ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΡΥΠΤΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ : «ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΗΤΕΡΑ, ΕΙΜΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ». Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ «ΤΟΥΡΚΟΥ» ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΣΤΗ ΡΙΖΟΥΝΤΑ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ.

Απο το βιβλίο ""Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού'' Τόμος 9 Ο Ηρωϊκός Πόντος

Εκδόσεις Κεσόπουλος

Η ιστορία που ακολουθεί είναι ιστορικά τεκμηριωμένη από ανθρώπους που ήσαν παρόντες, και περιγράφει την τύχη που είχαν τα μέλη μιας συγκεκριμένης οικογένειας από τη Ριζούντα του Πόντου. Η καταγραφή της μαρτυρίας έγινε από τη φοιτήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Όλγας Ντέλλα, τον Μάρτιο του 1992., στην Αθήνα στο σπίτι του πρόσφυγα Θεόδωρου Κωνσταντινίδη:

Μια γυναίκα από τη Ριζούντα του Πόντου, που οι Τούρκοι σκότωσαν τον άνδρα της, εγκαταστάθηκε σε προσφυγικό καταυλισμό της Δράμας. Είχε τρία παιδιά – δύο αγόρια κι ένα κορίτσι. Το κορίτσι ήταν μαζί της στη Δράμα, τα αγόρια όμως δεν ήξερε τι είχαν απογίνει. 

Πέρασαν αρκετά χρόνια και στη Δράμα, όπου είχε εγκατασταθεί, δεν είχε τα απαραίτητα για να ζήσει και γι’ αυτό αποφάσισε να επιστρέψει στον τόπο της, μήπως κατορθώσει και πάρει μαζί της ένα δοχείο χρυσές λίρες κι άλλα κοσμήματα που έχει κρύψει ο άντρας της, στο φούρνο του σπιτιού τους. Πραγματικά μια μέρα έφτασε στη Ριζούντα. Στάθηκε στη γνώριμη βρύση. Απέναντι ήταν το σπίτι της! 

Ρώτησε μια Τουρκάλα ποιος ήταν ο καινούριος σπιτονοικοκύρης. Ήταν ένας συνταγματάρχης του τουρκικού στρατού. Η γυναίκα είδε ότι ο φούρνος δεν είχε γκρεμιστεί, όμως δίσταζε να πλησιάσει το παλιό της σπίτι, επειδή ο ένοικος ήταν τόσο ισχυρός. 

Όταν η Τουρκάλα έμαθε ότι το σπίτι ήταν δικό της, δεν την άφησε να φύγει αλλά την προέτρεψε έντονα να πάει εκεί. Πραγματικά η γυναίκα χτύπησε την πόρτα και της άνοιξε η σύζυγος του συνταγματάρχη. Της είπε τότε ότι το σπίτι ήταν το πατρικό της. Η γυναίκα την παρακάλεσε να παραμείνει μέχρι να επιστρέψει ο άντρας της. Έτσι έγινε και το μεσημέρι, όταν φάνηκε ο συνταγματάρχης, του διηγήθηκε η Ελληνίδα την ιστορία της. Ο Τούρκος συνταγματάρχης την προσκάλεσε να παραμείνει μαζί τους όσο καιρό επιθυμούσε, εφόσον το σπίτι ήταν δικό της!  Η φτωχή γυναίκα κάθισε στο σπιτικό της μια βδομάδα. Σ’ αυτό το διάστημα διαπίστωσε ότι ο συνταγματάρχης ήταν καλός άνθρωπος. Έτσι σκέφτηκε να του ζητήσει να ερευνήσει για τα δύο αγνοούμενα παιδιά της...

Ο συνταγματάρχης, χάρη στη θέση του, κατόρθωσε να ανακαλύψει ότι το ένα της παιδί είχε σκοτωθεί, ενώ το άλλο συνέχιζε να αγνοείται. Τότε η γυναίκα, αναλογιζόμενη τη φτώχεια της, αποφάσισε να του πει για τις κρυμμένες χρυσές λίρες, αφού έτσι και αλλιώς ήταν χαμένες. Του εξήγησε μάλιστα ότι είχε μια κόρη να παντρέψει και του υποσχέθηκε ότι τα μισά θα ήταν δικά του. Ψάξανε λοιπόν και οι δυο στο φούρνο και βρήκανε όλα τα πολύτιμα αντικείμενα που ήταν κρυμμένα. Έγινε η μοιρασιά, και το μόνο πρόβλημα ήταν ο τρόπος με τον οποίον η γυναίκα θα έβγαινε από τα σύνορα. Ο συνταγματάρχης την καθησύχασε, υποσχόμενος ότι θα τη συνόδευε εκείνος. 

Την ημέρα που θα έφευγε, είδε ένα φορτηγό γεμάτο με 10 μπαούλα. Η γυναίκα απόρησε, ο Τούρκος όμως της απάντησε: «Αυτά είναι δώρο για την κόρη σου. Αυτό το σπίτι ήταν δικό σου και εγώ τώρα με αυτά το ξεχρέωσα». 

Έφτασε η γυναίκα στη Δράμα, αφηγήθηκε τι της συνέβη, μα η γειτονιά δεν πίστευε αυτά που άκουγε! Γέμισε το σπίτι με κόσμο, που μαζεύτηκε να δει την προίκα της κόρης. Άνοιγαν τα μπαούλα και ξαφνικά, σε ένα από αυτά, βρήκαν τη φωτογραφία του συνταγματάρχη και της γυναίκας του! Την ρώτησαν αν αυτός ήταν ο Τούρκος που είχε γνωρίσει. Πραγματικά ήταν ο ίδιος! Γύρισαν τη φωτογραφία, η οποία έγραφε από πίσω: 

«Αγαπητή μου μητέρα, εγώ είμαι ο γιος σου, ο οποίος σώθηκα αλλά δεν μπορούσα να σου το πω! Ό,τι θέλεις εσύ και η αδελφή μου, είμαι στη διάθεσή σου. Είμαι κοντά σας!»....

Απο το βιβλίο ''Γ' Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνικής Αυτογνωσίας'' Βέροια 1996

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ (η ιστορία και το έθιμο της βασιλόπιτας- από ένα παλιό αναγνωστικό Γ Δημοτικού, Αθήνα 1966)

Ό δάσκαλος εξήγησε σήμερα γιατί κάνομε στά σπίτια μας βασιλόπιτα.

— Στά παλιά χρόνια, είπε στά παιδιά, όταν ήταν Επίσκοπος στην Καισαρεία, ό Μέγας Βασίλειος, έ­τυχε νά είναι διοικητής της Καππαδοκίας ένας ει­δωλολάτρης, πολύ κακός, σκληρός και φιλοχρή­ματος άνθρωπος. Οι επισκέψεις του στά διάφορα μέρη της επαρχίας του σκοπό είχαν τή διαρπαγή και λεηλασία των θησαυρών των Χριστιανών. Κά­ποτε λοιπόν, πού θά έκανε τήν επίσκεψη του ό κα­κός αυτός άρχοντας στην Καισαρεία, οι Χριστια­νοί έτρεξαν φοβισμένοι στον Μέγα Βασίλειο και του ζήτησαν τή συνδρομή του.

— Αδερφοί μου, είπε ό Βασίλειος, τή σωτηρία θά τή ζητήσωμε πρώτα άπό τό Θεό. Ξέρετε βέβαια γιά ποιο σκοπό κάνει τήν επίσκεψη του ό κακός αυτός άνθρωπος. Σάς συμβουλεύω νά μου δώση ό καθένας σας ό,τι πολύτιμο αντικείμενο έχει, και όταν θά τόν υποδεχτούμε, θά του τά παραδώσω μέ τρόπο, γιά νά σωθούμε.

Οί Χριστιανοί συμμορφώθηκαν μέ τά λόγια του Βασιλείου και έδωσαν πρόθυμα ό,τι μπορού­σαν. “Αλλοι έδωσαν φλουριά, άλλοι στολίδια, οι πλούσιοι έδωσαν και γιά τους φτωχούς και έτσι μαζεύτηκε αρκετό χρυσάφι.

Ό Μέγας Βασίλειος όμως έκαμε τό θαύμα του. Ό κακός διοικητής, είτε γιατί έμεινε ευχαριστη­μένος άπό τήν υποδοχή και τήν προσφώνηση του επισκόπου, είτε γιατί   έφτασε   ελληνικός   στρατός άπό την Πόλη, έφυγε και δέν πήρε μαζί του τον συγκεντρωμένο θησαυρό.

Μετά την αναχώρηση του διοικητού, συγκέν­τρωσε ό Μέγας Βασίλειος τους Χριστιανούς και τους είπε:

—Αδερφοί μου, με τη βοήθεια του θεού, τα δώρα σας γλύτωσαν από τον άρχοντα. Την Κυριακή, πού μας έρχεται, θά δώσω στον καθένα ο,τι χρυσα­φικά ή φλουριά μου έδωσε.

Άλλα πώς νά έπιστρέψη όλον εκείνον τό θη­σαυρό στους κατόχους του; Πού νά ξέρη τί πρόσ­φερε ό καθένας;

Διέταξε λοιπόν ό Μέγας Βασίλειος και έφτια­σαν τό Σαββατόβραδο μικρές πίτες γιά όλους τους Χριστιανούς και μέσα σέ κάθε πίτα έβαλε άπό ένα χρυσαφικό. “Οσα περίσσεψαν διέταξε και τά μοίρασαν στους φτωχούς.

Τήν άλλη μέρα, δηλαδή τήν Κυριακή, έδωσε ό Μέγας Βασίλειος άπό μιά πίτα σέ κάθε Χρι­στιανό και έτσι οι Χριστιανοί, καθώς έτρωγαν τήν πίτα, εύρισκαν τό πολύτιμο αντικείμενο και τό έπαιρναν δικό τους.

Άπό τότε έμεινε συνήθεια νά κάνουν οι Χρι­στιανοί βασιλόπιτες και νά βάζουν νομίσματα, στην επέτειο της εορτής του Μεγάλου Βασιλείου.

ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΘΥΣΙΩΝ

Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών, Νομική ΕΚΠΑ

Παρελθούσης μιάς χρονιάς θυελλώδους και περιπετειώδους με αλλεπάλληλες ανακατατάξεις για τον λαό και την Πατρίδα μας, αναστοχάζεται κανείς τι πετύχαμε, σε τι υστερήσαμε, αλλά κυρίως αν σταθήκαμε στο ύψος των προκλήσεων μιάς εποχής που βαίνει όλο και βαθύτερα στο έρεβος των εσχάτων, κατά θεολογική-πνευματική έννοια. Μετά τη θεσμοθέτηση του γάμου και της υιοθεσίας παιδιών από ανωμάλους, την καθιέρωση του προσωπικού αριθμού και τη διασύνδεσή του με τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες, την εδραίωση της ακρίβειας στην οικονομία, την πρόοδο των διαβουλεύσεων εκχωρήσεως εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, την μεθόδευση της αναγνωρίσεως του ψευδοκράτους στην Κύπρο και μια σειρά από εθνικές μειοδοσίες, οι οποίες εξετυλίχθησαν έμπροσθεν ημών καθ’ όλο το δύον 2024, δύο τινά συνάγει κανείς, αφ’ ενός ότι συρρικνώθηκαν άχρι εξαλείψεως τα περιθώρια για δικαιολογίες και δηλώσεις αγνοίας από τον μέσο νεοραγιά που αναζητεί αγωνιωδώς αφορμή να αποσείσει από πάνω του κάθε ευθύνη και αφ’ ετέρου ότι δεν είμαστε άξιοι καμμιάς κληρονομιάς, ιστορίας και προγονικής παρακαταθήκης, εφόσον δεν είμαστε διατεθειμένοι να υπερασπιστούμε όσα ορίζουν την ταυτότητά μας και όσα προστατεύουν την ελευθερία μας.

Μοναδική παρηγοριά μας η αφύπνιση, κινητοποίηση και οργάνωση της νεολαίας στον εθνικό και κοινωνικό αγώνα των ιδεών, η ανάδυση μιάς γενεάς που επιλέγει το ακατόρθωτο, γιατί έχει πίστη στον Θεό, που συγκρούεται με το καθεστώς της προδοσίας, την πολιτική ορθότητα και τον σιωνισμό, γιατί ξέρει ότι μάχεται από την πλευρά του Νικητή, που αμφισβητεί με θάρρος τις συστημικές δυνάμεις εξουσίας, γιατί θέλγεται από την τιμή και την δόξα του μαρτυρίου. Αυτό το υψηλό ιδεώδες της θυσίας και της αυταπάρνησης ενσάρκωσε από την πρώτη στιγμή η Ελληνική Ορθόδοξη Νεολαία-Ε.Ο.Ν., το αυθεντικά ορθόδοξο, αληθινά εθνικοπατριωτικό κίνημα νέων, το οποίο ο χαρισματικός γέροντάς μας από την Ιερά Μονή Αγίας Σκέπης Παραποτάμου Σερρών, π. Δοσίθεος, αποκαλεί δικαίως «μαγιά της Πίστεως και της Πατρίδος μας» και που σήμερα αριθμεί εκατοντάδες νέους και νέες ανά την επικράτεια, οι οποίοι απαρνούμενοι το κοσμικό φρόνημα, τις μικρόψυχες ιδιοτελείς στοχεύσεις των συνομηλίκων τους και την τάση για συμβιβασμό και καλοπέραση, έχουν εγκαινιάσει ένα άλλο ήθος, μία ομολογιακή κουλτούρα, ένα πνεύμα συγκινητικά θυσιαστικό, το οποίο είχε δεκαετίες να εμφανιστεί στο δημόσιο βίο και άγει τον σύλλογό αυτόν να καταυγάζει ωσάν φωτεινός αστήρ μέσα στη μαυρίλα του εκσυγχρονισμού και την δυσωδία ενός εκφυλισμένου δυτικού τρόπου ζωής, ο οποίος υπαγορεύει την περιχαράκωση του κάθενός μας στη φρικτή εγωΐστική του γυάλα. Η Ε.Ο.Ν. αποτελεί τον πρώτο αμιγώς νεανικό φορέα που δίδαξε πως, για να έχει κανείς πολιτική δράση, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά ένταξη στον βόθρο της κομματοκρατίας και πως, για να ορίζεσαι ως Εθνικιστής, δεν σημαίνει ότι διακατέχεσαι από μισαλλόδοξη εμπάθεια ή ότι ταυτίζεσαι με νεοπαγανιστικά μορφώματα. Τα παιδιά της Ε.Ο.Ν. συνδυάζουν επιτυχώς τόσο την μαχητικότητα, την ορμή και τον δυναμισμό στον δρόμο της πάλης και τις πλατείες των διεκδικήσεων, των οποίων υπολείπονται οι άνευρες, άνοστες και χλιαρές νεολαίες των κομμάτων, όσο και την ειλικρινή προσήλωση στους πνευματικούς νόμους, με έλεγχο και έγκριση των δράσεων και θέσεων μας από τους εξομολόγους μας και τους γεροντάδες που μάς στηρίζουν, η οποία λείπει με τη σειρά της από τις εθνικοσοσιαλιστικές γκρούπες του περιθωρίου που φορούν ακόμα τη μάσκα της ψευδοπανδημίας, το φίμωτρο της καταπίεσης του φιλελεύθερου ολοκληρωτισμού. Ο νέος που έχει μάθει να σκύβει σε πετραχήλι, να ταπεινώνεται και να υπακούει στους κανόνες του πνευματικού του σ’ αντίθεση με τον νεανία της επάρσεως και των φιλοδοξιών γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα να πειθαρχεί στον αγώνα και τις απαιτήσεις του, γιατί έχει επίγνωση ότι η καριέρα και οι στόχοι του δεν μπορούν να μετρηθούν μπροστά στις αιώνιες ιδέες που μάς υπερβαίνουν, κι εκείνος ο νέος που έχει εκπαιδευτεί σε μάχες πεζοδρομίου έξω από το ασφαλές γήπεδο των κομματικών μηχανισμών σ’ αντίθεση με τους κοπρίτες της βολής και της προβολής έχει συνειδητοποιήσει την ανεκτίμητη υπεραξία του να είσαι πολιτικά και πνευματικά ελεύθερος, χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις από κανένα.

Αγωνιστή δεν σε κάνουν ούτε το μπλουζάκι pitbull, οι ψεύτικοι τρόλ λογαριασμοί στο twitter με αγιογραφίες του Αδόλφου και η απρόσωπη συμμετοχή σε «πολιτικά» μνημόσυνα δολοφονηθέντων ούτε, όμως, και η προσπάθεια να μιμηθείς τους κοινοβουλευτικούς απατεώνες με κουστούμια και δράσεις με τα λεφτά του κρατικού κορβανά. Σε αγωνιστή σε τρέπει η απροϋπόθετη παράδοση στο θέλημα του Τριαδικού Θεού, το βάδισμα στα ματωμένα ίχνη των ηρώων του Γένους, η διαρκής και ενεργή παρουσία στις κοινωνικές επάλξεις. Όπως, λοιπόν, το 2024 έτσι και το 2025 αναμένεται για την Ε.Ο.Ν. ένα ακόμα έτος ανόδου, ακμής και παραγωγικής προσφοράς στο Έθνος και τα ιδανικά μας. Κόντρα στους νέους που έχουν προτιμήσει τον εαυτό τους εμείς έχουμε συνείδηση ότι ενώπιον Θεού Παντοκράτορος εν τη Δευτέρα Παρουσία δεν θα κριθούμε μόνο για όσα κάναμε, αλλά και για όσα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν τα κάναμε. Στην Ε.Ο.Ν. εκπληρώνουμε την απόστολή μας να υπερασπιστούμε όλα εκείνα η έλλειψη προασπίσεως των οποίων θα στερήσει γενεές ολόκληρες από την αιώνια ζωή.

Ευλογημένη Αγωνιστική Χρονιά συν Θεώ, πρεσβείαις της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων και δη του προστάτου ημών Αγίου Μάρκου του Ευγενικού !

ΕΛΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

FREE CONSTANTINOPLE FROM STEVE BANNON

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής

Άλλη μία επιβεβαίωση, πως οι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν είναι μόνο διεφθαρμένοι ή ύπουλοι και ανθέλληνες, αλλά πλέον το δηλώνουν κιόλας με περίσσιο θράσος, ανοιχτά και απροκάλυπτα, περιήλθε εις γνώσιν μας μέσα σ’ όλα όσα καθημερινώς βλέπουν να συμβαίνουν στην Πατρίδα και τον λαό μας.

Στήβεν Κέβιν Μπάνον, το δεξί χέρι του νέου και συντόμως επίσημα ορκισμένου προέδρου των ΗΠΑ, φωτογραφίζεται φορώντας ένα μπλουζάκι στο οποίο γράφει «Η Κωνσταντινούπολη Ελεύθερη».

Η εν λόγω φωτογραφία έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε όλη την Τουρκία και δεν υπάρχει Τούρκος από τον πιο άσημο έως τον πιο διάσημο που να μην έχει θορυβηθεί. Και αυτό είναι το επιθυμητό, για να καταλάβουν ότι πολύ σύντομα θα αφήσουν τα ιερά χώματά μας μια για πάντα. Το θλιβερό, όμως, αλλά και αναμενόμενο συνάμα, είναι πως «Έλληνες» πολιτικοί δυσφορούν και ενοχλούνται από την ανάρτηση του Αμερικανού διπλωμάτη.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως: «Αυτός ο απολύτως πιστός άνθρωπος στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ, φωτογραφήθηκε με αυτό το μπλουζάκι… Ό,τι και να σχολιάσει κανείς πλέον είναι λίγο στον κόσμο που ζούμε…». Αυτά είναι τα αυτούσια γραφόμενα του νεοραγιά υπουργίσκου του κυβερνώντος κόμματος, φανερώνοντας την ενόχλησή του, επειδή μπορεί μία τέτοια δήλωση να οξύνει τα πάθη ανάμεσα στον ελληνικό και τουρκικό λαό, διαρρηγνύοντας την -κατά τ’ άλλα κούφια, ανύπαρκτη και κίβδηλη- ελληνοτουρκική φιλία.

Τόσο μίσος και απέχθεια αισθάνονται για μας. Τόσο υποτιμούν εμάς, αλλά κυρίως την παντοδυναμία του Ιησού Χριστού μας. Δεν υπάρχει χαρακτηρισμός για τον εν λόγω πολιτικάντη, ό,τι και αν γράφει. Με όποιον και να παρομοιαστεί δεν αρκεί για να περιγραφεί η αθλιότητα που διακατέχει και αυτόν και το συνάφι του!

Αλήθεια, όμως, πού φτάσαμε;  Να πιστεύουν την λευτεριά μας οι Αμερικανοί και όχι, έστω και υποκριτικά, οι «Έλληνες» πολιτικοί, που τρέμουν στην ιδέα και μόνο ότι αν γίνει πόλεμος θα σταματήσει το έργο καταστροφής της Ελλάδος μας ;

Αλλά έχει ο Θεός, αδέλφια! Ο Θεός, όπως έλεγε ο μέγας Στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, υπέγραψε για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν παίρνει την υπογραφή του πίσω.

Και αυτό θα γίνει, είτε τους αρέσει είτε όχι! Ό,τι και να κάνουν πια είναι άσκοπο, και ανώφελο γιατί ο καιρός της λευτεριάς ζυγώνει πιο πολύ από ποτέ!

Ο καιρός γάρ εγγύς! Του χρόνου τέτοιες μέρες ας ευχηθούμε να είμαστε στην Πόλη μας και να ανάβουμε κερί στην Αγιά Σοφιά μας!

https://www.eoneolaia.com/free-constantinople-from-steve-bannon/

«ΦΥΛΑΞΤΕ ΤΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΟΡΤΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΣΑΣ, ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΓΕΛΙΩΣΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΞΕΝΑ ΚΙ ΑΝΟΣΤΑ ΦΡΑΓΚΙΚΑ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ»

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

28 Δεκεμβρίου 1958 (Φώτης Κόντογλου, Χριστοῦ Γέννησις: Τό φοβερόν Μυστήριον, Ἐκδ.Ἁρμός, 2001)
 
Τά Χριστούγεννα, τά Φῶτα, ἡ Πρωτοχρονιά, κ’ ἄλλες μεγάλες γιορτές, γιά πολλούς ἀνθρώπους δέν εἶναι καθόλου γιορτές καί χαρούμενες μέρες, ἀλλά μέρες πού φέρνουνε θλίψη καί δοκιμασία.

Δοκιμάζονται οἱ ψυχές ἐκεινῶν πού δέν εἶναι σέ θέση νά χαροῦνε, σέ καιρό πού οἱ ἄλλοι χαίρουνται. Παρεκτός ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εἶναι πικραμένοι ἀπό τίς συμφορές τῆς ζωῆς, τούς χαροκαμένους, τούς ἄρρωστους, οἱ περισσότεροι πικραμένοι εἶναι ἐκεῖνοι πού τούς στενεύει ἡ ἀνάγκη νά γίνουνε τοῦτες τίς χαρμόσυνες μέρες ζητιάνοι, διακονιαρέοι. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς μπορεῖ νά μή δίνουνε σημασία στή δική τους εὐτυχία, μά γίνουνται ζητιάνοι γιά νά δώσουνε λίγη χαρά στά παιδιά τους καί στ’ ἄλλα πρόσωπα πού κρέμουνται ἀπ’ αὐτούς. Οἱ τέτοιοι κρυφοκλαῖνε ἀπό τό παράπονό τους, κι’ αὐτοί εἶναι οἱ πιό μεγάλοι μάρτυρες, πού καταπίνουνε τήν πίκρα τους μέρα νύχτα, σάν τό πικροβότανο.

Ἴσα ἴσα αὐτές τίς ἁγιασμένες μέρες πού θἄπρεπε νά σμίξουνε πιό κοντά οἱ ἄνθρωποι συναμεταξύ τους, «νά περιπτυχθῶσιν ἀλλήλους», ἴσια ἴσια αὐτές τίς μέρες ἀποξενώνουνται περισσότερο ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον, χωρίζουνται σέ δύο στρατόπεδα ὁλότελα ξένα τὄνα στἄλλο, σχεδόν ἐχθρικά. Ἀπό τή μιά μεριά εἶναι οἱ εὐτυχισμένοι, οἱ καλοπερασμένοι, οἱ καλότυχοι, κι’ ἀπό τήν ἄλλη μεριά εἶναι οἱ…. δυστυχισμένοι κ’ οἱ παραπεταμένοι. Ἀνάμεσά τους «χάσμα μέγα ἐστήρικται» κατά τίς γιορτές.

Κανένα γεφύρι δέν ἑνώνει τίς δύο ἀκροποταμιές, ἐνῶ τίς ἄλλες μέρες ἔρχουνται σέ περισσότερη συνάφεια. Οἱ πλούσιοι κι’ ὅσοι ἔχουνε τόν τρόπο τους κάνουνε, ἀλλοίμονο! τό πᾶν γιά νά ἐπιδείξουνε τά πλούτη καί τ’ ἀγαθά τους στούς λιμασμένους. Κι’ αὐτό γίνεται στὄνομα τοῦ Χριστοῦ, πού γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στό παχνί!

Γιά τήν γέννηση τοῦ φτωχοῦ Χριστοῦ δέν γιορτάζουνε οἱ φτωχοί σάν καί Κεῖνον, μά γιορτάζουνε οἱ πλούσιοι, πού παίρνουνε γιά ἀφορμή τήν πτωχεία του γιά νά δείξουνε τά πλούτη τους. Μά ἄραγε, ἀνάμεσα σέ δυστυχισμένους μπορεῖ νά νοιώσει κανένας εὐτυχισμένον τόν ἑαυτό του; Μοναχά ἕνας ἀναίσθητος μπορεῖ νά νοιώσει τέτοια εὐτυχία. Ὅσο γιά κεῖνον πού θέλει νά ἐπιδείξη στόν πεινασμένο καί στόν στερημένον τήν ἐλεεινή του αὐτή εὐτυχία, αὐτός εἶναι ἀληθινό κτῆνος. Καί μ’ ὅλα ταῦτα, ὑπάρχουνε πολλοί τέτοιοι ἀνάμεσά μας, στά χρόνια μας, ἐνῶ ἤτανε σπάνιοι στά παλαιότερα. Εἶναι κι’ αὐτό ἕνα ἀπό τά ὡραῖα πού μᾶς ἔφερε ὁ μέγας πολιτισμός ἀπό τά μεγάλα κέντρα! Στήν Ἀνατολή εἴχανε τά ζεμπίλια, πού ἤτανε πλεχτά ἀπό ψάθα, κι’ ὅ,τι ἔβαζε μέσα κανένας δέν φαινότανε. Γι’ αὐτό, παίζοντας οἱ τουρκομερίτες, λέγανε πώς ἡ λέξη «ζεμπίλι» βγῆκε ἀπό τά λόγια «σέν μπίλ», πού θά πεῖ «ἐσύ νά ξέρης», δηλαδή ἐσύ νά ξέρης μοναχά τί ἔχει μέσα τό ζεμπίλι, ὥστε νά μή λιμάζουνε καί σέ φθονοῦνε οἱ φτωχοί, κεῖνοι πού δέν μποροῦνε ν’ ἀγοράσουνε τά καλά πού ἀγόρασες ἐσύ. Σίγουρα, κι’ αὐτό δέν εἶναι καθόλου καλό καί χριστιανικό, μά τουλάχιστο ἔλειπε ἡ ἁμαρτωλή ἐπίδειξη πού εἶναι τό πιό σατανικό ἀπ’ ὅλα τά ἄλλα κακά πού φαρμακώνουνε τούς φτωχούς ἀδελφούς μας αὐτές τίς μέρες.

Ὅπως βλέπεις, μέ τήν κακομοιριά πού ἔχει σέ ὅλα ὁ ἁμαρτωλός ἄνθρωπος, μπόρεσε καί γύρισε τίς μέρες τῆς πνευματικῆς χαρᾶς σέ μέρες σαρκικῆς καλοπέρασης γιά τόν ἑαυτό του, καί σέ μέρες πένθους καί δακρύων γιά πολλούς ἀπό τούς συντρόφους του στή ζωή.

Οἱ γιορτές οἱ δικές μας σταθήκανε πάντα θρησκευτικές, καί γι’ αὐτό εἴχανε κάποιον ἄλλο χαρακτῆρα ἀπό τίς γιορτές πού γιορτάζουνε ἄλλα ἔθνη, προπάντων σήμερα, πού εἶναι κάποιες αὐτοσχεδιασμένες σκηνοθεσίες χωρίς καμμιά σημασία γιά τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου. Σ’ αὐτές τίς ψευτογιορτές ξαμολιοῦνται ὅλα τά βάρβαρα καί ἐγωιστικά πάθη τοῦ ἀνθρώπου, πού κυττάζει μοναχά τήν εὐχαρίστηση τῆς σάρκας. Ἐνῶ οἱ δικές μας οἱ γιορτές, ἐπειδή, ὅπως εἶπα, ἔχουνε τή ρίζα τους στή θρησκεία, ἤτανε σεμνές, πνευματικές, ὥστε νά μή σκανδαλίζουνε τούς φτωχούς, ὅσο εἶναι μπορετό σέ σαρκικούς ἀνθρώπους. Οἱ πλούσιοι κι’ οἱ νοικοκυραῖοι ἀποφεύγανε νά πληγώσουνε τούς φτωχότερους, καί νοιώθανε τήν ἀνάγκη νά τούς ζεστάνουνε καί κείνους, στέλνοντας κρυφά στά σπίτια τους διάφορα δῶρα, μέ τρόπο, ὥστε νά μή τούς ταπεινώσουνε, κ’ ἔτσι ἡ διαφορά νά φαίνεται ὅσο μποροῦσε λιγώτερη.

Ἔτσι μορφωθήκανε τά ἔμορφα καί ἁγνά ἔθιμά μας, μέ ψαλμωδίες πού τίς λένε ἀκόμα τά παιδιά στούς δρόμους καί στά σπίτια, μέ καμπάνες, μέ ἔμορφα αἰσθήματα, μέ σεμνές διασκεδάσεις, μέ εὐχάριστη συναναστροφή, πού δένουνε μεταξύ τους τούς ἀνθρώπους περισσότερο, παρά πού τούς χωρίζουνε. Μά ὁ ὑλισμός κι’ ὁ λύκος τῆς ἀναισθησίας μολεύει σιγά-σιγά αὐτές τίς καλές γιορτές μας, πού πολύ ἔμορφα τίς παρομοιάζανε οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας μέ σταθμούς γιά νά ξεκουραζόμαστε στόν μονότονο δρόμο τῆς ζωῆς μας, λέγοντας: «Βίος ἀνεόρταστος, μακρά ὁδός ἀπανδόκευτος», πού θά πῆ «Ζωή δίχως γιορτή, εἶναι σάν τόν μακρύ τόν δρόμο πού δέν ἔχει πανδοχεῖο νά ξεκουραστῆς».

Κάποιοι μοντερνοποιημένοι κάνουνε τόν βαρύ καί τόν θετικό κύριο πού δέν ἔχει αἰσθηματολογίες, καί λένε πώς αὐτά εἶναι αναχρονισμοί κι’ ἀδιαφόρετα πράγματα. Αὐτοί γιά μένα εἶναι ξερίχια ψυχικά, παγωμένες ἐρημιές, δίχως ἀγάπη, δίχως χαρά, μά καί δίχως πόνο. Γιατί χαρά καί πόνος εἶναι δεμένα. Οἱ τέτοιες ψυχές εἶναι πάντα νεκρά βουνά τοῦ φεγγαριοῦ. Ὡστόσο, κάτι τέτοιοι «ὀρθολογισταί» καί «θετικισταί», ξετρελλαίνουνται γιά κάποιες ἀνόητες ξενόφερτες φέστες καί γιά κάτι μοντέρνα γλέντια πού ρεζιλεύουνε τόν ἄνθρωπο, φτάνει πού γίνουνται κατά τό κοσμοπολιτικό μοντέλο πού βρίσκεται στά «μεγάλα κέντρα τοῦ ἐξωτερικοῦ». Αὐτοί δέν θέλουνε τίποτα ἀπό τά δικά μας, πού τά λένε ὅλα «βλάχικα, φτωχικά, ἀνάξια γιά ἀνθρώπους πού ξέρουνε τόν κόσμο». Τίποτα ἑλληνικό δέν βρίσκει ἔλεος στά μάτια αὐτῶν τῶν κουφιοκέφαλων, ἀκατάδεχτων κι’ ὅπως πρέπει κυρίων, πού χοροπηδᾶνε, ὡστόσο, σάν τρελλοί, μέ τά τσέρκια στό λαιμό, φτάνει πού ἤρθανε ἀπ’ ἔξω, ἀπό κεῖ «πού ξέρει ὁ κόσμος νά ἀπολαμβάνη τή ζωή»! Τί νά ποῦμε κ’ ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, τά βλαχάκια, τά φτωχαδάκια, πού μᾶς νανούριζε ἡ μάνα μας μέ τά παραπονετικά τραγούδια της στήν κούνια μας, καί τώρα δακρύζουμε σάν ἀκοῦμε τά τροπάρια καί τά κάλαντα, πού μᾶς ἑνώνουνε μέ τούς ἀγαπημένους μας πού περάσανε ἀπό τόν τόπο μας πρίν ἀπό μᾶς;

Ἀδέλφια μου, φυλάξτε τά ἑλληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε ὅπως γιορτάζανε οἱ πατεράδες σας, καί μή ξεγελιώσαστε μέ τά ξένα κι ἄνοστα πυροτεχνήματα. Οἱ δικές μας οἱ γιορτές ἀδελφώνουν τούς ἀνθρώπους, τούς ἑνώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Μήν κάνετε ἐπιδείξεις. «Εὐφράνθητε ἑορτάζοντες». Ἀκοῦστε τί λένε τά παιδάκια πού λένε τά κάλαντα: «Καί βάλετε τά ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθῆτε, στήν ἐκκλησίαν τρέξετε, μέ προθυμίαν μπῆτε, ν’ ἀκούσετε μέ προσοχήν ὅλην τήν ὑμνωδίαν, καί μέ πολλήν εὐλάβειαν τήν θείαν λειτουργίαν. Καί πάλιν σάν γυρίσετε εἰς τό ἀρχοντικόν σας, εὐθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τό φαγητόν σας. Καί τόν σταυρόν σας κάνετε, γευθῆτε, εὐφρανθῆτε. Δόστε καί κανενός φτωχοῦ ὅστις νά ὑστερῆται». Ἀθάνατη ἑλληνική φυλή! Φτωχή μά ἀρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μά χαρούμενη καί καλόκαρδη περισσότερο ἀπό τούς εὐτυχισμένους τῆς γῆς, πού τούς μαράζωσε ἡ καλοπέραση.

Ναί, ἀδελφοί μου Ἕλληνες, χαίρετε μαζί μέ κείνους πού χαίρουνται καί κλεῖτε μαζί μέ κείνους πού κλαῖνε. Αὐτή εἶναι ἡ παραγγελία τοῦ Χριστοῦ, καί σ’ αὐτή μονάχα θά βρῆτε ἀνακούφιση. Δίνετε στούς ἄλλους ἀπ’ ὅ,τι ἔχετε. Τό παραπάνω ἀπ’ ὅ,τι ἔχει κανένας ἀνάγκη, τό κλέβει ἀπό τόν ἄλλον. «Μακάριον τό διδόναι μᾶλλον, ἤ λαμβάνειν». Πολλοί ἀπό σᾶς θἄχουνε ἴσως περισσότερο ἀπό μένα τό δικαίωμα νά μοῦ ποῦνε αὐτά πού λέγω ἐγὼ σέ σᾶς. Δέν εἶμαι «ὁ ποιήσας καί διδάξας», ἀλλοίμονό μου! Μά γιά νά μή σκανδαλισθῆ κανένας πώς τά λόγια μου εἶναι ὁλότελα κούφια, στενεύομαι νά πῶ πώς προσπαθῶ νά μήν εἶμαι ὁλότελα «ὁ δάσκαλος πού δίδασκε καί νόμο δέν ἐκράτει».

ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Εβέσντα, 24 Δεκεμβρίου 1940

Η εκκλησία ήτο ένας σταύλος και η θεία λειτουργία εγένετο σαν παραμονή Χριστουγέννων εντός του σταύλου. Η Αγία Τράπεζα, αποτελείτο από μίαν κάσσαν, τα δε κηροπήγια, ήσαν μία λάμπα εκστρατείας, δύο κηρία και ένα λυχνάρι. Η δε πρόθεσις από ένα τραπεζάκι και ένα κερί. Η θεία λειτουργία ήτο σύντομος, καλλίφωνοι δε ψάλται (στρατιώται) έψαλον. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας, εκοινώνησα, αξιωθείς προς τούτο των Αχράντων Μυστηρίων.

Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας και πριν ακόμα μεταλάβουν οι άνδρες όλοι, ένας στρατιώτης, νομίσας ότι ετελείωσεν η θεία λειτουργία ή, δεν θα εγνώριζεν ότι θα ετελείτο εις τον σταύλον λειτουργία, έφερεν, δύο ημιόνους δια να τους βάλει εις τον σταύλον. Αλλά κατόπιν συστάσεως, ανέμενεν έξω του σταύλου, προσωρινώς, μέχρις ότου τελειώσει το έργον του ιερέως.

Ευαγγελίας Γεωργ. Κουτσοδόντη, Το ημερολόγιο ενός στρατιώτου, σελ. 53

***

Ύψωμα Μάλι Σπατ, 24 Δεκεμβρίου 1940

Ο τραγικός σύντροφος της βραδυάς, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Γιάννης Δούβρης, η λεπτή κι ευγενικιά αυτή φυσιογνωμία, κάνει τις ίδιες σκέψεις. Μέσα στον πυρετό που τον καίει, δυο μέρες τώρα, νοιώθει την ψυχολογική κατάστασι, στην οποία βρίσκομαι. Θέλει κι αυτός να ξεσπάσει. Με την αδύνατη και γλυκειά φωνή του αρχίζει να ψέλνει το τροπάρι «Η Γέννησίς Σου Χριστέ». Με βραχνιασμένη φωνή τον ακολουθώ. Το ψέλνουμε τρεις φορές κι’ έπειτα άλλες τρεις το «Η Παρθένος σήμερον». Κλαίω και ψέλνω μαζί. Τα καυτερά δάκρυα διατρέχουν το πρόσωπό μου κι’ αισθάνομαι το ζεστό μονοπάτι που ακολουθούν επάνω σ’ αυτό.

Σε κάποια στιγμή ακούμε ψαλμωδία.

Οι στρατιώτες θαμένοι κάτω από τα χιονισμένα αντίσκηνα, αρχίζουν να ψέλνουν ομαδικά και η φωνή τους, η τραγική αυτή επίκλησις προς τον Ουράνιο Πατέρα, ανακατεύεται με τον αέρα και τη βροχή και διασκορπίζεται ανάμεσα στα άξενα και άγονα Αλβανικά βουνά…

Ντίνου Π. Μαγγιοράκου, Το Ξεκίνημα της Νίκης, Ημερολόγιο από τον πόλεμο 40-41, εκδοτικό οίκος «ΑΝΑΤΟΛΗ», Αθήναι 1946, σελ. 81

***

Πιτσάρι, 25 Δεκεμβρίου 1940

Εξακολουθεί να ρίχνη χαλάζι και να πέφτουν άφθονες κανονιές. Σήμερα μετά μεγάλης μου χαράς για δώρο Χριστουγέννων επήρα τα πρώτα γράμματα, 28 τον αριθμόν, όλα δηλαδή τα καθυστερούμενα. Εκάθισα και τα εδιάβασα όλα και αμέσως σας έγραψα. Από τον λόχο μας έδωσαν μισή κουραμάνα και ολίγον τυρί. Εις την καλύβα όμως εβράσαμε το άλλο αρνί και εφάγαμε όλοι μαζί. Έτσι πάνε και τα Χριστούγεννα.

Στέλιου Ι. Τζιρόπουλου, Ημερολόγιον από τον πόλεμο του 1940, σελ. 55

Μνήμες Πολέμου 1897-1974, Γενικό Επιτελείο Στρατού Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, Αθήνα 2012

Ιερός Ναός Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων (Γουδή)

22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1940 : Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑΣ

Απόσπασμα απ’ το βιβλίο του Κωστή Χατζηαντωνίου, Η ΧΙΜΑΡΑ  
 
Μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, του Λουκόβου στις 7 και του Πικέρασι (Πικέρνι) στις 8 του ίδιου μήνα, η 3η Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού κινήθηκε βόρεια και στις 13 Δεκεμβρίου είχε φθάσει δυτικά και βορειοδυτικά του Μπόρσι, στην άριστα οχυρωμένη γραμμή, ύψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αυχένας Κούτσι – Μάλι Ιτέρας που υπεράσπιζε η ιταλική μεραρχία Σιένα.
Το απόσπασμα Τσακαλώτου προώθησε το Ι/42 τάγμα στην περιοχή Φτέρα – Τζόρα για να αντικαταστήσει την Α΄ Ομάδα Αναγνωρίσεως, το δε ΙΙ/40 στον ορεινό όγκο Μάλι Ιτέρας για να εκβιάσει δι’ υπερκεράσεως τον αυχένα Κούτσι, με κατάληψη του όγκου της Παπαθιάς.
Στις 15 Δεκεμβρίου οι πρώτες επιθέσεις του 12ου Συντάγματος Πεζικού (Σ.Π.) κατά των υψωμάτων του Κηπαρού απέτυχαν.
Το ύψωμα 613 καταλήφθηκε τελικά, μέσα σε χιονοθύελλα και πολύνεκρο αγώνα εκ του συστάδην, στις 17 Δεκεμβρίου, με αποτέλεσμα ο εχθρός να εγκαταλείψει και το Μάλι Βάριτ βορειότερα. Στις 19 Δεκεμβρίου κατελήφθησαν, με βαριές απώλειες, από το 6ο Σ.Π. το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Γκιάμι (βόρεια του Πανόρμου) και το ύψωμα Τσίπι (βόρεια του Πύλιουρι). Ανατολικότερα καταλαμβάνεται από το απόσπασμα Τσακαλώτου το ισχυρά οργανωμένο ύψωμα Μάλι ε Τζόρετ και ο αυχένας Κούτσι μετά από τριήμερο σκληρό αγώνα που απέφερε στη σημαία του 4ου Σ.Π. χρυσό αριστείο ανδρείας.
Το 6ο Σύνταγμα που ήλεγχε τις ανατολικές προσβάσεις του ορεινού όγκου του Κηπαρού (Μάλι Κηπαρόιτ) πριν προχωρήσει προς Χιμάρα, έταξε ένα τάγμα στο ύψωμα Τσίπι για να ελέγχει την οδό προς Πύλιουρι ενώ το δεύτερο τάγμα του βάδισε προς απελευθέρωση του χωριού.
Με τη διάνοιξη της κοιλάδας Σουσίτσα και του υψώματος Τσίπι (βορειοδυτικά της Χιμάρας) στις 21 Δεκεμβρίου, οι Ιταλοί αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την πόλη της Χιμάρας το ίδιο βράδυ ενώ λίγο μακρύτερα απελευθερώνονταν το Πύλιουρι. Πλήθος αιχμαλώτων (ανάμεσα τους δύο αντισυνταγματάρχες) και άφθονο υλικό περιέρχονταν στα ελληνικά χέρια αν και οι Ιταλοί είχαν δηώσει και καταστρέψει φεύγοντας ότι μπορούσαν.
Τη νύχτα του Σαββάτου 22 Δεκεμβρίου 1940, ελληνικά τμήματα εισέρχονταν στο κάστρο του Ελληνισμού της Ηπείρου, στην αδούλωτη Χιμάρα και προχωρούσαν προς το Σκουταρά όπου οι Ιταλοί θα προβάλουν σθεναρή αντίσταση.
Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στη Χιμάρα με οδηγούς πολλούς ντόπιους Έλληνες: Θανάσης Κούστας, Αντώνης Κοκκαβέσης, Σάββας Πρίφτης, Πολυμέρης Κολιάκης, Π. Μπολάνος, Ν. Μπελέρης, Γ. Δημογιάννης, Σ. Λυκόκας, Γ. Μπρίγκος, Γ. Δήμας, Δ. Ζώτος, Ν. Ντούκος, Γρ. Πρίφτης, Π. Γκόρος κ.α.
Παράλληλα Χιμαριώτες πήραν τα όπλα και ενίσχυσαν δυναμικά τον Ελληνικό Στρατό στις επιχειρήσεις.
Την Κυριακή το πρωί, μετά την πρώτη δοξολογία στην παλιά μονή του Αγίου Κοσμά, λαός και στρατός έψαλαν το «Χριστός Ανέστη» στους Άγιους Πάντες και ας ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Ένας μεγάλος χορός αγκάλιασε ντόπιους και ελευθερωτές.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
www.himara.gr

ΑΠΟΚΑΛΥΦΤΗΚΕ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΑ' ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ - Η προσωπογραφία εντοπίστηκε στην Παλαιά Μονή Ταξιαρχών στο Αίγιο. Πρόκειται για πορτρέτο του «μαρμαρωμένου βασιλιά» όσο ήταν εν ζωή

Μπορεί η μορφή του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου να παραμένει ζωντανή μέσα από την Ιστορία, όμως η μοναδική προσωπογραφία του, που εντοπίστηκε στην Παλαιά Μονή Ταξιαρχών, κοντά στο Αίγιο, έρχεται να ρίξει «φως» στην εικόνα του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από τον μύθο του «μαρμαρωμένου βασιλιά». 

Πρόκειται για μία μοναδική ανακάλυψη-θησαυρό στα χέρια των αρχαιολόγων κι όχι απλώς για ένα ιστορικό εύρημα, καθώς μέσα από την προσωπογραφία του θα γίνουν γνωστά περισσότερα στοιχεία για την προσωπικότητα του θρυλικού ηγέτη, που αποτέλεσε σύμβολο ηρωισμού και αυτοθυσίας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο Πολιτισμού, στο καθολικό της Παλαιάς Μονής Ταξιαρχών Αιγιαλείας, μόλις 15 χιλιόμετρα από το Αίγιο, διατηρούνται δύο στρώματα τοιχογραφιών, υψηλής καλλιτεχνικής ποιότητας, των ύστερων βυζαντινών χρόνων, τα οποία αντανακλούν τις αισθητικές τάσεις της Βασιλεύουσας.

Ωστόσο, κατά τις εργασίες συντήρησής τους η αρχαιολόγος δρ Αναστασία Κουμούση, διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας, εντόπισε στο δεύτερο στρώμα τοιχογράφησης, το οποίο, βάσει τεχνοτροπικών κριτηρίων, χρονολογείται με ασφάλεια στα μέσα του 15ου αιώνα, τη μοναδική προσωπογραφία του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου.

Πορφυρός μανδύας

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, στην τοιχογραφία απεικονίζεται η μορφή ενός ώριμου άνδρα που φέρει αυτοκρατορικά «διάσημα» -που περιλαμβάνουν πολυτελή λώρο πάνω από τον ανοιχτόχρωμο σάκο και διάλιθο στέμμα- και κρατά σταυροφόρο σκήπτρο. Ο πορφυρός μανδύας του αυτοκράτορα, διακοσμημένος με χρυσοκέντητα μετάλλια που φέρουν δικέφαλους αετούς με στέμμα ανάμεσα στις κεφαλές τους, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της οικογένειας των Παλαιολόγων. 

Οπως επισημαίνει το υπουργείο, ο αυτοκράτορας που απεικονίζεται είναι ιστορικό πρόσωπο και ταυτίζεται με τον Κωνσταντίνο ΙΑ’ Παλαιολόγο, αδελφό των χορηγών της ανακαίνισης της μονής, των δεσποτών Δημήτριο και Θωμά. Πρόκειται για τη νεότερη σωζόμενη αυτοκρατορική προσωπογραφία στη βυζαντινή μνημειακή τέχνη και το μοναδικό πορτρέτο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου φιλοτεχνημένο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του (6 Ιανουαρίου 1449 – 29 Μαΐου 1453). Σε αντίθεση με τα ιδεαλιστικά ή τυποποιημένα πορτρέτα της εποχής, η προσωπογραφία αυτή αποτυπώνει πιστά τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του τελευταίου Βυζαντινού αυτοκράτορα.

Λεπτό πρόσωπο

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος απεικονίζεται ως ένας γήινος, ώριμος άνδρας, με λεπτό πρόσωπο και εξατομικευμένα χαρακτηριστικά που αποπνέουν ηρεμία και ευγένεια. «Το έργο που υλοποιούν οι Εφορείες Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού, στο πλαίσιο της συντήρησης και αποκατάστασης των μνημείων, αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά εξαιρετικά σημαντικό, καθώς φέρνει στο φως μοναδικές αρχαιολογικές μαρτυρίες που συνδέονται με ιστορικά πρόσωπα» δήλωσε χαρακτηριστικά η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη για τη σπουδαία ανακάλυψη και συνέχισε: 

«Το επιστημονικό προσωπικό των Εφορειών του ΥΠΠΟ, με μεγάλη εμπειρία, υψηλή κατάρτιση και σφαιρική γνώση τόσο των ιστορικών γεγονότων όσο και των αρχαιολογικών δεδομένων, είναι σε θέση να τεκμηριώσει, έπειτα από ενδελεχή μελέτη, κάθε εύρημα που έρχεται στο φως. Στην προκειμένη περίπτωση το πορτρέτο συνδέεται με τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου και αφορά τη μοναδική εν ζωή προσωπογραφία του. Ο ζωγράφος πρέπει να απέδωσε τα προσωπογραφικά χαρακτηριστικά του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου ΙΑ΄ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου από ιδία αντίληψη, δηλαδή το πρότυπό του να μην ήταν ένα επίσημο αυτοκρατορικό πορτρέτο, όπως συνηθιζόταν, αλλά ο ίδιος ο αυτοκράτορας».

 

https://www.dimokratia.gr/ellada/586295/apokalyftike-i-alithini-morfi-toy-palaiologoy/

12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1994, 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ - ΕΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ «ΦΕΥΓΕΙ»

Του Γεωργίου Κουρκούτα

Καθηγητού φιλολογου

 

Πέρασε ένα τέταρτο του αιώνος από την προς Κύριον εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού. Ήταν 12 Δεκεμβρίου 1994, όταν ο Ιεράρχης της Ακριτικής Κόνιτσας, μετά από μακρά μάχη με την ασθένεια, άφησε την τελευταία του πνοή σε Νοσοκομείο των Ιωαννίνων.  Η ψυχή του πορεύτηκε προς την Βασιλεία του Θεού, για την οποία ως λαϊκός, ιερέας και ιεράρχης αγωνίστηκε.

Δεν μπορεί κάποιος να προσεγγίσει την Ιστορία του μεταπολεμικού Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου χωρίς να σταθεί στον επί τρεις σχεδόν δεκαετίες Αγώνα του Σεβαστιανού από τις επάλξεις της Ακριτικής του Επαρχίας. Ήταν ο άνθρωπος που, σε εποχές σιωπής και αδράνειας στην Ελλάδα, ανέδειξε σε Εθνικό Ζήτημα το ξεχασμένο Βορειοηπειρωτικό. Και μάλιστα μίλησε με θάρρος, εντός και εκτός Ελλάδος, για τα Δίκαια του εντός του Αλβανικού Κράτους Ελληνισμού. Ενός Ελληνισμού που υπήρξε ένα μεγάλο θύμα των Διπλωματικών δολοπλοκιών στον 20^ο αιώνα.  Παράλληλα, ανέπτυξε μεγάλο πνευματικό έργο, που είναι εμφανές στις δράσεις του και στην Επαρχία του, αλλά και στον χώρο της Βορείου Ηπείρου. Αγωνίστηκε για να ανοίξουν πάλι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες μετά την επιβολή του Αθεϊσμού από το καθεστώς Χότζα το 1967, αλλά και να μάθουν Ελληνικά Γράμματα τα εκεί Ελληνόπουλα.

Στις14 Δεκεμβρίου 1994 στην Κόνιτσα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, έγινε η Εξόδιος Ακολουθία του. εκατοντάδες Έλληνες και από τις 2 πλευρές των Συνόρων τον συνόδευσαν, μαζί με πλήθος Ιεραρχών και Ιερέων. Όλοι με την παρουσία τους αναγνώριζαν την μεγάλη και ανιδιοτελή του προσφορά σε έναν αγώνα που συνεχίζεται ως την τελική Δικαίωση του Ελληνισμού στην Βόρειο Ήπειρο. Η ταφή, ακολούθως, έγινε στον περίβολο της Ιεράς Μονής Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, δίπλα στα Σύνορα με την Βόρειο Ήπειρο, όπου αναπαύεται στα εδάφη της ηπειρωτικής γης, που τόσο αγάπησε.

Λίγα λόγια για την ζωή και το έργο του

Από την Ιστοσελίδα της Συντονιστικής Φοιτητικής Ενώσεως Βορειοηπειρωτικού Αγώνος (Σ.Φ.Ε.Β.Α.), των νέων και φοιτητών που συνεργάστηκαν με τον μακαριστό Σεβαστιανό για άνω των 2 δεκαετίες  παραθέτουμε μερικά βιογραφικά στοιχεία.

Ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Βορείου Ηπείρου, Σεβαστιανός (κατά κόσμον Σωτήριος Οικονομίδης) γεννήθηκε την 20η Ιουνίου 1922 στα Καλογρηανά Καρδίτσης.  Μετά την αποπεράτωση των μαθημάτων του Δημοτικού Σχολείου της ιδιαιτέρας πατρίδος και του ημιγυμνασίου Φαρσάλων, εφοίτησεν στο Ιεροδιδασκαλείον Κορίνθου και μετά την κατάργηση του εγράφη στο Γυμνάσιον Καρδίτσης, από το οποίο έλαβε απολυτήριο το 1941. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία ανεκηρύχθη πτυχιούχος το 1949.  Κατόπιν εξεπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία επί 28 μήνες, υπηρετώντας στη Θρησκευτική Υπηρεσία του Στρατού.
               Το 1952 έγινε μέλος της αδελφότητας Θεολόγων "Η ΖΩΗ" και το 1960 μέλος της αδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ". Προσελήφθη αρχικά ως λαϊκός ιεροκήρυκας στην περιφέρεια Μεσσηνίας. Έπειτα εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη Αθηνών, μετονομασθείς σε Σεβαστιανός. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Λήμνου (κατόπιν Τρίκκης και Σταγών) Διονύσιο τον Αύγουστο του 1956. Τον Απρίλιο του 1957 διορίσθηκε ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων χειροτονηθείς σε πρεσβύτερο - Αρχιμανδρίτη την 26η Ιουνίου 1957 από τον τότε Μητροπολίτη Ιωαννίνων Δημήτριο. Δίδαξε ως καθηγητής στο ιεροδισκαλείον της Ιεράς Μονής Βελλάς και στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων. Ως ιεροκήρυκας στην Ι. Μητρόπολη Ιωαννίνων τη δεκαετία 1957 - 1967 συνεργάστηκε με τους Μητροπολίτες κ. Δημήτριο και κ. Σεραφείμ (πρώην Αρχιεπίσκοπο Αθηνών).

            Τον Ιούνιο του 1967 εκλέγεται Μητροπολίτης της ιστορικής Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης. Αισθανόμενος την μεγάλη ευθύνη αυτής της κλήσεως, στον λόγο του τη στιγμή της χειροτονίας του σε επίσκοπο ανέφερε: "Οι καιροί είναι χαλεποί. Η πίστις των πολλών κλυδωνίζεται. Η αμαρτία αποθρασύνεται. Το κακόν κορυφούται. Χρειάζονται επομένως επίσκοποι ικανοί, με πίστιν, με αγιότητα, με αυταπάρνησιν, με πύρινο ζήλον, με μόρφωσιν".
            Έτσι ο ίδιος ανέδειξε με το πολυτιμότατο έργο του την φτωχική επαρχία της Κονίτσης, που είναι μία από τις μικρότερες μητροπόλεις της Ελλάδος, προπύργιο του ακριτικού Ελληνισμού και προμαχώνα των Ελληνορθοδόξων ιδεωδών και οραμάτων. Το όνομα του Μητροπολίτου Σεβαστιανού έγινε πανελληνίως αλλά και παγκοσμίως γνωστό και για την μαχητικότητα του στη διεκδίκηση των δικαίων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Εστάλει απο τον ιδρυτή των εκδόσεων Πελασγός κ Ιωάννη Γιαννάκενα

11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1955 : Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΣΠΗΛΙΑ

Του Σπύρου Δημητρίου

Την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 1955, έγινε μια συγκλονιστική μάχη στην περιοχή των Σπηλιών μεταξύ Άγγλων στρατιωτών και ανταρτών της ΕΟΚΑ. Στα λημέρια των Σπηλιών εκείνη τη μέρα βρισκόταν ο Διγενής με 12 άνδρες του. Σ' όλη την περιοχή των Σπηλιών επικρατούσε πυκνή ομίχλη. Σε κάποια στιγμή, ο φρουρός των ανταρτών διέκρινε κινήσεις στρατιωτικών αυτοκινήτων στα Σπήλια. Κατόπιν τα αυτοκίνητα κινήθηκαν από τα Σπήλια προς τη διασταύρωση των δρόμων Κανναβιών - Λαγουδέρων - Σανατορίου. Ο Διγενής ενημερώθηκε και διέταξε να γίνει διπλή σκοπιά. Μετά το μεσημέρι, ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ ειδοποιήθηκε από έκτακτο φρουρό ότι Άγγλοι στρατιώτες προχώρησαν προς το σημείο, όπου γινόταν διασταύρωση τεσσάρων μονοπατιών, ένα από τα οποία οδηγούσε στα λημέρια της ΕΟΚΑ. Η επιχείρηση αυτή γινόταν για ανακάλυψη ανδρών της ΕΟΚΑ, «τρομοκρατών», όπως οι Άγγλοι αποκαλούσαν τους αγωνιστές της ελευθερίας της Κύπρου.

Ο Διγενής έδωσε οδηγίες στους άνδρες του πώς θα αντιμετωπίσουν τους Άγγλους και πώς θα διαφύγουν σε περίπτωση κινδύνου αποκλεισμού. Στον Αυξεντίου είπε να προχωρήσει με άλλους τρεις αγωνιστές και να ενεργήσει ανάλογα με την επικρατούσα κατάσταση. Οι τέσσερις αγωνιστές πήραν τις θέσεις τους. Ο Αυξεντίου έδωσε εντολή στους συναγωνιστές του να πυροβολήσουν τους Άγγλους, αν πλησίαζαν πολύ κοντά τους. Αυτό έγινε σε κάποια στιγμή και αμέσως ο Αυξεντίου διέταξε οπισθοχώρηση. Οι τέσσερις αγωνιστές κατευθύνονταν προς συγκεκριμένο σημείο σύμφωνα με τις οδηγίες του Διγενή. Ξαφνικά ο Αυξεντίου άλλαξε πορεία και προχώρησε προς τη χαράδρα, που βρισκόταν στα δεξιά προς την πλευρά των κρησφύγετων. Στους τρεις άνδρες του είπε να προχωρήσουν και να συναντήσουν τον Αρχηγό. Ο ίδιος κατηφόρισε, οπότε είδε δυο ομάδες Άγγλων στρατιωτών ν' ανεβαίνουν στις δυο βουνοπλαγιές, που ήταν δεξιά και αριστερά της χαράδρας. Αμέσως έριξε μερικές ριπές με το όπλο του προς τη μια ομάδα και μερικές προς την άλλη. Η ώρα ήταν περίπου 3 μ.μ. Τότε οι Άγγλοι άρχισαν να πυροβολούν προς την κατεύθυνση που δέχτηκαν τους πυροβολισμούς. Η μια ομάδα κτυπούσε την άλλη. Η χαράδρα και οι βουνοπλαγιές δονήθηκαν πολύ από τα καταιγιστικά πυρά. Οι αλληλοπυροβολισμοί τους άφησαν 15 νεκρούς στρατιώτες και τραυμάτισαν 35. Όλα τα μέλη της ΕΟΚΑ διέφυγαν χωρίς να πάθουν τίποτε. Η έξυπνη και ριψοκίνδυνη ενέργεια του Αυξεντίου έδωσε την ευκαιρία στον Αρχηγό και στους άνδρες του να διολισθήσουν και να φτάσουν σε ασφαλές μέρος. Ο Διγενής με τρεις αγωνιστές κατέφυγε στο λημέρι του Γρηγόρη Γρήγορα στην Κακοπετριά. Άλλοι οκτώ, μετά από πορεία 17 ωρών, έφτασαν στον Καλοπαναγιώτη και αργότερα στο Φοινί. Ο Αυξεντίου κατέληξε στα ΚαννάΒια και κοιμήθηκε τρία βράδια στην εκκλησία του χωριού. Έπειτα ανέλαβε την ανασυγκρότηση του τομέα της Πιτσιλιάς.
Ο Διγενής στα απομνημονεύματα του αγώνα της ΕΟΚΑ, γράφει για αυτή την επική μάχη : « Εξακόσιοι έως επτακόσιοι Άγγλοι στρατιώται επισημάνοντες τας θέσεις μας, κατόπιν προδοσίας, όχι μόνον δεν κατώρθωσαν να επιφέρουν καμμίαν απώλειαν εις ημάς, αλλά τουναντίον μας παρέσχον, λόγω ανικαότητός των, την ευκαιρίαν να τους οδηγήσωμεν εις αλληλοεξόντωσιν. Ενώ είχον εν συνεχεία όλα τα μέσα να μας καταδιώξουν, δεν έπραξαν τούτο και ενώ πολλάκις ήλθον εις επαφήν μεθ’ ημών και εγνώριζον την κατεύθινσιν της συπτήξεώς μας, ημείς κατωρθώσαμεν να διαφύγομεν. Αι δυνέμεις τωνς εις την περιοχήν Κούρδαλι-Σπήλια(600-700 στρατιώται) ως και αι δυνάμεις των εις Κακοπετριάν(περί τους 150 στρατιώται) παρέμειναν καθ’ όλην την διάρκειαν των επιχειρήσεων τούτων αδρανείς και ακίνητοι, ανεξαρτήτως του ότι και άλλαι δυνάμεις θα ήτο δυνατόν να κινηθούν απο Λευκωσία και Μόρφου προς τον χώρον των επιχειρήσεων, δια να αποκόψουν τελείως πάσαν υποχώρισίν μας προς οιανδήποτε κατεύθυνσιν.»
Συνεχίζει ο Αρχηγός για την διαφυγή του και την πορεία προς ασφαλές σημείο στη Κακοπετριά:
«Μετά το επεισόδιον τούτο συνεχίσαμεν κοπιώδη πορείαν εις ανώμαλον έδαφος, πάντοτε προς κατεύθυνσιν της Κακοπετριάς, οδηγούμενοι μόνον απο τον πολικόν αστέρα, καθ’ όσον ούτε εγώ, ούτε κανείς εκ των συνοδευόντων με τριών ανδρών εγνώριζε το έδαφος. Η πορεία ήτο λίαν απίπονος και δια να μη αποκτώμεν αλλήλων ανερριχώμεθα τας αποτόμους κλιτύς των βουνών, κρατούμενοι δια των χειρών. Οι μετ’ εμού ήσαν οι : Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου, Χαρίλαος Ξενοφώντος και Λάμπρος Καυκαλίδης. Πολλάκις εκινδυνεύσαμεν να φονευθώμεν εκ των πτώσεων. Η ετέρα ομάς προεπορεύετο ημών εις μεγάλην απόστασιν, ώστε δεν είχομεν μετ’ αυτής ουδεμίαν επαφήν. Παρά την διαφυγήν μας, δεν ήμην ήσυχος, διότι αντελαμβανόμην, ότι, εάν ο αντίπαλός μας ενήργει καλώς, θα ηδύνατο να μας ανακόψη εις την ορεινήν και δασώδη εκείνην περιοχήν με τα ταχυκίνητα μέσα, τα οποία διέθετε, πολλώ μάλλον καθ’ όσον είμεθα υποχρεωμένοι να διασταυρώσωμεν πολλάκις την αμαξιτόν Κούρδαλι-Ευρύχου, λόγω των πολλών ελιγμών, τους οποίους σχηματίζει αύτη εις την ορεινήν εκείνην περιοχήν. Ευτυχώς δι’ ημάς, ο αντίπαλος δεν εκινήθη όχι μόνον εκ της κατευθύνσεως Κούρδαλι-Σπήλια, αλλ’ ούτε και εκ της κατευθύνσεως Κακοπετριάς, ως ώφειλε να πράξη δια των εκεί δυνέμεών του, οπότε ασφαλώς θα μας ενεκλώβιζε. Ούτω περί την 3ην πρωινήν ώραν της 12ης Δεκεμβρίου, κατόπιν συνεχούς πορείας, εφθάσαμεν εις τα υψώματα βορειοανατολικώς Κακοπετριάς, όπου υπό βροχήν και με σκέπασμα μόνον εν αδιάβροχον εκάθησα να αναπαυθώ μετά των συντρόφων μου μέχρις όπου εξημέρωσε.»
Η μάχη στα Σπήλα είναι απο τις πιο δυναμικές και περιπετειώδης του Αγώνα της ΕΟΚΑ και απέδειξε τις στρατιωτικές ικανότητες τόσο του Αρχηγού όσο και του Γρηγόρη Αυξεντίου.

Ίδρυμα Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα - Διγενή 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1868 : ΙΔΡΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΚΤΟΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ, Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Η ιστορία της Προεδρικής Φρουράς ξεκινά στης 12 Δεκεμβρίου του 1868 ως μάχιμο και τελετουργικό ’γημα ταυτόχρονα. Από το 1914, στα Ανάκτορα συγκροτείται η Ανακτορική Φρουρά ως ιδιαίτερη μονάδα ευζώνων. Στην πορεία των χρόνων πήρε διάφορες ονομασίες: Ανακτορική Φρουρά, Φρουρά Σημαίας, Φρουρά Μνημείου Αγνώστου Στρατιώτη, Βασιλική Φρουρά και τέλος Προεδρική Φρουρά από το 1974. Η έδρα της Προεδρικής Φρουράς από ιδρύσεως της βρίσκεται στην Οδό Ηρώδου Αττικού κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο (πρώην ανάκτορα).
Η ιστορία των ευζωνικών ταγμάτων (αργότερα συνταγμάτων) ξεκινά το 1867, με την ίδρυση τεσσάρων ταγμάτων, καθένα από τα οποία διέθετε οργανωτική δύναμη τεσσάρων λόχων. Κεντρική τους αποστολή ήταν η φύλαξη της μεθορίου. Το 1868 προστέθηκε σε κάθε τάγμα ευζώνων και πέμπτος λόχος. Η αρχική σύνθεση αυτών των ταγμάτων αποτελούνταν από εθελοντές, υπαξιωματικούς ή οπλίτες, οι οποίοι συνήθως κατάγονταν από ορεινές περιοχές.
Η ένδοξη δράση των ευζωνικών ταγμάτων κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπήρξε καταλυτική με αποτέλεσμα οι εύζωνες να λάβουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού την εικόνα ηρώων. Έντονη δράση είχαν τα ευζωνικά τάγματα και κατά τη διάρκεια των υπόλοιπων ένοπλων συγκρούσεων του 20ου αιώνα στις οποίες είχε εμπλακεί ο ελληνικός στρατός (Μικρασιατική Εκστρατεία, Πρώτος και Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος).
Από το 1914, ως ιδιαίτερη μονάδα ευζώνων συγκροτείται η Ανακτορική Φρουρά. Ο τίτλος της έχει μετατραπεί αρκετές φορές από τότε (Φρουρά Σημαίας, Φρουρά Μνημείου Αγνώστου Στρατιώτη, Βασιλική Φρουρά, Προεδρική Φρουρά). Η σημερινή της ονομασία είναι “Προεδρική Φρουρά”, η οποία της αποδόθηκε το 1974, μετά τη κατάρρευση της δικτατορίας Παπαδόπουλου.
Ιδιαίτερα ξεχωριστή θέση στην ιστορία των ευζωνικών ταγμάτων κατέχει το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων, κυρίως λόγω της δράσης του κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Πέρα από την αποτελεσματικότητα του κατά τη διάρκεια των πρώτων στρατιωτικών επιχειρήσεων, το Σύνταγμα αυτό απέκτησε φήμη για τη δράση του μετά την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου και την αποσύνθεση του ελληνικού στρατού, τον Αύγουστο του 1922). Πιο συγκεκριμένα, κάτω από την καθοδήγηση του διοικητή του Νικόλαου Πλαστήρα, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων έφτασε απολύτως συντεταγμένο στον Τσεσμέ, από όπου και διαπεραιώθηκε στο νησί της Χίου.
Ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός οργάνωσε το 5/42 Σύνταγμα το 1942 για να εναντιωθεί στον φασίστα κατακτητή. Έδωσε πολλές ηρωικές μάχες στα βουνά της Στερεάς Ελλάδος εναντίον του κατακτητή και το Σύνταγμα για ακόμη μια φορά έγινε το «Ασκέρι του Διαβόλου».
Η ιστορία των ευζωνικών ταγμάτων (αργότερα συνταγμάτων) ξεκινά το 1867, με την ίδρυση τεσσάρων ταγμάτων, καθένα από τα οποία διέθετε οργανωτική δύναμη τεσσάρων λόχων. Κεντρική τους αποστολή ήταν η φύλαξη της μεθορίου. Το 1868 προστέθηκε σε κάθε τάγμα ευζώνων και πέμπτος λόχος. Η αρχική σύνθεση αυτών των ταγμάτων αποτελούνταν από εθελοντές, υπαξιωματικούς ή οπλίτες, οι οποίοι συνήθως κατάγονταν από ορεινές περιοχές.
Η ένδοξη δράση των ευζωνικών ταγμάτων κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπήρξε καταλυτική με αποτέλεσμα οι εύζωνες να λάβουν στη συνείδηση του ελληνικού λαού την εικόνα ηρώων. Έντονη δράση είχαν τα ευζωνικά τάγματα και κατά τη διάρκεια των υπόλοιπων ένοπλων συγκρούσεων του 20ου αιώνα στις οποίες είχε εμπλακεί ο ελληνικός στρατός (Μικρασιατική Εκστρατεία, Πρώτος και Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος).
Από το 1914, ως ιδιαίτερη μονάδα ευζώνων συγκροτείται η Ανακτορική Φρουρά. Ο τίτλος της έχει μετατραπεί αρκετές φορές από τότε (Φρουρά Σημαίας, Φρουρά Μνημείου Αγνώστου Στρατιώτη, Βασιλική Φρουρά, Προεδρική Φρουρά). Η σημερινή της ονομασία είναι “Προεδρική Φρουρά”, η οποία της αποδόθηκε το 1974, μετά τη κατάρρευση της δικτατορίας Παπαδόπουλου.
Ιδιαίτερα ξεχωριστή θέση στην ιστορία των ευζωνικών ταγμάτων κατέχει το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων, κυρίως λόγω της δράσης του κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Πέρα από την αποτελεσματικότητα του κατά τη διάρκεια των πρώτων στρατιωτικών επιχειρήσεων, το Σύνταγμα αυτό απέκτησε φήμη για τη δράση του μετά την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου και την αποσύνθεση του ελληνικού στρατού, τον Αύγουστο του 1922). Πιο συγκεκριμένα, κάτω από την καθοδήγηση του διοικητή του Νικόλαου Πλαστήρα, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων έφτασε απολύτως συντεταγμένο στον Τσεσμέ, από όπου και διαπεραιώθηκε στο νησί της Χίου.
Ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός οργάνωσε το 5/42 Σύνταγμα το 1942 για να εναντιωθεί στον φασίστα κατακτητή. Έδωσε πολλές ηρωικές μάχες στα βουνά της Στερεάς Ελλάδος εναντίον του κατακτητή και το Σύνταγμα για ακόμη μια φορά έγινε το «Ασκέρι του Διαβόλου».

ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΟ ΕΛΙΑΜΕΠ ΖΗΤΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ! - Πρωτοφανείς απόψεις από την Γενική Διευθύντρια του Μαρία Γαβουνέλη, η οποία καταγγέλλεται ότι μετέχει σε μυστικές συνομιλίες με την Τουρκία

Της Μύρνας Νικολαΐδου

Μετά τις ανεκδιήγητες δηλώσεις της ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια είναι υπό διαπραγμάτευση με την Τουρκία, η γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ και καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου κ. Μαρία Γαβουνέλη τώρα υποστηρίζει ότι «η ασταθής στασιμότητα» της ελληνοτουρκικής προσεγγίσεως συνδέεται με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Και διερωτάται σκοπίμως αν για να εισέλθει η ελληνοτουρκική σχέση στο επόμενο επίπεδο, θα πρέπει να διερευνηθεί και η εξίσωση 4+1. Η κ. Γραβουνέλη δεν τολμά να πει ποιο είναι το πέμπτο μέλος (+1) της διασκέψως. Αλλά αυτό το υπαινίχθηκε σαφώς ο ΥΠΕΞ κ. Γεραπετρίτης στην συνέντευξή του στον Real: το ψευδοκράτος!

Επιβεβαιώνοντας εμμέσως πλην σαφώς το δημοσίευμα της «Εστίας» για σύγκληση πενταμερούς διασκέψεως για την ΑΟΖ με Αίγυπτο, Τουρκία, Κύπρο και ψευδοκράτος, η κ. Γαβουνέλη βάζει για πρώτη φορά στο τραπέζι την θέση για συμμετοχή και αναγνώριση του ψευδοκράτους από την Ελλάδα, την ώρα μάλιστα που ανώτατοι διπλωματικοί κύκλοι επιμένουν στα περί μυστικής διπλωματίας και μάλιστα με την συμμετοχή και του ΕΛΙΑΜΕΠ. Για τον λόγο αυτό άλλωστε ο Πρόεδρος Ερντογάν «αναγνώρισε» τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Βουδαπέστη. Προκειμένου να «νομιμοποιήσει»η Ελλάς σε πενταμερή το ψευδοκράτος, το οποίο προσφέρεται να «βοηθήσει» στα ενεργειακά έργα στο έργο της ηλεκτρικής διασυνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου μέσα από το έδαφός του.

Για του λόγου το αληθές η γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ διερωτάται σε άρθρο της στα ΝΕΑ: «Πρόκειται για τη στάθμιση των συγκοινωνούντων δοχείων, που απαιτεί την εξισορρόπηση και των δύο προβληματικών πεδίων, πριν αποτολμήσουμε να να σκεφτούμε μια συνολική καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών; ‘Eφτασε η διμερής ελληνοτουρκική σχέση στα όρια της και δεν μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο χωρίς να εξομαλυνθεί και η τριμερής διάδραση, έστω με τη μορφή 4 + 1 ή όποια άλλη εξίσωση;» Και καταλήγει «Είναι σαφές πάντως ότι όσοι φαντάζονταν ή φοβούνταν ότι τα δύο προβλήματα μπορούν να συζητηθούν και να επιλυθούν χωριστά είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Τα θέματα μας είναι κοινά όσο και η θάλασσα που μα βρέχει».

Σε άλλο σημείο του άρθρου της, επισημαίνει ότι ένα χρόνο πριν το Κυπριακό είχε ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, χαρακτηρίζοντάς τον «ένα θέμα σχεδόν νεκρό με θάνατο εξ εγκαταλείψεως», το οποίο κατέστη «αναστημένος Λάζαρος»!

Οι εξοργιστικές δηλώσεις της κ. Γαβουνέλη είναι ακόμη πιο ανησυχητικές αν ληφθούν υπόψη οι σοβαρές καταγγελίες του έμπειρου διπλωμάτη Γιώργου Αυφαντή περί συμμετοχής του ΕΛΙΑΜΕΠ στις μυστικές συνομιλίες με την Άγκυρα, κάτι που κατά τον ίδιο οδήγησε και στην παραίτηση του διευθυντή του ΥΠΕΞ κ. Ρούσου Κούνδουρου.

Ο Πρέσβης επί τιμή Γεώργιος Αϋφαντής, ο οποίος γνωρίζει καλά τον κ. Κούνδρουρο, δήλωσε στο διαδικτυακό κανάλι του IRIS TV ότι ο μέχρι προ τινός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών «υπέβαλε την παραίτησή του βλέποντας ότι έρχεται κάτι πολύ κακό με το όποιο ο ίδιος δεν ήθελε να ταυτιστεί και για να προειδοποιήσει την κοινή γνώμη. Δεν την έδωσε ο ίδιος στην δημοσιότητα την παραίτηση. Έσπευσαν και την έδωσαν μέσα από το υπουργείο Εξωτερικών κρίνοντας ότι καλύτερο είναι τώρα παρά αργότερα που θα ξεφουρνίσουν το αποτέλεσμα των μυστικών επαφών τις οποίες καταγγέλλει.  Καταγγέλλει δηλαδή (σ.σ ο κ. Κούνδουρος) ότι λειτουργούν παραθεσμικοί δίαυλοι , το ΕΛΙΑΜΕΠ, δεν ξέρω ποιος άλλος. Πρόσωπα πλήρως ανεύθυνα, ανίδεα συνεπώς και αδίστακτα, τα οποία συζητούν ζητήματα».

Υπενθυμίζεται ότι στην επιστολή παραιτήσεως του ο κ, Κούνδουρος είχε αφήσει σαφείς αιχμές για την διενέργεια μυστικής διπλωματίας, μιλώντας για ενστάσεις που έχει καταθέσει γραπτώς όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά και δεν έχουν εισακουστεί. Στην επιστολή παραιτήσεώς του ανέφερε χαρακτηριστικά: «Χάριν της γενικότερης εικόνας, προσθέτω ότι δεν εδόθη συνέχεια σε σειρά σοβαρών, κατά κρίση υπογράφοντος, ζητημάτων ελληνοτουρκικών και ευρωτουρκικών σχέσεων, οποία υπεβλήθησαν εγγράφως (δείτε αλληλογραφία Α’ Γεν. Δνσης). Συγκρατώ και την έλλειψη ενημέρωσης ή ολοκληρωμένης συζήτησης με υπογράφοντα ως προς χειρισμούς ή διαμόρφωση πλαισίου επί άλλων σημαντικών ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής, ευθέως αφορών των την Α’ Γεν. Δ/νση».

Η συγκεκαλυμμένη αναφορά του ΕΛΙΑΜΕΠ για συμμετοχή και ψευδοκράτους στις συνομιλίες, κάτι που ουσιαστικά αναγνωρίζει την ύπαρξη του, επιβεβαιώνουν το δημοσίευμα της «Εστίας» για πενταμερή διάσκεψη για την ΑΟΖ με την συμμετοχή της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους. Όπως γράψαμε στο φύλλο της 29ης Νοεμβρίου, από την συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών κ. Γιώργου Γεραπετρίτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM και στον Νίκο Χατζηνικολάου προκύπτει ευθέως ότι η Κυβέρνησις κάνει στροφή και δέχεται πλέον το ζήτημα της οριοθετήσεως να τεθεί σε τετραμερή διάσκεψη των «παρακειμένων» κρατών.

Τετραμερή που όμως, στην πράξη, θα αποδειχθεί πενταμερής. Είπε ο κ. Γεραπετρίτης: «Το να επιλυθεί το θέμα της ΑΟΖ είναι κάτι το οποίο επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο. Η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 ρητώς αναφέρει ότι ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι αντικείμενο συζήτησης και συμφωνίας ή παραπομπής σε διεθνή δικαιοδοσία από τα γειτονικά κράτη που έχουν παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο. Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία. Πρόθεση της Ελλάδας θα ήταν βεβαίως να φτάσουμε σε μια συνολική συμφωνία, με βάση την οποία θα εξέλιπαν και όλα τα προβλήματα. Πρέπει να υπάρξει οριοθέτηση». Και συνεχίζει:

«Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει με όλα τα παρακείμενα κράτη. Είναι προφανές ότι και με την Τουρκία υπάρχει θέμα οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, όπως επίσης και με την Κύπρο. Όλα αυτά θα πρέπει να τεθούν στο τραπέζι και να προχωρήσουμε όταν ο χρόνος το επιβάλει».

Πράγματι, ο κ. Γεραπετρίτης αναφέρεται σε τέσσερις γειτονικές χώρες. Μεταξύ αυτών και την Κύπρο. Την οποία ονομάζει απλώς «Κύπρο» και όχι «Κυπριακή Δημοκρατία». Δεδομένης δε της επιμονής της Τουρκίας για λύση δυο κρατών στην Μεγαλόνησο προκύπτει το ερώτημα, θα δεχθεί η Άγκυρα να μετάσχει σε μια τετραμερή διάσκεψη για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών ή θα επιμείνει να την διευρύνει σε «πενταμερή» εντάσσοντας σε αυτήν και το ψευδοκράτος;

Πάντως το σχέδιο της Άγκυρας για την «αναγνώριση» του ψευδοκράτους μέσω ενεργειακών συμφωνιών έχει ήδη αρχίσει να εξυφαίνεται. Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο τηλεοπτικό κανάλι Ada, ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ ανέφερε πως «εάν υπάρξει συμφωνία εδώ, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα μεταφέρονται στην ΕΕ μέσω της Τουρκίας.  Θα διαμορφωθεί ένα πολύ πιο οικονομικό και ασφαλές σύστημα. Οι χώρες της ΕΕ αποδέχονται το θέμα της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσω καλωδίου, αλλά οι Ελληνοκύπριοι όχι. Μπορεί να ενταχθεί στο διασυνδεδεμένο σύστημα».

Πρόσθεσε πως η διέλευση των πλοίων και οι τομείς συνεργασίας σε πολλά θέματα θα αυξηθούν και πως οι εναέριες διασυνδέσεις θα πραγματοποιούνται και μέσω της Τουρκίας. «Αν υπάρξει συμφωνία, ο τόπος αυτός θα ξεπεράσει το Ντουμπάι. Ο λόγος που δεν συμβαίνουν αυτά είναι η νοοτροπία των Ελληνοκυπρίων να μην βλέπουν τους Τουρκοκύπριους ως ίσους», υποστήριξε ο Τατάρ, επιρρίπτοντας για μια ακόμη φορά την ευθύνη στην ελληνική πλευρά επειδή δεν αναγνωρίζει την εισβολή και κατοχή!

Είναι σαφές λοιπόν ότι η Άγκυρα λειτουργεί με βάση το δόγμα Γκιουλέρ, δηλαδή ότι δεν μπορεί να γίνει κανένα έργο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την άδεια της Τουρκίας, βάζοντας πλέον στο παιχνίδι και το ψευδοκράτος. Μήπως για αυτό η Λευκωσία έχει επιφυλάξεις για το έργο της ηλεκτρικής διασυνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου και ο σχεδιασμός για τα θαλάσσια πάρκα έχει παγώσει; Εν τούτοις αν και το τουρκικό αφήγημα είναι γνωστό, αυτό που παραμένει άγνωστο αλλά και άκρως επικίνδυνο είναι αν οι απόψεις του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν πράγματι βρει ευήκοα ώτα και στην ελληνική κυβέρνηση.

Πηγή: Εστία της Κυριακής

https://www.newsbreak.gr/parapolitika/788829/eliamep-na-anagnorisei-i-ellas-to-pseydokratos/

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ : ΣΥΓΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ - ΚΙ ΟΜΩΣ ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΔΥΟ ΑΔΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΤΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΟ

Ἄφωνος ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης στίς ἀποκαλύψεις τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ Ἀμύνης Γιασσάρ Γκιουλέρ ὅτι τό ἰταλικό ἐρευνητικό ρώτησε τίς τουρκικές Ἀρχές: «ναί, ἀποδέχομαι τήν δική σας περιοχή εὐθυνῶν, μπορῶ νά ἔχω τήν ἄδειά σας;» – Ἐρωτοῦμε: Ὑπάρχει σῆμα τοῦ ἰταλικοῦ πλοίου πρός τήν τουρκική φρεγάτα μέ αὐτό τό περιεχόμενο; Ναί ἤ ὄχι; – Γκριζάρατε ἑλληνική ΑΟΖ; Ναί ἤ ὄχι; – Θά ζητήσετε τώρα συγγνώμη γιά τήν στοχοποίηση τῆς ἐφημερίδος μας;

Εἶναι ἰδιαιτέρως θλιβερό νά μᾶς ἐπιβεβαιώνει ἡ ἀφωνία τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὅταν ἐκφράζουμε ἀνησυχίες γιά ἐθνικά θέματα. Εἶναι θλιβερό νά μήν δίδεται ἡ ἐπιβεβλημένη ἐπίσημος ἀπάντησις ἀπό τήν Ἀθήνα στούς τουρκικούς ἰσχυρισμούς. Ἀναφερόμαστε στά ὅσα συνέβησαν τούς προηγουμένους μῆνες μέ ἐπίκεντρο κυρίως τήν Κάσο, σχετικά μέ τίς ἔρευνες γιά τήν πόντιση τοῦ καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος – Κύπρου.

Ἡ «Ἑστία» ἀνέδειξε ἀπό τήν πρώτη στιγμή τό πρόβλημα τῶν ἑλληνικῶν ὑποχωρήσεων. Μέ ἀλλεπάλληλα πρωτοσέλιδα καυτηριάσαμε τήν στάση τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπεδέχθη νά ζητηθεῖ ἄδεια ἀπό τήν Ἀττάλεια προκειμένου νά πραγματοποιήσει τίς ἔρευνές του τό ἰταλικό σκάφος πού εἶχε μισθωθεῖ πρός τοῦτο. Ἐπικρίναμε τήν κατευναστική τακτική πού ἐπέτρεψε στούς Τούρκους νά ἐφαρμόσουν de facto τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο φέρνοντας τά πολεμικά τους πλοῖα στό ὅριο τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων. Γιά τήν στάση μας αὐτή στοχοποιηθήκαμε. Ἐδέχθημεν κατηγορίες, ἀκόμη καί λοιδορηθήκαμε. Τά ψεύδη ὅμως ἔχουν «κοντά ποδάρια».

Ὁ Τοῦρκος ὑπουργός Ἀμύνης, Γιασσάρ Γκιουλέρ, μιλῶντας στήν Ἐθνοσυνέλευση τῆς χώρας του ἀναφέρθηκε στό περιστατικό τῆς Κάσου, λέγοντας πώς ἡ Τουρκία ἔχει ἐπιβάλει τήν θέση της ὅτι «κανένα ἔργο δέν γίνεται χωρίς τήν ἔγκρισή της».

Ὁ κ. Γκιουλέρ μέ ἀναφορά στήν «Γαλάζια Πατρίδα» δήλωσε ὅτι εἰς ἀπάντηση τῶν «μαξιμαλιστικῶν καί παράνομων ἀπαιτήσεων τῆς Ἑλλάδας καί τῆς Ἑλληνοκυπριακῆς Διοικήσεως τῆς Νοτίου Κύπρου» ἡ Τουρκία ἐπέδειξε ἀποφασιστική στάση γιά νά ἐμποδισθοῦν «μή ἐξουσιοδοτημένες δραστηριότητες στήν ὑφαλοκρηπῖδα της».

Ἐπί πλέον, ἀναφερόμενος στό περιστατικό τῆς Κάσου τόν Ἰούλιο, τόνισε ὅτι οἱ τουρκικές δυνάμεις ἐμπόδισαν τήν ἐρευνητική δραστηριότητα πόντισης καλωδίων τοῦ ἰταλικοῦ πλοίου «Ievoli Relume», στήν «τουρκική ὑφαλοκρηπῖδα» καί ὅτι τελικά τό ἰταλικό πλοῖο μπόρεσε νά πραγματοποιήσει τίς δραστηριότητές του ἀφοῦ εἶπε «ναί, ἀποδέχομαι τήν δική σας περιοχή εὐθυνῶν, μπορῶ νά ἔχω τήν ἄδειά σας;» ἀποδεχόμενο τήν δικαιοδοσία τῆς Τουρκίας.

24/7: Τουρκικό βέτο στήν ἑλληνική ΑΟΖ

26/7: Συγκυριαρχία Ἑλλάδος-Τουρκίας στόν βυθό τοῦ Αἰγαίου

28/7: Ποιός ἔδωσε ἐντολή στό ΠΝ νά σιγήσει στίς προκλήσεις τῶν Τούρκων;

5/8: Βόμβα Ροζάκη: Λέει ψέματα ὁ Γεραπετρίτης γιά τήν Κάσο

11/8: Ἐπί τρεῖς ὧρες στά χωρικά μας ὕδατα οἱ τουρκικές φρεγάτες

8/9: Ἐντολή Πρωθυπουργοῦ στόν Α/ΓΕΕΘΑ νά μήν ἐμπλακεῖ στήν Κάσο

 

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/ta-pseftika-ta-logia-ta-megala/