Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Α' ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ : ΕΛΛΗΝΙΚΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ & ΠΡΩΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Του Παντελή Καρύκα
 
Η κήρυξη του πολέμου στις 5 Οκτωβρίου 1912, βρήκε το Πολεμικό Ναυτικό ενισχυμένο. Οι ναυτικές δυνάμεις της Ελλάδας αντιπροσώπευαν το σύνολο σχεδόν των ναυτικών δυνάμεων της χριστιανικής συμμαχίας.
 
Απέναντι τους στεκόταν το ισχυρό τουρκικό ναυτικό, έτοιμο να τους αμφισβητήσει την κυριαρχία στο Αιγαίο και να υποβοηθήσει την ενίσχυση των μαχόμενων τμημάτων του Τουρκικού Στρατού με ασιατικά στρατεύματα της Αυτοκρατορίας.
Ο Τούρκος αρχηγός στόλου, Ναύαρχος Ραμίζ, μπορούσε να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον καθώς ο στόλος του υπερείχε σαφώς του ελληνικού σε εκτόπισμα και αριθμό πυροβόλων. Οι Τούρκοι διέθεταν 26 πολεμικά συνολικού εκτοπίσματος 48.000 τόνων έναντι 23 ελληνικών πολεμικών σκαφών συνολικού εκτοπίσματος 37.700 τόνων.

Το τουρκικό ναυτικό

Το τουρκικό ναυτικό διέθετε δύο ισχυρά θωρηκτά γερμανικής κατασκευής, τα «Μπαρμπαρόσα» και «Τουργκούτ-Ρέις». Τα πλοία αυτά, ναυπήγησης 1891, είχαν αγοραστεί από το τουρκικό ναυτικό το 1910, αφού προηγουμένως είχαν υποστεί εκσυγχρονισμό στους λέβητές τους. Είχαν εκτόπισμα 9.900 τόνων και μέγιστη ταχύτητα 17 κόμβων.
Διέθεταν ισχυρή θωράκιση και ήταν οπλισμένα, το καθένα, με 6 πυροβόλα των 11 ιντσών (280 χλστ.), σε τρεις δίδυμους πύργους, με 8 πυροβόλα των 4,2 ιντσών (120 χλστ.) και με 8 πυροβόλα των 3,4 ιντσών.
Τόσο το βάρος του οπλισμού όσο και η ισχυρή τους θωράκιση καθιστούσαν τα δύο αυτά πλοία τα ισχυρότερα στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Θεωρητικά, μόνο θωρηκτά τύπου Ντρέντνοτ ήταν σε θέση να σταθούν απέναντί τους.

Η τουρκική ναυαρχίδα, το ισχυρό θωρηκτό «Μπαρμπαρόσα». Ήταν οπλισμένο με 6 πυροβόλα των 11in
Εκτός των «Μπαρμπαρόσα» και «Τουργκούτ-Ρέις», το τουρκικό ναυτικό διέθετε δύο ακόμα παλαιότερα θωρηκτά, τα «Μεσουδιέ» και «Ασάρ-ι-Τεφίκ». Το πρώτο ήταν ναυπήγησης του 1874. Είχε όμως υποστεί σειρά εκσυγχρονισμών, ώστε να θεωρείτε πλήρως αξιόμαχο. Είχε εκτόπισμα 9.140 τόνων και μέγιστη ταχύτητα 17 κόμβων.
Ήταν οπλισμένο με δύο πυροβόλα των 9,2 ιντσών (234 χλστ.), σε δύο απλούς πύργους στην πρύμνη και στην πλώρη, με 12 πυροβόλα των 6 ιντσών (152 χλστ.) και με 14 πυροβόλα των 76 χλστ.
Το «Ασάρ-ι-Τεφίκ», ήταν ναυπήγησης του 1868. Είχε και αυτό υποστεί σειρά εκσυγχρονισμών, αλλά δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ιδιαίτερα αξιόμαχο. Είχε εκτόπισμα 4.613 τόνων και μέγιστη ταχύτητα 13 κόμβων. Ήταν εξοπλισμένο με 3 πυροβόλα των 6 ιντσών (152 χλστ.), 7 πυροβόλα των 4,7 ιντσών, 6 πυροβόλα των 75 χλστ. και με 2 πυροβόλα των 47 χλστ.
Πέρα των θωρηκτών, ο τουρκικός στόλος διέθετε και δύο ισχυρά, σύγχρονα, καταδρομικά, τα «Χαμηδιέ» και «Μεντζιτιέ». Το πρώτο ήταν ναυπήγησης του 1903 και είχε εκτόπισμα 3.800 τόνων. Μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα τουλάχιστον 20 κόμβων και ήταν οπλισμένο με 2 πυροβόλα των 6 ιντσών (152 χλστ.) με 8 πυροβόλα των 4,7 ιντσών και με 10 πυροβόλα των 57 και των 47 χλστ. Το «Μεντζιτιέ» είχε εκτόπισμα 3.440 τόνων, έφερε τον ίδιο οπλισμό με το «Χαμηδιέ» και είχε την ίδια σχεδόν ταχύτητα.

Το τουρκικό προστατευμένο καταδρομικό «Χαμηδιέ».
Ο τουρκικός στόλος διέθετε ακόμα, δύο ισχυρές τορπιλλοβαρίδες («Πεΐκ-ι-Σεκέτ» και «Μπερκ-ι-Σατβέτ»), εκτοπίσματος 750 τόνων, οπλισμένες, η κάθε μία, με 2 πυροβόλα των 4,2 ιντσών, 4 πυροβόλα των 57 χλστ. και 2 πυροβόλα των 37 χλστ. Τα πλοία αυτά ήταν ικανά να αναπτύξουν μέγιστη ταχύτητα 22 κόμβων.
Υπήρχαν ακόμα τέσσερα σύγχρονα αντιτορπιλικά, κλάσης «Σιχάο», ναυπήγησης 1909, τα οποία είχαν εκτόπισμα 600 τόνων, μπορούσαν να αναπτύξουν ταχύτητα 35 κόμβων και ήταν οπλισμένα με 4 ελαφρά πυροβόλα (2 x 75, 2 x 57 χλστ.) και με 3 τορπιλοβλητικούς σωλήνες.
Υπήρχαν επίσης 10 τορπιλοβόλα σκάφη, εκτοπίσματος 290-165 τόνων, ταχύτητας 27 κόμβων, οπλισμένα το καθένα, με 1 ταχυβόλο των 75 και 1 ταχυβόλο των 37 χλστ. ή με δύο ταχυβόλα των 37 χλστ. και με δύο τορπιλοβλητικούς σωλήνες.

Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Απέναντι στις δυνάμεις αυτές ο ελληνικός στόλος διέθετε τα εξής σκάφη:
– Το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ», ναυπήγησης 1911, εκτοπίσματος 9.956 τόνων, ιταλικής σχεδίασης, κλάσης «Πίζα».

Το πλοίο έφερε 4 πυροβόλα των 9,2 ιντσών (234 χλστ.) σε δύο δίδυμους πύργους, 8 πυροβόλα των 7.5 ιντσών (170 χλστ.) σε τέσσερις δίδυμους πύργους, στις τέσσερις «γωνίες» της υπερκατασκευής και 16 πυροβόλα των 75 χλστ. Το μέγιστο πάχος της θωρηκτής ζώνης έφτανε τις 8 ίντσες (203 χλστ.). Η μέγιστη ταχύτητα του σκάφους ξεπερνούσε τους 22 κόμβους.

Σχέδιο δύο όψεων του Θ/Κ Αβέρωφ.
– Τα τρία παλαιά θωρηκτά της κλάσης «Ύδρα» («Ύδρα», «Σπέτσαι» και «Ψαρά»), ναυπήγησης 1889-90, εκτοπίσματος 4.800 τόνων και μέγιστης ταχύτητας 14 κόμβων. Ήταν οπλισμένα το καθένα, με 3 πυροβόλα των 10,6 ιντσών (270 χλστ.) και 14 μικρότερα πυροβόλα.
– Τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης «Θύελλα» ( «Θύελλα», «Σφενδόνη», «Λόγχη» και «Ναυκρατούσα»), εκτοπίσματος 360 τόνων, ταχύτητας 30 κόμβων, οπλισμένα με 2 πυροβόλα των 75 χλστ. 4 πυροβόλα των 57 χλστ και 2 τορπιλοβλητικούς σωλήνες. Τα πλοία είχαν ναυπηγηθεί το 1906.
– Τα τέσσερα αντιτορπιλικά της κλάσης «Νίκη» («Νίκη», «Ασπίς», «Δόξα» και «Βέλος»), εκτοπίσματος 380 τόνων, ίδιου οπλισμού και επιδόσεων με τα τύπου «Θύελλα».
– Τα τέσσερα ισχυρά αντιτορπιλικά, ανιχνευτικά, σύμφωνα με την ορολογία της εποχής, κλάσης «Λέων» («Λέων», «Πάνθηρ», «Αετός» και «Ιέραξ»), που είχαν ναυπηγηθεί το 1911. Τα σκάφη είχαν εκτόπισμα 980 τόνων, ταχύτητα 31 κόμβων και ήταν οπλισμένα με 4 πυροβόλα των 102 χλστ. και με 4 τορπιλοβλητικούς σωλήνες. Δυστυχώς τα πλοία αυτά δεν πρόλαβαν να εφοδιαστούν με τορπίλες, πριν την έκρηξη του πολέμου και πολέμησαν μόνο με το πυροβολικό τους.

Το αντιτορπιλικό «Ιέραξ».
– Τα δύο αντιτορπιλικά της κλάσης «Νέα Γενεά», ναυπήγησης 1911, εκτοπίσματος 560 τόνων. Τα πλοία ήταν ικανά να αναπτύσσουν ταχύτητα 32 κόμβων και ήταν οπλισμένα με 4 πυροβόλα των 3,5 ιντσών και με 2 τορπιλοβλητικούς σωλήνες.
– Ένα από τα δύο παραγγελθέντα υποβρύχια της κλάσης «Δέλφιν» («Δέλφιν» και «Ξιφίας»), εκτοπίσματος 295 τόνων (425 σε κατάδυση) και ταχύτητας 12 (σε ανάδυση) και 8 (σε κατάδυση) κόμβους.
– Τα πέντε παλαιά τορπιλοβόλα 11, 12, 14, 15 και 16, εκτοπίσματος 85 τόνων, ταχύτητας 17 κόμβων, οπλισμένα με δύο τορπιλοσωλήνες.
– Τα πέντε εξοπλισμένα εμπορικά σκάφη («Εσπέρια», «Αρκαδία», «Μακεδονία», «Μυκάλη» και «Αθήναι»).
– Το ναρκοθετικό «Κανάρης».
Με αυτόν τον στόλο ο νέος αρχηγός του, Υποναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, πίστευε πως θα μπορούσε να εξαφανίσει τον αντίστοιχο τουρκικό από το ελληνικό αρχιπέλαγος, πως θα εξανάγκαζε τους Τούρκους να εγκαταλείψουν για πάντα το αφιλόξενο για αυτούς υγρό στοιχείο.

Οι πρώτες επιχειρήσεις στο Αιγαίο

Όταν το καλοκαίρι του 1912 ο πρωθυπουργός της χώρας Ελευθέριος Βενιζέλος ενημέρωνε τον τότε Πλοίαρχο Κουντουριώτη, πως σε περίπτωση πολέμου θα του ανέθετε το βαρύ έργο της αρχηγίας του στόλου του Αιγαίου, ο τελευταίος είχε αρκεστεί να απαντήσει: «Σας ευχαριστώ εξοχότατε. Θα πράξω το καθήκον μου μέχρι την τελευταία μου πνοή».
Λίγους μήνες αργότερα η πρόθεση του Βενιζέλου είχε γίνει πραγματικότητα. Την 5η Οκτωβρίου 1912 ο ελληνικός στόλος αναχώρησε στις 13.30 από το Φάληρο με προορισμό όχι το λιμάνι των Ωρεών της Εύβοιας, όπως είχε προγραμματιστεί, μα τη Λήμνο, το φυσικό «ανάχωμα» απέναντι από τα Δαρδανέλια.
Ο Κουντουριώτης δεν είχε συμφωνήσει ποτέ με τη λύση των Ωρεών ως ορμητηρίου του ελληνικού στόλου σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία.

Ο ελευθερωτής του Αιγαίου, ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης.
Οι Ωρεοί βρισκόταν σε απόσταση 175 ναυτικά μίλια (ν.μ.) από τα Δαρδανέλια, απόσταση απαγορευτική για τον επαρκή έλεγχο των κινήσεων του αντιπάλου. Έτσι ο νέος στόλαρχος διάλεξε ως ορμητήριο του στόλου το νησί της Λήμνου, το οποίο όμως τελούσε ακόμα υπό τουρκική κατοχή.
Ο Κουντουριώτης δεν ανησυχούσε όμως για αυτό. Όταν 24 ώρες μετά τον απόπλου από το Φάληρο ο στόλος έφτασε στη Λήμνο, μια διλοχία πεζικού αποβιβάστηκε αιφνιδιαστικά και κατέλαβε το νησί.
Η τύχη βοήθησε και πάλι τους τολμηρούς και η Λήμνος είχε την τιμή να είναι το πρώτο νησί του ανατολικού Αιγαίου που επανήλθε στην αγκάλη της Ελλάδας. Η κατάληψη της νήσου λειτούργησε ως πολλαπλασιαστής ισχύος, λόγω της στρατηγικής της θέσης για το Πολεμικό Ναυτικό.
Η Λήμνος απείχε 50 ν.μ. μόλις από την έξοδο των στενών των Δαρδανελίων. Έτσι ο έλεγχος των στενών ήταν πιο εύκολος. Ως βάση επιλέχθηκε το εξαίρετο φυσικό λιμάνι του Μούδρου στο οποίο δημιουργήθηκαν οι στοιχειώδεις υποδομές, για την λογιστική υποστήριξη του στόλου.
Όλο τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο ο ελληνικός στόλος, χωρίς αντίπαλο στο Αιγαίο, άρχισε να απελευθερώνει το ένα μετά το άλλο τα σκλαβωμένα νησιά. Πρώτα η Ίμβρος, η Θάσος, ο Άγιος Ευστράτιος, η Σαμοθράκη, τα Ψαρά, μετά η Τένεδος, η Ικαρία, η χερσόνησος του Άθω

Το ελληνικό αντιτορπιλικό «Νέα Γενεά».
Από την Τένεδο μάλιστα ο Κουντουριώτης, ανυπομονώντας να συγκρουστεί και να νικήσει τον τουρκικό στόλο, δεν δίστασε να υποχρεώσει τον Τούρκο τηλεγραφητή του νησιού, να αποστείλει τηλεγράφημα στον Τούρκο υπουργό των Ναυτικών, με το οποίο του ζητούσε να διατάξει την έξοδο του στόλου του στο Αιγαίο.

«Καταλάβαμε την Τένεδο και αναμένομε τον αντίπαλο στόλο. Εάν ο στόλος σας δεν έχει γαιάνθρακας είμαι προθυμότατος παραχωρήσω. Κουντουριώτης»! Πώς θα μπορούσε ποτέ να έχει ηττηθεί ο ελληνικός στόλος υπό την αρχηγία τέτοιου ναυάρχου, ο οποίος όχι μόνο αψηφούσε τον εχθρό, αλλά και τον ταπείνωνε με αυτόν τον τρόπο;
Ο Υδραίος Κουντουριώτης ανήκε σε αυτή τη μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε ήρωες. Ήταν ένας γνήσιος απόγονος των ηρώων της οικογενείας του, ένας Έλληνας με την κλασική αποκοτιά της φυλής, την γνήσια και πηγαία αυτή «τρέλα», το φιλότιμο αυτό που μας κάνει διαφορετικούς. Ήταν βέβαια και θέμα συγκυριών. Ο Κουντουριώτης βρέθηκε στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη ώρα.
Όλη αυτή την περίοδο ο στόλος εκτελούσε περιπολίες ή απελευθέρωνε νησιά. Το μόνο αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η βύθιση της παροπλισμένης τουρκικής θωρακισμένης κορβέτας «Φετχ-ί-Μπουλέν», στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, από το τορπιλοβόλο 11 του υποπλοιάρχου Βότση, ανεψιού του αρχηγού στόλου.
Ο τουρκικός στόλος όμως δεν έλεγε να εξέλθει του αγκυροβολίου του. Προστατευμένος από τα επάκτια πυροβολεία αδρανούσε, παρά την πίεση της κυβέρνησης και της κοινής γνώμης. Έτσι ο ελληνικός στόλος με μόνο αντίπαλο τον βαρύ χειμώνα, συνέχισε να υποστηρίζει τις αποβάσεις στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Στις 8 Νοεμβρίου η ελληνική σημαία κυμάτιζε στην πόλη της Μυτιλήνης.
Έναν μήνα αργότερα οι τουρκικές δυνάμεις στο νησί παραδόθηκαν άνευ όρων, ύστερα από τις σφοδρές επιθέσεις των ελληνικών δυνάμεων. Στις 11 Νοεμβρίου απελευθερώθηκε η πόλη της Χίου. Στο νησί όμως παρέμεναν σημαντικές τουρκικές δυνάμεις οι οποίες μόλις στις 20 Δεκεμβρίου κατέθεσαν τελικά τα όπλα, ύστερα από σειρά φονικών συγκρούσεων με τα ελληνικά αποβατικά τμήματα.

SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Της Αιμιλίας Λαδοπούλου
Επίτιμου Προέδρου Κομοτηναίων
Αντ/δρος Εθνικής Ενώσεως Βορ. Ελλήνων
(Θρακών-Μακεδόνων-Ηπειρωτών) 

Κερκόπορτα στη Θράκη ανοίγουμε για την Άγκυρα – Ανισότητες εις βάρος των Χριστιανών – Μας απειλεί η υπογεννητικότητα – “Δούρειος Ίππος” οι εισερχόμενοι ως πρόσφυγες στη χώρα μας – Ας μας απαντήσουν επί τέλους οι Κυβερνώντες    

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2015. Τα σύννεφα καθημερινώς καλύπτουν όλο και περισσότερο τον ορίζοντα της Ελλάδος. Θα ξεσπάσει μπόρα στο Αιγαίο, στην Θράκη, στην Μεσόγειο!


Στις 20 Σεπτεμβρίου οι κατευθυνόμενοι προγραμματισμένοι από την Άγκυρα βρήκαν την «κερκόπορτα» στην Θράκη ανοικτή.
Από τους 10 εκλεγμένους βουλευτάς  οι τέσσερεις είναι μουσουλμάνοι.
Ο Νομός Ροδόπης εκπροσωπείται διά τριών και ενός στην Ξάνθη.
Με την λίστα διορίζονται εκ του αρχηγού του κόμματος, δύο στην σειρά καταγραμμένοι και έπονται οι χριστιανοί.
Εκλέγεται ο πρώτος Συριζαίος, ακολουθεί και ο δεύτερος με 1.200 μόνον ψήφους.
Μένει εκτός έδρας με 14.612 ψήφους της ΝΔ.
Για το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, αφαιρούν μία έδρα ως τριεδρική εκλογική περιφέρεια κατά τον εγκληματικό νόμο (Παυλόπουλου).
Το σκέφθηκαν πολύ για να αφαιρέσουν μία έδρα χριστιανού από τον Νομό Ροδόπης;
Δεν γνωρίζουν ότι η πλειονότης είναι Χριστιανοί και φθάνουν μέχρι προδοσίας για την ψηφοθηρία;
Τόσο υποκύπτουν στα κελεύσματα της Άγκυρας;
Τόσο ενδιαφέρονται για το κόμμα και όχι για την ακεραιότητα της Ελλάδος;
Προτίμησαν την λίστα να εκλέξουν αυτούς που θέλουν και όχι τον εκλεγμένο από την ψήφον του λαού!
Άραγε με τί αντάλλαγμα;
Ο Τούρκος ποτέ δεν δίδει κάτι εάν δεν κερδίσει περισσότερα.
Ο τρίτος μουσουλμάνος, σήμερα βουλευτής, είχε επισκεφθεί το «Ποτάμι» στις 22 Μαΐου με τον Τούρκο Πρέσβυ στην Αθήνα.
Τι είχαν εκ των προτέρων να συζητήσουν! Τα επακόλουθα γνωστά.
Ο λαός θα πληρώσει την προδοτική ενέργεια. Η κακή αρχή θα έχει και κακό τέλος.
Μην επιστρέψουν οι εκλεγμένοι μουσουλμάνοι βουλευτές στην εποχή του Σαδίκ και αυτοαποκαλούνται «Τούρκοι» στο Ελληνικό Κοινοβούλιο!
Το θάρρος, το θράσος και οι παραχωρήσεις στις επεκτατικές απαιτήσεις στην νεοοθωμανική πολιτική της Τουρκίας και τότε έπεται ή συνέχεια, ή Θράκη στρατηγική θέση στο τριεθνές, και «ο νοών νοείτω»;
Η φλόγα σιγοκαίει, το μανιφέστο του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητος Δυτικής Θράκης είναι καταπέλτης.
καλεί την νέα Κυβέρνηση να φέρει λύσεις στα ζητήματα της «τουρκικής» μειονότητος της Δυτικής Θράκης: «Εκπαίδευση/ Θρησκεία/Ελευθερία/Βακούφια/Κοινωνική και Πολιτική Συμμετοχή/άρθρ. 19 ιθαγένειας κ.τ.λ.».
Πρώτη υποχώρηση. Υπεγράφη στις 5 Οκτωβρίου ο διορισμός Διευθυντών και Υποδιευθυντών σε 80 μουσουλμανικά σχολεία.
Όλοι οι Διευθυντές είναι μουσουλμάνοι και μόνον oι Υποδιευθυντές Χριστιανοί.
Γιατί αυτή η ανισότης εις βάρος των Χριστιανών!
Πολλές σχολικές μονάδες στην Ροδόπη να υπολειτουργούν, με κλειστά ολοήμερα χωρίς εκπαιδευτικούς.
Οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ μας έχουν αποχαυνώσει με τα οικονομικά, άλλα υπόσχονται και το αντίθετο πράττουν. Το ψεύδος επικρατεί.
Οι Έλληνες στην συνείδηση πρέπει να ασχοληθούν με την γεωπολιτική θέση της Ελλάδος και την δημογραφική της κατάσταση.
Να σκεφθούν πως υπάρχει και το κράτος μας η Ελλάδα.
Όπως η βίλλα τους περιβάλλεται από αυλόγυρο, έτσι και η χώρα μας έχει σύνορα.
Δεινοπαθούν οι ολιγάριθμοι και ταλαιπωρημένοι συνοριοφύλακες και ακτοφύλακες, ριψοκινδυνεύουν οι ναυτικοί μετά πλωτά τους στην θαλασσοταραχή να σώσουν τους ναυαγούς, που οι χρυσοπληρωμένοι οι δουλέμποροι τους ναυτικοί με τα πλωτά τους στην θαλασσοταραχή να σώσουν τους ναυαγούς, που οι χρυσοπληρωμένοι δουλέμποροι τους αδειάζουν στη θάλασσα σαν άχρηστο φορτίο.
Η τουρκική εφημερίδα «Zaman» γράφει ότι στην περιοχή Karaburun της Σμύρνης υπάρχει κέντρο συγκεντρώσεως λαθρομεταναστών.
Τούρκοι δουλέμποροι τους εκπαιδεύουν πως φθάνοντας στα ελληνικά χωρικά ύδατα και δουν το περιπολικό του Λιμενικού Σώματος να πέφτουν στη θάλασσα, γι’ αυτό τους δίδουν και τα σωσίβια.
Από βορρά η Βουλγαρία έχει φτιάξει περίφραξη στα Βουλγαροτουρκικά σύνορα.
Οι Βούλγαροι στρατιώτες   ,θτ-Βϋύλγαροι στρατιώτες ελέγχουν τήν κίνηση τών μεταναστών καί κοντά στον μεθοριακό σταθμό τής Νυμφαίας. Έξοπλισμέ^οΤά φυλάκιο συνόρων τους μέ όλα τά σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. ΓΣΈ-ττντίθΕοτΠΐέ” τό ελληνικό φυλάκιο: ολιγάριθμο καί ανεπαρκές τό προσωπικό στον έλεγχο.
Η ελληνική πολιτεία πρέπει να αντιμετωπίσει την κατάσταση με ειδικά μέτρα, διότι η Θράκη δεινοπαθεί από παρεμπόριο, ναρκωτικά, ληστείες, κλοπές.
Στον Έβρο ο φράκτης είναι 12,5 χλμ. στα χερσαία σύνορα.
Οι αντιεξουσιαστές ξεκίνησαν από Αθήνα-Θεσσαλονίκη να φθάσουν στον Έβρο για να  κατεδαφίσουν το πλέγμα και οι μεταναστευτικές ροές να εισέρχονται ανεξέλεγκτα;
Η Θράκη να είναι ξέφραγο αμπέλι για τους Τούρκους;
Οι κυβερνώντες τί κάνουν για να προστατεύσουν την εθνική ταυτότητα και την ακεραιότητά της;
Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας δηλώνει «αν οι Έλληνες δεν είναι ικανοί να διαφυλάξουν τα σύνορα της Ευρώπης, οφείλουμε να τα αναλάβουμε εμείς».
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τούσκ σε ειδική αναφορά πού έκανε στους 28 ηγέτες τόνισε:
“Οι Ευρωπαίοι δεν είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε τα εξωτερικά μας σύνορα», το σχήμα που προτείνεται είναι «να παραχωρήσει η Ελλάδα μεγαλύτερο έλεγχο στην επιτήρηση των συνόρων, με αντάλλαγμα περισσότερη οικονομική βοήθεια”.
Η δε κ. Μέρκελ με τον Φινλανδό πρωθυπουργό επισημαίνουν ότι «μόνη της η Ελλάδα χωρίς την στήριξη της Τουρκίας δεν μπορεί να το κάνει”.
Τι λέει η κ. Μέρκελ και μας υποβιβάζει τόσο πολύ, επειδή είναι φιλότουρκη! Κι εμείς το ανεχόμεθα δηλαδή να γίνεται ο έλεγχος στην Τουρκία και να μας στέλνουν όσους και όποιους θέλουν, όχι βέβαια τους Σύρους πρόσφυγες πού φεύγουν οικογενειακώς για να γλυτώσουν την σφαγή, αλλά τους νεαρούς ισλαμιστές πληρωμένους μετανάστες να εποικίσουν την Ελλάδα.
Η υπογεννητικότητα είναι σε ολέθρια κατάσταση στην Ελλάδα, πολύ γρήγορα θα είμεθα μειονότητα στον τόπο μας, στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα.
Συνέλληνες δεν βλέπετε τους εισερχόμενους ως δούρειο ίππο έκτος των προσφύγων έκτου μακρόθεν διακρίνονται, είναι στρατεύσιμης ηλικίας όλοι με ένα σάκο στον ώμο.
Γιατί δεν κάθονται να πολεμήσουν στην πατρίδα τους; Είναι ανυπότακτοι και πού βρίσκουν τα χρήματα;
Πόσοι από αυτούς είναι κατάσκοποι.
Πόσοι άραγε οπαδοί του Τζιχάντ, με απώτερο σκοπό κατά των Χριστιανών Έλληνων;
Και η Ελλάς καλείται να περιθάλψει εκτός από τους Σύρους, όλους τους εισερχόμενους Αφγανούς, Πακιστανούς, Ιρακινούς, Σομαλούς κ.ά. και όλοι αυτοί «γκετοποιούνται».
Συνέλληνες, ας βλέπουμε μακρύτερα.
Τα ευρωπαϊκά κράτη κλείνουν τις πόρτες και τι θα γίνουν όλοι αυτοί στην Ελλάδα οι ετερόδουλοι και ετερόθρησκοι κατά χιλιάδες;
Ιδού το μεγάλο ερώτημα. Ας μας απαντήσουν οι κύριοι κυβερνώντες. Πώς θα αντιμετωπίσουν το τεράστιο αυτό πρόβλημα από πλευράς εθνικής, οικονομικής, κοινωνικής, θρησκευτικής, πληθυσμιακής κ.τ.λ.;
Η Ελλάδα είναι σε πειραματική ζώνη. Επιδιώκουν την εφαρμογή κάρτας συναλλαγών (για να ελέγχουν τάχα το ΦΠΑ των δύο ευρώ) και αφήνουν τους έχοντες και κατέχοντες να πλουτίζουν.
Αυτή είναι ή Αριστερά;
Η νέα τάξη της Παγκοσμιοποίησης θέλει να ξεπεράσει το εμπόδιο την Ελλάδα, μια μικρή γωνιά στον πλανήτη, αλλά με βαρύτητα είναι ανάχωμα με τείχη, οχυρά, γιατί έχει τον θεό προστάτη.
«Άλλαι μεν βούλα ανθρώπων αλλά δε Θεός κελεύει».
Θα περάσουμε την τρικυμιώδη εποχή και πάλι η Ελλάς θα διαπρέψει στον πλανήτη.
Το λέει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός όταν Έλληνες ζήτησαν να τον ιδούν, τους είπε:
“Ελήληθεν η ώρα ίνα δοξασθεί ο υιός του ανθρώπου. Ελλάς γαρ μόνη ανθρωπογεννεί, φυτόν Ουράνιον και βλάστημα Θείον ηκριβωμένον. Λογισμόν αποτίκτουσα οικειούτμενον επιστήμην”.
Κουράγιο, θάρρος, Συνέλληνες. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΜΕ...ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΛΜΗΣΕ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΝΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ...!!!

Όπως καταγγέλλει η ΕΛΜΕ στα Γιάννενα, εκπαιδευτικός κατά τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, στην πανηγυρική δοξολογία, επιδόθηκε σε εθνικιστικό και ρατσιστικό παραλήρημα, προκαλώντας την αντίδραση συναδέλφων του, γονέων αλλά και πολιτών που βρέθηκαν στο χώρο...
Πιο συγκεκριμένα, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων καταδικάζει την ενέργεια εκπαιδευτικού της περιοχής να προχωρήσει, κατά τη διάρκεια της πανηγυρικής ομιλίας για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, σε επαίνους για το δικτάτορα Μεταξά και τις φασιστικές του ιδέες.
Η τοπική ΕΛΜΕ συμμερίζεται και επικροτεί την αντίδραση των εκπαιδευτικών που παρευρίσκονταν στη δοξολογία και οι οποίοι με δημόσια τοποθέτησή τους δήλωσαν τη διαφωνία τόσο με την ενέργεια όσο και με τις απόψεις που εκφράστηκαν με την ομιλία. Στην ανακοίνωση-καταγγελία που εξέδωσε το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, την οποία υπογράφει ο πρόεδρος Στέφανος Μιχάλης και ο Γεν. Γραμματέας Κώστας Γκανιάτσας -μετξύ άλλων- αναφέρεται ότι:


«Πιστεύουμε ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος έχει καθήκον να υπερασπίζεται τα δημοκρατικά ιδεώδη, να αντιπαλεύει με όλο του το είναι το φασισμό και τους εκφραστές του, να αγωνίζεται για την ελευθερία και την ειρήνη και να προωθεί τις αξίες της αλληλεγγύης και της συναδέλφωσης. Την ώρα που ο φασισμός κάνει την επανεμφάνισή του, οποιαδήποτε ανοχή σε οπαδούς και υμνητές του Μεταξά και των ομοϊδεατών του είναι επικίνδυνη.

Η παιδεία αποτελεί το ανάχωμα που μπορεί να αντιμετωπίσει και να εξαλείψει φασιστικές νοοτροπίες και συμπεριφορές, συμπεριφορές που προσβάλλουν και ακυρώνουν την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Ως σωματείο, τέλος, δηλώνουμε ότι συνάδελφοι που εκφράζουν φασιστικές αντιλήψεις δεν έχουν καμία θέση σε αυτό».



epirusgate 

ΣΤΟΧΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟ : ΔΥΟ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

Του Παναγιώτη Λιάκου
 
Το άρθρο της 27ης Οκτωβρίου για την πάγια εναντίωση της Ρώμης στα ελληνικά συμφέροντα προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών αναγνωστών και αποτέλεσε αφορμή για έναν σημαντικό διάλογο για μια πτυχή της Ιστορίας που παραμένει άγνωστη και συσκοτίζεται από αφελή παραμυθάκια για τους φιλέλληνες Ιταλούς «Κορέλι» με τα μαντολίνα τους. 
Η σημαντικότερη μέχρι τώρα επ' αυτού παρέμβαση έγινε από τον κ. Χρίστο Παπαδόπουλο, εκπαιδευτικό, αναγνώστη της εφημερίδας μας, που ένιωσε στο πετσί του, ως μικρό παιδί, τα -μεταφορικά και κυριολεκτικά- τραύματα της ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων.

Η επιστολή του κ. Παπαδόπουλου παρατίθεται ως έχει:
«Νέα Σμύρνη 31η Οκτωβρίου 2018. Κύριε Λιάκο, καλή σας ημέρα. Τακτικός αναγνώστης της εφημερίδος “δημοκρατία”, διάβασα, όπως πάντα, με πολύ ενδιαφέρον, το επίκαιρο άρθρο σας: “Ρώμη: θανάσιμος εχθρός του Ελληνισμού” (αριθ. φ. 361/27-28/10/2018, σ. 39).

Ως Δωδεκανήσιος εκπαιδευτικός, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ, αλλά και να προσθέσω σε όσα αληθινά και τεκμηριωμένα αναφέρετε ορισμένα στοιχεία σχετικά με την ιταλική πολιτική, που εφηρμόσθη στην ιδιαιτέρα πατρίδα μου, Λέρο, και σ' όλα τα Δωδεκάνησα, κατά τη μακροχρόνια δουλεία μας (1912-1943). Εσωκλείω και επιστολή μου προς την εφημερίδα των Αθηνών “Το Βήμα” προ 12ετίας (2006), με αφορμή σχετικό δημοσίευμα.

Ενδεικτικά, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι τα πρώτα ελληνικά μου (πρώτη ανάγνωση και γραφή) τα διδάχθηκα στο “κρυφό σχολειό” (μέσα στον 20ό αιώνα!) και ας το ακούσουν μερικοί “ιστορικοί ερευνητές”, που ισχυρίζονται ότι ουδέποτε στον ελληνικό χώρο λειτούργησε κρυφό σχολειό. Ευτυχώς υπάρχουμε εμείς που το ζήσαμε, υπάρχουν επίσης οι εκθέσεις των τότε αρμοδίων και τα διάφορα αληθινά και τεκμηριωμένα δημοσιεύματα σε εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία σχετικά με το θέμα.

Γεγονότα από την ιταλική κατοχή στα Δωδεκάνησα, ανεξίτηλα βιώματά μου και οδυνηρές αναμνήσεις έχω δημοσιεύσει στην εφημερίδα του νησιού μας “Λεριακά Νέα” και στον ανά διετία εκδιδόμενο συλλογικό - ιστορικό τόμο “Καλυμνιακά Χρονικά”, έκδοση του ιστορικού Αναγνωστηρίου Καλύμνου “Αι Μούσαι”.

Η βιβλιογραφία γύρω από την ιταλική κατοχή στα Δωδεκάνησα (1912-1943) είναι πλουσιότατη, οι βιαιότητες και τα καταπιεστικά μέτρα των Ιταλών εναντίον μας αναμφισβήτητα και η αλύγιστη αντίσταση των Δωδεκανησίων αξιοθαύμαστη.

Εάν επανέλθετε στο θέμα “ελληνοϊταλικές σχέσεις”, πολύς κόσμος θα διαφωτισθεί και θα εντυπωσιασθεί, διότι εκ πείρας γνωρίζω ότι πολλοί αγνοούν τα πολλά και απίστευτα δεινοπαθήματα των Δωδεκανησίων κάτω από τον ιταλικό ζυγό (1912-1943).

Σας συγχαίρω, σας ευχαριστώ και πάλιν διατελώ, με βαθειά εκτίμηση, Χρίστος Παπαδόπουλος».

Στις 8 Αυγούστου 2006 ο κ. Παπαδόπουλος είχε αποστείλει επιστολή προς την εφημερίδα «Το Βήμα» με αφορμή μια αναφορά σε άρθρο σχετικά με Δωδεκανήσιους που «θυμούνται τα χρόνια της ιταλικής κατοχής με κάποια νοσταλγία».

Σ' αυτή την επιστολή, μεταξύ άλλων, ο κ. Παπαδόπουλος έγραφε: «Μα ξέχασαν οι των 77 και 80 ετών συμπατριώτες μου τι μας έκαναν οι Ιταλοί κατακτητές; Λησμόνησαν το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων και την υποχρεωτική φοίτησή μας στα ιταλικά σχολεία με Ιταλούς δασκάλους; Ξέχασαν τον παλιό δάσκαλο Vitto Masttonardi, που ήθελε να μας “εκπολιτίσει” (γρ. εξιταλίσει) με μια χονδρή βέργα από λυγαριά στο χέρι (που δεν έμεινε αχρησιμοποίητη) και επιστρέφαμε από το σχολείο στα σπίτια μας με τα πόδια μαυρισμένα από τα χτυπήματα, δέκα ετών παιδιά, πεινασμένα και ρακένδυτα; Και αυτό όχι από αμέλεια στα μαθήματα ή κάποια αταξία, αλλά γιατί στα διαλείμματα τα Ελληνόπουλα μιλούσαμε μεταξύ μας ελληνικά. Ξέχασαν τους χλευασμούς και τις λοιδορίες των Ιταλών προς τους ιερείς μας; Τότε γιατί στήσαμε την προτομή του ηρωικού παπά Αναστάση στην Αγία Μαρίνα; Γιατί στο απόγειο της Ιταλοκρατίας (1935), περιφρονώντας διαταγές, απειλές και βιαιότητες των Ιταλών, ύψωσε ο ηρωικός αυτός παπάς στο καμπαναριό της Αγίας Παρασκευής την ελληνική σημαία, καλώντας τον λαό της Λέρου σε αντίσταση, με αποτέλεσμα να συλληφθεί αμέσως και να οδηγηθεί σιδηροδέσμιος στην εξορία και να δοκιμάσει ταπεινώσεις, φυλακίσεις και παντοίους άλλους διωγμούς;»



ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΩΝ : Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ

Του Νίκου Μελέτη

Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου μέλους της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία και με ελληνική ιθαγένεια και τα όσα ακολούθησαν στις 11 ημέρες μέχρι την ταφή του έφεραν στην επιφάνεια όλη την παθογένεια των ελληνοαλβανικών σχέσεων.
Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, από την πρώτη στιγμή έδειξε ότι δεν ενδιαφέρονταν να υπάρξουν κινήσεις που θα οχύρωναν τις διμερείς σχέσεις από αντιπαραθέσεις και από εντάσεις που υποδαυλίζονταν από ακραίες φωνές και στις δυο πλευρές των συνόρων και αντιθέτως πυροδότησε ο ίδιος το κλίμα με την πρώτη αναφορά του στο επεισόδιο των Βουλιαράτων, με την ανάρτηση στο twitter.
Ο Έντι Ράμα αγνόησε επιδεικτικά τα μηνύματα που έστειλε από την πρώτη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση η οποία σε ένα πολύ βαρύ και εύφλεκτο κλίμα στο εσωτερικό επέμενε να κρατά χαμηλούς τόνους, προκειμένου να μην πυροδοτηθεί περαιτέρω η ένταση.
Η τελευταία κίνηση με την μαζική κήρυξη ως ανεπιθύμητων 52 Ελλήνων πολιτών, επιδιώκει ακριβώς να μην τερματισθεί αλλά να αναζωπυρώνεται διαρκώς η ένταση. Καθώς υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να εμποδισθεί η είσοδος ενός ξένου πολίτη στο έδαφος μιας χώρας αν και εφόσον αντιμετωπίζει συγκεκριμένες κατηγορίες.
Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις αποτελούν case study για το πως το κακό κλίμα η προκατάληψη και η καχυποψία και η κακοπιστία μπορεί να αποτελούν μόνιμα βαρίδια στην ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών.
Παρά την αρνητική στο παρελθόν και πολλές φορές στα όρια του ρατσισμού αντιμετώπιση της Αλβανίας και των Αλβανών πολιτών από την ελληνική κοινή γνώμη υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα:
Η Αλβανία επιβίωσε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες μέσω των πολιτών της που ήρθαν παράνομα η νόμιμα και εργάσθηκαν σκληρά στην Ελλάδα δημιούργησαν και μπορούν πλέον να συνεισφέρουν στην αλβανική οικονομία.
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες όσοι ηγήθηκαν του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών επένδυσαν πολιτικά με μεγάλο πολιτικό κόστος στην φιλική σχέση με την Αλβανία: Κάρολος Παπούλιας, Θεόδωρος Πάγκαλος, Γιώργος Παπανδρέου, Ντόρα Μπακογιάννη, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Βαγγέλης Βενιζέλος, Νίκος Κοτζιάς.
Οι περισσότεροι εξ αυτών δέχθηκαν κριτική ότι παρέβλεψαν εθνικά συμφέροντα προκειμένου να διασφαλίσουν και να θεμελιώσουν καλές σχέσεις με την Αλβανία.
Η Ελληνική εξωτερική πολιτική βρέθηκε να αντιμετωπίζει όμως μια σταθερά ανθελληνική πολίτικη είτε αφορούσε τις κυβερνήσεις του «φιλέλληνα» (και προσωπικού φίλου και χρηματοδοτούμενου από τον Άκη Τσοχατζόπουλο και το ΠΑΣΟΚ) Φατος Νάνο, είτε του (υποστηριζόμενου από τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη) Σαλί Μπερίσα, είτε του Έντι Ράμα και όλων όσων κυβέρνησαν στα ενδιάμεσα διαστήματα.
Οι αλβανικές ηγεσίες που εκμεταλλεύθηκαν και απόλαυσαν τα πλεονεκτήματα από τις κινήσεις όλων των προαναφερθέντων Ελλήνων πολιτικών δεν έδειξαν να το εκτιμούν και συνήθως φρόντισαν ώστε οι Έλληνες πολιτικοί που είχαν δουλέψει μαζί τους για την βελτίωση των διμερών σχέσεων να βρεθούν βαθύτατα εκτεθειμένοι.
Η μοναδική εξαίρεση, η επιβολή από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη των έξι όρων στην Αλβανία, όταν η τότε αλβανική κυβέρνηση επιχείρησε να προβοκάρει τις διμερείς σχέσεις με αφορμή και την υπόθεση των τριών μητροπολιτών.
Ορισμένοι εξ αυτών (Φατος Νανο, Παντελή Μάικο κ.α.) και προσωπικά είχαν επωφεληθεί από την Ελληνική Πολιτεία)
Ο Κ. Παπούλιας είχε δει την φιλοαλβανική πολιτική του να καταλήγει στην «Δίκη των 5», οι διάδοχοι του να έχουν να αντιμετωπίζουν την συστηματική πολιτική εναντίον της ελληνικής μειονότητας , η Ντ. Μπακογιαννη την ακύρωση της Συμφωνίας οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων που είχε υπογράψει, ο Δ. Αβραμόπουλος είδε τον Σ. Μπερίσα να ωθεί σε ακύρωση την επίσκεψη του στα Τίρανα καθώς πρόβαλε το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας» και τελικά η προηγούμενη και η νυν κυβέρνηση βρέθηκαν απέναντι στον Ε. Ράμα και τις κινήσεις εναντίον της ελληνικής μειονότητας ,την συντήρηση του θέματος Τσάμηδων και με την υπονόμευση της συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες.
Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά στον πυρήνα των διμερών σχέσεων και γι αυτό δεν ευθύνεται ο νεκρός πια Κωσταντίνος Κατσίφας.
Ο κ. Ράμα και η αλαζονεία του προφανώς δεν του επιτρέπουν να κατέβει από τον θρόνο του και να δει ρεαλιστικά τις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Και κυρίως μέσα στο παραλήρημα που μπορεί να προκαλεί η ναρκοζάλη από τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια του εμπορίου ναρκωτικών, η αλβανική ηγεσία δεν μπορεί να δει την πραγματικότητα των ελληνοαλβανικών σχέσεων.
Δυστυχώς η συζήτηση με την Αλβανία πρέπει να γίνει υπό άλλους όρους ώστε να καταλάβει ο κ. Ράμα ότι όταν ένας Έλληνας πρωθυπουργός, μια ελληνική κυβέρνηση, που έχει έναν νεκρό, μέλος της ελληνικής μειονότητας και Έλληνα πολίτη άταφο για δέκα ημέρες, του τείνουν χείρα φιλίας, δεν μπορεί να την αγνοεί.
Γιατί η Ελλάδα όσο και αν δεν θέλει να το αντιληφθεί έχει το πάνω χέρι σε αυτή την σχέση. Όσο κι αν δεν θέλει να το εκμεταλλευθεί… Πρέπει να διαμηνυθεί άμεσα στα Τίρανα ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τον Ιούνιο: χωρίς ξεκάθαρα βήματα αναγνώρισης των δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας και αποκατάσταση άμεσα των περιουσιακών δικαιωμάτων της, χωρίς σαφή και ρητή αποκήρυξη κάθε αλυτρωτισμού και ιδεών περί Μεγάλης Αλβανίας , «αλβανικών εδαφών μέχρι την Πρέβεζα και την Φλώρινα», χωρίς πάταξη της καλλιέργειας και εμπορίας χασίς και ναρκωτικών, και χωρίς την επίλυση της διαφοράς για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών , δεν θα υπάρξει στην Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου ελληνική συναίνεση για άνοιγμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
Και συγχρόνως να υπενθυμιστεί στον κ. Ράμα ότι η Ελλάδα δεν χρησιμοποιεί τους Αλβανούς πολίτες που ζουν στην χώρα μας και χρηματοδοτούν την αλβανική οικονομία ,ως ομήρους.
Και αυτό πρέπει να το εκτιμήσει… Και εάν ο κ. Ράμα μιλά για ύαινες και κοράκια και θέλει η συζήτηση να γίνει με τέτοιους όρους δεν θα πρέπει να χάνει την επαφή με τη πραγματικότητα. Και να ξεχνά ότι το ποντίκι δεν τρομάζει πάντοτε τον ελέφαντα.


https://hellasjournal.com
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


Type rest of the post here

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ : Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ - ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ

Ἁγίου Νεκταρίου, επισκόπου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη

Ἐπιμέλεια: Λάζαρου Ἀραβανῆ, ἐρευνητοῦ

Ἡ τῶν παίδων ἀγωγὴ ἀπὸ τῆς βρεφικῆς ἡλικίας ἀνάγκη νὰ ἄρχηται, ὅπως αἱ ψυχικαὶ τοῦ παιδὸς δυνάμεις ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ἐκδηλώσεως αὐτῶν διευθύνονται εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὸ καλόν, τὸ ἀγαθόν, τὸ ἀληθές, καὶ ἀπομακρύνονται τοῦ κακοῦ, τοῦ αἰσχροῦ καὶ τοῦ ψευδοῦς.
Ἡ ἡλικία αὐτὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ ἀσφαλεστέρα βάσις, ἐφ᾿ ἧς μέλλει νὰ οἰκοδομηθῇ ἡ ἠθικὴ καὶ διανοητική τοῦ παιδὸς μόρφωσις. Καὶ τὶς τῷ ὄντι δὲν ὁμολογεῖ ὅτι αἱ πρῶται ἐντυπώσεις αἱ κατὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν γενόμεναι δὲν ἀποβαίνουσιν ἀνεξάλειπτοι; Τὶς ἀμφιβάλλει ὅτι κατὰ τὴν μικράν ἡλικίαν τοσοῦτον ἰσχυρῶς ἐκτυποῦνται ἐπὶ τῆς ἁπαλῆς ψυχῆς τοῦ παιδὸς αἱ ἐπιδράσεις, ὥστε καθ᾿ ὅλον τὸν βίον νὰ παραμένωσι ζωηραί;
Πρὸς τὴν ἡλικίαν ταύτην ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγοὺς τοὺς γονεῖς καὶ ἰδίως τὰς μητέρας, ταύτας ἄρα ἀναγκαῖον διὰ τὸ ὑψηλὸν τοῦτο καθῆκον τοῦ παιδαγωγοῦ προσηκόντως νὰ ἐκπαιδεύωμεν καὶ ἐπιμελῶς νὰ ἀνατρέφωμεν, διότι αὗται θέλουσι χρησιμεύει τοῖς ἑαυτῶν τέκνοις εἰκόνες καὶ ὑποδείγματα, ὧν ἐκμαγεῖα ἔσονται τὰ τέκνα.
Ὁ παῖς τοσοῦτον ἀπομιμεῖται τὰς ἀρετάς ἢ τὰ ἐλαττώματα τῆς μητρός, ἔτι δὲ καὶ τὴν φωνὴν καὶ τοὺς τρόπους, καὶ τὸ ἦθος καὶ τὴν συμπεριφοράν, ὥστε λίαν καταλλήλως δύναταί τις νὰ παρομοιώσῃ τὰ τέκνα πρὸς τὰς ὀρειχάλκινους πλάκας τοῦ φωνογράφου, τὰς δεχομένας πρῶτον τὰ ἴχνη τῆς φωνῆς καὶ ἐκπεμπούσας τὸ δεύτερον τὴν φωνὴν μετὰ τοῦ αὐτοῦ τόνου, τοῦ αὐτοῦ ὕφους, καὶ τοῦ αὐτοῦ χρωματισμοῦ, μεθ᾿ οὗ ἐξεφωνήθη. Πᾶν νεῦμα, πᾶσα λέξις, πᾶν κίνημα καὶ πᾶσα πράξις τῆς μητρός, γίνεται νεῦμα καὶ λέξις, καὶ ἔκφρασις, καὶ κίνημα καὶ πράξις τοῦ παιδός.
Ἡ μήτηρ διὰ τῆς ἐνδελεχοῦς μετὰ τοῦ παιδὸς συνδιατριβῆς καὶ τῆς συνεχοῦς ὑποδείξεως τῶν αὐτῶν παραστάσεων ἐπιδρᾶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ ἤθους τοῦ παιδὸς καὶ δίδωσι αὐτὴ πρώτη τὴν πρώτην ὤθησιν πρὸς τὸ ἀγαθόν. Ἡ μήτηρ δι᾿ ἑνὸς βλέμματος, δι᾿ ἑνὸς φιλήματος, διὰ τῆς μειλιχίου αὐτῆς φωνῆς καὶ τῶν ἁβρῶν αὐτῆς θωπευμάτων, δύναται νὰ διεγείρῃ εὐθὺς εἰς τὴν καρδίαν τοῦ παιδὸς τὴν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ροπὴν καὶ κλίσιν, ὁμοίως ἡ αὕτη δι᾿ ἑνὸς δυσμενοῦς βλέμματος, δι᾿ ἑνὸς δακρύου κυλιομένου ἐπὶ τῶν παρειῶν της, διὰ μίας ἐκφράσεως τῆς δηλωτικῆς της θλίψεως τῆς καρδίας της δύναται νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν παῖδα ἀπὸ τοῦ ὀλεθριωτάτου τῆς καρδίας κινδύνου.
Ὁ παῖς ἐν τῷ μητρικῷ κόλπῳ ἀνατρεφόμενος, καὶ ἐν τῇ μητρικῇ ἀγκά­λη θερμαινόμενος ἀρχίζει νὰ ἀγαπᾶ πρὶν ἢ καταμάθη τὴν ἔννοιαν τῆς ἀγάπης καὶ ἀρχίζει νὰ ὑποτάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ θέλησιν εἰς τὸν ἠθικὸν νόμον, πρὶν ἢ καταμάθη τὴν ἔννοιαν τοῦ ἠθικοῦ νόμου, καὶ τὴν πρώτην δὲ περὶ Θεοῦ ἔννοιαν μόνον ἡ μήτηρ εἶναι καταλληλότατη νὰ διεγείρῃ ἐν τῇ παιδικῇ καρδία.
Τούτου ἕνεκα ὁ μὲν μέγας Βασίλειος λέγει (ἐπιστολ. σκγ΄) «ἥν ἐκ παιδὸς ἔλαβον ἔννοιαν περὶ Θεοῦ παρὰ τῆς μακαρίας μητρός μου, ταύτην αὐξηθεῖσαν ἔσχον ἐν ἐμαυτῷ, οὐ γὰρ ἄλλα ἐξ ἄλλων μετέβαλλον ἐν τῇ τοῦ λόγου συμπληρώσει, ἀλλὰ τὰς παραδοθείσας μοι παρ᾿ αὐτῆς ἀρχὰς ἐτελείωσα»
ὁ δὲ μέγιστος τῶν σημερινῶν παιδαγωγῶν Πεσταλότσης ἀναθέτων ἅπασαν τὴν θρησκευτικήν τοῦ παιδὸς ἀγωγὴν εἰς τὰς μητέρας ἀνακράζει, «ἐπίστευσα εἰς τὴν μητέρα μου, ἡ καρδία αὐτῆς κατέδειξεν εἰς ἐμὲ τὸν Θεόν, Θεός μου εἶναι ὁ Θεὸς τῆς μητρός μου. Θεὸς τῆς καρδίας μου εἶναι ὁ Θεὸς τῆς καρδίας της, μῆτερ, μῆτερ! σὺ κατέδειξάς μοι τὸν Θεὸν ἐν τοῖς προστάγμασί σου καὶ ἐγὼ εὗρον αὐτὸν ἐν τῇ ὑπακοῇ μου, μῆτερ, μῆτερ! Ἐὰν λησμονήσω τὸν Θεόν, λησμονήσω σε αὐτήν».
Ἀλλ᾿ ὅπως πᾶσα καλὴ πρᾶξις, πᾶσα καλὴ λέξις, καὶ πᾶσα καλὴ διάθεσις τῆς μητρὸς ἀποτελοῦσιν τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον τῶν μετὰ ταῦτα καλῶν πράξεων, λόγων καὶ διαθέσεων τοῦ παιδός, οὕτω καὶ πᾶσα κακὴ πρᾶξις, λόγος καὶ διάθεσις τῆς μητρὸς ἐγκλείουσι τὰ φθοροποιὰ σπέρματα τῶν μετὰ ταῦτα κακῶν πράξεων, λόγων καὶ διαθέσεων τοῦ παιδός, διὸ τοιοῦτος ἀποβαίνει ὁ παῖς, οἵα εἶναι ἡ μήτηρ αὐτοῦ. Ἐὰν λοιπὸν ἡ τῆς μητρὸς ψυχὴ εἶναι δυσειδὴς καὶ μοχθηρά, ἢ μέλαινα, ἢ διεφθαρμένη, ἢ σκληρὰ καὶ τραχεῖα, αἱ δὲ κλίσεις κακαί, καὶ οἱ τρόποι σκανδαλώδεις, καὶ οὐχὶ σεμνοί, ἢ ἂν αὕτη εἰς ἀσέβειαν ρέπῃ, ἢ εἰς ὀργήν, ἢ εἰς πάθη παράφορα καὶ μίση, ταχέως μέλλουσι νὰ βλαστήσωσι καὶ παρὰ τῷ παιδὶ τῶν μοχθηρῶν τούτων κακιῶν τὰ βλαστήματα. Ἂν δὲ τοὐναντίον τῆς μητρὸς ἡ ψυχὴ εἶναι θεοειδής, καθαρά, ἱλαρά, ἀθώα καὶ πλήρης φόβου Θεοῦ, αἱ δὲ κλίσεις εὐγενεῖς καὶ ἅγιαι, καὶ αἱ διαθέσεις εἰρηνικαί, φιλόθεοι καὶ φιλάνθρωποι, τότε καὶ ἡ τοῦ παιδὸς ψυχὴ εἰς τοιοῦτον κάτοπτρον κατοπτριζομένη καὶ ἀνεπαισθήτως ταύτην ἀπομιμουμένη ἀποβαίνει αὐτὴ ὁμοία καὶ σὺν τῷ χρόνῳ προϊόντι ἀποφαίνει τῶν ἀγαθῶν σπερμάτων τὴν βλάστησιν. Αἱ μητέρες δύνανται διὰ τὴν ἐπιρροήν, ἥν ἐπὶ τὰ τέκνα ἑαυτῶν κέκτηνται,  νὰ διαπλάσωσιν αὐτὰ κατὰ ἴδιον χαρακτῆρα, ὡς ὁ κεραμεὺς τὴν κέραμον κατὰ τὸ ἴδιον σχέδιον.
Κατὰ τὴν ἁβρὰν ἄρα τοῦ παιδὸς ἡλικίαν αἱ μητέρες δύνανται ἀποτελεσματικώτερον καὶ ἐντονώτερον νὰ ἐπιδράσωσιν ἐπὶ τῆς ψυχῆς τοῦ παιδὸς καὶ ἐπὶ τοῦ φρονήματος καὶ ἐπὶ τοῦ αἰσθήματος καὶ ἐπὶ τοῦ νοῦ καὶ ἐπὶ τῆς φαντασίας καὶ ἐπὶ τοῦ ἤθους, διότι κατὰ τὴν μετὰ ταῦτα ἡλικίαν ἀποσκληρουμένης τῆς παιδικῆς καρδίας, καθίσταται, ἂν ὄχι ἀδύνατος, λίαν δυσχερὴς ἡ διαπαιδαγώγησις. Κατὰ ταῦτα αἱ μητέρες διὰ τε τὸν ὑψηλὸν αὐτῶν προορισμὸν καὶ διὰ τὴν ἀσχέτως πρὸς τὴν ἰδιότητα ταύτην ὑποκειμενικὴν αὐτῶν ἀξίαν ἀνάγκη ἐκ βρεφικῆς ἡλικίας νὰ λαμβάνωσι τὴν πρέπουσαν αὐταῖς ἀνατροφήν, εἶναι δὲ πρέπουσα εἰς αὐτάς ἀνατροφὴ ἡ ἀντικείμενον μορφώσεως ἔχουσα τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν, διότι τὰ δύο ταῦτα εἰσί τὰ δύο κέντρα, περὶ ἃ περιστρέφεται ἡ τε διανοητικὴ καὶ ἠθικὴ μόρφωσις τοῦ ἀνθρώπου. Ἐὰν θάτερον ἀμεληθῆ, ἡ μόρφωσις ἀποβαίνει ἀτελὴς καὶ χωλή.
Ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία, καίτοι ὄργανα μίας ψυχῆς, οὖχ ἧττον ἀνομοίων μέσων καὶ τρόπων μορφώσεως δέονται, διότι ἡ μὲν καρδία διὰ τὸ συναίσθημά της ἀνήκει εἰς τὸν μεταφυσικὸν κόσμον, ὁ δὲ νοῦς διὰ τὴν διάνοιαν εἰς τὸν φυσικόν, διὸ καὶ ἑκάτερον ταῖς οἰκείαις ἀληθείαις ἀνάγκη νὰ ἐκδιδάσκηται. Εἶναι δὲ οἰκεῖαι ἀλήθειαι, τοῦ μὲν νοῦ ἡ παιδεία, τῆς δὲ καρδίας ἡ θρησκεία, παιδείαν ἄρα καὶ θρησκείαν ἀνάγκη νὰ παρέχωμεν εἰς τὰ κοράσια ἡμῶν, ὅπως δυνηθῶσι καὶ ταῦτα νὰ μεταδώσωσιν αὐτὰ εἰς τὰ ἑαυτῶν τέκνα. Ἡ παιδεία καὶ ἡ θρησκεία εἰσὶ δύο φαεινοὶ φάροι οἱ τὸν ποντοπόρον ὁδηγοῦντες ἄνθρωπον κατὰ τὸ πολυκύμαντον τοῦ βίου αὐτοῦ στάδιον καὶ προφυλάσσοντες αὐτὸν ἀπὸ παντὸς ναυαγίου καὶ ἀπομακρύνοντες παντὸς κινδυνώδους σκοπέλου. Εἰσὶν οἱ δύο τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοί, δι᾿ ὧν τὰ περὶ αὐτὴν σκοποῦσα βαδίζει ἀπροσκόπτως εἰς τὴν εὐδαιμονίαν καὶ σωτηρίαν, εἰσὶ τὰ δύο πνευματικὰ ὄργανα, τὰ τελειοῦντα τὸν ἄνθρωπον καὶ ἀναδεικνύοντα αὐτὸν ἄξιον τῆς ὑψηλῆς αὐτοῦ καταγωγῆς καὶ τῆς ἐν τῷ κόσμῳ ὑψηλῆς αὐτοῦ περιωπῆς. Μόνον οὕτω μορφωθεῖσαι μητέρες δύνανται νὰ ἀναδείξωσι τέκνα χρηστά, καλοὺς πολίτας καὶ γενναιόφρονας ἄνδρας.
Παραδείγματα λαμπρὰ πρόκεινται ἡμῖν αἱ μητέρες ὅλων τῶν μεγάλων καὶ ἐνάρετων ἀνδρῶν.

 

Παραδείγματα λαμπρὰ πρόκεινται αἱ τῶν ἁγίων τριῶν ἱεραρχῶν μητέρες, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Αὗται ἐπιθυμοῦσαι νὰ ἐκπαιδεύσωσιν, ὅσον ἔνεστι τελειότερον, τὰ ἑαυτῶν τέκνα καὶ διὰ τῆς ἑλληνικῆς σοφίας καὶ ἐπιστήμης τὸν νοῦν αὐτῶν νὰ λαμπρύνωσιν, οὐδόλως ὤκνησαν νὰ παραδώσωσιν αὐτὰ εἰς διδασκάλους ἐθνικούς, ὅπως διανοητικῶς προσηκόντως ἀναπτυχθῶσιν, εἰς οὐδὲν λογιζόμενοι τὴν τῶν διδασκάλων ἑτεροδοξίαν, διότι εἶχον πεποίθησιν εἰς ἑαυτάς, εἶχον πεποίθησιν, ὅτι τὸν ἑαυτῶν ἔρωτα πρὸς τὴν ἀληθῆ παιδείαν, καὶ τὸν θερμὸν ζῆλον πρὸς τὴν θρησκείαν, ὅλως διωχέτευσαν διὰ τοῦ ἰδίου παραδείγματος ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἰδίων τέκνων, ἐγνώριζον ὅτι οὐδὲν θὰ ἰσχύσῃ νὰ κλονίσῃ τὰς θρησκευτικάς ἀρχὰς καὶ πεποιθήσεις τῶν υἱῶν των, διότι αὗται μετ᾿ ἐπιμελείας εἶχον οἰκοδομηθῇ ἐπὶ πέτρας!
Ὁ Λιβάνιος, διδάσκαλος τοῦ Ἰωάννου, ἐπὶ τῇ ἀποτυχίᾳ τῆς προσηλυτίσεως τοῦ Ἰωάννου εἰς τὴν ἑαυτοῦ θρησκείαν ἀλγήσας μεγάλως. Οἶμοι! ἀνέκραξεν, οἰαὶ εἰσί παρὰ τοῖς χριστιανοῖς γυναῖκες! σημαίνων τὴν ἀφορμὴν τῆς ἀποτυχίας. Πόσον τῇ ἀληθείᾳ ὡραῖα! Πόσον λαμπρὰ παραδείγματα πρόκεινται ἡμῖν αἱ εὐσεβεῖς αὗται μητέρες! Πόσον θαυμασταὶ εἰκόνες! Πόσον θαυμαστὰ πρότυπα!
Τὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι αἱ μητέρες ἀναδεικνύουσι τοὺς μεγάλους καὶ ἐνάρετους ἄνδρας; Διὸ λέγει ὁ Ρουσσὼ ἐν τῷ Αἰμιλίῳ αὐτοῦ· «Οἱ ἄνδρες θέλουσιν εἶναι πάντοτε τοιοῦτοι, οἵους ἂν θέλωσιν αἱ γυναῖκες, ἂν θέλετε νὰ γίνωσι μεγάλοι καὶ ἐνάρετοι, διδάξατε τὰς γυναῖκας τί εἶναι μεγαλεῖον καὶ ἀρετὴ».
Τὰς μητέρας λοιπόν, κατὰ τὰ προκείμενα ἡμῖν παραδείγματα, ἀνάγκη νὰ μορφώσωμεν, ἀρχόμενοι τῆς φροντίδας ἀπὸ τῆς παιδικῆς αὐτῶν ἡλικίας, ὅπως ἀσφαλεῖς ὧμεν περὶ τῆς μελλούσης καρποφορίας καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων. Ἀνάγκη, λοιπόν, θρησκευτικῶς καὶ διανοητικῶς νὰ μορφώσωμεν τὰς θυγατέρας ἡμῶν, ὅπως ἀναδείξωμεν αὐτάς ἀξίας τοῦ προορισμοῦ αὐτῶν. Παιδεία λοιπὸν εὐσεβὴς καὶ θρησκεία μουσοτραφής, ἀνάγκη νὰ συνυπάρχωσι, διότι τὰ δύο ταῦτα εἶναι τὰ μόνα ἀσφαλῆ ἐν τῷ βίῳ ἐφόδια τὰ δυνάμενα ποικίλως νὰ βοηθήσωσι τὸν ἄνθρωπον. Ἡ μονομερὴς ἀνατροφὴ ὡς ἐπιλήψιμος ἄγει εἰς τὰ ἑξῆς δύο ἄτοπα, ἢ εἰς τὴν δεισιδαιμονίαν, ἢ εἰς τὴν περιφρόνησιν τῶν θείων, διότι τὸ κατάντημα τοῦτο εἶναι φυσικὴ ἀκολουθία καὶ τὸ ἄμεσον ἀποτέλεσμα τοῦ εἴδους τῆς ἀνατροφῆς.
Ἡ διανοητικὴ καὶ θρησκευτικὴ μόρφωσις εἶναι δύο ἑτερογενῆ δένδρα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πεδίου πεφυτευμένα, ἅτινα δέον νὰ τυγχάνωσιν ἴσης ἐπιμελείας καὶ φροντίδας πρὸς παράλληλον ἀνάπτυξιν. Διότι ἡ ἄνισος καλλιέργεια θέλει ἐπιφέρει τὴν δυσανάλογον ἀνάπτυξιν, ἥτις ἕξει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν μὲν τοῦ ἑνὸς καὶ ἐπικράτησιν, τὸν μαρασμὸν δὲ τοῦ ἑτέρου καὶ ταπείνωσιν, διότι ἐὰν ἡ ἐπιμέλεια στραφῆ περὶ τὸν νοῦν μόνον, ἡ καχεξία τοῦ θρησκευτικοῦ τοῦ ἀνθρώπου συναισθήματος εἶναι ἀναπόδραστος. Ἐὰν δὲ περὶ τὴν θρησκείαν μόνην οὐχὶ τὴν μουσοτραφῆ στραφῆ ἡ φροντὶς ἡμῶν, αἱ διανοητικαὶ δυνάμεις θέλουσι μαρανθῆ καὶ ἐξαμβλυνθῆ. Συνέπεια δὲ τῆς μὲν πρώτης περιπτώσεως ἔσται ἡ ἀθρησκεία καὶ ἀθεΐα, αἷς παρακολουθοῦσιν ἄπειρα δεινά! τῆς δὲ δευτέρας ἡ δεισιδαιμονία, ἡ ἐριννὺς αὕτη τῆς ἀνθρωπότητος, ἥτις πῦρ καὶ μάχαιραν κρατοῦσα ταῖς χερσὶν ἀπειλεῖ θάνατον πρὸς πάντα ἐτεροδοξοῦντα. Τοιαῦτα τὰ ἀποτελέσματα τῆς μονομεροῦς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς ἀτελοῦς τῶν μητέρων ἀγωγῆς.

Ο ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ [1895]

Ενωμένη Ρωμηοσύνη
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 21) : ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ η ΓΛΟΒΙΤΗΣ, ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ '21

Αγρότης που άφησε το καρποφόρο αλέτρι του για να αδράξει το υπερήφανο καρυοφίλι, με το ξέσπασμα της Επαναστάσεως. Αγωνίζεται για μια ελεύθερη Ελλάδα χωρίς αγάδες και τίθεται επικεφαλής σώματος 30 συγχωριανών του.
Το χωριό Γλόγοβα (σήμερα Δρακοβούνι) Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, σύσσωμο συμμετέχει στον Απελευθερωτικό Αγώνα. Ο Λάμπρος και οι συμπολεμιστές του λαμβάνουν μέρος στις νικηφόρες μάχες Βαλτετσίου, Τρικόρφων, Δερβενακίων, πολιορκίας Αθηνών και στον πόλεμο κατά του Ιμπραήμ, και όπως βεβαιώνουν ενυπογράφως οι Νικηταράς, Γ.Κολοκοτρώνης, Δ.Πλαπούτας, Καν.Δεληγιάννης και Ν.Πετιμεζάς «πολέμησε με διακεκριμένη γενναιότητα, φερόμενος πάντοτε με ευπρέπεια στους ανωτέρους του αρχηγούς…».
Με την αποτίναξη του ζυγού αποσύρεται στο -κατεστραμένο (πυρπολημένο) από τον Ιμπραήμ- χωριό του. Δε διεκδικεί τίποτα, ούτε δέχεται την προσφορά κτημάτων από ένα τσιφλίκι που του προσφέρονται στην Ηλεία, από την Επιτροπή Εκδουλεύσεων και Θυσιών του Αγώνα. Μένει στον τόπο του και δημιουργεί οικογένεια με 4 παιδιά. Η χορήγηση μιας φοράδας από την ανασυγκροτημένη Πολιτεία καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες του για την οκταετή επαναστατική συνδρομή του. Η Πολιτεία αναγνωρίζουσα την προσφορά του τού απονέμει τιμητικά τον βαθμό του «Επίτιμου Ανθυπολοχαγού της Φάλαγγος». Ο Λάμπρος Σταθόπουλος ή Γλογοβίτης ήταν ένας γενναίος στον Αγώνα και ανιδιοτελής στην ζωή.

Εκατό χρόνια μετά την έναρξη της επαναστατικής του δράσης, ο εγγονός του Παν. Θ. Λαμπρόπουλος (Καντρής), και οι δισέγγονοί του: Κων. Γ.Πετρόπουλος (Πόταγας) τραυματίας της Μικρασιατικής εκστρατείας, Κων. Π.Πετρόπουλος (Μάστορας), Δημ.Χ. Χρονόπουλος (του Κρίκου), ο Κωνσταντής Ν. Χρονόπουλος (Κουτάλας) και Κων.Χ.Χρονόπουλος, πολεμούν τους ίδιους εχθρούς μ’ εκείνον, στον τιτάνιο Αγώνα της Ελλάδος για την απελευθέρωση της Ιωνίας.
Τέλος, οι δισέγγονοί του : Παν. Β.Λαμπρόπουλος ετραυματίσθη στον ελληνοϊταλικό πόλεμο τον Δεκ.1940 και δυστυχώς εφονεύθη το 1944 από τον ΕΛΑΣ (ανήκε στην οργάνωση 5/42 του συνταγματάρχου Δημ. Ψαρρού), ο Νικ.Γεωρ.Πετρόπουλος πολέμησε στα Οχυρά Ρούπελ το 1941, ενώ ο Θεόδωρος Π.Λαμπρόπουλος που υπηρετούσε στον Εθνικό Στρατό, ετραυματίσθη στο Γράμμο το 1948.


ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ : Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1912

Ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912, απελευθέρωσε την Φλώρινα στις 7 Νοεμβρίου. Τμήμα του συντάγματος ιππικού διατάχθηκε να προχωρήσει προς κατάληψη της Καστοριάς. 
Το τμήμα είχε είκοσι επτά μόνο ιππείς και τελούσε υπό τις διαταγές των Υπιλάρχων Ιωάννη Άρτη, ελευθερωτή της Φλωρίνης και Παναγιώτη Νικολαΐδη και του Καστοριανού Μακεδονομάχου Ανθυπιλάρχου Φιλολάου Πηχεώνα. 



Τις πρωινές ώρες της 10 Νοεμβρίου 1912 το τμήμα αυτό έπιασε τον Απόσκεπο κι ο Άρτης έστειλε με ένα χωρικό στον Μητροπολίτη Καστοριάς Ιωακείμ Λεπτίδη το ακόλουθο μήνυμα:

«Την πόλη έχουν κυκλώσει από παντού δυνάμεις 25.000 ανδρών, έτσι κάθε αντίσταση ή απόπειρα διαφυγής στρατού από την πόλη είναι αδύνατη! Επιθυμώ να μην καταστρέψω την πόλη. Σπεύσατε σε συνεννόηση με τον αρχηγό των δυνάμεων της πόλης, να παραδοθεί άνευ όρων εντός μιας ώρας από της λήψεως του παρόντος, αλλιώς ευρίσκομαι στην ανάγκην βομβαρδισμού της πόλεως πριν το βράδυ».

Ιωάννης Άρτης, Υπίλαρχος

Πριν έρθει η απάντηση, ο από ανυπομονησία κι αγωνία διακατεχόμενος Άρτης διέταξε τον Υπίλαρχο Νικολαΐδη να εισέλθει με δυο ιππείς στην Καστοριά και να πληροφορηθεί τα εκεί τεκταινόμενα. Ο Νικολαΐδης μπήκε στην πόλη και μετά την συνάντηση που είχε με τον Μητροπολίτη και τον Δήμαρχο Κωνσταντίνο Γούση, επέστρεψε στον Απόσκεπο φέρνοντας την πληροφορία ότι ο αρχηγός του τουρκικού στρατού Μεχμέτ πασάς είχε εγκαταλείψει με τις δυνάμεις του την Καστοριά, πριν ο Μητροπολίτης κι ο Δήμαρχος προλάβουν να του επιδώσουν το μήνυμα.

Το πρωί της επομένης, 11ης Νοεμβρίου 1912, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν πρόκειται να εκδηλωθεί καμιά τουρκική αντίσταση, ο Άρτης έστειλε τον Φιλόλαο Πηχεώνα στην Καστοριά να τοιχοκολλήσει σε κεντρικό εμφανές μέρος την διαταγή καταλήψεως της πόλεως.

Την ίδια ημέρα απελευθερώνεται και το Άργος Ορεστικό από το Ελληνικό ιππικό, με επικεφαλής τον Άρτη.

Μετά την απελευθέρωση, ενσωματωμένη πλέον στο Ελληνικό κράτος, η Καστοριά ακολούθησε τη ροή των γεγονότων που σημάδεψαν τη νεότερη και σύγχρονη Ελληνική ιστορία.

Τι γινόταν στο Χωριό τότε;

Οι Τούρκοι φεύγοντας έκαψαν όλο το χωριό! Αυτή την τακτική ακολουθούσαν, απ΄την μία για τρομοκρατία του ντόπιου πληθυσμού, αλλά και για να στερήσουν τον Ελληνικό Στρατό από ανεφοδιασμό. Ευτυχώς οι κάτοικοι είχαν μάθει την τακτική των Τούρκων νωρύτερα, έμαθαν τις κινήσεις του Τουρκικού στρατού και έφυγαν κακήν κακώς να σωθούν, παίρνοντας μαζί τους μόνο τα αναγκαία που μπορούσαν. Οι «Κοβατσιάδες» φεύγοντας είχαν μαζέψει ρουχισμό και διάφορα μικροπράγματα που δεν μπορούσαν να πάρουν μαζί τους και τα έριξαν μέσα σε πηγάδι νερού που υπήρχε στο μαχαλά και το σκέπασαν από πάνω για να τα σώσουν από το κάψιμο. Στον γυρισμό, πράγματι τα ξαναέβγαλαν και είχαν να βολευτούν τουλάχιστο με ρούχα!





Οι περισσότερες οικογένειες έφυγαν με τα γυναικόπαιδα, τρέχοντας από χωριό σε χωριό. Το δρομολόγιο που ακολούθησαν: Μηλίτσα, Κωσταράζι, Γέρμα και από κεί προς Δρυόβουνο, Πελεκάνο, Εράτυρα μέχρι Σιάτιστα για 18-20 μέρες, μαζί με τους κατοίκους από τα άλλα χωριά Μηλίτσα, Κωσταράζι, Γέρμα, παρέες-παρέες με συγγενολόϊα, με πολλές κακουχίες, ψωμοζητώντας με περιπέτειες ή «συλλέγοντας» ότι έβρισκαν καθ’οδόν στα αγροκτήματα. Οι κάτοικοι των χωριών της Κοζάνης έδειξαν κατανόηση και γενικά τους συμπαραστάθηκαν.




Αναφέρονται στην φυγή, περιστατικά που "μάνες χάσαν τα παιδιά και τα παιδιά τις μάνες". 

Όταν οι χωριανοί γύρισαν πίσω σιγά-σιγά, 20 μέρες μετά, ακόμη έκαιγαν τα ερείπια και τα αμπάρια κάπνιζαν από τα καμμένα σιτηρά και βέβαια όλοι ανασκουμπώθηκαν να «ψευτοφτιάξουν» τα σπίτια τους, όλα πλινθόκτιστα, με τα λίγα μέσα που διέθεταν και με προσωπική δουλειά.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.