ΚΥΠΡΙΑΚΟ : ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Tου Θεοδωρου Kουλουμπη*
 

Εχουν περάσει σχεδόν τριάντα επτά χρόνια από την τραγική μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Εκμεταλλευόμενοι το εγκληματικό πραξικόπημα της δικτατορίας του Ιωαννίδη εναντίον του Προέδρου Μακαρίου, οι Τούρκοι ενεργοποίησαν τη στρατιωτική μηχανή τους σε δύο αιματηρές φάσεις, κατέλαβαν το 37% του εδάφους της Μεγαλονήσου και εκδίωξαν πάνω από 180.000 Ελληνοκυπρίους από τις πατρογονικές τους εστίες. Ηταν άραγε αναπόφευκτη αυτή η δεύτερη σε μέγεθος καταστροφή του Ελληνισμού στον 20ό αιώνα;
Θα μπορούσαμε, υιοθετώντας μια πιο σώφρονα και ρεαλιστική στρατηγική, να την είχαμε αποφύγει; Με γνώμονα τις θλιβερές εξελίξεις στην περίοδο 1954-74 μπορεί να προχωρήσουμε –εκ των υστέρων βεβαίως– σε μια αυστηρή αποτίμηση εννέα λαθών που αν είχαν αποφευχθεί θα άλλαζαν προς το καλύτερο την τραγική μοίρα της Κύπρου.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ελευθερώστε την Αμμόχωστο και την Κύπρο

Οι περισσότεροι πολιτικοί μας στις δηλώσεις τους περιορίζονται στην περίοδο μετά την εισβολή και κατοχή της Τουρκίας το 1974 σαν να μην υπήρχε άλλη προϊστορία του Κυπριακού. Αποφεύγουν επιμελώς να μιλήσουν για το μεγαλύτερο σφάλμα των αιώνων -να επαναφέρουμε την Τουρκία στην Κύπρο με τις Συνθήκες Ζυρίχης - Λονδίνου και να βάλουμε την Τουρκία «εγγυήτρια» της ανεξαρτησίας μας, την ίδια τη χώρα η οποία με την εισβολή του 1974 κατέστρεψε ό,τι ιερό, δίκαιο και ελεύθερο πίστευε και πιστεύει ο Ελληνοκυπριακός λαός με τις σφαγές και δολοφονίες ανυπεράσπιστων ανθρώπων κι ό,τι χειρότερο υπάρχει στον κόσμο σήμερα, τη βίαιη εκδίωξη του 1/3 του Ελληνοκυπριακού πληθυσμού από τις πατρογονικές του εστίες από τους τόπους εργασίας απ' εκεί που έζησαν για αιώνες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους κατά την υπερτρισχιλιετή ιστορία τους. Ένας μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος είπε: «Η επανάληψη είναι η μήτηρ πάσης γνώσεως και σοφίας». Γι' αυτό κι εγώ δεν παύω να επαναλαμβάνω με διαλεκτικό τρόπο την πρόσφατη ιστορία του τόπου μας, τα λάθη και τις κακοτοπιές που περάσαμε για να προσέχουμε ν' αποφεύγουμε άλλα λάθη.

Η πάροδος του χρόνου, όπως είναι φυσικό, μας αποφορτίζει συναισθηματικά και μας παρέχει καλύτερη δυνατότητα για περισσότερο αντικειμενική θεώρηση των ιστορικών γεγονότων, για εκτίμηση των λαθών που διαπράχτηκαν, αλλά και για διερεύνηση των αληθινών κινήτρων των βασικών πρωταγωνιστών μιας ιστορικής περιόδου. Χαρακτηριστική είναι η ειλικρίνεια του Κλεάνθη Γεωργιάδη, που είχε ζήσει από πολύ κοντά τις εξελίξεις εκείνες της Διασκεπτικής, ο οποίος ως Διευθυντής του Γυμνασίου Κερύνειας και τακτικός αρθρογράφος στο «Έθνος», έγραψε, σαράντα χρόνια μετά, για τη Διασκεπτική:
«Δεν ήταν άραγε χαμένη ευκαιρία η απόρριψη των προτάσεων του Λόρδου Ουίνστερ το 1947, όταν το προσφερόμενο Σύνταγμα εξασφάλιζε πλήρη σχεδόν αυτονομία με απόλυτη επικράτηση των Ελληνοκυπρίων στη διοίκηση του νησιού; Δεν είναι δική μας μονολιθική πολιτική -μεταξύ των μονολιθικών εκείνων ήμουνα δυστυχώς και εγώ, νέος τότε και ενθουσιώδης ενωτικός, γι' αυτό και ηλικιωμένος τώρα απολογούμαι- που οδήγησε στο ναυάγιο της Διασκεπτικής και τον άδικο χαρακτηρισμό εκείνων που πήραν μέρος σ' αυτήν ως προδοτών;».
Όλη αυτή η περίοδος, με τις αλλεπάλληλες αποτυχίες τόσο των συνομιλιών Μακαρίου - Harding όσο και των συνομιλιών Μακαρίου - Lennox - Boyd μου προκάλεσε μεγάλη θλίψη, γιατί πίστευα ακράδαντα ότι χάθηκε η ευκαιρία για την καλύτερη λύση που είχαμε ποτέ πετύχει. Με την αποδοχή εκείνων των πρωτάσεων θα μπορούσαμε σε 7-10 χρόνια να ασκήσουμε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, δηλαδή μεταξύ 1963 και 1966.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που θεωρώ ως το σοβαρότερο όλων και κάνει την κατάσταση τραγικότατη. Όλες οι διαπραγματεύσεις βάσει των προτάσεων Harding γίνονταν αποκλειστικά και μόνο μεταξύ αγγλικής κυβέρνησης και κυπριακής ηγεσίας, δηλαδή μεταξύ Μακαρίου - Harding και Μακαρίου - Lennox - Boyd και με υπουργικό συμβούλιο αποτελούμενο από Ελληνοκύπριο πρωθυπουργό, Ελληνοκύπριους υπουργούς και έναν Τουρκοκύπριο υπουργό αρμόδιο για τις υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας. Απουσίαζε, δηλαδή, παντελώς από το πολιτικό προσκήνιο ο τουρκικός παράγοντας, δηλαδή η Τουρκία, της οποίας τον κίνδυνο πιθανής ανάμιξης είχα πάντοτε βαθιά μέσα στη σκέψη μου από τον καιρό των ομιλιών του πατέρα μου για την πτώση του Βυζαντίου και τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και από τις διάφορες εμπειρίες που απέκτησα από τις ανά τον κόσμο διαφωτιστικές εκστρατείες μου για την Κύπρο. Ο φόβος μου για πιθανή ανάμιξη της Τουρκίας στο Κυπριακό ήτανε πάντοτε σαφέστατα μεγάλος και βέβαιος κατ' εμέ, εάν συνεχίζαμε να αρνούμαστε την αποδοχή των σωτήριων για μας προτάσεων Harding.
Η άποψη ότι ο μεγαλύτερος και τραγικότερος εθνικός κίνδυνος θα ήταν να δοθεί η ευκαιρία στην Τουρκία να αναμιχθεί στο Κυπριακό ζήτημα δεν ήταν μόνο δική μου, αλλά και πολλών άλλων σημαντικών πολιτικών της Κύπρου. Εκτός από την τεράστια ευθύνη που επιρρίπτω στην εθνική μας ηγεσία, για το γεγονός ότι αγνόησε παντελώς τον τουρκικό κίνδυνο, επιρρίπτω τεράστια επίσης ευθύνη και στις διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες τον καιρό που έπρεπε, δεν είχαν το θάρρος και την τόλμη να συμβουλεύσουν την ηγεσία μας ότι είναι εθνική ανάγκη να πάρει την ιστορική απόφαση για τη σωτηρία της Κύπρου αλλά αποστασιοποιήθηκαν στις κρίσιμες στιγμές, για δικούς τους λόγους, και μετά τόσα χρόνια θυσίες και αγώνες του κυπριακού λαού και αφού πλέον φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού και προ των πυλών ενός εμφύλιου σπαραγμού Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μόνο τότε να επιβάλουν τις συνθήκες Ζυρίχης - Λονδίνου, οι οποίες ήταν και οι πιο επιζήμιες εθνικά συμφωνίες και αυτές που έθεσαν τις βάσεις της οριστικής διχοτόμησης της Κύπρου, κάτι για το οποίο προειδοποιούσαν όλοι οι φίλοι μας του εξωτερικού και μόνο η ελληνική και κυπριακή ηγεσία επέμεναν να αγνοούν.
Δυστυχώς και ο ΟΗΕ και γενικά η διεθνής κοινότητα οφείλει να λάβει αυστηρά μέτρα εναντίον της Τουρκίας για την υλοποίηση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης, για την άμεση και άνευ περαιτέρω καθυστέρησης επιστροφής της Αμμοχώστου, για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον Τουρκικό ζυγό, την επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, την εκδίωξη των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων, για να επικρατήσει για ολόκληρο τον Κυπριακό λαό η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η πλήρης και αδέσμευτη ανεξαρτησία, η ευτυχία και η ειρήνη.


ΑΝΔΡΕΑΣ Χ. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥΣ
Νομικός, Επίτιμος Δήμαρχος Αμμοχώστου, Πρέσβης ε.τ.

http://greeknation.blogspot.com
http://www.sigmalive.com

ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ
Δύο χρόνια μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, η Άγκυρα πίστευε ότι είχε «λύσει» το κυπριακό πρόβλημα και πως ήταν ζήτημα χρόνου η ελληνική πλευρά να το «χωνέψει». Σειρά είχαν το πλέγμα των υπολοίπων ζητημάτων που θεωρούσαν ότι ήταν σε εκκρεμότητα, δίδοντας άμεση προτεραιότητα στο Αιγαίο, για το οποίο κάτω από το πρόσχημα της χάραξης της υφαλοκρηπίδας του (στο οποίο με τον χρόνο προστέθηκαν και οι θεωρίες των «γκρίζων» ζωνών) υπέβοσκε η ίδια με την Κύπρο στοχοθεσία: μια ιδιότυπη ελληνοτουρκική συγκυριαρχία με βαρύνουσα σ' αυτήν την τουρκική επικυριαρχία επί του συνόλου, κατά τον τύπο «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μας».
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ

Τουρκική προπαγάνδα στην Ελληνική Βικιπαίδεια για την Κύπρο.

Στο λήμμα της ελληνικής Βικιπαίδειας για το Κυπριακό Πρόβλημα (http://el.wikipedia.org/wiki/Κυπριακό_πρόβλημα) περιλαμβάνεται και το ακόλουθο απόσπασμα από ομιλία που υποτίθεται έδωσε ο Μακάριος στις 4 Σεπτεμβρίου 1962 στην Παναγιά.

"Μέχρις ότου εκδιωχθεί η μικρή αυτή τουρκική κοινότητα, ούσα τμήμα της τουρκικής φυλής, του φοβερού αυτού εχθρού του Ελληνισμού, το καθήκον των ηρώων της ΕΟΚΑ δεν θα μπορεί να θεωρηθεί ως περατωθέν."

Τέτοια ομιλία όμως δεν έγινε ποτέ.

Το απόσπασμα αποτελεί απλή επανάληψη ενός ισχυρισμού που περιλαμβάνουν εδώ και χρόνια οι Τούρκοι στις προπαγανδιστικές τους ιστοσελίδες χωρίς καμιά τεκμηρίωση.

Για πηγή η Βικιπαιδεία επέλεξε να βάλει μια επιστολή που έστειλε το 2004 στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βρετανικής Βουλής κάποιος Michael Stephens, τουρκόφιλος άγγλος πρώην βουλευτής, όπου μεταξύ άλλων ακραίων φιλοτουρκικών θέσεων, αναμασά, χωρίς καμιά τεκμηρίωση, και τον πιο πάνω ισχυρισμό. Ο Stephens είναι επίσης συντάκτης του κειμένου "The Human Rights of the Turkish Minority in Western Thrace", άρθρο του κοσμεί την ιστοσελίδα του Ραούφ Ντεκτάς και είναι μέλος της οργάνωσης για την ανέγερση μνημείου στα κατεχόμενα για τους Άγγλους που έπεσαν στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Επιστολές στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βρετανικής Βουλής μπορούσε να στείλει οποιοσδήποτε επιθυμούσε και ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι οι διάφορες, πολλές φορές ακραίες, απόψεις που περιλαμβάνονταν στις διάφορες αυτές επιστολές υιοθετούνται από την Αγγλική Βουλή ή λήφθηκαν καν υπόψιν από αυτή.

Από τον κυπριακό τύπο της εποχής προκύπτει ότι στις 4 Σεπτεμβρίου 1962 ο Μακάριος ούτε στην Παναγιά πήγε ούτε ομιλία έκανε. Η 4η Σεπτεμβρίου 1962 ήταν μέρα Τρίτη και εργάσιμη και ο Μακάριος την είχε περάσει στη Λευκωσία προεδρεύοντας διάφορων συσκέψεων. Ο φιλομακαριακός Φιλελεύθερος της επομένης μας πληροφορεί ότι το πρωί της 4ης Σεπτεμβίου 1962, ο Μακάριος είχε προεδρεύσει σύσκεψης της Ιεράς Συνόδου στην Αρχιεπισκοπή όπου ενέκρινε τους υποψηφίους της Ιερατικής Σχολής Άγιος Βαρνάβας και το απόγευμα προήδρευσε σύσκεψης στο Προεδρικο μαζί με εκπροσώπους του ΡΙΚ και της ΑΤΗΚ για θέματα τηλεποικοινωνιών.

"Η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας Κύπρου," αναφέρει η εφημερίδα "συνελθούσα εις συνεδρίαν χθες Τρίτην 4 Σεπτεμβρίου [1962] προσκλήσει και υπό την προεδρίαν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Μακαρίου ενέκρινη κατάλογο υποψηφίων μαθητών της Ιερατικής Σχολής Απόστολος Βαρνάβασς για το επερχόμενον σολοκόν έτος 1962-1963" και στη συνέχεια: "Το απόγευμα της χθες [4 Σεπτεμβρίου 1962] συνήλθαν εν τω Προεδρικώ Μεγάρω υπό την Προεδρίαν του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου οι Προέδροι της Αρχής Τηλεπικοινωνιών και του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος Χαραλάμπους και Φρίξος Πετρίδης, ο Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων κ. Παναγιώτης Καζαμίας και ο Διευθυντής του Ρ.Ι.Κ. κ. Βίας Μαρκίδης μετά των τεχνικών των συμβούλων ως και δυο εμπειρογνωμόνων της Διεθνούς Ενώσεως Τηλεπικοινωνιών" και συνεζήτησαν θέματα που αφορούσαν την εγκατάσταση "των σύγχρονων μηχανημάτων προς επικοινωνίαν της Κύπρου μετά των γειτονικών χωρών". Καμιά αναφορά για επίσκεψη Μακαρίου στην Παναγιά, μια από τις πιο απομακρυσμένες κοινότητες της Κύπρου και καμιά αναφορά σε εκφώνηση ομιλίας από τον Μακάριο η οποία αν γινόταν θα αποτελούσε πρωτοσέλιδο.

Το απόσπασμα λοιπόν που αποδίδεται στον Μακάριο είναι ένα εφεύρημα των διαφόρων άθλιων Τουρκικών προπαγανδιστικών ιστοσελίδων που τελικά υιοθετήθηκε από τους διαχειριστές της ελληνικής Βικιπαιδείας οι επιμένουν να παρουσιάζουν ως πραγματικό γεγονός, απλά γιατί έτσι τους αρέσει!

Τα σχετικά δημοσιεύματα του Φιλελευθέρου της εποχής από όπου προκύπτει ότι η αναφορά στην υποτιθέμενη δήλωση του Μακαρίου είναι ανυπόστατη είναι τα ακόλουθα:

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Διζωνική ή Απελευθέρωση-Επιστροφή;

1-1-2010 Διαβάσαμε λοιπόν στον ημερήσιο τύπο ότι οι Κερυνειώτες δηλώνουν σε ποσοστό 1 στους 4 σε διενεργηθείσα δημοσκόπηση ότι δεν τους ενοχλεί να επιστρέψουν στον ελληνικό, κατεχόμενο βορρά, υπό Τουρκοκυπριακή διοίκηση. Επισημαίνουμε όμως, υπό Τουρκική διοίκηση και όχι υπό Τουρκοκυπριακή όπως διατείνονται, για να εξηγούμαστε.

περισσότερα
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Το ΔΝΤ δανείζει την Τουρκία. για να διατηρεί τον στρατό κατοχής στην Κύπρο και να κάνει τον Νταή στο Αιγαίο.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφάσισε να θέσει υπό περιορισμό την «στενοκέφαλη» υπεύθυνη για την Τουρκία κ. Rachel Van Elkan, η οποία απαιτεί να υπάρξουν μηχανισμοί ελέγχου των κρατικών δαπανών, καθώς, μετά τη λήξη της προηγούμενης συμφωνίας Τουρκίας – ΔΝΤ τον Μάιο του 2008, έπαυσε κάθε έννοια «δημοσιονομικής πειθαρχίας».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ...
ΠΗΓΗ..ΕΛΛΑΣ