Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ : ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΤΥΠΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΞΕΝΟΜΑΝΙΑΝ...ΚΡΑΤΗΣΑΤΕ Ο,ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ...

Εἶνε ἀδύνατον νὰ ἀρχίσῃ δημιουργία Ἑλληνικῆς ζωῆς ἐνόσῳ ὅλα τὰ πράγματα τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ πρῶτον κουρέλι τοῦ λίκνου -καὶ ὅλων τῶν ἰδεῶν- μέχρι τοῦ τελευταίου κουρελίου τοῦ τάφου, εἶναι ξένα.
Τὸ κτύπημα τῆς ξενομανίας εἶνε τὸ πρῶτον κίνημα, ὁ πρῶτος ἀγὼν τῶν ποθούντων νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ μίαν ἀρχὴν Ἑλλάδος.
Ἡ ξενομανία εἶνε χωριατιά. Εἶνε προστυχιά. Εἶνε κουταμάρα. Εἶνε ἀφιλοτιμία. Εἶνε ἀφιλοπατρία. Καὶ εἶνε ξυππασιά. Καὶ εἶνε ἀμάθεια.
Αὐτὸς ὁ ἀνώτερος, ὁ πλούσιος, ὁ ἀνεπτυγμένος, ὁ ταξειδευμένος, ὁ παντογνώστης, ὁ παντοκρίτης, ὁ ἰατρός, ὁ δικηγόρος, ὁ πολιτικός, ὁ παππᾶς, ὁ δάσκαλος, ὁ καθηγητής, ὁ τραπεζίτης, ὁ ἔμπορος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος, ποὺ ἐπῆγε εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ἐγύρισε ξενομανής, εἶνε ἀμαθής. Ἐπῆγε καὶ ἐγύρισε κούτσουρον. Δι᾿ αὐτὸ εἶνε ξενομανής. Ἐπῆγε καὶ ἐγύρισε χωριάτης, δι᾿ αὐτὸ εἶνε ξενομανής. Ὅ,τι εἶδε, ὅ,τι ἔμαθε δὲν τοῦ ἐχρησίμευσεν εἰς τίποτε. Δὲν ἐδιόρθωσε τὸ κεφάλι, τὸ ἐχάλασε. Δὲν ἐφωτίσθη, ἀλλὰ ἐτυφλώθη διὰ πάντα. Δι᾿ αὐτὸ εἶναι ξενομανής.
Κάνει τὸν Εὐρωπαῖον, ἀλλὰ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Εὐρωπαῖον, τὸ κεφάλι του κάθε ἄλλο παρὰ νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τό τωρινὸν Εὐρωπαϊκόν κεφάλι. Ὁ ἰδικός μας Ἐσπεριοειδὴς εἶνε σὰν τὸν ἀράπη ποὺ πηγαίνει εἰς τὸ Παρίσι καὶ φορεῖ Παρισινὰ ροῦχα. Εἶνε ξενομανής, διότι ἅμα τοῦ ἀφαιρέσῃς αὐτό, δὲν μένει τίποτε ἄλλο ἀπὸ αὐτόν. Ἀφαίρεσέ του τὰ ροῦχα, τὰ τέσσαρα ξένα λόγια, τὸ τσάι, τὰ δέκα ὀνόματα ποὺ ἐπαναλαμβάνει, τὰς δέκα ἰδέας ποὺ ἔμαθε καὶ βάλε τον νὰ ἐρασθῇ. Δὲν εἶνε ἰκανὸς νὰ σκεφθῇ νὰ κάμῃ τὸ παραμικρόν. Εἶνε ἕνα μυαλὸ τιποτένιον, ἕνα κεφάλι ἐντελῶς ἄχρηστον διὰ τὸ κάθε τι. Ὅλη του ἡ ζωή, ὅλη του ἡ δύναμις, ὅλη του ἡ σοφία εἶνε νὰ λέγῃ, καὶ ξαναλέγῃ τὰ τέσσαρα πράγματα που ἔμαθε. Θέλετε νὰ τὸ εἰδῆτε καθαρὰ ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Εὐρωπαῖον τὸ ροῦχον; Πάρετε τὸν Τρικούπην, τὸν Δηλιγιάννην, τὸν Θεοτόκην, τὸν Ζαΐμην, ὅλους τοὺς Στρατηγοὺς καὶ ὅλους τοὺς ἐν τέλει τῶν γραμμάτων καὶ τῶν πραγμάτων. Εἰπέτε τους νὰ ἐνδύσουν τὸν στρατὸν μὲ τὰ θαυμάσια Ἑλληνικὰ ὑφάσματα καὶ ἐνδύματα διὰ νὰ μένουν εἰς τὸν τόπον ἑκατομμύρια ἑκατομμυρίων ποὺ φτερουγίζουν τόσα ἔτη τώρα πρὸς τὴν τσέπην τῶν ξένων, διὰ νὰ ἔχουν τὸν ὡραιότερον ζωγραφικώτερον καὶ φθηνότερον στρατὸν τοῦ κόσμου. Ὅλοι θὰ φρίξουν διὰ τὴν βαρβαρότητά σας, διὰ τὴν κουταμάρα σας, διὰ τὴν προστυχιά σας, διὰ τὴν ἀμάθειάν σας. Αὐτὸς εἶνε ὁ ἀνεπτυγμένος, ὁ Ἐσπεροειδὴς Ἕλλην. Φαντασθῆτε τώρα τὶ εἶνε οἱ ἄλλοι ξενομανεῖς, ὅταν τοιοῦτοι εἶνε οἱ πρῶτοι. Καὶ κυττάξετε τὶ εἶνε ὁ Εὐρωπαῖος. Ὁ Εὐρωπαῖος εἰς τὴν Κρήτην ἐννοεῖ καὶ τὴν ἀξίαν καὶ τὴν οἰκονομίαν καὶ κυριώτατα τὴν ὡραιότητα τοῦ Κρητικοῦ ἐνδύματος καὶ αὐτὸς ὁ πραγματικὸς Εὐρωπαῖος ἐνδύει τὸν οτρατιώτην μὲ τὴν Ἑλληνηκήν του στολήν. Καὶ εἴδατε τὶ θαυμασία ζωγραφιὰ εἶνε ὁ Κρητικὸς στρατιώτης. Παρόμοια ἀνεξαιρέτως εἶνε ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα. Παρομοίας ὡραιότητος. Παρομοίως δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὰ πάντα Ἑλληνικά. Καὶ παρομοίας προστυχιᾶς, κουταμάρας, ἀκαταληψίας καὰ ἀμαθείας, εἶνε ὅλοι οἱ ξενομανεῖς εἰς ὅλα τὰ ζητήματα. Βγάλετε ἀπὸ τὸν νοῦν σας ὅτι ἀπὸ τοὺς Ἑλληνογάλλους, Ἑλληνοάγγλους, Ἑλληνοϊταλούς, Ἑλληνογερμανοὺς εἶνε δυνατὸν νὰ γεννηθῇ τίποτε σωστόν, τίποτε Ἑλληνικόν. Αὐτοὶ εἶνε φρενοβλαβεῖς. Χθὲς ἐφώναζεν ἡ «Ἀκρόπολις» ὅτι διὰ νὰ στρώσουν τοὺς δρόμους μὲ γρανίτην, ἐσκέφθησαν ἀμέσως νὰ τὸν φέρουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ ἔχομεν εἰς τὸ Λαύριον. Ὡς καὶ οἱ δασονόμοι ἀκόμη παρεφρόνησαν καὶ διέγραψαν ἀπὸ τὴν φύτευσιν τῶν γυμνῶν τόπων, ἀπὸ τὴν διακόσμησιιν τῶν δρόμων καὶ τῶν δημοσίων κήπων πλατειῶν, τὴν ἐληὰ καὶ τὴν συκιά, κάθε φυτὸν ἰδικόν μας καὶ φέρουν, φέρουν σπόρους φυτὰ ἀπὸ τὰ βάθη τῶν δασῶν τῆς Εὐρώπης, καὶ δὲν πηγαίνουν νὰ πάρουν τὰ θαυμασιώτερα καὶ διακοσμητικώτερα φυτὰ τῶν δασῶν τῆς Ἑλλάδος! Τὸ κυριώτατον χαρακτηριστικὸν τοῦ ξενομανοῦς εἶνε ὅτι ἐνόσῳ δὲν βλέπει ἕνα πρᾶγμα Εὐρωπαϊκόν, μὲ μάρκα Εὐρωπαϊκήν, μὲ ὑπογραφὴν Εὐρωπαϊκήν, δὲν τολμᾷ οὔτε νὰ τὸ ἰδῇ, οὔτε νὰ τὸ πιάσῃ, οὔτε νὰ τὸ ἐξετάσῃ. Διότι τὸ κεφάλι του εἶνε ἄχρηστον. Τὸ περιφρονεῖ διότι δὲν εἶνε ἰκανὸς νὰ τὸ ἐννοήσῃ. Διότι τὸ κεφάλι του δὲν τοῦ χρησιμεύει εἰς τίποτε. Δὲν σκέπτεται, δὲν γεννᾷ τίποτε. Εἶνε σταματισμένον. Ἐπαναλαμβάνει μόνον. Ἀντιγράφει μόνον.
* * *
Κτυπήσατε τὴν ξενομανίαν, ἄνθρωποι τῆς ἰδέας. Κρατήσατε ὅ,τι ἔχετε ἑλληνικόν, ἄνθρωποι τῆς λαϊκῆς καὶ τῆς μεσαίας καὶ τῆς ἀνωτέρας τάξεως.
Κουβαληθῆτε ὅλοι εἰς τὴν ὁδὸν Πανεπιστημίου, ἀπέναντι τοῦ ζαχαροπλαστείου Γιανάκη, πλησίον τῆς πολυφήμου Lizie ἡ ὁποία σᾶς ἄδειασε τὴν τσέπην. Εἶνε τὸ μαγαζὶ τῆς λαίδης Ἔτζερτων τῆς ἀγγλίδος ἀριστοκράτιδος καὶ κυρίας τοῦ πρέσβεως τῆς Ἀγγλίας. Ἀνοίξατε τὰ μάτια σας καὶ κυττάξετε ἄνθρωποι θεόκουτοι καὶ ἀκαλαίσθητοι. Ἐκεῖ τὰ ὑφάσματα εἶνε τὰ κεντήματα τὰ ὁποῖα κάθε κόρη τοῦ λαοῦ γνωρίζει νὰ κεντᾷ ἄδουσα. Κυττάξετε τὰς τιμάς. Εἶνε ἀκριβώτερα ἀπὸ κάθε εὐρωπαϊκά. Διότι εἶνε ὡραιότερα ἀπο κάθε εὐρωπαϊκά. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σεῖς εἴχατε, ἡ κόρη δύναται νὰ τὰ κάμῃ, σεῖς ἔχετε αὐτὰ τὰ ὁποῖα κρύβετε πετᾶτε ἀπὸ τό φόρεμά σας ἀπὸ τήν σάλα σας διότι τὰ θεωρεῖτε πρόστυχα, αὐτὰ πωλοῦνται εἰς τὸ Λονδῖνον ὡς εὐγενέστατα καὶ ὡραιότατα. Ἐντροπή, ἄνθρωποι ἕλληνες νὰ ἐπιδεικνύετε τοιαύτην ἀκαλαισθησίαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἰταλογαλλλικά καὶ γερμανοεβραϊκὰ πράγματα μὲ τὰ ὁποῖα ἐγεμίσατε τὰ σπήτια σας καταξοδευόμενοι, κλέπτοντες, ἀτιμαζόμενοι διὰ νὰ εὔρετε τὰ χρήματα, νομίζοντες ὅτι κάτι κάνετε, ὅτι θὰ φανεῖτε πολιτισμένοι, ὅλα αὐτὰ ἀκριβῶς εἶνε προστυχότατα, βαναυσότατα καὶ σᾶς ἀποδεικνύουν φρικαλέαν ἀκαλαισθησίαν καὶ βαθὺ χωριατισμόν.
Ἀρχίσετε ἀπὸ τὸ σπῆτι. Πετάξετε τὰ ταπέτα τὰ ψεύτικα ποὺ πληρώνετε τόσον ἀκριβὰ καὶ ἔπειτα ἀπὸ ἕνα χρόνον δὲν ἔχετε τίποτε. Βάλετε τὰς Ἑλληνικὰς ἀνδρομίδας τὰς αἰωνίους. Ὅλη ἡ Θεσσαλία, ὅλη ἡ Πελοπόννησος καλλιτεχνεῖ θαυμάσια εἴδη. Μὲ ἐλάχιστα χρήματα, ἔχετε ὡραιότατα πράγματα καὶ στερεότατα καὶ ἀσυγκρίτως εὐγενεστέρων χρωματισμῶν. Μὲ τίποτε ὡραιότερα καὶ πλουσιότερα δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ στρώσῃ κανεὶς μίαν αἴθουσαν παρὰ μὲ τὰ ὁλόλευκα μαλλιαρὰ χαλιὰ ποὺ ἔχουν μόνον ἕνα μαῦρον περιθώριον. Εἰκοσιπέντε καὶ τριανταπέντε καὶ σαρανταπέντε δραχμὰς στοιχίζει μόνον ἡ μία εἰς τὰ μαγαζειὰ τοῦ Δημοπρατηρίου. Βάλετε τοὺς σοφάδες σας μὲ τὰ ὡραῖα ἐγχώρια ὑφάσματα εἰς τὴν θέσιν των. Καλλιτεχνήσατε μὲ τὰ χέρια σας τὰ ὡραῖα σκεπάσματα. Εἶνε πρόστυχοι καὶ γελοῖοι οἱ καναπέδες σας μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ παληόπανα τὰ ὁποῖα κάμνει ἡ Εὐρώπη διὰ τοὺς κουτοὺς καὶ βαρβάρους λαοὺς ποὺ φέρουν ὅλα τὰ μάρκα «διὰ τὴν Ἀνατολήν». Καὶ παρουσιάζετε κωμικώτατον θέαμα μὲ τοὺς καναπέδες σας ποὺ δὲν ξεύρετε νὰ καθήσετε ἐπάνω, καὶ εἶνε θεόκουτον καὶ ἀξιολύπητον πρᾶγμα νὰ μὴν ἔχετε ἕναν καναπὲ νὰ ἀναπαύσετε τὸ κόκκαλόν σας. Πετάξετε τὰ βάζα καὶ τὰ χρυσόχορτα καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ παληοπράγματα τὰ μαζευμένα ἀπὸ τὰ εὐρωπαϊκὰ χωριά. Ἕνα κανάτι ξύλινον τῆς Κορίνθου ἀπὸ τὸ ἀρωματῶδες κυππαρίσι μὲ τὰ ὡραῖα του στεφάνια καὶ μὲ ὁλίγα ἄνθη τοῦ ἀγροῦ μέσα, εἶνε κομψοτέχνημα ποὺ θὰ τὸ ἐζήλευεν ὁ κάθε Εὐρωπαῖος καλλιτέχνης. Κάνετε τὰ ἔπιπλά σας ἀπὸ ξύλα τοῦ τόπου σας, ἀπὸ τὴν ἐληά σας, ἁπλᾶ, ἥσυχα, ἥμερα, ἀναπαυτικά. Μὴν τὰ μαυρίζετε σὰν νὰ σᾶς ἀπέθαναν δώδεκα παιδιὰ εἰς τὸν τόπον ποὺ δὲν μαυρίζει οὔτε τὸ μάρμαρον εἰς χιλιάδες χρόνια. Μία εἰκὼν συγχρόνου ζωγράφου ἰδικοῦ σας καὶ ἡ ἀτελεστάτη ὅλων ὡς χιλιάκις προτιμοτέρα καὶ εὐγενεστέρα, στολίζει ἑκατομμυριάκις περισσότερον τὴν σάλα σας, καὶ σᾶς ἀποδεικνύει ἑκατομμυριάκις πλέον πολιτισμένους παρὰ οἱ πεντακοσιόδραχμοι χρυσοκαθρέπται οἱ βαναυσότατοι ποὺ σᾶς ἀποδεικνύουν ἀκαλαισθήτους καὶ χρησιμεύουν μόνον διὰ νὰ κατακλίνωνται ἡ μῦγες εἰς χρυσὰ κρεβάτια.
Ἕνας ἁπλοῦς σοφᾶς, μὲ ἕνα ὕφασμα χειροτεχνημένον, μὲ ἕνα ράφι ἀπὸ ἁπλοῦν ξῦλο, μὲ ὁλίγα ἁπλούστατα πράγματα ἑλληνικὰ καὶ γίνεσθε καὶ φαίνεσθε περισσότερον πολιτισμένος παρὰ ἐὰν ἐξοδεύσετε ὅλην σας τὴν περιουσίαν διὰ νὰ πάρετε πολυτελῆ Εὐρωπαϊκά πράγματα. Καὶ ἐπὶ τέλους διατί αὐτὴ ἡ κουταμάρα; Τί τοῦ χρεωστᾶτε τοῦ Ἰταλοῦ, τοῦ Γάλλου, τοῦ Γερμανοῦ διὰ νὰ δουλεύετε δι᾿ αὐτὸν καὶ νὰ τοῦ δίδετε ὅλον σας τὸ χρῆμα ποὺ κερδίζετε μὲ ἀγῶνας; Διατί νὰ σᾶς διευθύνῃ καὶ σᾶς ἐπιβάλλῃ τὸ γοῦστό του ὁ κάθε ἐργοστασιάρχης καὶ ἔμπορος τοῦ Μονάχου καὶ τῆς Μασσαλίας; Σεῖς δὲν εἶσθε ἄνθρωπος; δὲν ἔχετε γοῦστο; δὲν ἔχετε καὶ σεῖς δικαίωμα νὰ κάμετε μόδα οὔτε εἰς τὸν τόπον σας, οὔτε μέσα εἰς τὸ σπῆτι σας; Διατί νὰ εἶσθε Σκλάβοι;
Ἀρχίσατε ἀπὸ τὸ σπῆτι σας νὰ πετᾶτε τὰ παληοπράγματα ποὺ ἐμαζεύσατε, πετᾶτε ἕνα ἕνα ἀντικαθιστῶντες αὐτὰ μὲ ἑλληνικά, ἕως ὅτου σιγὰ σιγὰ κατορθώσωμεν νὰ πετάξωμεν τὰ πάντα καὶ δημιουργήσωμεν ὅλοι μας τὸν κόσμον ὡραῖον ὅπως εἶναι ἡ γῆ μας, τὰ βουνά μας, ὅλα τὰ καλλιτεχνήματα τοῦ λαοῦ μας καὶ ἐνδύσωμεν τὰ πάντα ἀπὸ τὸ λίκνον ἕως τοῦ τάφου μὲ τὸ ὡραῖον ὁλόχαρο φῶς καὶ χρῶμα καὶ γραμμὰς τῆς Ἑλλάδος. 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Ο ΙΟΥΔΑΙΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΦΛΑΒΙΟΣ ΙΩΣΗΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΡΩΜΗΣ ΑΠΟΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ.

Ι.Ν.Ηλιούδης,δ.Φ- Σχολ. Σύμβουλος Φιλολόγων Λάρισας
 
Ο Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος γεννήθηκε το έτος 37 μ.Χ στην Ιερουσαλήμ καταγόμενος από μεγάλη ιερατική γενεά. Το 67μ.Χ ήρθε στη Ρώμη , όπου μεταξύ άλλων συναναστράφηκε την Ποππαία ,γυναίκα του Νέρωνα.Η επανάσταση της Γαλιλαίας (66μ.Χ) τον βρήκε στο πλευρό των συμπατριωτών του σε ηγετική θέση.Το 67μ.Χ. έφθασε αιχμάλωτος στη Ρώμη, ελευθερώθηκε όμως από τον Βεσπασιανό και ονομάστηκε Flavius.Το κύριο ιστορικό έργο του είναι η «Ιουδαική Αρχαιολογία».Όσο κι αν ενδιαφερόταν για τις καλές του σχέσεις με τη Ρώμη,ποτέ δεν έχασε από τα μάτια του την Ιουδαική απολογητική (Lesky,μτφρ.Τσοπανάκη).

Κυρίαρχα έθνη κατά την Αρχαιότητα με πρωταγωνιστικό ρόλο στην τότε «Οικουμένη» ήταν οι Ασσυροβαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Έλληνες και κατόπιν οι Ρωμαίοι.Οι Ιουδαίοι δεν ήταν μεγάλο έθνος με πρωταγωνιστικό ρόλο.Έτσι λοιπόν η διέλευση του Μεγ.Αλεξάνδρου από την Ιερουσαλήμ ήταν γι’ αυτούς ένα πολύ σημαντικό γεγονός ,που παραδόθηκε προφο-ρικά ή/και γραπτά μεταξύ των Εβραίων και κατεγράφη και από τον Ιώσηπο.Ο Αλέξανδρος  λοιπόν κατά τη νικηφόρα πορεία του προς την Αίγυπτο, αφού εκπόρθησε Τύρο και Σιδώνα, πέρασε (κατά τον Ιώσηπο)και από την Ιερουσαλήμ,όπου τον υποδέχθηκαν οι Ιουδαίοι ως νέο κυρίαρχο της Ασίας (ενώ έως τότε ανεγνώριζαν τον Πέρση βασιλιά) χωρίς να προβάλουν  καμμιά αντίσταση.Και η στάση τους αυτή υπαγορεύθηκε από την πεποίθησή τους ότι κατά την επικείμενη σύγκρουση Δαρείου και Αλεξάνδρου νικητής θα εξήρχετο ο Αλέξανδρος.Η δε πεποίθησή τους αυτή οφείλετο στη διατύπωση-πρόβλεψη του  βιβλίου Δανιήλ(κεφ.  Η΄) ότι ο «τράγος αιγών-βασιλεύς Ελλήνων» θα συνέτριβε τα κέρατα του «κριού-βασιλέως Περσών». Στο απόσπασμα λοιπόν, που παρατίθεται, περιγράφεται από τον Ιώσηπο η βασιλική συμπερι-φορά του Αλέξανδρου έναντι των Ιουδαίων αρχόντων και  του πλήθους και υποδηλώνεται και η εθνική του αυτοσυνειδησία:«…Και ανελθών (ο Αλέξανδρος) επί το ιερόν θύειν μεν τω Θεώ κατά την του αρχιερέως υφήγησιν, αυτόν δε τον αρχιερέα και τους ιερείς αξιοπρεπώς ετίμησεν.Δειχθείσης δ’ αυτώ της Δανιήλου βίβλου, εν ή τινα των Ελλήνων καταλύσειν την Περσών αρχήν εδήλου, νομίσας αυτός είναι ο σημαινόμενος,τότε μεν ησθείς απέλυσε το πλή-θος τη δ’ επιούση προσκαλεσάμενος εκέλευσεν αυτούς αιτείσθαι δωρεάς …»(Flav.Jos., Ant. Jud.11.336-337). (μτφρ. Και αφού ανήλθε ο Αλέξανδρος κατά την υπόδειξη του αρχιερέα στο ναό (του Σολομώντα) για να θυσιάσει στον Θεό, ετίμησε με αξιοπρέπεια και τον αρχιερέα και τους ιερείς. Τότε του έδειξαν το βιβλίο του προφήτη Δανιήλ, όπου δηλώνεται ότι κάποιος Έλ-ληνας θα κατέλυε την εξουσία των Περσών.(Διαβάζοντάς το ο Αλέξανδρος) θεώρησε ότι αυ-τός ο ίδιος είναι ο σημαινόμενος-προφητευόμενος (ως νικητής των Περσών) και ευχαριστή-θηκε (απ’ αυτό)  και έλυσε τη συγκέντρωση των Ιουδαίων , ενώ την επομένη τους υπέδειξε να του ζητήσουν τι δώρα θέλουν να τους κάνει…(προφανώς ευχαριστημένος απ’ αυτό το αναπάντεχο συμβάν της γνωστοποίησης της ευνο-ικής γι’ αυτόν  προφητείας του Δανιήλ).
Παρατηρούμε ότι η φράση «νομίσας αυτός είναι ο σημαινόμενος» υποδηλώνει σαφέστατα την ελληνική συνείδηση του Μ.Αλεξάνδρου.Αφετέρου είναι προφανές οτι και οι Εβραίοι πίστευαν (και ο ίδιος ο Ιώσηπος) ότι ο Αλέξανδρος ήταν ο  Έλληνας που θα συνέτριβε τη μέχρι τότε επί διακόσια σαράντα πέντε χρόνια κοσμοκράτειρα δύναμη των Περσών και θα εγκαθίδρυε νέα κοσμοκράτειρα δύναμη , των Ελλήνων , προβλεπόμενη από το βιβλίο του Δανιήλ.Η δε κοσμοκρατορία των Ελλήνων , όπως παρατηρεί και ο Ιππόλυτος Ρώμης, επε-κράτησε στον τότε γνωστό κόσμο επί τριακόσια χρόνια (331 π.Χ.(ίδρυση της Αλεξάνδρειας) έως το 30 π.Χ.(κατάληψη της Αλεξάνδρειας υπό Οκταβιανού Αυγούστου και εφεξής έχουμε την κοσμοκρατορία των Ρωμαίων).
Οι πληροφορίες για τον Ιππόλυτο Ρώμης (2ος-3ος αι.μ.Χ.) δεν είναι απολύτως σαφείς.Βυζαν- τινοί συγγραφείς τον αναφέρουν ως επίσκοπο Ρώμης και ως σπουδαίο συγγραφέα.Ένας αν-δριάς του, που χρονολογείται στον 3ο αι. και βρέθηκε το 1551 στην Via Triburtina (από το 1959 στο Μουσείο του Βατικανού),επιβεβαιώνει τα πράγματα.Καταγόταν από την περιοχή Λουγδούνου (Λυών) και ήταν μαθητής του διάσημου επισκόπου Ειρηναίου.Κάτοχος γενναίας ελληνικής παιδείας διέπρεψε στη Ρώμη ως φιλόσοφος και ως εκκλησιαστικός κήρυκας.Επί αυτοκράτορα Μαξιμίνου απέθανε στη Σαρδηνία ως μάρτυς (235 μ.Χ.). Στη διεθνή βιβλιογρα-φία φέρεται ως Hippolyte of Rome.Το συγγραφικό του έργο υπήρξε τεράστιο σε έκταση και σε ποικιλία θεμάτων.Από τα ερμηνευτικά του έργα εξαιρετικής σημασίας είναι το Υπόμνημα εις Δανιήλ(4 βιβλία),που θεωρείται ως το αρχαιότερο ερμηνευτικό έργο όλης της χριστιανι-κής γραμματείας (Θεοχ.Δετοράκης 1995).Από αυτό το έργο παραθέτουμε ενδεικτικό από-σπαμα:  «Η γαρ εικών η κατ’ εκείνον τον καιρόν δειχθείσα τω Ναβουχοδονόσορ τον τύπον περιείχεν της βασιλείας του παντός κόσμου.Εν οις καιροίς εβασίλευσαν τότε Βαβυλώνιοι, ως κεφαλή χρυσή της εικόνος υπάρχοντες. Έπειτα μετ’ αυτούς εκράτησαν Πέρσαι επί έτη σ΄ (διακόσια) τεσσαράκοντα πέντε, ως δείκνυσθαι τούτους είναι το αργύριον.Μετά τούτους εκράτησαν Έλληνες, αρξάμενοι από Αλεξάνδρου του Μακεδόνος, επί έτη τριακόσια, ως είναι τούτους τον χαλκόν. Μετά τούτους Ρωμαίοι…  τινές δε των ιστοριογράφων επί διακόσια τεσσαράκοντα έτη τούτους (τους Πέρσας) κεκρατηκέναι ανεγράψαντο έως της Δαρείου αρχής, ον καθελών Αλέξανδρος ο Μακεδών εν τω εβδόμω έτει μετέστησεν την των Περσών βασιλείαν εις την Ελλάδα, καθώς και ο Δανιήλ λέγει…πάρδαλιν ονομάσας την των Ελλήνων βασιλείαν  εσήμανεν, ών ήρχεν Αλέξανδρος ο Μακεδών…» (Hipp.Dan.2.12.2-6).                               
Είναι ολοφάνερο ότι και μη Έλληνες ιστορικοί της ελληνιστικής-ρωμαικής περιόδου δεν αμφιβάλλουν και καταθέτουν την ιστορική μαρτυρία τους, ότι ο Μ.Αλέξανδρος και οι Μα-κεδόνες έχουν ελληνική συνείδηση και ανήκουν στο έθνος των Ελλήνων. Σήμερα όμως παρατηρούμε και αυτό το παράδοξο και παράλογο, κάποιοι ασήμαντοι πολιτικοί και διπλω-μάτες να προωθούν το βιασμό και την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας ότι οι Μακεδόνες ήταν και είναι μέρος του Ελληνισμού «όμαιμον,ομόγλωσσον»με «κοινά των θεών ιδρύματα και θυσίας και ομότροπα ήθη»με τους υπόλοιπους  Έλληνες, Θεσσαλούς, Θράκες, Κρήτες, Πελοποννήσιους κ.ά.).Η Ακαδημία Αθηνών πάντως έχει αποφανθεί: «Η πολιτική αξίωση  της Δημοκρ.των Σκοπίων να ονομασθεί Μακεδονία αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα…».Αλλά  κάποιοι  αυτά τα θεωρούν μετα- φυσικά!…  

ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣ - ΟΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

Του πολίτη Π. Α. Παπαγαρυφάλλου
Προέδρου Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων

Oπως είναι γνωστό, ετούτα τα χρόνια του κακέκτυπου και νοσηρού προσδιορισμού η αναφορά στην πατρίδα και στο έθνος θεωρείται αναχρονισμός και ρατσισμός, από όλους εκείνους που παριστάνουν τους προοδευτικούς του γλυκού νερού. Αμφιβάλλω αν άνοιξαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού κόμματος των Μαρξ - Ενγκελς, στο οποίο διαβάζουμε: «Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα. Δεν μπορείς να τους πάρεις κάτι που δεν έχουν» (εκδ. Ερατώ, Αθήνα 1997, σελ. 63).

Πρόκειται για μια διακήρυξη η οποία διαψεύστηκε παταγωδώς από την ιστορική εξέλιξη, με αποκορύφωμα της διάψευσης αυτό το γεγονός της διάσπασης και αυτοδιάλυσης της Β’ Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τον οποίο οι ηγέτες της έσπευσαν να υπερασπιστούν τις πατρίδες τους (Για το ζήτημα αυτό βλέπε το έργο μου «Η κομμουνιστική ουτοπία» εκδ. Πελασγός - Γιαννάκενας - Αθήνα 2013, σελ. 239-279).

Ομως, ενώ ο μαρξισμός επαγγέλθηκε την κατάργηση του κράτους, της πατρίδας και του έθνους και παρά την πλαστή και εξωιστορική θεωρία του διεθνισμού, στην ουσία η έννοια της πατρίδας και του έθνους λειτουργούσε και λειτουργεί στις ψυχές των πολλών επιφανών κομμουνιστών -και όχι μόνον-, οι οποίοι στην πράξη υπεράσπιζαν αυτές τις πανάρχαιες οντότητες - αξίες.

Πρόκειται για έναν ψυχικό δεσμό που για τους Ελληνες ανάγεται στην εποχή του Ομήρου, περνά από τον Σωκράτη -με το γνωστό «πατρός τε και μητρός και απάντων προγόνων...»- και σφυρηλατείται στην ελληνική κλασική αρχαιότητα, φθάνοντας έως τις ημέρες μας, μέσα από τις τόσες και τόσες εθνικές περιπέτειες. Ως προς τη Σοβιετική Ενωση, σημειώνω τον μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του Στάλιν για την απόκρουση της χιτλερικής επίθεσης, για ν’ ακολουθήσει ο Ν. Χρουστσόφ, στο περίφημο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, τον Φεβρουάριο του 1956, στο οποίο ανέγνωσε ποίημα του αυτόχειρος Μαγιακόφσκι «Για την πατρίδα», με τελευταίο τον τελευταίο ηγέτη της Μ. Γκορμπατσόφ, που έγραψε στην «Περεστρόικα»: «Περισσότερος σοσιαλισμός σημαίνει περισσότερος πατριωτισμός».

Ως προς την Ελλάδα πολλοί κομμουνιστές πέθαναν για την πατρίδα, την οποία νοσταλγούσαν με μητρική αγάπη. Ακόμα κι αυτός ο αρχηγός του ΚΚΕ, ο τριτοδιεθνιστής Ν. Ζαχαριάδης, ευρισκόμενος εξόριστος στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, στο από 2 Ιουλίου 1956 γράμμα του προς τον σύντροφό του συγγραφέα Α. Πάρνη τού έγραφε: «Λίγα σπυριά ελληνική γη βάλε στο φάκελο της απάντησής σου».

Αυτά τα λίγα σπυριά ελληνική γη τα πρόσφερε ο Σοβιετικός συγγραφέας Σμιρνόφ στον φίλο του Πάρνη, που βρισκόταν ως εμιγκρές στη Μόσχα, από ένα ταξίδι που είχε κάνει τότε, και «τα μάζεψε ανηφορίζοντας τον Παρθενώνα».
Ο Α. Πάρνης έγραψε τότε ένα ποίημα-ύμνο για τη γη των Ελλήνων με τίτλο «Καλώς όρισες, χώρα μου». Αυτό το συγκλονιστικό γεγονός καταγράφει ο Πάρνης στο έργο του «Γεια χαρά, Νίκος. Η αλληλογραφία μου με τον Ζαχαριάδη», εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2009, σελ. 28-29.

Αφησα τελευταίο τον αδελφό Γιάννη, που φυλακισμένος στο 1947 για αδίκημα Τύπου στο Παρίσι τόλμησε να πει τούτα τα λόγια στον Αγγλο επιθεωρητή που πήγε να τους... αναμορφώσει: «Και ποιος είσαι εσύ... Οταν εμείς δημιουργούσαμε τον Παρθενώνα και τις άλλες αξίες του πολιτισμού, εσείς ήσασταν με την προβιά στις σπηλιές» (βλ. το έργο μου: Γιάννης Παπαγαρυφάλλου: «Θύμα διπλής δολοφονίας», εκδ. Ergo, Αθήνα 2000, σελ. 196-197). Ηταν μια πράξη που συνετέλεσε κι αυτή στην εκτέλεσή του στις 20 του Μάρτη του 1948.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ - Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΤΙΤΟ ΣΤΟΥΣ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΕ «ΣΤΑΣΗ» ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ...

Του Δημήτρη Γαρούφα
Δικηγόρου, πρώην προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης


Αφορμή για το σημερινό άρθρο ήταν ερωτήματα φίλων με αφορμή άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στις 3/3/2018 στη «δημοκρατία», οι οποίοι ρωτούσαν αν υπάρχει ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, γιατί δεν εκδηλώνεται αν υπάρχει, από ποιες πληθυσμιακές ομάδες αποτελείται και ποια η συμπεριφορά της χώρας μας σε αυτή. 
Απαντώ από το τελευταίο ερώτημα σχετικά με τη συμπεριφορά της Ελλάδας σε ελληνικής καταγωγής πληθυσμούς που ζούσαν στα Σκόπια όταν ιδρύθηκε το 1944 από τον Τίτο η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας», για να γίνει κατανοητή η απάντησή μου και στα άλλα ερωτήματα.
Για να γίνει κατανοητή η συμπεριφορά του ελληνικού κράτους απέναντι σε ελληνικούς πληθυσμούς που ζούσαν στα Σκόπια την περίοδο που δημιουργήθηκε από τον Τίτο η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» ενδεικτικά επισημαίνω ότι στη νότια περιοχή των Σκοπίων, κοντά στα ελληνικά σύνορα, κινούνταν χιλιάδες Σαρακατσάνοι οργανωμένοι σε «τσελιγκάτα» που μιλούσαν μόνο ελληνικά, με ελληνική συνείδηση και είχαν αποκλειστεί εκεί την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων.

Με την απόφαση του Τίτο για ίδρυση της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» το 1944 άρχισε προσπάθεια αφομοίωσης όλων των πληθυσμιακών ομάδων. Με πρόσχημα την καταδίκη επτά Σαρακατσάνων για συνεργασία και κατασκοπία υπέρ της Ελλάδας (το χρονικό των διώξεών τους αναφέρεται στο βιβλίο μου με τίτλο «Οι Σαρακατσάνοι ομογενείς μας στη Βουλγαρία και την περιοχή Σκοπίων», εκδ. Αφών Κυριακίδη, Θεσ/νίκη 1992) αποφασίστηκε η εκτόπισή τους βορειότερα των συνόρων, ενώ το 1947 δημεύτηκαν χωρίς αποζημίωση τα κοπάδια τους (εκατοντάδες χιλιάδες πρόβατα) και οι ίδιοι υποχρεώθηκαν να εγκατασταθούν σε πόλεις και να διδαχθούν τη λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα»...

Επειδή όμως αντιδρούσαν και δεν προχωρούσε η αφομοίωση, την περίοδο μετά το 1956 τους «διευκόλυναν» να φύγουν στην Ελλάδα ως «αναφομοίωτη πληθυσμιακή ομάδα» και έτσι ήρθαν περίπου 3.500 άτομα την περίοδο 1956-1967 και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ελευθερίου - Κορδελιού Θεσσαλονίκης, όπου αποτελούν σήμερα το 20% του πληθυσμού του. Κάποιοι Σαρακατσάνοι που κινούνταν στην ανατολική περιοχή της FYROM ρημάχτηκαν κυριολεκτικά από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, οι οποίοι μπήκαν στα Σκόπια μετά το 1941, που δόθηκε η περιοχή στους Βουλγάρους, και εκτοπίστηκαν την περίοδο 1942-1944 νότια στην περιοχή της Ηράκλειας Σερρών.

Ταλαιπωρήθηκαν μερικά χρόνια και οι ελληνικές Αρχές δήλωσαν αδυναμία στήριξης και αποκατάστασής τους κι έτσι τους βρήκε ανέστιους μια υπηρεσία του ΟΗΕ, η οποία βλέποντας την ελληνική αδυναμία φροντίδας τούς πρότεινε να τους πάει στη Βραζιλία για αποκατάσταση. Απελπισμένα από την ανέχεια 160 άτομα στις 2/12/1951 έφυγαν με μέριμνα επιτροπής του ΟΗΕ για να αποκατασταθούν στη Βραζιλία… Εκεί έπειτα από το περιπετειώδες ταξίδι τους πήγαν στο νησάκι Ιλία Ντας Φλόρες, αλλά οι ορεσίβιοι Σαρακατσάνοι δεν άντεξαν τη ζέστη και τρόμαξαν με την προοπτική επιγαμιών με ντόπιους… Αρχισαν έντονες διαμαρτυρίες και το φθινόπωρο του 1952 αναγκάστηκε ο ΟΗΕ να τους ξαναφέρει πίσω, οπότε το ελληνικό κράτος με πίεση και του ΟΗΕ τούς εγκατέστησε αρχικά στην Ευκαρπία Σερρών (οικισμός Καστρί), από όπου εν συνεχεία έφυγαν οι περισσότεροι και εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Ευκαρπία και μετέπειτα στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης, ενώ από την περιπέτειά τους έμεινε η επωνυμία «Βραζιλιάνοι Σαρακατσάνοι».

Ακούγονται σαν παραμύθι αυτά, είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό, αλλά είναι αληθινά. Δυστυχώς από την Ελλάδα δεν υπήρχε η πρέπουσα στήριξη στους ελληνικής καταγωγής πληθυσμούς οι οποίοι ζούσαν στα Σκόπια κι έτσι με αυτές τις περιπέτειες των ομογενών μας Σαρακατσάνων στα Σκόπια δεν ασχολήθηκαν τότε το ελληνικό κράτος αλλά ούτε και τα ελληνικά ΜΜΕ. Την περίοδο 1955-1967 «διευκολύνθηκαν» να φύγουν από τα Σκόπια στην Ελλάδα 3.500 Σαρακατσάνοι, που εγκαταστάθηκαν και ζουν στο Νέο Κορδελιό Θεσσαλονίκης. Απέμειναν εκεί μερικές εκατοντάδες, που ίδρυσαν πριν από μερικά χρόνια τον σύλλογο με την επωνυμία «Χελιδόνι»… και παλεύουν «αβοήθητοι» διεκδικώντας να αποκτήσουν ελληνική υπηκοότητα.

Απαντώντας δε στα ερωτήματα φίλων λέω ότι ναι, υπάρχουν αρκετοί πολίτες ελληνικής καταγωγής στα Σκόπια αλλά λιγότεροι με συνείδηση της καταγωγής και φυσικά όχι στους υπερβολικούς αριθμούς που δημοσιοποιούνται κατά καιρούς ανεύθυνα από διαφόρους στην Ελλάδα. Θα υπήρχαν περισσότεροι αν η Ελλάδα τη μετά το 1944 περίοδο τους στήριζε και τους προστάτευε. Αλλά εκείνη την περίοδο η Ελλάδα πιεζόμενη από ΗΠΑ κ.λπ. δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τον Τίτο κι έτσι σιωπούσε, όταν δημεύτηκαν τα κοπάδια των Σαρακατσάνων ή οι περιουσίες κάποιων άλλων με ελληνική συνείδηση, όταν παραβιάζονταν τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Σκόπια. Υπάρχουν πάντως δεκάδες χιλιάδες βλαχόφωνοι οι οποίοι σε ένα σημαντικό ποσοστό δηλώνουν και Ελληνες, ενώ οι υπόλοιποι σκέτα «Βλάχοι» (θύματα της προπαγάνδας των Σκοπίων, σύμφωνα με την οποία αποτελούν ένα άλλο βαλκανικό έθνος), υπάρχουν λίγες εκατοντάδες Σαρακατσάνων που ίδρυσαν τον σύλλογο «Χελιδόνι», υπάρχουν απόγονοι των παλιών «γραικομάνων» και κάποιοι νέοι, και παιδιά «πολιτικών προσφύγων», που δηλώνουν Ελληνες...

Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω ότι στο Μοναστήρι υπάρχουν τρία φροντιστήρια ελληνικής γλώσσας και από τους περίπου 140 δικηγόρους της πόλης οι 35 είναι «βλαχόφωνοι», από τους οποίους οι περισσότεροι μιλούν και ελληνικά, ενώ την ελληνική γλώσσα μιλά περίπου το 20% του πληθυσμού της πόλης.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ : ΤΟ ΚΥΣΕΑ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ

Του Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου
δημοσιογράφου, αμυντικού αναλυτή

 
Η πρόσφατη σύγκλιση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Αμύνης (ΚΥΣΕΑ) αποτέλεσε αφορμή για μια σειρά αρνητικών διαπιστώσεων σχετικώς με τον τρόπο που η παρούσα ηγεσία της χώρας αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν ένα διαρκώς επιδεινούμενο ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος σε βάρος τους.

Βάζοντας στην άκρη τα περί αναβαθμίσεως των οπλικών συστημάτων των C-27 (σ.σ. Ευτυχώς διορθώθηκε το αρχικό κείμενο, το οποίο προκάλεσε θυμηδία εντός και εκτός της χώρας) η συνεδρίαση δεν έδωσε κανένα θετικό μήνυμα αποτροπής ή ενδυναμώσεως της στρατιωτικής ισχύος, εξέλιξη που πυροδότησε εσωστρεφείς συνειρμούς.

Δύο είναι τα μείζονα ζητήματα που παραμένουν άλυτα σε ένα ΚΥΣΕΑ με αμιγώς αεροναυτικό περιεχόμενο υπό το κράτος της χρονικής πιέσεως και της αδηρίτου ανάγκης κατεπειγούσης ενισχύσεως των αεροναυτικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων της χώρας.

Πρώτον, αποκαλύφθηκε ότι δεν υπάρχει προοπτική εκμισθώσεως δύο φρεγατών τύπου FREMM, καθώς προσκρούει επί άλλων ζητημάτων, τα οποία άπτονται των επιχειρησιακών αναγκών του Γαλλικού Ναυτικού.

Επίσης, δεν αποσαφηνίσθηκε εάν έχει εξασφαλισθεί η άδεια αποκτήσεως των βλημάτων μακρού πλήγματος MdCN εμβελείας 1.000 χιλιομέτρων (σ.σ. Tι προβλέπει το καθεστώς MTCR), όπως και αν η ζητούμενη διαμόρφωση προβλέπει την ολοκλήρωση των αντιαεροπορικών βλημάτων Aster 30, εμβελείας 130 χιλιομέτρων (άμυνα περιοχής).

Η αποσιώπηση βασικών παραμέτρων της όποιας διαπραγματεύσεως με σκοπό την ενίσχυση του ΠΝ με γαλλικές ναυτικές μονάδες, επιτρέπει ακόμη και σήμερα την εκπόνηση σεναρίων. Ωστόσο το ζήτημα της εκμισθώσεως περιλαμβάνει και άλλες πολύ σοβαρές παραμέτρους, όπως την ασφάλιση των πλοίων (σ.σ. με πολύ μεγάλο κόστος), την ύπαρξη εγγυήσεων σε περίπτωση απωλείας αυτών, όπως και της καθαυτού χρήσεως ως πολεμικό όπλο, δηλαδή εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της τουρκικής απειλής.
Το δεύτερο και το πλέον σημαντικό αφορά την αναβάθμιση 84 μαχητικών F-16, υπέρ της οποίας φέρεται ότι υπάρχουν και πολιτικές δεσμεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδος.

Η ελληνική πλευρά προέβαλλε ως επιχείρημα κατά της λήψεως θετικής αποφάσεως την οικονομική αδυναμία και την μη επαρκή κατανόηση του ζητήματος από την αμερικανική πλευρά. Ωστόσο παρότι ακόμη και σήμερα (27/04) δεν έχει αποσταλεί αίτημα προς τις ΗΠΑ για εξασφάλιση παρατάσεως, εν όψει της καταληκτικής ημερομηνίας την προσεχή Δευτέρα 30 Απριλίου (μεσάνυκτα), υπάρχει μια μικρή πλην όμως αρκετά περιορισμένη αισιοδοξία.

Μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα παράμετρος αφορά την ένταξη της χώρας μας σε καθεστώς κονδυλίων FMF (Foreign Military Funding), όπου προβλέπεται η χρηματοδότηση ύψους 460 εκατομμυρίων δολαρίων από το 2019. Συνεπώς προκαλεί εύλογο προβληματισμό παρά την πολυεπίπεδη, πολύμηνη διαπραγμάτευση, η απουσία τελικής αποφάσεως και η σοβαρή πιθανότητα παραπομπής του ζητήματος στις ελληνικές καλένδες. Επίσης σημειώνεται ότι η συμφωνία θα έπρεπε να έχει ήδη περάσει από την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή και να συζητηθεί το τελικό σχέδιο - πρόταση όπως έχει διαμορφωθεί, πριν καταλήξει στο ΚΥΣΕΑ. Η μη λήψη αποφάσεως για το πλέον σημαντικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων εκτιμάται ότι στηρίζεται σε άλλο υπόβαθρο ευθέως ανάλογο με την επικρατούσα κυρίαρχη κατευναστική πολιτική.

Βιώσαμε και δυστυχώς συνεχίζουμε να βιώνουμε μια αξιοπερίεργη «αποτρεπτική» πολιτική έναντι της Τουρκίας η οποία διέπεται σταθερώς από την στρεβλή αρχή του κατευνασμού και του δόγματος του «μη πολέμου». Χωρίς να ηττηθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις στο πεδίο της μάχης, οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά από το 1974 τηρώντας με ευλάβεια την πολιτική κατευνασμού και παρά τους εξοπλισμούς, αποδέχθηκαν εσφαλμένως τα αποτελέσματα των ελληνοτουρκικών κρίσεων (σ.σ. Ιδιαιτέρως μετά από το 1987 και το 1996), περίπου ως νίκες που επιβεβαίωναν το «μη πόλεμος».

Το βέβηλο πόδι που πάτησε επί της κενής κλίνης εστρωμένης των αφανών εκφράζει με τον πιο εμβληματικό τρόπο την επικρατούσα νοοτροπία, η οποία εμπεδώθηκε στην ελληνική κοινωνία που κραυγάζει για δικαιώματα αλλά αγνοεί τις υποχρεώσεις.

Αυτή ακριβώς η νοοτροπία ήταν παρούσα στο πρόσφατο ΚΥΣΕΑ της «αμυντικής αυταπάτης», το οποίο κατεγράφη ως σταθμός στην πορεία προς την αυτοφινλανδοποίηση της χώρας. Πρέπει να επισημανθεί ότι οι συμμετέχοντες πολιτικοί και στρατιωτικοί δεν ευρέθησαν ενώπιον του διλήμματος εξοπλισμοί ή οικονομία, όπως θέλουν να παρουσιάζουν εκείνοι που χειραγωγούν με λεκτικά τρικ την κοινωνία. Αντιθέτως η πολιτική ηγεσία, παραμερίζοντας την στρατιωτική, επέλεξε να «ρισκάρει» με την σιγουριά του υπνοβάτου για μια ακόμη φορά εκπέμποντας ένα στρεβλό μήνυμα με τρία σκέλη όχι μόνον προς την Τουρκία αλλά και προς όλους τους περιφερειακούς και μη δρώντες: α) Η Αθήνα δείχνει να μην προχωρά στην αναβάθμιση του στόλου των F-16 συνεχίζοντας να κατηγοριοποιεί ως προτεραιότητα όχι την ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) να απαγορεύει – κι όχι μόνον να αποτρέπει – τον αντίπαλο από το να απειλεί τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και συμφέροντα, αλλά να επιλέγει συνειδητώς την απώλεια υπερπολύτιμου χρόνου σε βάρος της εθνικής αμυντικής ισχύος, β) Δηλώνει ότι δεν έχει αντιληφθεί την κρισιμότητα της τουρκικής απειλής καθώς και πως διαμορφώνονται τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής με έμφαση στην υπεροχή την οποία σταδιακώς απολαμβάνει ποσοτικώς (αριθμοί διαθεσίμων μαχητικών) και ποιοτικώς (F-35, S-400, αναβαθμισμένα μαχητικά F-16, UAV Anka, UCAV Bayraktar και Anka, όπλα μακρού πλήγματος SOM, ηλεκτρονικός πόλεμος, ικανότητα εκτελέσεως δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, οπλικά συστήματα αέρος-αέρος και εδάφους-αέρος τουρκικής κατασκευής κλπ) και όλα όσα σχεδιάζονται να τεθούν σε υπηρεσία μόνον στον αεροπορικό τομέα στο εγγύς μέλλον, γ) Αποδεικνύει ότι ακόμη και υπό καθεστώς πλήρους αποκαλύψεως της αναθεωρητικής νέο-οθωμανικής γεωστρατηγικής και εκδηλώσεως με τον πλέον σαφή τρόπο όχι πια της προκλητικότητας αλλά της επιθετικότητας, η ελληνική κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ότι προκαλεί μια αλυσίδα αρνητικών συμβάντων σε πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο με θύμα την εθνική στρατιωτική ισχύ, η εκδήλωσις των οποίων θα κορυφωθεί στο προσεχές μέλλον και θα επηρεάσει δυσμενώς την ισορροπία δυνάμεων στο θέατρο επιχειρήσεων Θράκης-Αιγαίου-Ανατολικής Μεσογείου.

Η πορεία προς την αυτοφινλανδοποίηση της χώρας δεν συνιστά τον δρόμο αλλά φοβούμαι έχει εξελιχθεί σε διάγνωση γεωστρατηγικής παράνοιας!

Η υιοθέτησις πολιτικών με κεντρικό άξονα τον κατευνασμό έναντι οποιοδήποτε κόστους με κέρδος το καθεστώς μη πολέμου, εκτιμάται ότι έχει πλέον φθάσει στο πέρας του. Η Τουρκία έχει αναβαθμίσει πλέον τις προκλήσεις σε διαυγέστατες επιθετικού χαρακτήρος αμφισβητήσεις τις εθνικής κυριαρχίας. Η αναφορά σε κατεχόμενα νησιά και τουρκικά Ίμια δεν δικαιολογούν καμία απολύτως επιχειρηματολογία υπέρ της συνέχισης της πολιτικής που οδηγεί στην αυτοφινλανδοποίηση.

Πράγματι, καθυστερήσαμε τον πόλεμο με τις συντεταγμένες υποχωρήσεις και τους τακτικούς ελιγμούς μας (με αποκορύφωση το κείμενο της Μαδρίτης το 1997), αλλά εκτιμάται ότι δεν θα τον αποτρέψουμε διότι παραμελήσαμε σε επικίνδυνο βαθμό την στρατιωτική μας ισχύ.

Φοβούμαι ότι στο πρόσφατο ΚΥΣΕΑ απωλέσαμε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Να διαδηλώσουμε την απόφασή μας να παραμείνουμε στον στίβο της Ανατολικής Μεσογείου ως ένας ισχυρός παίκτης, ο οποίος ναι μεν έχει σοβαρές αδυναμίες αλλά διέπεται από την ακλόνητη θέληση να υπομείνει θυσίες προκειμένου να είναι σε θέση να αναχαιτίσει την νέο-οθωμανική ισλαμιστική αναθεωρητική λαίλαπα.

Μια παράπλευρη επίσης απώλεια ήταν η συζήτησις περί ανάγκης συγκροτήσεως Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ).

Εφόσον η νοοτροπία του κατευνασμού συνεχίζει να κυριαρχεί, ο δρόμος προς το … Ελσίνκι δεν απαιτεί ΣΕΑ, ούτε καν την από ετών προσδοκούμενη επικαιροποιημένη Πολιτική Εθνικής Αμύνης. Εύχομαι ειλικρινώς να μην συμβεί τίποτε από όσα ανέφερα, τα οποία συνιστούν προσωπικές εκτιμήσεις.


LIBERAL
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Ο ΤΡΑΜΠ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ : Η ΔΥΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Του Μιχάλη Ιγνατίου
 
Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο εμφανίζεται αυτό το αίσθημα ενοχής των Αμερικανών αξιωματούχων του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που είχαν ασχοληθεί με το Κουρδικό Ζήτημα και είχαν πετύχει τη συμμετοχή των Κούρδων, γυναικών και ανδρών, στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Σε αντίθεση, τα στελέχη του Πενταγώνου υποστηρίζουν και σήμερα τους Κούρδους του YPG και έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους.
Πρόκειται για αξιωματούχους που σχεδίασαν με τις Κούρδισσες, τους Κούρδους και τους Άραβες το αντάρτικο εναντίον του ISIS, και οι οποίοι μετά το φιάσκο στην Αφρίν, εξαφανίστηκαν, ακριβώς επειδή νοιώθουν ενοχές. Αυτοί που μίλησαν μαζί τους γνωρίζουν… Διότι τις απώλειες στον πόλεμο αυτόν, που δεν τόλμησε να κάνει η Αμερική, τις είχαν οι Κούρδοι και οι Άραβες. Αυτοί έκαναν τη δουλειά για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κοκορεύεται ότι είναι ο ίδιος που νίκησε το Ισλαμικό Κράτος.
Βεβαίως ΔΕΝ είναι αυτός. Ναι μεν είχε το θάρρος να προχωρήσει στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση αυτών των ομάδων, αλλά ήταν οι Κούρδοι πρωτίστως και οι Άραβες δευτερεύοντος που έχυσαν το αίμα τους για να δικαιούται ο κ. Τραμπ να κομπάζει ότι ολοκλήρωσε αυτό το οποίο δεν είχε το σθένος να πράξει ο πρώην πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα.
Αυτό που συνέβη στην Αφρίν είναι απερίγραπτο. Οι Αμερικανοί εξαφανίστηκαν, οι Ρώσοι βοήθησαν τον Ταγίπ Ερντογάν -σιγά που δεν θα το έκανε ο ηγέτης του «Ξανθού Γένους»- και οι Ιρανοί ανέλαβαν την βρώμικη δουλειά. Τις δολοφονίες και την «εθνική εκκαθάριση» των Κούρδων της περιοχής. Την ευθύνη φέρει προσωπικά ο Ντόναλντ Τραμπ, που αποφάσισε να δώσει ακόμα μία ευκαιρία στον πρόεδρο της Τουρκίας. Θα με θυμηθείτε: ο Ερντογάν θα αναδειχθεί στον χειρότερο εχθρό της Αμερικής. Αλλά δίνοντας ακόμα μία ευκαιρία στον ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, πυροβόλησε τα …πόδια του. Υπό την έννοια ότι άθελα(;) του έπαιξε το παιγνίδι της Τεχεράνης, που θα είναι ικανοποιημένη αν δει όλους τους Κούρδους στο …έδαφος.
Τι και πως σκεφτόταν ο κ. Τραμπ; είναι το ερώτημα. Διότι αν σκεφτόταν λογικά θα επέλεγε το κουρδικό στρατόπεδο που απέδειξε την αυτοθυσία του στα πεδία των μαχών. Γνωρίζει ο Αμερικανός πλανητάρχης ότι εάν οι Κούρδοι επιλέξουν την αποστασιοποίηση, οι τζιχαντιστές θα επιστρέψουν δριμύτεροι στη Συρία και το Ιράκ; Και ενώ το γνωρίζει επιλέγει -μέχρι σήμερα τουλάχιστον- τους άφιλους Τούρκους έναντι των πιστών Κούρδων, που τον διέσωσαν όταν και όποτε είχε ανάγκη.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν εμφανίζεται πιο ορθός πολιτικά και στρατιωτικά. Συναντήθηκε με τους Κούρδους της Συρίας (YPG), στο Μέγαρο Ελιζέ παρακαλώ, όπου έγιναν και αποκαλύψεις. Ειπώθηκε λίγο-πολύ ότι η Γαλλία του κ. Μακρόν αναλαμβάνει τα ηνία στη Συρία και ότι αυτό ήταν προσυνεννοημένο με τον Ντόναλντ Τραμπ. Μακάρι.
Ότι και να συμβαίνει, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η Αμερική παραδίδει τα σκήπτρα της Μέσης Ανατολής στη Γαλλία του κ. Μακρόν. Και αυτό είναι ένα καλό νέο. Η πλειοψηφία των αξιωματούχων και των αναλυτών τείνουν να συμφωνήσουν ότι αλλάζει ο χάρτης των επιρροών στις αραβικές χώρες, καθώς ο κ. Μακρόν είναι μία πολύ πιο φιλική φυσιογνωμία από τον συνήθως θυμωμένο κ. Τραμπ, ο οποίος στο τέλος-τέλος καταλήγουμε σχεδόν όλοι -εκτός των γνωστών ως «τραμπικών»- στο συμπέρασμα ότι είναι ανθρωποδιώκτης. Υπό την έννοια, ενώ σε κάποια θέματα σκέφτεται σωστά λαμβάνει τις λάθος αποφάσεις.
Και η υπόθεση των Κούρδων είναι χαρακτηριστική. Και ο κ. Τραμπ, όπως και οι προκάτοχοί του, τους χρησιμοποίησαν και μετά τους εγκατέλειψαν. Ξεχνούν ότι εκεί που είναι οι Κούρδοι θα μπορούσαν να βρεθούν και αυτοί στο σύντομο μέλλον.
Σε κάτι άλλο που συμφωνούν οι πλείστοι των αναλυτών, είναι ότι ο κ. Τραμπ θα πέσει εντελώς έξω στο θέμα της Μέσης Ανατολής. Διότι και πρόδωσε τους Κούρδους και το χειρότερο όλων επέτρεψε στους Ιρανούς να αιματοκυλίσουν τις κουρδικές περιοχές παρέα με τις τουρκικές δυνάμεις εισβολής στη Συρία. Αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσουν οι Κούρδοι και σίγουρα θα φερθούν ανάλογα όταν έρθει η στιγμή. Δεν θα είναι δίπλα στον κ. Τραμπ όταν τους έχει ξανά ανάγκη. Ήταν ένα τεράστιο λάθος του,. αν και έχει περιθώρια να διασώσει την τιμή της Αμερικής, εάν το επιθυμεί. Εάν ακούσει τους λογικούς στρατηγούς του Πενταγώνου και μία ομάδα ικανών διπλωματών στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, θα αλλαξει την εικόνα της Αμερικής και θα επιβληθεί, μαζί με τον κ. Μακρόν και τη βοήθεια του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Αλλά χρειάζεται τους Κούρδους… Ιδιαίτερα τώρα, που έχει αποφασίσει τη μεγάλη σύγκρουση με το Ιράν και η Τουρκία θα υποστηρίξει την Τεχεράνη.
Πρέπει να αφήσει τη Συρία στους Γάλλους, που συνομιλούν με άλλο τρόπο με τους Ρώσους και πρέπει να διεμβολίσει αυτή την ερμαφρόδιτη συμμαχία της Τουρκίας με τη Μόσχα και την Τεχεράνη, η οποία μόνο ζημιά προκαλεί στους Αμερικανούς και στο ΝΑΤΟ.
Η συζήτηση για το τρίγωνο Τουρκίας, Ιράν και Ρωσίας, σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη των Κούρδων , ήταν δύσκολη μεταξύ του Αμερικανού προέδρου και του Μακρόν, καθώς οι διαφωνίες μεταξύ των Αμερικανών και των Γάλλων είναι έντονες και πικρές. Οι Γάλλοι και πολλοί άλλοι στην Ευρώπη δεν πιστεύουν ότι η Δύση πρέπει να εμπιστευθεί ξανά τον Ταγίπ Ερντογάν και η Αμερική πρέπει να τους ακούσει. Η Τουρκία δεν είναι πλέον σύμμαχος χώρα των Δυτικών. Είναι σκληρά απέναντί τους ο Ερντογάν, και μετά τις εκλογές, εάν επικρατήσει, θα δείξει ακόμα πιό πολύ το πραγματικό αποκρουστικό πρόσωπό του…


www.hellasjournal.com
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


ΜΙΑ ΦΡΑΜΠΕΔΟΥΜΠΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΑΡΑ ΚΥΡΙΟ ΤΗΣ ΔΕΗ ΑΝ ΜΑΣ ΠΕΙ ΑΝ ΤΟ ΔΕΞΙ ΤΟΥ ΧΕΡΙ ΑΠΛΩΣ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ

Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες και συνειδητοποίει κανείς ότι η χώρα αυτή μέλλον δεν έχει… τι κι αν πέρασε και ακόμα περνά τις Συμπληγάδες μιας κρίσης. Τελικά μόνο άδικο δεν έχουν όσοι τονίζουν ότι η κρίση ήταν πρωτίστως ηθική και εξελίχθηκε σε οικονομική.
Ο λόγος για τον συνδικαλισταρά της ΔΕΗ ο οποίος κατά την χθεσινή συγκέντρωση στη Βουλή για την αποτροπή πώλησης των λιγνιτικών μονάδων, θεώρησε σκόπιμο πατήσει το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη παίζοντας με το κομπολογάκι του (μήοως ήταν μπεγλέρι;) σαν άλλος μάγκας του Ψυρρή. Μόνο η φραπεδιά σου έλειπε μεγάλε και ακόμα προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε εάν το δεξί σου χέρι απλώς αναπαύεται…
Ποιος σεβασμός; Ποια ιστορική μνήμη; Αφόδευσε η φοράδα εις το πέρα αλώνι και τη Φατμέ την πήγε… σερπαντίνα στο Γενί Τζαμί. Τα λιγνιτικά να μην πουληθούν, όπως έταζε προεκλογικά ο θίασος που κατηγορούσε όλους τους υπόλοιπους ως προσκυνημένους και «γερμανοτσολιάδες».
Όλο το νταβαντούρι για την τσέπη. Ποιος ασχολείται τώρα με τους μακαρίτες που δώσανε το αίμα τους για να αράζει την ποδάρα του πάνω στο κενοτάφιό τους ένας χαρακτιριστικός λεβέντης Νεοέλληνας που τυγχάνει να είναι συνδικαλιστής;
Λένε τίποτα οι χαραγμένες λέξεις στο μνημείο σε κανέναν από δαύτους, ή σε άλλους, βολεμένους γενικώς, οπαδούς στην πλειονότητά τους, της ήσσονος προσπαθείας και του ζεστού χρήματος των κορόιδων φορολογουμένων;
Τι αλήθεια σημαίνει η λέξη Τρεμπεσίνα για ανθρώπους με τέτοιο επίπεδο νοητικής ικανότητας; Τι να τους πει η λέξη Σαραντάπορος; Τίποτα. Για αυτό πόνταραν στην «ελπίδα» που τους πούλησαν επιτήδειοι πως όλα θα μείνουν εσαεί κρατικά… έπαιξαν κι έχασαν.
Ωραία. Ο Άγνωστος Στρατιώτης τι φταίει; Δεν αρκούσε η βεβήλωση του κατά τις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων», δεν αρκούσε η βεβήλωση των παρελάσεων από άλλους, παντελώς εξαφανισμένους τώρα αγανακτισμένους τύπου Καρανίκα; Πρέπει να αράζει επί του μνημείου και ο κάθε κομπολογάτος, μαγκίτης συνδικαλιστής;

DEFENCEPOINT
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΠΑΡΩΝ ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΟ POLIS ART ΣΤΙΣ 6:00 μ.μ. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ Ι.ΜΠΟΥΓΑ ''ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΤΟΥ 1948-49 ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ ΤΗΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗΣ'' ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ


Οἱ ἐκδόσεις «ΠΕΛΑΣΓΟΣ» τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα σᾶς προσκαλοῦν στήν παρουσίαση τῆς νέας ἱστορικῆς ἔρευνας τοῦ καθηγητοῦ Ἰωάννη Κ. Μπουγᾶ μέ τίτλο,
Τό «Παιδομάζωμα» τοῦ Κ.Κ.Ε. & τά «Κάτεργα»τῆς Φρειδερίκης

Γιά τό βιβλίο θά μιλήσουν:
Ἰωάννης Β. Ἀθανασόπουλος, Ἱστορικός συγγραφέας,
καί ὁ Συγγραφέας τοῦ βιβλίου Ἰωάννης Κ. Μπουγᾶς
Χαιρετισμό θά ἀπευθύνει ὁ Ἐκδότης Ἰωάννης Γιαννάκενας

Τήν παρουσίαση συντονίζει ὁ Πολύδωρος Ἱππ. Δάκογλου, Διαχειριστής Ἱστοσελίδας akromolio.gr.

Ἡ ἐκδήλωση θά πραγματοποιηθεῖ τήν Παρασκευή

27 Ἀπριλίου 2018 καί ὥρα 6.00 μ.μ., στό Polis Art Café - Αἴθριο Ἀρσακείου Μεγάρου (Στοά Βιβλίου), Πεσματζόγλου 5.

Ἡ παρουσία σας θά εἶναι χαρά καί τιμή γιά ὅλους μας.
Εἴσοδος Ἐλεύθερη.

 

ΔΕΙΤΕ:
https://www.hellasbooks.gr/τό-«παιδομάζωμα»-τῶν-κομμουνιστῶν-τά-«κάτεργα»-τῆς-φρειδερίκης-p-2068.html?sess=purim0ra39dt67jr5b530g5ij1


33 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ 98η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ''




Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο & Αμυντικό Αναλυτή Ιωάννη Θεοδωράτο στις 24/4/2018 με θέματα :

Α) Το ΚΥΣΕΑ της αυταπάτης η αλήθεια για τις FREMM, 
Β) Οι Γάλλοι προωθούν τις κατώτερες La Fayette, 
Γ) F-16 και FMF από ΗΠΑ, 
Δ) Η τουρκική νεολαία προετοιμάζεται από την παιδική ηλικία να «μαρτυρήσει» 
Ε) διασταύρωσις κουρδικού και ιρανικού διαδρόμου επί της Συρίας, 
Στ) Όμηρος και ... Αλβανοί, για γέλια και για κλάμματα ... και άλλα...
 

Blue Sky
Evonymos
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

23-24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821:Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΛΑΜΑΝΑΣ ΚΑΙ Η ΗΡΩΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ

Πηγές

1.Απόστολος Βακαλόπουλος, Ιστορία του νέου Ελληνισμού, εκδόσεις Σταμούλη
2.Σπυρίδων Τρικούπης, Ιστορία της ελληνικής Επαναστάσεως, εκδόσεις "Γιοβάνης"
3.Δημήτριος Μπόμπης, Αθανάσιος Διάκος ο πρώτος μάρτυρας του Αγώνα, περιοδικό "Στρατιωτική Ιστορία"
 
Αθανάσιος Διάκος (1788-1821) – Ο μάρτυρας της Επανάστασης
http://www.athanasios-diakos-museum.gr 

 

Πρόλογος - η Βοιωτία επαναστατεί (27 Μαρτίου 1821)
 
Το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου του 1821 υπήρχαν πολλές ενδείξεις και διάσπαρτες φήμες ότι οι Έλληνες θα επαναστατούσαν με κύρια εστία την Πελοπόννησο. Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα, στην περιοχή της Λιβαδειάς καπετάνιος στο αρματολίκι της περιοχής ήταν ο Αθανάσιος Διάκος γεννημένος στην Μουσουνίτσα Φωκίδος και μυημένος στην Φιλική Εταιρεία ήδη από το 1818, όταν ήταν πρωτοπαλίκαρο του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Όταν μέσω του αγγελιοφόρου και υπαρχηγού στο αρματολίκι Βασίλη Μπούσγου μαθεύτηκε η γενική εξέγερση στην Πελοπόννησο, ο Διάκος αποφάσισε να υψώσει την σημαία της Επανάστασης κάμπτοντας τους όποιους δισταγμούς και των προκρίτων της περιοχής (Λογοθέτης, Λάμπρος Νάκος, Φίλων).
Σύντομα έφτασαν στην περιοχή και τα νέα για την εξέγερση των Ελλήνων και την πολιορκία των Τούρκων στα Σάλωνα εκφοβίζοντας τους ντόπιους Τούρκους ότι κάτι τέτοιο έμελλε να συμβεί και στην επαρχία τους. Με ένα τέχνασμα ο Διάκος έπεισε τον Τούρκο βοεβόδα δήθεν ότι θα πολεμούσε τους εξεγερμένους και έτσι κατάφερε με τουρκική επίσημη γραπτή έγκριση να στρατολογήσει και να εξοπλίσει 5.000 χωρικούς. Στις 27 Μαρτίου ξεκίνησαν οι σποραδικές εχθροπραξίες και οι μεμονωμένες δολοφονίες Τούρκων, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς κατέφυγαν στο κάστρο της Λιβαδειάς.

Η απελευθέρωση της Λιβαδειάς ( 1η Απριλίου 1821)


Τη νύχτα της 28ης προς την 29η Μαρτίου οι επαναστάτες υπό τον Διάκο κατέλαβαν τον λόφο του


Απεικόνιση της σημαίας του Διάκου
Προφήτη Ηλία έναντι της πόλης της Λιβαδειάς και από εκεί έστειλε ομάδες οπλοφόρων και απέκλεισε τους δρόμους που οδηγούσαν στην πόλη. Στις 30 και 31 Μαρτίου οι επαναστάτες υπό την σημαία του Διάκου (ο Άγιος Γεώργιος με την επιγραφή "Ελευθερία η Θάνατος") προήλασαν με τόλμη και κατέλαβαν την κυρίως πόλη συντρίβοντας την μικρή τουρκική αντίσταση που συνάντησαν. Οι κάτοικοι της πόλης ήταν περίπου 10.000 και έχοντας ξεχωριστή σημαία από κάθε συνοικία (Παναγιά, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Δημήτριος) της πόλης, ενώθηκαν με τους επαναστάτες.  Οι Τούρκοι περιορίστηκαν στο κάστρο της πόλης που λεγόταν "Ώρα" η "ρολόι".

Μετά από συνεννοήσεις με τον Διάκο οι Αρβανίτες παρέδωσαν την εξωτερική πύλη του κάστρου που υπερασπίζονταν και αποχώρησαν αβλαβείς διατηρώντας τα όπλα τους. Μετά από αυτή την εξέλιξη οι Τούρκοι περιήλθαν σε δεινή θέση και παραδόθηκαν την 1η Απριλίου.  Οι Έλληνες φέρθηκαν με μεγαλοψυχία  στους Τούρκους τους οποίους απλώς αφόπλισαν και τους επέτρεψαν να κυκλοφορούν ελεύθεροι στην πόλη, ενώ ο χρυσός και τα πολύτιμα αντικείμενα τους έμειναν στην κατοχή τους. Μάλιστα οι επισημότεροι των Τούρκων για την ασφάλεια τους, φιλοξενήθηκαν σε σπίτια Ελλήνων.

Εκείνη την Ιστορική ημέρα σε πανηγυρική δοξολογία στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής Λιβαδειάς, οι επίσκοποι Σαλώνων, Ταλαντίου και Αθηνών ευλόγησαν την επαναστατική σημαία του


Ιωάννης Δυοβουνιώτης
Διάκου. Ο Διάκος εκείνη την κρίσιμη στιγμή για την επανάσταση έδειξε πατριωτισμό παραμερίζοντας κάθε υλικό προσωπικό συμφέρον. Μάζεψε όλα τα όπλα που παραδόθηκαν από τους Τούρκους όπως και όλα τα λάφυρα και τα παρέδωσε στους προεστούς ώστε να χρησιμοποιηθούν για αγορά τροφών και εφοδίων για τον νεοσύστατο επαναστατικό στρατό.

Στην συνέχεια ο Διάκος συνεργαζόμενος με τον Δυοβουνιώτη απελευθέρωσαν εύκολα το Ταλάντι και την Θήβα ενώ είχαν πρόθεση να καταλάβουν την Λαμία (Ζητούνι), που ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής, καθώς και την Υπάτη. Όλοι οι επαναστάτες μαζεύτηκαν στους Κομποτάδες ζητώντας την σύμπραξη του ισχυρού αρματολού Μήτσου Κοντογιάννη της περιοχής Πατρατσικίου για να επιτεθούν στο Ζητούνι (Λαμία). Ο Κοντογιάννης όμως δίσταζε να αποστατήσει και δεν απαντούσε στις δραματικές εκκλήσεις για βοήθεια. Μετά από οκτώ κρίσημες μέρες παρασυρόμενος από τους συγγενείς του, ο Κοντογιάννης ενώθηκε με τους επαναστάτες και όλοι μαζί επιτέθηκαν στην επαρχία Πατρατσικίου. Οι Έλληνες όμως δεν πρόλαβαν να καταλάβουν την πόλη καθώς την νύχτα είδαν να έρχονται από το Λιανοκλάδι χιλιάδες Τούρκοι κρατώντας αναμμένες δάδες και έτσι υποχώρησαν για να μην παγιδευτούν μέσα στην πόλη. 


Η μάχη της Αλαμάνας (Θερμοπυλών) (23 Απριλίου 1821)

Ο Χουρσίτ πασάς, που πολιορκούσε στα Ιωάννινα τον Αλή πασά, έστειλε τον Κιοσέ Μεχμέτ και τον Ομέρ Βρυώνη με 8.000 πεζικό και 900 ιππείς  να καταπνίξουν την επανάσταση στη Στερεά Ελλάδα και έπειτα να προχωρήσουν στην Πελοπόννησο, για να ματαιώσουν τα σχέδια του Κολοκοτρώνη για την Τριπολιτσά. Ο κίνδυνος για την επανάσταση ήταν μεγάλος. Ο Διάκος και το απόσπασμά του, που ενισχύθηκαν από τους μαχητές οπλαρχηγούς Πανουργιά και Δυοβουνιώτη, αποφάσισαν να αποκόψουν την τούρκικη προέλαση στη Ρούμελη με την λήψη αμυντικών θέσεων κοντά στα στενά των Θερμοπυλών όπου οι Τούρκοι δεν θα είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν το ιππικό τους και την αριθμητική τους υπεροχή. Μετά από σύσκεψη στο χωριό Κομποτάδες, στις 20 Απριλίου 1821, η ελληνική δύναμη των 1.500 ανδρών χωρίστηκε σε τρία τμήματα: ο Δυοβουνιώτης θα υπερασπιζόταν την γέφυρα του Γοργοποτάμου με 600 άνδρες, ο Πανουργιάς το Μουσταφάμπεη με 500 άνδρες, και ο Διάκος την γέφυρα της Αλαμάνας με 500 άνδρες.



Πανουργιάς Πανουργιάς
Στρατοπεδεύοντας στο Λιανοκλάδι, κοντά στη Λαμία, οι Τούρκοι διαίρεσαν γρήγορα τη δύναμή τους, επιτιθέμενοι αιφνιδιαστικά το πρωί της 23ης Απριλίου, χωρίς να επιτρέψουν στους Έλληνες να οργανωθούν. Η κύρια τούρκικη δύναμη υπό τον ικανότατο στρατηγό Ομέρ Βρυώνη επιτέθηκε στον Διάκο. Ένα άλλο τμήμα Τούρκων υπό τον Χασάν Τομαρίτσα  επιτέθηκε στο Δυοβουνιώτη, του οποίου το απόσπασμα γρήγορα οδηγήθηκε σε οπισθοχώρηση λόγω της αριθμητικής υπεροχής του αντιπάλου, ενώ έτερη δύναμη επιτέθηκε με σφοδρότητα στις θέσεις του Πανουργιά, οι άντρες του οποίου έδωσαν σκληρή μάχη αλλά υποχώρησαν όταν τραυματίστηκε σοβαρά ο αρχηγός τους που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή. Στην μάχη αυτή βρήκε ηρωικό θάνατο ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαίας, καθώς και ο αδερφός του. Μετά τις δύο αυτές πολύ σημαντικές νίκες που απογύμνωσαν τα άκρα της Ελληνικής αμυντικής διάταξης, ο Ομέρ Βρυώνης συγκέντρωσε όλη την επιθετική του ισχύ ενάντια στη θέση του Διάκου στη γέφυρα της Αλαμάνας.

Ο Διάκος είχε τάξει 200 άνδρες υπό τους οπλαρχηγούς Μπακογιάννη και Καλύβα πάνω στη γέφυρα της Αλαμάνας, ενώ ο ίδιος με 300 άνδρες κατείχε την θέση Ποριά από όπου με αντεπιθέσεις ανακούφιζε τους συμπολεμιστές του στη γέφυρα. Όταν όμως οι δυνάμεις του Πανουργιά και του Δυοβουνιώτη κατέρρευσαν οι Τούρκοι ξεκίνησαν να σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τους αμυνόμενους. Ενώ η κατάσταση γινόταν κρισιμότερη σύμφωνα με τον ιστορικό Σπυρίδωνα Τρικούπη, πρότειναν στον Διάκο να διαφύγει, ενώ ο ψυχογιός του, του έφερε το άλογο του προτρέποντας τον να σωθεί όσο ήταν καιρός. Αυτός όμως απάντησε "ο Διάκος δεν φεύγει" και δεν εγκατέλειψε την θέση του.



Η άνιση μάχη συνεχίζεται κι απ’ τους πρώτους νεκρούς που πέφτουν μπροστά του, είναι ο αδερφός του Κωνσταντίνος Μασαβέτας, τον οποίο ο Διάκος χρησιμοποιεί πλέον σαν ασπίδα στις επιθέσεις που δέχεται. Με μόνο 10 αγωνιστές που του έχουν απομείνει, μεταβαίνει στην εκ φύσεως οχυρή θέση Μανδροστάματα της μονής Δαμάστας, όπου οχυρώνεται και πολεμά εκεί για μια ώρα περίπου.
Τα πυρομαχικά όμως είναι περιορισμένα, ο ένας μετά τον άλλο οι περισσότεροι σύντροφοί του σκοτώνονται και ο ίδιος ο Διάκος συλλαμβάνεται ζωντανός. και οδηγείται ενώπιον του Ομέρ Βρυώνη.
Ο τελικός απολογισμός της μάχης της ημέρας εκείνης, ήταν περίπου 300 Έλληνες κι ελάχιστοι Τούρκοι νεκροί, ενώ αρκετοί ήταν και οι τραυματίες.

Το τραγικό τέλος του Αθανασίου Διάκου (24 Απριλίου 1821)

Ο Ομέρ Βρυώνης σεβάσθηκε αρχικά τον ήρωα και δεν άφησε να τον σκοτώσουν επί τόπου.Την νύχτα της 23ης Απριλίου 1821, αφού έφτασαν στη Λαμία, τον ανέκριναν, παρόντος και του Χαλήλ Μπέη, σημαίνοντα Τούρκου της Λαμίας και του πρότειναν να ασπαστεί τον Μωαμεθανισμό με την υπόσχεση ότι θα τον έχρηζαν αξιωματικό του Οθωμανικού στρατού. Ο Διάκος όμως αρνήθηκε επίμονα όλες τις δελεαστικές προτάσεις που του έγιναν  για να γλυτώσει την ζωή του, αρνούμενος κατηγορηματικά να απαρνηθεί τον χριστιανισμό και απαντώντας με περιφρόνηση στις απειλές των Τούρκων. Την επόμενη μέρα, την 24η Απριλίου, ημέρα Κυριακή και κατόπιν επίμονης απαιτήσεως του Χαλήλ μπέη, εκδόθηκε απόφαση για θανατική ποινή με ανασκολοπισμό (σούβλισμα), καθώς όπως υποστήριζε, ο Διάκος είχε σκοτώσει πολλούς Τούρκους και θα έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Ο Διάκος εξαναγκάστηκε να κουβαλήσει με τα ίδια του τα χέρια το σύνεργο της φρικτής τιμωρίας του και μαρτύρησε με καρτερία για αρκετές ώρες πριν εκπνεύσει.
Μετά τον μαρτυρικό του θάνατο (για την περιγραφή του οποίου υπάρχει μια ποικιλία από ανατριχιαστικές εκδοχές), οι Τούρκοι έρριψαν το λείψανο του νεκρού σε ένα χαντάκι της περιοχής. Οι χριστιανοί της περιοχής κρυφά την νύχτα βρήκαν το νεκρό σώμα του Διάκου και το έθαψαν σε μυστικό σημείο στην πόλη. Τον τάφο του Διάκου βρήκε τυχαία ο αντισυνταγματάρχης Ρούβαλης το 1881. Το 1886 έγινε το πρώτο μνημόσυνο για τον Αθανάσιο Διάκο και τοποθετήθηκε η προτομή του που σώζεται ως σήμερα. Επίσης στην οδό Καλύβα Μπακογιάννη (πλησίον της πλατείας Λαού) στην πόλη της Λαμίας, υπάρχει σήμερα ένα κενοτάφιο για να μας θυμίζει αυτόν τον μεγάλο και πραγματικό ήρωα. Ένα εκ των χωριών που τον διεκδικεί ως τόπος γεννήσεώς του, το χωριό Άνω Μουσουνίτσα, μετονομάστηκε αργότερα Αθανάσιος Διάκος προς τιμήν του, ενώ υπάρχει άγαλμα του Αθανασίου Διάκου στην Εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας κοντά στο ύψος των Θερμοπυλών δίπλα στο άγαλμα του προγόνου του Λεωνίδα.

 
Ι. Β. Δ.
http://www.istorikathemata.com/2011/03/23-1821.html

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΖΗΣ : ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ 2005 - ΤΟ 3ον ΜΕΡΟΣ

Του Ιωάννου Μάζη
Καθηγητού Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιον Αθηνών.

 
3. Δομή Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και Γενική Περιγραφή Τομέων
Το Σ.Ε.Α., λόγω της φύσεως της αποστολής του, απαιτεί αφ’ ενός εξειδικευμένη στελέχωση, η οποία δεν μπορεί να ακολουθήσει τους κανόνες που διέπουν την πρόσληψη προσωπικού στο Δημόσιο, και ως εκ τούτου ο ιδρυτικός του Νόμος πρέπει να συνοδεύεται και από Νόμο που θα αφορά τον τρόπο προσλήψεως του προσωπικού του, καθώς και το εργασιακό καθεστώς αυτού. Αφ’ ετέρου, η διαβαθμισμένη κατά το μάλλον φύση των σχεδίων για την αντιμετώπιση μειζόνων κρίσεων που θα εκπονεί, απαιτεί την οργάνωση της εσωτερικής του δομής κατά τρόπο τέτοιο, που θα προστατεύει ταυτόχρονα την τελική πρόσβαση στα σχέδια αυτά, ενώ παράλληλα θα επιτρέπει την ροή πληροφοριών και ιδεών στο εσωτερικό του αναλυτικού και σχεδιαστικού τομέα, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή όσμωση ιδεών και ικανοτήτων.
Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, και με οδηγό την δραστηριότητα του ΣΕΑ όπως περιγράφηκε ανωτέρω, η ακόλουθη λεπτομερής δομή προτείνεται ως η πλέον κατάλληλη για την ελληνική πραγματικότητα.
α. Επικεφαλής: Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας
Επιλέγεται από τον Πρωθυπουργό και αναφέρεται σε αυτόν, όντας ο σύμβουλός του σε θέματα που αφορούν την εθνική ασφάλεια σε στρατηγικό επίπεδο. Συντονίζει το έργο του ΣΕΑ, δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα στρατηγικού σχεδιασμού και αναλύσεως σε επίπεδο μακροχρόνιου σχεδιασμού, και εισηγείται στον πρωθυπουργό μεταβολές στην δομή και δραστηριότητα του ΣΕΑ.
β. Γραμματέας του ΣΕΑ
Εκτελεί χρέη υποδιευθυντή, και είναι μόνιμος στην θέση αυτή, ή τουλάχιστον έχει θητεία δεκαετίας, προκειμένου να υπάρχει ενεργός θεσμική μνήμη και συνέχεια στην κορυφή του οργάνου.
γ. Επικεφαλής αναλυτικού τομέα, του πρώτου πυλώνα του ΣΕΑ
Είναι υπεύθυνος για την λειτουργία του ενός εκ των δυο ζωτικών τομέων του ΣΕΑ και συντονιστής των επικεφαλής των θεματικών τομέων αναλύσεως.
δα. Επικεφαλής Θεματικών Τομέων Αναλύσεως
Προτείνεται η θέσπιση Θεματικών Τομέων Αναλύσεως, ορισμένων με υποτομείς, ως ακολούθως:
• Γεωστρατηγική ανάλυση
• Γεωοικονομική ανάλυση
• Μακρο- και μικρο-οικονομική ανάλυση στην Ε.Ε.
• Τεχνολογία, που διαχωρίζεται στους υποτομείς στρατιωτικής τεχνολογίας, τεχνολογίας διττής χρήσεως, πολιτικής τεχνολογίας στρατηγικού χαρακτήρα, τηλεπικοινωνίες.
• Πολιτική ψυχολογία και ψυχολογία των μαζών, ψυχολογικές επιχειρήσεις, κοινωνιολογικές παράμετροι διεθνούς πολιτικής.
• Διαστημικές εφαρμογές στην εθνική ασφάλεια.
• Σύστημα πολιτικής προστασίας και βασικών κρατικών δομών εκτάκτων αναγκών.

Κάθε θεματικός αναλυτικός τομέας, χωρίζεται εσωτερικά σε θέματα και περιοχές ενδιαφέροντος, όπως θα αναλυθεί κατωτέρω.
Με βάση την θεωρία περί των επιπέδων αναλύσεως, όπως αυτή διατυπώνεται στην διεθνή βιβλιογραφία αλλά και αντλείται από την διεθνή εμπειρία, ο στρατηγικός σχεδιασμός γίνεται στο εσωτερικό του αναλυτικού τομέα, δεδομένου ότι, αφ’ ενός οι θεματικοί επικεφαλής μαζί με τον επικεφαλής του αναλυτικού τομέα έχουν την ευθύνη για τον στρατηγικό σχεδιασμό υπό την εποπτεία του Συμβούλου, αφ’ ετέρου εντός του αναλυτικού τομέα εργάζονται και μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι συνδράμουν με την γνώση τους των ειδικών κρατικών δομών και ικανοτήτων ακριβώς στην ουσιώδη συσχέτιση του σχεδιασμού και της ικανότητος εκτελέσεως αυτού.
Ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι, σε όλα τα αντίστοιχα κέντρα διεθνώς, σύμφυτος με την ανάλυση: διαδραστικός και οργανικά εξαρτώμενος. Απόρροια του στρατηγικού σχεδιασμού, είναι –όπως έχει τονισθεί σε προηγούμενο σημείωμα- η εκπόνηση του Δόγματος Εθνικής Ασφαλείας, από το οποίο απορρέουν το Εθνικό Αμυντικό Δόγμα και ο εν γένει στρατηγικός σχεδιασμός του κράτους.
ε. Ο δεύτερος πυλώνας του ΣΕΑ είναι το Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων
Το κέντρο αυτό είναι υπεύθυνο για την διαχείριση κρίσεων κατόπιν υποδείξεως του Πρωθυπουργού, καθώς συντονίζει όλες τις απαραίτητες κρατικές υπηρεσίες και ικανότητες. Το κέντρο έχει τριπλή αποστολή, μείζον μέρος της οποίας αφορά την προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού τόσο στο σύνολο, όσο και σε επί μέρους τομείς του. Συγκεκριμένα, το κέντρο εκ της συστάσεώς του έχει τις εξής δυο πάγιες αποστολές:

– εκπόνηση σεναρίων κρίσεων, σε συνεργασία με τον αναλυτικό τομέα, και
– διεξαγωγή ασκήσεων επί τη βάσει αυτών των σεναρίων, με τριπλό τελικό σκοπό.

Ο σκοπός αυτός συνίσταται, συνοπτικώς στα ακόλουθα:
• Πρώτον, στην όσμωση των κρατικών υπηρεσιών μεταξύ των καθώς και με μέσα και οργανισμούς εκτός κρατικού τομέα, στην άσκηση συνεργασίας προκειμένου να διεκπεραιωθεί η διαχείριση μιας κρίσεως με οικονομία μέσων και δυνάμεων αφ’ ενός, και με τον ταχύτερο τρόπο αφ’ ετέρου.
• Δεύτερον, στην κατάρτιση κανόνων, εγχειριδίων και σχεδίων, επί τη βάσει των αποτελεσμάτων των ασκήσεων, τα οποία και θα αποτελούν την βιβλιοθήκη χειρισμού κρίσεων του ευρύτερου κρατικού μηχανισμού, σε αντικατάσταση σχεδίων όπως ο ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ. Με τον τρόπο αυτόν, αυτοματοποιείται στο μέτρο του δυνατού η λειτουργία του μηχανισμού διαχειρίσεως κρίσεων σε ευρεία κλίμακα, μέχρι και τα κατώτερα επίπεδα.
• Τρίτον, στην άσκηση της πολιτικής ηγεσίας στο ανώτερο και ανώτατο επίπεδο στην διαχείριση κρίσεων του συστήματος- κράτος, επί τη βάσει πραγματικών δεδομένων, όπως αυτά προκύπτουν από τα αποτελέσματα των ασκήσεων και αναλύσεων. Ιδανικά, αυτή η πρακτική θα βοηθήσει την πολιτική ηγεσία, η οποία και πρέπει να λάβει τις κρίσιμες τελικές στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις, να κατανοήσει πληρέστερα το σύστημα- κράτος, από ολιστική άποψη.

Τρίτη αποστολή του κέντρου είναι η διαχείριση κρίσεων κατόπιν υποδείξεως του Πρωθυπουργού. Στην περίπτωση αυτή, το Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων του ΣΕΑ καθίσταται ο γενικός συντονιστής του συνόλου των διαθέσιμων μέσων και φυσικών και ανθρώπινων πόρων. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, το κέντρο στελεχώνεται από υψηλόβαθμους κρατικούς αξιωματούχους των εμπλεκομένων υπουργείων και φορέων, καθώς και από την ηγεσία του αναλυτικού τομέα του ΣΕΑ και την ανωτάτη ηγεσία του ΣΕΑ. Στην περίπτωση αυτή εισηγείται στο ΚΥΣΕΑ λύσεις και στρατηγικές, και λαμβάνει εντολές από αυτό, τις οποίες στην συνέχεια αναλαμβάνει να πραγματοποιήσει ασκώντας τον συντονιστικό του ρόλο. Σε περίπτωση πολέμου είναι αυτονόητο ότι η μεν διεύθυνση των στρατιωτικών επιχειρήσεων ασκείται από το Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων (ΕΘΚΕΠΙΧ) και τις άλλες δομές του ΥΠ.ΕΘ.Α., ενώ το ΣΕΑ, μέσω του Κέντρου Χειρισμού Κρίσεων συντονίζει το σύστημα-κράτος για την επίτευξη των πολιτικών, οικονομικών και διπλωματικών στόχων του πολέμου.
Πρέπει να τονισθεί ότι το ΣΕΑ στην περίπτωση χειρισμού κρίσεων δεν υποκαθιστά τα διάφορα υπουργεία και λοιπούς κρατικούς φορείς και οργανισμούς στην άσκηση των καθηκόντων τους. Ο ρόλος του, εφ’ όσον ο Πρωθυπουργός δώσει την εντολή στον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας να ενεργοποιήσει το Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων για την αντιμετώπιση μιας κρίσεως, είναι να συντονίσει – δίδοντας τις στρατηγικές κατευθύνσεις, οι οποίες θα έχουν εν τω μεταξύ εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ, και επιβλέποντας την υλοποίηση τους- το σύστημα- κράτος για την επίτευξη των πολιτικών και λοιπών στόχων όπως έχουν υποδειχθεί και οριοθετηθεί από το ΚΥΣΕΑ.
στ. Ο Τρίτος πυλώνας του ΣΕΑ είναι το Τμήμα Τηλεματικών Εφαρμογών και Πληροφορικών Συστημάτων. Η μονάδα διαμοιράζεται, κυρίως για λόγους αναλυτικής ευκρίνειας, σε δυο τμήματα, τα οποία εσωτερικά χωρίζονται σε υποκατηγορίες.
– Τομέας Τηλεματικών Εφαρμογών, με κύριο αντικείμενο την δημιουργία και περαιτέρω εξέλιξη ενός εθνικού δικτύου ημι-αυτόματης ή αυτόματης λειτουργίας βασικών υποδομών, και την δημιουργία κεντρικών σημείων ελέγχου καταστάσεως και ενεργοποιήσεως των υποδομών αυτών. Στόχος είναι η δυνατότητα ελέγχου της καταστάσεως λειτουργίας σε πραγματικό ή σχεδόν πραγματικό χρόνο των δικτύων των υποδομών αυτών, και η επαναδικτύωσή τους σε σύντομο χρονικό διάστημα σε περίπτωση μειζόνων βλαβών.
– Τομέας Πληροφοριακών Συστημάτων, με ευθύνη την δημιουργία της πληροφοριακής υποδομής που θα επιτρέψει τον επιτυχή χειρισμό κρίσεων, ακόμη και σε περιβάλλον εντόνου πληροφοριακού πολέμου (intense info-centric war). Στις αρμοδιότητες της συγκεκριμένης μονάδας υπόκειται τόσο η πληροφορική υποδομή του ΣΕΑ, όσο και η τηλεπικοινωνιακή δομή (που πλέον είναι άμεσα εξαρτημένη από την πληροφοριακή) του Εθνικού Συστήματος Τηλεπικοινωνιών Ανάγκης. Το τελευταίο είναι εκ των ουκ άνευ, και η σημερινή πραγματικότητα της χώρας είναι εντελώς απαράδεκτη στον τομέα αυτό, με βάση τα ελάχιστα κριτήρια επιβιωσιμότητος και διαμεταγωγής του απαραίτητου όγκου δεδομένων, ενώ το σύστημα παρουσιάζει πολλά και εύκολα αναγνωρίσιμα σημεία αυτοκατάρρευσης.
Η συγκεκριμένη μονάδα είναι στο μέτρο αυτό υπεύθυνη για την σχεδίαση και τη δημιουργία, καθώς και για την εξέλιξη του εθνικού συστήματος C4I, θέτοντας τις απαράβατες παραμέτρους συμβατότητας και επιδόσεων για οποιοδήποτε άλλο κλαδικό σύστημα, το οποίο θα πρέπει να δίνει στο σύστημα C4I του ΣΕΑ όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για τον χειρισμό κρίσεων, αλλά και την εκπόνηση σεναρίων κρίσεων και την διεξαγωγή ασκήσεων για τον σκοπό αυτό.
ζ. Ο Τέταρτος πυλώνας του ΣΕΑ είναι η Γραμματειακή Δομή του, η οποία έχει την βασική αποστολή να υποστηρίξει το σύνολο των αναγκών που δημιουργεί η συνεχής ροή δεδομένων και αναλύσεων, και η επακόλουθη εκπόνηση σεναρίων και εκτιμήσεων.
Ανακεφαλαιώνοντας, το ΣΕΑ αποτελείται από τέσσερις πυλώνες: Αναλυτικός, Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων, Τηλεματικές Εφαρμογές και Πληροφοριακά Συστήματα, Γραμματεία. Η δομή αυτή επιτρέπει τόσο την αξιολόγηση και ανάλυση πληροφοριών, όσο την εκπόνηση σεναρίων και την διαχείριση κρίσεων. Σκοπός του ΣΕΑ είναι να υποστηρίζει το ΚΥΣΕΑ και τον Πρωθυπουργό τόσο στην αξιολόγηση απειλών στο ευρύ φάσμα της σύγχρονης ασφάλειας των κρατών, όσο και σε εξειδικευμένα σενάρια και κρίσεις. Δεν υποκαθιστά, αλλά συντονίζει και ελέγχει για την σωστή εφαρμογή των κατευθύνσεων, κατά την διάρκεια των κρίσεων που διαχειρίζεται, το σύνολο των κρατικών φορέων και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται, καθώς και άλλους μη κρατικούς πόρους που χρησιμοποιούνται είτε βάση σχεδίων, είτε κατά περίσταση. Δρα κατόπιν εντολής του ΚΥΣΕΑ και / ή του Πρωθυπουργού.

3.1. Συνοπτική αναφορά παραγόντων που επηρεάζουν την διαμόρφωση της δομής του ΣΕΑ στην Ελλάδα

α) Έλλειψη επαρκών οικονομικών και τεχνικών μέσων, για την συνολική διαχείριση κρίσεων με το σημερινό σύστημα.
β) Έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, με εργασιακή εμπειρία σε ανάλογη δομή, ακόμη και στο εξωτερικό.
γ) Κρατική δομή με σοβαρές δομικές αδυναμίες, στα οριζόντια και κάθετα επίπεδα διοικήσεως.
δ) Ρευστό εγγύς γεωπολιτικό περιβάλλον, που συνδυάζεται με έλλειψη επαρκών αποσβεστήρων κρίσεων πέριξ των συνόρων της χώρας. Δεν υπάρχει ούτε χώρος, ούτε χρόνος, ούτε δυσανάλογα υπέρτερη δύναμη που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να αποσβεσθεί ένα στρατηγικό σοκ.
ε) Σοβαρότατη οικονομική εξάρτηση της χώρας από τις συναλλαγές σε ενεργειακό και εξαγωγικό / εισαγωγικό επίπεδο, από υποχρεωτικές διαβάσεις και οδούς που βρίσκονται σε πολιτικά ρευστές περιοχές.
στ) Μικρό μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων και των ποιοτικών και ποσοτικών συντελεστών ισχύος των, σε σχέση με την περιοχή που βρίσκεται στα άμεσα ζωτικά συμφέροντα της χώρας οικονομικά και πολιτικά.
ζ) Αλυτρωτικές επιδιώξεις όμορων της Ελλάδας χωρών, εις βάρος της χώρας.
η) Επιεικώς κρινόμενη επαμφοτερίζουσα πολιτική εκ μέρους μεγάλων χωρών τόσον της ΕΕ, όσον και διεθνώς, ως προς το σημείο (ζ) άνω, με ταυτόχρονη προώθηση γεωστρατηγικών επιδιώξεων εκ μέρους των βασιζόμενων στην realpolitik και των όσων αυτή συνεπάγεται για τους κοντόθορους και τους αμαθείς.
θ) Ύπαρξη μεγάλων, μη κρατικών, δυνατοτήτων που αποτελούν πολλαπλασιαστές ισχύος για την χώρα.
ι) Γεωμορφολογία της χώρας που, σε συνδυασμό με τον κοινωνικό της μετασχηματισμό τα τελευταία τριάντα χρόνια, την έχουν καταστήσει ευάλωτη σε μια πλειάδα ασύμμετρων απειλών. Αυτή η τρωτότητα επιτείνεται από την αλλαγή κοινωνικών αξιών, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί σε μελέτες διαφόρων πανεπιστημιακών ομάδων και κέντρων κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.
κ) Ο μετασχηματισμός των μειζόνων συμμαχιών και συνασπισμών στους οποίους μετέχει η χώρα κατά τα τελευταία χρόνια, καθώς και οι διαφαινόμενες κατευθύνσεις που θα ακολουθηθούν από αυτούς στο προβλεπόμενο μέλλον, έχουν διαμορφώσει σε σημαντικό ποσοστό την προτεινόμενη δομή του ΣΕΑ.
3.2. Διάγραμμα της προτεινόμενης δομής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας



SLPRESS  
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.