Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ (98 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 1920)...10 ΚΕΙΜΕΝΑ...ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΤΑ, ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΑ

Συμπληρώνονται εφέτος 98 χρόνια απο την δολοφονία του μεγάλου ΕΛΛΗΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ.Οι σκέψεις, οι προβληματισμοί και η στάση ζωής του αποτελούν ακόμη και σήμερα, πηγή για περαιτέρω επεξεργασία.Η δολοφονία του ήταν απόρροια του εθνικού διχασμού που στέρησε την πατρίδα απο ένα σπουδαίο έλληνα διανούμενο.
Η Αιώνια Ελληνική Πίστη σε ένα ελάχιστο και ταπεινό δείγμα ευγνωμοσύνης κάνει ένα αφιέρωμα με κείμενα του μεγάλου ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ με την ελπίδα να διαβαστούν και να διαδωθούν παντου τι εστί ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.
Γι αυτό συνέλληνές μου πιστή πάντα και ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ.....

Βασίλειος Στυλιανέσης
Αιώνια Ελληνική Πίστη

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ

1.ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ

2.ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.. 

3.ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ 

4.ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : ΤΟ ΕΘΝΟΣ, ΟΙ ΤΑΞΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΝΑΣ 

5.ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : Ο ΕΥΓΕΝΙΚΩΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ 

6.ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ - ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΣΤΟΝ ΝΟΥΜΑ 

7.ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ «ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΜΑ» 

8.ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ Του Γεωργίου Καραμαδούκη

9.Ο ΕΘΝΟΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΘΝΟΜΕΛΛΟΝΤΙΣΜΟ - Ο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ  Του Γεωργίου Σαγιά

10.ΤΑ "ΙΟΥΛΙΑΝΑ" ΤΟΥ 1920 ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ


 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

ΒΕΛΑΝΙΔΙΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ - ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΑ (ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ) ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ. ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΔΑΣΩΝΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ!

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Tα πεῦκα εἶναι οἱ μεγάλοι ἔνοχοι: Ἔχουμε μία μανία μέ τά πεῦκα. Τα φυτεύουμε παντοῦ. Στα στρατόπεδα τά βάζουν δίπλα στίς πυριτιδαποθῆκες. Τα πεῦκα ὅμως ἔχουν ένα… μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλοῦν τή φωτιά. Ἀνήκει στό DΝΑ τούς. Στο Πήλιο, πού δέν ἔχει πεῦκα, πῆγαν οἱ δασολόγοι καί φύτεψαν. Τά πεῦκα αὐτά ἔχουν καεῖ ἕως τώρα τρεῖς φορές. Στήν Πάρνηθα τά πεῦκα ἔκαψαν τά ἔλατα. Ἀπό τή ρητίνη βγαίνει τό εὔφλεκτο νέφτι». Αὐτά ἔγραφε στό -ἱστορικῆς πλέον σημασίας- ἄρθρο του ὁ ἀείμνηστος καθηγητής διαχείρισης οἰκοσυστημάτων Νίκος Μάργαρης (1943-2013) γιά τά πεῦκα. Μέ τί θά μπορούσαμε νά τά ἀντικαταστήσουμε;
Ἡ βελανιδιά εἶναι ἕνα δέντρο πού συνδέεται ἱστορικά μέ τήν Ἑλλάδα, δέν εἶναι εὔφλεκτο, φυτρώνει εὔκολα ἔπειτα ἀπό πυρκαγιά, ἀλλά προτιμοῦνται τά πεῦκα στίς ἀναδασώσεις, τά ὁποία εἶναι ὅ,τι πρέπει γιά
γρήγορες ἐξαπλώσεις μεγαλειώδους ἐκτάσεως καί ἐντάσεως πυρκαγιῶν.
Στήν ἐφημερίδα «Ἡ Καθημερινή» στίς 10 Σεπτεμβρίου 2009 δημοσιεύτηκε ἄρθρο πού, μεταξύ ἄλλων, ἀποκάλυπτε ὅτι στά ἁρμόδια γραφεῖα τοῦ ὑπουργείου Ἀγροτικῆς Ἀνάπτυξης εἶχε κατατεθεῖ πρόταση γιά τήν ἀποκατάσταση τῶν περιοχῶν πού κάηκαν στίς πυρκαγιές τῆς Ἀττικῆς μέ βελανιδιές. Αὐτή ἡ πρόταση εἶχε ὑιοθετηθεῖ καί ἀπό τήν Πανελλήνια Ἕνωση Δασολόγων. Ὁ κ. Βαγγέλης Ευθυμίου, συντάκτης τῆς πρότασης, εἶχε πεῖ στήν ἐφημερίδα ὅτι «τά περισσότερα εἴδη βελανιδιᾶς καίγονται πιό δύσκολα ἀπό τά πεῦκα ποῦ ἐπικρατοῦν στά δάση τῆς Ἀττικῆς, ἐνῶ χάρη στό τεράστιο ριζικό σύστημα πού ἀναπτύσσει (σ.σ.: μπορεῖ νά φτάσει ἕως τά 10 μέτρα βάθος) ἡ βελανιδιά λειτουργεῖ καί σάν μία μεγάλη ἀποθήκη νεροῦ. Μέ τή διαπνοή τῶν φύλλων αὐξάνει τήν ὑγρασία στό περιβάλλον καί ταυτόχρονα ψύχει τήν ἀτμόσφαιρα. Ἔτσι, σέ μεγάλες ἐκτάσεις γύρω ἀπό τήν Ἀττική θά μποροῦσε μακροπρόθεσμα νά λειτουργήσει ὡς τό τέλειο κλιματιστικό γιά τό λεκανοπέδιο».

Ἐπίσης, στήν ἱστοσελίδα τοῦ Συλλόγου Φίλων τῆς Βελανιδιᾶς καί Περιβάλλοντος Ἀμαδρυάδα (http://www.velanidodasos.gr/oaktree/) ἀναφέρεται ὅτι «λόγω τοῦ ἐκτεταμένου ριζικοῦ συστήματος τά ἄτομα τῆς βελανιδιᾶς φύονται σέ ἀραιές ἀποστάσεις μεταξύ τούς, γεγονός πού ἐπιτρέπει ἐνδιάμεσα τήν ἀνάπτυξη πολύ πλούσιας θαμνώδους καί ποώδους βλάστησης, λόγω τῶν ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν καί τοῦ μικροκλίματος ποῦ ἐπικρατεῖ ἐκεῖ».

Ἀφοῦ διαπράξαμέ ὅλα τά λάθη, ἄς κάνουμε ἐπιτέλους τό σωστό.



ΟΙ ΑΔΙΑΒΡΟΧΟΙ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΥΡΚΑΪΑΣ

Του Σαράντου Ι. Καργάκου
Ιστορικού, συγγραφέως
 
Μετά τις δοκιμασίες που έχουν υποστεί τα δάση της Αττικής θα έπρεπε να περιφρουρούνται καλύτερα και από το Μέγαρο Μαξίμου

Καί ἡ φωτιά/ἀνάμεσα στά δυό μας βήματα» ἔγραφε τό 1975 ὁ κ. Φώτης Κουβέλης στή συλλογή «Τό μαῦρο ἠχεῖο», ὅταν ἀσκοῦσε ἀκόμη καί τό εὐγενές ἔργο τοῦ ποιητῆ. Εἶναι πράγματι γεγονός ὅτι ἡ φωτιά «ἀείποτε σύντροφος τοῖς Ἕλλησίν ἐστιν». 
Μᾶς παρακολουθεῖ ἀπό τά πρῶτα ἱστορικά μας βήματα ὥς τά βήματα τά τωρινά, ὅπου ὑποτίθεται ὅτι ἔχουμε ὅλα τά μέσα ὥστε ἀνεμωλίως, δηλαδή βλακωδῶς, νά ἰσχυριζόμαστε ὅτι νικήσαμε τή φύση! Ἐδῶ δέν κατορθώσαμε νά νικήσουμε τόν κακό ἑαυτό μας πού εἶναι ὑπεύθυνος γιά ὅλες τίς συμφορές πού μᾶς πλήττουν. Ἀνάμεσα σέ αὐτές καί οἱ πυρκαϊές πού ἔχουν στόν τόπο μας προσλάβει μορφή ἐθιμικοῦ φαινομένου. Κάθε χρόνο, ἀνάμεσα στίς ποικίλες πολιτιστικές καί ὑπο-πολιτιστικές ἐκδηλώσεις μας, ἔχουμε καί τό ἀπαραίτητο «Φεστιβάλ Ἑλληνικῆς πυρκαϊᾶς». Ποιοί εἶναι οἱ ὀργανωτές, εἶναι δύσκολο νά τό βρεῖ ἤ νά τό πεῖ κανείς.

Φυσικά τήν πρώτη εὐθύνη ἔχει τό κράτος πού ἔκανε φέουδο τῶν κάθε λογῆς καταπατητῶν ἤ τῶν μέ κάλπικα χαρτιά δικαιούχων. Ἀλλά πέραν τούτου ἡ φύλαξη τῶν δασῶν εἶναι ἀτελής, γιά νά μήν πῶ ἀνύπαρκτη. Μετά τίς τόσες δοκιμασίες πού ἔχουν ὑποστεῖ τά δάση τῆς Ἀττικῆς θά ἔπρεπε νά περιφρουροῦνται καλύτερα καί ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου. Θά ἔπρεπε νά ὑπάρχει ἔφιππη δασοφυλακή πού νά περιέρχεται τά δάση σπιθαμή πρός σπιθαμή. Θά ἔπρεπε ἀπό τήν ἄνοιξη νά γίνεται συστηματικός καθαρισμός τῶν δασῶν ἀπό τά φρύγανα πού θά μποροῦσαν νά γίνουν πολτός γιά χαρτί. Συχνά ἔχω ἀναρωτηθεῖ:

Οἱ νεολαῖες τῶν κομμάτων τί κάνουν; Γιατί δέν ἀναλαμβάνει ἡ μία τόν καθαρισμό τῆς Πάρνηθας, ἡ ἄλλη τῆς Πεντέλης καί μιά ἄλλη τοῦ Ὑμηττοῦ καί τοῦ Αἰγάλεω; Ἡ καλύτερη πολιτικοποίηση ξεκινᾶ ἀπό τήν προστασία τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους ὄχι μόνο ἀπό τούς ἐξωτερικούς ἐχθρούς ἀλλά καί ἀπό τίς πυρκαϊές πού οὐδείς ἀποκλείει καί στήν περίπτωσή τους τόν ξενικό δάκτυλο. Μία ἄλλη σοβαρή αἰτία τῶν συχνῶν πυρκαϊῶν στήν Ἀττική εἶναι ἡ ἀτιμωρησία.

Οὐδείς τιμωρεῖται γιά κακή συμπεριφορά ἔναντι τῶν δασῶν, ἀπό τόν ἀσυνείδητο ὁδηγό πού πετᾶ τό τσιγάρο του στά χόρτα μέχρι τόν «μερακλῆ» πού θά ἀνάψει μέσα στά δέντρα φωτιά γιά νά ψήσει τίς μπριζόλες του νά ...φάει! Ἔτσι οἱ φλόγες κάθε χρόνο τρῶνε τήν Ἀττική πού οἱ βουνοσειρές της θυμίζουν φαλακρό βουνό ἤ βουνό πού ἔχει ὑποστεῖ βομβαρδισμό μέ βόμβες Ναπάλμ. Οὔτε μποροῦμε νά ἀποκλείσουμε περιπτώσεις ἐμπρησμοῦ ἀπό χασισοκαλλιεργητές πού ἔχουν πληροφορηθεῖ ὅτι ἡ ἀστυνομία προτίθεται νά διενεργήσει ἐπιδρομή στή συγκεκριμένη περιοχή τῶν φυτειῶν. Προσωπικά γιά τό ζήτημα αὐτό ἔχω δεχθεῖ διπλή στό παρελθόν ἀπειλή, ἐπειδή τό ὑπαινίχθηκα σέ μιά ἐκπομπή.

Οἱ ἀδυναμίες καί οἱ παραλείψεις τοῦ κράτους εἶναι πολλές. Οἱ εὐθύνες τῶν πολιτῶν περισσότερες. Τό ζήτημα δέν εἶναι νά λέμε κάθε χρονιά τό τίς πταίει ἤ τί πταίει, τό ζήτημα εἶναι νά σκεφθοῦμε τό τί δέον πράττειν. Τό τί πρέπει νά πράττουμε. Οἱ πυρκαϊές δέν εἶναι καινούργιο φαινόμενο στόν ἀττικό χῶρο. Ἤδη ἀπό τόν προπερασμένο αἰῶνα οἱ ἐμπρησμοί ἦσαν συχνοί γιά τήν καταπάτηση τῆς γῆς ἀπό κάποιους, οἱ ὁποῖοι κομματικῶ ἐλέω βαφτίστηκαν ...ἰδιοκτῆτες!

Τότε ὁ ἀνεπανάληπτος Ἐμμ. Ροΐδης μέ ἕνα ἄρθρο του εἶχε προτείνει τό ἑξῆς: ὁ ἐμπρησμός καί πᾶσα κάκωση τῶν δασῶν νά χαρακτηρισθοῦν ἰδιώνυμο ἀδίκημα. Τήν ἄποψη αὐτή ἔχω προτείνει στή διάρκεια τῆς δημοσιογραφικῆς μου πορείας τουλάχιστον δέκα φορές. Διερωτῶμαι: Tί ἐμπόδιζε ἤ τί ἐμποδίζει τούς βουλευτές νά τό ψηφίσουν; Ἕνας φίλος μου εἶπε: «Κάνε τόν κόπο νά δεῖς πόσες ἐπαύλεις πολιτικῶν βρίσκονται ἐντός ἄλλοτε δασικῶν περιοχῶν». Γι’ αὐτό ἡ φωτιά εἶναι ἀνάμεσα στά δυό μας βήματα, ὅπως ἔλεγε ὁ κ. Κουβέλης. Ὅσο γιά τά καλώδια τῆς ΔΕΗ, εἶναι μία ἄλλη ἱστορία, θλιβερή.



ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΙ ΣΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ

Αύριο θα είναι πλέον αργά! Τώρα πρέπει να ληφθούν οι μεγάλες αποφάσεις για να οργανωθεί το κράτος και να μη θρηνούμε συνεχώς θύματα
 
Του Ιωάννη Κουριαννίδη
Διευθυντή περιοδικού «Ενδοχώρα»
 
Πάντοτε ακολουθούμε τα γεγονότα. Απροετοίμαστοι στις πλημμύρες, στις φωτιές, στους σεισμούς. Κι αν οι πλημμύρες είναι σχετικά πρόσφατο φαινόμενο για τον ελλαδικό χώρο, απότοκο της ασύδοτης δόμησης που μπάζωσε τα ρέματα και κάθε υδάτινη διέξοδο, τι να πει κανείς για τις πυρκαγιές και τις επισκέψεις του Εγκέλαδου, που πλήττουν την πατρίδα μας συχνά;
Παρά ταύτα εξακολουθούμε να μετράμε ακόμη νεκρούς, πολλές φορές σε δεκάδες, εξαιτίας της κρατικής ανεπάρκειας σε οργάνωση, έλεγχο και εφαρμογή του νόμου. Οι εκατοντάδες παρατυπίες και παρανομίες αντιμετωπίζονται κατά κανόνα με μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα, τα οποία δεν φροντίζουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος που έχει δημιουργηθεί, αλλά για τη διαιώνισή του μέσω κάποιου προστίμου ή φόρου.

«Πρώτιστη μέριμνά μας δεν είναι η διάσωση κάποιας κατοικίας ή αυτοκινήτου, αλλά της ανθρώπινης ζωής» είπε ο πρωθυπουργός, που φόρεσε το βλέμμα της συμπόνοιας και της αγωνίας μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες.

Λάθος! Πρώτιστη μέριμνα θα πρέπει να είναι η λήψη μέτρων ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο η ανάγκη για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Αλλά αυτό είναι κάτι που απαιτεί οργάνωση, σχεδιασμό, αποφασιστικότητα, αντιμετώπιση των κυκλωμάτων που θησαυρίζουν από την αυθαιρεσία και την καταπάτηση του νόμου. Με άλλα λόγια, απαιτεί πολιτική βούληση, που αποδεδειγμένα είναι εν ανεπαρκεία στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Βαρεθήκαμε πια να ακούμε ότι τώρα δεν είναι η στιγμή να μιλήσουμε γι’ αυτά, και ότι προέχει η αντιμετώπιση των αναγκών των πληγέντων συνανθρώπων μας. Τώρα ακριβώς είναι η στιγμή για να γίνει αυτή η συζήτηση και να ληφθούν οι δέουσες αποφάσεις. Ο κρατικός μηχανισμός και οι άνθρωποί του (Στρατός, Πυροσβεστική, Αστυνομία, εθελοντές, ομάδες διάσωσης κ.λπ.) θα κάνουν το έργο τους επιτελώντας το καθήκον τους, είτε ανησυχεί είτε αγωνιά ή όχι ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Και θα το κάνουν, όπως πάντα, με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, υπερβαίνοντας εαυτούς και αναπληρώνοντας με τα ψυχικά αποθέματά τους τις κρατικές ελλείψεις.

Αύριο, όμως, θα είναι αργά. Αν δεν ληφθούν άμεσα αποφάσεις και μέτρα, σε λίγες ημέρες τον πόνο και τη δυστυχία των πληγέντων και όσων έχασαν τους ανθρώπους τους θα τα βιώνουν μόνον οι ίδιοι, ξεχασμένοι από ένα ανάλγητο κράτος που θα τους λογίζει μόνον ως αριθμούς στις στατιστικές και στους προϋπολογισμούς του. Οι συμπατριώτες μας της Μάνδρας, που βίωσαν τον ίδιο εφιάλτη μέσα σε λίγους μήνες, αποτελούν τον αδιάψευστο μάρτυρα αυτής της αναλγησίας.

Η ίδια προχειρότητα, η ίδια έλλειψη σχεδιασμού χαρακτηρίζει κάθε πτυχή της εκτελεστικής εξουσίας στη χώρα μας. Ετσι τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις των γεγονότων εξωτερικής πολιτικής, προσπαθώντας να περιορίσουμε τις δυσμενείς επιπτώσεις τους εξαιτίας της αδράνειάς μας.
Συνήθως επιλέγουμε την εύκολη λύση, της υποταγής δηλαδή στις βουλήσεις (και τις εντολές) του εξωτερικού παράγοντα, όπως αρμόζει σε ένα προτεκτοράτο, είτε υπογράφοντας προδοτικές συμφωνίες όπως αυτή των Πρεσπών είτε διαρρηγνύοντας χρόνιες καλές διπλωματικές σχέσεις με κράτη όπως η Ρωσία, με την οποία μας συνδέουν αιώνες κοινής πολιτισμικής κληρονομιάς και οικονομικής συνεργασίας.

Οσο δεν γίνεται αντιληπτή από τον ελληνικό λαό η αναγκαιότητα ανάδειξης νέων πολιτικών δυνάμεων αποφασισμένων να συγκρουστούν με το καθεστώς της διαφθοράς, της υποτέλειας και του συμβιβασμού, η κατάσταση αυτή θα διαιωνίζεται. Οι πολίτες αυτής της χώρας θα εξακολουθήσουν να θρηνούν τους αδικοχαμένους νεκρούς τους, να μέμφονται ένα κράτος το οποίο οι ίδιοι συντηρούν με τον μόχθο και την ανοχή τους και να ξεπροβοδίζουν τα παιδιά τους σε λιμάνια και αεροδρόμια εξάγοντας δύναμη και πνεύμα στις χώρες που με τους ντόπιους υπαλλήλους τους οδήγησαν την Ελλάδα στη σημερινή κατάντια της...


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΓΕΤΗΣ! - ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟ ΠΑΝ


Μόνη λύση ένας νέος Καποδίστριας που θα γκρεμίσει το διαλυμένο κράτος και θα το ξαναχτίσει από την αρχή
 
Η κατάσταση σε μια χώρα δεν επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Αν κάποιος κάνει τον κόπο και πειθαρχήσει συναισθηματικά ώστε να εξετάσει αμερόληπτα τα δεδομένα, μπορεί να αντιληφθεί αν η εθνική ναυς ακολουθεί τη σωστή ρότα ή αν κλυδωνίζεται επικίνδυνα και τα στεγανά της πλημμυρίζουν με θαλασσόνερα.

Η Ελλάδα δεν κλυδωνίζεται. Εχει βρει σε ύφαλο. Βυθίζεται. Η οικτρή κατάληξη που δείχνει ότι θα έχει το συλλογικό ταξίδι οφείλεται στους ανίκανους, ανέμπνευστους, ανεπάγγελτους, αποκομμένους από την κοινωνία, ετερόφωτους και ξενόδουλους καπετάνιους. Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες πάσχει από ηγεσία.

Εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει πνευματικό και ηθικό εκτόπισμα και να φωτοβολεί η αρετή, χάσκει μέλαινα η οπή της χειριστοκρατίας, του κομματισμού, της αμηχανίας απέναντι και στα έκτακτα γεγονότα και στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η πατρίδα μας χάνεται σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και οι θολές φιγούρες των πνευματικά ολίγιστων προσπαθούν να συγκαλύψουν την τραγική αλήθεια με μπαγιάτικες δημοκοπίες και αφόρητα κλισέ που έχουν ξεπεραστεί εδώ και καιρό σ' Ανατολή και Δύση.

Το κράτος καταρρέει, οι πολίτες εγκαταλείπουν τη χώρα την ίδια στιγμή που πραγματοποιείται εποικισμός από αλλόφυλα και αλλόθρησκα στοιχεία. Ο πληθυσμός φθίνει. Η αχρηστία της πολιτικής ηγεσίας μάς έχει φτάσει σε σημείο να μετράμε απώλειες πολέμου σε ειρηνική περίοδο! Περίπου στο εκατομμύριο υπολογίζονται εκείνοι που λόγω της οικονομικής κρίσης μετανάστευσαν στο εξωτερικό για το μεροκάματο. Η υπογεννητικότητα αποξηραίνει τον εθνικό κορμό και δίπλα η Τουρκία θεριεύει κι αγριεύει.
Εθνική κυριαρχία δεν ασκείται. Ακόμα και για τα φραγκοδίφραγκα πρέπει πρώτα να δώσουν άδεια οι ξένοι, που βιάζονται να εκποιηθεί ό,τι έχει και δεν έχει το καθημαγμένο κράτος.

Οι Ελληνες έχουν αφεθεί τόσο στην τύχη τους ώστε μια πλημμύρα πνίγει δεκάδες, μια πυρκαγιά προκαλεί εκατόμβη και η εγκληματικότητα σαρώνει κάθε τετραγωνικό εκατοστό της επικράτειας.

Για όλα τα παραπάνω και πολύ περισσότερα χρειάζεται επειγόντως ΗΓΕΤΗΣ! Η Ελλάδα έχει την άμεση ανάγκη ενός αναστήματος σαν αυτό του Καποδίστρια, που θα αναλάβει τα ηνία της πολιτικής εξουσίας και θα περισώσει ό,τι μπορεί να περισωθεί δίνοντας θάρρος, έμπνευση και το δικό του καλό προσωπικό παράδειγμα στον φιλότιμο λαό μας. Να τα γκρεμίσει όλα και να τα χτίσει όλα από την αρχή.

Στην κατ' ευφημισμόν πνευματική «ελίτ» της Ελλάδας, που πάντα εξαρτάται από το δημόσιο χρήμα, αρέσουν τα μισόλογα, οι υπεκφυγές και οι δημόσιες σχέσεις με όσους έχουν καταστρέψει έθνος και λαό. Γι' αυτό προσπαθεί να περάσει την παραπλανητική ιδέα ότι «φταίει το σύστημα».
Εωσφορικής συλλήψεως σοφιστεία ετούτο. Λες και το περιβόητο «σύστημα» φτιάχτηκε από μόνο του ή προσγειώθηκε εν μέσω νεφέλης στην Ελλάδα. Αυτό το «σύστημα» το σκαρφίστηκαν άνθρωποι: και τους νόμους περί ευθύνης υπουργών και το άρθρο του Συντάγματος που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και τα προνόμια των συνδικαλιστών και τη μη λογοδοσία του Δημοσίου προς τους πολίτες.

Κυβερνητικά στελέχη περικύκλωσαν με νομοσχέδια, προεδρικά διατάγματα και συνταγματικά άρθρα τούς πολίτες και πήραν πράσινο φως από τους πρωθυπουργούς για να το κάνουν αυτό. Οι άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν στην παρακμή έγραψαν και υπέγραψαν την καταδίκη μας και αυτοί πρέπει να εξοβελιστούν από τον δημόσιο βίο. Αλλάζοντας τα πρόσωπα αλλάζει και το «σύστημα».

Μόνο ένας νέος, πραγματικός ηγέτης με εθνικό σχέδιο, γνώσεις, ηθική και πολιτική υπεροχή, έξωθεν καλή μαρτυρία και εμπεριστατωμένη άποψη για τον διεθνή περίγυρο της Ελλάδας θα μπορούσε να μας βγάλει από τη λάσπη που μας πνίγει, να μας γλιτώσει από τη λαίλαπα των μετρίων που αυτοσυστήνονται ως... αρχηγοί και οι άλλοι κάνουν πως τους πιστεύουν. Η πικρή αλήθεια είναι ότι με τους υπάρχοντες έχουμε φτάσει όχι στο παρά πέντε, αλλά στο και πέντε της Ιστορίας.

Ενας ικανός κυβερνήτης θα μπορούσε να κάνει πολλά για την Ελλάδα, αν είχε και τις δυνατότητες για να το πράξει - χωρίς εμπόδια τυπικού χαρακτήρα. Χωρίς να του δένουν τα χέρια οι νόμοι (κυρίως της Μεταπολίτευσης) που συγκαλύπτουν τη διαφθορά. Να μπορέσει, πριν απ' όλα, να διευκολύνει τις Αρχές να απονείμουν δικαιοσύνη για όλα όσα έχουν διαπράξει σε βάρος του Ελληνισμού οι επίορκοι εκλεγμένοι και μη. Να έχει έκτακτες εξουσίες ώστε να στείλει για τα περαιτέρω όλους εκείνους που καλύπτουν σήμερα τον παράνομο πλουτισμό τους και τα άλλα εγκλήματά τους πίσω από παραγραφές και νομικίστικα τερτίπια. Να ξαναφτιάξει τη χώρα σε σωστά θεμέλια. Χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, χωρίς χωροταξικές παρανομίες και, κυρίως, να βάλει τέλος στην ανομία.

Υψιστος νόμος, η σωτηρία της πατρίδας! Αλλος τρόπος δεν υπάρχει. Ομως, για να μπορέσει να τα γκρεμίσει όλα και να τα ξαναχτίσει, πρέπει να έχει υπερεξουσίες που δεν προβλέπονται από το υπάρχον πολίτευμα. Εκτός κι αν στηριχθεί διακομματικά και με ευρύτατη πλειοψηφία, για να σωθεί ό,τι σώζεται. Ομως τα υπάρχοντα κόμματα δεν έχουν δείξει τέτοια διάθεση. Νοιάζονται μόνο για τη νομή της εξουσίας. Η εύρεση εθνικού κυβερνήτη αντάξιου της ελληνικής Ιστορίας δεν είναι απλά μια ευχή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης στον σκληρό κόσμο μας. Και μια τέτοια προσωπικότητα θα έπρεπε να στηριχτεί από όλους. Για την ώρα, μια τέτοια μορφή δεν φαίνεται στον ορίζοντα...


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

ΤΑ ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


 









Του Μάνου Χατζηδάκη


Για να καταλάβουμε τι γίνεται όταν υπάρχει πραγματικό Κράτος...

- Μέ τά Ν.Δ. 919/1971 καί 996/1971, αὐξήθηκαν οἱ ποινές τῶν ἐμπρηστῶν καί θεσπίσθηκαν αὐστηρότατες κυρώσεις γιά τήν προ-στασία τῆς δασικῆς ἰδιοκτησίας.
- Μέ τό Ν.Δ. 108/73 «περί λήψεως μέτρων κατασβέσεως τῶν πυρκαϊῶν τῶν δασῶν» μέ τό ὀποίο ὀργανώθηκε ἡ κινητοποίησις, καθοδήγησις καί λεπτομερής σχεδιασμός τῶν δυνάμεων ἀντιπυρικοῦ ἀγῶνος.
- Λειτούργησε Κεντρική Ἐπιτροπή Ἀντιπυρικοῦ Ἀγῶνος 


- Ἔγινε προμήθεια:
• 19 νέων πυροσβεστικῶν ὀχημάτων , παραγγελία ἄλλων 20 (παρελήφθησαν τό 1974) καί προγραμματισμός γιά προμήθεια ἀκόμη 21, μέ στόχο νά φθάσουν τά 60.
• 13 βυτίων μεταφοράς ὕδατος.
• 1 Πυροσβεστικοῦ ὀχήματος, χωρητικότητος 10 τόννων (παρελήφθη τό 1974).
• 250 ραδιοτηλεφώνων, 220 ἀλυσοπριόνων γιά διανοίξεις καί 1800 φορητῶν πυροσβεστήρων.
• Τῶν πρώτων 3 ἀεροσκαφῶν πυροσβέσεως Canadair πού προμηθεύθηκε ἡ Ἑλλάς! Ὁ διαγωνισμός διεξήχθη στίς 22 Ἀπριλίου 1972, ἡ συμφωνία ὑπεγράφη στίς 25 Ἰουλίου 1973 καί κυρώθηκε μέ τό Ν.Δ. 141/73.
- Δημιουργήθηκαν 120 μόνιμα παρατηρητήρια εἰδικῶν μονάδων ἀμέσου δράσεως σέ κάθε δασικό χῶρο.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ:
Οἱ Πυρκαγιές: ἀπό 1187 πυρκαγιές πού ἔκαυσαν 58.935 στρέμματα δασῶν καί 211.265 στρέμματα δασοσκεπῶν ἐκτάσεων τό 1965, ἔπεσαν στίς 525 πυρκαγιές πού ἔκαυσαν 26.240 στρέμματα δασῶν καί 77.385 στρέμματα δασοσκεπῶν ἐκτάσεων τό 1971.Tό 1972 ἔπεσαν στίς 378...



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ : Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ – ΟΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Του Νίκου Παπαγεωργίου
 
Με το ξεκίνημα του Μακεδονικού αγώνος ο Ίων Δραγούμης είναι αυτός που καθιερώνει πνευματικά τον Ελληνικό Εθνικισμό τον οποίο υπερασπίζεται με πείσμα και πάθος. Ο πρώτος αγωνιστής που έπεσε γι’ αυτή την ιδέα ήταν ο γαμπρός του και πρωτομάρτυρας Παύλος Μελάς. Αντίθετα ο Ελευθέριος Βενιζέλος ιστορικός αντίπαλος του Δραγούμη αντί της ενδυναμώσεως του Εθνικισμού παίζει με το παιγνίδι των μεγάλων δυνάμεων αλλά και τη μοίρα του Έθνους. Έχει ως προμετωπίδα, ως έμβλημα του τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Ο Ίων Δραγούμης μετά την επανάσταση του 1909 εξακολουθεί να εμφορείται από τις ιδεολογικές θέσεις του Ιωάννη Καποδίστρια που δεν τίποτε άλλο παρά η «Πεφωτισμένη Δεσποτεία».
Ζει, αναπνέει, αγωνίζεται για ένα ελληνοκεντρικό κράτος η παρουσία του οποίου θα βρίσκεται παντού. Αισθάνεται πως μόνο με το Σπαρτιατικό εθνικισμό θα μπορέσει να σωθεί η Ελλάς. Αντίθετα ο Βενιζέλος θεωρεί ότι, με τη διεθνή διπλωματία θα ερχόταν η αναγέννηση του Νεοελληνικού κράτους. Έχουμε λοιπόν δύο πολιτικές θέσεις αυτή της πατριωτικής ηθικής του Ίωνα Δραγούμη και αυτή της διπλωματίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Αυτοί οι δύο πολιτικοί αντίπαλοι ήταν ανώτεροι των συγχρόνων τους και από αυτούς τους δύο, οικοδομείται η παρουσία των ιστορικών κομμάτων του εθνικού διχασμού.

 
Οι απαρχές του Εθνικού Σοσιαλισμού και του Φιλελευθερισμού
 
Ο Ίων Δραγούμης οραματίζεται ένα κράτος που ταυτίζεται με το έθνος. Στο εσωτερικό θα ασκείται ισχυρή κοινωνική πολιτική. Η ιδεολογία περί κοινωνική πολιτικής του Ίωνα θα φτάσει στα όρια του εθνικού σοσιαλισμού. Αντίθετα η πολιτική του Βενιζέλου στηρίζεται σε ξένα συμφέροντα ενώ παράλληλα είναι εκπρόσωπος τους στην Ελλάδα. Ο Βενιζέλος βαδίζει το δρόμο της Δημοκρατίας. Κατασκευάζει μεγαλοαστούς και προσπαθεί να εκβιομηχανίσει τη χώρα με προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Πιστεύει ότι η τάξη των μεγαλοαστών θα είναι αυτή που οδηγήσει τη χώρα στη δημοκρατία, την ελευθερία, και τα πεπρωμένα του Έθνους.

Ο Ίων Δραγούμης, όπως αργότερα ο Δημήτριος Γούναρης, εκπροσωπεί τους μικροαστούς και τους χωρικούς. Αντίθετα ο Ελευθέριος Βενιζέλος τους μεγαλέμπορους και βιομηχάνους δηλαδή την κεφαλαιοκρατία της εποχής. Με λίγα λόγια τον καπιταλισμό. Οι παλαιοί γαιοκτήμονες μετά την απαλλοτρίωση της γης θα μεταβληθούν σε μικροαστούς. Λόγω αντιδράσεως στη μεγαλοαστική πολιτική του Βενιζέλου θα έλθουν περισσότερο κοντά στον εθνικό σοσιαλισμό του Ίωνα Δραγούμη. Πολιτικά θα στεγαστούν στο αντιβενιζελικό στρατόπεδο.
Έτσι λοιπόν οι μικροί νοικοκυραίοι δηλαδή οι νομιμόφρονες, αυτοί πού βρίσκονται κοντά, δίπλα, στις πολιτικές θέσεις του Ίωνα Δραγούμη, είναι αυτοί που ακολουθούν τις παραδόσεις της φυλής μακριά από προσωπικά συμφέροντα. Θέλουν και επιδιώκουν την υποταγή του κράτους στο Έθνος. Αυτός είναι ο μόνιμος αυτοσκοπός των στελεχών του αντιβενιζελισμού του Δραγούμη. Αργότερα το 1920 θα ενταχθούν και οι εργάτες οι οποίοι εμπνέονται από τις φιλεργατικές θέσεις και αγορεύσεις του Γούναρη.
Αντίθετα η μεγάλη οικονομία βρίσκεται ευθυγραμμισμένη στο βενιζελισμό ο οποίος έχει διοχετευθεί σε ολόκληρο το μηχανισμό του κράτους και διευθύνει τη δημόσια ζωή. Ο βενιζελισμός είναι αυτός ο οποίος ηττάται στη Μικρά Ασία, αλλά το κόστος θα το πληρώσει ο Γούναρης δια τυφεκισμού. Η φανατική και πολιτική έκφραση της βενιζελικής ολιγαρχίας είναι αυτή που οδηγεί το γουναρισμό στο Γουδί. Επίσης η στρατιωτική και οικονομική ομάδα της ηγεσίας του βενιζελισμού προκαλεί τη δολοφονία του Δραγούμη για να επιτύχει την επιβίωση της μετά από αυτή.



Ο Ιωάννης Μεταξάς στα βήματα του Ίωνα Δραγούμη
 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος μετά την εκτέλεση του Δημητρίου Γούναρη και τη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη, είναι αυτός που εκφράζει την άνοδο των μεγαλοαστών εις την εξουσία και τον φιλελευθερισμό. Αντίθετα οι πολιτικές θέσεις του Δραγούμη και του Γούναρη (1909) με τις φιλεργατικές θέσεις και αγορεύσεις του στη βουλή, ανοίγουν το δρόμο για τον εθνικό μικροαστικό σοσιαλισμό. Λίγα χρόνια αργότερα τις θέσεις αυτές θα ακολουθήσει ο Ιωάννης Μεταξάς με τον ελληνοκεντρικό σοσιαλισμό του. Ο Βενιζέλος δεν μπορεί να αντιληφθεί τα κοινωνικά προβλήματα του λαού και επιδίδεται στη διπλωματία. Το κράτος του Βενιζέλου αρκείται στο να παρατηρεί τη διακίνηση των ιδιωτικών κεφαλαίων, δίχως καμία εποπτεία.
Αντίθετα για τον Δραγούμη και τον Γούναρη, κράτος σημαίνει παρέμβαση στην οικονομία. Το κοινωνικό κράτος δεν μπορεί να υπάρξει εκεί όπου σημειώνεται η ασυδοσία του κεφαλαίου. Η θέση του Βενιζέλου ότι ο λαός (αστοί) προηγείται της έννοιας του Έθνους, οδηγεί στη δημοκρατία και στον κομμουνισμό. Αντιθέτως οι θέσεις του Ίωνα Δραγούμη ότι, το Έθνος προηγείται του λαού και οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν εντός των ορίων του Έθνους, εάν αυτό υποτάσσει την οικονομία, τότε οδηγούν στη συγκρότηση του Εθνικισμού.
Ο Ελληνικός φιλελευθερισμός εκείνης της περιόδου προτεραιότητα είχε την αξιοποίηση της ιδιωτικής οικονομίας και μέσω αυτής να προηγείται το κράτος έναντι του έθνους. Επίσης ο οικονομικός φιλελευθερισμός ήταν προσδεδεμένος με τα οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων οικονομικά δυνάμεων της δύσης. Αυτός είχα σαν αποτέλεσμα να προβάλλεται ο κοσμοπολιτισμός των μεγαλοαστών σε βάρος των παραδόσεων και του κοινοτισμού.
Αντίθετα ο νεοελληνικός εθνικισμός από τον Ίωνα Δραγούμη και ύστερα μπαίνει στη σφαίρα του σοσιαλισμού. Βέβαια η σύγκρισή του με τον κοσμοπολιτισμό υστερούσε ως αναφορά την σύγκριση τους σε διπλωματικό επίπεδο έναντι των Μεγάλων Δυνάμεων. Όμως δεν σταμάτησε να διατηρεί τις εθνικές παραδόσεις, την αντίδραση του στο φιλελευθερισμό και σε κάθε είδους κοσμοπολιτισμό. Επίσης την αντίδρασή του στο να προηγείται το κράτος έναντι του Έθνους ώστε να δημιουργηθεί, ο εθνικός σοσιαλισμός που ονειρευόταν ο Ίων Δραγούμης.


Η Ελληνοκεντρική νέα γενιά εθνικιστών
 
Από το 1940 μέχρι το τέλος του συμμοριτοπόλεμου 1949 ο Νεοελληνικός εθνικισμός λαμβάνει έντονο αγωνιστικό χαρακτήρα. Η επίθεση των κομμουνιστών κατά της πατρίδος αντιμετωπίζεται με μία νέα γενιά εθνικιστών η οποία έχοντας ζήσει και γαλουχηθεί με τα νάματα του Εθνικού Καθεστώτος του Ιωάννου Μεταξά, τους νικά στρατιωτικά κατά κράτος. Η γενιά αυτή των νέων εθνικιστών είχε ελληνοκεντρική και προοδευτική τοποθέτηση σύμφωνα με τα φιλεργατικά και μικροαστικά ρεύματα της κεντρικής Ευρώπης.
Ο Νεοελληνικός εθνικισμός έχει απαλλαγεί πλέον από τον συντηρητισμό της προμεταξικής περιόδου με μόνη εξαίρεση τους γραφειοκράτες. Με το τέλος του αγώνα εναντίον των κομμουνιστών και την νίκη των Εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο Νεοελληνικός εθνικισμός απαλλάσσεται και από τον αντιβενιζελισμό με τον οποίο είχε αποκτήσει στενή σχέση. Στην νέα δεκαετία του 1950 προσπαθεί να αποτινάξει όλες εκείνες τις θέσεις του έθνους που είναι ενάντια στην ουσία του. Προβληματίζεται με τη νεολαία ιδιαίτερα στο χώρο της μορφώσεώς της αλλά και με την επαγγελματική της απασχόληση. Αναζητεί ένα ιδανικό εκπαιδευτικό σύστημα προκειμένου να προσαρμόσει την παιδεία στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και προσπαθεί για την προβολή του κοινωνικού αναδασμού της χώρας. Επίσης και για ολόκληρο τον Ελληνικό λαό ο οποίος μόλις έχει βγει από μία καταστροφική δεκαετία.

Το μέλημα του είναι το πώς θα μπορέσει να επιτύχει όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και εξασφάλισης του λαού. Προσπαθεί για την άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου της χώρας και την διάσπαση του μονοπωλιακού χαρακτήρα της οικονομίας όπου αυτός υπάρχει. Αυτά ουσιαστικά είναι τα αιτήματα του Νεοελληνικού εθνικισμού στη νέα δεκαετία. Ο Νεοελληνικός εθνικισμός πλέον αντιμετωπίζει ένα πραγματικά τεράστιο δίλημμα. Πως θα μπορέσει να αντιμετωπίσει και να εξέλθει νικητής στον αγώνα του εναντίον του κομματικού κατεστημένου που λειτουργεί ως ενωμένο μέτωπο για να τον αντιμετωπίσει.
Εάν μπορούσε να αντιμετωπίσει το κομματικό κατεστημένο τότε θα κατόρθωνε να καταστεί μία προοδευτική και κοινωνική δύναμη που θα μπορούσε να προετοιμάσει την Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον. Η εγκατάλειψη των ιδεολογικών θέσεων του Νεοελληνικού εθνικισμού οδήγησε σε πολιτική αστάθεια και σκεπτικισμό για κάθε μορφής Ελληνικών αξιών. Ο κοινωνικός συντηρητισμός που ακολούθησε δεν είχε παράδοση ούτε εθνική κληρονομιά. Ήταν η «σύγχρονη» μεταπολεμική εξουσία η οποία οδήγησε τον λαό στη δημοκρατία, στην κυριαρχία της οικονομίας και την υποδούλωση του λαού στην νέα τάξη πραγμάτων.
 


ΑΝΑΚΤΗΣΗ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΛΗ ΣΤΙΣ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ 1822


Τον Ιανουάριο του 1822 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης βρισκόταν στη Μάνη, όπου προσπαθούσε να αμβλύνει τις τοπικές διαφωνίες, προκειμένου όλοι να προετοιμαστούν για τον επικείμενο πόλεμο, ο οποίος πλέον φάνταζε βέβαιος. Όπως σημειώνει στα απομνημονεύματά του, πέτυχε να συμφιλιώσει «διάφορα σπίτια μανιάτικα, χωρισμένα κατά τη συνήθειά τους», ώστε να κατορθώσει κάπως να οργανώσει τις άτακτες και απείθαρχες τοπικές ομάδες. Ως τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς η Μάνη «έβραζε», με έκδηλες πολεμικές διαθέσεις.
Στις 22 Μαρτίου οι Μανιάτες του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ο Κολοκοτρώνης μαζί με τον ανιψιό του Νικήτα Σταματελόπουλο – τον «Νικηταρά», ο οποίος αργότερα, στη μάχη των Δολιανών, θα ονομαζόταν και «Τουρκοφάγος» -, ο Παπαφλέσσας, ο Αναγνωσταράς και μόλις περισσότεροι από 2.000 άνδρες βάδισαν προς την Καλαμάτα. Την επομένη η πόλη παραδόθηκε. Στις 24 Μαρτίου ο Κολοκοτρώνης και ο Παπαφλέσσας κυκλοφόρησαν την εξής προκήρυξη, στη Σκάλα Αρκαδίας: «Η ώρα έφτασε, το στάδιον της δόξης και της ελευθερίας ηνοίχθη, τα πάντα εδικά μας και ο Θεός του παντός μεθ’ ημών έσεται. Μη πτοηθείτε εις το παραμικρόν. Σεις είσθε ατρόμητοι των προγόνων μας απόγονοι. Γενικώς οπλισθείτε με ανοικτά μπαϊράκια και τρέξατε εναντίον των εχθρών της πίστεως και της πατρίδος. Εντός ολίγων ημερών φθάνομεν και ημείς με 10.000 στρατεύματα».
Από την προκήρυξη και μόνο διαφαίνεται το ότι ο Κολοκοτρώνης, ήδη από τις πρώτες ημέρες της επανάστασης, αποκτούσε κύρος και φήμη στρατιωτικού ηγέτη, γεγονός που από τη μία εμψύχωνε τους διστακτικούς Έλληνες αλλά από την άλλη βεβαίως προβλημάτιζε τους εφησυχασμένους κοτζαμπάσηδες. Η φήμη αυτή του Κολοκοτρώνη καθώς και οι επιτυχίες του στις αψιμαχίες των πρώτων ημερών στάθηκαν σωτήριο αντίβαρο για την απειρία των Ελλήνων σε πολεμικές συγκρούσεις εναντίον οργανωμένων στρατευμάτων.

Ο Γέρος του Μοριά στα Δερβενάκια, με τα παλικάρια του

d3.jpg (75590 bytes)Σχεδόν από την πρώτη στιγμή των εχθροπραξιών οι Τούρκοι είχαν οχυρωθεί στα κάστρα των παραλίων της Πελοποννήσου και στην Τριπολιτσά. Μόνος ανάμεσα στους έλληνες οπλαρχηγούς, ο Κολοκοτρώνης υποστήριζε το σχέδιο πολιορκίας της Τριπολιτσάς, το οποίο δικαίως ταύτιζε με την εδραίωση της επανάστασης. Τελικά, στο πολεμικό συμβούλιο που έλαβε χώρα στο χωριό Πάπαρι, οι οπλαρχηγοί αποφάσισαν να διορίσουν αρχιστράτηγο τον Πέτρο Μαυρομιχάλη και να ακολουθήσουν το πολεμικό σχέδιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Το σχέδιο του Κολοκοτρώνη ήταν, όπως αναφέρει ο Μέντελσον Μπαρτόλντι στην Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, «να σχηματισθή ευρύ πολιορκητικόν ημικύκλιον περί την Τρίπολιν, να κυκλωθή δε η πόλις και από των περιβαλλόντων το οροπέδιον βουνών· είτα να συσφιγχθή ολονέν στενότερον η ολεθρία ζώνη περί την πόλιν, μέχρις ου καταστή αναπόφευκτος η καταστροφή».
Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης παρέταξε τους άνδρες του νοτιοδυτικά της πόλης, κοντά στο Βαλτέτσι, πάνω στο όρος Μαίναλο. Κατόρθωσε δε επανειλημμένως να εμψυχώσει τους πολιορκητές, ιδιαίτερα μετά τη δυσκολία που προκάλεσε η απόσπαση του Μουσταφά Πασά από την Ήπειρο και η κάθοδός του στην Πελοπόννησο. Ο Μουσταφά κατευθύνθηκε αρχικά προς την Πάτρα, την άφησε όμως γρήγορα πίσω του, αφού ο Πασάς της Εύβοιας, Γιουσούφ, είχε ήδη τρέψει σε φυγή τους Έλληνες που τους διοικούσαν ο Ανδρέας Λόντος και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και είχε παραδώσει την πόλη στη λεηλασία των στρατιωτών του. Ο Μουσταφά Πασάς προχώρησε κατά μήκος του Κορινθιακού κόλπου, πυρπόλησε το Αίγιο, κατατρόπωσε το πολιορκητικό σώμα που βρισκόταν μπροστά στον Ακροκόρινθο υπό τις διαταγές του Παπαφλέσσα, και μέσω των Δερβενακίων πέρασε προς το Άργος, έλυσε την πολιορκία του Ναυπλίου και εισήλθε στην Τριπολιτσά. Οπως ήταν λογικό, η άφιξη του Μουσταφά καταρράκωσε το ηθικό των πολιορκητών, γεγονός που προσπάθησε να εκμεταλλευτεί ο Μουσταφά επιχειρώντας αμέσως έξοδο από την Τριπολιτσά προς το Βαλτέτσι.

Η ενέδρα των Ελλήνων στα στενά ορεινά περάσματα των Δερβενακίων

Εκεί όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και περίπου 2.500 άνδρες: 1.000 που βρίσκονταν ήδη στο Βαλτέτσι, 700 που ακολούθησαν τον Κολοκοτρώνη από το αρχηγείο του στο Χρυσοβίτσι και περίπου 800 που διοικούσε ο Πλαπούτας. Άλλες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των τουρκικών στρατευμάτων στις 5.000 και άλλες στις 13.000. Η μάχη του Βαλτετσίου έληξε με τη συντριβή των τουρκικών δυνάμεων στις 13 Μαΐου. Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης αναφέρει: «Εκείνος ο πόλεμος εστάθη η ευτυχία της πατρίδος· αν εχαλιώμεθα εκινδυνεύαμε να κάμωμε ορδί πλέον… Δώδεκα-δεκατρείς Μαΐου ήταν. Είκοσι τρεις ώρες εβάσταξε ο πόλεμος». Η νίκη των ελλήνων επαναστατών στο Βαλτέτσι ήταν πολύ σημαντική για το ηθικό τους και ανάγκασε τους Τούρκους που είχαν απομείνει στην Τριπολιτσά να περιοριστούν στην άμυνα, ιδιαίτερα καθ’ ότι δύο περαιτέρω απόπειρές τους, στα Βέρβενα και στα Δολιανά, απέβησαν επίσης μάταιες.
Η Τριπολιτσά τελικά έπεσε στις 23 Σεπτεμβρίου, ύστερα από έξι μήνες πολιορκία. Η διχόνοια όμως που ταλάνιζε τις τάξεις των Ελλήνων, ιδιαίτερα μετά την άφιξη του Δημητρίου Υψηλάντη στην Πελοπόννησο στις αρχές Ιουνίου, δεν έμοιαζε να υποχωρεί, όπως μαρτυρούν τα λόγια που φέρεται να είπε ο αιχμάλωτος Κιαμίλ Μπέης, μετά την παράδοση των Τούρκων: «Η Τουρκία, καθώς βλέπω, δεν θα μπορέσει να σας υποτάξει όπως πρώτα, αν είστε ενωμένοι και έχετε ένα κεφάλι. Αλλά μη νομίσετε ότι ενικήσατε την Τουρκία, διότι εκυριεύσατε την Τριπολιτσά. Ολόκληρη η Τουρκία δεν κόβεται, και κοιμισμένη ακόμα, μήτε σε πενήντα χρόνια».
Μετά την πτώση της Τριπολιτσάς, καθώς και των φρουρίων της Μονεμβασιάς και του Νεοκάστρου, ο Κολοκοτρώνης πρότεινε στο πολεμικό συμβούλιο την άμεση πολιορκία της Πάτρας. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας όμως, πρωτοστατούντων του Ανδρέα Ζαΐμη και του Παλαιών Πατρών Γερμανού, συνειδητοποίησαν ότι ο Κολοκοτρώνης αποκτούσε ολοένα μεγαλύτερη δύναμη και διεμήνυσαν στον Δημήτριο Υψηλάντη ότι δεν επιθυμούσαν τη βοήθεια του Κολοκοτρώνη αλλά μπορούσαν μόνοι τους να απαλλαγούν από τους Τούρκους της Πάτρας. Επειτα από πολλές αμφιταλαντεύσεις και διαφωνίες ανετέθη τελικά στον Κολοκοτρώνη η πολιορκία της Πάτρας, δίχως όμως ουσιαστική βοήθεια. Ο Κολοκοτρώνης, με μόλις 600 άνδρες και πικραμένος από τις συνωμοσίες που γνώριζε ότι υπήρχαν, παραιτήθηκε από την πολιορκία στις 23 Ιουνίου 1922. Τότε ήταν όμως που φάνηκε ο πραγματικά μεγάλος κίνδυνος για τη νεαρή επανάσταση των Ελλήνων.
Η στρατιά του Πασά της Δράμας Μαχμούτ, του επονομαζόμενου Δράμαλη, συγκεντρώθηκε και προετοιμάστηκε στην Ηπειρο, μετά την ήττα του εξεγερμένου Αλή Πασά. Ο νικητής Χουρσίτ Πασάς, που είχε καταπνίξει την εξέγερση, είχε πέσει στη δυσμένεια του Σουλτάνου και έτσι σερασκέρης (δηλαδή αρχιστράτηγος) ανακηρύχθηκε ο Δράμαλης. Ο Μέντελσον Μπαρτόλντι και πάλι περιγράφει το πλήθος της στρατιάς: «Είκοσι τέσσαρες χιλιάδες πεζοί, εξακισχίλιοι ιππείς και ισχυρόν πυροβολικόν απετέλουν αυτήν· από του έτους δε 1715, ότε ο Αλή Κουμουρτζής διέβη τον Σπερχειόν, απερχόμενος όπως ανακτήση Μωρέαν από τους Ενετούς, ουδέποτε είχεν ίδει η Ελλάς τοιαύτην στρατιωτικήν πομπήν…».
Χωρίς αντίσταση η στρατιά του Δράμαλη έφτασε στη Βοιωτία, λεηλάτησε την πεδιάδα της Κωπαΐδας, έκαψε τη Θήβα και επέβαλε φρικτά αντίποινα στην Αττική. Καθώς ο Δράμαλης προήλαυνε προς τον Ισθμό, αντιλήφθηκε ότι οι Ελληνες είχαν εγκαταλείψει αμαχητί τα στενά των Γερανείων και φαίνεται ότι η αλαζονεία του, η οποία ήδη ήταν μεγάλη λόγω του διορισμού του, εντάθηκε ακόμη πιο πολύ. Οταν μάλιστα βρήκε εγκαταλειμμένο και το φρούριο του Ακροκόρινθου, πίστεψε, καθώς φαίνεται, πως κάθε αντίσταση είχε εκλείψει και ότι ο ίδιος ήταν πλέον ο αδιαμφισβήτητος νικητής της Πελοποννήσου και ο καταστολέας της επανάστασης των Ελλήνων.
Στην Κόρινθο ο Δράμαλης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο, κατά το οποίο πολλοί αξιωματούχοι με επικεφαλής τον Γιουσούφ Πασά συμβούλευσαν τον Δράμαλη να χρησιμοποιήσει την Κόρινθο ως βάση και ορμητήριο και να χτίσει εκεί αποθήκες για πολεμοφόδια. Με τη βοήθεια μάλιστα του τουρκικού στόλου στον Κορινθιακό και στον Σαρωνικό κόλπο, η Πελοπόννησος θα αποκλειόταν εντελώς, αφήνοντας εκτεθειμένους τους επαναστάτες της Στερεάς. Τότε, με την Κόρινθο ως ασφαλή έδρα, ο Δράμαλης θα μπορούσε να αποστείλει εκστρατευτικά σώματα για να καταλάβουν την Τριπολιτσά και, εν τέλει, τη Μάνη.
Ο Δράμαλης όμως, καθώς είχε φτάσει ως την Κόρινθο δίχως αντίσταση, ήταν πια πεπεισμένος για την πολεμική ανικανότητα των αντιπάλων του. Μολονότι λοιπόν ελάχιστα γνώριζε τη μορφολογία της Πελοποννήσου, δεν άκουσε τη συμβουλή των αξιωματούχων του και διέταξε σχεδόν αμέσως να προελάσει σύσσωμη η στρατιά προς το Ναύπλιο, να ανεφοδιαστεί εκεί από τον τουρκικό στόλο και τότε να επιτεθεί στην Τριπολιτσά.
d4.jpg (52090 bytes)Ο συντομότερος δρόμος για το Ναύπλιο ήταν μέσω των στενών περασμάτων των Δερβενακίων. Οι Έλληνες ωστόσο δεν προέβλεψαν να υπερασπιστούν τα περάσματα, τυφλωμένοι καθώς ήταν από τον όγκο της εκστρατείας του Δράμαλη. Έτσι ο τούρκος αρχιστράτηγος πέρασε τα στενά χωρίς μάχη και έφτασε στο Άργος. Τόσο ικανοποιημένος ήταν μάλιστα από την πορεία του ως εκείνο το σημείο, ώστε εγκατέλειψε τα Δερβενάκια και τα χωριά που δέσποζαν στις πλαγιές τους δίχως φρουρά, αφήνοντας έτσι εκτεθειμένη τη γραμμή υποχώρησής του. Η εμπροσθοφυλακή της τουρκικής στρατιάς, υπό τον Πασά του Άργους, έφτασε στο Ναύπλιο, το οποίο ήδη διαπραγματευόταν την παράδοσή του στους Έλληνες, και αποπειράθηκε να το ανεφοδιάσει, λίγα όμως μπορούσε να κάνει, καθώς το κύριο σώμα της στρατιάς είχε ήδη αρχίσει να μην έχει αρκετά εφόδια: ο Δράμαλης είχε υπερτιμήσει την πειθαρχία του τουρκικού στόλου, ο οποίος αγνόησε τις διαταγές και αντί να καταπλεύσει στο Ναύπλιο περιέπλευσε τον Αργολικό κόλπο και κατευθύνθηκε προς την Πάτρα. Η στρατιά του Δράμαλη βρέθηκε στρατοπεδευμένη κοντά στο Άργος, περικυκλωμένη από βουνά, με τα εφόδια να λιγοστεύουν. Φαίνεται μάλιστα ότι εκείνο το καλοκαίρι του 1822 ήταν ιδιαίτερα θερμό, ώστε είχαν καταστραφεί τα σιτηρά και πολύ σύντομα τα άλογα του τουρκικού ιππικού δεν έβρισκαν ούτε τροφή ούτε νερό.
Εν τω μεταξύ ο Υψηλάντης και περίπου 700 άνδρες έσπευσαν να ενισχύσουν το οχυρό φρούριο του Άργους, Λάρισα, το οποίο ως τότε υπερασπιζόταν με λίγους άνδρες ο μανιάτης οπλαρχηγός Καραγιάννης. Ήταν προφανές ότι με την αύξηση των υπερασπιστών τα εφόδια θα τελείωναν γρηγορότερα και συνεπώς η Λάρισα θα υποτασσόταν στον Δράμαλη. Ο Δράμαλης από την άλλη γνώριζε ότι δεν ήταν δυνατόν να στραφεί προς την Τριπολιτσά δίχως να καταλάβει τη Λάρισα και έτσι οι Έλληνες πέτυχαν τον στόχο τους, δηλαδή να κρατήσουν την τουρκική στρατιά κοντά στο Άργος.
Όσο ο τουρκικός στρατός πολιορκούσε τη Λάρισα του Άργους ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αγωνιζόταν να συγκεντρώσει αρκετούς άνδρες. Πολλοί έχουν επιτημήσει τον Γέρο του Μοριά για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε σε αυτή του την προσπάθεια, οι οποίες φαίνεται ότι ήταν πράγματι σκληρές αλλά απαραίτητες. Στα τέλη Ιουλίου ξεκίνησε ο Κολοκοτρώνης από την Τριπολιτσά διακηρύσσοντας ότι όποιος ικανός να φέρει όπλα βρισκόταν στην πόλη ύστερα από δύο ώρες θα τουφεκιζόταν αμέσως. Ο Κολοκοτρώνης κατέλαβε τα στενά περάσματα που οδηγούν προς την Κόρινθο, οι δε έγκλειστοι στη Λάρισα κατόρθωσαν, λίγες ημέρες αργότερα, να εγκαταλείψουν το φρούριο, καθ’ ότι ο σκοπός τους είχε επιτευχθεί. Η κύρια δύναμη των Ελλήνων είχε καταφύγει στους Μύλους, στα δυτικά της πόλης του Άργους.
Χάνοντας σιγά σιγά τις ελπίδες του ότι ο στόλος θα καταφθάσει στο Ναύπλιο, ο Δράμαλης άρχισε να συνειδητοποιεί πως η μόνη λύση στην έλλειψη εφοδίων ήταν η υποχώρηση και αυτήν προσπάθησε να οργανώσει με πανουργία. Έστειλε λοιπόν τον χριστιανό γραμματέα του στο στρατόπεδο των Ελλήνων για να τους προσφέρει αμνηστία. Όπως το περίμενε, οι Έλληνες αρνήθηκαν και τότε ο γραμματέας τούς συμβούλευσε τάχα φιλικά ότι έπρεπε να σπεύσουν να φυλάξουν τα περάσματα προς την Τριπολιτσά, διότι η στρατιά του Δράμαλη ετοιμαζόταν να ξεκινήσει. Η στρατηγική σκέψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη όμως προέβλεψε για ακόμη μία φορά την αδυναμία του αντιπάλου του· ήταν προφανές ότι δίχως εφόδια η τουρκική στρατιά δεν θα μπορούσε να πορευθεί προς την Τριπολιτσά και ότι επρόκειτο απλώς για αντιπερισπασμό. Ο Κολοκοτρώνης προσπάθησε να επιβάλει τη γνώμη του στο πολεμικό συμβούλιο, ότι δηλαδή το σημαντικό ήταν να εμποδιστεί η υποχώρηση του Δράμαλη προς την Κόρινθο. Καθώς όμως για άλλη μια φορά το συμβούλιο ήταν δύσπιστο απέναντι στις παραινέσεις του, ο Κολοκοτρώνης άφησε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού στους Μύλους και με ένα μικρό σώμα εγκαταστάθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος, το οποίο δεσπόζει στα στενά των Δερβενακίων. «Πηγαίνει να ξαναγίνει κλέφτης στα βουνά και να πιάση τα κορφοβούνια και τους Αηλιάδες…» λέγεται ότι είπε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης με περιφρόνηση.
Στις 26 Ιουλίου από το στρατόπεδο του Δράμαλη ακούστηκαν οι πυροβολισμοί που ανήγγειλαν την εκκίνηση της μεγάλης στρατιάς. Λέγεται ότι τότε ο Κολοκοτρώνης μίλησε στους Έλληνες, διηγούμενος ότι στο όνειρό του η ίδια η θεά Τύχη τον είχε βεβαιώσει για τη νίκη. Τόσο σίγουρος ήταν μάλιστα, ώστε λέγεται ότι είπε: «Έχω τόσην βεβαιότητα να σας ειπώ να μην πάρετε ούτε τα άρματά σας, για να πάρωμε των Τούρκων. Σήμερα ο καθένας από εμάς θα καταδιώκη πολλούς…». Για να κρύψει μάλιστα τον μικρό αριθμό των συμπολεμιστών του – υπολογίζονται σε περίπου 2.300 άνδρες – ο έλληνας οπλαρχηγός κατέφυγε σε ένα «κλέφτικο» τέχνασμα: Αφού παρέταξε σχεδόν όλους τους άνδρες του στην πλαγιά όπου βρισκόταν το χωριό Άγιος Σώστης, ο ίδιος, μαζί με τους ηλικιωμένους και τους άμαχους, πήγε απέναντι στον Άγιο Γεώργιο και, αφού μάζεψε ολόγυρα όσο περισσότερα ζώα μπορούσε για να κάνουν φασαρία, κρέμασε κάπες, φέσια και σημαίες από διάφορα ξύλα, ώστε από μακριά να φαίνεται ότι εκεί ενέδρευε ανυπόμονος στρατός.
d5.jpg (61155 bytes)Το πρώτο τμήμα της τουρκικής στρατιάς, η εμπροσθοφυλακή των Αλβανών, πέρασε τα στενά δίπλα από τον «πλαστό» στρατό του Κολοκοτρώνη, δίχως σημαντικές απώλειες. Το δεύτερο όμως κατατροπώθηκε. «Από εκάστου λόφου», κατά τον Μπαρτόλντι, «ανεπήδων ένοπλοι Ελληνες και καπνός πυρίτιδος κατεκάλυψε όλας τας κλιτύς του όρους. Οι Τούρκοι ιππείς, υποχωρήσαντες τάχιστα, προσεπάθησαν να αναβώσι την δεξιάν όχθην του χειμάρρου, αφ’ ης ανελίσσεται η ανωφέρεια του Αγίου Σώστη. Οι πεζοί παρηκολούθουν όπως ηδύναντο, τα όπλα δε και αι αποσκευαί και παν ό,τι παρεκώλυε την πορείαν απερρίφθησαν. Αλλ’ οι Ελληνες έσπευδον διώκοντες τους φεύγοντες και το λαμπρόν όνειρον του Κολοκοτρώνη ήρχιζε να πραγματοποιήται».

Η στρατιά του Δράμαλη τρέπεται σε φυγή καταδιωκόμενη από τους Έλληνες
d6.jpg (80678 bytes) 
Και θα είχε πράγματι πραγματοποιηθεί το όνειρο, αν οι οπλαρχηγοί που είχε καλέσει ο Κολοκοτρώνης είχαν καταφθάσει εγκαίρως. Ο μόνος που απάντησε στο κάλεσμα ήταν ο Νικηταράς ο «Τουρκοφάγος», με τους άνδρες του οποίου όμως είχαν ενωθεί και αυτοί του Παπαφλέσσα και του Υψηλάντη. Ο Νικηταράς έσπευσε να ανακόψει την υποχώρηση των Τούρκων προς την Κόρινθο και έτσι στη χαράδρα μπροστά στον Άγιο Σώστη οι Τούρκοι άφησαν περισσότερους από 3.000 νεκρούς. Η δε μεγάλη τουρκική στρατιά διασπάστηκε και ένα μέρος της κατέφυγε στην Κόρινθο, ενώ το άλλο γύρισε πίσω στο Άργος, όπου ο Δράμαλης παρέμεινε άπραγος για μία ημέρα, προσπαθώντας να συνέλθει από την πανωλεθρία.
Ήταν όμως αδύνατον να παραμείνει άλλο η τουρκική στρατιά στο Άργος, δίχως εφόδια. Μη θέλοντας ασφαλώς να δοκιμάσει την τύχη του από το ίδιο πέρασμα, ο τούρκος αρχιστράτηγος επέλεξε το πέρασμα του Αϊνορίου, ανατολικότερα από το σημείο όπου είχε ηττηθεί το πρώτο τμήμα της στρατιάς του. Το ελληνικό πολεμικό συμβούλιο, υπό την καθοδήγηση του Κολοκοτρώνη, είχε βεβαίως εκπονήσει σχέδιο για αυτή την περίπτωση, το οποίο όμως δεν εκτελέστηκε σωστά. Το σχέδιο ήθελε τους Έλληνες που ως τότε είχαν στρατοπεδεύσει στους Μύλους να χτυπήσουν τα νώτα του Δράμαλη, μόλις αυτός άφηνε πίσω του το Άργος. Αντ’ αυτού, τους Έλληνες προσήλκυσαν τα λάφυρα του εγκαταλειμμένου τουρκικού στρατοπέδου και άφησαν τα νώτα του Δράμαλη ανενόχλητα.
Ο Νικηταράς και ο Υψηλάντης βέβαια επιτέθηκαν στους Τούρκους από τον Άγιο Σώστη, ο δε Παπαφλέσσας από το Αϊνόρι, οι τούρκοι ιππείς όμως κατόρθωσαν να ανοίξουν δρόμο, καθώς δεν τους κατεδίωκε κανένας. Τα σώματα που έστειλε ο Κολοκοτρώνης, υπό τη διοίκηση του γιου του, Γενναίου Κολοκοτρώνη, και του Πλαπούτα, έφτασαν πολύ αργά, ώστε μεγάλο μέρος της τουρκικής στρατιάς διέφυγε, αφήνοντας πίσω μόλις 1.000 νεκρούς. Ηττημένος και καταδιωκόμενος ο μεγάλος σερασκέρης έφτασε στην Κόρινθο.
Ο Κολοκοτρώνης διέταξε να φυλαχθούν όλα τα περάσματα προς τη Δυτική Πελοπόννησο ή προς τη Στερεά τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον ανεφοδιασμό της Κορίνθου. Υστερα από λίγο ό,τι είχε απομείνει από τη λαμπρή τουρκική στρατιά άρχισε να υποκύπτει στην πείνα και στις αρρώστιες που επέφερε η στέρηση. Και ο ίδιος ο τρομερός Δράμαλης, ο «κατακτητής της Πελοποννήσου», πέθανε στην Κόρινθο, εξουθενωμένος.

Νικήτας Σταματελόπουλος, ο επονομαζόμενος «Νικηταράς ο Τουρκοφάγος» (1787 – 1849)
 
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ήταν ένας από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς της επανάστασης του 1821. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818, στην Καλαμάτα, και αμέσως επιδόθηκε στη μύηση νέων φιλικών. Η ευκαιρία να αποδείξει την ταγή του στον αγώνα τού δόθηκε λίγες ημέρες μετά τη μάχη του Βαλτετσίου, στα Δολιανά. Στις 18 Μαΐου 1821, επικεφαλής μόλις 200 ανδρών, απέκρουσε την επίθεση 6.000 Τούρκων. Οι νεκροί Τούρκοι έφτασαν τους 300, ενώ το στράτευμά τους αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα πυροβόλα και να τραπεί σε φυγή. Η νίκη στα Δολιανά ήταν καθοριστική για την επιτυχία της πολιορκίας της Τριπολιτσάς και χάρισε στον Νικήτα την προσωνυμία «Τουρκοφάγος».

mani.org.gr
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ΠΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ - ΤΟΤΕ ΟΙ ΤΣΕΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΟΣΟΙ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΒΑΤΕΣ



ΕΞΩ ΑΠ'ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΛΩΣ ΘΕΑΤΕΣ..ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ..ΕΜΕΙΣ ΑΠΛΩΣ ΛΕΜΕ "ΠΩΠΩ" ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ....ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ΠΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ..ΑΛΛΑ ΠΛΕΟΝ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ..ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΤΣΕΤΩΝ ΠΗΡΑΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΟΣΟΙ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΒΑΤΕΣ..ΝΑΙ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΨΗΦΙΣΑΜΕ ΤΟΥΣ '' ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΤΡΟΦΟΥΣ''..ΝΑΙ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΚΥΡΙΕ ΚΑΜΜΕΝΕ..ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ , ΑΛΛΑ ΟΙ 84 ΝΕΚΡΟΙ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ "ΧΑΡΗ''...ΝΑΙ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ..ΝΑΙ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΠΟΥ ΠΝΙΓΟΜΑΣΤΕ, ΚΑΙΓΟΜΑΣΤΕ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΘΥΤΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑ ΕΔΡΑΝΑ ΤΟΥΣ..ΜΗΔΕΝΑ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΖΕ ..ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΟΛΩΝ
 
ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΓΙΑ 36η ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΙΜΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΠΟΥ ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ: ΜΙΣΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΔΙΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ.(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ)

Για 36η συνεχόμενη χρονιά τιμήσαμε τον Ίωνα Δραγούμη στο σημείο όπου δολοφονήθηκε τον Ιούλιο του 1920. Στην λευκή στήλη (Βασ. Σοφίας 77, έναντι Χίλτον). μαζευτήκαμε και αποτίσαμε φόρο τιμής στον μεγάλο Έλληνα και να διατρανώσαμε την απόφαση μας να υπερασπιστούμε την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας, που αυτός και οι συναγωνιστές του ελευθέρωσαν με αίμα και θυσίες. Δεν θα επιτρέψουμε ό,τι κερδήθηκε με αίμα ηρώων να χαθεί με μελάνι δωσιλόγων...

Η εκδήλωση που διοργανώθηκε από την «Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων», πραγματοποιήθηκε μέσα στο βαρύ κλίμα των ημερών μας για την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ της ΑΠΩΛΕΙΑΣ τόσων συνανθρώπων μας.
Την ευθύνη συντονισμού είχε ο Ιωάννης Παναγιωτακόπουλος, ομιλητές ο Δημοσιογράφος (Δημοκρατία) Παναγιώτης Λιάκος και ο δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας κ. Γεώργιος Δημητρούλιας. Στεφάνια κατατέθηκαν από τους:


Βασ. Στυλιανέσης (ιστοτόπος «Αιώνια Ελληνική Πίστις»)
Ελίνα Μαστέλλου – Γιαννάκενα (εκδόσεις «ΠΕΛΑΣΓΟΣ»)
Δημ. Γερογιάννης (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ, Ναπ. Ζέρβας)
΄Οθων Φλωράτος (Ινστιτούτο Εθνικών και Κοινωνικών Ερευνών - ΄Ιων Δραγούμης)
Γεώργιος Δημητρούλιας (δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας)
Ιωάννης Γιαννάκενας («Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων»)

 
Η εκδήλωση έκλεισε με την τήρηση ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της εθνικής τραγωδίας και όλοι μαζί έψαλλαν τον ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ.
****
(Η εκδήλωση αποτελεί το πρώτο μέρος της «Γιορτής του Ίωνος 2018», που θα ολοκληρωθεί όπως κάθε χρόνο με την ημερίδα-φεστιβάλ, η οποία φέτος θα πραγματοποιηθεί στις 30 Σεπτεμβρίου)















ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ 13ΧΡΟΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΙΜΗ ΦΩΝΗ ΟΡΓΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Η ελληνική σημαία κυματίζει μεσίστια στη στέγη της Βουλής για τρίτη ημέρα ως ένδειξη πένθους μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική που στοίχισαν τη ζωή τουλάχιστον 80 ανθρώπων, Αθήνα, 25 Ιουλίου2018. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ
Του Πανίκου Παναγιώτου

Τα κράτη, οι κυβερνήσεις, οι αρμόδιες αρχές, οι τοπικοί φορείς έχουν ρόλους και ευθύνες για την ασφάλεια των πολιτών τους.
Να σχεδιάζουν μεθοδικά την αντιμετώπιση κάθε ακραίου καιρικού φαινομένου, αξιοποιώντας σωστά το εξειδικευμένο προσωπικό, τη σύγχρονη τεχνολογία και δημιουργώντας τις απαιτούμενες υποδομές. Να οργανώνονται προληπτικά για να προλαμβάνονται στο μέτρο του δυνατού και να περιορίζονται οι συνέπειες πυρκαγιών, πλημμυρών και σεισμών.
Να καταπολεμούν έγκαιρα και αποφασιστικά τις παρανομίες στα δάση, στην πολεοδομία, στο φυσικό περιβάλλον. Να ελέγχουν την εφαρμογή των νόμων, χωρίς καιροσκοπικές αποφάσεις και πολιτικές σκοπιμότητες. Να έχουν συγκροτημένη στρατηγική για την προστασία των κατοίκων, των ζώων, των περιουσιών, των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας από κάθε φυσικό φαινόμενο, κάθε μορφής τρομοκρατίας και εχθρικής ενέργειας σε βάρος της χώρας. Γι’ αυτό εκλέγονται, γι’ αυτό διορίζονται, γι’ αυτό πληρώνονται. Να επιτελούν συγκεκριμένο έργο με ευθύνη, συνέπεια, ανιδιοτέλεια, αρετή, πειθαρχία, δικαιοσύνη και αγάπη απέναντι στον κόσμο και την πατρίδα.
Πόσα καλοκαίρια να κρατάει αυτό το κακό με τις πυρκαγιές;
Πόση στάχτη στη γη και στον ουρανό της Ελλάδας κάθε χρόνο; Και πάντα οι ίδιες συζητήσεις, οι ίδιες αντιδράσεις, η ίδια επιχειρηματολογία από την εκάστοτε κυβέρνηση και την εκάστοτε αντιπολίτευση:
  • Οι αντιπυρηνικές ζώνες που ήταν ανύπαρκτες.
  • Η αντίδραση των υπηρεσιών και οι εκκενώσεις των κατοικημένων περιοχών που καθυστέρησαν.
  • Τα οργανωμένα σχέδια καθοδήγησης των πολιτών που φαίνεται ότι δεν υπήρχαν ή δεν εφαρμόστηκαν και μάλλον ποτέ δεν διεξήχθη κάποια άσκηση για τέτοιου είδους φαινόμενα.
  • Οι πιθανοί εμπρηστές -ντόπιοι ή ξένοι- με ποικίλα συμφέροντα που ποτέ δεν συλλαμβάνονται. Τα μέτρα που δεν εφαρμόζονται και οι «χλιαρές παρεμβάσεις» της Ελληνικής Δικαιοσύνης.
  • Οι ελλείψεις σε κρατικό και περιφερειακό επίπεδο, οι οικονομικές περικοπές σε ζωτικές υπηρεσίες, οι διαχρονικές και οι σημερινές ευθύνες των υπεύθυνων ή των ανεύθυνων.
Φέτος, όμως, δεν είναι μόνο η καταστροφή και το καμένο τοπίο. Δεν είναι μόνο μια επαναλαμβανόμενη τραγωδία. Τόσοι νεκροί -ολόκληρες οικογένειες, παιδιά, νέοι, ενήλικες, γέροντες- με ένα φύσημα του αέρα, μέσα σε μια στιγμή, χάθηκαν αγκαλιασμένοι και σκόρπιοι στην απελπισία τους. Δεν το χωράει ο νους μας…
Εκείνο το 13χρονο κορίτσι, που έπεσε φλεγόμενο στον γκρεμό με την ελπίδα να γλιτώσει από τη μανία της φωτιάς, χάνοντας τη ζωή του πάνω στα βράχια, είναι το πρόσωπο του πένθους όλου του Ελληνισμού. Έπεσε καιγόμενο ανάμεσα σε δυο θανάτους για να λυτρωθεί. Η κραυγή του ας γίνει μια μόνιμη φωνή οργής για τους ανύπαρκτους σχεδιασμούς που οδηγούν σε εθνικές συμφορές.


mignatiou
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΑΝΗΘΙΚΟ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΑΧΡΗΣΤΟΙ, ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΟΙ, ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΟΙ ΣΥΡΙΖΕΟΙ ΙΩΑΝΝΙΔΗΔΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Του Κώστα Καραΐσκου

Το γεγονός ότι η σημερινή Κυβέρνηση των συριζέων εθνομηδενιστών κρέμεται κυριολεκτικά από 3 ψήφους μειονοτικών βουλευτών της Θράκης τείνουμε γενικώς να το ξεχνάμε. Όπως υποτιμούμε κάπως και το γεγονός ότι οι βουλευτές αυτοί, πέραν των όποιων προσωπικών τους πεποιθήσεων, δέχονται ποικίλες πιέσεις από την Τουρκία όπου αναφέρεται το μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων τους. Έρχεται όμως να μας το θυμίσει με τρόπο οδυνηρό και με αύξουσα επιμονή η θρακική πολιτική της Αθήνας των δύο τελευταίων χρόνων.
Η Κυβέρνηση από το φθινόπωρο του 2016, τουλάχιστον, άρχισε με τρόπο ύπουλο να πριονίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην μειονοτική πολιτική της χώρας μας. Υπήρξαν και κάποια βήματα σωστά, οφειλόμενα όχι βεβαίως σε κάποια συριζέικη πρωτοβουλία αλλά στην καθαυτό λειτουργία του κράτους και της νομιμότητας. Από τον περασμένο Δεκέμβρη όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και ό,τι γίνεται στη Θράκη προερχόμενο από την Αθήνα είναι ταυτισμένο με το αιτηματολόγιο της Άγκυρας. Φυσικά δημοσίως οι Τσίπρες, οι Κοτζιάδες και οι Γαβρόγλοι διακηρύσσουν ότι η πολιτική τους στη Θράκη είναι εσωτερικό μας θέμα και κανέναν ρόλο δεν παίζει το τι θα πει ο Ερντογάν, παραλλήλως όμως κάνουν ακριβώς αυτά που απαιτεί ο νεοσουλτάνος (εδώ δεν μπόρεσαν να αρνηθούν την επίσκεψή του στην Κομοτηνή, θα του πούνε όχι στα άλλα;)! Έτσι, και στην κατεύθυνση των δίγλωσσων νηπιαγωγείων προχωράνε (με το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ), και τις Διαχειριστικές Επιτροπές των βακουφίων υπονομεύουν με κάθε τρόπο (μηνύσεις, καταγγελίες, οικονομικός στραγγαλισμός…), και τους μουφτήδες κάλεσαν σε παραίτηση για να προχωρήσουν σε εκλογές (άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία)! Ό,τι ζητάει η Άγκυρα υλοποιείται από τους Κουΐσλιγκς της Αθήνας, αλλά ως …δική τους επιλογή. Φυσικά επικαλούνται και τον «διάλογο», αλλοίμονο, τι είναι οι άνθρωποι, τίποτε φασίστες; Τίποτε πουλημένα τομάρια, εξωνημένα κνώδαλα, προσκυνημένα γιουσουφάκια; Όχι, είναι δημοκράτες και αριστεροί κι έχουν προτεραιότητα τον διάλογο (με την Άγκυρα).
Αξίζει να δει κανείς και το πώς υλοποιείται η πολιτική αυτή της Κυβέρνησης τοπικά. Πρώτα διέλυσαν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στην Κομοτηνή, στο πιο κρίσιμο σημείο της χώρας δηλαδή, χωρίς καμμία δικαιολογία (μάλλον επειδή όντως λειτουργούσε). Έτσι μένει στην περιοχή αρμόδια για το εθνικό ζήτημα ασφάλειας μόνο η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Μετά το κωμικοτραγικό πέρασμα του κ. Καφόπουλου, ο οποίος έφυγε μάλλον πριν πληροφορηθεί πού πέφτει η …Κομοτηνή, έχουμε σήμερα επικεφαλής της ΥΠΥ έναν διπλωμάτη που απλώς ακολουθεί τις οδηγίες του «συμβούλου» τον οποίον φύτεψε προ τριετίας ο Ν. Κοτζιάς στη θρακική πρωτεύουσα: ο Γιάννης Μπεληγιάννης, που ήταν διοικητής της ΕΥΠ Κομοτηνής επί σημιτικού Πασόκ, λύνει και δένει κατά βούληση, πάντα στο όνομα του υπουργού – μέντορά του. Έχει δημιουργήσει μιαν άτυπη δομή «βιβλιοθηκών» σε 32 μειονοτικούς οικισμούς, όπου 4 εκπαιδευτικοί ανά χωριό καλούνται να βοηθήσουν τα παιδιά στα μαθήματα κτλ. Καλό ακούγεται αλλά ο τρόπος υλοποίησης, η ανταπόκριση του κόσμου και το τελικό αποτέλεσμα θα κρίνουν την επιτυχία του εγχειρήματος. Μέχρι τότε δεδομένη είναι μόνο η ανάλωση των μυστικών κονδυλίων στο σχέδιο αυτό, το οποίο μάλλον δεν διεκδικεί δάφνες …νομιμότητας. Πέραν αυτού όμως; Το ίδιο κέντρο αποφάσεων («ΠΡΑΤΤΩ») έχει κλείσει κάθε στρόφιγγα προς τις πάγιες ανάγκες των μειονοτικών υπηρεσιών/προσώπων εκείνων που αποδεδειγμένα στήριξαν την νομιμότητα στην πατρίδα μας σε καιρούς πολύ δύσκολους. Ποιος άραγε διοχετεύει τις ανώνυμες καταγγελίες στις δικαστικές Αρχές, ποιος βρίσκει επίσημα έγγραφα του ΥΠΕΞ για να τα στρέψει εναντίον του Σελήμ Ισά, προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής της Κομοτηνής; Πάντως αυτός ο τελευταίος, που εργάζεται αμισθί (και καταχρεωμένος) επί δύο χρόνια για την αγαπημένη του Ελλάδα, ΔΕΝ διόρισε προ μηνός την κόρη του στο υπουργείο του κ. Κοτζιά – με «εξετάσεις» στην Διπλωματική Ακαδημία -, ΔΕΝ διαχειρίζεται απόρρητα κονδύλια με βάση τις …σεξουαλικές επιλογές των δικαιούχων και ΔΕΝ είναι αυτός που ζήτησε (ανεπιτυχώς) από οποιονδήποτε «μαύρη» οικονομική στήριξη. Θυμίζω εδώ ότι ο Σελήμ Ισά με το πρωτοφανές έργο του στην Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής έχει πετύχει όσα δεν πέτυχαν όχι μόνο οι προκάτοχοί του αλλά και οι διάφοροι διπλωμάτες που πέρασαν από την περιοχή. Μια τριετία δημιουργίας, διαφάνειας και εντιμότητας – έχουμε γράψει αναλυτικά και παλιότερα – βούλωσε όλα τα κακόβουλα στόματα και έφερε κοντύτερα στην ελληνική πολιτεία τον μέσο μουσουλμάνο της πόλης. Είναι χαρακτηριστικές οι δημόσιες επαινετικές δηλώσεις του βουλευτή (ΚΙΝΑΛ) Ιλχάν Αχμέτ για το έργο της ΔΕΜΠ αλλά και η πρωτοφανής συνεργασία της τελευταίας με κάθε λογής δημόσιους φορείς. Παράλληλα η Αθήνα καλεί σε παραίτηση (δήθεν για λόγους γήρατος) τον σοφολογιότατο Μέτσο Τζεμαλή, σεβαστό και αποδεκτό μουφτή από χριστιανούς και μουσουλμάνους της πόλης και με απίστευτο διεθνές κύρος, αφού ο κυβερνητικός στόχος είναι πλέον να ανοίξει ο δρόμος για εκλογές μουφτήδων (υποτίθεται με μια διαδικασία που δεν θα είναι στα χέρια της Τουρκίας αλλά αυτό είναι ένα παλιό, τετριμμένο ανέκδοτο). Το ιστορικό πραγματικά επίτευγμα των τελευταίων χρόνων, να νομιμοποιηθούν οι επίσημα αναγνωριζόμενοι μουσουλμανικοί θεσμοί στα μάτια ακόμη και των τουρκοφρόνων, πασχίζει να το καταστρέψει τώρα η Κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα με τα ενεργούμενά της στη Θράκη, διαλύοντας και τους τελευταίους εναπομείναντες φιλελληνικούς κύκλους στην μειονοτική κοινωνία.

Πρώην αριστεροί, πρώην σταλινικοί, πρώην και νυν κυπατζήδες παραδίδουν το μέλλον της ελληνικής Θράκης στα χέρια της Τουρκίας, ενδεχομένως «κουρμπάνι» για χατήρι των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Οι Αν.Ελ., που για ένα διάστημα είχαν κρατήσει τα θρακικά πράγματα υπό έναν κάποιον έλεγχο, είναι πια προδήλως ανύπαρκτοι, εξαερώθηκαν μετά τη Ατιμία των Πρεσπών. Ξεδιάντροποι οι κυβερνώντες ετοιμάζουν τις αλλαγές που τους διέταξαν (ακούστηκαν ήδη ως υποψήφιοι για τις δύο προβεβλημένες θέσεις στην Κομοτηνή οι πιο φανατικοί Τούρκοι Γκαλήπ και Χατζηοσμάν!!!) και επικαλούνται ανενεργούς νόμους του παρελθόντος για να υποχρεώσουν την αντιπολίτευση πάλι σε αφωνία. Μετά την προδοσία της Μακεδονίας δεν κωλώνουν πια σε λαϊκές κατάρες και ροχάλες, ο ξεφτιλισμένος την ξεφτίλα δεν τη φοβάται. Είναι λοιπόν σήμερα που η τοπική κοινωνία πρέπει να ακουστεί, αύριο ίσως να είναι αργά!


ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.