολύπλοκες ιεροτελεστίες μυήσεως πού θύμιζαν τόν τεκτονισμό. Αλλά τά πρώτα χρόνια η μυστική οργάνωση δέν είχε επιτυχία ούτε είχε μυήσει πολλά μέλη. Ο Σκουφάς σέ ταξίδι του στήν Μόσχα απευθύνθηκε σέ εύπορους Έλληνες καί συνάντησε τήν ειρωνεία καί τόν σαρκασμό. Τότε συνειδητοποίησε ότι τά βασικά εμπόδια ήταν οικονομικής καί οργανωτικής φύσεως. Σέ τρία χρόνια, τά μέλη τής Εταιρείας ήταν μόλις 42 ενώ τό σύνολο τών συνεισφορών ανερχόταν σέ 302 φλορίνια.

Τό 1817 οι τρείς φίλοι όντας απογοητευμένοι, είχαν αποφασίσει ακόμα καί νά διαλύσουν τήν Εταιρεία. Ο Σκουφάς όμως επέμεινε νά συνεχίσουν τό έργο πού ανέλαβαν καί έπεισε τόν Τσακάλωφ νά μεταφέρουν τήν έδρα τής οργάνωσης στήν Κωνσταντινούπολι. Ετυχε τότε νά συναντήσει ο Σκουφάς τρείς Μανιάτες οπλαρχηγούς τόν Ηλία Χρυσοσπάθη, τόν Παναγιώτη Δημητρόπουλο καί τόν Παναγιώτη Παπαγεωργίου ή Αναγνωσταρά καί έναν Μακεδόνα τόν Ιωάννη Φαρμάκη, οι οποίοι προθύμως μυήθησαν στήν Εταιρεία. Οι τύχες τής Εταιρείας άλλαξαν ριζικά καί μέ τήν μύηση τών αδελφών Σέκερη καί ιδιαιτέρως τού Παναγιώτη ο οποίος προσέφερε στήν οργάνωση 10.000 γρόσια, σημαντικό γιά τήν εποχή ποσό. Δυστυχώς ο Σκουφάς πέθανε τό 1819. Τίς δραστηριότητες τίς συνέχισαν οι τρείς Μανιάτες οπλαρχηγοί οι οποίοι πίστευαν ότι ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο μυστικός αρχηγός τής Εταιρείας καί ότι καί ο ίδιος ο Τσάρος στήριζε τούς σκοπούς τής οργάνωσης.

Η αλήθεια είναι ότι ούτε ο Καποδίστριας ούτε ο Ανθιμος Γαζής ήταν σύμφωνοι μέ τούς σκοπούς τής οργάνωσης, - οι σφαγές τού 1770 δέν είχαν λησμονηθεί - καί πρότειναν αναμονή. Αλλοι όμως Ελληνες πιό ενθουσιώδεις, ενήργησαν ως απόστολοι τής Εταιρείας καί ταξίδεψαν σέ όποιο μέρος τού κόσμου ανάσαινε η Ρωμιοσύνη. Ο Ολύμπιος ταξίδεψε στήν Σερβία, ο Βατικιώτης στήν Βουλγαρία, ο Πεντεδέκας στήν Μολδοβλαχία, ο Λουριώτης στήν Ιταλία, ο Αναγνωσταράς στά νησιά, ο Χρυσοσπάθης στή Μάνη, ο Φαρμάκης στή Μακεδονία καί τή Θράκη. Ο Ασημάκης Κροκίδας, επίτροπος τού Αλή εις τήν Πύλην, μυήθηκε από τόν Αναγνωστόπουλο καί θά αναλάμβανε μέ τή σειρά του νά μυήσει πρόσωπα πού περιστοίχιζαν τόν Αλή πασά τών Ιωαννίνων, όπως τόν Αλέξιο Νούτσο, τόν Τουρτούρη, τόν αρματολό Οδυσσέα Ανδρούτσο, τήν φίλη τού Αλή, Βασιλική Κίτσου Κονταξή καί άλλους.

«Τό δέ 1817 ο Αθανάσιος Τσακάλωφ κατέρχεται προηγηθείς εις Κωνσταντινούπολιν, παρακολουθούσιν ό,τε ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος καί ο Σκουφάς, καί αυτόθι συμπεριλαμβάνουν τόν Παναγιώτην Σέκερην, τόν Εμμανουήλ Ξάνθον, τόν Αρχιμανδρίτην Γρηγόριον Δικαίον καί άλλους, καί επομένως πέμπουσιν εις τήν Βλαχομολδαυίαν, εις τάς νήσους τού Αιγαίου Πελάγους, εις τήν Πελοπόννησον, εις τήν Επτάνησον καί εις τήν Στερεάν Ελλάδα αποστόλους νά κοινοποιήσωσιν εις τούς Ελληνας τό μυστήριον, αφ' ού δ' επολλαπλασιάσθησαν εις όλα τά μέρη οι φιλικοί, καί συγκαταλέγοντο ήδη μεταξύ αυτών καί πατριάρχαι καί αρχιερείς καί προεστώτες πολιτικοί τών επαρχιών καί πολεμικοί αρχηγοί, καί όσοι δυνάμενοι νά προπαρασκευάσωσι καί νά διευθύνωσι τά τής επαναστάσεως, τέλη τού 1818 στέλλουσι τόν Ξάνθον εις Πετρούπολιν πρός τόν Καποδίστριαν νά τόν προσκαλέση ως αρχηγόν τής επαναστάσεως...»

Απομνημονεύματα Νικολάου Σπηλιάδη - 1851

Οι απόστολοι πλέον μυούν κατά δεκάδες τούς Ελληνες όλων τών ηλικιών καί τών επαγγελμάτων: Γεώργιος Αινιάν, Κυριάκος Κουμπάρης, Παντιάς Ράλλης, ο Ψαριανός πλοίαρχος Μαμούνης, ο Υδραίος Αντώνιος Κριεζής, οι Σπετσιώτες Γεώργιος Πάνου καί Αναστάσιος Ανδρούτσος, ο Σπύρος Μαύρος από τήν Πάρο, Ιάκωβος Τομπάζης, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, κατά τήν παραμονή του στή Ζάκυνθο μαζί μέ τούς Πετμεζαίους, τόν Πλαπούτα, τό Νικηταρά τόν Χαράλαμπο Βιλαέτη. Επίσης ακολούθησαν οι Διονύσιος Ρώμας καί ο Διονύσιος Σολωμός από τή Ζάκυνθο, ο Βιάρος Καποδίστριας, ο Ιωάννης Ζαμπέλιος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός πού μυήθηκε από τόν Αντώνιο Πελοπίδα, ο Ιωάννης Παπαρρηγόπουλος. Στόν Μοριά σύμφωνα μέ τόν Φιλήμωνα μυήθηκαν οι πρόκριτοι Δημήτριος Ζαήμης, Χαράλαμπος Περρούκας, Ασημάκης Φωτήλας, Κανέλλος Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης), Γεώργιος Σισίνης, Αγγελής Μελετόπουλος, Ιωάννης Καμαρηνός, Παναγιώτης Γιατράκος.

Η μεταφορά τής έδρας τής Εταιρείας στήν πρωτεύουσα τής Ρωμιοσύνης, τήν Κωνσταντινούπολη, απ' όπου περνούσε πλήθος Ελλήνων, είχε σάν αποτέλεσμα τό μυστικό τής Εταιρείας νά διαδοθεί σέ χιλιάδες καρδιές πού ποθούσαν γιά ελευθερία καί εθνική ανεξαρτησία. Ολα τά έξοδα τής οργάνωσης τά κάλυπτε ο Παναγιώτης Σέκερης. Οταν ο Πετρόμπεης, πού πίστευε ότι ο αρχηγός ήταν ο Καποδίστριας μέ τήν ηθική καί υλική στήριξη τού ίδιου τού τσάρου ζητούσε υπέρογκα ποσά γιά μισθούς καί πολεμοφόδια, ο Σέκερης αναγκαζόταν νά καλύπτει μέ κάποια ποσά τίς ανάγκες τού Μανιάτη οπλαρχηγού.

Ο Τσακάλωφ αναγκάστηκε εν τω μεταξύ νά δολοφονήσει τόν Γαλάτη, ο οποίος δρούσε αλλοπρόσαλλα καί εκβίαζε ότι θά αποκαλύψει τήν Εταιρία στούς Τούρκους. Ένα άλλο μέλος τής Εταιρείας πού δρούσε αλλοπρόσαλλα καί μέ υπέρμετρο ζήλο ήταν ο Γρηγόριος Δικαίος - ο μπουρλοτιέρης τών ψυχών - ο οποίος είχε αποφασίσει νά ξεκινήσει τήν επανάσταση σέ συνεννόηση μέ τόν Ολύμπιο καί τόν Φαρμάκη, χωρίς νά γνωρίζουν τίποτα τά ηγετικά στελέχη τής Εταιρείας. Μάλιστα απείλησε καί τόν Αναγνωστόπουλο προκειμένου νά μάθη ποιά ήταν η Αόρατος Αρχή, καθότι καί αυτός πίστευε ότι πίσω από τήν οργάνωση βρίσκονταν ο Καποδίστριας καί οι Ρώσσοι.

Τό μυστικό τής "Φιλικής Εταιρείας" ύστερα από επτά χρόνια τό γνώριζαν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, ακόμα καί ο Αλή πασάς πού σκεφτόταν τρόπους νά τό εκμεταλλευτεί γιά νά δημιουργήσει ανεξάρτητο από τήν Υψηλή Πύλη κράτος. Η κουβέντα πού είχε αρχίσει στήν Οδησσό τό 1814, μεταξύ τριών φίλων κατέληξε νά γίνει φλόγα στίς καρδιές όλων τών Ελλήνων καί τελείωσε ως πυρκαγιά πού κατέκαψε τήν οθωμανική τυραννία. Καί όπως γράφει ο Διονύσιος Κόκκινος η Εταιρεία ξεχώρισε γιά δύο σημεία: Πρώτον ότι στήριξε τήν επανάσταση μόνο σέ ελληνικές δυνάμεις καί δεύτερον ότι απευθύνθηκε σέ όλες τίς τάξεις τών Ελλήνων, διότι η ιδέα καί τό κίνημά της είχαν εθνικό χαρακτήρα.

Αφού ο Ιωάννης Καποδίστριας απέρριψε τήν αρχηγία αλλά καί τήν φιλοσοφία τής Εταιρείας, λέγοντας στόν Ξάνθο ότι η επανάσταση δέν ήταν τό κατάλληλο μέσο γιά τήν απελευθέρωση τών Ελλήνων, ο Ξάνθος μέσα στήν μεγάλη του λύπη καί απογοήτευση στράφηκε αμέσως στόν Αλέξανδρο Υψηλάντη. 

«ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ενώπιον τού αληθινού Θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις τήν Εταιρείαν κατά πάντα. Νά μη φανερώσω τό παραμικρόν από τά σημεία καί λόγους της, μήτε νά σταθώ κατ'ουδένα λόγον η αφορμή του νά καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι θέλω τρέφει εις τήν καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον τών τυράννων τής πατρίδος μου, οπαδών καί τών ομοφρόνων μέ τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην καί αυτόν τόν παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις τό συγχωρήση.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νά μην ωφελώμαι κατ'ουδένα τρόπον από τά χρήματα τής Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα καί ενέχυρον ανήκον εις όλον τό έθνος μου. Νά προφυλάττωμαι παρομοίως καί εις τά λαμβανόμενα καί στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νά προσέχω πάντοτε εις τήν διαγωγήν μου, νά είμαι ενάρετος. Νά ευλαβώμαι τήν θρησκείαν μου, χωρίς νά καταφρονώ τάς ξένας. Νά δίδω πάντοτε τό καλόν παράδειγμα. Νά συμβουλεύω καί νά συντρέχω τόν ασθενή, τόν δυστυχή καί τόν αδύνατον. Νά σέβωμαι τήν διοίκησιν, τά έθιμα, τά κριτήρια καί τους διοικητάς τού τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.

ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τά πικρά δάκρυα, τά οποία τόσους αιώνας έχυσαν καί χύνουν τά ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τά ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην τήν στιγμήν, καί εις τήν μέλλουσαν ελευθερίαν τών ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις τό εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία καί ο σκοπός τών διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός τών πράξεών μου καί η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.»

Όρκος τών Φιλικών

---

«Ορκιζόμεθα ως τίμιοι άνθρωποι, ως άνθρωποι οι οποίοι δέν κινούμεθα από κανέν άλλο αίσθημα, ειμή από τό πρός τήν Ελευθερίαν τής ταλαιπώρου Πατρίδος μας, ίνα συντρέξωμεν μέ τόν νούν, μέ τήν καρδίαν καί μέ τό σώμα μας εις τήν ελευθερίαν της, μή πτοούμενοι μήτε πύρ, μήτε σίδηρον, μήτ' οποιανδήποτε βάσανον ως από μέρους ουτινοσδήποτε, όστις ήθελε τολμήσει νά μάς αποκόψη από τήν ιερότητα του σκοπού μας. Οι κόποι καί αγώνες θέλουν λογίζεσθαι ως μηδέν ως πρός τήν απόφασίν μας.

Ορκιζόμεθα δέ πρό πάντων, ότι μεταξύ ημών καί τών τυράννων τής πατρίδος μας, τό πύρ καί ο σίδηρος είναι τά μόνα μέσα τής διαλλαγής καί τίποτ' άλλο. Αν δέ τουναντίον ηθέλομεν αναιρέσει τήν ιερότητα τών χρεών μας, κινούμενοι από αισχροκέρδειαν τινά ή δειλίαν ή άλλην οποιανδήποτε αιτίαν, τό όνομά μας νά παραδίδηται εις τό αιώνιον ανάθεμα καί εις τήν κατάραν τών ομογενών μας, τό αίμα μας νά χυθή ως χύνεται αυτήν ταύτην τήν στιγμήν ο οίνος τούτος, τό δέ σώμα μας, μή αξιούμενον ταφής νά γίνη βορά τών θηρίων καί τών ορνέων αμήν.»

Νικόλαος Σκουφάς - Eκδόσεις: Αγαπητός Αγαπητού 1877

---

«While the prudent but sincere friends of Greece were labouring to establish her future independence by the slow but certain means of enlightening the people; other impatient and fierce, but perhaps not less generous spirits, were burning to hurry her into an immediate struggle with her tyrant; counting more upon their own ardour, and the justice of the cause, that upon the means provided. Such were the men first known as members of the secret society called the Hetaria...

The founders and first directors of the Εταιρεία, knew human nature well; and wrapped their institution in that solemn mystery, so imposing upon all men, but calculated to make a deep impression upon the young and enthousiastic spirits, whom it was their object to select as their members. They constitued themselves into an imagery power, under the name of Αρχή; their persons were unknown; but they made all the inferior grades look up to the Αρχή with reverence and submission...»

Historical sketch of the Greek revolution - Samuel Gridley Howe 1828

---

«Από εκείνους όπου ήλθαν κατά τάς αρχάς του έτους 1821 εις τήν Πελοπόννησον είναι καί ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Φλέσας. Αυτός κατηχών επί πολλά έτη εις άλλα μέρη εφάνη εις τήν Πελοπόννησον καί περνών από Ύδραν καί Σπέτσας επήγεν εις Αργος, εκείθεν εις Κόρινθον καί Βοστίτσαν, όπου έμεινεν εις τό σπίτι του Αναγνώστη Αλεξανδροπούλου.

Εκεί εσυνάχθησαν κατά πρώτον ο Ανδρέας Λόντος, ο Σπυρίδων Χαραλάμπης, ο Αγγελής Μελετόπουλος, ο Σωτήρης Ιωάννου καί άλλοι εντόπιοι. Εις αυτούς εφανέρωσε τόν ερχομόν του, τόν τίτλον του ως απεσταλμένου παρά τής Γενικής Αρχής κτλ. καί ότι η 25η Μαρτίου είναι η πρώτη ημέρα τής επαναστάσεως.»

Φώτιος Χρυσανθόπουλος - Φωτάκος Υπασπιστής Κολοκοτρώνη

---

«Διά τοσούτων καί τηλικούτων προσπαθειών η Φιλική Εταιρία περιήλθεν εν καταστάσει, υπισχνουμένη προόδους ανωτέρας. Οταν σκεφθή τίς, ότι απητείτο θεία τις εγκαρτέρησις πρός τήν εφαρμογήν τής εθνικής ιδέας, ης τήν γλυκύτητα ησθάνοντο μέν άπαντες γευομένοι του μυστηρίου, εγνώριζoν όμως καί τάς μεγάλας συνεπείς πικρίας όταν ίδη τις, ότι η μάχαιρα τής τουρκικής θηριωδίας καί αυθαιρεσίας απαιωρείτο κατά πάσαν στιγμήν επί τής κεφαλής εκάστου, καί αρχηγοί δέ καί μέλη πρό των οφθαλμών αυτών είχον εν μέν τή Κωνσταντινουπόλει τήν φοβεράν ειρκτήν (ζιντάνιον) καί τήν φοβερωτέραν φυλακήν (τόν φούρνον τού Μποσταντσήμπαση), καθ' όλας δέ τάς επαρχίας τάς ποδοκάκκας (τομπρούκια) καί τά τοιαύτα, βεβαίως θαυμάζει περί τού θείου ζήλου, οίος ενέπνεε τούς πάντας...»

Ιωάννης Φιλήμων

http://users.sch.gr/fstav/epanastasis/epanastasis1.html

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΚΑΒΗ ΜΟΝΤΗ ΚΟΛΙΛΑ

Με μία απόφαση που μας γυρίζει σε σκοτεινές εποχές, το δικαστήριο Αργυροκάστρου καταδίκασε στις 11 Φεβρουαρίου 2021 ερήμην σε 8 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση τον Αντιπρόεδρο της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου Μόντη Κολίλα.

Οι κατηγορίες ήταν: «Πρόκληση μίσους και ταραχών, διάδοση αντισυνταγματικών κειμένων και οργάνωση και συμμετοχή σε παράνομες συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια».

Όλα αυτά, σύμφωνα με τις κατηγορίες από την αλβανική Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, υποτίθεται ότι συνέβησαν κατά την διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις 12 Μαΐου 2018 στους Βουλιαράτες Αργυροκάστρου  για  την επέτειο της υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914), με το οποίο οι Μεγάλες Δυνάμεις και η ίδια η Αλβανία αναγνώρισαν την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου.

Οι κατήγοροι αλλά και το δικαστήριο που πήρε την απόφαση δεν έδωσαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο κ. Κολίλας προσέβαλε τα εθνικά σύμβολα της Αλβανίας, όπως ισχυρίζονται, εκτός και αν θεωρούν ότι είναι προσβλητικό και αντισυνταγματικό το να υπενθυμίζουμε κάθε χρόνο τον Μάιο ότι το ίδιο το αλβανικό κράτος υπέγραψε μία συμφωνία με την οποία δεσμευόταν να σέβεται τα δικαιώματα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Να θυμίσουμε επίσης ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία των τοπικών αρχών του Δήμου Δρόπολης και της Κοινότητας Βουλιαρατών, ενώ νομικά καλυπτόταν από το Άρθρο 7 της Σύμβασης Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων σύμφωνα με το οποίο:

«Τα Μέρη θα επιληφθούν να εξασφαλίσουν σε κάθε πρόσωπο που ανήκει σε εθνική μειονότητα το σεβασμό του δικαιώματος στην ελευθερία της ειρηνικής συνάθροισης και στην ελευθερία του συνεταιρισμού, στην ελευθερία της έκφρασης και στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας».

Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι η πολιτική και τα ευχολόγια όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από το 1990 έως σήμερα, περί «ευρωπαϊκής προοπτικής της Αλβανίας», έχουν αποτύχει παταγωδώς.

Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Συμβούλιο της Ευρώπης, τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη και κάθε αρμόδιο φορέα να σταθούν έμπρακτα στο πλευρό του αγωνιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου Μόντη Κολίλα καθώς και ολόκληρου του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού που δοκιμάζεται ξανά τα τελευταία χρόνια από την τακτική λευκής εθνοκάθαρσης που ασκεί εναντίον του ο αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Να τονιστεί ότι ο Μόντης Κολίλας κατάγεται από την Χιμάρα της Βορείου Ηπείρου, είναι πολίτης τόσο της Ελλάδας όσο και της Αλβανίας, ενώ η σύζυγος του είναι αδερφή του Χιμαριώτη Αριστοτέλη Γκούμα ο οποίος δολοφονήθηκε το 2010 από αλβανούς εξτρεμιστές επειδή μιλούσε ελληνικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

 

Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου

18.02.2021

 

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ 

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ : ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Απίστευτο αλλά εν μέσω πανδημίας η κυβέρνηση προσπάθησε να  περάσει  «στη ζούλα» ότι στην Ελληνική επικράτεια υπάρχουν «εθνικές μειοτότητες»!

Καμία σύμβαση δεν υπάρχει που να αναγνωρίζει στην Ελλάδα την ύπαρξη ξένης εθνικής μειονότητας!

Αν όμως ψηφιζόταν το σχετικό άρθρο τότε άνοιγαν διάπλατα οι πόρτες για την αναγνώριση της τουρκικής μειονότητας, την αλβανικής μειονότητας, φυσικά της Μακεδονικής μειονότητας κι έχει ο Θεός σε πόσες ακόμα. Στο τέλος η μοναδική μειονότητα θα ήταν η ελληνική μειονότητα!

Το κόλπο που απεργάστηκαν ήταν πραγματικά πολύ έξυπνο: Μετέτρεπαν την Ελλάδα σε πολυεθνικό κράτος, παρά την αντισυνταγματικότητα του σχετικού άρθρου, αφού όποιος ήθελε αυτοχαρακτηριζόταν ως «εθνική μειονότητα», ένας χαρακτηρισμός που δίνει τεράστια δικαιώματα στα κράτη από τα οποία προέρχονται, να παρεμβαίνουν στην Ελλάδα!

Από την πλευρά των κομμάτων της αντιπολίτευσης μόνο η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου αντέδρασε.

Το νομοσχέδιο είχε τίτλο «Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2010/13 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2010 για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων, όπως έχει τροποποιηθεί με την Οδηγία (ΕΕ) 2018/1808 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Νοεμβρίου 2018 και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης».

Και στο άρθρο 8 είχαμε την «έκπληξη»: Την αναφορά σε «εθνικές μειονότητες» στην Ελλάδα, ενώ το ελληνικό Σύνταγμα αναγνωρίζει μόνο θρησκευτική μειονότητα στη Θράκη.

 

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/elliniki-lysi/963753_epikindynoi-pigan-na-perasoyn-stin-voyli-en-meso-pandimias

ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ; ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟΥΛΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Του Νικου Σταυρουλάκη

Οι δομές φιλοξενίας μεταναστών στον Έβρο, δημιουργούν πέμπτη φάλαγγα πίσω από τη γραμμή προκαλύψεως του Στρατού.

Ποιος έξυπνος, με υψηλό IQ, είχε τη φαεινή ιδέα να δημιουργηθούν (παλαιότερα) και τώρα να επεκταθούν οι δύο υπάρχουσες δομές μεταναστών στην Ορεστιάδα της Θράκης, πίσω ακριβώς από τις πρώτες γραμμές προκαλύψεως του Στρατού Ξηράς στα ελληνοτουρκικά σύνορα;

Είναι το δικό μας κεντρικό ερώτημα, το οποίο ταυτόχρονα απασχολεί το σύνολο του πληθυσμού σε ολόκληρο τον νομό Έβρου, ο οποίος ήδη «βράζει» για τις αποφάσεις και τους κεντρικούς χειρισμούς της κυβέρνησης στην Αθήνα.

Εδώ και αρκετό καιρό οι πολίτες του Έβρου γνώριζαν ότι κάτι ετοιμαζόταν στις δύο υπάρχουσες δομές της περιοχής. Εκεί λειτουργούν το ΚΥΤ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) 250 θέσεων (θεωρητικά) και το ΠΡΟΚΕΚΑ (Προαναχωρησιακό Κέντρο Καταγραφής) επίσης 250 θέσεων, τα οποία, όμως, κατά διαστήματα, υποχρεώνονται να φιλοξενήσουν πολύ περισσότερους «εισβολείς» από την Τουρκία.

Η κατάσταση που επικρατεί εκεί -και στα δύο γειτνιάζοντα συγκροτήματα- είναι οργανωμένη κατά τον γνωστό ελληνικό, παγίως πρόχειρο τρόπο, με υποδομές που «υποφέρουν», υπό το βάρος των ανθρώπων που καλούνται να εξυπηρετήσουν, ενώ οι ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα καθιστούν «σκλαβιά» την εργασία στελεχών των κρατικών υπηρεσιών, των περιφερόμενων ΜΚΟ και της ΕΛ.ΑΣ. στις τριτοκοσμικές εγκαταστάσεις.

Ούτε χαρτί ούτε στιλό

Αρμόδια στελέχη που επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους ανέφεραν παραδειγματικά στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ότι είναι σύνηθες να μην υπάρχουν τα στοιχειώδη μέσα γραφείου, όπως χαρτί εκτύπωσης ή στιλό, για να γράφουν τα στοιχεία των προσφύγων – μεταναστών που συλλαμβάνονται καθημερινά στην ελληνοτουρκική μεθόριο και οδηγούνται εκεί για τις πρώτες διατυπώσεις.

Όλοι, μα όλοι, οι πολίτες, αλλά και οι τοπικές Αρχές και οι βουλευτές του νομού από το σύνολο των κομμάτων είναι ανάστατοι με τους χειρισμούς του προβλήματος. Εκτός από το ποιος είχε την αρχική φαεινή ιδέα, το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος έδωσε εντολή να υπάρξει επέκταση των υπαρχουσών δομών, παραγνωρίζοντας το τοπικό αίσθημα και  μάλιστα, με προαναγγελία αριθμητικής επέκτασης των δυνατοτήτων φιλοξενίας παράνομων μεταναστών – προσφύγων, ξεσηκώνοντας στο πόδι τον πληθυσμό της ακριτικής πόλης και των γύρω περιοχών.

Με την επέκταση και την σχεδιαζόμενη αναβάθμιση της δομής θα είναι εφικτός ο τριπλασιασμός του αριθμού των φιλοξενουμένων στο ΚΥΤ, στο Δημοτικό Διαμέρισμα Φυλακίου του Δήμου Κυπρίνου, στον Έβρο και στο ΠΡΟΚΕΚΑ. Στις δύο υπάρχουσες δομές μέχρι στιγμής οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που συλλαμβάνονται από την Αστυνομία και τον Στρατό στα σύνορα του Έβρου ταυτοποιούνται και το αργότερο μέσα σε έναν μήνα προωθούνται σε δομές εκτός Θράκης.

Το διαχρονικά υδροκέφαλο κράτος των Αθηνών ουδέποτε φρόντισε να μάθουν οι Έλληνες τι πραγματικά συμβαίνει στη Θράκη, «προπύργιο» της Ελλάδας (και της Ευρώπης) απέναντι στην αλλοπρόσαλλη, επιθετική, επεκτατική, αναθεωρητική Τουρκία, όπως απέδειξαν τα γεγονότα του Φεβρουαρίου 2020, όταν η Άγκυρα «έσπασε τα μούτρα της» στις γραμμές προκαλύψεως του Ελληνικού Στρατού και των Δυνάμεων Ασφαλείας…

Η Ορεστιάδα υποφέρει

Η Ορεστιάδα, η βορειότερη και νεότερη πόλη της Ελλάδας, ιδρύθηκε αμιγώς από Έλληνες πρόσφυγες στον ομώνυμο κάμπο της Θράκης, το 1923. Έλληνες κατατρεγμένοι με καταγωγή από την Αδριανούπολη και τις γύρω περιοχές, οι οποίες δεν συμπεριελήφθησαν στον εθνικό κορμό από τους χαρτογιακάδες της Συνθήκης της Λωζάννης, κατέφτασαν στο πάτριο έδαφος για μια καινούργια ζωή. Προέρχονταν κυρίως από το προάστιο Καραγάτς, το οποίο παραχωρήθηκε στην Τουρκία με τη Συνθήκη, καθώς η Τουρκία απαίτησε στον διαμοιρασμό των εδαφών να διαθέτει μια μεγάλη πόλη πριν από την ελληνοτουρκική μεθόριο. Η Αθήνα υποχώρησε (όπως πάντα) και υποχρεώθηκε να φιλοξενήσει τους εξορισμένους κατοίκους της Αδριανούπολης σε μια νέα πόλη λίγα μόνο χιλιόμετρα από τις πατρογονικές εστίες τους.

Είναι σήμερα η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του νομού -μετά την πρωτεύουσα, Αλεξανδρούπολη- με πληθυσμό περί τους 19.000 κατοίκους. Απέχει μόλις 2 χλμ. σε ευθεία γραμμή από τη συνορογραμμή του ποταμού Έβρου, φυσικό όριο Ελλάδας – Τουρκίας. Απέχει επίσης 64 χλμ. από το λεγόμενο «τριεθνές σημείο» (σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας – Βουλγαρίας) και επομένως παραμένει διαρκώς εκτεθειμένη στην παντός είδους επιθετικότητα των γειτόνων της…

Έχασε την ψυχραιμία του ο Μηταράκης

Η πρόσφατη επίσκεψη στον Έβρο που πραγματοποίησε ο υπουργός Μετανάστευσης Νότης Μηταράκης (8 Φεβρουαρίου) πυροδότησε την πρωτοφανή έκρηξη των κατοίκων, υποχρεώνοντας τον υπουργό να διαφύγει προστατευόμενος, προκειμένου να αποφύγει τη δημόσια οργή.

Ουδείς μπήκε στον κόπο να απαντήσει με απλά λόγια σε κατοίκους, πολιτευτές και τοπικούς φορείς, χωρίς να τους εκνευρίσει, ποια ακριβώς είναι τα βαθύτερα εθνικά κίνητρα ή και η ανάγκη ενδυνάμωσης των υπαρχουσών δομών μεταναστών – προσφύγων, εξηγώντας και παραθέτοντας τα εθνικά αναγκαία και απαραίτητα βήματα, που πρέπει να γίνουν και μάλιστα άμεσα. Αυτό θα κάνουμε σήμερα, παραθέτοντας επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα από την Πολιτεία, αλλά και από γνώστες του προβλήματος…

Αλλά οι Έλληνες, οι οποίοι έχουν συνηθίσει από την εξουσία να τους απευθύνεται με μισόλογα και κοροϊδίες, φυσικά αντέδρασαν στο εφιαλτικό σενάριο να καταστεί η Ορεστιάδα νέα Μόρια. Ο Νότης Μηταράκης έχασε την ψυχραιμία του. Μετέβη εκεί για να συναντηθεί με τοπικούς παράγοντες και να κατευνάσει τις αντιδράσεις τους σχετικά με τις εργασίες επέκτασης του ΚΥΤ Φυλακίου Έβρου (όχι του ΠΡΟΚΕΚΑ, αν και η αναβάθμιση των υποδομών του ΚΥΤ θα βοηθούσε και τις δύο δομές).

Αντ’ αυτού, στις συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν κατάφερε να συγκρουστεί με τοπικούς προέδρους των κοινοτήτων και σε συνομιλία επιπέδου «καφενείου» να προβεί σε μη πολιτικά ορθές δηλώσεις που εξέθεσαν τον ίδιο και την κυβέρνηση. Κατάφερε, μάλιστα, ακόμα και αυτό που είπε να παρεξηγηθεί κιόλας. «Δεν θέλω να σας φέρω εδώ άλλους μετανάστες, αλλά, εάν ήθελα, θα μπορούσα να φέρνω ακόμα και 10.000! Δεν θέλω». Αυτή η φράση, ακόμα και υπό τύπον αστεϊσμού, δεν είναι δήλωση έμπειρου πολιτικού.

Ουδείς αμφισβητεί τον πατριωτισμό του υπουργού Ν. Μηταράκη, ούτε τις αγαθές εθνικά προθέσεις του. Ο ίδιος έχει στο παρελθόν ξεμπροστιάσει την ύπουλη πολιτική της Τουρκίας στο Μεταναστευτικό με σταράτα λόγια «on camera».

Η Ελλάδα αμύνεται σθεναρά τον τελευταίο χρόνο με όλα τα μέσα απέναντι στις επιθέσεις που επινοούν οι Ανατολίτες χαρτογιακάδες της Άγκυρας, προκειμένου να εκβιάσουν την Ελλάδα και την Ευρώπη και να επιτύχουν τις άνομες επιδιώξεις τους. Η Αθήνα έχει «διαβάσει» καλά το διεθνές περιβάλλον, όπως εξελίσσεται στις ευρωτουρκικές σχέσεις, και προσπαθεί να πάρει τα μέτρα της. Αν ήξερε να το εξηγήσει κιόλας, θα ήταν «ευχής έργον».

δρ. Θεοφάνης Μαλκίδης: Όχι άλλες δομές

Στην κατάσταση, όπως διαμορφώνεται με φόντο τις επαναπροωθήσεις, αντιδρούν με σφοδρότητα γεωπολιτικοί επιστήμονες με καταγωγή από τη Θράκη.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτωρ του Πάντειου Πανεπιστημίου, τονίζει στην «κυριακάτικη δημοκρατία»: «Αμφιβάλλω εάν πρόκειται καν για απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης. Οι γενικότεροι σχεδιασμοί περιλαμβάνουν σχέδια σε ολόκληρη την ελληνική περίμετρο, από τη Θράκη και το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο. Εκτός από την αυτονόητη ευαισθησία που οφείλουμε να δείχνουμε στην ακριτική περιοχή του Έβρου, θα πρέπει να τονίζουμε και τα εξής: Όλα αυτά τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης δεσμεύουν εθνικές δυνάμεις, προσωπικό, μέσα, χρήματα και εθνική προσπάθεια που θα μπορούσε να διοχετευτεί σε άλλους τομείς πραγματικής ανάπτυξης και όχι στη διαχείριση των εισβολέων του Ερντογάν».

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης παραθέτει εύλογες πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου, σύμφωνα με τις οποίες κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να προασπίζει την εθνική της ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία.

Υπενθυμίζει συγκεκριμένο παράδειγμα της Ισπανίας όταν η Μαδρίτη επαναπροώθησε λαθρομετανάστες από το Μαρόκο, που είχαν καταφύγει απέναντι, σε ισπανικό έδαφος. Οι Μαροκινοί κατέφυγαν στο Διεθνές Δικαστήριο, το οποίο δικαίωσε την Ισπανία για την ενέργειά της. «Οι Ισπανοί συνοριοφύλακες δεν βρίσκονται στην Ισπανία» τονίζει. «Βρίσκονται στο Μαρόκο, καθώς από εκεί μπορεί να ελεγχθεί η κατάσταση. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι ελληνικές Αρχές και η Frontex. Η Frontex δεν έχει καμία δουλειά στη Σάμο. Θα έπρεπε να βρίσκεται στηΣμύρνη και στα τουρκικά παράλια ελέγχοντας τους διακινητές, που έχουν μεταφέρει τη μισή Σομαλία στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα είναι λόγια του αέρα».

Περιμένουν «εισβολή» τον Μάρτιο

Στο επικείμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου, όπου θα τεθούν επί τάπητος οι ευρωτουρκικές σχέσεις, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες σύγκρουσης Βρυξελλών – Άγκυρας. Στην περίπτωση αυτή ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο η Τουρκία να προκαλέσει νέα εισβολή, όπως τον Φεβρουάριο του 2020, εκδικούμενη την Ευρώπη, εάν δεν λάβει τα χρήματα που επιδιώκει ή άλλες ευνοϊκές ρυθμίσεις εκ μέρους των Ευρωπαίων ηγετών (Τελωνειακή Ένωση, ενταξιακή πορεία, άνοιγμα των παγωμένων κεφαλαίων της προενταξιακής διαδικασίας κ.λπ.).

Στην περίπτωση αυτήν η Ελλάδα θα κληθεί και πάλι να αμυνθεί και τώρα, όπως και τον Φεβρουάριο, αλλά από ακόμα ισχυρότερη θέση, με την επέκταση του φράκτη και τη λειτουργία υποδομών, άμεσης αντίδρασης.

Αντί των εύλογων εξηγήσεων, πριν από την τοπική έκρηξη, η κυβέρνηση προχώρησε σε αιφνιδιασμούς και εκ των υστέρων υποχρεώθηκε φυσικά σε άτακτη υποχώρηση. Η αρχική σκέψη ήταν να δημιουργηθεί κλειστή δομή καταγραφής μεγαλύτερης χωρητικότητας, αλλά, αφού οι πολίτες αντιδρούν, το θέμα θα επανεξεταστεί.

Κυβερνητικό στέλεχος ανέφερε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» τη σοβαρή πιθανότητα να υπάρξει νέα κατευθυνόμενη συγκέντρωση μεταναστών – προσφύγων στην πλευρά της Τουρκίας τις ημέρες του Μαρτίου 2021. «Πρέπει η χώρα να μπορεί να διαχειριστεί μια αιφνίδια νυχτερινή επίθεση και την πιθανότητα, μέσα σε μία νύχτα, να συλληφθούν για παράδειγμα 500 λαθρομετανάστες. Ολοι αυτοί θα πρέπει κάπου να οδηγηθούν, προτού προλάβουν να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα. Θα πρέπει σε μία βραδιά κρίσης να μπορείς να τους μαντρώσεις ταχύτατα και φυσικά δεν είναι δυνατόν να κάνεις διακομιδές, ενώ η κρίση θα είναι σε εξέλιξη».

Η πολιτική εξουσία δεν κατάφερε να εξηγήσει με απλά επιχειρήματα ότι μια δομή συγκροτημένη και οργανωμένη με ευρωπαϊκά πρότυπα στην ελληνοτουρκική μεθόριο συμβάλλει στην εθνική προσπάθεια. Δεν είναι τοπικό πρόβλημα, είναι εθνικό. Τέτοια θέματα δεν λύνονται με λεκτικούς τσαμπουκάδες με τους τοπικούς φορείς, ούτε με τη λογική «αποφασίζουμε και διατάσσουμε».

Βουλευτής Ν.Δ.: Είμαστε όλοι αντίθετοι

Ο κόσμος έχει αντιδράσει καθολικά στη συγκεχυμένη ρητορική της κυβέρνησης. Αντί της συνεννόησης και του διαλόγου, οι πολίτες του νομού Έβρου ξύπνησαν μια μέρα και διάβασαν στην ιστοσελίδα της Δι@ύγειας τα οικονομοτεχνικά δεδομένα του έργου, όπως είχαν αναρτηθεί από το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Και φυσικά επαναστάτησαν. Και αντέδρασαν όλοι, ανεξαιρέτως κομματικής προέλευσης.

Τον προβληματισμό και τις επιφυλάξεις τους επέτειναν φαινόμενα όπως η μεταφορά μεταναστών – προσφύγων από άλλες δομές της χώρας. Η επέκταση της δομής σε μια έκταση 72 στρεμμάτων δημιούργησε τέτοιους φόβους. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μόλις προ μηνός μεταφέρθηκαν, προσωρινά, προσφυγομετανάστες με λεωφορεία από τις Σέρρες στον Έβρο για περίπου 20 μέρες. Αλλά επειδή στην Ελλάδα «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού», οι ανησυχίες εντάθηκαν.

Όπως αναφέρει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο Σταύρος Κελέτσης, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος στον νομό Έβρου, «είμαστε όλοι αντίθετοι στην αριθμητική μεγέθυνση της δομής ΚΥΤ Φυλακίου».

Προσθέτει ότι «ο Έβρος ως μια ευαίσθητη εθνικά περιοχή δεν σηκώνει μια μεγάλη πληθυσμιακά δομή αυτού του τύπου. Αντιδράσαμε όλοι μαζί στη δημοσίευση στη Δι@ύγεια ενός έργου μεγέθυνσης, όχι μόνο σε επίπεδο υποδομών, αλλά και σε επίπεδο πληθυσμιακό της δομής φιλοξενίας στο ΚΥΤ Φυλακίου. Όπως καταλαβαίνετε, αρχίσαμε να διαμαρτυρόμαστε, πολίτες, Τοπική Αυτοδιοίκηση, βουλευτές και άλλοι θεσμικοί φορείς. Αντιλαμβανόμενος της θέσης μου ως εκπρόσωπος των πολιτών του Έβρου στο Κοινοβούλιο και έχοντας φυσικά την ίδια άποψη μαζί τους, όφειλα να προσπαθήσω να αλλάξω αυτήν την απόφαση. Συνάντησα τους τοπικούς φορείς, επισκέφθηκα τους θεσμικούς τοπικούς επικεφαλής της Αυτοδιοίκησης και βέβαια και το ΚΥΤ, για να σχηματίσω προσωπική εικόνα. Ανέπτυξα και στον υπουργό την επιχειρηματολογία, ότι δηλαδή ναι μεν είμαστε σύμφωνοι στην ανάγκη βελτίωσης των υφισταμένων υποδομών, δεύτερον στην ανάγκη πρόσληψης προσωπικού, διότι πράγματι υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις και το προσωπικό καταπονείται, καθώς δεν επαρκεί για τις ανάγκες του ΚΥΤ, και, τρίτον, ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε την αριθμητική επέκταση. Είμαστε κάθετα αντίθετοι και ξεκάθαροι. Για το θέμα αυτό υπάρχει μια διαμορφωμένη κοινή αντίληψη εδώ και χρόνια».

«Επομένως τα θέματα έχουν εκτεθεί και αναμένουμε τις προτάσεις του υπουργού» καταλήγει ο Στ. Κελέτσης.

https://www.newsbreak.gr/ellada/178824/poy-to-paei-i-kyvernisi-xesikomos-gia-to-ypoylo-schedio/

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ : ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΥΡΩΣΕΙΣ, ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Πριν αρχίσουν οι ελληνοτουρκικές διερευνητικές επαφές το ζήτημα της επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία ήταν στην ατζέντα όλων των Συνόδων Κορυφής. Το Βερολίνο από κοινού με το δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ φρόντιζε, όμως, κάθε φορά να πετάει την μπάλα στην εξέδρα, μεταθέτοντας τη λήψη απόφασης στην επόμενη σύνοδο. Έτσι φθάσαμε σ’ αυτή τη Δεκεμβρίου, η οποία υποτίθεται πως "θα έβαζε την Τουρκία στη θέση της".

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Οι φίλοι της Άγκυρας στην ΕΕ κλώτσησαν για μία ακόμα φορά το τενεκεδάκι, παραπέμποντας στη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου. Εντωμεταξύ η γερμανική διπλωματία επέτυχε την επανέναρξη των διερευνητικών οπότε κυρώσεις γιοκ. Μακάρι, όμως, να ήταν μόνο αυτό. Όπως κατ’ αποκλειστικότητα αποκαλύπτουμε σήμερα, το φιλοτουρκικό απόθεμα δεν έχει τέλος στους κόλπους της Κομισιόν.

Αυτές τις ημέρες, το "μαγαζί" της Ούρσουλας, προφανώς εκτελώντας οδηγίες, μαγειρεύει την χρηματοδότηση της Τουρκίας με τεράστια ποσά (αρκετά δισ. ευρώ) στο πλαίσιο της οικονομικής βοήθειας στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Η Τουρκία, βεβαίως, τυπικά παραμένει υποψήφια προς ένταξη χώρα, αλλά δεν είναι μυστικό ότι η ενταξιακή διαδικασία είναι πλήρως σχεδόν παγωμένη εδώ και χρόνια. Για την ακρίβεια, ούτε η ΕΕ θέλει την Τουρκία μέλος της, αλλά ούτε πλέον και η Τουρκία επιδιώκει την ένταξή της.

Η Αθήνα είναι πλήρως ενημερωμένη από τις αρχές του Φεβρουαρίου για την Επενδυτική Πλατφόρμα που αφορά στη γειτονική μας χώρα, αλλά είναι ακόμα ασαφές εάν θα επιτρέψει ή θα εμποδίσει με άσκηση βέτο αυτό που ετοιμάζει η Κομισιόν, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της την προφανή πολιτική πραγματικότητα. Ας δούμε, όμως, τα πράγματα πιο συγκεκριμένα.

Επενδυτική Πλατφόρμα

Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, η Κομισιόν έχει ήδη αρχίσει σχετικές συνομιλίες με την κυβέρνηση Ερντογάν για την εν λόγω Επενδυτική Πλατφόρμα. Στην πλατφόρμα θα συμπεριλαμβάνονται δάνεια, επιχορηγήσεις και εγγυοδοτήσεις για συγχρηματοδότηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων την περίοδο 2021-27.

Οι ευρωτουρκικές συνομιλίες έχουν προχωρήσει, ώστε να καθορισθεί το πλαίσιο συνεργασίας της Άγκυρας με ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, τόσο κοινοτικούς, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, όσο και εθνικούς, όπως η γερμανική KfW και η γαλλική AfD. Αυτό το πλαίσιο θα αφορά την επιλογή των επενδυτικών σχεδίων, τις προκαταρκτικές μελέτες και τη διαδικασία υλοποίησής τους.

Η γραμμή της Κομισιόν είναι να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις σε δημόσιες υποδομές, σε μονάδες παραγωγής ενέργειας και να δοθούν εγγυήσεις στο τουρκικό τραπεζικό σύστημα για να χρηματοδοτήσει μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η επενδυτική πλατφόρμα για την Τουρκία αναμένεται να κινηθεί στο πλαίσιο που είχε κινηθεί η αντίστοιχη για τα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά θα είναι πολλαπλάσια σε μέγεθος. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι τα προς χρηματοδότηση επενδυτικά σχέδια θα συναποφασίζονται από την Άγκυρα, την Κομισιόν και τον εμπλεκόμενο χρηματοδοτικό φορέα.

Λες και δεν έχει συμβεί τίποτα

Ρόλο στην Επενδυτική Πλατφόρμα που αφορά στην Τουρκία θα παίξει και το Team Europe ως συντονιστικός μηχανισμός χρηματοδοτικών δράσεων. Ας σημειωθεί ότι το Team Europe στήθηκε για να στηρίξει χώρες-μέλη από τις επιπτώσεις της πανδημίας, αλλά έχει πλέον αποκτήσει ευρύτερο ρόλο.

Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι η ΕΕ συνεχίζει να κινείται σε σχέση με την Τουρκία λες και δεν έχει συμβεί τίποτα.

• Πρώτον, λες και δεν υφίστανται οι έμπρακτες απειλές και παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Δεύτερον, λες και δεν έχουν παγώσει οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της γείτονος.
• Τρίτον, λες και δεν υπάρχει το γεωπολιτικό ρήγμα στις σχέσεις Τουρκίας-Δύσης.

Στην πραγματικότητα, πίσω από τη γραφειοκρατική γραμμή πλεύσης της Κομισιόν κρύβεται η γεωστρατηγική αδυναμία της ΕΕ να ξεκαθαρίσει τη θέση της απέναντι στην Άγκυρα. Κι αυτή η αδυναμία δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι παραδοσιακά η Ένωση παραμένει "πολιτικός νάνος", δηλαδή ανίκανη να κινηθεί με όρους παγκόσμιας δύναμης. Οφείλεται, επίσης, ότι η ΕΕ είναι διχασμένη πολιτικά σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης της Τουρκίας, με αποτέλεσμα τελικώς να απομένει η γραφειοκρατική προσέγγιση.

https://slpress.gr/politiki/apokleistiko-anti-gia-kyroseis-ependytiki-platforma-apo-tin-komision-gia-tin-toyrkia/

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ STRATFOR - ΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ''ΚΑΤΑΠΙΕΙ'' Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 2050

Του Ευθυμίου Τσιλιοπούλου

δημοσιογράφου, διαπιστευμένου στο υπουργείο Άμυνας,με πολιτικές επιστήμες και ιστορία με minor στην αρχαιολογία στο College of Wooster στις ΗΠΑ.

Το φτωχόπαιδο από ένα χωριό του Πόντου που έγινε νεοσουλτάνος αποδεικνύεται συνεπής με το νεοοθωμανικό όραμά του. Πρόσφατα, το κρατικό κανάλι TRT1 έδειξε ένα χάρτη, ο οποίος απεικονίζει τον γεωγραφικό χώρο, στον οποίο –σύμφωνα με τον Αμερικανό γεωπολιτικό αναλυτή Τζορτζ Φρίντμαν του αμερικανικού think tank Stratfor– θα ηγεμονεύει η Τουρκία έως το 2050. Το κανάλι και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναπαράγουν τον χάρτη με ευχολόγια η Τουρκία να καταλάβει τις περιοχές που δείχνει ο χάρτης.

Στον χάρτη απεικονίζεται το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αφρικής, ολόκληρη η Αραβική Χερσόνησος, ο Καύκασος, συμπεριλαμβανομένου του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, η νότια Ρωσία και βέβαια η Ελλάδα! Ο Φρίντμαν, περιέλαβε τον χάρτη στο βιβλίο του "Τα επόμενα 100 χρόνια: Μια πρόβλεψη για τον 21ο αιώνα", βασισμένος στο όραμα του πρώην πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νατβούτογλου, το όραμα του οποίου ενστερνίστηκε ο Ερντογάν, πριν τον αποπέμψει.

Μπορεί επί του παρόντος ο Ερντογάν να προβάλει εικόνα διαλλακτικότητας, προσπαθώντας να προσεγγίσει την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ για να ανατάξει τις λίαν διαταραγμένες σχέσεις του με αυτές τις χώρες, αλλά σε γεωστρατηγικό επίπεδο προσπαθεί να εντείνει την τουρκική παρουσία στην αραβική χερσόνησο και στην γύρω περιοχή.

Ο Ερντογάν δεν θέλει θα θέσει τέρμα στην αποσταθεροποιητική ατζέντα του στην Υεμένη και στο Κέρας της Αφρικής, παρά τις δηλώσεις του ότι επιθυμεί τη συμφιλίωση στην περιοχή του Κόλπου. Η πραγματική πρόθεσή του φαίνεται από την απόφασή του να παρατείνει τη διάρκεια της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην περιοχή. Η τουρκική προεδρία ζήτησε από το Κοινοβούλιο να εγκρίνει την παράταση της αποστολής του τουρκικού Ναυτικού στον Κόλπο του Άντεν, στην Αραβική Θάλασσα και στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας για ένα επιπλέον έτος, από τις 10 Φεβρουαρίου 2021.

Εντείνεται η τουρκική παρουσία

Η Άγκυρα ακολουθεί δύο αντιφατικές προσεγγίσεις στη σχέση της με τη Σαουδική Αραβία, γεγονός που δεν διαφεύγει του Ριάντ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 : ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ

Ο Ρήγας Βελεστινλής γεννήθηκε τό 1757 στό Βελεστίνο, κοντά στήν αρχαία πόλη τών Φερών. Κήρυκας τού ξεσηκωμού κατά τής τυραννίας, αφού καί ο Μακρυγιάννης τόν σχεδίασε νά σπέρνει τόν σπόρο τής ελευθερίας, πνεύμα φιλελεύθερο καί ανυπότακτο, με ανεξάντλητο ψυχικό σθένος. Τόν αφήνουν αδιάφορο τά πλούτη τού πατέρα του. Τό μίσος κατά τών Τούρκων, τό πάθος γιά τή ελευθερία τής πατρίδας καί η δίψα για μάθηση φωλιάζουν στήν παιδική του ψυχή. Ο ιερέας τού χωριού, πού ήταν ο πρώτος του δάσκαλος, θά τόν εμποτίσει μέ τό μίσος κατά τών τυράννων καί θά τού μεταδώσει τόν παθιασμένο έρωτα γιά τήν ελευθερία.

Φοίτησε στίς σχολές τής Ζαγοράς τού Πηλίου, καί στά Αμπελάκια πνευματικό κέντρο τής σκλαβωμένης Ελλάδας. Οι καλοί του δάσκαλοι τού δημιουργούσαν τό ενδιαφέρον γιά κάποιες επιστημονικές γνώσεις. Νεαρός δάσκαλος ήταν στόν Κισσό, χωριό τού Πηλίου, όταν άκουσε μία μέρα από ένα θρασύτατο αγά τήν προσταγή νά τόν περάσει στούς ώμους από ένα ορμητικό χείμαρρο. Δέν υπάκουσε καί όρμησε κατά του αγά καί τόν έπνιξε μέσα στά ορμητικά νερά τού χειμάρρου, γιά να βρεθεί αμέσως μετά, στό αντάρτικο σώμα τού θείου τού Σπύρου Ζήρα, πάνω στόν Όλυμπο. Στα λημέρια τών Κλεφτών έκανε τά πρώτα σχέδια τού ξεσηκωμού τού γένους. Είχε ήδη ζήσει τίς σφαγές καί καταστροφές τών Τούρκων στην Πελοπόννησο, στη Στερεά καί στη Θεσσαλία, μετά από τήν αποτυχία τής εξέγερσης τών Ελλήνων (Ορλωφικά), πού είχε γίνει μέ τήν υποκίνηση της Μεγάλης Αικατερίνης, η οποία τελικά, μέ τήν Συνθήκη τού Κιουτσούκ Καϊναρτζή (9 Ιουλίου 1774), παρέδωσε στούς Τούρκους τα κατεχόμενα από αυτήν νησιά τού Αιγαίου καί εγκατέλειψε τούς Ρωμιούς στή μοίρα τους.

Εφοδιασμένος μέ συστατικές επιστολές ταξίδεψε στήν Κωνσταντινούπολη. Έμαθε γαλλικά, γερμανικά καί αργότερα στό Βουκουρέστι καί στη Βιέννη ιταλικά καί ρωσικά. Στην Κωνσταντινούπολη γνώρισε τόν Αλέξανδρο Υψηλάντη (1726-1807) - παππού τού αρχηγού τής Φιλικής - καί τόν ακολούθησε στή Μολδοβλαχία. Σύμφωνα μέ τόν Περαιβό, ο Ρήγας δούλεψε στόν Νικόλαο Μαυρογένη (1735-1790), ηγεμόνα τής Μολδοβλαχίας ο οποίος τού παραχώρησε σημαντικά αξιώματα. Αργότερα, τόν Μαυρογένη τόν αποκεφάλισαν οι Τούρκοι γιά κάποιες στρατιωτικές αποτυχίες κατά τών Αυστριακών.

Ο Φεραίος, στό Βουκουρέστι επικοινώνησε μέ τους διανοούμενους τού Γαλλικού διαφωτισμού καί μέ τόν ίδιο τό Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Η Γαλλική Επανάσταση καί οι νίκες τού Ναπολέοντα τόν παροτρύνουν στήν επίσπευση τής εξέγερσης τού Έθνους, οργανώνοντας τούς απανταχού Ελληνες γύρω από τό άτομό του. Η αθρόα κατάταξη εθελοντών από όλες τίς βαλκανικές εθνότητες στό Ρωσικό Στρατό, κατά τό Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1787-1792), τόν έπεισε ότι όλοι οι δούλοι, οποιασδήποτε φυλής καί θρησκείας, πρέπει νά ξεσηκωθούν κατά τής τυραννίας. «Βούλγαροι καί Αρβανίτες, Αρμένιοι καί Ρωμιοί, Αράπηδες καί άσπροι μέ μια κοινή ορμή. Για τήν ελευθερία νά ζώσουμε σπαθί να σφάξουμε τους λύκους πού τό ζυγό βαστούν καί Χριστιανούς καί Τούρκους σκληρά τους τυραννούν.»

Συνεργάτες του στό όραμά του ήταν λόγιοι, έμποροι, ιερωμένοι, υπάλληλοι, σπουδαστές, οι οποίοι ζούσαν διασκορπισμένοι σέ πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, αλλά καί στήν σκλαβωμένη Ελλάδα.

«Mέ τόν Ρήγαν εξεδηλώθη όλη η καλλιεργηθείσα επί αιώνας επαναστατική διάθεσις τού ελληνικού έθνους, η εξελιχθείσα εις θέλησιν καί απόφασιν διά τόν αγώνα τής ελευθερίας. Αυτή η προσωπική του ιστορία φαντάζει ως σύμβολον τού ελληνικού δράματος. Ο Ρήγας έφυγεν από τήν πατρίδα του ενωρίς, διότι δέν ήθελε νά μένη δούλος, επέρασεν από τόν Όλυμπον, όπου εγνωρισεν αρματολούς, απήγγειλε εκεί τραγούδια του διά τήν πατρίδα, διέβη από τά μεγάλα ελληνικά κέντρα, εγνώρισε τόν ελληνικόν λαόν καί τά βάσανά του, εμορφώθη εις τήν Κωνσταντινούπολιν κοντά εις ένα Φαναριώτην...

Τό σχέδιόν του ήτο ευρύ. Συνεργασία όλων τών λαών τής Βαλκανικής - εις τό σύνταγμά του περιελαμβάνετο καί η Μικρά Ασία - καί δημιουργία ανεξαρτήτου κράτους υπό τήν ελληνικήν ηγεσίαν. Η φωνή του είχε απήχησιν. Ωμίλησε πρός τόν λαόν μέ τό Θούριον. Δέν υπάρχει ελληνικόν τραγούδι πού νά ήχησε όπως αυτός εις τήν εποχήν του. Εγινε τό μυστικό τραγούδι τών παιδιών τών πόλεων, ο ηχηρός στεναγμός τών λεοντόθυμων ενόπλων τών βουνών, έφθασεν εις τά νησιά...

Ευρίσκετο εις ανταπόκρισιν μυστικήν καί είχεν αλληλογραφίαν μέ τούς εμπόρους Κολόρον, Κωνσταντίνον Παπαδημήτρην, Νικήταν καί Ιωάννην Χατζηβασίλην εις τά Ιωάννινα, μέ τούς Ελληνας τού Βουκουρεστίου Μανωλάκην, Πολέσκον, Πολυζάκην, Λατιανόν, Τσαούσην, μέ τόν κληρικόν Κύριλλον εις τάς Πάτρας, μέ τόν Ιωάννην Καψούλην εις τήν Κωνσταντινούπολιν, τόν Άγον Μουχουρδάρη εις τήν Αλβανίαν...

Όπου επήγαινεν ο Ρήγας είχεν εις τήν ζώνην του τό σουρούβλι μέ τό οποίον έπαιζε τόν επαναστατικόν του ύμνον. Τόν ήκουαν όλοι μαγευμένοι. Ητο ο κήρυξ τής επαναστάσεως καί ο οργανωτής αυτής. Έγραφε τό σύνταγμά του. Εμποτισμένος από τάς δημοκρατικάς ιδέας τού καιρού του, μέ τά πρότυπα πού παρείχεν η κατακτήσασα τάς λαϊκάς ελευθερίας Γαλλία, παρεσκεύαζε καί τούς νέους νόμους τού νέου κράτους. Τό σύνταγμα εκείνον φέρει τόν τίτλον: "Νέα πολιτική διοίκησις τών κατοίκων τής Ρούμελης, τής Μικράς Ασίας, τών μεσογείων νήσων καί τής Βλαχομπογδανίας. Υπέρ τών νόμων τής πατρίδος. Ελευθερία. Ισοτιμία, Αδελφότης.»

Διονύσιος Κόκκινος - Ελληνική Επανάστασις

Τό 1790 μετέφερε τίς επαναστατικές του δραστηριότητες στή Βιέννη. Η θέση τής Βιέννης στόν ευρωπαϊκό χώρο καί τά μέσα τυπογραφίας πού βρήκε στήν Αυστρία, εξυπηρετούσαν τόν Ρήγα. Συνέχισε τήν επικοινωνία μέ τόν Βοναπάρτη, τόν οποίο έβλεπαν όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί, σάν μία αχτίδα σωτηρίας κατά τών απολυταρχικών τους καθεστώτων. Έγραψε αμέτρητες επιστολές προς ηγεμόνες, ιερωμένους, λόγιους, πολιτικούς διπλωμάτες, στρατιωτικούς ακόμη και σέ πασάδες όπως τόν πασά τού Βιδινίου Πασβάνογλου, αποστάτη κατά τού σουλτάνου, καί τόν Αλή Πασά της Ηπείρου. Στη Βιέννη εξέδωσε τό "Σχολείο τών Nτελικάτων Eραστών" καί τό "Φυσικής Απάνθισμα". Στήν ίδια εποχή μετέφρασε τό "Πνεύμα τών Nόμων" του Montesquieu. Από τό όλο συγγραφικό έργο τού Ρήγα διαπιστώνονται η πολυγνωσία, η πίστη στά ανθρώπινα ιδεώδη καί στό δημοκρατικό πολίτευμα.

Τό 1797 εξέδωσε τή "Χάρτα τής Ελλάδος", βιβλίο μέ τό οποίο ήθελε νά ξυπνήσει τά εθνικιστικά φρονήματα τών Ελλήνων καί νά καταδείξη τήν έκταση πού είχε κάποτε ο Ελληνισμός, νά θυμίσει όλα τά ιστορικά γεγονότα, πολέμους καί νίκες κατά τών βαρβάρων, νά αναγράψει όλα τά αρχαία ελληνικά ονόματα τών πόλεων, νά υπενθυμίσει κάστρα καί λείψανα τής προγονικής δόξας, ηρωϊκές πράξεις ενδόξων ανδρών, βυζαντινών αυτοκρατόρων κλπ. Ακολουθεί απόσπασμα από τήν Ιστορία τού Νέου Ελληνισμού τού Απόστολου Βακαλόπουλου:

«Οραματίζεται τότε νά ξεσηκώση τούς Έλληνες καί τούς άλλους βαλκανικούς λαούς εναντίον τών Τούρκων καί νά τούς ενώση σέ μία μεγάλη πολιτική ενότητα. Τίς πρώτες θετικές ενδείξεις τής μεταφοράς τού οράματος αυτού στήν πράξη τίς βρίσκουμε στήν περίφημη "Χάρτα τής Ελλάδος", έργο πραγματικά πολύμοχθο καί μεγαλόπνοο, προορισμένο νά συνειδητοποιήση στούς συμπατριώτες του τό μεγάλο ιστορικό τους παρελθόν καί τίς εθνικές καί πολιτικές τους επιδιώξεις στό μέλλον, καθώς καί στόν "Θούριο" καί σέ άλλα επαναστατικά τραγούδια, στόν "Πατριωτικό Ύμνο" κ.λ. Χαρακτηριστικά έγραφε στό πολίτευμά του: "..ο Βούλγαρος πρέπει νά κινήται, όταν πάσχη ο Έλλην, καί τούτος πάλιν δι' εκείνον καί αμφότεροι διά τόν Αλβανόν καί Βλάχον". Επιφύλασσε όμως ηγετική θέση στό ελληνικόν έθνος.

Οι ιδέες τού Ρήγα γιά παμβαλκανική συνεννόηση γεννήθηκαν βέβαια από τό καθημερινό αντίκρυσμα τού κοινού ζυγού τών χριστιανικών λαών, αλλά ωρίμασαν από τήν θερμή πνοή της διακηρύξεως τών δικαιωμάτων τού ανθρώπου. Επίσης οι αντιλήψεις του ότι οι πρόκριτοι καί ο ανώτερος κλήρος είναι όργανα τής τουρκικής τυραννίας (τέτοια ήταν καί η γνώμη ενός μεγάλου μέρους τών σκλάβων Ελλήνων) δέν προήλθαν μόνον από τήν ψυχικήν του αντίδραση εναντίον τών συχνών αυθαιρεσιών τους καί τών κηρυγμάτων ραγιαδοσύνης, αλλά καί από τήν επίδραση των εχθρικών πρός τόν κλήρο καί τούς ευγενείς, ιδεών τής γαλλικής επαναστάσεως.»

Ο Ρήγας Φεραίος εξέδωσε τό δικό του σύνταγμα, τό οποίο ονόμασε: "Πολιτική Διοίκησις τών κατοίκων τής Ρούμελης (χώρα τών Ρωμιών, Ρούμ-ιλί), τής Μικράς Ασίας, τών Μεσογείων νήσων καί τής Βλαχομπογδανίας". Τό πολίτευμα τής απελευθερωμένης πατρίδας από τόν τυραννικό ζυγό, όπως επανειλημμένα χαρακτήριζε τό οθωμανικό καθεστώς ο Ρήγας, θά είναι δημοκρατικό, μέ κύρια αρχή τήν ανεξιθρησκία. Χριστιανοί καί Μουσουλμάνοι θά απολαμβάνουν τά ίδια δικαιώματα. Όλες οι εξουσίες θά πηγάζουν από τό λαό. Τά σύνορα τής "Νέας Πολιτείας" θά συμπίπτουν μέ τά σύνορα τής Βυζαντινής αυτοκρατορίας καθώς θά περιλαμβάνουν τή χερσόνησο τού Αίμου (Βαλκανική), τά νησιά τού Αιγαίου καί τήν Μικρά Ασία. Όλους τους κατοίκους τους αποκαλεί "απογόνους τών Ελλήνων", όλοι πρέπει νά ξέρουν γράμματα καί ως γλώσσα εγγραφής τών νόμων καθοριζόταν η ελληνική γλώσσα. Ιδιαίτερα τονίζεται η ανάγκη τής διδασκαλίας τών αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων.

Ο Ρήγας Φερραίος σκοπεύοντας νά έρθη στήν υπόδουλη πατρίδα του συσκεύασε κιβώτια μέ βιβλία καί μαζί μέ ένα γράμμα τά έστειλε στόν φίλο του Αντώνιο Κορωνιό, στήν Τεργέστη, απ' όπου θά τά παραλάμβανε αργότερα ο ίδιος. Ο Κορωνιός όμως απουσίαζε καί τό γράμμα τό άνοιξε ο Δημήτριος Οικονόμου από τήν Κοζάνη. Ο τελευταίος, - προφανώς πολυπολιτισμικός καί ευχαριστημένος από τήν οθωμανική διοίκηση, - κατέδωσε τούς συμπατριώτες του στήν αυστριακή αστυνομία καί αυτή συνέλαβε τόν Ρήγα, κατά τήν άφιξή του στήν Τεργέστη τόν Δεκέμβριο τού 1797, μαζί μέ τόν Χριστόφορο Περραιβό πού τόν συνόδευε στό ταξίδι του. Οι αυστριακοί, πολέμιοι όλων όσων μάχονταν τά μοναρχικά καθεστώτα, ανακρίνουν τόν Ρήγα μαζί μέ τούς επτά συντρόφους του Ευστράτιο Αργέντη (έμπορο από τή Χίο), Δημήτριο Νικολίδη (γιατρό από τά Ιωάννινα), Αντώνιο Κορωνιό (έμπορο από τή Χίο), Ιωάννη Καρατζά (λόγιο από τή Λευκωσία τής Κύπρου), Θεοχάρη Τουρούντζια (έμπορο από τά Σιάτιστα), Ιωάννη καί Παναγιώτη Εμμανουήλ αδέλφια από τήν Καστοριά.

Η απάντησις τού Ρήγα γιά τούς συνεργάτες του ήταν: "Συνεργάτες μου είναι τό Έθνος όλον, όλοι οι Έλληνες πού ποθούν τή λευτεριά..." Ματαίως προσπάθησε νά βάλει τέλος στήν ζωή του. Στις 10 Μαΐου 1798, οι Αυστριακοί παρέδωσαν τούς Ελληνες επαναστάτες στήν "Υψηλή Πύλη". Τούς παρέλαβε ο Καϊμακάμης τού Βελιγραδίου καί από εκεί τούς οδήγησε στόν πύργο Νεμπόιζα (Neboisa), στίς όχθες τού ποταμού Σάβου, παραπόταμου τού Δούναβη. Επειτα από φρικτά βασανιστήρια 45 ημερών, στίς 24 Ιουνίου 1798 ο Ρήγας Βελεστινλής καί οι 7 συνεργάτες του στραγγαλίστηκαν. Τα πτώματά τους οι Τούρκοι τά πέταξαν στόν ποταμό. Λέγεται ότι ο Ρήγας, όντας ρωμαλέος, αντιστάθηκε καί ο δήμιος αναγκάστηκε νά τόν πυροβολήσει.

«Λύσσαξε Τούρκε! Δέν εξαλείφεις μ' ημάς καί τόν σπόρο τής ελευθερίας, οι εκδικηταί μας γλήγορα θ' αναβλαστήσωσι!.»

Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής, 13 Ιουνίου 1798

---

«Οι Έλληνες δέν ανακατεύονται εις τήν διοίκηση τών άλλων εθνών, αλλά ούτε είναι εις αυτούς αποδεκτό νά ανακατωθούν άλλα έθνη εις τήν δική τους. Οι Έλληνες δέν κάνουν ποτέ ειρήνη μέ έναν εχθρόν, όπου κατακρατεί ελληνικόν τόπον. Οι Έλληνες απαρνούνται καί δέν δίδουν υποδοχήν καί περιποίησην εις τους τυράννους.»

Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής

---

«Ως πότε παλικάρια, νά ζούμε στά στενά,
μονάχοι σα λεοντάρια, σταις ράχαις στά βουνά;
Σπηλιαίς νά κατοικούμε, νά βλέπωμεν κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τόν κόσμον, γιά τήν πικρή σκλαβιά;
Νά χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα καί γονείς,
τους φίλους, τά παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο 'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά καί φυλακή.
Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, καί είσαι στή σκλαβιά;
στοχάσου πώς σέ ψαίνουν, καθ' ώραν στήν φωτιά.

Ελάτε μ' έναν ζήλον, σέ τούτον τόν καιρόν,
να κάμωμεν τόν όρκον, επάνω στόν σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, μέ πατριωτισμόν
να βάλωμεν εις όλα, νά δίδουν ορισμόν.
Οι νόμοι ναν' ο πρώτος, καί μόνος οδηγός,
και τής πατρίδος ένας, νά γένη αρχηγός.
Γιατί κ' η αναρχία, ομοιάζει τήν σκλαβιά,
να ζούμε σαν θηρία, είν' πλιο σκληρή φωτιά.
Καί τότε μέ τά χέρια, ψηλά στόν ουρανόν
ας πούμ' απ' τήν καρδιά μας, ετούτα στόν Θεόν.

Ν' ανάψωμεν μια φλόγα, σέ όλην τήν Τουρκιά,
νά τρέξ' από τήν Μπόσνα, καί ως τήν Αραπιά.
Ψηλά στά μπαϊράκια, σηκώστε τόν σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, κτυπάτε τόν εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πώς είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά καί τρέμει, σαν τόν λαγόν κι' αυτός.»

Θούριος Ρήγα

---

«Οποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά. Τό ηθικόν σύνορον τής Ελευθερίας είναι τούτο τό ρητόν: Μή κάμης εις τόν άλλον εκείνο οπού δέν θέλεις νά σέ κάμουν.»

Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής

---

«Υπό τήν τυραννίαν τού Οθωμανικού δεσποτισμού κανένας, οποιασδήποτε τάξεως καί θρησκείας, δεν είναι σίγουρος μήτε διά τήν ζωήν του, μήτε διά τήν τιμήν του, μήτε διά τά υποστατικά του.»

Ρήγας Φεραίος Βελεστινλής

http://users.sch.gr/fstav/epanastasis/epanastasis1.html