ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ ΤΙΣ ''ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ''

Του Σταύρου Λυγερού

Τα σημάδια ότι δρομολογείται –με τις ευλογίες και την παρασκηνιακή μεσολάβηση των Αμερικανών– μία εφ’ όλης της ύλης ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση είναι πολλά για να τα παρακάμψουμε. Σε άρθρο πριν λίγες ημέρες αναφερθήκαμε στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, υπογραμμίζοντας την ευρύτερη διπλωματική μεθόδευση Τούρκων, Αμερικανών και Γερμανών.

Για να “καταπιεί” ο ελληνικός λαός θα προσφέρουν μία “ελκυστική” συσκευασία με δύο σκέλη: Πρώτον την υπογραφή ενός Συμφώνου μη Επίθεσης και δεύτερον την παραπομπή στη Χάγη. Αμφότερα θα τα παρουσιάσουν σαν το τέλος της 50χρονης ελληνοτουρκικής διένεξης. Θα μας βομβαρδίσουν με ισχυρισμούς ότι η Ελλάδα θα απαλλαγεί από τον βραχνά του ψυχρού πολέμου με την Τουρκία, ο οποίος απορροφά πόρους, προκαλεί ανασφάλεια και εκτρέπει αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

 

Ποιος δεν θα ήθελε, άραγε, να αλλάξουν ριζικά σελίδα οι σχέσεις μας με την Άγκυρα; Είναι, όμως, έτσι, όπως θα μας τα παρουσιάσουν με την αμέριστη συνδρομή των συστημικών ΜΜΕ; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα πρέπει να σταθούμε στο αντίτιμο που θα κληθούμε να πληρώσουμε για να καταστεί δυνατή και η υπογραφή ενός τέτοιου Συμφώνου και η παραπομπή στη Χάγη. Και για το αντίτιμο, βεβαίως, κανείς δεν μιλάει.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΤΙ ΣΧΕΣΕΙ ΕΧΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΣΑΒΟΥΣΟΓΛΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΟΠΛΩΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Όταν στις αρχές του 2021 ανεπίσημα τουρκικά χείλη είχαν εξαρτήσει την αναγνώριση της ελληνικής κυριαρχίας την ελληνική κυριαρχία των νησιών στο ανατολικό Αιγαίο από την αποστρατιωτικοποίησή τους, αρμόδιοι παράγοντες στην Αθήνα είχαν υποτιμήσει τη σημασία εκείνης της δήλωσης. Κι όμως, είναι πάγια τακτική της Άγκυρας από το 1973 κάθε τόσο να προσθέτει μία μονομερή αξίωση στο καλάθι των επεκτατικών διεκδικήσεών της σε βάρος της Ελλάδας. Πάγια τακτική της είναι, επίσης, πριν μία διεκδίκηση καταστεί επίσημη θέση, να ακούγεται από ανεπίσημα χείλη με σκοπό να προλειάνει το έδαφος. Κάπως έτσι προέκυψε ο χάρτης Τσαβούσογλου.

Ο τουρκικός ισχυρισμός ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει(!), είναι σήμερα επίσημη πολιτική. Την έχει εκφράσει ο ίδιος ο Ερντογάν κα τώρα προστέθηκε και ο χάρτης Τσαβούσογλου.

Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει πως η πρώτη ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης. Και τότε είχε προηγηθεί μία δήλωση ενός Τούρκου ναυάρχου το 1992 που είχε προαναγγείλει αυτό που έγινε επίσημη τουρκική θέση το 1996.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

Η ΝΕΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ - ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, πριν μία διεκδίκηση σε βάρος της Ελλάδας καταστεί επίσημη θέση της Άγκυρας, ακούγεται από ανεπίσημα χείλη. Για πρώτη φορά, λοιπόν, πριν από αρκετούς μήνες, δηλώθηκε ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει! Τη θέση εξέφρασε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, προσδίδοντας τον πιο επίσημο χαρακτήρα.

Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει πως εκείνη η ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΟ NAUTICAL GEO - Η ''ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ'' ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

Του Σταύρου Λυγερού

Η συστηματική παρεμπόδιση του επιστημονικού σκάφους Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό σκάφος 10 μίλα ανατολικά της Κρήτης και εντός της οριοθετημένης (με την Αίγυπτο) ελληνικής ΑΟΖ δεν είναι τίποτα περισσότερο από την έμπρακτη επιβολή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα ισχυρίζεται (κόντρα στο διεθνές δίκαιο) ότι τα νησιά διαθέτουν μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων, όχι υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Με βάση την αυθαίρετη αυτή θέση υπέγραψε το τουρκολυβικό μνημόνιο και κινείται κατά τρόπο που να δηλώνει στην πράξη ότι η εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων θαλάσσια έκταση είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Αφού, λοιπόν, το Nautical Geo εξήλθε των ελληνικών χωρικών υδάτων ανατολικά της Κρήτης όφειλε να λάβει άδεια από την Άγκυρα για τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών.

Με την ίδια ακριβώς “λογική” το Oruc Reis πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 2020 συστηματικές σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων έξω από τα χωρικά ύδατα του Κατελλορίζου και νοτιότερα. Με την ίδια “λογική” έχουν προαναγγελθεί αντίστοιχες σεισμικές έρευνες ανατολικά και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν έχουν πραγματοποιηθεί δεν σημαίνει ότι δεν θα πραγματοποιηθούν προσεχώς. η Άγκυρα, άλλωστε, έχει δείξει ότι χρησιμοποιεί τη μέθοδο του “σαλαμιού”. Κάθε φορά κάνει ένα βήμα, ώστε να εθίζει το διεθνές σύστημα στην αυθαιρεσία της.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Του Σταύρου Λυγερού

Δυστυχώς, τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς φαινόταν ότι θα εξελιχθούν. Το κυβερνητικό αεροσκάφος Gulfstream, που είχε σταλεί στην Καμπούλ για να μεταφέρει στην Ελλάδα Αφγανούς “ελληνικού ενδιαφέροντος” (διερμηνείς κ.α.) δεν προσγειώθηκε ποτέ στην Καμπούλ. Έκανε μία βόλτα πάνω από το Αφγανιστάν και μετά άραξε στο Ισλαμαμπάντ για μιάμιση περίπου ημέρα. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα άπραγο.

Πρόκειται για μεγάλο φιάσκο που εγείρει ζήτημα και σε ηθικό και σε πολιτικό επίπεδο. Σε ηθικό, επειδή αφέθηκαν στην κακή μοίρα τους άνθρωποι που βοήθησαν την ελληνική αποστολή και εμπιστεύθηκαν τις διαβεβαιώσεις της. Με άλλα λόγια, θεωρούσαν ότι και η χώρα μας θα πράξει αυτό που έπραξαν όλες οι χώρες που βρέθηκαν με το ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Δηλαδή, θα διέσωζαν τους Αφγανούς, με τους οποίους συνεργάσθηκαν.

Δεν αναφέρομαι στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, στη Γαλλία και σε άλλες μεγάλες δυτικές χώρες, ούτε καν στην Τουρκία η οποία μετέφερε εκατοντάδες Αφγανούς, μεταξύ αυτών και δεκάδες πολιτικούς. Αναφέρομαι στην Αυστρία, στη Ρουμανία, ακόμα και στην Κροατία, η οποία, όπως οι άλλες χώρες, μετέφερε τους “δικούς της” Αφγανούς.

Εάν η Αθήνα είχε παντελώς αδιαφορήσει, θα μπορούσαμε να την κατηγορήσουμε για έλλειψη πολιτικής ηθικής. Η κυβέρνηση, όμως, αποφάσισε να μεταφέρει τους περίπου 25 Αφγανούς “ελληνικού ενδιαφέροντος”. Αλλά το προσπάθησε κατά τρόπο που οδήγησε σε πλήρες φιάσκο. Είναι βαρύ πλήγμα για το διεθνές κύρος της Ελλάδας να είναι η μόνη χώρα που απέτυχε σε  μία αποστολή, την οποία όλες οι άλλες χώρες την έφεραν επιτυχώς σε πέρας.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

 

ΓΙΑΤΙ Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ ΒΕΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Ποια ήταν άραγε η αιτία της μακρόχρονης διένεξης Αθήνας-Σκοπίων; Για ποιο λόγο η Ελλάδα κατανάλωσε για δεκαετίες μπόλικο διπλωματικό κεφάλαιο; Για ποιο λόγο σε διαφορετικές περιόδους κατέβηκαν στον δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες; Τί ήταν άραγε αυτό που μας χώριζε από τους γείτονες; Τα ανωτέρω ερωτήματα συνδέονται με το τωρινό βουλγαρικό βέτο για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Βόρειας Μακεδονίας.

Ας αρχίσουμε, όμως, από την αρχή. Το πρόβλημα στις σχέσεις Αθήνας-Σκοπίων ήταν το όνομα. Γι’ αυτό έγινε ο πολυετής διπλωματικός πόλεμος. Ποιο όνομα, όμως; Αποκλειστικά και μόνο για το όνομα του κράτους; Προφανώς όχι. Αν με ένα μαγικό τρόπο το γειτονικό κράτος λεγόταν π.χ. Βαρδαρία, αλλά η εθνότητα και η γλώσσα ονομαζόταν “μακεδονική” το πρόβλημά μας θα είχε λυθεί; Η απάντηση είναι ότι θα είχε λυθεί μόνο κατά το ήμισυ.

Τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, ως γεωγραφική Μακεδονία οριζόταν μία περιοχή, που εκτεινόταν αρκετά βορειότερα από τα σημερινά ελληνικά σύνορα. Αυτή δε η περιοχή (δεν συμπίπτει γεωγραφικά με την αρχαία Μακεδονία) στους νεότερους χρόνους ήταν πολυεθνική. Κατοικούσαν Έλληνες, Βούλγαροι, Τούρκοι, Εβραίοι, Αλβανοί και άλλες μικρότερες εθνότητες. Καμία από αυτές τις εθνότητες δεν μπορεί να θεωρήσει τη γεωγραφική Μακεδονία (όχι την αρχαία) ως αποκλειστικά δική της πατρίδα, με τον ίδιο τρόπο που καμία εθνότητα δεν μπορεί να θεωρήσει τα Βαλκάνια αποκλειστικά δική της πατρίδα. Όπως και τα Βαλκάνια, έτσι και η γεωγραφική Μακεδονία ανήκει σε όλες τις εθνότητες που την κατοικούν.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΩΣ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Μόνο σκανδαλώδες μπορεί να χαρακτηρισθεί το γεγονός ότι Λευκωσία και Αθήνα χειρίζονται το Κυπριακό λες και δεν έχει αλλάξει τίποτα στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και τη Δύση ευρύτερα, λες και βρισκόμαστε 15 χρόνια πριν. Στην πραγματικότητα, πρόκειται δια παραλείψεως εθνικό έγκλημα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχουν συντελεστεί βαρυσήμαντες γεωπολιτικές μετατοπίσεις που επηρεάζουν καθοριστικά την περιοχή μας και οι οποίες θα έπρεπε να έχουν αξιοποιηθεί από την ελλαδική και την ελληνοκυπριακή διπλωματία.

Παρά την εκεχειρία που σηματοδότησε η συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν, είναι γεγονός ότι η Ουάσινγκτον έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια αλλεπάλληλα πλήγματα στην Τουρκία. Μπορεί οι Αμερικανοί να ελπίζουν ακόμα ότι θα την επαναφέρουν στο “δυτικό μαντρί”, αλλά ήδη προετοιμάζονται και για το χειρότερο σενάριο, δημιουργώντας σταδιακά εναλλακτικές λύσεις. Κεντρικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία παίζει η Ελλάδα, όπως έχει φανεί από τις στρατιωτικές διευκολύνσεις που έχει ήδη παραχωρήσει στις ΗΠΑ και από όσες πρόσθετες βρίσκονται σε φάση συνομιλιών.

Όταν, λοιπόν, υπάρχει ένα τόσο αρνητικό κλίμα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και ένα αντιστρόφως τόσο θετικό κλίμα στις ελληνοαμερικανικές, είναι δυνατόν το Κυπριακό να έχει αφεθεί να αντιμετωπίζεται σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα τα τελευταία 10 χρόνια; Κι όμως, είναι. Και γι’ αυτό πρωτίστως και κυρίως ευθύνη έχουν η Αθήνα και η Λευκωσία, οι οποίες, ως άμεσα ενδιαφερόμενες-θιγόμενες θα έπρεπε όχι μόνο να έχουν εγείρει ζήτημα, αλλά και να το έχουν μετατρέψει σε κεντρικό άξονα της ελληνικής και κυπριακής διπλωματίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΧΩΡΑ η ΧΩΡΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ; - Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΛΕΙ ΧΩΡΟ, Ο ΛΑΟΣ ΧΩΡΑ...

 

Του Σταύρου Λυγερού

 

Τα όσα είπε προ ημερών η Πρόεδρος της Δημοκρατίας για το δημογραφικό δεν είναι κάτι νέο. Είναι το στερεότυπο των κάθε είδους δικαιωματιστών. «Η Ελλάδα θα λύσει το δημογραφικό της πρόβλημα με την ενσωμάτωση μεταναστών». Τόσο απλά! Ούτε καν μία επιφύλαξη για το εάν κατηγορίες μεταναστών μπορούν να ενσωματωθούν και να γίνουν Έλληνες. Ο φιλελέ λαϊκισμός στο απόγειό του.

Υπενθυμίζω ότι –με την Ελλάδα να πέφτει στον γκρεμό– μία από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου (2009-2011) ήταν να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο για την παραχώρηση ιθαγένειας! Πριν το 1990 ο Κώδικας Ιθαγένειας απασχολούσε μόνο τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και τους νομικούς, όχι την κοινή γνώμη, επειδή μέχρι το 1990 η Ελλάδα φιλοξενούσε ελάχιστους μετανάστες. Δεν είχε πολιτική σημασία εάν οι προϋποθέσεις απόδοσης ιθαγένειας θα ήταν σφικτές ή χαλαρές. Το 2010, όμως, είχε κρίσιμη σημασία, επειδή επηρέαζε την ταυτότητα και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας.

Το επιχείρημα της νομοθετικής πρωτοβουλίας του Γιώργου Παπανδρέου ήταν η «ανάγκη τακτοποίησης». Από αυτή την άποψη, συνέχιζε και κλιμάκωνε την απαράδεκτη πρακτική της ελληνικής Πολιτείας να νομιμοποιεί μαζικά καταστάσεις οι οποίες είχαν διαμορφωθεί με παράνομο τρόπο. Δύο φορές η κυβέρνηση Σημίτη και άλλη μία η κυβέρνηση Καραμανλή είχαν νομιμοποιήσει μαζικά παράνομους μετανάστες, αλλά τουλάχιστον δεν τους είχαν δώσει ιθαγένεια.

Με το υπαρκτό αλλά ανεπαρκές επιχείρημα της κάλυψης ανθρωπιστικών αναγκών, η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου άνοιξε την πόρτα για πιο εύκολη, σχεδόν μαζική και υπό κάποιες προϋποθέσεις αυτόματη παραχώρηση ιθαγένειας. Το σχήμα είναι γνωστό και ταιριάζει στην ελληνική Πολιτεία: Μετά από μερικά χρόνια οι παράνομοι μετανάστες νομιμοποιούνται, και μετά από μερικά ακόμα χρόνια αποκτούν ιθαγένεια!

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

Η ΚΥΠΡΟΣ, ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΚΗ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΕΛΛΑΔΙΣΜΟΥ

Του Σταύρου Λυγερού

Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο βιβλίο του “Το στρατηγικό βάθος” ο Νταβούτογλου είναι σαφέστατος: «Η Κύπρος, που κατέχει μια κεντρική θέση παγκοσμίως από την άπο­ψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε έναν άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες.

»Η Κύπρος… επέ­χει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κα­σπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέουν Ευ­ρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της… Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ Ασίας και Αφρικής, Ευρώπης και Αφρικής και Ευρώπης και Ασίας… Καθίσταται πασιφανές ότι η κεντρική θέση που κατέχει αυτή η περιοχή από την άποψη των ενεργειακών αξόνων της θα αποτελέσει στο μέλλον τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού…

»Στο πλαίσιο αυτό το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική διένεξη. Η Τουρκία, που κατέχει μια θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μια συνεχώς και αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η πολιτική επί του Κυπριακού πρέπει να τεθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, σύμφωνο προς το ήδη διαμορφωμένο νέο (διεθνές) στρατηγικό πλαίσιο.

ΔΙΑΒΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΙΝΑΞΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΛΙΓΜΟ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ

Του Σταύρου Λυγερού

Με τις δημόσιες δηλώσεις του ενώπιον του Τούρκου ομολόγου του ο Δένδιας έδωσε μία ξεκάθαρη απάντηση όχι τόσο στα όσα μάλλον ήπια (με εξαίρεση την επανάληψη της γνωστής θέσης περί “τουρκικής μειονότητας” στη Θράκη) ανέφερε στην πρώτη δημόσια δήλωσή του ο Τσαβούσογλου, όσο στα όσα άκουσε και από τον Ερντογάν και από τον υπουργό του στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Τούρκοι συνομιλητές του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών πίσω από τις κλειστές πόρτες δεν μάσησαν τα λόγια τους. Κατέστησαν σαφείς τις προθέσεις τους σ’ όλο το φάσμα των προβλημάτων που οι ίδιοι έχουν εδώ και δεκαετίες προκαλέσει στις διμερείς σχέσεις με τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις τους. Ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος, άλλωστε, μία ημέρα πριν δεχθεί τον Έλληνα υπουργό είχε πυροδοτήσει το κλίμα με τις δηλώσεις του περί Κύπρου και γεωτρήσεων στην ελληνική ΑΟΖ που επιχειρούν να σφετερισθούν από κοινού Τουρκία και Λιβύη με το γνωστό μνημόνιο.

Η πρόσκληση που ο Τσαβούσογλου απηύθυνε στον Έλληνα ομόλογό του για το Ιφτάρ έγινε για να στείλει το μήνυμα και στην Ουάσιγκτον και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πως η Άγκυρα όχι μόνο δεν είναι αδιάλλακτη και επιθετική, αλλά και πως κάνει ό,τι μπορεί για να γεφυρώσει το χάσμα με την Ελλάδα. Σ’ αυτή τη σκοπιμότητα εγγράφεται και η κίνηση του Ερντογάν να συναντηθεί –εκτός αρχικού προγράμματος– με τον Έλληνα υπουργό. Για τον ίδιο λόγο είχε στείλει τον Ιμπραχήμ Καλίν στην πρώτη (του νέου κύκλου) διερευνητική επαφή Με άλλα λόγια, η τουρκική διπλωματία επιχείρησε και πάλι να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα για να δημιουργήσει εντυπώσεις στη Δύση.

Όπως είναι γνωστό, το Βερολίνο και οι υπόλοιποι υποστηρικτές της Τουρκίας στους κόλπους της ΕΕ, την παροτρύνουν να εγκαταλείψει τους λεονταρισμούς και τουλάχιστον δημοσίως να “πουλήσει” μετριοπάθεια, και “αποκλιμάκωση”, ώστε να τους δώσει τα αναγκαία προσχήματα για να συνεχίζουν να τορπιλίζουν την επιβολή κυρώσεων. Όπως έχει αποδειχθεί, βεβαίως, δεν ασκούν πιέσεις στην Άγκυρα για να εγκαταλείψει την έμπρακτη επεκτατική πολιτική της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Παρότι η ηττημένη Γερμανία ευνοήθηκε γενναιόδωρα από τους νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν ανταποκρίθηκε στην ηθική και συμβατική υποχρέωσή της προς την Ελλάδα για την καταβολή επανορθώσεων και βεβαίως για την εξόφληση του αναγκαστικού κατοχικού δανείου. Ακολούθησε παρελκυστική τακτική όσον αφορά τις γερμανικές οφειλές. Παρέπεμψε την ικανοποίηση των ελληνικών διεκδικήσεων μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Όταν αυτή πραγματοποιήθηκε, το Βερολίνο ισχυρίσθηκε ότι το θέμα έχει κλείσει!

Ο πρώτος γερμανικός ισχυρισμός είναι ότι το ζήτημα έχει κλείσει με υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1960 και την καταβολή εκ μέρους της Γερμανίας 115 εκατ. μάρκων. Η αλήθεια είναι πως για να επιτύχουν την αποφυλάκιση του δημίου των 54.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης Μαξ Μέρτεν, που είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια φυλάκιση, η γερμανική κυβέρνηση κατέβαλε 115 εκατ. μάρκα ως αποζημίωση, την οποία «δικαιούνται Έλληνες υπήκοοι διωχθέντες από 6 Απριλίου 1941 μέχρι τέλους του 1945, υπό οργάνων του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος δια λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς ή αντιθέσεως προς την εθνικοσοσιαλιστικήν κοσμοθεωρίαν». Δηλαδή για αποζημίωση κυρίως των Εβραίων θυμάτων του Γ’ Ράιχ.

Για να μην υπάρξει, μάλιστα, η οποιαδήποτε παρεξήγηση, σε επιστολή του (αποτελεί μέρος της συμφωνίας) προς τον υφυπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας ο τότε Έλληνας πρεσβευτής στη Βόννη Θωμάς Υψηλάντης αναφέρει: «(η Ελλάδα) επιφυλάσσεται εντούτοις όπως προβάλη νέας απαιτήσεις, αίτινες προέρχονται εξ εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως κατά τη διάρκεια του πολέμου και της κατοχής». Με άλλα λόγια, η Αθήνα δεν έχει ποτέ παραιτηθεί από τις αξιώσεις της, κάτι που ομολογεί και η Γερμανία σε απαντητική ρηματική διακοίνωσή της στις 31-3-1967.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ - ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΛΕΥΡΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Μετά από μεγάλη τουρκική καθυστέρηση πραγματοποιούνται σήμερα 16 Μαρτίου οι διερευνητικές επαφές (62ος γύρος από την αρχή, 2ος της νέας περιόδου). Η κωλυσιεργία, βεβαίως, δεν ήταν τυχαία. Στόχος του Ερντογάν ήταν να φέρει την ελληνοτουρκική συνάντηση χρονικά πολύ κοντά στη Σύνοδο Κορυφής, προκειμένου να διευκολύνει τους υποστηρικτές του εντός της ΕΕ. Κι αυτό, επειδή υποτίθεται ότι στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής θα αξιολογηθεί η στάση της Τουρκίας.

Στην πραγματικότητα, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση που είχα διατυπώσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Πρώτον, ότι ο ελληνοτουρκικός διάλογος θα αρχίσει και δεύτερον ότι θα είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη παρένθεση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε την αυταπάτη πως εάν με παρέμβαση Βερολίνου και Ουάσινγκτον ξανάρχιζαν οι διερευνητικές, θα εξασφάλιζε κάποια χρόνια σχετικής ηρεμίας στο ελληνοτουρκικό μέτωπο.

Ισχυρίζομαι ότι δεν πρόκειται να επαναληφθεί αυτό που ζήσαμε από το 2002 μέχρι το 2016, όπως συνεχίζουν να πιστεύουν αρκετοί στην Αθήνα. Αν και η Άγκυρα το προηγούμενο διάστημα απέφυγε κραυγαλέες επιθετικές κινήσεις, φρόντισε όμως να κρατάει ψηλά τη θερμοκρασία στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Ο λόγος που το κάνει είναι ότι θέλει να καταστήσει σαφές ότι δεν κάνει ούτε βήμα πίσω από τις επεκτατικές διεκδικήσεις της κι ότι οι διερευνητικές έχουν νόημα για εκείνη μόνο εάν συμπεριλάβουν στην ατζέντα αυτές τις διεκδικήσεις.

Η αναβολή των ερευνών του Oruc Reis ήταν το πρόσχημα που ζητούσε από το καλοκαίρι ο Μητσοτάκης για να καθίσει στο τραπέζι, ισχυριζόμενος –σε αντίθεση με τους Τούρκους– ότι το μόνο θέμα στην ατζέντα θα είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ. Υπενθυμίζουμε ότι ο Τσαβούσογλου είχε τότε δηλώσει στο CNN Turk πως στην τηλεδιάσκεψη που είχε τότε με την Μέρκελ, ο Ερντογάν είχε ξεκαθαρίσει ότι το Oruc Reis δεν αποσύρθηκε, αλλά ελλιμενίστηκε, προσθέτοντας: «Αφού ολοκληρωθεί η συντήρηση, θα συνεχίσουμε τις δραστηριότητές μας με αποφασιστικότητα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ : ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΥΡΩΣΕΙΣ, ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Πριν αρχίσουν οι ελληνοτουρκικές διερευνητικές επαφές το ζήτημα της επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία ήταν στην ατζέντα όλων των Συνόδων Κορυφής. Το Βερολίνο από κοινού με το δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ φρόντιζε, όμως, κάθε φορά να πετάει την μπάλα στην εξέδρα, μεταθέτοντας τη λήψη απόφασης στην επόμενη σύνοδο. Έτσι φθάσαμε σ’ αυτή τη Δεκεμβρίου, η οποία υποτίθεται πως "θα έβαζε την Τουρκία στη θέση της".

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Οι φίλοι της Άγκυρας στην ΕΕ κλώτσησαν για μία ακόμα φορά το τενεκεδάκι, παραπέμποντας στη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου. Εντωμεταξύ η γερμανική διπλωματία επέτυχε την επανέναρξη των διερευνητικών οπότε κυρώσεις γιοκ. Μακάρι, όμως, να ήταν μόνο αυτό. Όπως κατ’ αποκλειστικότητα αποκαλύπτουμε σήμερα, το φιλοτουρκικό απόθεμα δεν έχει τέλος στους κόλπους της Κομισιόν.

Αυτές τις ημέρες, το "μαγαζί" της Ούρσουλας, προφανώς εκτελώντας οδηγίες, μαγειρεύει την χρηματοδότηση της Τουρκίας με τεράστια ποσά (αρκετά δισ. ευρώ) στο πλαίσιο της οικονομικής βοήθειας στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Η Τουρκία, βεβαίως, τυπικά παραμένει υποψήφια προς ένταξη χώρα, αλλά δεν είναι μυστικό ότι η ενταξιακή διαδικασία είναι πλήρως σχεδόν παγωμένη εδώ και χρόνια. Για την ακρίβεια, ούτε η ΕΕ θέλει την Τουρκία μέλος της, αλλά ούτε πλέον και η Τουρκία επιδιώκει την ένταξή της.

Η Αθήνα είναι πλήρως ενημερωμένη από τις αρχές του Φεβρουαρίου για την Επενδυτική Πλατφόρμα που αφορά στη γειτονική μας χώρα, αλλά είναι ακόμα ασαφές εάν θα επιτρέψει ή θα εμποδίσει με άσκηση βέτο αυτό που ετοιμάζει η Κομισιόν, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της την προφανή πολιτική πραγματικότητα. Ας δούμε, όμως, τα πράγματα πιο συγκεκριμένα.

Επενδυτική Πλατφόρμα

Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, η Κομισιόν έχει ήδη αρχίσει σχετικές συνομιλίες με την κυβέρνηση Ερντογάν για την εν λόγω Επενδυτική Πλατφόρμα. Στην πλατφόρμα θα συμπεριλαμβάνονται δάνεια, επιχορηγήσεις και εγγυοδοτήσεις για συγχρηματοδότηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων την περίοδο 2021-27.

Οι ευρωτουρκικές συνομιλίες έχουν προχωρήσει, ώστε να καθορισθεί το πλαίσιο συνεργασίας της Άγκυρας με ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, τόσο κοινοτικούς, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, όσο και εθνικούς, όπως η γερμανική KfW και η γαλλική AfD. Αυτό το πλαίσιο θα αφορά την επιλογή των επενδυτικών σχεδίων, τις προκαταρκτικές μελέτες και τη διαδικασία υλοποίησής τους.

Η γραμμή της Κομισιόν είναι να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις σε δημόσιες υποδομές, σε μονάδες παραγωγής ενέργειας και να δοθούν εγγυήσεις στο τουρκικό τραπεζικό σύστημα για να χρηματοδοτήσει μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η επενδυτική πλατφόρμα για την Τουρκία αναμένεται να κινηθεί στο πλαίσιο που είχε κινηθεί η αντίστοιχη για τα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά θα είναι πολλαπλάσια σε μέγεθος. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι τα προς χρηματοδότηση επενδυτικά σχέδια θα συναποφασίζονται από την Άγκυρα, την Κομισιόν και τον εμπλεκόμενο χρηματοδοτικό φορέα.

Λες και δεν έχει συμβεί τίποτα

Ρόλο στην Επενδυτική Πλατφόρμα που αφορά στην Τουρκία θα παίξει και το Team Europe ως συντονιστικός μηχανισμός χρηματοδοτικών δράσεων. Ας σημειωθεί ότι το Team Europe στήθηκε για να στηρίξει χώρες-μέλη από τις επιπτώσεις της πανδημίας, αλλά έχει πλέον αποκτήσει ευρύτερο ρόλο.

Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι η ΕΕ συνεχίζει να κινείται σε σχέση με την Τουρκία λες και δεν έχει συμβεί τίποτα.

• Πρώτον, λες και δεν υφίστανται οι έμπρακτες απειλές και παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Δεύτερον, λες και δεν έχουν παγώσει οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της γείτονος.
• Τρίτον, λες και δεν υπάρχει το γεωπολιτικό ρήγμα στις σχέσεις Τουρκίας-Δύσης.

Στην πραγματικότητα, πίσω από τη γραφειοκρατική γραμμή πλεύσης της Κομισιόν κρύβεται η γεωστρατηγική αδυναμία της ΕΕ να ξεκαθαρίσει τη θέση της απέναντι στην Άγκυρα. Κι αυτή η αδυναμία δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι παραδοσιακά η Ένωση παραμένει "πολιτικός νάνος", δηλαδή ανίκανη να κινηθεί με όρους παγκόσμιας δύναμης. Οφείλεται, επίσης, ότι η ΕΕ είναι διχασμένη πολιτικά σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης της Τουρκίας, με αποτέλεσμα τελικώς να απομένει η γραφειοκρατική προσέγγιση.

https://slpress.gr/politiki/apokleistiko-anti-gia-kyroseis-ependytiki-platforma-apo-tin-komision-gia-tin-toyrkia/

ΟΤΑΝ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΡΟΖΑΚΗΣ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΡΟΖΑΚΗ

Του Σταύρου Λυγερού

Στις 21 Δεκεμβρίου 2020 δημοσιεύθηκε άρθρο μου με τίτλο "Αποκλειστικό: Στρώνεται το χαλί για διερευνητικές εντός Ιανουαρίου – Όλο το παρασκήνιο". Η πληροφορία επιβεβαιώθηκε απολύτως και οι δύο πλευρές θα πιάσουν το νήμα από εκεί που το είχαν αφήσει το 2016. Διαφωνούν, όμως, για την ατζέντα των συνομιλιών.

Όπως είναι γνωστό, η ελληνική πλευρά επιμένει δημοσίως ότι θα συνομιλήσει μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, ενώ αντιθέτως η τουρκική επιμένει πως η ατζέντα πρέπει να είναι "ανοικτή", κάθε πλευρά να θέσει όποιο ζήτημα θέλει. Στόχος της είναι να μετατρέψει σε "νομιμοποιημένες" διμερείς διαφορές τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της. Προφανώς, οι Έλληνες διπλωμάτες δεν μπορούν να εμποδίσουν τους Τούρκους να πουν αυτό που θέλουν, αλλά μπορούν να αρνηθούν να εισέλθουν σε διαπραγμάτευση επί ζητημάτων που δεν αφορούν στην οριοθέτηση.

Η επικείμενη επανέναρξη των διερευνητικών, σε συνδυασμό με το νομοσχέδιο για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων (στα 12 μίλια) στο Ιόνιο και στη νότια Πελοπόννησο, επανέφερε το ζήτημα στην επικαιρότητα, με αποτέλεσμα να επικρατεί στη δημόσια σφαίρα το γνωστό "άσπρο-μαύρο". Οι διερευνητικές επαφές είναι θεμιτές ή παγίδα;

Η απάντηση εξαρτάται από το πλαίσιό τους. Εάν αντικείμενό τους είναι αποκλειστικά η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ είναι θεμιτές, παρότι είναι μάλλον απίθανο να οδηγήσουν σε αποτέλεσμα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι προηγηθέντες 60 γύροι αποδείχθηκαν άκαρποι. Το γιατί δεν είναι του παρόντος. Εάν, όμως, παραβιασθεί το πλαίσιο, οι διερευνητικές θα μετατραπούν σε παγίδα, επειδή η διεύρυνση της ατζέντας θα δημιουργήσει διπλωματικό προηγούμενο-τετελεσμένο.

Τι γράφει ο Ροζάκης

Γράφει συγκεκριμένα: «Γνωρίζω πως αυτό θα φανεί μια ανορθόδοξη λύση για τους λάτρεις των 12 ν.μ. και γι’ αυτούς που πιστεύουν ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να συζητάει θέματα κυριαρχίας κι ένα δικαίωμά της που μπορεί να ασκήσει μονομερώς. Είναι αλήθεια ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ασκήσει μονομερώς την επέκταση ως τα 12 ν.μ. (το ανώτατο επιτρεπόμενο από το διεθνές δίκαιο όριο), χωρίς να λαμβάνει υπόψη της ενστάσεις τρίτων χωρών στο θέμα αυτό. Αλλά να λάβουμε υπόψη μας ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο μεταβάλλει το πέλαγος αυτό σε κλειστή ελληνική λίμνη που απαγορεύει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και σε όλους τους πολυπληθείς χρήστες της θάλασσας αυτής».

Ενώ ο Ροζάκης ομολογεί ότι η επέκταση είναι δικαίωμα της Ελλάδας που νομίμως ασκείται μονομερώς, αμέσως μετά το υπονομεύει, λέγοντας ότι με την επέκταση το Αιγαίο θα γίνει "ελληνική λίμνη" και έτσι θα απαγορεύεται η ελεύθερη ναυσιπλοΐα! Είναι ανάξιο επιχείρημα για καθηγητή διεθνούς δικαίου. Στη θάλασσα των Κυκλάδων, στην οποία λόγω της συστάδας των νησιών δεν υπάρχουν διεθνή ύδατα (ή είναι ελάχιστα) και άρα είναι "ελληνική λίμνη", δεν υπάρχει ελεύθερη ναυσιπλοΐα; Βεβαίως και υπάρχει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ https://slpress.gr/ethnika/oi-diereynitikes-i-epektasi-ton-chorikon-ydaton-kai-o-rozakis/

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ : ΣΤΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΧΑΛΙ ΓΙΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΕΝΤΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Του Σταύρου Λυγερού

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ότι όρος για να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές επαφές είναι να περάσει ένα εύλογο διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Τουρκία θα κρατηθεί μακριά και από επιθετική ρητορική και από έμπρακτες προκλήσεις. Από ό,τι φαίνεται, όμως, αυτό το διάστημα εκπνέει. 

Ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί ότι πρόκειται για λογική προϋπόθεση, όταν η τελευταία απόπειρα να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές είχε τορπιλισθεί από την έξοδο του Oruc Reis στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Κι όμως, το καθοδηγούμενο από τη Γερμανία δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ –σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες– πιέζει την Αθήνα να καθίσει άμεσα στο τραπέζι των διερευνητικών.

Όπως είναι γνωστό, η ελληνική θέση είναι ότι για να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές πρέπει να προηγηθεί η "αποσυμπίεση" της έντασης. Οι Μισέλ και Μπορέλ αντιστρέφουν, απειλώντας εμμέσως την Αθήνα ότι μόνο εάν αρχίσουν οι διερευνητικές θα επιτευχθεί η "αποσυμπίεση"! Και δεν παραλείπουν, βεβαίως, να προσθέτουν πως από τη φύση τους οι διερευνητικές δεν επιδέχονται όρους όσον αφορά την ατζέντα. Εκεί –όπως είπαν– συζητούνται τα πάντα και άρα λύνεται και το πρόβλημα της ατζέντας!

Με άλλα λόγια, πιέζουν την Αθήνα να διαπραγματευθεί για όλα κι όχι μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, όπως επιδιώκει η ελληνική πλευρά. Προφανώς, όταν κάθεσαι στο τραπέζι δεν μπορείς να εμποδίσεις την τουρκική πλευρά να πει ό,τι θέλει, αλλά είναι στο χέρι της ελληνικής να αποφασίσει για ποιο θέμα θα εισέλθει σε διαπραγμάτευση.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ  SLPRESS.GR

 

ΠΩΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ''ΑΔΕΙΑΣΕ'' ΤΟ ΥΠΕΞ - Η ΑΘΕΑΤΗ ΖΗΜΙΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Τουρκία μόνο έκπληξη δεν ήταν. Στις 27 Νοεμβρίου δημοσίευσα αποκλειστικό το ρεπορτάζ "Τι είπαν για Τουρκία οι ΥΠΕΞ της ΕΕ – Ο ελιγμός Γερμανίας και Ισπανίας". Στις 2 Δεκεμβρίου δημοσίευσα δεύτερο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Μας ετοιμάζουν ψυχρολουσία στη Σύνοδο Κορυφής – Όλο το παρασκήνιο". Τέλος, στις 9 Δεκεμβρίου, δημοσίευσα το τρίτο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Σύνοδος Κορυφής: Η άγνωστη συνάντηση των Βρυξελλών – Όλο το διπλωματικό παρασκήνιο".

Αναφέρω όλα τα παραπάνω όχι για να "ευλογήσουμε τα γένια μας", αλλά για να δείξω ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κινήθηκε στις ράγες που είχαν στρώσει από κοινού το Βερολίνο και το δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ, με τις ευλογίες της Μαδρίτης και της Ρώμης. Αν και όλα τα κράτη-μέλη συμφώνησαν απολύτως ότι η Τουρκία είναι παραβάτης και επιδίδεται σε επιθετική ρητορική, περιορίσθηκαν –όπως είχα προβλέψει με βάση τα παραπάνω ρεπορτάζ– σε ανώδυνα μέτρα.

Πριν αναφερθώ στις κυρώσεις-χάδι, είναι απαραίτητο να υπογραμμισθεί μία κραυγαλέα παλινωδία της ελληνικής διπλωματίας. Πριν από μερικές ημέρες –όπως είχα αποκαλύψει στα προαναφερθέντα ρεπορτάζ– ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Δεμίρης είχε με εντολή του υπουργού δώσει εντολή στους Έλληνες πρεσβευτές στα κράτη-μέλη να προβούν σε διάβημα με σκοπό να παρουσιάσουν τις θέσεις της Αθήνας εν όψει της Συνόδου Κορυφής.

Ο πρωθυπουργός "αδειάζει" το ΥΠΕΞ

Ο πρωθυπουργός "άδειασε" την ελληνική διπλωματική υπηρεσία, καθιστώντας την εκ των πραγμάτων αναξιόπιστη. Αυτό όχι μόνο στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων, που άκουγαν τα εντελώς αντίθετα από τους Έλληνες πρεσβευτές, αλλά και στα μάτια κρατών της περιοχής, με τα οποία η Ελλάδα έχει αναπτύξει ειδικές σχέσεις συνεργασίας, όπως η Αίγυπτος, τα Εμιράτα, η Ιορδανία και το Ισραήλ. Κατά την ίδια πηγή, τα κράτη αυτά, από κοινού με την Ελλάδα, προσανατολίζονταν να μποϊκοτάρουν την πολυμερή διάσκεψη, που προωθεί το Βερολίνου μέσω της ΕΕ.

https://slpress.gr/ethnika/pos-sti-synodo-o-mitsotakis-quot-adeiase-quot-to-ypex-i-atheati-zimia/

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ - ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Του Σταύρου Λυγερού

Το τι θα συμβεί στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής, που έχει ως κεντρικό θέμα τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τη στάση που θα τηρήσει η Ελλάδα. Κι αυτό, επειδή το καθοδηγούμενο από τη Γερμανία δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ έχει ήδη καθορίσει το πλαίσιο, εντός του οποίου θα προσπαθήσει να περιορίσει την απόφαση για την Τουρκία.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, το γραφείο του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήδη πραγματοποιεί "εκστρατεία", περνώντας γραμμή σε έναν προς έναν τους Μονίμους Αντιπροσώπους των κρατών-μελών. Ποια είναι η γραμμή; Ζητούμενο είναι η Τουρκία να παραμείνει στη Δύση και να μην πέσει στην "αγκαλιά" της Ρωσίας.

Κι αυτό –σύμφωνα με το Βερολίνο και όσους καθοδηγεί– μπορεί να επιτευχθεί μόνο με "θετική ατζέντα"! Οι ίδιοι, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι αυτή είναι και η γραμμή της κυβέρνησης Μπάιντεν που θα αναλάβει καθήκοντα τον Ιανουάριο. Γι' αυτό και δεν κρύβουν ότι στο σχέδιο Συμπερασμάτων που ήδη ετοιμάζουν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα χαιρετίσει την επιστροφή του Oruc Reis στην Αττάλεια.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά, που έχει ενημερωθεί για τις παραπάνω προθέσεις, έθεσε στον συνεργάτη του Μισέλ που πραγματοποιεί τις σχετικές επαφές, ερώτημα για την "αρνητική ατζέντα", η οποία προβλέπεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Οκτώβριο. Πήρε, λοιπόν, την εξής απάντηση: Εάν αποφασισθεί να ενεργοποιηθεί η "αρνητική ατζέντα" θα πρέπει ο αρμόδιος για την εξωτερική πολιτική Μπορέλ να την εξειδικεύσει από κοινού με την Κομισιόν, ώστε να υπολογισθεί το κόστος που θα προκύψει για τα κράτη-μέλη από την εφαρμογή του οποιουδήποτε μέτρου κατά της Τουρκίας. Κι αυτό θα πάρει χρόνο!

Μόνο αν κάνει γεώτρηση!

Ο ίδιος, πάντως, πρόσθεσε ότι κύρωση θα επιβληθεί μόνο εάν η Τουρκία πραγματοποιήσει γεώτρηση στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η κύρωση θα είναι κατά 2-3 εμπλεκομένων στη γεώτρηση ατόμων, όπως είχε συμβεί και με την τουρκική γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, θα πρόκειται για κύρωση-κοροϊδία, η οποία μόνο ειρωνικά χαμόγελα θα προκαλέσει στην Άγκυρα, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΕΩΤΡΗΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ ΚΑΙ ΚΡΗΤΗ

Του Σταύρου Λυγερού

Τον περασμένο Ιούνιο είχα θέσει το ερώτημα: «τί θα πράξει η Ελλάδα εάν η Τουρκία στείλει σκάφος για σεισμικές έρευνες έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας;... Θα περιορισθεί σε διπλωματικές αντιδράσεις, ή θα εμποδίσει εμπράκτως την παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;». Είχα τότε προσθέσει ότι «στην πραγματικότητα πρόκειται για το χρονικό μίας προαναγγελθείσας κρίσης».

Μερικούς μήνες αργότερα η κρίση είναι γεγονός. Το Oruc Reis πραγματοποιεί εδώ και πολλές εβδομάδες έρευνες σε δυνάμει ελληνική ΑΟΖ, για την ακρίβεια έξω από τα χωρικά ύδατα του Καστελλορίζου. Η δε απάντηση στο ερώτημα για το ποια θα ήταν η ελληνική αντίδραση έχει δοθεί στην πράξη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να περιορίσει τις αντιδράσεις της αποκλειστικά στο διπλωματικό επίπεδο.

Η προ καιρού έξοδος και ανάπτυξη του ελληνικού στόλου μπορεί να ήταν μία επιτυχής άσκηση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν απέτρεψε ούτε εμπόδισε τις τουρκικές έρευνες. Κι αυτό επειδή δεν είχε εντολή να το πράξει. Το ίδιο συμβαίνει κι αυτές τις ημέρες στη θάλασσα του Καστελλορίζου. Η παρουσία ελληνικών ναυτικών μονάδων έχει παθητικό χαρακτήρα, όχι ενεργητικό.

Υπενθυμίζουμε ότι για το ίδιο ζήτημα –για τουρκικές έρευνες σε δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα– είχαν προκληθεί επανειλημμένες κρίσεις. Το 1987, μάλιστα, οι δύο χώρες είχαν φθάσει στα όρια του πολέμου. Έτσι, όμως, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος εκείνης της εποχής είχε τότε υποχρεωθεί να αποχωρήσει. Αυτά από το παρελθόν για να κρίνουμε τα σημερινά. Άλλοι καιροί, άλλες κόκκινες γραμμές!

Ό,τι έκανε στην κυπριακή ΑΟΖ 

Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν εφαρμόζει με την Ελλάδα την ίδια τακτική που έχει εφαρμόσει στην κυπριακή ΑΟΖ. Και εκεί ξεκίνησε με παράνομες έρευνες αρχικά σε μη αδειοδοτημένο θαλάσσιο οικόπεδο και στη συνέχεια επεκτάθηκαν παντού. Το επόμενο βήμα ήταν μία πειρατική γεώτρηση σε μη αδειοδοτημένο θαλάσσιο οικόπεδο. Αφού και πάλι διαπιστώθηκε πως δεν υπήρξαν έμπρακτες διεθνείς αντιδράσεις, το τουρκικό γεωτρύπανο τρύπησε και αδειοδοτημένα θαλάσσια οικόπεδα.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το Oruc Reis στις αρχές του 2020 είχε ρίξει καλώδια πολύ νότια του Καστελλορίζου, στα όρια με την αιγυπτιακή ΑΟΖ για να μετρήσει αντιδράσεις. Ήταν τότε που η κυβέρνηση είχε δηλώσει ότι το είχε πάρει ο αέρας! Η δήλωση εκείνη είχε στείλει το μήνυμα πως η Αθήνα δεν ήταν διατεθειμένη να αντιδράσει έμπρακτα. Έτσι, τον περασμένο Αύγουστο το Oruc Reis ξανάπιασε δουλειά νότια του Καστελλορίζου, αυτή τη φορά συστηματικά, αλλά και πάλι σε αρκετή απόσταση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ - ''ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ...'' κ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Του Σταύρου Λυγερού

Είναι γεγονός ότι η Άγκυρα θα ζητήσει στις επικείμενες ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Το λένε επίσημα τουρκικά χείλη και για να μην υπάρξει καμία αμφιβολία ελήφθη σχετική απόφαση και από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας υπό την προεδρία του Ερντογάν.

Τις προηγούμενες ημέρες είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι ασκούνται στην Αθήνα πιέσεις και από το Βερολίνο και από την Ουάσιγκτον για να αποδεχθεί "μερική αποστρατιωτικοποίηση". Κατά τις ίδιες πληροφορίες, μάλιστα, ο Πομπέο θα ασκήσει και σχετικό εκβιασμό για να επιτύχει την απόσυρση αμερικανικών οπλικών συστημάτων από τα ελληνικά νησιά.

Είχε προηγηθεί η δήλωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών ότι «πρέπει να μειώσουμε το στρατιωτικό αποτύπωμα παντού και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διπλωματικά μέσα, όχι στρατιωτικά». Η δήλωση αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η κυβέρνηση παρέμενε για ημέρες σιωπηλή, τροφοδότησε σχετικά δημοσιεύματα, υποχρεώνοντας τον πρεσβευτή Πάιατ να προβεί σε διάψευση μέσω Twitter: «Η Αμερική δεν κάνει τέτοιες προτάσεις (για αποστρατιωτικοποίηση). Μια ασφαλής και ισχυρή Ελλάδα είναι προς το συμφέρον της Αμερικής». Λίγο αργότερα, ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι δεν τίθεται θέμα αποστρατιωτικοποίησης.

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να υπογραμμισθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα θέτει ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών. Μετά την κρίση στα Ίμια (1996), οι Αμερικανοί είχαν ρίξει στο τραπέζι την πρόταση η Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά, αφήνοντας εκεί μόνο τις δυνάμεις που προβλέπουν οι Συνθήκες της Λωζάννης (του 1923 για το βορειοανατολικό Αιγαίο) και των Παρισίων (του 1947 για τα Δωδεκάνησα). Σε αντάλλαγμα, οι Τούρκοι θα απέσυραν τη Στρατιά του Αιγαίου στο εσωτερικό και τον αποβατικό στόλο τους από τα μικρασιατικά παράλια.

Η προφανής παγίδα

Αν και τότε οι γνωστοί κύκλοι στην Αθήνα συζητούσαν με διάθεση αποδοχής αυτή την πρόταση, η παγίδα ήταν πολύ προφανής για να γίνει αποδεκτή από την κυβέρνηση. Είναι προφανές ότι σε περίπτωση κρίσης οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις και ο αποβατικός στόλος θα μπορούσαν να επιστρέψουν σε 24 ώρες, ενώ ο επανεξοπλισμός των νησιών θα απαιτούσε μήνες, εάν καθίστατο εφικτός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΠΩΣ ΛΥΝΕΤΑΙ Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ - ΑΣΥΛΟ, ΣΥΝΟΡΑ και ΜΚΟ

Του Σταύρου Λυγερού

Με την πυρκαγιά και τα εκτεταμένα επεισόδια στη Μόρια, που δεν λένε να σταματήσουν, επανήλθε στο προσκήνιο ο γόρδιος δεσμός του μεταναστευτικού. Το πρόβλημα εξελίσσεται σε εφιάλτη όχι μόνο για τις τοπικές κοινωνίες των νησιών, αλλά συνολικά για την Ελλάδα. Κι όμως, αυτός ο γόρδιος δεσμός λύνεται, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει η αντίστοιχη πολιτική βούληση.

Μπορεί με τις ιδεοληψίες της η κυβέρνηση Τσίπρα να επιδείνωσε την κατάσταση, αλλά η ανυπαρξία επεξεργασμένης αποτελεσματικής μεταναστευτικής στρατηγικής πάει πιο πίσω και συνεχίζεται και σήμερα. Τα γεγονότα δείχνουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι ανίκανη να δράσει αποτελεσματικά. Προς το παρόν, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επιτάσσει εκτάσεις στα νησιά για την κατασκευή κλειστών κέντρων, προκαλώντας βαθύ ρήγμα στις σχέσεις της με τις τοπικές κοινωνίες στα νησιά.

Σε άρθρο μου στην “Καθημερινή” (1 Απριλίου 2012) είχα καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες φρονώ ότι διατηρούν την αξία τους και σήμερα. Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο εάν η στρατηγική εδράζεται στην αρχή της μηδενικής ανοχής απέναντι στην παράνομη μετανάστευση.

Ένα κράτος έχει δικαίωμα και υποχρέωση να επιλέγει ποιος θα εισέρχεται στην επικράτειά του και πολύ περισσότερο έχει δικαίωμα να επιλέγει σε ποιον αλλοδαπό θα παραχωρήσει ιθαγένεια. Το καθοριστικό κριτήριο στην παραχώρηση ιθαγένειας δεν πρέπει να είναι ο χρόνος παραμονής στην Ελλάδα, αλλά η πολιτισμική συμβατότητα ενός αλλοδαπού με την ελληνική κοινωνία, δηλαδή η δυνατότητά του να ενσωματωθεί. Με αυτό το κριτήριο, λοιπόν, η Πολιτεία έχει λόγο να παραχωρήσει ελληνική ιθαγένεια κυρίως σε ανατολικοευρωπαίους που βρίσκονται στην Ελλάδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr