Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ



Του Παναγίωτη Λιάκου

Ο επικεφαλής που δεν είναι αντάξιος του αξιώματός του δεν εξαντλεί απλά τους πολίτες, τους καταναλώνει

Δημοβόρος βασιλεὺς, ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις». Χαρά στον λαοφαγά τον άρχοντα, που ορίζει τιποτένιους!

Ιλιάς, Α 231. Απόδοση στη νέα ελληνική Καζαντζάκης - Κακριδής.

Ο εξοργισμένος Αχιλλεύς δίνει απάντηση σ' ένα φαινομενικά δυσεπίλυτο αίνιγμα που έχουν θέσει στους λαούς οι αιώνες εξάσκησης στην πολιτική τέχνη (είναι τέχνη διότι, αν ήταν επιστήμη, τα «πειράματα», δηλαδή η άσκηση πολιτικής εξουσίας, θα μπορούσαν να επαναληφθούν πολλές φορές στον ίδιο τόπο με τις ίδιες συνθήκες).

Ο «λαοφαγάς» άρχοντας είναι ο Αγαμέμνων, ο οποίος θέλει να πάρει το «γέρας» του Αχιλλέα, τη Βρισηίδα, που ήταν σκλάβα του. Ο επικεφαλής του στρατεύματος των Αχαιών στον Τρωικό Πόλεμο ήθελε με την «κατάσχεση» της σκλάβας του ατίθασου και τολμητία Αχιλλέα να αναπληρώσει τη δική του απώλεια, εκείνην της ποθητής Χρυσηίδας, την οποία έπρεπε να επιστρέψει στον πατέρα της ούτως ώστε να εξευμενιστεί ο Απόλλων. Ο Χρύσης, πατέρας της Χρυσηίδας, ήταν ιερέας του Απόλλωνα, είχε ζητήσει την επιστροφή της κόρης του από τον Αγαμέμνονα και ο βασιλεύς των Μυκηνών όχι μόνο αρνήθηκε, αλλά συμπεριφέρθηκε προσβλητικά στον ιερέα του Φοίβου.

Ο τελευταίος, ευρισκόμενος εν δικαίω, προσευχήθηκε στον Απόλλωνα να τιμωρήσει τον στρατό των Ελλήνων και οι προσευχές του εισακούστηκαν. Το θανατικό που έπεσε στο ελληνικό εκστρατευτικό σώμα υποχρέωσε τον Αγαμέμνονα να αναθεωρήσει την ασέβεια που επέδειξε στο πρόσωπο του Χρύση και να επιστρέψει την κόρη του, η οποία είχε γίνει παλλακίδα του. Ωστόσο, η εμμονή του με την ιδέα της υπεροχής έναντι των άλλων τον οδήγησε να διαπράξει το ατόπημα πάνω στο οποίο στηρίχθηκε τούτο το ομηρικό έπος. Εχοντας την αλαζονεία της εξουσίας, αντιμετωπίζει τον Αχιλλέα σαν... υπήκοο, σαν ένα ασήμαντο κομμάτι, ψηφίο ενός μεγάλου αθροίσματος δυνάμεων, και πλήττει τον πυρήνα της προσωπικότητάς του και με το ύφος του αλλά και -κυρίως- με την πράξη του να απαιτήσει τη Βρισηίδα ως «αποζημίωση» για τη δική του απώλεια.

Ο Αχιλλεύς έχει εξοργιστεί αλλά η οξύνοιά του δεν υποχωρεί ούτε ενώπιον των κυμάτων της αγανάκτησης που έχουν πλημμυρίσει το θυμικό του. Αποδίδει στον Αγαμέμνονα έναν χαρακτηρισμό αντάξιο του έπους, που μας εξιστορεί τις περιπέτειές του: «δημοβόρος». Η νεοελληνική απόδοση των Καζαντζάκη - Κακριδή είναι εξίσου εύστοχη: «λαοφαγάς»!

Η άτεχνη, βάναυση, βουλιμική αλλά τόσο αρχαϊκά ειλικρινής διεκδίκηση μιας γυναίκας οδήγησε έναν βιρτουόζο, μάγο του πολέμου, σε ένα εύστοχο συμπέρασμα. Ο ηγέτης που δεν είναι αντάξιος του αξιώματός του δεν εξαντλεί απλά τους πολίτες, τους καταναλώνει. Τους τρώει! Ο δημοβόρος επικεφαλής του συλλογικού βίου καταναλώνει πόρους, ζωές, υλικά και άυλα κεφάλαια του δήμου. Είναι... ασύμφορος και αποτελεί εξαιρετικά κακή συναναστροφή για τους υφισταμένους, τους υπηκόους, τους πολίτες του.

Ο Αχιλλεύς χαρακτηρίζει «τιποτένιους» αυτούς που ορίζει και διατάζει ο Αγαμέμνων. Αποδίδει την ουτιδανότητά τους στον βασιλέα, όχι στους ίδιους. Οι βασιλείς του ομηρικού κόσμου (όπως και οι περισσότεροι, διαχρονικά) δεν εκλέγονταν. Ο λαοφαγάς Αγαμέμνων δεν ψηφίστηκε ούτως ώστε να νομιμοποιείται κάποιος να ισχυριστεί ότι οι πολλοί προτίμησαν κάποιον σαν εκείνους. Ο βασιλιάς έδωσε το ποιοτικό στίγμα στο πλήθος. Η δική του ανημποριά να λειτουργήσει ενάρετα διαχύθηκε στην κοινωνία και μετέτρεψε τον λαό σε τιποτένιους.

Αυτό, η ηγεσία που αλλάζει και συμπαρασύρει ολόκληρη την κοινωνία στους ρυθμούς της, παρότι έχει αποδειχθεί πολλές φορές στην ελληνική Ιστορία, τίθεται συχνά ως τάχα ρητορικό ερώτημα ή ακόμα και τοποθέτηση: Διαλέγουμε αυτούς που μας αξίζουν;
Κι όμως, η ίδια η φύση της διαπίστωσης είναι μια πλάνη. Ο Ομηρος στα έπη του ξεκαθαρίζει αρκετά ζητήματα υψηλής και καθημερινής πολιτικής, γεωπολιτικής, ψυχολογίας και κοινωνικής μηχανικής. Στην «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια» είναι συμπυκνωμένη η φοβερή περιπέτεια της πάλης του ανθρώπου με τον θάνατο, τον εαυτό και τον περίγυρό του - κοινωνικό και φυσικό. Τα μόνα που απαιτούνται για να αντληθεί πλούτος από τούτο το πνευματικό θησαυροφυλάκιο της ανθρωπότητας είναι ανοικτό πνεύμα, φαντασία και παρατηρητικότητα.



ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.