27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1974 : 52 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ...

Ο Γεώργιος Γρίβας, γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Μαΐου 1897, αλλά μεγάλωσε στο Τρίκωμο Αμμοχώστου. Το 1916, φεύγει από το νησί και πάει στην Μητροπολιτική Ελλάδα για να φοιτήσει στη Σχολή Ευελπίδων. Για πρώτη φορά, βρέθηκε στο πεδίο της μάχης κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο ο οποίος σαν επακόλουθο είχε την Μικρασιατική καταστροφή. Εκεί, υπηρέτησε έχοντας το βαθμό του Δεκανέα. Το 1923 προήχθη σε Υπολοχαγό, το 1926 σε Λοχαγό και το 1938 σε Ταγματάρχη.
Το 1940 βρέθηκε στη Βόρειο Ήπειρο να πολεμά τους Γερμανοιταλούς. Κατά τη Γερμανική κατοχή συνέστησε τη μυστική στρατιωτική οργάνωση «Χ». Μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, η οργάνωση «Χ» αποτέλεσε τον σκληρό πυρήνα ενάντια στους κομμουνιστές. Μετά την ήττα των κομμουνιστών, ο Γεώργιος Γρίβας και οι «Χίτες» αναμίχθηκαν με την πολιτική.
Όταν τέθηκε θέμα εξέγερσης των Ελλήνων της Κύπρου εναντίον των Άγγλων, επιλέγηκε ως αρχηγός του όλου εγχειρήματος. Ήρθε στην Κύπρο, συνέστησε την Ε.Ο.Κ.Α. και σαν αρχηγός της, ηγήθηκε του αγώνα που είχε στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Μετά το τέλος του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., το 1959, ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής προήχθη σε Στρατηγό και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και πάλι. Η απομάκρυνσή του από το νησί ήταν ένας από τους όρους των Άγγλων. Έφτασε στην Ελλάδα με τη στρατιωτική του στολή και το πιστόλι στη μέση και έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής.

Το 1963 αναλαμβάνει την ηγεσία της νεοσύστατης ΑΣΔΑΚ (Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Άμυνας Κύπρου) και στην ουσία ήτανε ο πρώτος αρχηγός της όπως την ξέρουμε σήμερα ΕΦ(Εθνικής Φρουράς). Το 1967 η Εθνική Φρουρά, κάτω σπό την ηγεσία του, διενεργεί επιχειρήσεις εναντίον τουρκικών θυλάκων στην περιοχή Κοφίνου – Άγιου Θεοδώρου έχοντας ως σύνθημα και στόχο το «Ο εχθρός στη θάλασσα». Αναγκάζεται και πάλι να εγκαταλείψει την Κύπρο μαζί με την Ελληνική Μεραρχία. Επανήλθε και πάλι, μυστικά, στην Κύπρο τον Σεπτέμβρη του 1971 και ίδρυσε την Ε.Ο.Κ.Α. Β’. Η ΕΟΚΑ Β’ στελεχώθηκε κυρίως από πρώην άνδρες της ΕΟΚΑ και νέους που πίστεψαν ότι με τη δυναμική δράση θα πειθόταν ή θα εξαναγκαζόταν ο Μακάριος να ακολουθήσει τη γραμμή της Ένωσης. Το κράτος δημιούργησε ειδικές μονάδες για την αντιμετώπιση της δράσης της Ε.Ο.Κ.Α. Β’(Εφεδρικό σώμα της αστυνομίας). Παράλληλα είχαν δημιουργηθεί και άλλες ομάδες που υποστήριζαν τον Μακάριο οι οποίες δρούσαν ανεξέλεγκτα κατά των υποστηρικτών του Στρατηγού Γρίβα. Πέθανε στις 27 Ιανουσαρίου 1974 στο σπίτι του Μάριου Χριστοδουλίδη στη Λεμεσό. Κηρύχθηκε τριήμερο επίσημο πένθος . Οι σημαίες αναρτήθηκαν μεσίστιες στα κυβερνητικά κτίρια. Τηρήθηκε τριήμερη αργία στα σχολεία και στις δημόσιες υπηρεσίες. Η μέρα της κηδείας του τηρήθηκε ως δημόσια αργία. «Η Βουλή των Αντιπροσώπων, συνελθούσα σήμερον, ημέρα Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 1974, σε έκτακτη επίσημη συνεδρία για να αποτίσει φόρο τιμής προς τον εκλιπόντα αρχηγό της ΕΟΚΑ Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή και να μνημονεύσει τις εξαίρετες υπηρεσίες τις οποίες ο εκλιπών εθνικός ήρωας πρόσφερε για την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του Κύπρου, με ψήφισμά της ανακηρύσσει τον εκλιπώντα ήρωα Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα – Διγενή, ως άξιο τέκνο της ιδιαίτερής πατρίδας του Κύπρου» ΖΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ 27/1/1974: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ «Έπεσεν ο βαθύσκιος δρυς υπό την σκιάν του οποίου το Έθνος των Ελλήνων εγνώρισε ημέρας μεγαλείου και ανατάσεως. Ο μυθικός Διγενής υπέκυψε χθες εις τα μαρμαρένια αλώνια, αφού εκτυπήθη γενναίως με τον Χάροντα.» Ο Γρίβας μετά την επιβολή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, αναγκάζεται να φύγει από την Κύπρο. Στις 17 Μαρτίου 1959 φτάνει
στην Αθήνα όπου τον περιμένει πλήθος επισήμων και λαού. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος στεφανώνει τον Διγενή με χρυσό στεφάνι. Την επομένη η Βουλή των Ελλήνων τιμά τον Γρίβα. Ο Ροδόπουλος, τότε πρόεδρος της Βουλής διαβάζει: «Η Βουλή των Ελλήνων τιμώσα τον γενναίον στρατιώτην και άπαντας τους υπό την ηγεσίαν του αγωνισθέντας δια την ελευθερίαν της Κύπρου, αποτίει φόρον τιμής εις τους ηρωικούς νεκρούς και τα θύματα του ένδοξου αγώνος. Εκφράζει την βαθείαν ευγνωμοσύνη του Έθνους προς πάντας τους γενναίους μαχητάς. Κηρύσσει τον ένδοξον και ηρωικόν αξιωματικόν του Ελληνικού στρατού Γεώργιον Γρίβα (Διγενή), ΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ» Η αντιστασιακή δράση του Γεώργιου Γρίβα κατά τη γερμανική κατοχή Ένα ιστορικό ντοκουμέντο επιβεβαιώνει και καταρρίπτει όλα τα μυθεύματα αυτόκλητων ιστορικών κατά της «X» και του αρχηγού της Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που ανέδειξε η νεότερη κυπριακή ιστορία, με σημαντική προσφορά και στην ευρύτερη ελληνική Iστορία. Ο Γεώργιος Γρίβας έλαβε μέρος και διακρίθηκε σε όλους τους εθνικούς αγώνες του Έθνους, από τη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922), στο Έπος της Πίνδου (1940-1941) στην Εθνική Αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής (1941-1944) και στην απόκρουση της κομουνιστικής προσπάθειας για μετατροπή της Ελλάδας σε Λαϊκή Δημοκρατία (1944). Η κορυφαία, όμως, εθνική συνεισφορά του ήταν η οργάνωση και η διεξαγωγή του επικού Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959), που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Κύπρου. Στο σημείωμα που ακολουθεί, φέρουμε σε γνώση του κυπριακού Ελληνισμού ένα ιδιαίτερα βαρυσήμαντο και ιστορικό ντοκουμέντο, το οποίο υπογράφει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος και με το οποίο επιβεβαιώνεται η αντιστασιακή δράση του Γεώργιου Γρίβα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ελλάδας. Το έγγραφο αυτό, το οποίο ήταν άγνωστο σ’ εμάς, φέρει ημερομηνία 14 Ιουνίου 1947 και κατά τον πιο κατηγορηματικό τρόπο επιβεβαιώνει ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ότι ο Γεώργιος Γρίβας και η οργάνωση της οποίας ηγείτο, η «Χ», ανέπτυξαν πλούσια αντιστασιακή δράση. Στη συνέχεια παραθέτουμε αυτούσιο το ιστορικό αυτό έγγραφο, το οποίο δημοσιεύθηκε στο βιβλίο του Γιώργου Ν. Καραγιάννη, «Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο», Αθήνα 2001. σσ. 353-354:
«Βεβαίωσις
Ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος βεβαιοί ότι ο αντισυνταγματάρχης κ. Γεώργιος Γρίβας, αρχηγός της Εθνικής Στρατιωτικής οργανώσεως «Χ» κατά την περίοδο της κατοχής: 1. Ευρίσκετο εν στενή επαφή μετ’ εμού διά την τηρητέαν στάσιν υπό της οργανώσεως «Χ» και ελάμβανε οδηγίας, τας οποίας είχον εξ επαφών μου μετά της εν Καΐρω Ελληνικής Κυβερνήσεως και προς τα οποίας ούτος συνεμορφώθη. 2. Οργάνωσε μαχητικά τμήματα εντός των πόλεων Αθηνών – Πειραιώς και εις τα Περίχωρα, διά δράσιν κατά του κατακτητού και ειδοποίησε τόσο την Ελληνικήν Κυβέρνησιν Καΐρου όσον και το στρατηγείον Μ. Ανατολής, ότι αυταί ήσαν εις την διάθεσίν των δι’ οιανδήποτε αποστολήν. 3. Εξώπλισεν τα τμήματα ταύτα δι’ οπλισμού προερχόμενοι εξ αγοράς διά συλλεγέντων εράνων υπό της εν Αθήναις Εθνικής Επιτροπής. 4. Απέστειλε αξιωματικούς της οργανώσεως δι’ ενίσχυσιν των ανταρτικών σωμάτων Ζέρβα και Ψαρρού. 5. Συνειργάζετο μετά της εν Αθήναις μυστικής αγγλικής υπηρεσίας πληροφοριών «Κόδρος», μετά της οποίας είχον θέσει τούτον εις επαφήν, και εις την οποίαν διέθεσε προσωπικόν εξ αξιωματικών και πολιτών της οργανώσεων διά την συλλογήν πληροφοριών προς όφελος του Στρατηγείου Μ. Ανατολής. 6. Παρέδωσε εις ενταύθα Αγγλικήν υπηρεσίαν διάγραμμα των ναρκοπεδίων των λιμένων Πατρών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, προς αποστολήν τούτου εις το Γενικόν Στρατηγείον Μ. Ανατολής. 7. Ηρνήθη οιανδήποτε συνεργασίαν της οργανώσεως μετά της Κυβερνήσεως Ράλλη, ου ένεκεν αρκετοί αξιωματικοί αυτής εδιώχθησαν. Ο ίδιος δε ο αρχηγός της οργανώσεως, διατεθείς εις τα τάγματα ασφαλείας διά διαταγής της Κυβερνήσεως Ράλλη, δεν συνεμορφώθη προς την διαταγήν ταύτης, εξ ου και εστερήθη των αποδοχών του και εδιώχθη, επιχειρηθείσης μάλιστα υπό της Κυβερνήσεως Ράλλη και της συλλήψεώς του. 8. Λόγω της δράσεώς του ταύτης εδιώκετο απηνώς μετά των κυριωτέρων συνεργατών του υπό των Γερμανών από τον Μάρτιον 1943 μέχρι και της αποχωρήσεώς των εξ Ελλάδος, και 9. Επί παρουσία μου παρεδόθη υπό του κ. Χρήστου Ζαλοκώστα εις τον αντισυνταγματάρχη κ. Γ. Γρίβα, ως αρχηγόν της στρατιωτικής οργανώσεως «Χ», αποσταλέν προς αυτόν τηλεγράφημα εκ Καΐρου υπό του τότε πρωθυπουργού κ. [Γεωργίου] Παπανδρέου έχον ούτως: «Εθνική Ένωσις απολύτως αναγκαία. Δι’ επίτευξιν σκοπού ωρίσαμεν Στρατιωτικόν Διοικητήν Αττικής. Σας διατάσσομεν εκτελέσητε διαταγάς του, όταν κληθήτε διά στρατιωτικήν ενέργειαν». Εν Αθήναις τη 14η Ιουνίου 1947 Ο Βεβαιών Ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος» Το άνω έγγραφο αποτελεί μιαν αποστομωτική απάντηση στους αυτόκλητους «ιστορικούς» της αριστεράς ή των «συνοδοιπόρων» της, οι οποίοι εμφανίζονται κατά καιρούς να γράφουν αβασάνιστα ότι «Η «Χ» δεν είχε την παραμικρή δράση κατά των Γερμανών» (βλ. Μακάριος Δρουσιώτης, «ΕΟΚΑ: Η σκοτεινή όψη» σ. 28). Η ιστορική βαρύτητα της μαρτυρίας του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, καταδεικνύεται από την πορεία του θαυμαστού αυτού Έλληνα ιεράρχη και από την προσφορά του στο Έθνος. Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης (1881 – 1949) διετέλεσε Μητροπολίτης Τραπεζούντας (1913 – 1913) σε μιαν ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Ήταν τότε που ο Κεμάλ Αττατούρκ επιχειρούσε να αφανίσει τους Ποντίους. Έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις για την τύχη του Πόντου και συνεργάστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ως αποκρισάριος του Οικουμενικού Θρόνου. Το 1938 ο Χρύσανθος εκλέγηκε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και παρέμεινε στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο μέχρι το 1941. Με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, αρνήθηκε να ορκίσει την κυβέρνηση των δοσίλογων του Γεώργιου Τσολάκογλου (γνωστή ως κυβέρνηση Κουΐσλινγκς). Η άρνηση του Χρύσανθου να συνεργαστεί με τους Ναζί προκάλεσε την αντίδραση των γερμανικών κατοχικών αρχών και τον υποχρέωσαν να απομακρυνθεί από τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Ο Χρύσανθος έχει και μιαν ενδιαφέρουσα σύνδεση με την Κύπρο. Την περίοδο της χηρείας του Αρχιεπισκοπικό Θρόνου της Κύπρου, μετά το θάνατο του Κύριλλου του Γ΄ (1933) ο Χρύσανθος προτάθηκε για Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Οι Άγγλοι, όμως, αντέδρασαν άμεσα και δεν τον δέχθηκαν, γιατί αντιλαμβάνονταν ότι οι εθνικές και αγωνιστικές περγαμηνές τού Χρύσανθου και η ισχυρή προσωπικότητά του θα φούντωναν ακόμη περισσότερο τον ενωτικό πόθο των Κυπρίων. Με αυτό το σύντομο οδοιπορικό στους αγώνες και τη δράση του Χρύσανθου, καταδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η βεβαίωση, που υπογράφει για την εθνική προσφορά του Γεώργιου Γρίβα κατά την Κατοχή, αποκτά τεράστια ιστορική βαρύτητα. Όταν φυσιογνωμίες, όπως του πρώην Μητροπολίτου Τραπεζούντας, επιβεβαιώνουν και επικυρώνουν την εθνική προσφορά του Αρχηγού Διγενή κατά την περίοδο της Κατοχής, οι εμπάθειες και οι διαστρεβλώσεις των κονδυλοφόρων της κομουνιστικής αριστεράς εναντίον του Γεώργιου Γρίβα μένουν στο κενό. Η κομουνιστική Αριστερά στην Κύπρο και στην Ελλάδα δεν συγχώρεσαν στον Γεώργιο Γρίβα το γεγονός ότι το Δεκέμβριο του 1944 τους ανέτρεψε τα σχέδια να μεταστρέψουν την Ελλάδα σε Λαϊκή Δημοκρατία. Η ιστορία, όμως, και η συνείδηση του Ελληνισμού τον έχει κατατάξει μεταξύ των εξέχουσων φυσιογνωμιών του Έθνους. Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο η Ελληνική όσο και η Κυπριακή Βουλή έχουν ανακηρύξει τον Γεώργιο Γρίβα – Διγενή άξιον τέκνον της πατρίδος, με την ανοχή τόσο της ΕΔΑ (το 1959) όσο και του ΑΚΕΛ (το 1974).

 

http://www.protigrammi.com/?p=3172

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1955 : Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ. Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΑΡΧΕΣ, ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ Κ.ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ, Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ

Του Σπύρου Δημητρίου

Μετά την τελευταία συνάντηση του Διγενή με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, το βράδυ της Τρίτης 29 Μαρτίου 1955, η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη του Αγώνα είχε αρχίσει. Την επόμενη μέρα Τετάρτη 30 Μαρτίου 1955 ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ είχε καλέσει για το βράδυ την τελευταία σύσκεψη με τους τομεάρχες της Λευκωσίας, των Βαρωσιών, της Λάρνακας και της Λεμεσού που αποτελούσαν τον βασικό κορμό της οργάνωσης και της δράσης, για να δώσει τις τελευταίες κατευθυντήριες εντολές και να εμψυχώσει τα παλικάρια του. Γράφει ο Διγενής στα απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959 για αυτή τη συνάντηση:
«Ως ημερομηνία ενάρξεως του επαναστατικού κινήματος ώρισα, κατόπιν συνεννοήσεως μετά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, την νύκτα της 31 Μαρτίου – 1 Απριλίου 1955 και ώραν 24ην. Δυο ημέρας ενωρίτερον της ανωτέρω ημερομηνίας συνεκέντρωσα εν Λευκωσία τους τομεάρχας Λευκωσίας, Βαρωσίων, Λάρνακος και Λεμεσού και τους ανακοίνωσα την απόφασίν μου, τονίσας ότι πάση θυσία πρέπει να επιτευχθούν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα και εζήτησα από όλους αυτοθυσίαν και τόλμην….Συνέταξα τότε και την πρώτην επαναστατικήν προκήρυξιν…».
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του Κώστα και της Ελένης Μιχαλοπούλου στην οδό Περικλέους στο Στρόβολο, κι σ’ αυτό το σπίτι γράφτηκε και η πρώτη προκήρυξη του Αγώνα. Ο Κώστας Μιχαλόπουλος εργαζόταν στο Κυβερνείο και στην Οργάνωση τον μύησε ο Παπασταύρος Παπαγαθαγγέλου που ήταν ο καθοδηγητής της ΟΧΕΝ. Οι δυο τους συναντήθηκαν στον σπίτι του Παπασταύρου ο οποίος βολιδοσκόπησε τον Μιχαλόπουλο αν ήθελε να συμμετέχει σ’ ένα εθνικό αγώνα. Ο Κώστας Μιχαλόπουλος απάντησε «βεβαίως, πρέπει όλοι να προσφέρουμε ότι μπορούμε για την ελευθερία του τόπου μας» και ακολούθως ο φλογερός παπάς του ζήτησε ένα σπίτι για να φιλοξενηθεί ο Αρχηγός του Αγώνα πρόταση την οποία αποδέχθηκε με χαρά κι ενθουσιασμό.
Στη συνάντηση ο Διγενής ανακοίνωσε στους τομεάρχες τις αποφάσεις του για την ημέρα και την ώρα ενάρξεως που θα ήταν το βράδυ της 31 Μαρτίου -1 Απριλίου 30 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα και στη συνέχεια μέσα σε κλίμα συγκίνησης τους διάβασε την πρώτη προκήρυξη του Αγώνα. Τους τόνισε να είναι προσεκτικοί στις κινήσεις τους διότι ο στόχος πρέπει να επιτευχθεί πάση θυσία γι αυτό είναι απαραίτητη η τόλμη και η αυταπάρνηση. Ακολούθως τους έδωσε τις τελευταίες του οδηγίες και τους αποχαιρέτησε έναν έναν με την ευχή ο Θεός να είναι μαζί τους.

Ο Κώστας Μιχαλόπουλος αφηγείται για αυτή την τελευταία συνάντηση του Διγενή με τους τομεάρχες στο σπίτι του:
«Ο Διγενής ήρθε στο σπίτι μας λίγες μέρες πριν την 1ην Απριλίου 1955. Όλη μέρα έγραφε και το βράδυ πηγαίναμε μαζί περίπατο στο περιβόλι, που βρισκόταν μέσα στη μεγάλη αυλή του σπιτιού μας. Ήθελε να πάρει λίγο αέρα, να κινηθεί κάπως και να ξεκουραστεί από τον μεγάλο κάματο της ημέρας.
Το βράδυ της Τετάρτης 30 Μαρτίου, ο Διγενής κάλεσε σε σύσκεψη στο σπίτι μας τους τομεάρχες Λευκωσίας Ερμή(Ευάγγελο Ευαγγελάκη – μαζί του ήταν και ο Μάρκος Δράκος), Λεμεσού Ευαγόρας(Νότη Πετροπουλέα), Αμμοχώστου Ζήδρο(Γρηγόρη Αυξεντίου) και Λάρνακος Ορέστη)Σταύρο Ποσκώτη), για να τους δώσει τις τελευταίες οδηγίες για τις πρώτες δυναμιτιστικές ενέργειες. Τους ανακοίνωσε την απόφασή του για την έναρξη του Αγώνα την 1ην Απριλίου, ζήτησε από αυτούς αυτοθυσία και τόλμη και τους τόνισε ότι «πάση θυσία πρέπει να επιτευχθούν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.
Είπε στους τομεάρχες να βρίσκονται στο σπίτι μας στις πέντε το απόγευμα, αλλά στην ώρα του ήρθε μόνον ο Ποσκώτης. Ο Διγενής έλειπε από το σπίτι την ώρα εκείνη, ο Ποσκώτης περίμενε μέχρι τις εφτά οπότε μου είπε «θα πάω, διότι θα χάσω και την γραμμή για τη Λάρνακα και αν με θέλει ο Αρχηγός, ας στείλει κάποιον να με φέρει.» Ο Διγενής, μαζί με τους Νότη Πετροπουλέα και Γιαννάκη Δρουσιώτη, έφτασαν λίγο μετά που αναχώρησε ο Ποσκώτης, εξήγησα στον Αρχηγό τι έγινε, οπότε αυτός μου είπε:
-Να δώσεις το αυτοκίνητό σου σε κάποιον άλλο για να φέρει τον Ποσκώτη, κι εσύ να μείνεις εδώ και σε θέλω.
Όταν ήρθαν όλοι άρχισε η σύσκεψη, που κράτησε λίγα μόνο λεπτά. Όταν τελείωσαν και οι τομεάρχες άρχισαν να αποχωρούν, ο Διγενής τους αγκάλιασε έναν έναν και τους φίλησε. Την επομένη ο Αρχηγός έφυγε από το σπίτι μας, αλλά δεν ξέραμε που πήγε…
Να αναφέρω, επίσης, ότι ο Νότης Πετροπουλέας μου είχε πει να βρω τρόπο να τον πάρω μαζί μου στο Κυβερνείο, για να ετοιμάσει σχέδιο ανατίναξής του. Να πω ακόμα ότι το σπίτι μας ήταν διπλοκατοικία με τους γονείς μου, Μιχάλη και Άννα, οι οποίοι περνούσαν συνέχεια από την αυλή μας την ώρα που ο Διγενής ήταν στο σπίτι μας, χωρίς ποτέ να υποψιαστούν κάτι. Ούτε αυτοί, ούτε άλλοι πήραν ποτέ είδηση για οτιδήποτε. Ότι κάναμε, το κάναμε για την πατρίδα. Και ας είναι χαλάλι. Δεν ζητήσαμε ποτέ οτιδήποτε, ούτε πήραμε ποτέ τίποτε. Παραμείναμε και παραμένουμε άγνωστοι στους πολλούς, αλλά πάντα περίφανοι για όσα κάναμε!..».
Ο Γεώργιος Γρίβας έμεινε εκείνο το βράδυ στο σπίτι του Κ. Μιχαλόπουλου και την επόμενη εγκαταστάθηκε στο κρησφύγετό του στον σπίτι του Πατσαλοσαββή στην οδό Στρατή Μυριβήλη στην τουρκοκρατούμενη βόρεια περιοχή της Λευκωσίας που θα γινόταν το στρατηγείο για την έναρξη του Έπους του 1955-1959.

Πηγές:
Νίκου Παπαναστασίου ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΥΚΑΛΙΔΗΣ ΤΟ «ΑΓΡΙΝΟ» ΤΗΣ ΕΟΚΑ Εκδόσεις Προσωπική Λευκωσία 2009.
Γεώργιος Γρίβας Διγενής Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2013
Λεωνίδου Λεωνίδα Βιογραφία Γεωργίου Γρίβα – Διγενή Τόμος Β΄ (1950-1959) Εκδόσεις Επιφανίου Λευκωσία 1997-2009

 

Ίδρυμα Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα - Διγενή

17 ΜΑΡΤΙΟΥ 1959 : Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ ΑΠΟΘΕΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Η ημέρα της επιστροφής του Διγενή στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου του 1959, έμεινε μοναδική στα χρονικά της πρωτεύουσας. Ελάχιστοι πήγαν στις δουλειές τους Όλοι ξεχύθηκαν στους δρόμους. Τόσο κόσμο, είχε να δα η Αθήνα από τον καιρό που υπεδέχθη ο λαός τον Βασιλέα Γεώργιο όταν επέστρεψε μετά την απελευθέρωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αθηναίοι επληροφορήθησαν την άφιξη του Διγενή, μόνον αργά το μεσημέρι από τα παραρτήματα των εφημερίδων και τις ραδιοφωνικές εκπομπές.
Αμέσως κύματα κόσμου ξεκίνησαν για την λεωφόρο Συγγρού, για την Πύλη του Ανδριανού και την Πλατεία Συντάγματος μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, ενώ όσοι είχαν μέσο κατευθύνθηκαν στο αεροδρόμιο

Εκεί, στο Ελληνικό, υπήρχε κοσμοπλημμύρα Το βασιλικό περίπτερο του Αερολιμένος ήταν γεμάτο Από τους πρώτους κατέφθασαν η σύζυγος του Αρχηγού, η Κική Γρίβα με τον πατέρα της και συγγενείς. Λίγο αργότερα, έφθασαν ο Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος οι υπουργοί Αβέρωφ Tσάτσος και Θέμελης οι πολιτικοί αρχηγοί Γεώργιος Παπανδρέου και Θεόδωρος Τουρκοβασίλης ο δήμαρχος Αθηναίων Παυσανίας Κατσώτας οι αρχηγοί ΓΕΣ και ΓΕΑ Σειραδάκης και Μαργαρίτης, εθναρχικοί σύμβουλοι και δημοσιογράφοι. Από τον «πύργο ελέγχου πτήσεων», οι αξιωματικοί ενημέρωναν τον αρχηγόν του ΕΑ για τηv πτήσn τnς «ντακότα» πoυ έφερνε τον Διγενή και την ακολουθία του Μέσα στο περίπτερο, η σύζυγος του Διγενή Κική, ήταν το επίκεντρον των παρευρισκομένων. Όλοι την χαιρετούσαν και υπέβαλαν τα σέβη τους. Οι δημοσιογράφοι της ζητούσαν κάποια δήλωση. Εκείνη με τρεμάμενη φωνή, είπε:

-Είμαι συγκινημένη Τα άλλα θα σας τα πει ο άν­δρας μου...
Έξω από το βασιλικό περίπτερο, οι αστυνομικοί υπό την καθοδήγησιν του Διευθυντού της Αστυ­νομίας Αθηνών θεοδ. Ρακιντζή, είχαν σχηματίσει ζώνες ενώ άγημα της Ελληνικής Βασιλικής Αερο­πορίας και η μπάντα είχαν παραταχθεί.

Σης 225 τρία «Ντακότα» διέγραψαν κύκλους στον αττικό ουρανό. Σιγά - σιγά χαμήλωναν, και κατόπιν προσγειώθηκαν. Την ίδια ώρα, μια ιαχή διέσχιζε τον αέρα – Έρχεται Ερχεται!

Απλώθηκε σιγή, Όλα τα μάτια στράφηκαν προς την πόρτα της «Ντακότα», ενώ η σύζυγος και οι επί­σημοι είχαν πλησιάσει προς το αεροπλάνο.

Και τότε, στην έξοδο του αεροσκάφους εμφανί­σθηκε ο θρυλικός Διγενής, ενώ χιλιάδες «φλάς» άστραφταν και κινηματογραφικά συνεργεία - ελ­ληνικά και ξένα - απαθανάτιζαν τις σκηνές Ο Γρίβας φορούσε χακί Ενα μπερέ μπεζ με κεντημένα ασηρογάλαζα τα αρχικά της πατριωτικής οργανώ-σεως. Ήταν ντυμένος με χοντρό πουλόβερ και περισκελίδα χακί με μπότες Από τους ώμους του κρεμόταν χιαστή θήκη με τα κιάλια το περίστροφο και μια μπαλάσκα με σφαίρες. Και τότε ένα μυριόστομο ΖΗΤΩ τον υποδέχθηκε
Με σβελτάδα νέου, ο Γρίβας πήδηξε στην γη και έπεσε στην αγκαλιά της γυναίκας του, που έκλαιγε με λυγμούς Εκείνος με δυσκολία συγκρατούσε τα δάκρυα του, και την κράτησε στοργικά από τους ώμους. Η μουσική επαιάνιζε εμβατήρια, και το από­σπασμα των σμηνιτών επαρουσίαζε όπλα Ο Διγενής, συμπραστατούμενος από τους ταξίαρχους Θεοδοσίδη και Παρίση, προχώρησε προς το παρατεταγμένο άμπακο απόσπασμα Ο επί κεφαλής αρω­ματικός του έδωοε αναφορά και ακολούθησε επιθεώρησις με τον Γρίβα να χαιρετά στρατιωτικά Τα μάτια του έλαμπαν, φαινόταν ανήσυχος και κουρα­σμένος. Μετά την επιθεώρηση, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών θεόκλητος και ο δήμαρχος Κατσώτας τον προοεφώνησαν Ύστερα απήντησεν ο αρχηγός της ΕΟΚΑ Η προφορά του παλλόταν από συγκίνηση. Ήταν όλο πατριωτική φλόγα Εξέφρασε την λύπη του, γιατί ο δυνάστης δεν του επέτρεψε να γονατίσει στους τάφους των ηρώων του αγώνος, προσκυνητής του μεγαλείου της θυσίας των. Κατόπιν, έβγαλε από την τσέπη του λίγο χώμα από την Κύπρο, «χώμα βιωμένο με το αίμα» αυτών που έγραψαν τα νέα Αρκάδια τις νέες Θερμοπύλες τα νέα Δερβενάκια» και το έδωσε στον δήμαρχο Κατσώτα τονίζοντας: - Φυλάξατε το . Είναι δεσμός της Κύπρου, με την μητέρα Ελλάδα..
Τα λόγια του εκαλύφθησαν από ουρανομηκείς ζητωκραυγές. Με ζωηρά βήματα επεβιβάσθη στην ανοιχτή «Κάντιλλακ» μαζί με την σύζυγο του, τον αντιστράτηγο Παπαρρόδου και τους παλαιούς συ­νεργάτες του συνταγματάρχες 'Ομηρο Παπαδόπουλο και Μ. Ασημακόπουλο.

Ο κάθοδος στην Αθήνα ήταν μια ανεπανάληπτη υποδοχή εθνικού ήρωος. Για πολλές ημέρες το σπίτι του στο θησείο στην οδό Νηλέως, ήταν πολιορκημένο από ξένους δημοσιογράφους και οπερατέρ, που περίμεναν υπομονετικά να καταγράψουν όλες του τις κινήσεις.

Την πρώτη ημέρα που επέστρεψε, μετά την επί­σημη μεγαλειώδη υποδοχή, η οδός Νηλέως ήταν κυριολεκτικά περικυκλωμένη από δημοσιογράφους αλλά και από απλούς πολίτες που ήθελαν να τον δουν από κοντά Χλωμός, συγκινημένος, με πρόσωπο σκαμμένο από τις κακουχίες ενός σκληρού πολέμου, αλλά και με μάτια που ακτινοβολούσαν, ο Γρίβας μπήκε με κόπο στο σπίτι του. Όλα ήταν ίδια όπως τα είχε αφήσει πριν τεσσεράμισυ χρόνια, για να ριχτεί στην περιπέτεια της ΕΟΚΑ

 

http://koinosparanomastis.blogspot.gr
http://www.stoxos.gr/2015/03/17-1959.html

ΑΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ & ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ «ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΙΜΩΝ» ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ

Του Μάνου Ν. Χατζηδάκη

Ιστορικού ερευνητή-συγγραφέως

Προέδρου Δ.Σ. του Ε.ΠΟ.Κ.

Με πρόταση του διαχρονικά ανθελληνικού ΑΚΕΛ υπερψηφίστηκε από την Κυπριακή Βουλή ότι ο Γεώργιος Γρίβας είναι «ανάξιος κάθε είδους τιμής από την πατρίδα»! Και όχι μόνο αυτό. Το Ψήφισμα με θράσος καλεί την «πολιτεία να διακόψει τη χρηματοδότηση κάθε είδους δραστηριοτήτων που συνδέονται με απόδοση τιμών στον Γεώργιο Γρίβα».

ΕΠΕΙΔΗ το Ψήφισμα αυτό αγνοεί παντελώς την ηρωική εθνική δράση του Γεωργίου Γρίβα (Μικρασιατική Εκστρατεία, Έπος του 1940-41) και κυρίως  την ίδρυση της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως «Χ» η οποία διεξήγαγε τριμέτωποαγώνα εναντίον Γερμανών, Ελασιτών και κατοχικής Κυβερνήσεως και τελικά με την θρυλική Μάχη του Θησείου συνέβαλε στην διάσωση της Αθήνας και κατά συνέπεια όλης της Ελλάδος από την σοβιετική υποδούλωση.

ΕΠΕΙΔΗ το Ψήφισμα αυτό είναι Μνημείο Αγνωμοσύνης προς τον Γεώργιο Γρίβα, τον θρυλικό αρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α. «Διγενή» ο οποίος με το σύνθημα “ΕΝΩΣΙΣ Η ΘΑΝΑΤΟΣ”, χωρίς καμία υλική συμπαράσταση από την Ελλάδα και προδομένος από το ανθενωτικό ΑΚΕΛ στην Κύπρο, έδωσε τον επικό αγώνα 1955-59 πού έπληξε το γόητρο της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας με μερικά αμούστακα παιδιά, οδηγώντας στην ύπαρξη αυτής ταύτης της Κυπριακής Δημοκρατίας που υιοθετεί ένα τέτοιο εμετικό Ψήφισμα.

ΕΠΕΙΔΗ το Ψήφισμα αυτό παραβιάζει την πανεθνική βούληση και ευγνωμοσύνη σύσσωμου του Ελληνισμού (Ελλαδικού & Κυπριακού) η οποία εκφράσθηκε από Ψήφισμα της Ελληνικής Βουλής το 1960 με το οποίο ο Γεώργιος Γρίβας επαξίως έλαβε τον τίτλο του «Αξίου της Πατρίδος τέκνου» αλλά και αγνοεί την τεράστια συμβολή του στην συγκρότηση και δημιουργία της Εθνικής Φρουράς ως Αρχηγού Α.Σ.Δ.Α.Κ. την περίοδο 1964-66, χάρις στην οποία ακόμη και σήμερα στηρίζεται η άμυνα της Κύπρου.

ΕΠΕΙΔΗ το Ψήφισμα αυτό εντελώς ανιστόρητα συνδέει το ηλίθιο πραξικόπημα του Ιωαννιδικού καθεστώτος που έγινε στις 15 Ιουλίου 1974 με τον Γεώργιο Γρίβα, ο οποίος όμως είχε αποβιώσει σχεδόν 7 μήνες πριν! Και παράλληλα, υιοθετεί εντελώς αναπόδεικτους ισχυρισμούς και συνωμοσιολογίες μιλώντας για δήθεν «συνειδητή συνέργεια με την Τουρκία» και για ανύπαρκτα «διχοτομικά σχέδια» που έχουν πλέον καταρριφθεί από όλα τα επίσημα στοιχεία, πηγές και αποχαρακτηρισμένα έγγραφα.

ΕΠΕΙΔΗ το Ψήφισμα αυτό είναι ξεδιάντροπα προσβλητικό αφού τιμά ως «Μαχητές της Αντίστασης» μόνο όσους αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα και ΟΧΙ όσους ηρωικούς Μαχητές και στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ και της Ε.Φ. αντιστάθηκαν στον Τούρκο εισβολέα! Είναι παράλληλα, άκρως διχαστικό αφού αγνοεί τους εκατοντάδες ή και χιλιάδες διωκόμενους «Ενωτικούς» που διώχθηκαν ή βασανίσθηκαν από το Μακαριακό καθεστώς και το διαβόητο «Εφεδρικό» Σώμα του.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ και για μας η διατήρηση της ιστορικής μνήμης -η οποία βάναυσα καταπατάται από το εν λόγω Ψήφισμα της Κυπριακής Βουλής- συνιστά ευθύνη προς τις επερχόμενες γενεές του Έθνους,

Για όλους αυτούς τους λόγους:

ΘΕΩΡΟΥΜΕ το Ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου ανιστόρητο, διχαστικό, προσβλητικό, αντεθνικό και κατάπτυστο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ την άξεστη αυτή απόπειρα πλήρους διαστρεβλώσεως της σύγχρονης Κυπριακής Ιστορίας (μέρους αναπόσπαστου της Ελληνικής Ιστορίας) καθώς και όλες τις παρατάξεις και κόμματα που υπερψήφισαν και συνοδοιπόρησαν σε κάτι τέτοιο.

ΚΑΛΟΥΜΕ σύσσωμο τον Ελληνικό και Ελληνοκυπριακό λαό να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΊ με όλα τα μέσα και τρόπους στην απαράδεκτη παραχάραξη της Ιστορίας, να υπερασπιστεί την Μνήμη του Γεωργίου Γρίβα – Διγενή, να εμποδίσει κάθε απόπειρα προσβολής και πραξικοπηματικά υποχρεωτικής διακοπής των αποδόσεων τιμής προς εκείνον και προς τους πραγματικούς Μαχητές της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα και αντιστάσεως στον Τούρκο εισβολέα.

ΤΙΜΟΥΜΕ με ακόμη μεγαλύτερο σθένος την συμβολή του Γεωργίου Γρίβα – Διγενή ως πρωτεργάτου της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και αντί να αποτίουμε τιμή στους υπερασπιστές μιας καισαροπαπικής και ανθενω-τικής δήθεν «δημοκρατικής νομιμότητας», τιμούμε ευλαβικά τους ηρωικούς Μαχητές της Ε.Φ. -γριβικούς και μακαριακούς- που πολέμησαν κατά της Τουρκικής εισβολής, τους μαχητές της ΕΛΔΥΚ και τους αγνοούμενους.

ΥΠΟΓΡΑΜΙΖΟΥΜΕ & ΟΡΚΙΖΟΜΕΘΑ ότι ποτέ δεν θα υποστείλουμε την σημαία για την υπεράσπιση της Ιστορικής Αλήθειας για το Κυπριακό και την τραγωδία του 1974 που βάναυσα καταπατάται με το Ψήφισμα αυτό και πάντοτε θα αγωνιζόμαστε όχι απλά για την επανένωση της Νήσου αλλά για την ΕΝΩΣΗ της με την Μητέρα Ελλάδα, όπως ήταν πάντα το όραμα του αναμφισβήτητα ΑΞΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ Γεωργίου Γρίβα – Διγενή.

 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ-ΔΙΓΕΝΗΣ : ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΑΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΜΑΣ

Ο Γεώργιος Γρίβας «Διγενής» αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που ανέδειξε η νεότερη κυπριακή ιστορία, με σημαντική προσφορά και στην ευρύτερη ελληνική ιστορία. Έλαβε μέρος και διακρίθηκε σε όλους τους εθνικούς αγώνες του Έθνους, από τη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922), στο Έπος της Πίνδου (1940-1941) στην Εθνική Αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής (1941-1944) και στην απόκρουση της κομουνιστικής προσπάθειας για μετατροπή της Ελλάδας σε Λαϊκή Δημοκρατία (1944). Η κορυφαία, όμως, εθνική συνεισφορά του ήταν η οργάνωση και η διεξαγωγή του ενωτικό-απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ(1955-1959), που οδήγησε, τελικά, στην ανεξαρτησία της Κύπρου

Ο Γεώργιος Γρίβας γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1897,τέταρτο παιδί του Θεοδώρου Γρίβα, στην Λευκωσία, ωστόσο μεγάλωσε στο οικογενειακό του σπίτι στοΤρίκωμο. Αφού αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο του χωριού του εγγράφηκε στον Πανκύπριο Γυμνάσιο(1909-1915). Το 1916 εγκατέλειψε την Κύπρο για να εγγραφεί στον Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων(1916-1919). Το όνειρο μιας ζωής γίνονταν πραγματικότητα καθώς ο Γρίβας από μικρός είχε διδαχθεί την αγάπη για την Ελλάδα. Και τις 3 χρονιές ανακηρύχθηκε αρχηγός της τάξης του και διακρίθηκε για την γενναιότητα, την εξυπνάδα, την πειθαρχία και την φυσική του κατάσταση.

 Με το που ξεκίνησε η Μικρασιατική Εκστρατεία αμέσως στάλθηκε στοΜέτωπο. Η 10η Μεραρχία, στην οποία ο Γρίβας υπηρετούσε προέλασε από την Σμύρνη στον Πάνορμο και έφτασε 70 χλμ από την Άγκυρα. Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας ο Γρίβας τραυματίστηκε πολλές φορές και παρασημοφορήθηκε για το θάρρος που επέδειξε. Το 1923 προάχθηκε σε υπολοχαγό, το 1925 σε λοχαγό, το 1935 σε ταγματάρχη και το 1941 σε αντισυνταγματάρχη. Στο μεταξύ τελειοποίησε τις στρατιωτικές του σπουδές με φοίτηση στη Σχολή Εφαρμογής Πεζικού των Βερσαλλιών, στη Σχολή Βολής Chalai-SurMarne και στις Ανώτερες Σχολές Πολέμου της Ελλάδας και της Γαλλίας. Κατά το δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στις τάξεις του ελληνικού στρατού στην Αλβανία, αρχικά στο γραφείο επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου και κατόπιν (1940-41) ως επιτελάρχης της 2ας μεραρχίας πεζικού. Απετέλεσε την ψυχή της Μεραρχίας στις ηρωικές μάχες της εναντίον των Ιταλών. Μετά τη γερμανική προέλαση και την ήττα της Ελλάδας, ο Γρίβας ίδρυσε τη μυστική αντιστασιακή οργάνωση "Χ", η οποία στην διάρκεια της κατοχής επιδόθηκε σε συλλογή πληροφοριών, κατασκοπία, αναγραφή συνθημάτων και φυγάδευση Ελλήνων προς την Μέση Ανατολή. Μετά την κατοχή ο Γρίβας κατεύθυνε την οργάνωσή του σε αντικομουνιστικό αγώνα, για να αποκρουστεί η κομουνιστική προσπάθεια για μετατροπή της Ελλάδας σε Λαϊκή Δημοκρατία (1944).

Ο Γεώργιος Γρίβας μετέχει σε μυστική οργάνωση με πρωτεργάτες τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ, και μερικούς άλλους, όπου 1951 επισκέπτεται την Κύπρο και μελετά επί τόπου την όλη κατάσταση. Στις 7 Μαρτίου 1953, στην Αθήνα, μαζί με άλλα στελέχη της μυστικής οργάνωσης, δίνει τον όρκο για αγώνα απελευθέρωσης της Κύπρου. Στις 10 Νοεμβρίου 1954, το ιστιοφόρο «Σειρήν», φτάνει στην Κύπρο και μεταφέρει το Γεώργιο Γρίβα μαζί με τον πρώτο οπλισμό. Ο Γρίβας έδωσε στη μυστική οργάνωση την ονομασίαΕ.Ο.Κ.Α. Ο ίδιος υιοθέτησε για τον εαυτό του το ψευδώνυμο Διγενής και με αυτό υπόγραψε την πρώτη επαναστατική του προκήρυξη που κυκλοφόρησε την 1η Απρίλη του 1955. Αρχικά ο Γρίβας κατεύθυνε τον αγώνα από αρχηγείο τα οποίο εγκατέστησε σε σπίτι στη Λευκωσία, όμως πολύ συχνά, για λόγους ασφάλειας, μετακινούνταν και διέμενε σε διαφορετικά σπίτια. Γρήγορα όμως μετακινήθηκε στα βουνά του Τροόδους, όπου είχε κρησφύγετα σε διαφορετικές τοποθεσίες. Είχε πάντα κοντά του ένα προσεκτικά διαλεγμένο και έμπιστο επιτελείο, που αποδείχτηκε ικανότατο σε πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες είτε δόθηκαν μάχες (όπως στα Σπήλια όπου ο Γρίβας και οι άνδρες του κινδύνευσαν άμεσα), είτε παρουσιάστηκε ανάγκη γρήγορης διαφυγής μέσα από τον κλοιό Άγγλων στρατιωτών.Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ έκανε τον κατά τ΄ άλλα ανίκητο στρατάρχηΧάρτιγκ, να γράψει για τον Γρίβα: «Είναι εξαιρετικός οργανωτής και ειδικός αρχηγός ανταρτών… Εφόσον ο Γρίβας βρίσκεται στην Κύπρο, η ΕΟΚΑ θα διατηρήσει τη δύναμή της». 

Ο Γρίβας μετά την επιβολή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, αναγκάζεται να φύγει από την Κύπρο. Στις 17 Μαρτίου 1959 φτάνει στην Αθήνα όπου τον περιμένει πλήθος επισήμων και λαού. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος στεφανώνει τον Διγενή με χρυσό στεφάνι. Την επομένη η Βουλή των Ελλήνων τιμά τον Γρίβα.«Κηρύσσει τον ένδοξον και ηρωικόν αξιωματικόν του Ελληνικού στρατού, Γεώργιον Γρίβα (Διγενή), ΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ». Επίσης του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού εν αποστρατεία. Τον Ιούνιο του 1964, μετά τις δικοινοτικές διαταραχές στο νησί, η κυβέρνηση Παπανδρέου τον ξαναστέλνει επικεφαλή 5.000 στρατιωτών αναλαμβάνοντας την αρχηγία των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και στη συνέχεια δημιουργεί και ηγείται της Εθνικής Φρουράς με τη διστακτική συναίνεση του Μακάριου. Το Νοέμβριο του 1967 το στρατιωτικό καθεστώς τον Αθηνών (Χούντα-21 Απριλίου 1967), και η κυπριακή Κυβέρνηση αναγκάζουν τον Γρίβα να κτυπήσει τουρκικές θέσεις στις περιοχές Άγιος Θεόδωρος και Κοφίνου. Η τουρκία αντιδρά με τελεσίγραφο, και αξιώνει από τις κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας, να αποσύρουν από το νησί την Ελληνική μεραρχία, και να απομακρυνθεί ο Διγενής. Με την αποχώρηση της Μεραρχίας και του Γρίβα από το νησί η Κύπρος απογυμνώνεται αμυντικά και διευκολύνεται η επίτευξη των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων σε βάρος της Κύπρου. Έτσι ο Διγενής αναγκάζετε να εγκαταλείψει ξανά την Κύπρο, και ουσιαστικά τίθεται από το Στρατιωτικό Καθεστώς υπό παρακολούθηση και περιορισμό στο σπίτι του στο Χαλάνδρι.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Διγενής εξαντλημένος και ταλαιπωρημένος απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στο κρησφύγετο του στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974. Τάφηκε στην αυλή του σπιτιού που ήταν το κρησφύγετό του. Στην κηδεία του Αρχηγού της ΕΟΚΑ παρέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσωπα.

Το καλοκαίρι του 1971, όταν οι σχέσεις του Μακαρίου με το καθεστώς της 21ης Απριλίου είχαν ενταθεί, ο Διγενής έφθασε μυστικά στην Κύπρο, διαφεύγοντας από την επιτήρηση της Χούντας και ίδρυσε την οργάνωση Ε.Ο.Κ.Α. Β' με στόχο την συνέχιση του αγώνα για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Στις 25 Μαρτίου 1972συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο όπου σε πνεύμα κατανόησης συμφωνήθηκαν κάποια πράγματα. Δυστυχώς, όμως, δεν προχώρησε η υλοποίηση των συμφωνηθέντων και τα γεγονότα οδήγησαν σε μια μετωπική σύγκρουση των δύο ιστορικών ηγετών. Η Κύπρος μπαίνει στη δίνη μιας εμφύλιας διαμάχης με πράξεις βίας και αντιβίας, με ανατινάξεις Αστυνομικών Σταθμών και αυτοκινήτων.

          Η Βουλή των Αντιπροσώπων σε ειδική συνεδρία της στις 31 Ιανουαρίου 1974 ανακήρυξε το Διγενή «άξιον τέκνον της Κύπρου δια τας εξαιρέτους υπηρεσίας τας οποίας προσέφερε προς την ιδιαιτέραν του Πατρίδα».

ΟΣΤΡΟΣ 24

5 ΙΟΥΛΙΟΥ 1897 ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟ ΤΕΚΝΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ...

Γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα, στη Λευκωσία της Κύπρου, στις 5 Ιουλίου 1897 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Αφού τελείωσε το σχολείο του Τρικώμου, πήγε στη Λευκωσία όπου φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο (1909-1915), διαμένοντας στην οικία της γιαγιάς του. Έπειτα ο ΔΙΓΕΝΗΣ της Κύπρου παίρνει θέση στην Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων από την οποία και αποφοιτεί το 1919.

Ο Γεώργιος Γρίβας από τις αρχές της Στρατιωτικής του Καριέρας είχε δείξει και αποδείξει ότι δεν ήταν ένας τυχαίος στρατιωτικός, αλλά ένας απαράμιλλου σθένους σπουδαίος πατριώτης και μαχητής. Έτσι όταν τον καλεί η πατρίδα να πολεμήσει στην μικρασιατική εκστρατεία αυτός δίνει τα άπαντα των δυνάμεων του, όπου και παρασημοφορείται και προάγεται σε υπολοχαγό. Λίγα χρόνια μετά επιλέγετε να φοιτήσει στην Γαλλική ακαδημία πολέμου. Το 1925 προάγεται σε λοχαγό, και το 1935 σε ταγματάρχη. Το 1937 παντρεύεται στην Αθήνα, την Βορειοηπειρώτισσα Βασιλική Ντέκα.

Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μετατέθηκε στη διεύθυνση επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, όπου και αναλαμβάνει διοικητής της ΙΙ μεραρχίας πεζικού. Η επόμενη του αποστολή είναι να πολεμήσει τον Άξονα στα βουνά της Ηπείρου και μαζί με τα άλλα παλικάρια να γράψουν μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας του Νεότερου Ελληνισμού.

Ο αντισυνταγματάρχης Γρίβας μετά την ήττα των ελληνικών στρατευμάτων και την επέλαση των Γερμανών στην ηπειρωτική Ελλάδα δημιουργεί την αντιστασιακή οργάνωση «Χ». Ο αγώνας της οργάνωσης του εναντίον της κομουνιστικής ανταρσίας τον Δεκέμβριο του 1944 στο Θησείο και στου Μακρυγιάννη, έγινε η αφορμή ώστε τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και τα μέλη της οργάνωσης του να δεχτούν πόλεμο λάσπης από τους ηττημένους συμμορίτες, στους οποίους θρυμμάτισε το όνειρα για μετατροπή της Ελλάδας σε λαϊκή Δημοκρατία

Στο μεταξύ ως Κύπριος, ο Γεώργιος Γρίβας παρακολουθούσε τα γεγονότα στην ιδιαίτερή του πατρίδα. Μετά το Ενωτικό Δημοψήφισμα τον Ιανουάριο του 1950 και την άρνηση των Άγγλων να παραχωρήσουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στον Κυπριακό λαό ήταν φανερό ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή στους Κυπρίους παρά ο ένοπλος αγώνας.

Το 1951 επισκέπτεται την Κύπρο και μελετά επί τόπου την όλη κατάσταση. Στις 3 Οκτωβρίου 1952 επισκέπτεται ξανά την Κύπρο, κάνει αρκετές επαφές και θέτει τα θεμέλια της οργάνωσης της ΕΟΚΑ με βάση την οργάνωση Νεολαίας Π.Ε.Ο.Ν. (Παγκύπρια Εθνική Οργάνωση Νεολαίας) και την Ο.Χ.Ε.Ν. (Ορθόδοξος Χριστιανική Ένωση Νέων). Στις 7 Μαρτίου 1953, στην Αθήνα, μαζί με τα άλλα 11 μέλη της Δωδεκαμελούς Επιτροπής, μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, δίνει τον όρκο για αγώνα απελευθέρωσης της Κύπρου, που είναι γνωστός ως ο «Όρκος των Δώδεκα».

Στις 10 Νοεμβρίου 1954, το ιστιοφόρο «Σειρήν», ύστερα από ένα περιπετειώδες ταξίδι φτάνει στην Κύπρο μεταφέροντας τον Γρίβα. Από τούτη τη στιγμή ο Γεώργιος Γρίβας αναλαμβάνει Αρχηγός της μυστικής Οργάνωσης Ε.Ο.Κ.Α., με το ψευδώνυμο «Διγενής».

Ο αρχηγός Διγενής κινήθηκε συνωμοτικά εφαρμόζοντας τακτική που ζήλευαν και οι εχθροί του. Ο Γεώργιος Γρίβας θεωρήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες ανταρτικών αγώνων όλων των εποχών.

Η ΕΟΚΑ δυστυχώς, δεν ολοκληρώνει το στόχο της, τον οποίο επιτυγχάνει κατά ήμισυ. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ αθετεί τον όρκο του για Ένωση και μόνο Ένωση, υποκύπτει και καταλήγει στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, οι οποίες βάζουν οριστικό τέλος στον επικό αγώνα των Κυπρίων Αγωνιστών, και καταλήγουν στην ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Γρίβας, αναγκάζεται να φύγει από την Κύπρο. Στις 17 Μαρτίου 1959 φτάνει στην Αθήνα όπου τον περιμένει πλήθος επισήμων και λαού. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος στεφανώνει τον Διγενή με χρυσό στεφάνι. Την επομένη η Βουλή των Ελλήνων τιμά τον Γρίβα. Η Βουλή των Ελλήνων κηρύσσει τον ένδοξο και ηρωικό αξιωματικό του Ελληνικού στρατού Γεώργιο Γρίβα (Διγενή), ΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ"

Στις 12 Ιουνίου 1964 ο Διγενής φθάνει στην Κύπρο και αναλαμβάνει Αρχηγός της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου (Α.Σ.Δ.Α.Κ.), η οποία είχε δημιουργηθεί τότε. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, και την κατάληψη της εξουσίας από το στρατό, οι τούρκοι στη Κύπρο αποθρασύνονται. Το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών και η Κυπριακή Κυβέρνηση, αναγκάζουν τον Διγενή να κτυπήσει τουρκικές θέσεις. Η τουρκία αντιδρά με τελεσίγραφο, και αξιώνει από τις κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας, να αποσύρουν από το νησί την Ελληνική μεραρχία, και να απομακρυνθεί ο Διγενής. Με την αποχώρηση της Μεραρχίας από το νησί η Κύπρος απογυμνώνεται αμυντικά και διευκολύνεται η επίτευξη των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων σε βάρος της Κύπρου. Ο Διγενής επιστρέφει στην Αθήνα και τίθεται από το Στρατιωτικό Καθεστώς υπό παρακολούθηση και περιορισμό στο σπίτι του στο Χαλάνδρι.

Οι κίνδυνοι για το μέλλον της Κύπρου είναι εμφανείς. Η Ελληνική Χούντα είχε διαβουλεύσεις με την Τουρκία στη Λισσαβόνα, τον Απρίλιο του 1971, και από τις πληροφορίες που υπήρχαν τότε προδιαγραφόταν απαράδεκτη λύση για το Κυπριακό. Παράλληλα οι σχέσεις των Κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου βρίσκονταν σε ένταση. Οι πληροφορίες αυτές ανησυχούν τον Διγενή, ο οποίος νιώθει την ανάγκη να αντιδράσει. Έτσι, την 1η Σεπτεμβρίου 1971 ο Διγενής έφθασε μυστικά στην Κύπρο, διαφεύγοντας από την επιτήρηση της Χούντας. Στην Κύπρο ο Διγενής ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β΄.

Στις 25 Μαρτίου1972 είχε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, στην οποία, σε πνεύμα κατανόησης, κατέληξαν σε κάποιες συμφωνίες. Δυστυχώς, όμως, δεν προχώρησε η υλοποίηση των συμφωνηθέντων και τα γεγονότα οδήγησαν σε μια μετωπική σύγκρουση των δύο. Η Κύπρος μπήκε στη δίνη μιας εμφύλιας διαμάχης με πράξεις βίας και αντιβίας, με ανατινάξεις Αστυνομικών Σταθμών και αυτοκινήτων.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Διγενής εξαντλημένος και ταλαιπωρημένος απεβίωσε στο κρησφύγετο του στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974. Τάφηκε στην αυλή του σπιτιού που ήταν το κρησφύγετο του. Στην κηδεία του Αρχηγού της ΕΟΚΑ παρέστησαν χιλιάδες πρόσωπα.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων, σε ειδική συνεδρία της στις 31 Ιανουαρίου 1974, ανακήρυξε τον Διγενή «άξιον τέκνον της Κύπρου διά τας εξαιρέτους υπηρεσίας τας οποίας προσέφερε προς την ιδιαιτέραν του Πατρίδα», ενώ η Ακαδημία Αθηνών απέδωσε τις οφειλόμενες τιμές.

Μπορεί, ο μεγάλος αυτός ηγέτης, για πολλούς ιστορικούς να αποτελεί μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αλλά για μας όχι, όπως και οι πλείστες ηρωικές μορφές της χιλιετούς ιστορίας του ελληνισμού. Έτσι και ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής υποσκάφτηκε, προδόθηκε, πολεμήθηκε αλλά παρέμεινε πιστός στον όρκο του και στο έργο που κλήθηκε να επιτελέσει. Θα παραμείνει πάντα στις καρδιές μας, ως ο μοναδικός μας Αρχηγός.

 

Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
http://www.drasis-kes.org/2013/01/blog-post_27.html

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΒΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1973

ΕΟΚΑ Β

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔIΓΕΝΗΣ .

19-12-1973

 

Ο Αρχηγός Διγενής, απαντά στον τότε πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής, Γλαύκο Κληρίδη, μετά τον χαρακτηρισμό του Κληρίδη για τον Γ. Γρίβα ως "Δολοφόνο". Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή με ημερομηνία 19/12/1973, ένα μήνα μόλις πριν την  είσοδο του Αρχηγού Διγενή στην αιωνιότητα. 

"Πρoς τov Ελληvικό vαόv, τηv Κυπριακήv Βoυλήv

Όταv o κατέχωv τo αξίωμα τoυ ΠΡΩΤΟΥ εις εv κράτoς εκτρέπεται εις ύβρεις και εvαvτίov αvτιπάλoυ όστις επί 58 έτη ηvαλώθη αvιδιoτελώς εις τηv υπηρεσίαv τoυ Έθvoυς, δεv είvαι τότε απλώς εις κoιvός συκoφάvτης αλλά και αvάξιoς vα κατέχη τo αξίωμα τoυ, διότι στερείται αυτoσυγκρατήσεως, ψυχραιμίας, ρεαλιστικής αvτιμετωπίσεως, δύσκoλωv στιγμώv, επί πλέov δε μoλύvει και αυτό τoύτo τo υψηλό αξίωμα, τo oπoίov απαιτεί άvδρας εvαρέτoυς και ιππoτικoύς απέvαvτι αυτώv τωv αvτιπάλωv τωv.

Όταv αι τoιαύται ύβρεις εκστoμίζovται πλειστάκις και εις τόvov υστερικόv δεικvύoυv voσoύσαv ψυχήv αλλά και επικίvδυvov διά τηv χώραv.

Τoιαύτας ύβρεις και μάλιστα ηπιωτέρας εξεστόμιζov εvαvτίov μας oι Αγγλoι Γκαoυλάϊτερς εv Κύπρω κατά τov αγώvα της ΕΟΚΑ, από τας ύβρεις όμως αυτάς oυδέv έμειvε, αλλά τoυvαvτίov ξεπήδησε τo μεγαλείov τoυ τότε αγώvoς τoυ oπoίoυ o υβριστής Κυβερvήτης της Κύπρoυ είvαι τελείως αμέτoχoς.

Ημείς θα ηδυvάμεθα vα απoκαλέσωμεv τov κυβερvήτηv και μάλιστα με στoιχεία μη επιδεχόμεvα αμφισβήτησιv: ΕΜΠΟΡIΟΝ, ΗΘIΚΟΝ ΑΥΤΟΡΓΟΝ δoλoφovιώv Εθvικώv αγωvιστώv, ΟΛΕΤΗΡΑ της Κύπρoυ (oπoίαv τηv παρέλαβεv και πoίαv τηv κατήvτησεv) ΑΠΑΡΝΗΤΗΝ τωv Εθvικώv ιδεωδώv και δημιoυργώv πρoσωπικoύ κράτoυς, ΔIΑΣΠΑΘIΣΤΗΝ τoυ δημoσίoυ χρήματoς και τωv μovώv διά τηv διαφθoράv της εθvικής συvειδήσεως τoυ λαoύ ΠΡΟΑΓΩΓΟΝ τoυ εμφυλίoυ πoλέμoυ, ΠΑΡΑΒΑΤΗΝ τωv Iερώv Καvόvωv της εκκλησίας και ΥΠΕΥΘΥΝΟΝ δια τo σχίσμα εις τηv εκκλησίαv της Κύπρoυ, διά vα αρκεσθώμεv μόvov εις αυτά.

Και όμως o γράφωv oυδέπoτε εξεστόμισε με τόσηv εμπάθειαv ως αυτός πράττει τoιαύτας ύβρεις, δημoσίως εvαvτίov τoυ.

Επεσημάvαμεv πάvτoτε τας καταστρεπτικάς διά τηv Κύπρov και τov ελληvισμόv πράξεις τoυ, αφήσαvτες εις τov κυρίαρχov λαόv vα τov χαρακτηρίση.

Με αυτoσυγκράτησιv, περιφρόvησιv και αηδίαv ακoύω τας κατ' εμoύ ύβρεις τoυ, αλλά και αvησυχίαv διά τov κυπριακόv λαόv, o oπoίoς επί 14 συvεχή έτη τov αvέχεται.

Ως πρoς τov Πρόεδρov της Κυπριακής Βoυλής κ. Κληρίδηv, o oπoίoς τόσov όμως εσκέφθη επί παραβιάσεως αvθρωπίvωv δικαιωμάτωv εv Κύπρω, αλλά εκ μέρoυς ημώv μόvov αυτός είvαι άξιoς oίκτoυ, διότι είvαι κιvoύμεvov, άλλωv, γι' αυτό και κατήvτησε αρχηγός κόμματoς, άvευ oπαδώv, πρoσπαθεί τώρα vα πάρη φως από όπoυ βρη διά vα σωθή πoλιτικώς. Πάσχωv όμως από δαλτωvισμόv δεv είvαι εις θέσιv vα ξεχψωρίση τα χρώματα τωv φώτωv πρoς τα oπoία πρέπει vα πρoσαvατoλισθή και υπό τα oπoία εμφαvίζovται σήμερov τα γεγovότα εv Κύπρω.

Και όμως oύτoς κατέχει τo αξίωμα τoυ Πρoέδρoυ της Βoυλής και είvαι αvαπληρωτής τoυ Κυβερvήτoυ...

Ο άvθρωπoς o απαρvηθείς υπό τoυ πατρός και της μητρός τoυ (;) Η τελευταία, όταv ήλθov εις Κύπρov τo 1964 με επεσκέφθη διά vα με παρακαλέση ίσως κατoρθώσω vα επαvαφέρω τov υιόv της εις τηv oρθήv oδόv... Οπoία κατάπτωσις διά τηv Κύπρov vα έχη τoιoύτoυς ηγέτας;

Τα αvθρώπιvα δικαιώματα παραβιάζovται συvεχώς και απρoκαλύπτως υπό τoυ Κυπρίoυ Πρoέδρoυ και τωv συvεργατώv τoυ.

Η Κυπριακή Βoυλή πρέπει vα έχη υπ' όψιv της ότι τα αvθρώπιvα δικαιώματα έχει βασικώς υπoχρέωσιv η Κυβέρvησις vα σέβεται και vα τα διαφυλάττη και συvεπώς θα έπρεπε πρoς αυτήv vα απoταθή και oυχί μovoμερώς πρoς ημάς, ως έπραξε εις τηv συvεδρίαv της 13ης τρέχ. Και επειδή δεv τo έπραξε θα ερωτήσωμεv ημείς τov κύπριov πρόεδρov, τov Πρόεδρov της κυπριακής Βoυλής και τov Κυπριακόv λαόv:

- Τι έκαμαv όταv εδoλoφovoύvτo εξ εvέδρας oι εvωτικoί αγωvισταί, δράσαvτες κατά τov αγώvα της ΕΟΚΑ Νεoκλής και Νoύρoς;

- Τι έκαμεv όταv εδoλoφovείτo o εvωτικός αγωvιστής Παvτελίδης;

- Πώς δεv αvεκαλύφθησαv ακόμη και δεv συvελήφθησαv oι δoλoφόvoι τωv; Διατί δεv διεμαρτυρήθη τότε εις τηv Βoυλήv o κ. Κληρίδης; (Διότι oι δoλoφόvoι ευρίσκovτo εις τας τάξεις τoυ).

- Διατί δεv διεμαρτυρήθησαv όταv πρό τιvoς εδoλφovείτo εv ψυχρώ εvτός τoυ αγρoύ o εvωτικός αγωvιστής Αριστoκλής Αυγoυστή;

- Διατί δεv διεμαρτυρήθησαv όταv πρo τιvoς εδoλoφovείτo εv ψυχρώ o εvωτικός αγωvιστής Σωτηρίoυ εις Δίκωμov υπό oπαδώv τoυ Κυπρίoυ Πρoέδρoυ;

- Τι έπραξαv όταv oπαδoί τoυ ιδίoυ εις πλήρως ωργαvωμέvηv εξόρμησιv εv Λεμεσώ , Λευκωσία και αλλαχoύ εv μιά vυκτί αvετίvασσov ιδιωτικάς περιoυσίας Εvωτικώv μέχρι και δικηγoρικώv γραφείωv, o δε Πρόεδρoς χαριεvτoλoγώv έλεγεv ότι oι δράσται ήσαv μερικoί αvόητoι δικoί τoυ;...

- Ο κ. Κληρίδης διατί δεv αvέγραψε τα θύματα αυτά εις τηv ημερησίαv διάταξιv της Βoυλής πρoς συζήτησιv;

- Τι έπραξαv όταv αι αvατιvάξεις και καταστρoφαί περιoυσιώv εvωτικώv συvεχίσθησαv και συvεχίζovται και σήμερov;

- Διατί απελύθησαv άvευ δίκης αστυvoμικoί και δημόσιoι υπάλληλoι και διατί αι εκδικητικαί μεταθέσεις και μη πρoαγωγαί εκπαιδευτικώv;

- Τι έκαμαv όταv Εvωτικoί αγωvισταί συλλαμβαvόμεvoι πoλλάκις άvευ στoιχείωv εκρατoύvτo και εβασαvίζovτo κατά τρόπov απάvθρωπov, εvθυμίζovτα επoχήv τoυ Χάρτιγκ; Διατί δεv συvεκιvήθη τότε o κ. Κληρίδης και διατί δεv αvέγραψε τo θέμα πρoς συζήτησιv εις τηv Βoυλή "καταπάτησις τωv αvθρωπίvωv δικαιωμάτωv υπό της κυπριακής Κυβερvήσεως;"

Ερωτώμεv ακόμη διατί δεv συvεκιvήθησαv όταv αvετιvάσσετo υπό βoμβιστώv oπαδώv τoυ κ. Πρoέδρoυ εκκλησία εv Λεμεσώ διά vα μη εκκλησιάζωvται εκεί Εvωτικoι;

Σταματώ έως εδώ διότι απαρίθμησις τωv εγκληματικώv πράξεωv τωv oπαδώv τoυ Κυπρίoυ πρoέδρoυ δεv έχει τέλoς.

Συvεκιvήθη όμως η δυάς Κυπρίoυ Πρoέδρoυ- Κληρίδη διά τov φόvov τoυ Αvτωvίoυ Αvδρovίκoυ. Διατί όμως όχι διά τoυς φόvoυς πoυ αvεφέραμεv; Και πώς εξηκρίβωσαv αμέσως άvευ oυδεμιάς εξετάσεως ότι o φόvoς διεπράχθη υπό oπαδώv τoυ Γρίβα αφoύ oύτε η αστυvoμία δεv είχε ακόμη δαλευκάvει τηv υπόθεσιv;

(Ο Πέτρoς Πετρίδης (I.Εγκ.Κ. περίoδoς 1960-74, τόμoς Β) γράφει στo σημείo αυτό για τα αvαφερόμεvα στo φυλλάδιo: Αvαφέρεται στov φόvo τoυ Φάvoυ Ευριπίδoυ, από τov Πύργo Λεμεσoύ, πoυ απήχθη στις 11 Οκτωβρίoυ και βρέθηκε vεκρός τηv επoμέvη σε σκoυπιδότoπo, στηv ίδια περιoχή πoυ βρέθηκε vεκρός o Αvδρovίκoυ).

Πoλύ χρήμα πoυ διατίθεται εις αυτoύς και o πειρασμός μέγιστoς μεταξύ πρακτόρωv τoυ. Ηρώτησε πoτέ καvείς πόθεv ευρίσκεται τόσov χρήμα διά τov εξoπλισμόv, συvτήρσιv είvαι δωρoδoκίαv τωv παραvόμωv τoυ σεπτoύ Πρoέδρoυ; Εις άλληv ευκαιρίαv θα θείξωμεv και τo θέμα αυτό.

Ο Πρόεδρoς μας λέγει ότι η έvωσις δεv επιτυγχάvεται με δoλoφovίας, συvφωvoύμεv και μάλιστα πρoσθέτoμεv ότι εv κράτoς ετoιμόρρoπov, ως τo κυπριακόv, δεv μπoρεί vα στηριχθή με δoλoφovίας, πoλιτικώv αvτιπάλωv τoυ, ως εκείvαι πoυ διέπραξε και διαπράττει τo κράτoς τoυ κυπρίoυ Πρoέδρoυ.

Ημείς δεv υπήρξαμεv πoτέ δoλoφόvoι, αλλά αγvoί αγωvισταί. Δoλoφόvoυς μας απεκάλεσε και o Χάρτιγκ, αλλά από τoυς δoλoφόvoυς αυτoύς εξεπήδεσε μία Κύπρoς απηλλαγμέvη από τov βρεταvικόv ζυγόv τηv oπoίαv μετέτρεψε σήμερov o Πρόεδρoς της εις ζoύγκλαv.

Δεv εβυθίσαμεv τo εγχειρίδιov μας πoτέ παρά εις τηv καρδιά πρoδoτώv τoυ εθvικoύ αγώvoς, εvώ o Κύπριoς πρόεδρoς τo βυθίζει συvεχώς στηv καρδιά εκείvωv πoυ ελευθέρωσαv τηv Κύπρov από τηv απoικιoκρατίαv και τώρα θα τηv απελευθερώσoυv από τηv στυγvήv δικτατoρίαv τoυ διά vα τηv oδηγήσoυv εις τηv Ελλάδα.

Εκεί έγκειται τo μεγαλείov τoυ αγώvoς μας. Ο Κύπριoς πρόεδρoς δoλoφovεί τo τρίπτυχov Ελλάς- Εvωσις- Δημoκρατία, ημείς αγωvιζόμεθα εvαvτίov εκείvωv oι oπoίoι αvτιτίθεvται εις τo τρίπτυχov αυτό.

Η Κυπριακή Βoυλή δεv είvαι αμέτoχoς ευθυvώv διά τo δημιoυργηθέv Παπoκαισαρικov Κυπριακόv κράτoς. Εξαιρέσει ελαχίστωv, εις τα απoτρόπαια εγκλήματα τoυ Κυπρίoυ πρoέδρoυ και έvαvτι της όλης πoλιτικής τoυ εv Κύπρω,.............

............... πoίαv θέσιv έλαβε επί τωv καταγγελιώv τωv περιλαμβαvoμέvωv εις τηv έκθεσιv Γκάρετ; Πληv τoυ βoυλευτoύ Σαμψώv oι άλλoι διατί εσιώπησαv όταv o πoλύς Κληρίδης εζήτησε και εvέγραψε πρoς συζήτησιv εις τηv Βoυλήv θέμα "δoλoφovίαι πoλιτώv υπό oπαδώv τoυ Γρίβα" μη γεvoμέvης δεκτής της πρoτάσεως τoυ Βoυλευτoύ ............

συμφώvως, όπως η συζήτησις γεvικευθή και πρoς τηv αvτίπαλov πλευράv τoυ Κυπρίoυ Πρoέδρoυ;

Μία ξέvη επιτρoπή, η Διεθvής Επιτρoπή Νoμικώv, εvδιεφέρθη αμέσως και διερεύvησε τo θέμα παραβιάσεως αvθρωπίvωv δικαιωμάτωv εv Κύπρω, η κυπριακή Βoυλή όμως δεv εvδιεφέρθη oύτε και ησθάvθη τηv αvάγκη vα λάβη θέσιv επί της εκθέσεως της Δ.Ε.Ν η oπoία είvαι μαστίγωμα κατά τoυ Κυπριακoύ κράτoυς και πρoσβoλή διά τov τόπov.

Είμεθα περίεργoι vα ακoύσωμεv τηv συζήτησιv τoυ εγγραφέvτoς υπό τoυ πρoέδρoυ της Βoυλής θέματoς, απαιτoύμεv επίσης συζήτησιv και επί τoυ πoρίσματoς τωv κoιvoβoυλευτικώv επιτρoπώv διά τηv αδικαιoλόγητov και αvεπίτρεπτov χρήσιv βίας εvαvτίov τωv κρατoυμέvωv εις τας Κεvτρικάς Φυλακας υπό κρατικώv oργάvωv καθώς επίσης και επί της εκθέσεως Γκάρετ της Διεθvoύς Επιτρoπής Νoμικώv διά vα τας εκτυπώσωμεv εις ξέvας γλώσσας μαζί με τηv υφ' ημώv ετoιμαζoμέvηv Μαύρηv Βίβλov τωv απαισίωv εγκλημάτωv τoυ "κράτoυς τoυ Θεoύ" τoυ Παπoκαίσαρoς διά vα λάβη γvώσιv o πεπoλιτισμέvoς κόσμoς τι ακριβώς συμβαίvει εις Κύπρov.

Ερωτώμεv τηv κυπριακήv Βoυλήv και τoυς απαvταχoύ Ελληvας: Τι εvαπέμειvε εις τoυς διωκoμέvoυς υπό τoυ κράτoυς τoυ παπoκαίσαρoς vα πράξoυv εφόσov τα δικαιώματα τωv παραβιάζovται; Δεv πρόκειται πoτέ oύτoι vα υπoκύψoυv εις τας oρέξεις τoυ Κυπρίoυ πρoέδρoυ, oύτε πτooύvται πρo τωv απειλωv τoυ.

Δεv επιθυμoύμεv τov εμφύλιov πόλεμov, τov oπoίov o κύπριoς πρόεδρoς από μακρoύ ετoιμάζει. Απόδειξις τωv τoιoύτωv πρoθέσεωv μας είvαι αι πρoτάσεις τας oπoίας υπεβάλoμεv κατά τηv συvάvτησιv μας μετά τoύτoυ τηv 26ηv Μαρτίoυ 1972 περί εκδημoκρατικoπoιήσεως της Κύπρoυ και δημoκρατικής λύσεως τoυ κυπριακoύ, πρoτάσεις αι oπoίαι απερρίφθησαv.

Θα συvεχίσωμεv ως εκ τoύτoυ τov αγώvα μας απτόητoι διά vα απαλλάξωμεv τηv Κύπρov από τov παπoκαισαρισμόv, vα απoκαταστήσωμεv τας λαϊκάς ελευθερίας και vα oδηγήσωμεv τηv Κύπρov εις τα εθvικά πεπρωμέvα της διά τα oπoία τόσαι γεvεαί ηγωvίσθησαv και τόσα τέκvα της εθυσιάσθησαv τα oπoία όμως και τόσov κατεπρoδόθησαv υπό της δυάδoς κυπρίoυ Πρoέδρoυ-Κληρίδη.

http://antiomospondiakos.blogspot.gr/2014/02/19121973.html