Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΘΗΣΕΙΟΥ : Η "Χ" ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΑΣ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ '44

Του Ιωάννη Β. Αθανασόπουλου

ιστορικού

Η Χ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1941 και σκοπός της, σύμφωνα με τον Γρίβα ήταν: «Τα στελέχη της οργάνωσης ήταν μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί του βορειοηπειρωτικού έπους και των μακεδονικών οχυρών. Αποκλειστικός σκοπός της Χ: Η δια παντός μέσου εκδίωξη του κατακτητή από την πατρώα γή. Πίστευα ακράδαντα ότι νίκη των συμμάχων θα σήμαινε όχι μόνο απελευθέρωση της Ελλάδος, αλλά και ολοκλήρωση της εθνικής μας ελευθερίας, διά της ενσωμάτωσης της Κύπρου, της Δωδεκανήσου και της Βορείου Ηπείρου. Εδαφών τα οποία ιστορικά και εθνολογικά ανήκουν στην Ελλάδα».

Στην διάρκεια της κατοχής, η δράση της Χ αφορά την φυγάδευση Άγγλων αξιωματικών στη Μέση Ανατολή, την κατασκοπεία και τη συλλογή πληροφοριών για τις κινήσεις των Γερμανών. Ένοπλη δράση κατά των κατακτητών δεν μπορούσε να κάνει καθότι ήταν οργανωμένη εντός Αθηνών και καθόλου στην ύπαιθρο. Ωστόσο, η δυναμική της ήταν μεγάλη φτάνοντας να είναι ενταγμένοι στην οργάνωση 200 μόνιμοι αξιωματικοί και 4.000 μέλη.

Συνεργάστηκε με πολλές οργανώσεις στην πρωτεύουσα, όπως η ΠΕΑΝ,  η ΡΑΝ, η Στρατιωτική Ιεραρχία, ο Κόδρος, η Τρίαινα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις αρχές του 1943 η ηγεσία της Χ έστειλε κατ' εντολή της, αγωνιστές της να ενταχθούν και να πολεμήσουν στα σώματα Ζέρβα και Ψαρρού. Η σημαντικότερη στιγμή της οργάνωσης έγκειται στο καλοκαίρι του 1942, όπου συνεργάστηκε με τον Ελληνοπολωνό σαμποτέρ Γιούρι Ιβάνωφ και ανατίναξε δεξαμενές καυσίμων στο αεροδρόμιο Τατοϊου.

Ιδεολογικά η Χ βασιζόταν στο τρίπτυχο «απελευθέρωση, Βασιλεία, αντικομουνισμός». Πίστευε στο θεσμό της Βασιλείας και λάτρευε τον Ιωάννη Μεταξά για τον τρόπο που προετοίμασε το στράτευμα παραμονές του Ελληνοιταλικού πολέμου. Βασικός επίσης, άξονας της οργάνωσης ήταν ο αντικομουνισμός. Μάλιστα όταν κατά το τέλος της κατοχής φάνηκε ότι σκοπός του ΕΑΜ ήταν η μονοπώληση του αγώνα και όχι η εκδίωξη του κατακτητή, η Χ αφοσιώθηκε αποκλειστικά και μόνο εναντίον του κομουνισμού. Το μίσος ανάμεσα στις δύο οργανώσεις ήταν άσβεστο και αυτό φαινόταν στην καθημερινότητα της κατοχής. Το ΚΚΕ σύμφωνα με τη γνωστή τακτική του, προσπάθησε να δελεάσει τον Γρίβα να ηγηθεί του ΕΛΑΣ το 1942 κατόπιν προτάσεως του τότε γενικού γραμματέα του Κόμματος Γεωργίου Σιάντου. Η άρνησή του σήμαινε την ταυτόχρονη ένοπλη επίθεση του ΕΛΑΣ και τη διασπορά φημών περί συνεργασίας του Γρίβα με τους Γερμανούς.

Η άποψη αυτή περί φιλογερμανικής τοποθέτησης της οργάνωσης αναιρείται από το γεγονός ότι πνευματικός καθοδηγητής του Γρίβα ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ένας από τους πρώτους αντιστασιακούς, που αρνήθηκε να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση και γι' αυτό τον λόγο καθαιρέθηκε. Εντός Αθηνών λοιπόν, ο Γρίβας κυνηγήθηκε ανηλεώς από την Γκεστάπο και το ΚΚΕ. Παρά τον δεδηλωμένο αντικομουνισμό του ίδιου του Γρίβα και της οργάνωσής του, ο τρίτος κατοχικός πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης θα διατάξει τη σύλληψη του Γρίβα τον Ιούνιο του 1944 λόγω της αντίθεσής του στα Τάγματα Ασφαλείας και άρνησής των μελών της οργάνωσης να καταταγούν σ’ αυτά.

Ταυτόχρονα, παρόλο που η Χ διενεργούσε σαμποτάζ κατά των Γερμανών και έστελνε πληροφορίες στο Κάϊρο, οι Βρετανοί ποτέ δεν την πήραν στα σοβαρά και δεν την ενίσχυαν με οπλισμό. Γι' αυτό τον λόγο ο Γρίβας αποδέσμευσε μαχητές του για τον ΕΔΕΣ και την ΕΚΚΑ. Για την στάση των Βρετανών ο ίδιος ο Γρίβας έγραψε: «Επανηλειμμένα απευθύνθηκα στο Γενικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Οι διάφοροι αργόσχολοι βρετανικοί σύνδεσμοι στην Αθήνα είχαν παράσχει την εμπιστοσύνη τους στις κομμουνιστικές δυνάμεις του ΕΑΜ, οι οποίες δεν ήταν διατεθειμένες να δεχθούν έξοδο εθνικιστικών ανταρτικών ομάδων εναντίον των Γερμανικών δυνάμεων. Παρά ταύτα, εσυνέχισα τις προσπάθειές μου για υπαγωγή της Χ στο Συμμαχικό Στρατηγείο». Ενώ λοιπόν, οι Βρετανοί επανειλημμένα αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Χ, άρχισαν να την κατηγορούνε για αδράνεια. Ο Κρις Γουντχάουζ υποστήριξε ότι η οργάνωση του Γρίβα ήταν άγνωστη μέχρι το 1944 και ότι δεν ανέπτυξε αντιστασιακή δραστηριότητα, για να πάρει την απάντησή του από τον ίδιο τον αρχηγό της οργάνωσης: «Αν ο Γουντχάουζ αγνοούσε ποιοί είμαστε, σημαίνει ότι είχε πλήρη άγνοια της κατάστασης στην Ελλάδα, οπότε δεν ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση».

Μετά την απελευθέρωση και την επίσημη απόσυρση των γερμανικών δυνάμεων από την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 1944 και το πανηγυρικό κλίμα των πρώτων ημερών της ελευθερίας, τέθηκε φανερά πλέον το ζήτημα της εξουσίας. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ είχαν φροντίσει να δείξουν τους σκοπούς του ΚΚΕ-ΕΑΜ ήδη από τα χρόνια της κατοχής, εξαπολύοντας γενικό κατοχικό εμφύλιο πόλεμο κατά όσων αντιστασιακών οργανώσεων δεν επιθυμούσαν να ενσωματωθούν ή να υποταχθούν στα κελεύσματα της κομουνιστικής επανάστασης που θα μετέτρεπε τη χώρα σε Λαϊκή Δημοκρατία.

Στη συμφωνία της Καζέρτας, στις 26 Σεπτεμβρίου 1944, ο ΕΛΑΣ παρουσία του στρατιωτικού αρχηγού του Στέφανου Σαράφη θα δεχθεί οι δυνάμεις του να μείνουν εκτός της Περιφέρειας Αττικής, όταν θα αποσύρονταν οι Γερμανοί και θα απελευθερωνόταν η πόλη της Αθήνας. Έτσι ο ΕΛΑΣ είχε συμφωνήσει να μην επέμβει δυναμικά να υφαρπάξει την εξουσία που τόσο επιθυμούσε, εκμεταλλευόμενος το κενό πολιτικής εξουσίας που θα προέκυπτε μέχρι να επιστρέψει η εξόριστη κυβέρνηση. Βεβαίως, αυτό ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τους στόχους και τις ενέργειες του ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ καθόλη τη διάρκεια της κατοχής, αλλά είχε γίνει αποδεκτό από το Κόμμα ελέω οδηγιών και πιέσεων των Σοβιετικών.

Παρόλ’ αυτά, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ έκαναν αισθητή τη παρουσία τους όταν προωθούνταν περιμετρικά του κέντρου των Αθηνών. Το Νοέμβριο του ’44, θα τεθεί θέμα αποστράτευσης των αντιστασιακών οργανώσεων με το σκεπτικό ότι πλέον δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα διαπραγματευθεί με το ΕΑΜ για το σχηματισμό ενιαίου Ελληνικού Στρατού. Η πρόταση για διάλυση του ΕΛΑΣ και ενσωμάτωσής του στο 50% της δύναμης του νέου Ελληνικού Στρατού θα προκαλέσει πανικό στο ΚΚΕ-ΕΑΜ. Οι κομουνιστές θα αθετήσουν, για μια ακόμη φορά, συμφωνίες, λόγους και υπογραφές (Λίβανο, Καζέρτα) και θα απαιτήσουν την διάλυση και τις 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας Ρίμινι, που είχε φτάσει στην Αθήνα ήδη από τις 9 Νοεμβρίου 1944. 

Οι κυβιστήσεις του ΚΚΕ θα οδηγήσουν τα πράγματα στα άκρα και στις 3 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί το συλλαλητήριο του Κόμματος που θα αποτελέσει την έναρξη των Δεκεμβριανών. Ο ΕΛΑΣ χωρίς χρονοτριβές θα επιδιώξει να καταλάβει το Θησείο, τη μοναδική περιοχή που δεν ήλεγχε. Στο Θησείο βρισκόταν η έδρα της Χ, στην οικεία του Γρίβα στην οδό Νηλέως 6. Ο ΕΛΑΣ συνδύασε το συλλαλητήριο στη πλατεία Συντάγματος με την επίθεση στο Θησείο, που αποσκοπούσε στη διάλυση της Χ. Γράφει ο Γρίβας: «Η επίθεσις του ΕΛΑΣ κατά του Θησείου εξεδηλώθη εξ όλων των κατευθύνσεων, ήτοι Αστεροσκοπείου (ή και σοβαρωτέρα), Κάτω Πετραλώνων, Καμπά, Ψυρρή, Πλάκας. Ουσιαστικώς ήμεθα κυκλωμένοι πανταχώθεν. Την 3η Δεκεμβρίου συνεκρατήσαμεν απάσας τας λυσσώδεις επιθέσεις των κομμουνιστών, οι οποίοι εις την περιοχήν του Αστεροσκοπείου, όπου ελήφθη η σκληροτέρα μάχη, υπέστησαν λίαν βαρείας απωλείας. Ουδέν σημείον της αμύνης μας υπέκυψεν».

Το σπίτι του Γρίβα στο Θησείο

Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και την επομένη, 4η Δεκεμβρίου, ενώ ο ΕΛΑΣ ενισχύθηκε με νέες δυνάμεις από τη Καλλιθέα και τον Ταύρο. Ταυτόχρονες επιθέσεις ανταρτών του ΕΛΑΣ από Αστεροσκοπείο και γέφυρα Πουλόπουλου καθώς και από την περιοχή της Πλάκας προς τη πλατεία του Θησείου δημιουργούν μια ασφυκτική κατάσταση για τη Χ, που έχει σοβαρές απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες. Αν έπεφτε το Θησείο, θα έπεφτε και η Αθήνα. Οι Χίτες υποχώρησαν στο Θ’ Αστυνομικό Τμήμα ενώ σύντομα έφτασαν δυνάμεις Βρετανών με διαταγή του στρατηγού Ρόναλντ Σκόμπυ να σταματήσει η μάχη και να παραδώσουν οι Χίτες τα όπλα στους συμμάχους. Ο Γρίβας αποδέχθηκε την πρόταση με αντάλλαγμα να προστατευθούν από τους Βρετανούς οι εθνικόφρονες κάτοικοι της περιοχής. Τα βρετανικά τεθωρακισμένα οχήματα μετέφεραν τους μαχητές της Χ στα παλιά Ανάκτορα. Παρά τις εγγυήσεις των Βρετανών οι ΕΛΑΣίτες κατέστρεψαν και λεηλάτησαν τα σπίτια των Χιτών στο Θησείο.

Οι απώλειες για τη Χ έφτασαν τους 28 νεκρούς και πολλούς τραυματίες ενώ για τον ΕΛΑΣ οι νεκροί και οι τραυματίες υπερέβαιναν τους 200. Οι 28 νεκροί για την οργάνωση του Γρίβα ήταν οι ακόλουθοι, όπως τους διασώζει στη μελέτη του ο Φάνης Χαμόδρακας: Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, Π. Αναγνωσταράς, Υπολοχαγός Δημήτριος Αστέρης, Διονύσιος Βαρβίας, Θεοφάνης Βασσάλος, Ιωάννης Γιαρίμογλου, Στυλιανός Γκούμας, Παύλος Δέδες, Δημήτριος Θεοδοσίου, Βασίλειος Θεολογίτης, Μιχαήλ Θεολογίτης, Θεοδόσιος Καλλίγερος, Παύλος Κονδύλης, Αθανάσιος Μιχαλόπουλος, Νικόλαος Οικονόμου, Γεώργιος Παναγιωτίδης, Αθανάσιος Παπαϊωάννου, Μιχαήλ Παραράς, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, Πίσχος, Παντελής Πλακωτάρης, Φώτης Ροϊλός, Παντελής Σίμος, Νικόλαος Σολδάτος, Ανδρέας Στασινάκης, Γεώργιος Φουστάνος, Οδυσσέας Χαμόδρακας, Γεώργιος Λάσκαρης.

Μετά τη μάχη του Θησείου, ο Γρίβας διέλυσε την Χ και οι αξιωματικοί και τα μέλη της οργανώσεως εντάχθηκαν στο 143 Τάγμα Εθνοφυλακής. Μετά το 1946, ιδρύθηκε το Εθνικό Κόμμα Χιτών, που όμως δεν κατάφερε πολλά πράγματα στην πολιτική. Ενδεικτικά στις εκλογές του Μαρτίου του 1950 έλαβε μόλις το 0,84% και ακολούθως πέρασε στη λήθη.            

Πηγές:

Σπύρος Θ. Δημητρίου, Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, ο αρχηγός της ΕΟΚΑ, εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2017.

Φάνης Α. Χαμόδρακας, Από την Εθνική Αντίσταση στον «Κόκκινο Δεκέμβρη». Ο ρόλος της οργανώσεως «Χ» και ο Γρίβας, εκδόσεις Πελασγός, β’ έκδοση, Αθήνα 2016.

Ιάσων Χανδρινός, Η οργάνωση Χ στην Κατοχή και στα Δεκεμβριανά, σ.σ. 38-53, Ιστορικά Θέματα, τεύχος 112, Γνώμων Εκδοτική, Μάρτιος 2012.

Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, Έκθεσις επί των εθνικών σκοπών και του εθνικού έργου της οργανώσεως «Χ», εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2013.

Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2013.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "Ελεύθερη Ώρα" στις 18.12.2021.

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ (15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021) ΑΠΟ ΤΟΝ «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ Χ» - ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΒΕΒΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ.

(Η αφίσα από μόνη της αισθητικά δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς και διασυνδέσεις)

«Πέρασαν ακριβώς 80 χρόνια από τότε που τα επίλεκτα στρατεύματα του Γ΄ Ράιχ έπεσαν και κατέκτησαν το νησί της Κρήτης. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την ανδρεία τους»

Αυτό είναι όπως διαβάζουμε, το κεντρικό μήνυμα της πασίγνωστης πια αφίσας, που καλούσε σε μεγάλες εκδηλώσεις ΜΝΗΜΗΣ για την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της Κρήτης από τα ΕΠΙΛΕΚΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ του Γ’ ΡΑΙΧ! Επιπλέον οι εκδηλώσεις θα λάμβαναν χώρα τις ίδιες ημερομηνίες, του Μάιου, όταν διεξάγονταν λυσσαλέες μάχες για την υπεράσπιση της μεγαλονήσου μας από Ελληνικά, συμμαχικά στρατεύματα και Κρήτες μαχητές. Δεν τους αρκούσε δηλαδή το ανοσιούργημα, θα προχωρούσαν και στον επιδεικτικό εξευτελισμό.

Ο «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μαχητών και Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως Χ», της πρώτης Ελληνικής αντιστασιακής οργάνωσης (ίδρυση Ιούνιος 1941) αποδοκιμάζει και στέκεται σθεναρά απέναντι σε μία τέτοια εκδήλωση, όπου «τιμάται» και «μνημονεύεται» η κατάκτηση Ελληνικής γης. Τα παλικάρια της Χ ήταν αυτά που, στην πρώτη επέτειο της κατάκτησης των Αθηνών από τους Γερμανούς, στις 6 Απριλίου 1942 το πρωί, είχαν γεμίσει, κατά την διάρκεια της προηγούμενης νύχτας, τους τοίχους του κέντρου της πρωτεύουσας με συνθήματα όπως. «Όλα για την Ελλάδα», «Κάτω οι Γερμανο-Ιταλοί». Οι μαχητές της Χ πολέμησαν με αυταπάρνηση τον Γερμανό κατακτητή στην Αθήνα, σκοτώθηκαν, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν απ’ αυτά τα «επίλεκτα στρατεύματα» του Γ΄ Ράιχ. Ο Αρχηγός της Χ ο Γεώργιος Γρίβας, επικηρύχτηκε επίσημα και διατάχθηκε η σύλληψη του από τις κατοχικές δυνάμεις.

Ως φορείς αυτής της ιστορικής συνέχειας δεν μπορούμε να δεχθούμε επ΄ ουδενί την οργάνωση τέτοιου είδους εκδηλώσεων που θα τελεστούν μ΄ αυτόν τον πομπώδη, προσβλητικό τρόπο, που βεβηλώνουν την ιστορία μας, την μνήμη μας και πάνω απ΄ όλα τους νεκρούς μας.

Δεχόμαστε ως φυσιολογικό, κάποια χώρα να θέλει να μνημονεύσει τους νεκρούς της στα πεδία των μαχών και της τιμής και είναι θεμιτό να το πράξει. Απαιτούμε όμως ταυτόχρονα απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του άλλου λαού. Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει σεβασμός, για το ίδιο ακριβώς γεγονός θα γυρίσουμε στις 26 Μαίου 1991, στην Κρήτη. Εκεί, για τα 50 χρόνια από την Μάχη της τελέστηκε ένα σεμνό τρισάγιο παρουσία του Γερμανού Καγκελαρίου Κολ, του Έλληνα πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη και του Άγγλου Δούκα του Κεντ στο ΣΥΜΜΑΧΙΚΙΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ! Αυτό, αποτελεί αναγνώριση σ΄αυτούς που αγωνίστηκαν για την Ελευθερία και την Εθνική τους Ανεξαρτησία.

[[[Φωτογραφία, 26 Μαϊου 1991, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μαζί με τον Καγκελάριο της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ και τον Δούκα του Κεντ στο νεκροταφείο των συμμάχων κατά τον εορτασμό της επετείου των 50 χρόνων από τη Μάχη της Κρήτης.]]]

Το δικό μας ΟΧΙ λοιπόν είναι συνέχεια του ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά, του ΟΧΙ αυτών που πολέμησαν στην Κορυτσά, στην Κλεισούρα, στο Τεπελένι. Αυτών που στην συνέχεια έγραψαν ένα ολόχρυσο ΟΧΙ στην γραμμή Μεταξά, στο Νυμφαίο, στο Ρούπελ, στο Περιθώρι, στο Λίσσε. Αυτών που συνέχισαν να λένε ΟΧΙ στην 4ετήΓερμανική-Ιταλική-Βουλγαρική κατοχή. Αυτών που την 25 Μαρτίου 1943 συγκρούστηκαν με τις κατοχικές δυνάμεις στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, καταθέτοντας στέφανο για την επέτειο της Εθνεγερσίας.

Αυτών δηλαδή που στην πραγματικότητα θα αποτελούσαν τα τιμώμενα πρόσωπα Εκδηλώσεως Μνήμης των 17-23 Μαΐου 2021 και όχι της ανακοινωθείσας φιέστας, η οποία κάτω από την πανελλήνια κατακραυγή ακυρώθηκε.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος η Γεν. Γραμματέας

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας Δήμητρα Μυλωνά

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ «Χ»

Πως έδρασαν και δρουν; Τρομοκρατώντας, λέγοντας ψέματα και δημιουργώντας στερεότυπα και βέβαια, σπέρνοντας το μίσος. Παντού τα ίδια. Είναι μάλιστα άξιο προσοχής πως επιβάλλουν οι θιασώτες του σφυροδρέπανου τα αφηγήματά τους, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως οι αντίπαλοί τους, επειδή ακριβώς πιστεύουν στην ελευθερία και στην ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, αδυνατούν να λειτουργήσουν φιμώνοντας, σπιλώνοντας και ψευδόμενοι.

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

Από την ιδεολογία του μίσους που έχει ως βάση της τη μαρξιστική θεώρηση, ο κόσμος σε όλο τον πλανήτη έχει υποφέρει πολύ. 100.000.000 είναι τα θύματα των καταγεγραμμένων βιαιοτήτων του κομμουνισμού, ενώ αμέτρητες άλλες ζωές έχουν καταστραφεί και καταστρέφονται από τις κομμουνιστικές δικτατορίες και τη δράση της αριστεράς γενικότερα. Στη Βόρεια Κορέα, όπου οι αντιφρονούντες εκτελούνται δημόσια σε κατάμεστα από το καθεστώς στάδια, στην Κούβα όπου φυλακίζονται και αργοπεθαίνουν στις φυλακές οι αντίπαλοι του καθεστώτος, στη Βενεζουέλα όπου οι πολίτες λιμοκτονούν και όταν διαμαρτύρονται δολοφονούνται από ένοπλους παρακρατικούς. Γενοκτονίες, σφαγές, εκτελέσεις, εκτοπίσεις, φυλακίσεις, επιβαλλόμενοι λιμοί, γκουλάγκ, αποτελούν μερικές μόνο από τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο κομμουνισμός για να σιωπήσει τους αντιπάλους του, ή όλους όσοι αρνούνταν υποταχθούν ή όλους όσοι θεωρούσε ότι κάποια μέρα θα αντιτάσσονταν στην εξουσία του. 

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΨΕΜΑΤΩΝ

Όμως, τα ψέματα αποκαλύπτονται. Η πλύση εγκεφάλου, βέβαια, έχει συγκεκριμένη στόχευση: αυτός ο οποίος έχει υποβληθεί σε αυτήν, να μην αναγνωρίσει την αλήθεια όταν την αντιμετωπίσει. Αλλά, η τακτική αυτή της αριστεράς, έχει ημερομηνία λήξης. Το ψέμα δεν μεταβιβάζεται διαχρονικά, αλλά αποκαλύπτεται (βλ. σφαγή του Κατίν). Στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι διηγήσεις των ανθρώπων που υπέστησαν την κομμουνιστική θηριωδία δεν επέτρεψαν τη μεταβίβαση της «ελεγχόμενης» και προπαγανδιστικής «γνώσης» στις επερχόμενες γενιές. Παράδειγμα: τι δεν λένε ποτέ για τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτωρ Ορμπάν οι «προοδευτικοί» και φιλεleft του δυτικού Τύπου; Ότι ως φοιτητής αντιστάθηκε σθεναρά στο κομμουνιστικό καθεστώς της Βουδαπέστης, υποκείμενος έτσι σε συλλήψεις και διώξεις. Οι Ούγγροι πολίτες βέβαια, γνωρίζουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, τα πράγματα μιλούν από μόνα τους. Κι έτσι, ήρθε η επίσκεψη ενός φίλου στα κρατητήρια της Γκεστάπο, στην οδό Κοραή, να αναδείξει αυτό που έγραψε με πληθώρα αποδείξεων στο βιβλίο του για την αντιστασιακή οργάνωση ‘Χ’ «ΘΗΣΕΙΟ Ιούνιος 1941 – Δεκέμβριος 1944» (Αθήνα 2009) ο εξαιρετικός Φάνης Χαμόδρακας, λέγοντας πως η προσπάθειά του «έχει ως στόχο την καταγραφή κάποιων γεγονότων που έζησα προσωπικά σαν παιδί, αλλά και τις μαρτυρίες κάποιων αγωνιστών της 'Χ', που ο Θεός τους διατηρεί μέχρι σήμερα στη ζωή. Μαρτυρίες που καταδεικνύουν όχι μόνο το πάθος που είχαν οι τότε νεαροί αγωνιστές κατά των ναζιστών κατακτητών, και αργότερα, αυτά τα παιδιά, μια χούφτα όλοι κι' όλοι, περικυκλωμένοι από τις ορδές του κόκκινου φασισμού αγωνίστηκαν με απαράμιλλη γενναιότητα στην περιοχή του Θησείου για σαράντα οκτώ ώρες θυσιάζοντας στο βωμό της Ελευθερίας της Πατρίδας μας ακόμα και τις ίδιες τις ζωές τους, αλλά ταυτόχρονα οδήγησαν τον ΕΛΑΣ στην πρώτη του ήττα, έστω και αν το Θησείο έπεσε». Τι είδε λοιπόν ο καλός μας φίλος: στους τοίχους εκεί του κρατητηρίου, ένας εκ τν κρατούμενων είχε χαράξει το έμβλημα της ‘Χ’. Το απεικόνισε και μας έστειλε την σχετική φωτογραφία, την οποία σας παραθέτουμε.

ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Για την ιστορία: τα στελέχη της ‘Χ’, πιστοί στον Βασιλέα Γεώργιο Β’, συνεργάστηκαν με την ελληνική εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου και αντιστάθηκαν στους ναζί και αργότερα στους σταλινιστές και εκτελέστηκαν ή φυλακίστηκαν. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις του Ανθ/γού Πεζ. Γεώργιου Ευσταθίου ο οποίος δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς τον Σεπτέμβριο του 1941, του Αντ/άρχη Πυρ. Αναστάσιου Καλφιώτη, ο οποίος έπεσε νεκρός από πυρά των Γερμανών τον Αύγουστο του 1944 στη διάρκεια επιχείρησης της ‘Χ’ στη περιοχή πέριξ των  φυλακών «Αβέρωφ», του Ευάγγελου Γκούμα που τραυματίστηκε τη 25η Μαρτίου 1943 στη διάρκεια επιχείρησης της ‘Χ’ κατά των Ιταλών, του Ανθ/γού Πυρ. Αριστομένη Αντωνακέα, ο οποίος συνελήφθη από τους Γερμανούς τον Μάρτιο του 1943 και καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, η ποινή του μετατράπηκε σε 15ετή φυλάκιση, μεταφέρθηκε στη Γερμανία σε στρατόπεδο συγκέντρωσης απ’ όπου γύρισε με το πέρας του πολέμου, του Αντ/χη Πυρ. Βασίλειου Μπουτσικάρη, ο οποίος συνελήφθη από τους Ιταλούς στα τέλη του 1942 και φυλακίστηκε για 11 μήνες και του Ταγμ. Πεζ. Γεώργιου Ταρσούλη, ο οποίος συνελήφθη από τους Ιταλούς τον Δεκέμβριο του 1942 και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία, απ’ όπου γύρισε το 1945 και του Βενιζέλου Ευσταθόπουλου, ο οποίος συνελήφθη τον Μάιο του 1943 από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στο Χαϊδάρι, μεταξύ πολλών άλλων. Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται από την αριστερά και προσπαθούν να εμφανίσουν τους Χίτες συμμαχητές του Γεωργίου Γρίβα ως «προδότες» και «δωσίλογους», είναι ψευδή και αβάσιμα και συνιστούν απλά κομμουνιστική προπαγάνδα. Η αριστερά δια του ΕΛΑΣ αρχικά και αργότερα της ΟΠΛΑ, άρχισε να χτυπά τη ‘Χ’ τον Οκτώβριο του 1943, δολοφονώντας συνεχώς στελέχη της, αλλά προσπαθώντας να δολοφονήσει και τον ίδιο τον Γεώργιο Γρίβα. Το γεγονός ότι η σθεναρή αντίσταση της οργάνωσης, η οποία στη διάρκεια της κατοχής φυγάδευε Έλληνες αξιωματικούς στην Αίγυπτο, ματαίωσε εν πολλοίς τα σχέδια για την κατάληψη του κέντρου της πρωτεύουσας, ήταν κάτι που οι κομμουνιστές (που στη διάρκεια της κατοχής συνήθιζαν να καταδίδουν τα στελέχη των μη κομμουνιστικών οργανώσεων ώστε να τους βγάζουν από τη μέση) ποτέ δεν συγχώρησαν στη ‘Χ’. Την αντιστασιακή δράση της οργάνωσης επιβεβαίωσε άλλωστε δημόσια και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος αρνήθηκε να ορκίσει τη δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου («δεν μπορώ να ορκίσω κυβέρνηση προβληθείσα από τον εχθρό, εμείς γνωρίζουμε ότι τις κυβερνήσεις τις ορίζει ο λαός ή ο Βασιλεύς», είπε), με αποτέλεσμα η τελευταία να τον καθαιρέσει τον Ιούνιο του 1941.

«ΕΩ»

ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ) ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ)

Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 92 ετών, ο Παναγιώτης(Τάκης) Μεγαλοοικονόμου ένας από τους τελευταίους μαχητές δίπλα στο Διγενή στα χρόνια της εθνικής αντίστασης στην Αθήνα αλλά και από τους πολύ έμπιστους ώστε να του αναθέσει την συλλογή οπλισμού και πυρομαχικών για την ΕΟΚΑ από μονάδες του ελληνικού στρατού. Η εξόδιος ακολουθία έγινε χθες 27 Σεπτεμβρίου το απόγευμα στον ιερό ναό Κωνσταντίνου και Ελένης στο 2ο κοιμητήριο του Κορωπίου. Είχαμε συναντηθεί τον Φεβρουάριο αυτού του χρόνου και μίλησε για την δράση του στην διάρκεια της κατοχής, την ανακάλυψη μαζί με ένα Άγγλο αξιωματικό ένα τούνελ που έκρυβε μια τεράστια ποσότητα εκρηκτικών υλών έτοιμα για πυροδότηση κάτω από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία τον Δεκέμβριο του 1944 σε σκοπό την δολοφονία του Τσώρτσιλ. Επίσης μας περιέγραψε με πολλές λεπτομέρειες το πώς οργάνωσε μαζί με άλλους κατόπιν εντολής του Διγενή την συλλογή όπλων και πυρομαχικών από στρατιωτικές μονάδες κυρίως της Αττικής για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ.

Αιωνία του η μνήμη.

ΣΠΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΙΟΥΝΙΟΣ 1941 : Ο ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΙΔΡΥΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΟΙΡΓΑΝΩΣΗ «Χ».

Του Σπύρου Δημητρίου
Αντιπροέδρου Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Πηγές:
Σπύρου Δημητρίου Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας –Διγενής. Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2017
Όμηρος Παπαδόπουλος, ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ Χ, Τρία χρόνια τρείς αιώνες, Εκδόσεις Νέα Θέσις, Αθήνα, 2000
Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή, Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 , Εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα
Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή, ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ «Χ», Εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2013

Με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα το μαύρο πέπλο της κατοχής απλώθηκε στη χώρα.
Στρατιώτες και αξιωματικοί επιστρέφουν στα σπίτια τους μετά τις ηρωικές μάχες και μαζί τους ολόκληρος ο ελληνικός λαός θα υποστεί τις συνέπειες της κατοχής. Βουβοί και σιωπηλοί στην αρχή, αλλά οργισμένοι για την κατοχή της δόλιας πατρίδας, συλλογίζονται πώς θα αντισταθούν στις δυνάμεις κατοχής ή πώς θα διαφύγουν στη Μέση Ανατολή, για να πολεμήσουν με τον εξόριστο ελληνικό στρατό.
Η πρώτη αντιστασιακή πράξη έγινε αμέσως από τον

Αρxιεπίσκοπο Χρύσανθο, έναν φλογερό ιεράρχη και Έλληνα του Πόντου, που αρνήθηκε να συμμετέχει στην παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, να ορκίσει την δοσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου, να τελέσει δοξολογία στη μητρόπολη και να δεχθεί να δει τον Γερμανό στρατιωτικό διοικητή Αθηνών Stume, στον οποίο απαντά:
«Πρώτος εγώ εκπλήσσομαι για την άδικη επίθεση του γερμανικού Στρατού στα νώτα του Ελληνικού Στρατού που αντιμετωπίζει επί 6μηνο νικηφόρα την ύπουλη ιταλική επίθεση και μένω εμβρόντητος προ της επιθέσεως μιας μεγάλης χριστιανικής χώρας κατά της μικρής μας πατρίδος, επίσης χριστιανικής χώρας, με τη δικαιολογία ότι ετόλμησε να υπερασπίση την ελευθερία και ανεξαρτησία της»
Ο Επιτελάρχης της II Μεραρχίας, αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας μαζί με την ηγεσία της IIας Μεραρχίας, μετά τη συνθηκολόγηση και τη διάλυση του στρατού δεν παρέδωσαν τον οπλισμό τους και πήραν το δρόμο της επιστροφής για τις εστίες τους.
Αναχώρησαν στις 25 Απριλίου 1941 και μέσω του ορεινού δρομολογίου Προυσού-Λιδωρικίου-Αμφίσσης έφτασαν στην Αθήνα γύρω στα μέσα Μαίου 1941. Στην διάρκεια της διαδρομής τους άρχισαν κιόλας οι πρώτες σκέψεις για αντίσταση απέναντι στον κατακτητή. Ένα βράδυ που έμειναν για να ξαποστάσουν στη μονή Προυσού ο Ανχης Γρίβας έβαλε το ζήτημα ότι δεν πρέπει να μείνουν με σταυρωμένα χέρια κι ότι κάτι πρέπει να γίνει για την λευτεριά της πατρίδας. Έτσι, εκεί πάρθηκε η πρώτη απόφαση για την δημιουργία αντιστασιακής οργάνωσης από αξιωματικούς και άνδρες της ΙΙας Μεραρχίας. Φτάνοντας στην Αθήνα αυτή η απόφαση θα έπαιρνε σάρκα και οστά.
Ο Γεώργιος Γρίβας έφτασε στην Αθήνα μετά κόπων και βασάνων, τις ημέρες που δινόταν η τελευταία ελληνική αντίσταση στα βουνά της Κρήτης κι αμέσως άρχισε να βιώνει τις θλιβερές συνέπειες της κατοχής. Σε λίγους μήνες η πείνα, η εξαθλίωση και η απελπισία για τους Έλληνες της κατεχόμενης Αθήνας θα ήταν η δυσβάσταχτη καθημερινότητά τους.

Γράφει στα απομνημονεύματά του για τις ημέρες εκείνες:
«Η κατοχή υπήρξε δια την Ελλάδα περίοδος σκληράς δοκιμασίας. Η πείνα, αι στερήσεις και αι κακουχίαι είχον διαμορφώσει καταστάσεις, υπό την πίεσιν των οποίων άλλοι λαοί θα ηδύναντο ίσως να υπαναχωρήσουν και να συνθηκολογήσουν μετά των κατακτητών. Ο Ελληνικός λαός, τουναντίον, ώρθωσεν ακόμη περισσότερον το ηθικόν του ανάστημα και, εκτός ελαχίστης μερίδος, η οποία εμήδισε, αντετάχθη μέχρι τέλους εις τας δυνάμεις του Άξονος και διεξήγαγε πείσμονα αγώνα αντιστάσεως εις τας πόλεις και τα χωρία, αδιαφορών δια πάσας τας συνεπείας, με μοναδικόν γνώμονα το εθνικόν συμφέρον».
Ο σκληροτράχηλος, όμως, αξιωματικός με το διεισδυτικό βλέμμα, που σε ξεγελούσε, μικρόσωμος καθώς ήταν, έκρυβε μέσα του έναν επίμονο, μαχητικό και ατρόμητο άνθρωπο που όταν έβαζε κάτι στο μυαλό του έπρεπε να το φέρει σε πέρας. Αυτό είχε αποδείξει η μέχρι τότε στρατιωτική του δράση στα πεδία των μαχών, αυτό απέδειξε και η περαιτέρω πορεία του, όταν ηγήθηκε του κυπριακού αγώνα και ως το τέλος της ζωής του. Άρχισε αμέσως επαφές με αξιωματικούς της IIας Μεραρχίας με τους οποίους υπηρέτησε και γνώριζε τις ικανότητές τους, αλλά και με πατριώτες του Κυπρίους που ζούσαν στην Αθήνα, όπως ο εξόριστος από τους Βρετανούς Μητροπολίτης Κερύνειας Μακάριος ο Β΄(μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου), η οικογένεια Κύρου, τα αδέλφια Όμηρος και Χριστόδουλος Παπαδόπουλος αλλά και ο νέος διάκος της Αγίας Ειρήνης, Μακάριος, που θα έπαιζε σημαντικό ρόλο ως Αρχιεπίσκοπος στην υπόθεση του κυπριακού αλλά και στη ζωή του Γρίβα.
Στην Αθήνα ως εν ενεργεία αξιωματικός εντάχθηκε στη νεοσύστατη και άοπλη υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων, που έδρευε στην οδό Πανεπιστημίου 31, με διοικητή τον άλλοτε υπαρχηγό Γ.Ε.Σ, Ιωάννη Στρίμπερ. Εκεί ο αντισυνταγματάρχης Γρίβας θα γνωριστεί με τον ανθυπολοχαγό Όμηρο Παπαδόπουλο που υπηρετούσε κάτω από τις διαταγές του.
Στόχος αυτών των επαφών ήταν η δημιουργία αντιστασιακής οργάνωσης και η έναρξη δράσης απέναντι στον κατακτητή. Έτσι, τον Ιούνιο του 1941, μετά από σκέψεις, συζητήσεις και ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι, ιδρύθηκε η «Στρατιωτική Οργάνωση Γρίβα» που μετονομάσθηκε σε Εθνική Οργάνωση ‘Χ’.

Στόχοι της οργάνωσης ήταν :
1) Συμβολή δια παντός μέσου εις την εκδίωξιν των κατακτητών από την πατρώαν γήν.
2) Συγκρότησις Εθνικών πυρήνων, τόσον δια την επιδίωξιν του πρώτου σκοπού, όσον και δια την ευχερεστέραν συνέχισιν του πολέμου, μετά την απελευθέρωσιν της χώρας, παρά τω πλευρώ των συμμάχων.
Η Εθνική αντιστασιακή οργάνωση «Χ» ήταν από τις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις που ιδρύθηκαν, πριν καν γίνουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ο ΕΔΕΣ, το 5/42 κ.λ.π.
Από τους πρώτους ανθρώπους που είδε ήταν ο γενναίος Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, που δέχθηκε μετά από παραινέσεις του Γρίβα να γίνει πολιτικός σύμβουλος της οργάνωσης και να βοηθήσει όσο μπορούσε τον αγώνα. Ο Γεώργιος Γρίβας, παρόντος και του μητροπολίτη Κυρηνείας Μακάριου Β΄, ορκίσθηκε επί του Ιερού Ευαγγελίου ότι η Οργάνωση θα είναι πιστή στην εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση στο Κάιρο. Οι Γερμανοί, φυσικά, δεν είχαν λησμονήσει την ηρωική στάση του Αρχιεπισκόπου και τον τιμώρησαν απομακρύνοντάς τον από τη θέση του.
Συνεχίζει ο Διγενής στα απομνημονεύματά του την αφήγηση για αυτή την περίοδο:
«Εμφορούμενος από το πνεύμα τούτο, συνέστησα μυστικήν στρατιωτικήν Οργάνωσιν αντιστάσεως. Στελέχη ταύτης ήσαν μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί του Αλβανικού έπους και των οχυρών της Μακεδονίας, εκ των οποίων αρκετοί μετέβησαν εις την Μέσην Ανατολήν δια να πλαισιώσουν τας εκεί Ελληνικάς δυνάμεις. Η Οργάνωσις έθεσεν ευθύς εξ αρχής ως αποκλειστικόν σκοπόν την δια παντός μέσου εκδίωξιν του κατακτητού από την Πατρώα γην και ηγωνίσθη παρά τω πλευρώ των Συμμάχων εναντίον των δυνάμεων του Άξονος. Επίστευον τότε ακραδάντως, ότι η νίκη των συμμάχων θα συνεπήγετο όχι μόνον την απελευθέρωσιν της Ελλάδος, αλλά και την ολοκλήρωσιν της Εθνικής μας ελευθερίας, δια της ενσωματώσεως εις το ελεύθερον Ελληνικό κράτος της Κύπρου, της Δωδεκανήσου και της Βορείου Ηπείρου, εδαφών τα οποία, ιστορικώς και εθνολογικώς, ανήκουν εις την Ελλάδα.
Δια τούτο αρχικώς επεζητήθη η επαφή μετά της εν Καιρω ευρισκομένης Ελληνικής Κυβερνήσεως, ίνα τεθή η Οργάνωσις υπό τας διαταγάς της, πλην όμως δεν εύρομεν ατυχώς κατανόησιν παρά των εν Ελλάδι εκπροσώπων ταύτης. Ούτω, η Οργάνωσις ηναγκάσθη να αναπτύξη ιδίαν πρωτοβουλίαν, εντός του ανωτέρου πνεύματος και των καθαρώς Εθνικών πλαισίων».

Ο Γρίβας ήταν εθνικά προσηλωμένος αλλά ταυτόχρονα λαϊκός- με την ιδεαλιστική έννοια της λέξεως - και φίλτραρε τις σκέψεις και τις τοποθετήσεις του πάντα με βάση το εθνικό συμφέρον και την εθνική ολοκλήρωση, μια και η πατρώα Κύπρος και η αποκατάστασή της τον διέπνεαν πάντα. Έμεινε, όπως είπαμε, έξω από τον διχασμό που ακολούθησε την μικρασιατική καταστροφή και την πολιτική του μεσοπολέμου με τις ίντριγκες, τα κινήματα και, γενικότερα, την άσκηση εξουσίας με έναν τρόπο που ερχόταν σε αντίθεση με το χαρακτήρα του. Οι ίδιοι λόγοι τον οδήγησαν και στις αντιθέσεις του με τον κομμουνισμό και τις παλινωδίες του ΚΚΕ, απέναντι, κυρίως, στα εθνικά ζητήματα, καθώς υπερασπιζόταν έναν ψευδεπίγραφο διεθνισμό που, όπως έδειξαν οι μετέπειτα εξελίξεις, σκοπό είχε την απόσπαση εδαφών από την ελληνική επικράτεια και την δορυφοριοποίηση της Ελλάδας υπέρ των βορείων γειτόνων της στα πλαίσια της πολιτικής της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Έμεινε πιστός στο στρατιωτικό του λειτούργημα και στο θεσμό της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και αυτό έπραξε στην διάρκεια της Κατοχής, παραμένοντας σταθερός στον εξόριστο θρόνο, θέτοντας και την οργάνωση κάτω από τις διαταγές της εξόριστης κυβέρνησης στη Μέση Ανατολή μέχρι τον επαναπατρισμό της στην Ελλάδα.

Ίδρυμα Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα - Διγενή

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ''Χ''

Ἀγαπητοί Συναγωνιστές καὶ Φίλοι,
Τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ 20 Φεβρουαρίου 2017, και ὣρα 6.30 μμ, ὁ Σύνδεσμὸς μας τῶν Μαχητῶν καὶ Φίλων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστασιακῆς Ὀργανώσεως “Χ”, θὰ κόψει τὴν πατροπαράδοτη Βασιλόπιτα στά ΝΕΑ Γραφεῖα μας, Χαρ. Τρικούπη 14, 1ος ὂροφος. Θά προηγηθεί ΑΓΙΑΣΜΟΣ τῶν Γραφείων μας.
Ἡ παρουσία σας θὰ μᾶς δώσει μεγάλη χαρά, Σᾶς περιμένουμε ὃλους

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.: Ὁ Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Ἡ Γ. Γ. ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ - ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
---------------------------------------------------------------------------
Θὰ θέλαμε νὰ σᾶς εὐχαριστήσουμε, τόσο τὰ παλαιά, ὃσο καὶ τὰ νέα Μέλη καὶ τοὺς Φίλους μας, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη σας. Ἡ παρουσία σας στὸν ἒνδοξο Σύνδεσμό μας ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή γιὰ ἐμᾶς καὶ καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια νἀ φανοῦμε ἀντάξιοί της.
Σᾶς περιμένουμε,
Ἀπό το Δ.Σ.
Ὁ Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Ἡ Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑἹΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Γιά ἐνίσχυση τοῦ έργου της Ὀργάνωσης "Χ" :
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ἀριθμός Λογαριασμοῦ:
6908-129252-310
Ἀπλό Ταμιευτήριο
ΙΒΑΝ GR63 0171 9080 0069 0812 9252 310

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΝΑΙ : https://www.facebook.com/events/645927478943689/?notif_t=plan_admin_added&notif_id=1485914860413683

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΦΩΤΟ) ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΡΥΤΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ «Χ»

Τήν Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, ὁ «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μαχητῶν καί Φίλων τῆς Ἐθνικής Ἀντιστασιακής Ὀργανώσεως “Χ”» τέλεσε τό ἐτήσιο μνημόσυνο γιά τόν ἰδρυτή τῆς Ὀργάνωσης, Στρατηγό ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ, καί τούς πεσόντες Μαχητές τῆς «Χ» στόν ἀγῶνα κατά τήν Γερμανο-Ιταλική κατοχή 1941-44 καί τήν κομμουνιστική ἀνταρσία ΄44. Τό μνημόσυνο τελέστηκε στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Καρύτση (Πλατεία Καρύτση), στίς 11.30 π.μ., ὅπου ἀναγνώστηκαν ὅλα τά ὁνόματα τῶν Πεσόντων ἀπό τά μέλη Γ. Ἀρβανίτη καί Κ. Στεργίου. Ἀκολούθησε ἡ πορεία τῶν μελών πρός τόν ἔφιππο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ἔμπροσθεν τῆς Παλαιᾶς Βουλής ὅπου κατατέθηκαν στεφάνια, ἐκ μέρους τοῦ Συνδέσμου ὁ μαχητής τῆς «Χ» καί τοῦ Θησείου κ. Γεώργιος Λύτινας καί ἐκ μέρους τοῦ Ἰδρύματος Στρατηγοῦ Γεωργίου Γρίβα – Διγενή ὁ ἀντιπρόεδρος κ. Σπύρος Δημητρίου. Την τελετή συντόνισε ὁ Πρόεδρος τῆς «Χ» κ. Ἰωάννης Γιαννάκενας.

ΕΣΤΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΡΝΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ : ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΕΛΕΜΕΝΗΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ Χ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ 75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Βιβλιογραφια 1. «Ο Γρίβας και η «Χ». Το χαμένο αρχείο» Σπύρος Παπαγεωργίου, εκδόσεις «Νέα Θέσις»

2. «Οργάνωσις «Χ», τρία χρόνια, τρεις αιώνες», Όμηρος Παπαδόπουλος. Εκδόσεις «Νέα Θέσις»

3. «Το έπος του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη», Ν. Σαμουήλ, εκδόσεις «Ελεύθερη Σκέψις»

Η ίδρυση της αντιστασιακής οργάνωσης «Χ» έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 1941 υπό  άκρα μυστικότητα  όπως άλλωστε υποδηλώνει και το όνομα της. Ιδρυτής και αδιαφιλονίκητος ηγέτης της υπήρξε ο αντισυνταγματάρχης πεζικού Γεώργιος Γρίβας. Ο Γρίβας ήταν ένας έμπειρος αξιωματικός με μάχιμη υπηρεσία στην Μικρασιατική εκστρατεία όσο και στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο του 1940. Είχε φήμη άριστου επιτελικού αξιωματικού με γνώσεις και αδάμαστη θέληση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2010/12/blog-post_05.html

(ΒΙΝΤΕΟ) ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ "75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ Χ"

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
APOELLHNES36
 

ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ : ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ 2016 - Η " Χ " ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ «Χ» 
ΑΠΟΦ. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 3596 / 1989 
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος, * Τ.Κ. 106 77, ΑΘΗΝΑΙ, 
ΤΗΛ. 6972034533 
E–MAIL: ethnikiantistasix@gmail.co

m 
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://ethnikiantistasix.blogspot.com/
---------------------------------------------------------------------------

Ἀγαπητοί Συναγωνιστές καὶ Φίλοι, 
Τὴν Κυριακὴ 31 Iανουαρίου 2016, και ὣρα 11.30, ὁ Σύνδεσμὸς μας τῶν Μαχητῶν καὶ Φίλων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστασιακῆς Ὀργανώσεως “Χ”, θὰ κόψει τὴν πατροπαράδοτη Βασιλόπιτα στά Γραφεῖα μας, Πανεπιστημίου 64, 6ος ὂροφος.
Ἡ παρουσία σας θὰ μᾶς δώσει μεγάλη χαρά, Σᾶς περιμένουμε ὃλους 

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.: Ὁ Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Ἡ Γ. Γ. ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ - ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
---------------------------------------------------------------------------
Θὰ θέλαμε νὰ σᾶς εὐχαριστήσουμε, τόσο τὰ παλαιά, ὃσο καὶ τὰ νέα Μέλη καὶ τοὺς Φίλους μας, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη σας. Ἡ παρουσία σας στὸν ἒνδοξο Σύνδεσμό μας ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή γιὰ ἐμᾶς καὶ καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια νἀ φανοῦμε ἀντάξιοί της.
Σᾶς περιμένουμε,
Ἀπό το Δ.Σ.
Ὁ Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Ἡ Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑἹΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Γιά ἐνίσχυση τοῦ έργου της Ὀργάνωσης "Χ" :
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ἀριθμός Λογαριασμοῦ:
6908-129252-310
Ἀπλό Ταμιευτήριο
ΙΒΑΝ GR63 0171 9080 0069 0812 9252 310

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

MNHMOΣΥΝΟ ΤΗΣ «Χ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ

Γράφει η Θωμαϊς Παριανού

 

Φέτος συμπληρώνονται 71 χρόνια από την Δεκεμβριανή ΑΝΤΑΡΣΙΑ του ΚΚΕ .
Την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015, ὁ «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μαχητών και Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως ”Χ”» τέλεσε  το ετήσιο μνημόσυνο για τον ιδρυτή της Οργάνωσης, Στρατηγό ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ, και τούς πεσόντες Μαχητές της «Χ» στον αγώνα κατά την Γερμανο-Ιταλική Κατοχή 1941-44 και την κομμουνιστική ανταρσία ΄44. Το μνημόσυνο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση (Πλατεία Καρύτση), στις 10.30 π.μ..

     Μετά το πέρας της Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας, ο Πρόεδρος της «Χ», Ιωάννης Γιαννάκενας είπε τα εξής:

« Αγαπητοί Φίλοι  Συνέλληνες,

    Είμαστε και πάλι εδώ φέτος  να κάνουμε το πρέπον, να μνημονεύσουμε και να τιμήσουμε τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή και τους νεκρούς μας, τους πεσόντες της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως «Χ» , 1941 – 1944, σε όλη αυτή την διάρκεια, οι περισσότεροι από τους οποίους έγιναν ήρωες - θύματα, στην μάχη του Θησείου. Όλοι όσοι βρισκόμαστε εδώ  σήμερα δεν έχουμε καμία διάθεση να ακούσουμε μία ακόμη ομιλία. Τους τιμάμε με την καθημερινή μας πράξη, με τον αγώνα που δίνουμε για να υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά που αυτοί αγωνίστηκαν και ‘έφυγαν’. Όπως κάθε χρόνο, μετά την λήξη του μνημόσυνου στην εκκλησία, θα πορευτούμε όλοι μαζί, εν τάξει, και θα καταθέσουμε τα στεφάνια μας στο πρώτο άξιο τέκνο της Πατρίδος, ( καθότι ο Γεώργιος Γρίβας ήταν ο δεύτερος), στο άγαλμα του Θοδωρή Κολοκοτρώνη

      Εκ μέρους του Πανελληνίου Συνδέσμου Μαχητών και Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως ‘’Χ’’, θέλω να σας ευχαριστήσουμε, που πάντα τιμάτε την μνήμη των νεκρών μας , που δίνετε συνέχεια    στην μνήμη, γιατί ο λαός που δεν έχει μνήμη είναι καταδικασμένος να ξαναπεράσει αυτά που έχει ήδη περάσει . Εμείς δεν θέλουμε να ξαναπεράσουμε τα δεινά που έχει περάσει ο Ελληνικός λαός, θέλουμε να βοηθήσουμε στο μέλλον και στην συνέχεια του Ελληνισμού».

        Ακολούθως, ο Πρόεδρος κάλεσε τον συνθέτη και λογοτέχνη κ. ΠΑΝΟ  ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗ να αναγνώσει όλα τα ονόματα όλων των νεκρών μας στην μάχη του Θησείου. Μετά την ανάγνωση των ονομάτων, ο Πρόεδρος αναφέρθηκε σε τρία μέλη της «Χ» που ‘έφυγαν’ πρόσφατα:

1) τον τότε Αντιπρόεδρο και Ταμία του Συνδέσμου, ΔΗΜΗΤΡΙΟ [Τζέημς] ΚΟΥΚΑ,(44 ετών), η

     κηδεία του οποίου έγινε την Παρασκευή 5 /12 / 2014, στις 14.30' μμ., στο Α'

     Νεκροταφείο Αθηνών

2) το ιστορικό Μέλος, ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ (79 ετών), αδελφή του δολοφονηθέντος

     ΧΙΤΗ μαχητή ΙΩΑΝΝΗ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Την αποχαιρετίσαμε στις 12/12/2014 στο   

     Νεκροταφείο του Αγίου Δημητρίου Μπραχαμίου.

3) το εκλεκτό Μέλος,  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ– ΑΙΑΝΤΑ  ΣΑΒΒΙΔΗ, (48 ετών), η εξόδιος ακολουθία

    του οποίου εψάλη   το απόγευμα της Παρασκευής 27 / 11 /2015, στο Κοιμητήριο του

    Βύρωνος.

     Μετά τον λόγο του Προέδρου, ακολούθησε συντεταγμένη πορεία στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη, με συνθήματα, όπως «Δόξα, τιμή, στην ένδοξη την’’Χ’’», « Γρίβα, ζεις, εσύ μας οδηγείς», «Τιμή, τιμή, στον Γρίβα Διγενή», «Ζήτω οι Χίτες και οι Ιερολοχίτες», «Έξω οι Τούρκοι από την Κύπρο», «Αλήτες, προδότες, κομμουνιστές», «Τιμή στους Χίτες και όχι στους αλήτες», «Δόξα, τιμή, στη Χωροφυλακή», «Ζήτω οι Χίτες και οι Ριμινίτες», «Ελλάς, Κύπρος, Ένωσις», «Έξω οι Τούρκοι από την Κύπρο», κ.α.

     Στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη έγινε η κατάθεση στεφάνων, ως εξής:

-  Φέτος, έστειλε στεφάνι για την εκδήλωση το Ίδρυμα Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα Διγενή,  στην Κύπρο, το οποίο κατέθεσε ο Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος και Μέλος του Δ.Σ. της ‘’Χ’’, ΣΠΥΡΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ .

-  Ακολούθησε το στεφάνι για τους πεσόντες της

οικογένειας Αριστείδη Χαμόδρακα, το οποίο κατέθεσε ο μόνος επιζών από τους τέσσερις γιους του, ΦΑΝΗΣ  ΧΑΜΟΔΡΑΚΑΣ.    

- Εκ μέρους του Πανελληνίου Συνδέσμου Μαχητών και Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως ‘’Χ’’, κατέθεσε στεφάνι ο επιζών Χίτης

μαχητής, ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΛΥΤΙΝΑΣ, υποβασταζόμενος από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου, Ιωάννη Γιαννάκενα.

        Και η εκδήλωση του Συνδέσμου τελείωσε με τον Εθνικό μας Ύμνο και με το σύνθημα «Ζήτω το Έθνος».

     Η συνέχεια δόθηκε στα Γραφεία του Συνδέσμου, όπου είχε ετοιμαστεί ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ με θέμα την ΚΑΤΟΧΗ, την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και τα ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ". Την έκθεση τίμησε με την παρουσία του ο αντιστασιακός ΜΙΧΑΗΛ  ΤΟΥΡΝΑΒΙΤΗΣ, ο οποίος έγραψε το αυτοβιογραφικό του βιβλίο «ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΝΟΣ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥ», το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις ‘’ΠΕΛΑΣΓΟΣ’’.

       Το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό, αλλά έχει γενικότερο ενδιαφέρον, καθώς παρουσιάζει την ζωή στην περιοχή των Αθηνών, σε όλες της τις πτυχές, κατά τις δεκαετίες 1930 – 1950. Ο Μ.Τ. έγινε μέλος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου και συμμετείχε στην ΕΟΝ. Κατά την Κατοχή,  εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΗ  ΕΛΛΑΣ’,  που συνεργαζόταν με τον Ε.Δ.Ε.Σ., στην Πέμπτη Περιφέρεια περιοχής Ιπποκράτους, Νεαπόλεως, Πατησίων, με το ψευδώνυμο ‘ΤΡΙΤΩΝ’.  Συμμετείχε στην αναγραφή συνθημάτων στους τοίχους, μεταφορά οπλισμού και παράνομων εντύπων, στην διανομή ή/και τοιχοκόλλησή τους

«…σὲ  στενὴ  συνεργασία  μὲ  τὴν ὀργάνωση ΕΔΕΣ, τὴν «Χ» καὶ ἂλλες ἀντιστασιακές ὀργανώσεις» . Περιγράφει μάλιστα πως αυτός με άλλους δύο  πλαισίωσαν οπλισμένοι «…τὴν  πορεία  τριῶν  ἀγωνιστῶν τῆς «Χ», οἱ ὁποῖοι  μετέφεραν  παράνομο ἒντυπο ὑλικὸ» στην περιοχή της Ομόνοιας «..μέχρι τὴν ὁδὸ Μενάνδρου, ὃπου ἂλλοι ἀγωνιστὲς τῆς «Χ» θὰ  τοὺς συνόδευαν» .

       Δυστυχώς, στις 5.30 το πρωί της 31^ης Μαρτίου 1944, είχε σχεδόν  τελειώσει την τοιχοκόλληση του παρανόμου εντύπου της Ελληνικής Κυβερνήσεως της Μέσης Ανατολής  ‘’ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΝΕΑ’’, όταν  έπεσε σε ενέδρα Γερμανών στρατιωτών.  Συνελήφθη μετά από καταδίωξη και μεταφέρθηκε στα γραφεία της Γερμανικής Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας GFD (Πατησίων και Καποδιστρίου). Εκεί τον ανέκριναν ένας Γερμανός υπαξιωματικός ανακριτής και ένας Βιεννέζος διερμηνέας. Στην αρχή του μίλησαν φιλικά για να συνεργασθεί μαζί τους, ο Μ.Τ. προσπάθησε να τους παραπλανήσει, αυτοί τον βασάνισαν άγρια και τελικά τον μετέφεραν στις φυλακές Αβέρωφ (Λεωφόρος Αλεξάνδρας). Μετά τον ξαναέφεραν στο GFD, στους ίδιους ανθρώπους. Πάλι ο διερμηνέας ήταν στην αρχή φιλικός και του ζήτησε να συνεργαστεί, ο Μ.Τ. αρνήθηκε και τότε του απεκάλυψαν ότι είχαν συλλάβει την αδελφή του Μίνα και την μητέρα του. Τελικά τον έστειλαν πίσω στις φυλακές Αβέρωφ, λέγοντάς του «Τώρα πας για εκτέλεση». Στην φυλακή περίμενε την ημέρα της δίκης του, που δεν άργησε να έρθει. Στις 21 Μαΐου, τον μετέφεραν στον ‘ΠΑΡΝΑΣΣΟ’, του οποίου η  μεγάλη αίθουσα Συναυλιών χρησιμοποιείτο τότε για τις συνεδριάσεις του Πενταμελούς Γερμανικού Στρατοδικείου. Η απόφαση ήταν ‘ΘΑΝΑΤΟΣ᾿.

     Το πρωί της 10^ης Μαΐου, ανακοινώθηκε στον Μ.Τ. και τον συγκρατούμενό του Αριστομένη Αντωνακέα, επίσης καταδικασμένο σε θάνατο,  ότι τους είχε δοθεί χάρη και η ποινή τους μετατράπηκε σε 15 χρόνια φυλακής και καταναγκαστικά έργα. Και αυτό επειδή, λόγω της επετείου του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ο Χίτλερ έδωσε χάρη σε μικρό αριθμό καταδικασθέντων σε θάνατο και οι δύο δόθηκαν στην Ελλάδα, στους Μ.Τ. και Ἀριστ. Αντωνακέα.  Όμως, οι περιπέτειες του δεν τελείωσαν: τον μετέφερναν από φυλακή σε φυλακή, μέχρις ότου κατόρθωσε να διαφύγει μέσα από ένα νοσοκομείο που νοσηλευόταν.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ Χ