Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.Α. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ - ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ

ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΘΥΜΗΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΥΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ...
ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΗΣ...
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ... Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε....

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.


1:1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 : Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΟΚΑ








ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Ή ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ

Του Ισίδωρου Σκληρού
Πτυχιούχου Οικονομολόγου-Ιστορικού Ερευνητή

Οι Έλληνες της Αιγύπτου ή Αιγυπτιώτες, είχαν μια ιδιαίτερα ακμάζουσα παρουσία στην Αίγυπτο κατά την κλασική αρχαιότητα, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, και κατόπιν κατά τον 19ο αιώνα έως και την Αιγυπτιακή επανάσταση του 1952, όταν και ένας μεγάλος αριθμός αναγκάστηκε να φύγει. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει πως η μυθολογική Ρόδια Ακτίς, έκτισε την πόλη της Ηλιούπολις πριν από τον μεγάλο κατακλυσμό, και με τον ίδιο τρόπο οι Αθηναίοι έκτισαν την Σάϊς, και ενώ όλες οι Ελληνικές πόλεις καταστράφηκαν κατά τον κατακλυσμό, οι Ελληνικές πόλεις της Αιγύπτου επέζησαν. Στην ελληνική μυθολογία ο Βούσιρις ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου. Ο Βούσιρις ήταν σκληρός και αφιλόξενος, αφού θανάτωνε κάθε ξένο που έφθανε στο βασίλειό του. Η αφορμή ήταν το εξής γεγονός: όταν η Αίγυπτος υπέφερε κάποτε από ακαρπία επί εννέα χρόνια, έφθασε στη χώρα ο Κύπριος μάντης Φράσιος, που συμβούλεψε τον Βούσιρι να θυσιάζει κάθε χρόνο ένα ξένο στον Δία για να σταματήσει το κακό. Ο Αιγύπτιος βασιλιάς σκότωσε τότετον Φράσιο και έπειτα όλους τους ξένους που έρχονταν στην Αίγυπτο. Στη σκληρότητα του Βούσιρι έβαλε τέλος ο Ηρακλής όταν πέρασε από την Αίγυπτο στο ταξίδι του για τον άθλο των μήλων των Εσπερίδων ή των βοδιών του Γηρυόνη. Τον συνέλαβαν τότε και τον έδεσαν καλά με πέτσινα λουριά για να τον θυσιάσουν, αλλά ο Ηρακλής έσπασε τα δεσμά του, σκότωσε τον Βούσιρι, τον γιο του Αστυδάμαντα, και όλους τους ανθρώπους του βασιλιά. Ο Αίγυπτος ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, γιος του Βήλου και της Αγχινόης και δίδυμος αδελφός του Δαναού. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από τον Ποσειδώνα, ενώ από της μητέρας του από τον ποταμό Νείλο. Ο Βήλος, ο οποίος βασίλευε στις αφρικανικές χώρες, εγκατέστησε το Δαναό στη Λιβύη και έδωσε την Αραβία στον Αίγυπτο. Ο Αίγυπτος όμως κατέλαβε για λογαριασμό του τη χώρα των Μελαμπόδων ("αυτών που έχουν μαύρα πόδια"), που την ονόμασε από το όνομά του Αίγυπτο. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο φαραώ Ψαμμητιχος Α´ (664–610 π.Χ.) τοποθέτησε μια φρουρά ξένων μισθοφόρων στη Δάφνη, κυρίως Κάρες και Έλληνες της Ιωνίας. Τον 7ο αιώνα π.Χ., η πόλη της Ναυκρατις ιδρύθηκε στην Αρχαία Αίγυπτο. Ήταν τοποθετημένη στην Κανώπιαια διακλάδωση του Νείλου ποταμού, 72 χιλιόμετρα από την ανοικτή θάλασσα. Ήταν η πρώτη, και για το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης ιστορίας της, η μοναδική μόνιμη Ελληνική αποικία στην Αίγυπτο, έχοντας τον ρόλο του συνδετικού κρίκου στην συμβίωση και ανταλλαγή στοιχείων του Ελληνικού με τον Αιγυπτιακό πολιτισμό. Η πόλη του Ηρακλείου της Αιγύπτου, η πλησιέστερη προς της θάλασσα, εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό λιμάνι του Ελληνικού εμπορίου. Εκεί στεγάζονταν και ο διάσημος ναός του Ηρακλή. Η πόλη βυθίστηκε στη θάλασσα κατά τη διάρκεια σεισμού, όμως ανακαλύφθηκε πρόσφατα. Από τον καιρό του Ψαμμητιχου και έπειτα, οι Ελληνικοί μισθοφορικοί στρατοί διαδραμάτισαν ένα σημαντικό ρόλο σε κάποιους από τους πολέμους της Αιγύπτου. Ένας από αυτούς τους στρατούς ήταν και αυτός του Μέμνωνα του Ροδίου, καθώς και αυτός του Φάνη της Αλικαρνασσού. Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέκτησε την Αίγυπτο κατά το πρώιμο στάδιο των εκστρατειών του, η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Περσών την εποχή εκείνη και παραδόθηκε χωρίς μάχη. Σεβάστηκε τις φαραωνικές θρησκείες και τις τοπικές παραδόσεις και έθιμα, και ανακηρύχθηκε από το Αιγυπτιακό ιερατείο ως Φαραώ της Αιγύπτου. Ίδρυσε την πόλη της Αλεξάνδρειας, και μετά τον θάνατο του το 323 π.Χ., όταν η γιγαντιαία αυτοκρατορία του διανεμήθηκε στους διαδόχους του με τη Συμφωνία της Βαβυλώνας, η Αίγυπτος δόθηκε στον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος νομιμοποίησε την κυριαρχία του αποκτώντας το σώμα του Αλέξανδρου το 321 π.Χ., αποκτώντας το από την πομπή που το μετέφερε προς τη Μακεδονία, και το τοποθέτησε σε ένα χρυσό φέρετρο αρχικά στη Μέμφιδα και κατόπιν στην Αλεξάνδρεια. Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν ένα από τα πιο διάσημα θεάματα της πόλης για πολλά χρόνια, μέχρι που τα ίχνη του χάθηκαν τον 4ο αιώνα μ.Χ.. Ο αρχικός στόχος του Πτολεμαίου ήταν να σταθεροποιήσει τα σύνορα του νεόκτιστου βασιλείου του, κάτι που οδήγησε σε πολλούς και μακρόχρονους πολέμους με τους Διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά καιρούς, το Πτολεμαϊκό βασίλειο είχε την Παλαιστίνη, Κύπρο, διάφορα νησιά του Αιγαίου, ακόμα και περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Με τη λήξη των πολέμων, έγινε και επίσημα ο Φαραώ της Αιγύπτου το 306 π.Χ.. Το 285 π.Χ. όταν και παραιτήθηκε από τον θρόνο σε μεγάλη ηλικία, και τον διαδέχτηκε ο γιος του, η Πτολεμαϊκή κυριαρχία ήταν σταθερή. Οι διάδοχοι του Πτολεμαίου, αποτέλεσαν την τελευταία βασιλική δυναστεία της Αιγύπτου, μια ένδοξη δυναστεία, με έντονη την ελληνική χροιά, και πρωτεύουσα την πόλη της Αλεξάνδρειας. Ο Πτολεμαίος και οι απόγονοι του σεβάστηκαν τις Αιγυπτιακές παραδόσεις, και τις χρησιμοποίησαν προς το δικό τους όφελος, και η Αλεξάνδρεια έγινε το εμπορικό κέντρο του Ελληνιστικού κόσμου και η πνευματική πηγή των τεχνών και των επιστημών. Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας, κατά την κυριαρχία του Πτολεμαίου Β´ ήταν ένα από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου, ενώ η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του κόσμου μέχρι τα διαδοχικά στάδια καταστροφής της, από Ρωμαίους, Χριστιανούς, και Άραβες. Το τελευταίο μέλος των Ελλήνων Φαραώ, ήταν η Κλεοπάτρα ΣΤ´ , η οποία αυτοκτόνησε το 30 π.Χ., ένα έτος μετά την ναυμαχία του Ακτίου. Με την ήττα της, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έγινε ο νέος κυρίαρχος της Αιγύπτου, καθώς και ολόκληρης της Μεσογείου, όπου και παρέμεινε για τους επόμενους έξι αιώνες. Υπό την Ρωμαϊκή κυριαρχία, το Ελληνικό στοιχείο παρέμεινε έντονο στην Αίγυπτο, και η γλώσσα που χρησιμοποιούνταν ήταν τα Ελληνικά εκτός των διοικητικών και στρατιωτικών υποθέσεων όπου η επίσημη γλώσσα ήταν τα Λατινικά. Έτσι κατά την Ελληνορωμαϊκή κυριαρχία, η Αίγυπτος φιλοξενούσε πολλούς Ελληνικούς οικισμούς, περιμετρικά της Αλεξάνδρειας, αλλά και σε κάποιες άλλες πόλεις, όπου οι Έλληνες άποικοι ζούσαν δίπλα στους γηγενείς Αιγυπτίους. Οι πρώτοι Έλληνες κάτοικοι του Φαγιούμ, ήταν βετεράνοι στρατιώτες και κληρούχοι διακεκριμένοι ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού οι οποίοι τοποθετήθηκαν από τους βασιλείς των Πτολεμαίων στις νέες περιοχές. Οι αυτόχθονες Αιγύπτιοι μεταφέρθηκαν στο Φαγιούμ, κυρίως το Δέλτα του Νείλου, Άνω Αίγυπτο, Οξύρρυνγχο, και Μέμφιδα, για να εργαστούν στην απαλλοτρίωση της γης, όπως φανερώνεται από τις προσωπικές ονομασίες τους, τοπικά έθιμα και ανακαλυφθέντες πάπυρους. Εκτιμάται πως έως και 30 τοις εκατό του πληθυσμού του Φαγιούμ ήταν Έλληνες κατά την Πτολεμαϊκή περίοδο, με το υπόλοιπο να αποτελείται από Αιγύπτιους. Με την έλευση των Ρωμαίων, το μεγάλο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού αποτελούνταν πλέον από εξελληνισμένους Αιγύπτιους ή κάτοικους με Ελληνοαιγυπτιακή καταγωγή. Κατά την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καρακάλλα τον 2ο αιώνα π.Χ., ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσει κάποιος τους Έλληνες της Αλεξάνδρειας από τους γηγενείς Αιγύπτιους, ήταν από τον τρόπο ομιλίας τους. Θεωρείται πως οι προσωπογραφίες του Φαγιούμ αναπαριστούν τους Έλληνες άποικους της Αιγύπτου. Με τον διαχωρισμό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε Δυτική και Ανατολική (Βυζαντινή), η Αίγυπτος πέρασε στους Βυζαντινούς και οργανώθηκε σε επαρχία με τον τίτλο Διοίκηση Αιγύπτου το 381 μ.Χ., σχεδόν 250 χρόνια αργότερα, σε μια περίοδο τριών ετών από το 639 έως το 642, η Μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου έγινε εύκολα από το Αραβικό χαλιφάτο και την εξάπλωση του Ισλάμ στις αρχές του Μεσαίωνα, το οποίο έκανε την εμφάνιση του λίγες δεκαετίες νωρίτερα, και παρέμεινε υπό Αραβική διοίκηση από τότε. Κατά τα τέλη των 30 πρώτων χρόνων του αιώνα αυτού ο αρχηγός των Αράβων, Άμβρος, παρουσιάστηκε στα ανατολικά σύνορα της Αιγύπτου και άρχισε την κατάκτησή της. Μετά το θάνατο του Ηρακλείου, το 641 ή το 642, οι Άραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια, ενώ ο θριαμβευτής Άμβρος έστελνε το εξής μήνυμα στον χαλίφη Ομάρ στη Μεδίνα: « Κατάκτησα μια πόλη της οποίας θα αποφύγω την περιγραφή. Αρκεί μόνο να πω ότι κατέσχεσα σ’ αυτήν 4.000 βίλες με 4.000 λουτρά, 40.000 Ιουδαίους που πληρώνουν κεφαλικό φόρο και τετρακόσιους τόπους διασκεδάσεως ». Προς τα τέλη των 40 πρώτων χρόνων η Βυζαντινή αυτοκρατορία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την Αίγυπτο. Την κατάκτηση της Αιγύπτου ακολούθησε μια προώθηση των Αράβων προς τις δυτικές ακτές της Β. Αφρικής. Μέρος των αυτόχθονων Αιγυπτίων καθώς και σημαντικό μέρος των Ελλήνων της Αιγύπτου αποχώρησαν στα υπόλοιπα μέρη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, με αυτούς που επέλεξαν να μείνουν να πληρώνουν τον κεφαλικό φόρο σύμφωνα με τα έθιμα του Ισλάμ. Προς τα τέλη των 40 πρώτων χρόνων η Βυζαντινή αυτοκρατορία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την Αίγυπτο. Την κατάκτηση της Αιγύπτου ακολούθησε μια προώθηση των Αράβων προς τις δυτικές ακτές της Β. Αφρικής. Οι κατακτήσεις των Αράβων, φέρνοντάς τους στις ακτές της Μεσογείου, τους δημιούργησαν νέα προβλήματα ναυτικής φύσης. Μη έχοντας στόλο οι Άραβες ήταν ανίσχυροι μπροστά στα πολυάριθμα πλοία των Βυζαντινών, για τα οποία οι νέες παραλιακές αραβικές επαρχίες ήταν πολύ προσιτές. Σήμερα το 15-20% του πληθυσμού η αλλιώς περίπου 13.000.000 με 16.000.000 άτομα ασπάζονται τον Χριστιανισμό στην συντριπτική τους πλειοψηφία Κόπτες χριστιανοί οι οποίοι είναι οι απόγονοι των Αρχαίων Αιγυπτίων που δεν εξισλαμίστηκαν και δεν αφομοιώθηκαν από τους Άραβες. Σήμερα διατηρούν την χριστιανική θρησκεία βαθιά ριζωμένη στην ταυτότητα τους μιλούν πλέον τα Αραβικά. Οι Κόπτες ανήκουν στην Κοπτική Εκκλησία η οποία υπερτερεί σε σύγκριση με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία σε αριθμό πιστών και στην τέλεση των θρησκευτικών υποχρεώσεων των πιστών. Η Κοπτική γλώσσα είναι άμεσος απόγονος της αρχαίας αιγυπτιακής γλώσσας. Το κοπτικό αλφάβητο αποτελεί τροποποιημένη μορφή του ελληνικού αλφάβητου. Ως ζώσα γλώσσα καθημερινής επικοινωνίας η Κοπτική άνθισε από το 200 έως το 1100. Επιβιώνει σήμερα ως λειτουργική γλώσσα της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ελληνική Ιστορία και Προϊστορία - Greek History and Prehistory
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΣΑΒΑΛΙΑΡΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΥ ΄40 - ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 5 ΤΟ ΠΡΩΪ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΑ ΙΤΑΛΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ

Η σφαίρα τού Ιταλού στρατιώτη τόν βρήκε στό μέτωπο καί τόν σκότωσε, στίς 5 τό πρωί τής 28ης Οκτωβρίου, σέ φυλάκιο στά ελληνοαλβανικά σύνορα.
Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940. Ελληνοαλβανικά σύνορα. Ώρα 5η πρωινή. Η ιταλική σφαίρα βρίσκει τόν στόχο της: ο στρατιώτης Βασίλειος Τσαβαλιάρης ήταν ο πρώτος πεσών τού Ελληνικού Έπους. Η σάλπιγγα έδινε τό σύνθημα τής μάχης ως ένα προσκλητήριο στόν υπέρτατον αγώνα γιά τήν Ελευθερία. Πίσω από τά σκόπευτρα μέ τό δάκτυλο στήν σκανδάλη οι φρουροί τών προκεχωρημένων φυλακίων προσπαθούσαν νά διαπεράσουν τό σκοτάδι. Απέναντι σέ απόστασι λίγων μέτρων, ο εχθρός μόλις είχε αρχίσει τήν επίθεσί του. Προτού ακόμη εκπνεύσει τό τελεσίγραφό τους, οι Ιταλοί είχαν εξαπολύσει τίς ταξιαρχίες τους καί οι πρώτες σφαίρες έσκιζαν τήν νυκτερινή σιωπή πάνω στά βουνά τής Ηπείρου. Εκεί, στήν γραμμή τών συνόρων σέ ένα απομεμακρυσμένο φυλάκιο, έπεφτε νεκρός ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης, ο Βασίλειος Τσαβαλιάρης. Ένας φαντάρος πού έτυχε νά κάνη τήν πρωινή σκοπιά. Χωρίς ποτέ νά γίνει ήρωας, χωρίς ποτέ νά βγή από τήν ανωνυμία.
Σύμφωνα μέ μαρτυρίες, οι τελευταίες λέξεις τού Έλληνος φαντάρου ήταν «τί θ’ απογίνουν τά παιδιά μου;».
Σήμερα στήν πατρίδα του Πιάλεια Τρικκάλων, κάθε χρόνο, γίνονται εκδηλώσεις μνήμης, καί βεβαίως τά παιδιά του δίδουν τό δικό τους «παρών»
«Ο πατέρας μου έκανε τήν σκοπιά στό 21ο φυλάκιο στά Ελληνοαλβανικά σύνορα, στήν θέση Γκόλφια, όπως λέγεται.
Μετά τήν 5η πρωινή, τό φυλάκιο δέχθηκε επίθεσι από τούς Ιταλούς. Μία σφαίρα βρήκε τόν πατέρα μου στό μέτωπο καί τόν σκότωσε. Οι μόνες του λέξεις πού είπε εκεί ήταν: νά φυλάτε τά παιδιά μου, καί μετά ξεψύχησε», λέγει ο κ. Νίκος Τσαβαλιάρης. «Εγώ ήμουν μόνο 5 ετών καί τά αδέλφια μου μικρότερα. Τελευταία φορά πού είχε έλθει στό σπίτι, ήταν όταν τόν είχαν καλέσει στά νέα όπλα, μετά τά γεγονότα μέ τό «Έλλη». Ήμουν μικρός αλλά τόν θυμάμαι. Ήταν ντυμένος στρατιώτης. Απ’ ό,τι ανέφερε η συχωρεμένη η μάνα μου, τής έλεγε «Μήν ανησυχείς. Όλα θά πάνε καλά. Όλα θά πάνε καλά». Έτσι έλεγε, ενώ νομίζω ότι γνώριζε τούς κινδύνους. Τήν βραδυά εκείνη κανόνιζαν τήν βάρδια στά φυλάκια τού τάγματος πού ήταν πιό κάτω. Ένας αξιωματικός είχε πεί ότι κάτι δέν πάει καλά, ίσως είχαν πληροφορίες, ποιός ξέρει. Τούς λένε λοιπόν «ποιοί θέλετε νά πάτε απόψε στά σύνορα». Καί ο πρώτος πού σηκώθηκε καί είπε «να πάω εγώ» ήταν ο πατέρας μου, σύμφωνα μέ μαρτυρίες χωριανών πού γύρισαν πίσω αλλά καί από άλλες περιοχές τών Τρικκάλων».
«Στά σύνορα οι ελληνικές δυνάμεις ήσαν ήδη σέ κατάστασι ετοιμότητος. Οι αξιωματικοί έκαναν συνεχείς επιθεωρήσεις στά τμήματα καί όλοι γνώριζαν ότι από μέρα σέ μέρα, οι Ιταλοί μπορεί νά επιτεθούν αφού δέν τό έκρυβαν. Είχαν καταγράψει συχνές ανιχνεύσεις καί προσπάθειες νά δούν τίς ελληνικές θέσεις», λέγει ο στρατηγός κ. Ιωάννης Κακουδάκης, επί κεφαλής τής Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού. «Οι Ιταλοί είχαν ενσωματώσει τήν Αλβανία καί είχαν ήδη παρατάξει τίς δυνάμεις τους σέ δύο μέτωπα.
Η επίθεσι
Ανατολικά ένα Σώμα στρατού μέ 42.000 άνδρες καί δυτικά ένα άλλο μέ 45.000. Στήν μέση ήταν η επίλεκτη μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια» μέ στόχο τόν ορεινό άξονα τής Πίνδου. Πίστευαν ότι θά μπορούσαν νά αποκόψουν τίς ελληνικές δυνάμεις καί νά καταφέρουν καίριο πλήγμα σέ 4-5 ημέρες. Στήν Ήπειρο υπήρχε η 8η Μεραρχία τού στρατηγού Κατσιμήτρου μέ 10.000 στρατιώτες καί δυτικά τό Γ’ Στρώμα Στρατού. Στήν Πίνδο τοποθετήθηκε τό 51ο Σύνταγμα μέ 2.000 Θεσσαλούς υπό τήν διοίκησι τού Δαβάκη, ο οποίος είχε ανακληθή στήν υπηρεσία. Ήδη είχε προχωρήσει μυστική επιστράτευσι μέ Φύλλα Ατομικής Πορείας, καί μόλις ξέσπασε ο πόλεμος, άρχισε πλέον η γενική επιστράτευσι. Οι Ιταλοί αξιωματικοί είχαν ήδη πολεμική εμπειρία από τίς μάχες στήν Αιθιοπία, καί είχαν παράλληλα τήν υπεροπλία…»
Από τήν 5η Πρωινή ώρα οι Ιταλοί άρχισαν νά προσβάλλουν τίς ελληνικές θέσεις. Γύρω στίς 5.30, τά προκεχωρημένα τμήματα πήραν τήν εντολή νά συμπτυχθούν στήν γραμμήν αμύνης, όπως άλλωστε προέβλεπε τό σχέδιο. Ήδη από τίς 4.00 ο στρατηγός Αλέξανδρος Παπάγος είχε εκδώσει τήν πρώτη ανακοίνωσι γιά τήν έναρξι τού πολέμου: «Από έκτης πρωινής σήμερον περιερχόμεθα εμπόλεμον κατάστασιν πρός Ιταλίαν. Άμυνα εθνικού εδάφους διεξαχθή βάσει διαταγών ως έχητε. Στόπ. Εφαρμόσατε σχέδιον επιστρατεύσεως.»
Ένας συμπολεμιστής του μάς έφερε τό μαντάτο…
Σέ ένα κεντρικό σημείο τής Πιαλείας δεσπόζει σήμερα, η προτομή τού Βασιλείου Τσαβαλιάρη. Στήν σκιά τού ανδριάντα, γυρίζει τό ρολόϊ τού χρόνου γιά τόν ξεχασμένο στρατιώτη του μετώπου. Οι πληροφορίες είναι ελάχιστες ακόμα καί γιά τούς στενούς συγγενείς του, αφού τό μοναδικό κειμήλιο είναι μία νεανική φωτογραφία. «Εικόνες δέν έχω καθόλου αοφύ ήμουν τριών ετών. Ό,τι γνωρίζω είναι από αφηγήσεις συγγενών καί συγχωριανών. Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος ήταν στό φυλάκιο. Αφού έπεσε νεκρός, οι συμπολεμιστές του τόν μετέφεραν πιό κάτω καί ειδοποίησαν έναν γνωστό του, «Σκοτώθηκε ο συγχωριανός σου», λέγει ο γυιός τού πεσόντα κ. Γιώργος Τσαβαλιάρης.
Σέ απόστασι αναπνοής

«Ήταν ο πρώτος νεκρός τού πολέμου», λέγει ο στρατηγός Ιωάννης Κακουδάκης, εοπί κεφαλής τής Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού. «Υπηρετούσε στό 21ο φυλάκιο τής Πίνδου στό 51 Σύνταγμα τό οποίο είχε σχηματισθή από Θεσσαλούς. Τά ιταλικά στρατεύματα είχαν προχωρήσει σέ απόστασι αναπνοής από τά ελληνικά τμήματα προκαλύψεως. Στίς 5 τό πρωί ο Τσαβαλιάρης είδε κάτι νά κινείται, φώναξε «άλτ, τίς εί» καί πυροβόλησε στόν αέρα».

«Έθνος τής Κυριακής», 26.10.2003

HELLENIC ELECTRONIC CENTER
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ! Η ΑΡΧΗΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΣ!

«Χαίρε, δι' ής εγείρονται τρόπαια, χαίρε δι' ής εχθροί καταπίπτουσιν»


Το 626 μ. Χ. η Κωνσταντινούπολις, η πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εδοκιμάζετο σκληρώς.
Ο Ηράκλειος, ο γενναιότατος αυτοκράτωρ, απουσίαζε. Με όλον τον στρατόν του ευρίσκετο προς τα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας, αγωνιζόμενος να συντρίψει τον Χοσρόην, τον αγέροχον εκείνον βασιλέα της Περσίας, τον διάδοχον του Ξέρξου κατά το μίσος προς τον Ελληνισμόν, όστις εκαυχάτο ότι δεν θα καταθέσει τα όπλα παρά μόνον όταν και ο τελευταίος Χριστιανός αρνηθή τον εσταυρωμένον. Αλλ' ενώ ο στρατός εμάχετο και συνέτριβε την αντίχριστον δύναμιν του Χοσρόου, ο Χοσρόης συμμαχεί μετά των Αράβων, άλλον εχθρόν του Βυζαντίου. Αι στρατιαί των προχωρούν, και ιδού η πόλις ευρίσκεται πολιορκημένη από ξηράς και θαλάσσης. Φρουρά της πόλεως ήτο ελάχιστη. Τα τρόφιμα είχον εκλείψει. Οι κάτοικοι, βλέποντες την μυρμηγκιάν των εχθρών, ήρχισαν να δειλούν. Το ηθικόν κατέπιπτεν. Εις την κρισημοτάτην εκείνην στιγμήν, καθ' ήν εκρίνετο η τύχη όχι μόνον της πόλεως, αλλά και του πολιτισμού της ανθρωπότητος, η χριστιανική πίστις εθαυματούργησεν. 


Ο πατριάρχης Σέργιος, κρατών την εικόνα της Παναγίας, προτρέπει τον λαόν εις αντίστασιν. Αναπτερώνει τα αισθήματα, εγκαρδιώνει τους ανάνδρους, εξοπλίζει ψυχικώς τον λαόν, και η φρουρά επί των τειχών της πόλεως αμύνεται. Και ενώ αι χείρες των γενναίων υπερασπιστών της πόλεως εκράτουν τα όπλα, αι καρδίαι όλων προσηύχοντο και ανέμενον την βοήθειαν της Παναγίας, την προστασίαν του Θεού.
Και η βοήθεια ήλθε, και το θαύμα έγινεν. Εις την θάλασσαν του Βοσπόρου, καθώς περιγράφουν οι ιστορικοί της εποχής, εγείρεται πρωτοφανής καταιγίς. Τεράστια κύμματα χτυπούν τον εχθρικόν στόλον, η θάλασσα ολοέν εξογκώνεται, μαίνεται, και καταπίνει κατά χιλιάδας τα πλοία των εχθρών. Η Παναγία έκανε το θαύμα της. Εβύθισε τον στόλον και ηλευθέρωσε την πόλιν. Από τότε ανεκηρύχθη η Αρχιστράτηγος και εις όλην την πόλιν ηκούετο ο θούριος « Τη Υπερμάχω Στρατηγώ...».
Έκτοτε επέρασαν 1.300 και πλέον έτη (*). Και ενώ κατά το διάστημα τούτο ο Ελληνικός λαός έμαθε και απέμαθε χιλιάδας άσματα σχετικά με διάφορα γεγονότα της κοσμικής ζωής του, εν τούτοις ο Ακάθιστος ύμνος δεν ελησμονήθη. Και εις την Πόλιν, και εις τας Αθήνας, και εις την Κύπρον, και εις το όρος Σινά, και όπου υπάρχει εκκλησία ελληνική, κάθε Παρασκευήν της Μ. Τεσαρακοστής οι Χριστιανοί Έλληνες ψάλλουν τον θεσπέσιον ύμνον και εκφράζουν την βαθείαν ευγνωμοσύνην προς την Παναγίαν, την Αρχιστράτηγον του Γένους μας.
Και δόξα τω Θεώ, ζει εις την ψυχήν της Ελλάδος η πίστις αυτή. Διότι όχι μόνον τω καιρώ εκείνω, το 626, αλλά και επί των ημερών μας ο χριστιανικός λαός της Ελλάδος εθαυματούργησε με την βαθείαν πίστιν εις τον Θεόν.


Ήτο η 28η Οκτωβρίου 1940. Τότε ένας νεότερος Χοσρόης, όχι πλέον εξ Ανατολών αλλά εξ Δυσμών, ώρμα με μίσος άσπονδον κατά της Ελλάδος, με την απόφασιν να την εξαλείψη δια παντός από τον χάρτην της Ευρώπης. Αλλ' οι Έλληνες δεν επτοήθησαν. Με την πίστιν, ότι η Παναγία είνε μαζί των και ότι θα τιμωρήσει τον ασεβή, όστις εμίανε την εορτήν της, η Ελλάς ημύνθη. Κάθε στρατιώτης είχε εις το στήθος του την εικόνα της Παναγίας. Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώται την είδον – δεν είνε ψεύδος, είνε αλήθεια – να περιπατή επάνω εις τα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας και να δίδη νίκας εις τον στρατόν μας, νίκας που έκανα τον κόσμον να απορή, να θαυμάζη και να διερωτάται. Τι είναι επί τέλους αυτοί οι Έλληνες!

(*) Απόσπασμα γραπτού κηρύγματος στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής (1941-44) από τον μακαριστό Μητροπολίτη π. Αυγουστίνο Καντιώτη στην Κοζάνη ΄

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822 : Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Η Χίος, τον 19ο αιώνα, βρισκόταν σε τροχιά μεγάλης οικονομικής και πνευματικής άνθησης. Στο νησί ζούσαν 30.000 ντόπιοι, οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνταν με το εμπόριο, 2.000 Τούρκοι, 2.000 Καθολικοί και λίγοι Εβραίοι.
Οι Χιώτες είχαν μάλιστα ανοίξει εμπορικούς οίκους σε όλα τα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης, καταφέρνοντας να αποκομίσουν τεράστια κέρδη.
Εκείνη την εποχή, στο νησί υπήρχε ένα περίφημο Γυμνάσιο όπου φοιτούσαν νέοι από όλη την Ελλάδα και στο οποίο είχαν διδάξει οι Αδαμάντιος Ρώσιος, Αθανάσιος Πάριος,  Δωρόθεος Πρώϊος, Κωνσταντίνος Βαρδάλαχος, Ιωάννης Τσελεπής και Νεόφυτος Βάμβας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Χίος θεωρούνταν μαζί με την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, φάρος του ελληνικού πνεύματος! Εξάλλου το νησί βρισκόταν υπό την προστασία της αδελφής του σουλτάνου Μαχμούτ Β’ και είχε σημαντικές φοροελαφρύνσεις.

Εκτός από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες που ήταν γεμάτες σπουδαίες αγιογραφίες και εικόνες αμύθητης αξίας, το νησί διέθετε νοσοκομείο, βιβλιοθήκη, τυπογραφείο και λεπροκομείο. Στην πρωτεύουσα είχε την έδρα του ο μουτεσελίμης και ο καδής, αλλά διορίζονταν από την Κωνσταντινούπολη μόνο για τους τύπους. Πραγματικοί κυβερνήτες και δικαστές ήταν οι πέντε δημογέροντες πού εκλέγονταν μία φορά το χρόνο και διοικούσαν την κοινότητα σύμφωνα με τα βυζαντινά ήθη και έθιμα. 
Η ευνοϊκή μεταχείριση του νησιού, σύμφωνα με ορισμένες ιστορικές πηγές, είχε κάνει τους Χιώτες να μην δείχνουν ενδιαφέρον να επαναστατήσουν έναντι του δυνάστη. 
Μάλιστα, αν και υπήρχε πλούτος, δεν είχαν οπλίσει ούτε τα πολεμικά πλοία τους, ούτε και είχαν συγκεντρώσει όπλα για να πάρουν μέρος στην επανάσταση. Ο Δημήτριος Υψηλάντης γνώριζε τις αδυναμίες αυτές και δεν προώθησε κάποιο επαναστατικό σχέδιο για την Χίο, αφού για να ξεσηκωθεί η Χίος θα έπρεπε να υπάρξει η στήριξη ολόκληρου του ελληνικού στόλου και η αποστολή εμπειροπόλεμων στρατευμάτων από την Στερεά Ελλάδα.

Η σπίθα ανάβει

Τον Μάρτιο του 1922, ο αρχηγός της επανάστασης στη Σάμο Λυκούργος Λογοθέτης αποβιβάζεται στη Χίο με 1.500 άνδρες και μαζί με τον Χιώτη Αντώνη Μπουρνιά ξεσηκώνουν τον λαό. Η σπίθα ανάβει παρά τις διαφωνίες των κατοίκων. 

Οι Τούρκοι μαζί με τη φρουρά του νησιού οχυρώνονται στο κάστρο και δεν παραδίδονται. Στο φρούριο έχουν φυλακίσει τον Μητροπολίτη Πλάτωνα και μερικούς πρόκριτους της πόλης, ενώ στην Πόλη έχουν στείλει κρατούμενους τους Θεόδωρο Ράλλη, Μικέ Σκυλίτζη και Παντελή Ροδοκανάκη. Τα νέα φτάνουν στον Σουλτάνο που θεωρεί ότι οι Χιώτες τον πρόδωσαν, ενώ την ίδια στιγμή φοβάται πως θα χάσει τα έσοδα από τους φόρους για τα μαστιχόδεντρα που του πλήρωναν. Διατάζει τον έμπιστο ναύαρχο Καρά Αλή να καταπνίξει την επανάσταση.

Η επανάσταση πνίγεται στο αίμα

Στις 30 Μαρτίου του 1822 και μετά από έντονο κανονιοβολισμό, ο  Καρά Αλή αποβιβάζει στην ακτή 7.000 άνδρες και με τη συνδρομή της τουρκικής φρουράς καταστέλλει εύκολα και σύντομα την εξέγερση, εκμεταλλευόμενος τον κακό σχεδιασμό της και τις έριδες για την αρχηγία μεταξύ Μπουρνιά και Λογοθέτη. Οι δύο τους υποχώρησαν στο εσωτερικό του νησιού φωνάζοντας «ο σώζων εαυτό σωθήτω».

Η σφαγή είχε ήδη αρχίσει. Για μήνες το νησί πνιγόταν στο αίμα. Πολλές πηγές αναφέρουν πως 42.000 άνθρωποι σφαγιάστηκαν, 23.000 διέφυγαν στο εξωτερικό και την ηπειρωτική Ελλάδα, 50.000 έγιναν σκλάβοι ενώ περίπου 1.500-2.000 άνθρωποι διασώθηκαν.
Η εκδίκηση του Κανάρη

Ο ελληνικός στόλος ήταν πολύ μικρότερος από τον οθωμανικό και δεν μπορούσε να τον αντιμετωπίσει σε μάχη. Για αυτό το λόγο πάρθηκε η απόφαση από τους Έλληνες να εκδικηθούν την καταστροφή της Χίου με πυρπολικά. Ο Κωνσταντίνος Κανάρης από τα Ψαρά και ο Γιώργης Πιπίνος από την Ύδρα κατόρθωσαν με τα πυρπολικά τους να μπουν μέσα στο λιμάνι της Χίου, τη νύχτα της 6ης Ιουνίου (1822), όταν οι Τούρκοι γιόρταζαν το Μπαϊράμ και συμποσίαζαν στα πλοία τους. Ο ναύαρχος Καρά Αλής είχε καλέσει στη ναυαρχίδα τους αξιωματικούς του στόλου για ολονύχτιο γλέντι.


Ο Κανάρης κατόρθωσε να γαντζώσει το πυρπολικό του στη ναυαρχίδα και να του βάλει φωτιά. Ο Πιπίνος το κόλλησε στην υποναυαρχίδα, αλλά δεν το γάντζωσε καλά, αυτό ξεκόλλησε και παρασυρμένο από τον αέρα κάηκε χωρίς να κάνει ζημιά. Όμως το πυρπολικό του Κανάρη μετέδωσε τη φωτιά στη ναυαρχίδα και γρήγορα πήρε φωτιά η μπαρουταποθήκη της, τινάζοντας τη ναυαρχίδα στον αέρα. Περίπου 2.000 Τούρκοι βρήκαν το θάνατο μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο αρχηγός του στόλου, ο Καρά Αλής, ο οποίος χτυπημένος από ένα καιόμενο κομμάτι κατάρτι μπήκε σε μία βάρκα και ξεψύχησε μόλις έφτασε στην ακτή. Το κατόρθωμα αυτό ενθουσίασε την Ελλάδα και όλο τον κόσμο και ενέπνευσε πολλούς σημαντικούς ξένους λογοτέχνες και καλλιτέχνες.
Ένας από αυτούς ήταν ο Ευγένιος Ντελακρουά που ζωγράφισε τον πίνακα «Η Σφαγή της Χίου», παίζοντας σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση της γαλλικής κοινής γνώμης για τον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων. Το 2009, ένα αντίγραφο του πίνακα εκτέθηκε στο τοπικό Βυζαντινό Μουσείο της Χίου, αλλά αποσύρθηκε από τον Νοέμβριο του 2009. Αν και η απόσυρση έγινε στο πλαίσιο της βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο ελληνικός Τύπος διαμαρτυρήθηκε για την απομάκρυνση του πίνακα. 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
PONTOSNEWS

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Του Μάνου Χατζηδάκη

Ὁ Νίκος Μπελογιάννης ἦταν ἀδίστακτος καί φανατικός “σταλινικός”. Εἶχε διατελέσει κορυφαῖος συνεργάτης τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη στήν Κατοχή. Ὁ Μπελογιάννης ἦταν ὁ ἠθικός αὐτουργός γιά τίς σφαγές τοῦ Βαλτετσίου, τοῦ Φενεοῦ Κορινθίας, τῶν Γαργαλιάνων καί ἰδίως τοῦ Μελιγαλᾶ.
Γιά τήν σφαγή τοῦ Μελιγαλᾶ, ὁ κομμουνιστής Γ. Καραμούζης γράφει:
«Ὁ Ἄρης καί οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ κόμματος Κουλαμπᾶς καί Ν. Μπελογιάννης εἶχαν πάρει τήν ἀπόφαση: Ὅλοι ἔπρεπε νά ἐκτελεστοῦν...»!!!
Ἐκεῖνος μάλιστα ἐνεπνεύσθη καί τήν ἀρχή της... “οἰκογενειακῆς εὐθύνης” ἡ ὁποία ὁδηγοῦσε σέ βασανιστήρια καί ἐκτελέσεις γυναικοπαίδων!
Κατά τήν διάρκεια τοῦ Συμμοριτοπολέμου ἦταν “Πολιτικός Ἐπίτροπος” τῆς 10ης “Μεραρχίας” τοῦ Δ.Σ.Ε., “διαφωτιστής” καί “κομισσάριος” στά διαβόητα “Λαϊκά Δικαστήρια” τοῦ ΚΚΕ μέ τίς ἀμέτρητες ἐκτελέσεις “διά βοῆς”...
Ἀπό τόν Ἰούνιο τοῦ 1950, εἶχε εἰσέλθει κρυφά στήν Χώρα ἀπό τό “παραπέτασμα”, μέ σκοπό τήν ἀναδιοργάνωσι τῆς ἐπαναστατικῆς δράσεως τοῦ ΚΚΕ.
Στίς 20 Δεκεμβρίου 1950, ἡ Ἀσφάλεια εἶχε μία μεγάλη ἐπιτυχία. Κατάφερε νά συλλάβη ἕνα ἀπό τά πιό ἀκραία καί ἐπικίνδυνα στελέχη τῆς Κ.Ε. τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ.Ε.

Γ. Παπαδόπουλος: Ὁ μόνος στρατοδίκης πού μειοψήφισε
Ἡ πρώτη δίκη Μπελογιάννη ἄρχισε στίς 19 Ὀκτωβρίου 1951, μαζί μέ ἄλλους 92 κατηγορουμένους. Ἡ δίκη ἔγινε μέ βάσι τόν Α.Ν. 509/47 ἀπό τό Ἔκτακτο Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν. Πρόεδρος τοῦ Στρατοδικείου ἦταν ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Σ.Δ. Ἀπόστολος Σταυρόπουλος. Ὡς μέλη - στρατοδίκες διορίστηκαν οἱ Ταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ν. Κομιανός, Γ. Κοράκης καί ὁ Λοχαγός Κυριακόπουλος.
Στίς 2/11/1951 -ἐνῶ ἐξελίσσετο ἡ δίκη- ὁ Ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ἀλ. Σακελλαρίου κάλεσε τόν Πρόεδρο τοῦ Στρατοδικείου Σταυρόπουλο καί τούς Δικαστικούς Συμβούλους Ι. Σίμο, Κ. Ἀθανασούλη, Β. Πετρούλια, Ἀπ. Καρκαζή καί Ι. Κριτσέλη καί ἐξέφρασε τήν ἐπιθυμία τῆς κυβερνήσεως Πλαστήρα νά βρεθῆ τρόπος “διακοπῆς” τῆς δίκης γιά μικροπολιτικούς λόγους!
Ὁ πρόεδρος τῆς Δίκης, Σταυρόπουλος ἀρνήθηκε. Καί τήν ἑπομένη οἱ ἐφημερίδες τῆς ἀντιπολιτεύσεως “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ” καί “ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ” δημοσίευαν σέ ἄρθρα τούς τό παρασκηνιακό αἴτημα τῆς κυβερνήσεως.
Ἡ “διαρροή” εἶχε προέλθει φυσικά ἀπό τόν ἴδιο τόν Σταυρόπουλο, ὁ ὁποῖος τιμωρήθηκε μέ 6μηνη ἀργία γιά «παράβασι ὑπηρεσιακῆς ἐχεμυθείας». Τό Πρωτοβάθμιο Ἀνακριτικό Συμβούλιο ἐξέτασε καί ὅλους τους στρατοδίκες καί στίς 15/12/1951 ἐξέδωσε παμψηφεί ἐπίσημη γνωμοδότησι ὅτι γιά τήν διαρροή δέν εὐθυνόταν οὐδείς ἄλλος ἐκ τῶν στρατοδικῶν.
Στίς 16 Νοεμβρίου 1951, ἡ δίκη ἔληξε μέ τήν καταδίκη του Μπελογιάννη καί ἄλλων 11 σέ θάνατο.
Ἀλλά ἐκεί συνέβη καί ἕνα περιστατικό ἀπό τά πρῶτα γνωστά τοῦ χαρακτῆρος καί τῆς ψυχοσυνθέσεως τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου: Ὑπῆρξε ὁ μόνος στρατοδίκης πού δέν ψήφισε τήν ἐπιβολή τῆς θανατικῆς ποινῆς στούς κατηγορουμένους!

“Στρατιωτικά μυστικά ἐπί σκοπῶ κατασκοπείας”
Ἡ δίκη εἶχε τελειώσει. Καί ἡ ἀπόφασις ἔμενε ἀνεκτέλεστη. Ἔπειτα ἀπό λίγες ἡμέρες ὅμως, ἡ Ἀσφάλεια ἀνεκάλυψε δυό “γιάφκες” στήν Καλλιθέα καί στήν Γλυφάδα, πού ἀνῆκαν στήν συμμορία τοῦ Μπελογιάννη. Ἐκεῖ βρέθηκαν ἀσύρματοι γιά μετάδοσι κατασκοπικῶν πληροφοριῶν στήν Βουλγαρία! Τό γεγονός ὁδήγησε σέ διεξαγωγή νέας δίκης.
Ἡ δεύτερη δίκη τοῦ Μπελογιάννη καί ἀκόμη 29 συγκατηγορουμένων του, ἔγινε πλέον ἀπό τό Διαρκές Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν μέ βάσι τόν νόμο 375/36 «περί κατασκοπείας». Σέ αὐτήν δέν εἶχε ἀπολύτως καμμία συμμετοχή ἤ σχέσι ὁ Γ. Παπαδόπουλος.
Κατά τήν δίκη ἐκείνη κατέστη σαφές ὅτι τό ΚΚΕ εἶχε ἀρχίσει τήν προπαρασκευή τοῦ 4ου γύρου! (Βλπ. στρατηγοῦ Δ. Χονδροκούκη «Ὁ Μπελογιάννης χωρίς γαρύφαλλο»).
Ὁ τότε Γεν. Δ/ντής τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, Πανόπουλος, κατέθετε:
«Εἴχαμε διασταυρωμένες πληροφορίες ὅτι ἀπό τό “σιδηροῦν παραπέτασμα” μπαινόβγαιναν εἰδικά ἐκπαιδευμένοι κομμουνιστές μέ διπλό ρόλο: Ὁ ἕνας, νά μεταφέρουν ὁδηγίες ἀνασυγκροτήσεως τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ ΚΚΕ… καί ὁ ἄλλος νά συλλεγοῦν πληροφορίες γιά νατοϊκή δραστηριότητα στήν Χώρα μας… καί ἄλλες ἀπόρρητες στρατιωτικές πληροφορίες… Ἐντύπωσί μας ἔκαναν τά σήματα πού κατασχέσαμε καί οἱ κώδικες συνεννοήσεως. Ἐκοπιάσαμε νά βροῦμε τίς κλεῖδες ἀποκρυπτογραφήσεως… Ἐπί κεφαλῆς καί γενικός ἀρχηγός, ὁ ἀνέκαθεν κατηγορούμενος Νίκος Μπελογιάννης…»
Καί ὁ ἀστυνομικός Ρακιντζῆς ἔλεγε:
«Ὑπάρχουν προσέτι, ἐκτός συνόρων τῆς Ἑλλάδος, περί τούς 30.000 κομμουνιστᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται στρατιωτικῶς καί κατασκοπευτικῶς, ἄλλοι ὡς σαμποτέρ, μέ μόνιμον σκοπόν, ὅταν δοθῆ ἡ εὐκαιρία νά δράσουν στρατιωτικῶς κατά τῆς Πατρίδος τῶν, διά μίας νέας εἰσβολῆς…»
Στίς 1/3/1952 ἐξεδόθη ἡ καταδίκη του Μπελογιάννη καί ἀκόμη 3 “εἰς θάνατον” ὡς πράκτορες πού μετέδιδαν «στρατιωτικά ἤ ἄλλα μυστικά ἐπί σκοπῶ κατασκοπείας». Καί στίς 30/3/1952 οἱ Ν. Μπελογιάννης, Ν. Καλούμενος, Δ. Μπάτσης καί Ἡ. Ἀργυριάδης ἐκτελέστηκαν.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΡΑΚΙΩΤΙΣΣΑ ΑΙΜΙΛΙΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

Της Θωμαϊς Παριανού

Την Κυριακή 14 /2 /2016, η Λέσχη Γυναικών Παπάγου – Χολαργού πραγματοποίησε φιλολογικό απόγευμα , αφιερωμένο σε έναν από τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες, γνωστό σε όλο τον κόσμο, όχι όμως στην Ελλάδα, τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, του οποίου το πνευματικό έργο επεκτείνεται στα Μαθηματικά, Φυσική, Αρχαιολογία.  Την ομιλία προλόγισε η Πρόεδρος της Λέσχης, κ. Βίκυ Τσιάκα.  Ομιλήτρια ήταν η  Θρακιώτισσα και διακεκριμένο μέλος της Λέσχης, ΑΙΜΙΛΙΑ  ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,  
ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

Ο κορυφαίος  Έλληνας μαθηματικός, ο σοφός Κων/νος Καραθεοδωρή, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της επιστημονικής διανόησης του 20ου αιώνα. Εφέτος συμπληρώνονται 65 χρόνια από τότε που ΚΚ έφυγε για το ατελείωτο ταξίδι (2/2/1950) . Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους παγκοσμίως μαθηματικούς και ο μεγαλύτερος Έλλην μαθηματικός από της αρχαιότητος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, στις 13/9/1873 και πέθανε στο Μόναχο στις 2/2/1950. Είναι γόνος μίας από τις σημαντικότερες γενεαλογικές οικογένειες της νεώτερης ιστορίας, με προσφορά τεραστίων υπηρεσιών στον Ελληνισμό. Ο γόνος Καραθεοδωρή  έχει τις ρίζες του στο Βοσνοχώρι, προάστιο της Αδριανούπολης . Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, το 1923, κα τον διωγμό των Ελλήνων από την Αν. Θράκη, κατοικούν στο Αχυροχώρι, το οποίο ονομάστηκε αργότερα Νέα Βύσσα, που βρίσκεται στην Ελληνική περιοχή, κοντά στον Έβρο ποταμό.


MAUHMATIKOS

Ο ΚΚ πέρασε τα παιδικά του χρόνια στις Βρυξέλλες, όπου τότε ο πατέρας του ήτανε πρέσβης. Από μικρός μιλούσε απταίστως την γαλλική γλώσσα και έδειξε το ταλέντο του στα μαθηματικά, παίρνοντας 2 φορές βραβείο σε διαγωνισμό που συμμετείχαν όλα τα παιδιά του Βελγίου. Το 1891 εισέρχεται στην Στρατιωτική Σχολή του Βελγίου, στο Τμήμα Μηχανικών. Μετά τη αποφοίτησή του (1895) πηγαίνει στην Λέσβο και συμμετέχει στην κατασκευή έργων οδοποιίας. Το 1898 εργάζεται στην Αίγυπτο ως μηχανικός, σε βρετανική εταιρεία του φράγματος του Ασσουάν, στα έργα του Νείλου. Κάνει μετρήσεις στην Πυραμίδα του Χέοπος και αποφασίζει να εγκαταλείψει το επάγγελμα του μηχανικού, για να ασχοληθεί με τα μαθηματικά. Στα 27 του αποφασίζει να σπουδάσει μαθηματικά στο Βερολίνο, όπου διδάσκουν οι καλύτεροι μαθηματικοί.  Εκεί είχε την τύχη να παρακολουθήσει μαθήματα από μεγάλους μαθηματικούς όπως ο Χέρμαν Σβαρτς (Herman Schwarz), οΓεώργιος Φρομπένιους (Georg Frobenius), ο Έρχαρντ Σμιτ (Erhard Schmidt)και ο Λάζαρος Φουξ (Lazarus Fuchs).
Ο Σμιτ το φθινόπωρο του 1901 έφυγε για το πανεπιστήμιο της Γοτίγγης ( Göttingen,) και παρακίνησε τον ΚΚ να αποφασίσει να εγκατασταθεί κι εκείνος εκεί. Έτσι το 1902, ο ΚΚ μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Γοτίγγης/ Γκέτινγκεν, για να κάνει διδακτορική διατριβή.Εκεί δίδασκαν τρεις μεγάλοι της μαθηματικής επιστήμης, ο Φ. Κλάιν, Ν. Χίλμπερτ και ο Χέρμαν Μινκόφσκι, υπό την επίβλεψη του οποίου βρισκόταν ο ΚΚ. , ο οποίος το 1905 έγινε υφηγητής στο Γκέτινγκεν,  Το 1908 έγινε διδάκτορας του ίδιου Πανεπιστημίου, όπου παρέμεινε επί 3 χρόνια. Η διδακτορική του διατριβή «Περί των ασυνεχών λύσεων στο λογισμό των μεταβολών» είναι η πρώτη μελέτη η οποία ασχολείται συστηματικά με τη θεωρία των σποραδικών λύσεων.


ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ ΚΚ

Την ίδια χρονιά, το 1908, παντρεύεται στην Κωνσταντινούπολη την 24χρονη Ευφροσύνη του Αλεξάνδρου, το γένος Καραθεοδωρή, μακρινή συγγενή του. Αυτός ήταν 35 ετών και η σύζυγός του 24. Ο γάμος γίνεται στην Κωνσταντινούπολη. Από τον γάμο αυτόν αποκτά δύο παιδιά, τη Δέσποινα και τον Στέφανο.  Το ίδιο χρονικό διάστημα έρχεται αντιμέτωπος με την ελληνική πραγματικότητα. Ζητά από την Ελληνική πολιτεία εργασία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ή στην σχολή Ευελπίδων, και οι αρμόδιοι του απαντούν ότι θα μπορούσε να διοριστεί μόνο ελληνοδιδάσκαλος σε επαρχιακό σχολείο και τίποτα παραπάνω!
Το 1909 τον βρίσκει ως τακτικό καθηγητή στο Πολυτεχνείο του Ανόβερου. Πήγε ευχαρίστως εκεί, παρά το γεγονός ότι επί δέκα χρόνια είχε ασχοληθεί με αφηρημένα μαθηματικά. Το 1910 βρέθηκε στο Breslau, όπου έμεινε μέχρι το 1913, όταν διαδέχτηκε στη Γοτίγγη τον Felix Klein, έναν από τα σπουδαιότερα μαθηματικά πνεύματα, έπειτα από επιθυμία του ιδίου. Το 1911 επιτέλους οι Έλληνες ξυπνούν: η Ελληνική κυβέρνηση τον καλεί να μετάσχει στην κριτική επιτροπή η οποία διόρισε τους καθηγητές της Φυσικομαθηματικής σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά το 1918 ανέλαβε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου την έδρα που κατείχε ο Schwarz.
Το 1914 ο Αλ. Αϊνστάιν καταγράφει τις ιδέες του για την γενική θεωρία της σχετικότητος, αλλά κάπου ‘’δεν του βγαίνει’’ και τον Σεπτέμβριο 1916 στέλνει επιστολές στον ΚΚ και ζητά την βοήθεια του. Αυτός του απαντά άμεσα και κατατοπιστικά. Έτσι, από παντελώς άγνωστος, ο Αϊνστάιν έγινε αυτομάτως  διάσημος το 1919. Ο Αλ. Αϊνστάιν ανεγνώρισε αυτό δημόσια, στην τελευταία του συνέντευξη, το1955, όπου λέει στους δημοσιογράφους :
«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα».
Ως δάσκαλος, ο ΚΚ χάραξε την ανεξίτηλη φυσιογνωμία στην μνήμη των φοιτητών του, γιατί, όπως και στα παιδιά του, ήξερε να συνδυάζει τέλεια την αγάπη με την παιδαγωγική αυστηρότητα. Όταν , κατά το 1918, αναχωρούσε από την Γοττίγη για το Βερολίνο, όπου ανέλαβε στο πανεπιστήμιο την έδρα που κατείχε ο Schwarz, οι φοιτητές του, που τον φώναζαν χαϊδευτικά ‘’Cara’’, οργάνωσαν ειδική τελετή, στην οποίαν του έγραψαν και του απήγγειλαν ποίημα τρανταχτώ στροφών, εξυμνώντας τα μεγάλα προτερήματα του δασκάλου τους και περιέγραφαν την λύπη τους για τον αποχωρισμό. 

Και η τελευταία στροφή λέει:

«Ο καθηγητής μας Καραθεοδωρή φεύγει για το Βερολίνο
Και αν εδώ δεν ήταν Γοττίγη, θα τραβούσαμε και εμείς για εκεί».
Το 1919, εκλέγεται Μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Την ίδια χρονιά, ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Ιωνία. Οι Ελληνικές αρχές εγκαθίστανται στην Σμύρνη.  Ο Ελ. Βενιζέλος καλεί τον ΚΚ στο σπίτι του για να του αναθέσει την οργάνωση  Πανεπιστημίου στην Σμύρνη.. «Θα σας παράσχουν όλες τις ευκολίες. Το έργον σας είναι σπουδαίον, η Ελλάς πρέπει να εκπολιτίσει την Μικράν Ασία». Ο ΚΚ αποδέχεται την πρόταση,  εγκαταλείπει την έδρα  του και συλλαμβάνει το όραμα για την δημιουργία του  Πανεπιστημίου της Σμύρνης που θα συνδέσει Ανατολή και Δύση, το αποκαλούσε  ‘’ΦΩΣ ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ’’, και θα ήταν το δεύτερο Ελληνικό, μετά το Καποδιστριακό. Με πολύ μεράκι εργάζεται για την οργάνωση και τον εξοπλισμό του.   Αλλά το όνειρό του καταστράφηκε από τα γεγονότα του 1922. Διαισθανόμενος τι επρόκειτο να συμβεί, στέλνει την οικογένειά του στη Σάμο, για ασφάλεια. Ο ίδιος αναχώρησε από την Σμύρνη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και με κίνδυνο της ζωής του, προκειμένου να επιβιβάσει σε πλοίο το υλικό που, με τόση επιμέλεια, μετέφερε από την Ευρώπη για το Πανεπιστήμιο της Σμύρνης.  Τα βιβλία και τα όργανα του, που προορίζονταν για το  Πανεπιστημίο της Σμύρνης φυλάσσονται στο Μουσείο του Πανεπιστημίου των Αθηνών.
Τα επόμενα χρόνια, διορίζεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου του συνέβησαν άγνωστα για αυτόν γεγονότα, αλλά διαδεδομένα τότε στην επιστημονική κοινότητα πάθη.  Στις 10-12-1923, ενώ δίδασκε σε πρωτοετείς φοιτητές, οι οποίοι παρακολουθούσαν αδιάφορα, ένας φοιτητής, γιος ναυάρχου και κληρονόμος μεγάλης περιουσίας, τον διέκοψε με την φράση «Noch ein mal (ακόμα μια φορά)». Τότε, ο ήρεμος και ευγενέστατος αυτός άνθρωπος κυριολεκτικά εξεμάνη και κραυγάζοντας «Είμαι Έλλην, είμαι Έλλην» βγήκε από το αμφιθέατρο. Τελικά, επέστρεψε στο Μόναχο. Το 1929, ο Βενιζέλος τον καλεί από το Μόναχο, για την διοργάνωση του Πανεπιστημίου Αθηνών και του νεοσύστατου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Πάντα πρόθυμος στα καλέσματα της πατρίδας, ο ΚΚ ήρθε στην Αθήνα. Υπουργός Παιδείας ήταν τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Για 2 χρόνια εργάστηκε ως Κυβερνητικός Επίτροπος, με βαθμό Πρυτάνεως, και έφτιαξε μελέτη που αποτέλεσε την βάση του Ν. 5343/32 και που λειτούργησε έως το 1982. Τελικά, επί κυβερνήσεως Παπαναστασίου, με ένα τσαλακωμένο χαρτί, που έφερε υπογραφή γραμματέως γ’ τάξεως, ο ΚΚ παύτηκε από την θέση αυτή και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου παρέμεινε οικογενειακώς, μέχρι  τον θάνατό του.
Τον Ιούλιο του 1936 του απενεμήθη το μετάλλιο Fields, βραβείο διεθνούς αναγνωρισμένου κύρους, στα μαθηματικά. Την ίδια χρονιά, σε μία εκδήλωση στην Αμερική, για τα 400 χρόνια από την ίδρυση της Μαθηματικής Εταιρείας, ο ΚΚ γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό και οργανώνεται ειδική εκδήλωση προς τιμήν του.   Ασχολήθηκε και με την Φυσική και σήμερα τον αποκαλούν ‘’Πατέρα της Θερμοδυναμικής’’. Η συμβολή του στην Θεωρητική Φυσική ήταν ουσιαστική η μαθηματική θεμελίωση τομέων της Φυσικής, όπως η Θερμοδυναμική, η Γεωμετρική Οπτική, η Μηχανική και η Σχετικότητα
Από το 1901 και λίγο πριν από τον θάνατό του, ο ΚΚ έγραψε 175 αξιόλογες εργασίες. Κάποια βιβλία του έχουν εκδοθεί το 1983 στην Νέα Υόρκη, αλλά δυστυχώς όχι ακόμα στην Ελληνική Γλώσσα. Σημειωτέον ότι κάποιες εργασίες του που έγραψε στην Ελληνική, μεταφράστηκαν στην Γερμανική και την Αγγλική.  Ο ΚΚ είναι δώρο της Ελλάδος , δυστυχώς στους Γερμανούς. Ανήκει στους κορυφαίους μαθηματικούς και φυσικούς της υφηλίου.
Πολλοί φοιτητές από όλον τον κόσμο κάνουν διδακτορικό πάνω στις εργασίες του ΚΚ, αλλά όχι οι δικοί μας.
Ήταν όμως και ένας λαμπρός άνθρωπος και Έλληνας.  Ως οικογενειάρχης υπήρξε υποδειγματικός, σεμνός , διακριτικός.  Yπήρξε, επίσης,  ο ιδρυτής της κοινωνίας των αποδήμων Ελλήνων στην Γερμανία.  Χτίζει Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία . Οργανώνει την Ελληνική Κοινότητα και, στα δύσκολα χρόνια, εμψυχώνει και καθοδηγεί σωστά τον Ελληνικό Πληθυσμό. Είχε και το χάρισμα της γλωσσομάθειας. Εκτός από τις Ευρωπαϊκές Γλώσσες, γνώριζε την Τουρκική και την Αραβική.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1950, αυθημερόν αναγγέλεται επίσημα στην ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών ο θάνατός του. Ο τότε Πρόεδρος της Ακαδημίας, μεταξύ άλλων θα πει:
«Μία εξέχουσα φυσιογνωμία της διεθνούς επιστήμης εξέλιπε».  Ο Ακαδημαϊκός της Βαυαρικής Ακαδημίας, Oscar Perron, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του, είπε :
« Ένας από τους λαμπρότερους μαθηματικούς, έχει ουσιαστικά εμπλουτίσει και επηρεάσει αποφασιστικά την Επιστήμη. Ένας άνδρας με ασυνήθιστη και πλατειά παιδεία, ως ανήκων στο Ελληνικόν Έθνος, με το υψιπετές πνεύμα του και την αδιάκοπη αναζήτηση της γνώσης, συνέχισε την παράδοση και την κληρονομιά της Κλασσικής Έλλάδας». 
Οι Θρακιώτες δεν ξέχασαν τον ΚΚ.  Μια ομάδα προσωπικοτήτων από την Θράκη αποφάσισαν και ίδρυσαν το ‘’Μουσείο Καραθεοδωρή’’ στην Κομοτηνή  και του έστησαν και ανδριάντα σε κεντρικό σημείο, 50 χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο τέως υπουργός από την Κομοτηνή, Ευριπίδης Στυλιανίδης, σε συνεργασία με τον Ισραηλινό πρέσβη, κατάφερε να του δοθούν 28 αντίγραφα επιστολών αλληλογραφίας Καραθεοδωρή  – Αϊνστάιν . Έκτοτε το Μουσείο εμπλουτίζεται και εκσυγχρονίζεται συνεχώς και λειτουργεί και ως ερευνητικό κέντρο, με πρωτοβουλίες του επίσης Θρακιώτη Νίκου Λυγερού. Το 1994, κυκλοφόρησε Ελληνικό γραμματόσημο που απεικονίζει τον πρώτο μαθηματικό, Θαλή Μιλήσιο και τον Κ. τον μόνο μαθηματικό της νεώτερης Ελλάδας, που τιμήθηκε από τα ΕΛΤΑ.
Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκε από την Πρόεδρο, κ. ΒΙΚΥ ΤΣΙΑΚΑ, στην κ. ΑΙΜΙΛΙΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, που αφορούσε την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ. Η κ.Β.ΤΣ. επεσήμανε ότι στις μέρες μας ‘’δρομολογείται’’ και η γενοκτονία των Ελλήνων, στην οποίαν εμείς πρέπει να αντισταθούμε γιατί έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες.
Την εκδήλωση της  Λέσχη Γυναικών Παπάγου – Χολαργού παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού & Περιβάλλοντος.[ΔΟΠΑΠ],  Παπάγου –Χολαργού, κ. Μιχάλης  Τράκας και ο επικεφαλής της Αντιπολίτευσης του Δήμου Παπάγου – Χολαργού,  κ. Κωνσταντίνος Τίγκας, ο οποίος ευχαρίστησε την Πρόεδρο και το Δ.Σ. του Συλλόγου, για την πρόσκληση και την κ.Αιμιλία Λαδοπούλου, για την παρουσίαση της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.
΄Όπως επεσήμανε ο κ. Κ. ΤΊΓΚΑΣ, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε από λίγα έως τίποτα για αυτήν την μεγάλη προσωπικότητα, αλλά δεν φταίμε εμείς για αυτό:  φταίει η Πολιτεία που κρατάει φιμωμένες τέτοιες προσωπικότητες.  Και ο κ. Κ.Τίγκας έκλεισε με τον γνωστό γνωμικό του Νίκου Καζαντζάκη:

«Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει».

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
HELLENIC NEWS OF AMERICA

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ 50η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ''



Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιγράφο & Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 28/3/2017.
 
Evonymos
Blue Sky
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΠΛΑ ΣΕ ΤΖΑΜΙ (ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ ΞΑΝΘΗΣ) ΠΙΣΤΟΛΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΑΣΤΗΡΕΣ.- ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ Ο ΙΜΑΜΗΣ! ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

Στις 28/3/2017 συνελήφθη ὁ ἰμάμης στήν Ἡλιόπετρα Ξάνθης γιά παράνομη ὁπλοκατοχή, μετά ἀπό ἔρευνα πού ἔγινε ἀπό τήν Ἀστυνομία. Βρέθηκαν στήν κατοχή του Σ. Ε. Κ., στό σπίτι του καί στόν …μιναρέ τοῦ τεμένους ὅπου ὑπηρετεῖ (!), τά παραπλεύρως εἰκονιζόμενα ὅπλα: ἕνα τύπου Φλόμπερ καί δύο πιστόλια μέ γεμιστῆρες καί σφαῖρες. Μάλιστα τό μεγαλύτερο πιστόλι (μᾶλλον Glock) ἔφερε καί …σιγαστήρα!!! Ἀκόμη δέν ἔγινε γνωστό τί ἐξηγήσεις ἔδωσε στίς Ἀρχές, εἶναι ὅμως γνωστό πώς πρόκειται γιά ἄτομο ὑπαγόμενο στόν τουρκομουφτή Ξάνθης Ἀχμέτ Μέτε καί πώς ἐμφανιζόταν στίς (δῆθεν θρησκευτικές) φιέστες τοῦ “Καραβανιοῦ τῆς Ἀφθονίας”. Πρόσφατη ἦταν καί ἡ ἐπίσκεψη τοῦ τουρκοκόμματος DEB στό χωριό καί στό τέμενος. Περιμένουμε λοιπόν νά μάθουμε τά νεότερα καί θά συνεχίσουμε μέ περισσότερα στοιχεῖα.


ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...



Απόσπασμα απο το βιβλίο του καθηγητού του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ.Κωνσταντίνου Ρωμανου
''ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ (Αντίλογος στην Σοφιστική Της Νέας Τάξης απο τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ http://www.hellasbooks.gr/
 
Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.
Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της «κακοδαιμονίας» μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λ.π), το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σένα πιο θετικό μέλλον.
Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθ' αυτήν μπήκε στο στόχαστρο του «εκσυγχρονιστικού» λόγου. 
Το στοίχημα ήταν οι έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να ...προοδεύσουν.
Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.
Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση.
Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτή των πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πει κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να ... δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς.
Έτσι π.χ η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (από τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό από την υπηρεσία.
Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και την δημογραφία.
Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας, με τους συμπληρωματικούς στόχους να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας από εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου.
Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική. (Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες - αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες).
Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας "πάτημα" για ην ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών.
Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της ΝΔ του τέλους του 2008 (καθεστώς του «επί μακρόν διαμένοντος»).
Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απομάκρυνσης από την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον "Άλλο" ως "διαφορετικότητα", αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.
Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε «ξενοφοβικοί» (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε «ρατσιστές» (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους, το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε "εθνικιστές "(δηλαδή να παραιτηθούμε από την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος - προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη).
Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του «κακού Έλληνα» μέσα στην ιστορία.
Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες από το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην απαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.
Αυτό στην γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής μηχανικής» θα σήμαινε ότι η φάση του "αποπρογραμματισμού" του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη
διαδικασία «αναπρογραμματισμού» του εκκενωθέντος από κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα.
Με άλλα λόγια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή «γυμνού» ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα).
Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου «αναπρογραμματισμού» το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον «αποπρογραμματισμό». 
Ίσως ο αναπρογραμματισμός των - πρώην - Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυαρίθμων ΜΚΟ (Μή Κυβερνητικών Οργανώσεων), που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.
Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιός θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος από τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα-Έλληνα θα βρεί ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: "Πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας" ή "πολίτης της Γης" ή απλώς "Άνθρωπος"...
Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια Αφρικανών, Ασιατών και Βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας, της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα! - "Ελευθεροτυπία" 19 Μαϊου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα.
Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για "πολίτες της Γης" ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους.
Τέλος "Άνθρωπος" χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος, η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό. 
"Άνθρωπος" χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο! Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.
Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πεί κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης? Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δέχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίιγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επισήμων διακηρύξεων.
Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό: Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία! Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια γα την Ελλάδα! Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν από όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζούν με τον φόβο του κράτους και μαζί του παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος. Αν δε επιμείνουν ότι η «Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" θα βρούν απέναντί τους και τους συνασπισμένους «ελληνοποιημένους» αλλοδαπούς πραιτωριανούς. 
Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. "Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη ... χάνει!" σκέφτηκαν. 'Ομως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά. 
Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων? Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών Ελλήνων φορολογουμένων? 
Ή θα άφηναν ό, τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω από ένα παιδί), βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας? Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση...
Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λ.π, δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους δέχθηκαν τον αφελληνισμό τους?
Η απάντηση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει το λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γιαυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα? Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το ... αντίτιμο. Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιός ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!
Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπό το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο, τον ανθελληνισμό. 
Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα από χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί από την Ευρώπη! Ακόμα κι έναν Τούρκο να π ..... έναν τσολιά σκιτσάρησε Ευρωπαίος γελοιογράφος... 
Οχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.
Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.
 
(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" της Κυριακής 6 Ιουνίου 2010)



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.