Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

ΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ Η «ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»



Του Δημήτρη Δημόπουλου

Ὁ λόγος τοῦ Πώλ ντέ Λαγκάρντ «εἶμαι πολύ συντηρητικός, γιά νά μήν εἶμαι καί ριζοσπάστης» δέν θά εἶχε καλλίτερη ἐφαρμογή ἀπό ἐμᾶς σήμερα, στό πολιτικό καί πνευματικό περιβάλλον πού ζοῦμε.
Ἀπαξίωσι τῶν ἐθνικῶν ἰδεωδῶν,  ἄγνοια καί περιφρόνησι στήν ἑλληνική Ἱστορία, ἀδιαφορία γιά τίς καθημερινές παραβιάσεις τῶν ἐναερίων καί θαλασσίων συνόρων μας, ἀθρόα εἰσροή λαθρομεταναστῶν, γιγάντωσι τοῦ ἀτομισμοῦ καί τῆς διαφθορᾶς.
Ἀγνοοῦμε τήν σημασία τῶν ἐθνικῶν ἐπετείων καί τήν Ἑλληνική Ἱστορία, ἀλλά δίνουμε τήν σημαία μας νά τήν κρατοῦν ξένοι.
Ὑποβαθμίζουμε τραγικά τήν γλωσσική μας παιδεία, ἀλλά ἐντάσσουμε στά σχολεῖα μας τά παιδιά τῶν λαθρομεταναστῶν.
Λησμονοῦμε τούς Βορειοηπειρῶτες, ἀλλά ὑποδεχόμαστε μαζικά τούς Ἀλβανούς.
Ξεχάσαμε τό ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ γιά τήν εἰσβολή στήν Κύπρο, ἀλλά στρώνουμε μέ ροδοπέταλα τήν εὐρωπαϊκή προοπτική τῆς Τουρκίας.
Κι ὅλα αὐτά εἶναι συμπτώματα τῆς γνωστῆς ἀρρώστιας, τῆς Παγκοσμιοποίησης. Καί τήν παρουσιάζουν σάν φυσική ἐξέλιξι, σάν ἱστορική ἀναγκαιότητα, σάν ἐπίτευγμα προόδου, σάν νά εἶναι τάχα πολιτιστικό ἀγαθό.
Οἱ θιασῶτες τῆς Παγκοσμιοποίησης δέν συζητοῦν γιά τήν ἀξία της. Μᾶς καλοῦν ἁπλά νά συμβιβασθοῦμε μέ τήν νέα ἐποχή. Δέν διερωτῶνται, ἄν αὐτή ὄντως ἀποτελεῖ πρόοδο ἤ παρακμή. Τήν θεωροῦν ἀνέκκλητα ἐπιβληθεῖσα, καί τό μόνο πού μένει, εἶναι νά σκύψουμε τό κεφάλι στήν ἐπικράτησί της. Ποιοί εἶναι αὐτοί ἆραγε, πού 'χουν τήν εὐθύνη τῆς εἰσαγωγῆς αὐτῆς τῆς ἀρρώστιας;
Τήν εὐθύνη δέν θά ἀναζητήσουμε στόν ὑπερατλαντικό ἰμπεριαλισμό, πού προσπαθεῖ νά ἀπονευρώσει τούς λαούς τοῦ κόσμου, γιά νά μπορεῖ νά τούς ἐλέγχει καλλίτερα, οὔτε στά ξένα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα, πού θέλουν τήν ἀνθρωπότητα μόνον ἕνα πλαδαρό, ὁμοιόμορφο πλῆθος καταναλωτῶν. Τήν εὐθύνη πρέπει νά τήν ἀναζητήσουμε ἐδῶ, μέσα στήν χώρα μας, διότι ἄν δέν ὑπῆρχαν πρόθυμοι λακέδες στίς ξένες ἐπιδιώξεις, αὐτές δέν θά εἶχαν καμμία τύχη.
Ἄν ἐξαιρέσουμε κάποιους ἀριστερούς κύκλους, πού ἀπεργάζονται μέ ἐμπάθεια τόν καμβά τῆς Παγκοσμιοποίησης, τήν κύρια εὐθύνη δυστυχῶς φέρουν τά μεγάλα δημοκρατικά κόμματα τῆς χώρας. Οἱ πολιτικοί, χωρίς νά βαρύνονται βέβαια μέ ἐνσυνείδητη ἀντεθνική διαγωγή, ἀλλά μέ βαρειά ἀμέλεια καί ἐλαφρότητα συνειδήσεως, ἔχουν παρασυρθῆ ἀπό τόν συρμό καί συγκατανεύουν στά ἐπιχειρήματα τῆς Παγκοσμιοποίησης.
Κόπτονται, φέρ' εἰπεῖν, γιά τίς ἀτομικές ἐλευθερίες, πού 'χουν βαφτίσει "ἀνθρώπινα δικαιώματα". Εἶναι σάν νά ἔχει συσταθῆ τό Κράτος μόνο καί μόνο, γιά νά προστατεύει τίς ἐλευθερίες τοῦ ἀτόμου, ὄντας "τό ἀναγκαῖο κακό", ὅπως ἔλεγε ἄλλοτε ὁ Ιερεμίας Μπένθαμ. Ἐν τούτοις, δικαιώματα ζητοῦν οἱ δοῦλοι ἀπ' τά ἀφεντικά, κι ὄχι τά παιδιά ἀπ' τήν οἰκογένεια. Οἱ πολίτες δέν εἶναι δοῦλοι τῆς πατρίδας τους. Γιά νά θυμηθοῦμε τήν μνη-μειώδη φράσι τοῦ Ζάν Πώλ, "ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα εἶναι τό μέτρο τῆς ἐλευθερίας" : Ὅταν ὑπάρχει ἀγάπη καί πίστι στήν πατρίδα, ποιά θέσι ἔχουν οἱ ἀπαιτήσεις γιά ἀτομικά δικαιώματα ; Τίς ἐλευθερίες παραχωρεῖ οἰκειοθελῶς ἡ εὐνομουμένη Πολιτεία στούς πολίτες της -- παραχωρεῖ "ἐλευθερίες", κι ὄχι "δικαιώματα".
Λένε ἀκόμη, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ Ἔθνους εἶναι πιά παρωχημένη, ἦταν μιά ἰστορική σελίδα τῶν τελευταίων αἰώνων, πού τώρα γύρισε, καί ὅτι οἱ σύγχρονες τάσεις, ὅπως δείχνειἡ ἵδρυσι τῆς Ε.Ε., εἶναι διεθνεῖς συσπειρώσεις ὅλο καί πιό εὐρεῖες.
Ἡ εἰκόνα ὅμως τῆς Ε.Ε. δείχνει ἀκριβῶς τό ἀντίθετο : συσπείρωσι μέν τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν ἀπό ἔνστικτο αὐτοσυντηρήσεως ἔναντι μελλοντικοῦ ἐξωευρωπαϊκοῦ κινδύνου, ἀλλά, ταυτόχρονα, διατήρησι τῆς βασικῆς ἀνεξαρτησίας τῶν κρατῶν-μελῶν. Κι ἀντίθετα πρός ὅ,τι λεγόταν, ἡ συνθήκη Σέγκεν δέν προκάλεσε ἐθνικές ἀναμείξεις, διότι οἱ εὐρωπαϊκοί λαοί εἶναι ὥριμοι -- παρέμειναν στίς πατρίδες τους.
Ὅσοι δέ ἀνάγουν τήν ἔννοια τοῦ Ἔθνους σέ λίγων αἰώνων ἱστορία, εἶναι τελείως ἀκατατόπιστοι. Τό Ἔθνος ὡς ἔννοια, ὡς ἀξία, ἀκόμη καί ὡς λέξι, ἀριθμεῖ ἱστορία χιλιάδων ἐτῶν. Εἶναι σύμφυτο μέ τήν ἀνθρώπινη φύσι.
Αὐτή ἡ παγκοσμιοποίησι, λένε ἀκόμη, ὅτι ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς τεχνολογικῆς ἐξελίξεως, τῆς πληροφορικῆς καί τοῦ διαδικτύου καί τήν παρουσιάζουν σάν ἀναπόδραστο ἀποτέλεσμα τῆς προόδου.
Καί ἄλλοτε λέγονταν αὐτά, ὅταν ἐφευρέθηκαν τό αὐτοκίνητο καί τό ἀεροπλάνο. Ποτέ ὅμως ὁ πολιτισμός δέν συναρτᾶται μέ ἐγκατάλειψι τῶν ἠθῶν καί τῶν παραδόσεων, δηλαδή τῶν ἐθνικῶν ἰδιομορφιῶν, ἀλλά μέ τήν ἐντονώτερη ἀνάδειξί τους. Ποτέ ἡ τεχνολογική πρόοδος δέν προώθησε κοσμοπολιτικά σχέδια. Οὔτε τά γρήγορα μέσα μεταφορᾶς οὔτε κι οἱ τηλεπικοινωνίες κατήργησαν ποτέ ἐθνικά σύνορα. Τό ἀντίθετο, μάλιστα. Ὅσο πιό καλά γνωρίζονται οἱ λαοί μεταξύ τους, τόσο περισσότερο τονίζουν τήν ταυτότητά τους καί θέλουν νά ἐξάρουν τήν ἰδιοπροσωπία τους. Κι ὅσοι λαοί ὑποχρεώθηκαν ἱστορικά σέ συμβίωσι, ἀμέσως ὅταν τό ἐπέτρεψαν οἱ περιστάσεις, διαχωρίσθηκαν, κι ὄχι πάντα ἀναίμακτα.
Ὄχι, ἡ παγκοσμιοποίησι δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τεχνολογικῆς προόδου, ἀλλά πολιτιστικῆς παρακμῆς. Καί δέν εἶναι γεγονός τετελεσμένο, ὅπως λένε, ἀλλά μόνον εὐσεβής πόθος καί προσπάθεια τῶν θιασωτῶν της.
Γεγονός πάντως εἶναι, ὅτι μέ τήν ἀνοχή τῶν μεγάλων κομμάτων, πού διοικοῦν αὐτήν τήν χώρα τίς τελευταῖες δεκαετίες, πολλές ἀξίες τοῦ λαοῦ μας ἔχουν περιέλθει σέ κρίσι. Χωρίς νά λέγεται καί νά ὁμολογεῖται, ἕρπει στήν κοινωνία μας μιά ἀπαξίωσι τῆς ἰδέας Ἔθνος καί μιά μεγιστοποίησι τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντος.
Ποιός ἐπαινέθηκε γιά τήν ἀφοσίωσι καί τήν προσφορά του στήν πατρίδα ; Ἀντιθέτως, θαυμάζονται καί γίνονται ἰνδάλματα αὐτοί πού παρακάμπτουν τόν νόμο, γιά νά πλουτίσουν, αὐτοί πού κερδίζουν χωρίς νά προσφέρουν τίποτε, αὐτοί πού τά "κονομᾶνε", χωρίς νά τούς πιάνει ὁ νόμος.
Κι ἀπό ἐκεῖ, φούντωσε πιά ἡ διαφθορά, πού ἐπεκτάθηκε βαθμηδόν σ' ὅλες τίς πτυχές τῆς κοινωνίας μας, δημοσίας καί ἰδιωτικῆς, μιᾶς διαφθορᾶς πού μᾶς πνίγει.  Μέχρι καί θεσμοί, πού μέχρι τώρα θεωρούσαμε ὑπεράνω ὑποψίας, ἔχουν πληγῆ βαρειά. Ἡ Ἐκκλησία, ἡ Δικαιοσύνη, οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις δέν ἐξαιροῦνται δυστυχῶς.
Ἄν δέν ἀναστηλώσουμε ἐπειγόντως τίς ἀξίες τοῦ Ἔθνους μας, τίποτε δέν θά μᾶς σώζει ἀργότερα ἀπό τήν σῆψι.
Ἡ ἐκτεταμένη διαφθορά ὅμως στήν ἑλληνική κοινωνία προκαλεῖ καί πλῆθος ἁλυσιδωτῶν παρενεργειῶν. Ἡ κρατική μηχανή γίνεται δυσλειτουργική, γραφειοκρατική, ἀναξιόπιστη καί ἀποθαρρύνει προθέσεις γιά οἰκονομικές ἐπενδύσεις. Ἐξ ἄλλου, ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα τῆς διαφθορᾶς καί τοῦ ἀνεύθυνου, πού ἔχει εἰσχωρήσει καί στήν ἰδιωτική οἰκονομία, ἔχουν ἀφαιρέσει ἀπό τούς καταναλωτές τήν ἐμπιστοσύνη πρός τά ἑλληνικά προϊόντα καί ὑπηρεσίες. Οἱ καταναλωτές, ἐγχώριοι καί ξένοι, ὑποπτεύονται κάποια κομπίνα ἤ κρυφό ἐλάττωμα σέ ὁποιοδήποτε ἑλληνικό προϊόν. Κι ὕστερα ἀποροῦμε, γιατί αὐξάνονται οἱ εἰσαγωγές καί πέφτουν οἱ ἐξαγωγές μας, γιατί τό ἐμπορικό μας ἔλλειμμα πηγαίνει ἀπό τό κακό στό χειρότερο.
Οἱ Ἕλληνες, βαθμηδόν, χάνουμε τήν αὐτοεκτίμησί μας. Ἄν δέν ἀποκαταστήσουμε τήν διαφάνεια, τήν τιμιότητα καί τήν ΕΥΘΥΝΗ στήν ἑλληνική κοινωνία, δέν μποροῦμε νά ἐλπίσουμε οὔτε σέ οἰκονομική ἀνάκαμψι οὔτε σέ περιστολή τῆς ἀνεργίας. Εἶναι ἀξιοσημείωτο, τό πόσο ἐξαρτᾶται ἀπό ἠθικές καί ἐθνικές ἀξίες ἡ Οἰκονομία, κι ἄς ἐπιμετρεῖται αὐτή μέ ἀριθμούς.
Ἡ πολυπολιτισμικότητα ζημιώνει, ἀφ' ἑτέρου, καί τόν τουρισμό μας, διότι ὁ ἐπισκέπτης τῆς χώρας μας ἐνδιαφέρεται νά γνωρίσει τόν ἑλληνικό τρόπο ζωῆς, κι ὄχι μιά χώρα Βαβέλ χωρίς χρῶμα καί παραδόσεις.
Μᾶς καλοῦν νά δεχθοῦμε τήν πολυπολιτισμικότητα, νά συγκατοικοῦμε μέ οἰκονομικούς πρόσφυγες, νά γράφουμε μέ φράγκικα γράμματα, ν' ἀκοῦμε μόνο ξένη μουσική, νά πηγαίνουν τά παιδιά μας στό σχολεῖο μαζί μέ τ' ἀλβανάκια, ν' ἀνεγείρουμε στίς πόλεις μας τζαμιά, νά πλημμυρίσουν οἱ δρόμοι μας μέ μαντίλες. Αὐτά εἶναι, πού θεωροῦν πρόοδο καί ἐξέλιξι ;
Μᾶς καλοῦν, δηλαδή, νά ἀποδεχθοῦμε τήν λαθρομετανάστευσι, μιά κατάστασι ἐξ ἀρχῆς παράνομη, ὅπως δείχνει τό πρόθεμα "λαθρο". Ποτέ ἡ χώρα μας δέν ζήτησε μετανάστες ἀπό τό ἐξωτερικό, διότι κατά βάσιν ποτέ δέν τούς χρειάσθηκε. Δέχθηκε τά κύματα τῶν λαθρομεταναστῶν κατ' ἀνάγκην, διότι καί τά σύνορα, ὅπως ὅλα στήν διοίκησι, εἶναι διάτρητα. Καί ἀποφάσισε ἐκ τῶν ὑστέρων, τήν ἀνάγκην φιλοτιμίαν ποιουμένη, νά τούς νομιμοποιεῖ.
Μᾶς καλοῦν λοιπόν ν' ἀποδεχθοῦμε τά ἐπίχειρα τῆς κρατικῆς ἀνικανότητας, μιά κραυγαλέα παρανομία, ἡ ὁποία οὔτε ἀπό τήν Ε.Ε. ἐπιδοκιμάζεται -- διότι καί ἡ Ε.Ε. θεωρεῖ τήν λαθρομετανάστευσι παράνομη καί μᾶς καλεῖ νά θωρακίσουμε τά σύνορά μας.
Τά μεγάλα κόμματα μᾶς λένε ὅτι οἱ μετανάστες θά μᾶς λύσουν τό ἀσφαλιστικό πρόβλημα. Ἐπειδή, δηλαδή, δέν μποροῦν αὐτά νά λύσουν τό δημογραφικό καί τό ἀσφαλιστικό, καταφεύγουν στήν ἐνσωμάτωσι ξένων στήν Ἑλλάδα. Εἶναι σοβαρή πολιτική αὐτή ;
Καί ἡ οἰκονομική ἐνσωμάτωσι μπορεῖ θεωρητικά νά ἐπιχειρηθῆ. Ἡ πολιτιστική ἀφομοίωσι ὅμως ;
Ὄχι, μᾶς λένε, πρέπει νά ἀποδεχθοῦμε τήν πολυπολιτισμικότητα !
Καί ποῦ ξέμεινε τό "ὅμαιμον", πού μᾶς λέει ὁ Ἡρόδοτος γιά τήν Ἑλλάδα ; Χάριν τῆς ἀνικανότητος τῶν πολιτικῶν στήν λύσι τοῦ ἀσφαλιστικοῦ, θά πάψουμε νά 'μαστε Ἔθνος, θυσιάζοντας τό Ὅμαιμον, πού χιλιάδες χρόνια διέκρινε τούς Ἕλληνες στόν κόσμο ;
Ἐν τούτοις, ἐντύπωσι κάνει ἡ κραυγαλέα διάστασι ἀπόψεων μεταξύ ἑλληνικοῦ λαοῦ καί κομμάτων του. Σύμφωνα μέ ὅλες τίς δημοσκοπήσεις, ὁ λαός σέ ποσοστά 70-80% ἀπορρίπτει τήν ἔλευσι μεταναστῶν, διαφωνεῖ μέ τήν διαφημιζόμενη πολυπολιτισμικότητα καί, σέ ποσοστό 50% περίπου, ζητεῖ μάλιστα τόν επαναπατρισμό ὅλων τῶν λαθρομεταναστῶν.
Ποιό ἀπό τά μεγάλα κόμματα τῆς χώρας συμφωνεῖ μέ αὐτές τίς θέσεις ; Ποιοί πολιτικοί ἔχουν τό θάρρος νά πᾶνε κόντρα στήν παγκοσμιοποίησι καί νά ὑπερασπισθοῦν τίς ἐπιθυμίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ;
Σ' αὐτό τό κορυφαῖο θέμα τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς χαίνει, ὄχι μόνον ἔλλειμα, ἀλλά χάσμα δημοκρατίας !
Ἀλλά μήπως ἆραγε ἡ Πολιτική τῶν μεγάλων κομμάτων συμφωνεῖ μέ τήν κατηγορηματική ἄρνησι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στήν εἴσοδο τῆς Τουρκίας στήν Εὐρώπη ; Ἐδῶ ἡ ἀντιδημοκρατική αὐθαιρεσία ἀποθεώνεται. Ἀρνοῦνται καί τό δημοψήφισμα ἐπ' αὐτοῦ, μιάν πρωτεύουσα δημοκρατική διαδικασία.
Κι ὁ ἑλληνικός λαός, ἀντί νά ἔχει τούς πολιτικούς του νά τόν προστατεύουν ἀπό τήν τουρκική ἐποίκισι στά νησιά τοῦ Αἰγαίου μας, ἐλπίζει νά σωθῆ ἀπό τό γαλλικό καί τό αὐστριακό δημοψήφισμα !
Ἀπό τήν ἀφασία ὅμως, μέ τήν ὁποία παρακολουθοῦμε κάθε μέρα τίς τουρκικές παραβιάσεις τῶν συνόρων μας, ποιός θά μᾶς σώσει ;  Οἱ Γάλλοι καί οἱ Αὐστριακοί στρατιῶτες εἶναι πολύ μακριά !
Ἐπέστη ἡ ὥρα, κυρίες καί κύριοι, νά βγοῦμε ἑνωμένοι πρός τόν λαό, γιά νά ἐκφράσουμε τούς μύχιους πόθους του, αὐτούς πού τά μεγάλα κόμματα θέλουν νά ἀγνοοῦν καί παραποιοῦν.
Ἐμεῖς, οἱ συντηρητικοί στήν ἑλληνικότητά μας, καλούμεθα νά γίνουμε ριζοσπάστες, κατά τόν λόγο τοῦ Λαγκάρντ, ἐπαναστάτες στήν ἀποχαύνωσι τῆς παρακμῆς.
Στήν Ἀνίερη Συμμαχία τῶν παγκοσμιοποιητῶν, ἄς ἀντιτάξουμε τήν ἑνότητα τῶν Πατριωτικῶν Δυνάμεων.
Ἄς μή μᾶς πτοεῖ, ὅτι μέχρι τώρα δέν καρπωθήκαμε τά ὑψηλά ποσοστά τῆς συμφωνίας μας μέ τόν λαό.
Τόν Ἀγώνα πρέπει νά τόν νοιώθουμε πάντα, ὄχι ὅτι συνεχίζεται, ἀλλά ὅτι τώρα μόλις ἀρχίζει !

Το Άρθρο έχει δημοσιευθεί στις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


1 σχόλιο:

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9AYAjQboFh1_5M3bFMvoiwdv6qY5bDyiuBuwvPV3Yjtp1ZG3BAXNnY5CWdpxeWu7FvNRIyWEpe_RHBqBZHx93XDCYKW4LJe3j_4jgmwduvaKGVqaTsCSNu7bWjJSewd6rxVoBPh5kloo/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters