Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΝΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΝΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Μαΐου 2025

ΑΣ ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ


Του Δημητρίου Καπράνου

Πρίν λίγες ημέρες τιμήσαμε τήν μνήμη τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, θυμάτων τῆς Γενοκτονίας, πού ὑπέστη αὐτό τό περήφανο ἑλληνικότατο κλωνάρι τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τούς βαρβάρους σφαγεῖς προγόνους τοῦ Ἐρντογάν, ὑπό τίς ὁδηγίες καί τήν ἡγεσία ἑνός τεραστίου καθάρματος, τοῦ Γερμανοῦ στρατηγοῦ Ὄττο Λίμαν φόν Σάντερς.

Γιά νά μήν ξεχνιόμαστε, τούς ἀτάκτους κατσαπλιάδες, πού δέν γνώριζαν οὔτε νά πολεμοῦν, ἐκπαίδευσαν καί καθοδήγησαν Γερμανοί, οἱ ὁποῖοι ὅπως ἀπέδειξαν ἀργότερα εἶναι οἱ «ἀπόλυτοι μαίτρ» στίς γενοκτονίες, μέ κορυφαῖο τό Ὁλοκαύτωμα!

Ἔγραψε χθές ὁ φίλτατος Κωνσταντῖνος Τριανταφυλλάκης: «Ὁ φόν Σάντερς ἦταν ὁ ἐμπνευστής τῆς Γενοκτονίας τῶν Χριστιανικῶν πληθυσμῶν τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας (σημ. συντ: δηλαδή τῶν ἐκκαθαρίσεων ἀπό τούς “ἀνεπιθύμητους” νομίμους κατόχους τῶν περιοχῶν πού ἀκόμη καταπατοῦν οἱ Τοῦρκοι.) Μετά τήν ἧττα τῶν Τούρκων στούς Βαλκανικούς Πολέμους, ὁ φόν Σάντερς ἐκλήθη στήν Κωνσταντινούπολη καί οἱ Νεότουρκοι τοῦ ἀνέθεσαν τήν ἀναδιοργάνωση καί τή διοίκηση τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ.

Πρῶτο “ἔργο” του, ὁ ξεριζωμός καί ἡ Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης. Δεύτερο, “ἔργο” του ἡ Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων.

Τό “ἔργο” ὁλοκληρώθηκε μέ τήν Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Ὁ φόν Σάντερς εἶναι ἕνας εἰδεχθής ἐγκληματίας καί ὄνειδος τῆς ἀνθρωπότητος.

Αὐτός ὁ ἐγκληματίας, τό 1918 εἶχε συλληφθεῖ αἰχμάλωτος ἀπό τίς Ἀγγλικές δυνάμεις στήν ἧττα τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ στήν Παλαιστίνη. Μετεφέρθη στίς φυλακές τῆς Μάλτας, ὅμως Φεβρουάριο τοῦ 1919 καί ἐνῷ κρατοῦνταν μέ σκοπό νά δικαστεῖ γιά ἐγκλήματα πολέμου, λόγῳ μή ἐγέρσεως ἀξιώσεων ἐκ μέρους τῆς κυβερνήσεως Βενιζέλου, ἀφέθη ἐλεύθερος, παραιτούμενος τόν ἴδιο χρόνο ἀπό τόν γερμανικό στρατό!»…

Νά σημειώσουμε ὅτι μέχρι τό 1915 ὁ ἐγκληματίας αὐτός, ὁ στυγνός δολοφόνος, ἐτιμᾶτο ἀπό τούς Γερμανούς ὡς «Ὁ νικητής τῆς Καλλιπόλεως». Οἱ συμπατριῶτες του, ὅμως, τόν «καθάρισαν ἐν ψυχρῷ» μετά θάνατον, λόγῳ τῆς συμμετοχῆς του στή γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων.

Τό μνῆμα του εἶχε χαρακτηρισθεῖ ἀπό τήν πόλη τοῦ Ντάρμσταντ “Τάφος τιμῆς” γιά τίς πολεμικές του ἀνδραγαθίες, κυρίως γιά τήν “Ἐπιτυχία” τῶν στρατευμάτων στήν πολιορκία τῆς Καλλιπόλεως (Gallipoli). Οἱ μετέπειτα ἔρευνες, ὅμως, ἐπεσήμαναν στήν “δραστηριότητά του” κατά τίς ἐπιχειρήσεις τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ ὁποία συνδέεται μέ τήν Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων καί ἔτσι ὅλα τά “τιμητικά” πού συνόδευαν τήν ἄθλια δῆθεν ὑστεροφημία του, πετάχθηκαν στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων τῆς Ἱστορίας.»

Ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά προσθέσουμε ἕνα «καί» στήν ἐν πολλοῖς σωστή ἄποψη τοῦ φίλου Κωνσταντίνου. «Λόγῳ μή ἐγέρσεως ἀξιώσεων ΚΑΙ ἐκ μέρους τῆς κυβερνήσεως Βενιζέλου, ἀφέθηκε ἐλεύθερος, παραιτούμενος τόν ἴδιο χρόνο ἀπό τόν γερμανικό στρατό!»…

Διότι δέν ἦταν μόνον ἡ δική μας κυβέρνηση πού μποροῦσε νά ἐγείρει ἀξιώσεις ἀπό τήν Γερμανία. Ὄφειλε, ὅμως, νά τό πράξει. Φαίνεται, δυστυχῶς, ὅτι οἱ πιέσεις πρός τήν σχεδόν πάντα «ὑπάκουη» Ἑλλάδα ἔχουν βαθειές ρίζες, ἄν σκεφθοῦμε ὅτι κάτι τέτοιο ἔγινε ‒ἀκόμη γίνεται‒ στό θέμα τῶν πολεμικῶν ἀποζημιώσεων τίς ὁποῖες δικαιοῦται ἡ πατρίδα μας λόγῳ τῶν ἐγκλημάτων πού διέπραξαν οἱ Γερμανοί κατά τήν διάρκεια τῆς ναζιστικῆς κατοχῆς (1941-1944) τῆς Ἑλλάδος.

Ὅσο γιά τόν δήμιο φόν Σάντερς, εἰσέπραξε τά ἐπίχειρα τῶν ἐγκλημάτων του κατά τόν χειρότερο τρόπο. Οἱ Τοῦρκοι βίασαν τήν κόρη καί τήν σύζυγό του! Ἔπειτα, ὅμως, «τά βρῆκαν στό οἰκονομικό», καί ὅλα «ταμάμ»…

 

https://www.estianews.gr/apopseis/%e1%bc%84s-min-lismono%e1%bf%a6me-tous-%e1%bc%90chthrous-to%e1%bf%a6-%e1%bc%94thnous/

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025

19 ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ - Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ, ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΚΑΘΗΚΩΝ - ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

1.Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ : «ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΚΙΑΟΥΡΗΔΕΣ!..» ΚΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΣΤΑ « ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ»

2.Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ.ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

3.ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ W.CHURCHILL ΚΑΙ D.LLOYD GEORGE ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

4.ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ : ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ - Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΑΜΙΣΟΣ

5.ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ : Η ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ 

6.Η Γ' ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (18 ΜΑΪΟΥ 1922) 




ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΡΩΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ''ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ'' 


ΜΕ ΤΙΜΗ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΣΗΣ 


Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2024

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΡΥΠΤΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ : «ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΗΤΕΡΑ, ΕΙΜΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ». Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ «ΤΟΥΡΚΟΥ» ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΣΤΗ ΡΙΖΟΥΝΤΑ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ.


Απο το βιβλίο ""Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού'' Τόμος 9 Ο Ηρωϊκός Πόντος
Εκδόσεις Κεσόπουλος


Η ιστορία που ακολουθεί είναι ιστορικά τεκμηριωμένη από ανθρώπους που ήσαν παρόντες, και περιγράφει την τύχη που είχαν τα μέλη μιας συγκεκριμένης οικογένειας από τη Ριζούντα του Πόντου. Η καταγραφή της μαρτυρίας έγινε από τη φοιτήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Όλγας Ντέλλα, τον Μάρτιο του 1992., στην Αθήνα στο σπίτι του πρόσφυγα Θεόδωρου Κωνσταντινίδη:

Μια γυναίκα από τη Ριζούντα του Πόντου, που οι Τούρκοι σκότωσαν τον άνδρα της, εγκαταστάθηκε σε προσφυγικό καταυλισμό της Δράμας. Είχε τρία παιδιά – δύο αγόρια κι ένα κορίτσι. Το κορίτσι ήταν μαζί της στη Δράμα, τα αγόρια όμως δεν ήξερε τι είχαν απογίνει. 

Πέρασαν αρκετά χρόνια και στη Δράμα, όπου είχε εγκατασταθεί, δεν είχε τα απαραίτητα για να ζήσει και γι’ αυτό αποφάσισε να επιστρέψει στον τόπο της, μήπως κατορθώσει και πάρει μαζί της ένα δοχείο χρυσές λίρες κι άλλα κοσμήματα που έχει κρύψει ο άντρας της, στο φούρνο του σπιτιού τους. Πραγματικά μια μέρα έφτασε στη Ριζούντα. Στάθηκε στη γνώριμη βρύση. Απέναντι ήταν το σπίτι της! 

Ρώτησε μια Τουρκάλα ποιος ήταν ο καινούριος σπιτονοικοκύρης. Ήταν ένας συνταγματάρχης του τουρκικού στρατού. Η γυναίκα είδε ότι ο φούρνος δεν είχε γκρεμιστεί, όμως δίσταζε να πλησιάσει το παλιό της σπίτι, επειδή ο ένοικος ήταν τόσο ισχυρός. 

Όταν η Τουρκάλα έμαθε ότι το σπίτι ήταν δικό της, δεν την άφησε να φύγει αλλά την προέτρεψε έντονα να πάει εκεί. Πραγματικά η γυναίκα χτύπησε την πόρτα και της άνοιξε η σύζυγος του συνταγματάρχη. Της είπε τότε ότι το σπίτι ήταν το πατρικό της. Η γυναίκα την παρακάλεσε να παραμείνει μέχρι να επιστρέψει ο άντρας της. Έτσι έγινε και το μεσημέρι, όταν φάνηκε ο συνταγματάρχης, του διηγήθηκε η Ελληνίδα την ιστορία της. Ο Τούρκος συνταγματάρχης την προσκάλεσε να παραμείνει μαζί τους όσο καιρό επιθυμούσε, εφόσον το σπίτι ήταν δικό της!  Η φτωχή γυναίκα κάθισε στο σπιτικό της μια βδομάδα. Σ’ αυτό το διάστημα διαπίστωσε ότι ο συνταγματάρχης ήταν καλός άνθρωπος. Έτσι σκέφτηκε να του ζητήσει να ερευνήσει για τα δύο αγνοούμενα παιδιά της...

Ο συνταγματάρχης, χάρη στη θέση του, κατόρθωσε να ανακαλύψει ότι το ένα της παιδί είχε σκοτωθεί, ενώ το άλλο συνέχιζε να αγνοείται. Τότε η γυναίκα, αναλογιζόμενη τη φτώχεια της, αποφάσισε να του πει για τις κρυμμένες χρυσές λίρες, αφού έτσι και αλλιώς ήταν χαμένες. Του εξήγησε μάλιστα ότι είχε μια κόρη να παντρέψει και του υποσχέθηκε ότι τα μισά θα ήταν δικά του. Ψάξανε λοιπόν και οι δυο στο φούρνο και βρήκανε όλα τα πολύτιμα αντικείμενα που ήταν κρυμμένα. Έγινε η μοιρασιά, και το μόνο πρόβλημα ήταν ο τρόπος με τον οποίον η γυναίκα θα έβγαινε από τα σύνορα. Ο συνταγματάρχης την καθησύχασε, υποσχόμενος ότι θα τη συνόδευε εκείνος. 

Την ημέρα που θα έφευγε, είδε ένα φορτηγό γεμάτο με 10 μπαούλα. Η γυναίκα απόρησε, ο Τούρκος όμως της απάντησε: «Αυτά είναι δώρο για την κόρη σου. Αυτό το σπίτι ήταν δικό σου και εγώ τώρα με αυτά το ξεχρέωσα». 

Έφτασε η γυναίκα στη Δράμα, αφηγήθηκε τι της συνέβη, μα η γειτονιά δεν πίστευε αυτά που άκουγε! Γέμισε το σπίτι με κόσμο, που μαζεύτηκε να δει την προίκα της κόρης. Άνοιγαν τα μπαούλα και ξαφνικά, σε ένα από αυτά, βρήκαν τη φωτογραφία του συνταγματάρχη και της γυναίκας του! Την ρώτησαν αν αυτός ήταν ο Τούρκος που είχε γνωρίσει. Πραγματικά ήταν ο ίδιος! Γύρισαν τη φωτογραφία, η οποία έγραφε από πίσω: 

«Αγαπητή μου μητέρα, εγώ είμαι ο γιος σου, ο οποίος σώθηκα αλλά δεν μπορούσα να σου το πω! Ό,τι θέλεις εσύ και η αδελφή μου, είμαι στη διάθεσή σου. Είμαι κοντά σας!»....


Απο το βιβλίο ''Γ' Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνικής Αυτογνωσίας'' Βέροια 1996

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Σάββατο 6 Απριλίου 2024

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1914


Το Πάσχα του 1914 σημαδεύτηκε με τους διωγμούς του Θρακικού Ελληνισμού.
250.000 Έλληνες εκδιώχθηκαν κι όσοι επέζησαν περιέγραψαν τις θηριωδίες των Τούρκων.
Ανήμερα του Πάσχα, 6 Απριλίου του 1914, ξεκίνησε στη Θράκη ένας από τους μαζικότερους διωγμούς Ελλήνων του 20ού αιώνα.

Αποτέλεσε τον πρώτο κύκλο αίματος και διωγμών. Μετά ακολούθησαν η σφαγή στη Φώκαια,οι γενοκτονίες των Ποντίων,των Αρμενίων και ολοκληρώθηκε με τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων το 1913, η κατάσταση στα Βαλκάνια εξακολουθούσε να είναι εξαιρετικά τεταμένη. Η Θράκη βρέθηκε εξ ημισείας στη Βουλγαρία και στην Τουρκία.Στα εδάφη της Ανατολικής Θράκης, τα οποία αποτελούσαν κομμάτι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κατοικούσαν περίπου 370.000 Έλληνες. Το γεγονός αυτό ενοχλούσε τους Τούρκους που επιθυμούσαν τον πλήρη εκτουρκισμό των περιοχών και την ομογενοποίηση του πληθυσμού. Με αυτόν τον τρόπο θα εξασφάλιζαν τον πλήρη έλεγχο της επικράτειας, εξαλείφοντας τον κίνδυνο μελλοντικών αναταραχών και εξεγέρσεων και όπως γράφει ο Γ.Μάνος στο ιστορικό του μυθιστόρημα ”Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΝΕ ΠΙΣΩ”:

”Η επιλογή της Ανατολικής Θράκης ως πρώτη περιοχή εφαρμογής του σχεδίου εκτουρκισμού και μάλιστα εσπευσμένα,δεν έγινε τυχαία.Με τους βαλκανικούς πολέμους η αυτοκρατορία έχασε το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπα’ι’κών της κτήσεων.Τα δυτικά της σύνορα,από τη Βοσνία και τη Ηπειρο που εκτείνονταν μέχρι πριν ένα χρόνο,μεταφέρθηκαν στον Εβρο.Η Κωνσταντινούπολη έγινε σχεδόν παραμεθόρια,με αποτέλεσμα να κινδυνεύει σοβαρά σ΄έναν μελλοντικό πόλεμο.Γιά την προστασία της έπρεπε,η Ανατολική Θράκη,να απαλλαγεί το ταχύτερον από τους 370.000 Ελληνες που θεωρούνταν εχθρικοί και τη θέση τους να πάρουν μουσουλμάνοι από τη Μακεδονία και τη Βοσνία,ώστε ανάμεσα στον Εβρο και την Κωνσταντινούπολη να δημιουργηθεί ένα συμπαγές και ασφαλές μουσουλμανικό ανάχωμα.

Οι εκφοβισμοί ολόκληρων χωριών,η εξαφάνιση τη νύχτα ιερωμένων,δασκάλων και δημογερόντων,οι σφαγές και οι θανατώσεις αθώων,η στρατολόγηση των ανδρών στα τάγματα εξόντωσης,οι βιασμοί γυναικών μπροστά στα μάτια των οικείων τους,οι αρπαγές περιουσιών και μικρών παιδιών και οι βίαιοι εξισλαμισμοί,ξεκίνησαν στα τέλη του Ιουλίου του 1913 και πήραν μαζική μορφή την άνοιξη του 1914.Οι Ελληνες της Ανατολικής Θράκης εγκατέλειπαν άρον άρον τα χωριά τους κι έτρεχαν αλλόφρονες στα λιμάνια της Προποντίδας,με κύρια αυτά της Ηράκλειας και της Ραιδεστού,να πάρουν βαπόρι για την Ελλάδα.Μετά το κλείσιμο των στενών τον Σεπτέμβριο του 1915,τη θέση των απελάσεων πήραν οι εκτοπισμοί των Θρακιωτών στη ενδοχώρα της Μικράς Ασίας.Τον Νοέμβριο του 1918,όταν έληξε ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος,στην Ανατολική Θράκη είχαν απομείνει μόνο 50.000 Ελληνες.”

Την Κυριακή του Πάσχα του 1914, η Θράκη μπήκε επίσημα στο στόχαστρο.

Ξεκίνησαν μαζικοί διωγμοί κατά των Ελλήνων κατοίκων. Σε εφημερίδα της εποχής έχει καταγραφεί ότι συγκεκριμένα από την περιοχή της Στράντζας απελάθηκαν την ημέρα εκείνη διακόσιες οικογένειες. Αφού ξυλοκοπήθηκαν και τους αφαιρέθηκαν τα είδη αξίας καθώς και τεράστια χρηματικά ποσά, Τούρκοι στρατιωτικοί και χωροφύλακες, «με τα ξίφη υψωμένα», τους εξανάγκασαν να φύγουν.

Το ίδιο φυσικά συνέβη σε πολλές περιοχές της θρακιώτικης περιφέρειας, με επίκεντρο την Αδριανούπολη, την Αρκαδιούπολη και τη Βιζύη. Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν όλων των ειδών τις τακτικές για να εκδιώξουν τους Ελληνορθόδοξους κατοίκους. Πριν από το «Μαύρο Πάσχα» του ’14, αυτές ήταν περισσότερο έμμεσες και είχαν να κάνουν με εμπορικό αποκλεισμό, βαριά φορολογία, λεηλασίες και τρομοκρατικές επιθέσεις.

Από τις 6 Απριλίου και μετά οι διωγμοί εντάθηκαν με δολοφονίες, ομαδικές σφαγές, βασανιστήρια, εκτοπισμούς και ένταξη σε τάγματα εργασίας. Το 1919, το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε από την Κωνσταντινούπολη την «Μαύρη Βίβλο Διωγμών και Μαρτυριών του εν Τουρκία Ελληνισμού». Στο βιβλίο αυτό συμπεριλαμβάνονται συγκλονιστικές διηγήσεις των επιζώντων των διωγμών.

Το Μαύρο Πάσχα των Θρακιωτών της 6ης Απριλίου 1914 .

Το  1914 είναι η αρχή, το 1922 είναι το πέρας τούτης της τραγωδίας.

Η τελευταία πράξη του δράματος γράφτηκε στις 11 Οκτωβρίου 1922 όταν οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης έλαβαν τελεσίγραφο να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εστίες τους σε διάστημα 15 ημερών.

Η Βουλή των Ελλήνων έχει καθιερώσει την 6η Απριλίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού.

Οι Νεότουρκοι εκδίωξαν τους Έλληνες πολλών χωριών της επαρχίας Αρκαδιούπολης, Βιζύης και άλλων περιοχών της Θράκης. Το ίδιο έτος πραγματοποιήθηκαν διωγμοί, δολοφονίες, απελάσεις, διαρπαγές, εμπρησμοί και λεηλασίες κατά των Ελλήνων των περιοχών Ηράκλειας, Μαλγάρων και Κεσσάνης.

Ο συνολικός πληθυσμός των εξόριστων Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης που εκτοπίστηκαν μέχρι και το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου έφτασε τελικά τις 220.000 ψυχές, σύμφωνα με στοιχεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Παρά τους διωγμούς αυτούς η Ανατολική Θράκη γνώρισε την απελευθέρωση από τον Ελληνικό Στρατό τον Αύγουστο του 1920 και παρέμεινε ελεύθερη μέχρι τον Οκτώβριο του 1922, οπότε αποχώρησαν οι Έλληνες στρατιώτες και μαζί με αυτούς και πολλοί Θρακιώτες για να αποφύγουν τα αντίποινα των Τούρκων. Ο ξεριζωμός των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης ολοκληρώθηκε το 1923 με την Ανταλλαγή των πληθυσμών.
Είναι ανάγκη να τονιστεί ότι η Θρακική Γενοκτονία είναι ιστορικά αποδεδειγμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη, αν και αποσιωπημένη και ελάχιστα μνημονευμένη από την Ελληνική ιστοριογραφία, όπως αναφέρει ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, Καθηγητής του Α.Π.Θ.
Ο ίδιος καθηγητής σημειώνει με έμφαση ότι “. η αφετηρία των διωγμών και της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μ. Ασίας και αργότερα του Πόντου υπήρξε ο χώρος της Ανατολικής Θράκης. Εκεί δοκίμασαν και εφάρμοσαν για πρώτη φορά το μοντέλο των μετατοπίσεων (και διωγμών) των Ελληνικών πληθυσμών και των εθνικών εκκαθαρίσεων, εκεί επέβαλαν τη γενοκτονική τους συμπεριφορά και εκεί αξιοποίησαν τα θλιβερά αποτελέσματα των πειραμάτων τους, ώστε να τα επεκτείνουν σχεδόν αμέσως (και με μεγαλύτερη επιτυχία) στη Δυτική Μικρασία και αργότερα σε κραυγαλέο βαθμό (και μεγαλύτερη αγριότητα) στον Πόντο”.
Το έγκλημα της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Ανατολής (Πόντου, Μ. Ασίας, Θράκης) αποκαλύπτουν και ομολογούν ακόμη και σύγχρονοι Τούρκοι ιστορικοί συγγραφείς, όπως ο Φονάτ Ντουντάρ, που μελετά, με πάθος και καθάριο βλέμμα, τα πρόσφατα αποχαρακτηρισθέντα Τουρκικά Αρχεία της εποχής εκείνης.
Πρόσφατα εκδόθηκε το τρίτο έργο του για το θέμα αυτό με τίτλο: “Η εθνοτική μηχανική των Νεότουρκων και ο εκτουρκισμός της Ανατολίας” (1913 – 1918). Ο Φονάτ Ντουντάρ ο “εκσκαφέας αρχείων”, όπως αυτοαποκαλείται, ομολογεί σε σχετική συνέντευξή του: “Με ενδιαφέρει, μεταξύ άλλων, το πώς η εξουσία κατέγραψε στα επίσημα έγγραφά της τις βιαιότητες που η ίδια σχεδίασε και εκτέλεσε (και που φυσικά η ίδια ποτέ δεν το παραδέχθηκε).
Είχα την τύχη να είμαι ο πρώτος ερευνητής που διάβασε ορισμένα αρχεία, τα οποία αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα. Τα αρχεία αυτά λοιπόν παρουσιάζουν λεπτομερώς τα στάδια που σχεδίου δράσης εναντίον του Ρωμιών που κατάρτισε το καθεστώς των Νεοτούρκων.” (με τη βοήθεια γερμανών στρατηγών).
Η γενοκτονική συμπεριφορά των Νεοτούρκων ήταν λοιπόν αποτέλεσμα ενός σατανικά οργανωμένου και μεθοδικά μελετημένου σχεδίου, όπως προκύπτει από τα τουρκικά αρχεία:
Με βίαια μέσα, με εμπορικό αποκλεισμό, με βαριά φορολογία, λεηλασίες περιουσιών, τρομοκρατικές και δολοφονικές επιθέσεις, υποχρεωτικής στράτευσης, ατιμώσεις, ομαδικές σφαγές, εκτοπισμούς καταναγκαστική εργασία (τάγματα εργασίας) εξανάγκασαν τους Θρακιώτες να εγκαταλείψουν την Αν. Θράκη.
Έτσι την περίοδο 1913 – 1917, 232.000 Θρακιώτες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πανάρχαιες πατρογονικές εστίες και να καταφύγουν στην ελεύθερη Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού.
Άλλοι 96.000 οδηγήθηκαν στην Μ. Ασία σε καταναγκαστικά έργα. Χωριά ολόκληρα μετακινήθηκαν σε άλλες περιοχές της Θράκης για να εγκαταστήσουν σ’ αυτά οι Νεότουρκοι πρόσφυγες Μωαμεθανούς από τη Βοσνία.
Από τους 96.000 εκτοπισθέντες στη Μικρασία επέστρεψαν στις εστίες τους, ζωντανά φαντάσματα, με τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου πολέμου μόνο 50.000. Οι 46.000 Ανατολικοθρακιώτες πέθαναν στη Μ. Ασία από τις αγγαρείες, τις ασθένειες, τον υποσιτισμό και τις κακουχίες.
Αν λάβουμε υπόψη ότι η Αν. Θράκη το 1910 αριθμούσε 360.000 – 370.000 Έλληνες, εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι στην περιοχή της Αν. Θράκης παρέμειναν μέσα στην ερημωμένη – ερειπωμένη Ελληνική γη μόνο 30.000 – 40.000 Έλληνες, οι περισσότεροι γέροι, ανήμποροι και απροστάτευτοι. Κορύφωση των διωγμών σε βάρος του Ελληνικού στοιχείου υπήρξε το Μαύρο Πάσχα του 1914 (6η Απριλίου).
Τότε αναγκάστηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο (μοναδικός προστάτης του Ελληνισμού), έπειτα από προηγηθείσες διαμαρτυρίες, να κλείσει τα σχολεία και τις εκκλησίες, να κηρύξει γενικό πένθος και την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία εν διωγμώ και να υψώσει φωνή έντονης διαμαρτυρίας προς την υψηλή Πύλη και τις πρεσβευτικές αρχές των Μεγάλων Δυνάμεων.
Λεπτομέρειες για τη Γενοκτονία αυτή του Θρακικού Ελληνισμού μας δίνουν οι εκθέσεις προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο των κατά τόπους Μητροπολιτών, καθώς και το βιβλίο με τίτλο: “Μαύρη βίβλος” που εξέδωσε το Πατριαρχείο το 1919.

Δεν ξεχνάμε!

Χρέος μας είναι η μνήμη και η τιμή των θυμάτων της Γενοκτονίας!

 

ΕΝΩΣΗ ΒΟΥΡΛΙΩΤΩΝ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 

Δευτέρα 23 Μαΐου 2022

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ : ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη 

Ιδρυτή και Διευθυντή του περιοδικού ''ΕΝΔΟΧΩΡΑ''

Δημοτικού σύμβουλου Θεσσαλονίκης «Θεσσαλονίκη Πόλη Ελληνική»


Όταν στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η ελληνική Βουλή ψήφισε ομόφωνα υπέρ της αναγνώρισης της 19ης Μαΐου (ημέρα κατά την οποία ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, το 1919, και άρχισε την εφαρμογή του σχεδίου της Γενοκτονίας), οι περισσότεροι πανηγύρισαν που έστω και έπειτα από 75 χρόνια η ελληνική Πολιτεία έκανε το χρέος της στη μνήμη των 353.000 θυμάτων της τουρκικής βαρβαρότητας.

Υπήρξαν, όμως, και κάποιοι που προβληματίζονταν μήπως η αναγνώριση αυτή ήταν απλώς το δένδρο που δεν μας επέτρεπε να δούμε το δάσος. Στην προκειμένη περίπτωση, δηλαδή, τη συνολική γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής (Ποντίων, λοιπών Μικρασιατών και Θρακών), με τον ίδιο θύτη. Ακόμη πιο προχωρημένες σκέψεις έκαναν λόγο για γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασυρρίων).

Η αλήθεια είναι ότι η δυναμικότητα του Ποντιακού Ελληνισμού ήταν που οδήγησε στο αποτέλεσμα αυτό, το οποίο, μάλιστα, είχε στη συνέχεια και μια διεθνή αποδοχή. Φτάσαμε έτσι σήμερα να έχουν αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων η Κύπρος, η Αρμενία και η Σουηδία, καθώς και πλήθος πολιτειών των ΗΠΑ, της Αυστραλίας και του Καναδά, ενώ υπάρχουν και έμμεσες αναγνωρίσεις, με σαφείς αναφορές στη Γενοκτονία από τα κοινοβούλια της Ολλανδίας, της Αυστρίας, της Νότιας Αυστραλίας και της Νέας Νότιας Ουαλίας.Είναι αλήθεια ότι οι επιτυχίες αυτές των Ποντίων ενεργοποίησαν και άλλες εθνικοτοπικές συνιστώσες του Ελληνισμού (Μικρασιάτες και Θρακιώτες), που πέτυχαν την αναγνώριση και των δικών τους ημερομηνιών μνήμης (14η Σεπτεμβρίου και 6η Απριλίου, αντίστοιχα), όχι όμως στον ίδιο βαθμό και με την καταξίωση της 19ης Μαΐου.

Η συζήτηση, όμως, που άρχισε εδώ και χρόνια να αναπτύσσεται μεταξύ των διάφορων προσφυγικών σωματείων δείχνει τελευταία να αποδίδει καρπούς, κάτι που ενεργοποιεί και πρωτοβουλίες από πλευράς Πολιτείας.

Έτσι, με χαρά είδαμε φέτος τον Δήμο Θεσσαλονίκης να πραγματοποιεί εκδήλωση τη 18η Μαΐου, ανάβοντας τη Φλόγα της Μνήμης στο Μνημείο των Ποντίων, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, στην οποία, μάλιστα, θα συμμετάσχει και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ), που την επόμενη ημέρα το πρωί πραγματοποιεί στον ίδιο χώρο τελετή μνημοσύνης και το ίδιο βράδυ διαδικτυακή εκδήλωση.

Είναι, μάλιστα, ιδιαιτέρως σημαντικό το ότι στην εκδήλωση της ΠΟΠΣ, μαζί με τους Αρμενίους, για πρώτη φορά θα συμμετάσχουν και θα παραστούν εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ), καθώς και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θρακικών Σωματείων (ΠΟΘΣ).

Τέλος, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ανακοίνωσε, με ειδική εγκύκλιό της, σειρά εκδηλώσεων για την Κυριακή 22 Μαΐου, δίνοντας τον τόνο της πολιτειακής στήριξης στον αγώνα των Ποντίων, που λόγω «των διωγμών, της Γενοκτονίας και του ξεριζωμού, που διήρκεσαν από το 1916 έως το 1923, μετετράπησαν σε έναν λαό προσφύγων και διασποράς», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Υπάρχουν σίγουρα πρόσωπα και φορείς στον χώρο του προσφυγικού Ελληνισμού που αντιλαμβάνονται τον απώτερο στόχο της ενότητάς του, τουλάχιστον στο θέμα αυτό. Κι αυτό είναι κάτι που, αν επιτευχθεί, σίγουρα θα οδηγήσει σύντομα την Τουρκία στο να απολογηθεί κάποια στιγμή για τα εγκλήματά της.


Παρασκευή 22 Μαΐου 2020

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ : ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΜΟΣ, ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΕΙΣΒΟΛΗ, ΑΤΙΜΩΡΗΤΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

Του Θεοφάνη Μαλκίδη
δρ. κοινωνικών επιστημών
Γενοκτονία, Κεμαλισμός και Ναζισμός
Με την εξέλιξη και την υλοποίηση του κινήματος των Νεότουρκων εμφανίσθηκε και εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία και με την κατάκτηση της εξουσίας το 1908,εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανιστούν οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί,θέληση η οποία υλοποιήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.Οι ‘Έλληνες,μαζί με τους Αρμένιους,τους Ασσύριους και άλλους λαούς ήταν οι κεντρικοί στόχοι.
Το σύνθημα των Νεότουρκων ότι στο Οθωμανικό κράτος πρέ-πει να υπάρχουν μόνο Οθωμανοί-μουσουλμάνοι και κατ’ επέκταση μόνο Τούρκοι,στην Κεμαλική ιδεολογία το σύνθημα αυτό γίνεται «ένα κράτος,ένα έθνος,μία γλώσ-σα».O Κεμαλισμός αποτελεί τη συνέχεια και εξέλιξη του κινήματος των Νεότουρκων (σημ.1),ο Κεμαλι-σμός στη συνέχεια αποτέλεσε το πρότυπο του Χίτλερ και των Ναζί.
O Κεμαλισμός είναι ένα «ιδεολογικό φαινόμενο» που η γέννησή του ξεκινά από την περίοδο κατάρ-ρευσης του Οθωμανικού κράτους και της εμφάνισης της εθνικιστικής και ρατσιστικής κίνησης της «Ένωσις και Πρόοδος» των «Νεότουρκων» στην οποία ενώ ο Κεμάλ κράτησε πρωταγωνιστικό ρό-λο,για τους ευνόητους λόγους η τουρκική ιστοριογραφία τον κατατάσσει στους απλούς αξιωματι-κούς που όπως πολλοί άλλοι,«παραπλανήθηκε».
O ‘Ερικ Τσούρχερ (Eric Zurcher) τονίζει ότι ο Μουσταφά Κεμάλ υπήρξε πιθανότατα ένα από τα έμπιστα μέλη της Επιτροπής,αν και ποτέ δεν κατέλαβε εξέχουσα θέση,γεγονός άλλωστε το οποίο παραδέχτηκε το 1923,λέγοντας ότι «όλοι υπήρξαμε μέλη της Ένωσης και Προόδου» (σημ.2).
Όταν οι διανοούμενοι και στρατιωτικοί είδαν μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο ότι διαλύεται η αυ-τοκρατορία στράφηκαν προς τον εθνικισμό του Κεμάλ,εθνικισμός που είχε τα χαρακτηριστικά ενός ρεαλιστικού ρατσιστικού και φασιστικού παντουρκισμού.Στην περίπτωση των Ναζί,η ηττημένη Γερ-μανία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου έπρεπε να αναστηθεί και μόνο ένας Φύρερ,στα πρότυπα του Κεμάλ,θα μπορούσε να το κάνει πράξη.
Ο Κεμαλισμός,ως κυρίαρχη ιδεολογία,διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μικρά Ασία (1919-1922) (σημ.3) και της μονοκομματικής περιόδου της Τουρκίας (1923-1946) με στόχο να προσφέρει μια νέα ταυτότητα,ένα νέο αξιακό σύστημα.Στην πραγματικότητα όμως,ο εκτουρκισμός των κατοίκων της Τουρκίας,η επικράτηση της τουρκικής εθνικής ταυτότητας με βάση γλωσσικά,πολιτισμικά,εδαφικά,αλλά και φυλετικά κριτήρια,γίνεται με την απόρριψη εθνικών,γλωσσικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων.Κατ΄ αντιστοιχία,το Ναζιστικό μοντέλο,αφού ακολούθησε πι-στά τα παραπάνω ρατσιστικά βήματα καθαρότητας της Γερμανίας,τα εξέλιξε με τον πιο απάνθρωπο και βάρβαρο τρόπο.
Ο Κεμαλισμός,όπως και ο Ναζισμός,δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο του κράτους,το οποίο καλείται με την παρέμβασή του σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής,με την οικονομική ανάπτυξη,πάντα εις βάρος των «ανεπιθύμητων»,τον περιορισμό και τον έλεγχο της θρησκείας,με την επιβολή και την περιφρούρηση των μεταρρυθμίσεων,να λειτουργήσει ως μοχλός εκσυγχρονισμού,με την έννοια του εκδυτικισμού,της τουρκικής κοινωνίας.Θεματοφύλακες του Κεμαλισμού και του Ναζισμού υπήρ-ξαν,κατά κύριο λόγο,οι στρατιωτικοί,οι οποίοι έπαιξαν βασικό ρόλο στην εδραίωση του Κράτους – κόμματος και του κόμματος – Κράτους.
Ο Κεμαλισμός,και αναμφισβήτητα και ο Ναζισμός,με τους «κατώτερους λαούς»,μορφοποιήθηκε ου-σιαστικά με τις εθνοκτόνες,αντιδημοκρατικές διαδικασίες εναντίον των Ελλήνων και των υπολοί-πων λαών του κράτους.H «Νέα Τουρκία» δημιουργήθηκε από τον Κεμάλ στη βάση της εξαφάνισης κάθε ίχνους ελληνικής,αρμενικής παρουσίας στην κοινωνία,την οικονομία,τον πολιτισμό.Το παραπά-νω πρότυπο ακολουθήθηκε πιστά από τους Ναζί και από τον Χίτλερ,προσδοκώντας στη δημιουργία του αιώνιου Γ’ Ράιχ.
Για τη δημιουργία του ολοκληρωτικού κράτους,όπως οι Νεότουρκοι έτσι και η Κεμαλική κυβέρνηση και βεβαίως και οι Ναζί του Χίτλερ,συνδύασαν το νόμιμο με το παράνομο,τη συγκροτημένη Εθνοσυνέλευση και τις «ειδικές» οργανώσεις.Ακολουθώντας την παράδοση της Νεοτουρκικής «Ειδικής Οργάνωσης»,η δραστηριότητα της οποίας συνίστατο στο να παρακάμπτει την επίσημη οδό για να εκτελεί τα καθήκοντα που της ανέθετε απευθείας η Νεοτουρκική ηγεσία (σημ.4),οι Κεμαλικοί χρησιμοποίησαν τους τσέτες (παραστρατιωτικές ομάδες),ενώ οι Ναζί τις αναρίθμητες οργανώσεις μαζικής εξόντωσης.
Παρότι οι Κεμαλικοί είχαν απαρνηθεί τη βασική θεωρία των Νεότουρκων,τον παντουρανισμό,ο εθνικισμός,ο ρατσισμός και ο φασισμός ήταν η βασική τους ιδεολογία.

Όπως γράφει ο Νίκος Ψυρρούκης,«η προσεκτικότερη μελέτη του Κεμαλισμού μας πείθει ότι πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία.O φιλοναζισμός,ο μεντερισμός και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή εξέλιξη του κεμαλισμού… Ακόμα και οι κεμαλικές μεταρρυθμίσεις γίνονται με διοικητικές αποφάσεις από πάνω.Περιφρονούν τις πολιτιστικές παραδόσεις του τουρκικού λαού,εκφράζουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας των Τούρκων αστών»(σημ.5).
H μετάβαση από ένα Οθωμανικό συγκεντρωτικό,αυταρχικό,πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό κράτος σε ένα συγκεντρωτικό,αυταρχικό, εθνικιστικό, στρατικοποιημένο, φασιστικό και ρατσιστικό κράτος από τον Κεμάλ γίνεται με βίαιο τρόπο και χωρίς κανένα κοινωνικό έρεισμα,με αποτέλεσμα η οργάνωση της κοινωνίας κατά την Κεμαλική περίοδο να ομοιάζει τα αντιδημοκρατικά,φασιστικά και ρατσιστικά μοντέλα,με κυρίαρχο τον Ναζισμό.
O ρατσισμός και οι φυλετικές θεωρίες,που στο Ναζισμό έγιναν «επιστήμη»,εμφανίστηκαν ως όργανα επιβολής στον Κεμαλισμό,ο οποίος υποστήριξε ότι οι Τούρκοι ξεκινώντας από τα βάθη της Ασίας,διέδωσαν τον πολιτισμό σε όποια χώρα και αν πήγαιναν (σημ.6).
Στην Κεμαλική περίοδο,αφού έχει προηγηθεί η Νεοτουρκική,οι μεν Ελληνικοί και άλλοι πληθυσμοί εκδιώχθηκαν και αναγκάστηκαν να διακόψουν μια παρουσία αιώνων,οι δε μουσουλμανικοί πληθυσμοί και ιδιαίτερα τα λαϊκά στρώματα,αφού στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν,στη συνέχεια αντιμετωπίζοντας το αυταρχικό καθεστώς,δένονταν με τη Θρησκεία,η οποία έγινε συνώνυμο με την καθημερινότητα.
O Κεμαλισμός,ο οποίος για λόγους ιστορικού πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου είναι όμοιος με τον ρατσισμό που αναπτύχθηκε στη Ναζιστική Γερμανία και εξελίχθηκε σε κρατικό μοντέλο στο θεσμικό μόρφωμα της νότιας Αφρικής,ξεκινούσε από την προϋπόθεση ότι η πραγματοποίηση της κυριαρχίας εξαιτίας της αδύνατης οικονομικής βάσης θα ήταν δυνατή στη βάση μιας στρατιωτικής επέμβασης.Έτσι,η Κεμαλική αστική τάξη στο οικονομικό,πολιτιστικό και πολιτικό πεδίο στη διάρκεια των ετών 1925-1940 εφάρμοσε το σχέδιο εγκαθίδρυσής της (σημ.7) με τη βοήθεια του στρατού (σημ.8). Στο Ναζιστικό περιβάλλον έγινε ακριβώς το ίδιο,με πολλαπλά βεβαίως δυσμενή αποτελέσματα.
Σχεδόν ταυτόχρονα,ο στρατός και οι παραφυάδες του έγινε ο βασικός ρυθμιστής της εξουσίας στα ιδεώδη του Κεμαλισμού και του Ναζισμού και κατ’ επέκταση του κράτους και του κόμματος,που ελέγχει και προβλέπει για τα πάντα.Το μοναδικό Κόμμα έγινε κράτος και το κράτος έγινε Κόμμα,ενώ ειδικά ο στρατός αποτέλεσε την ταξική έκφραση των αρχών του Κεμαλισμού και του Ναζισμού.
O Κεμαλισμός αποτελεί συνώνυμο του Ναζισμού και συνιστά μία φασιστική,εθνικιστική και ρατσιστική ιδεολογία η οποία εκφρασμένη με την πιο ακραία βαρβαρότητα,στέρησε τη ζωή σε εκα-τομμύρια ανθρώπους (σημ.9).H πρόταση του Μιχ. Χαραλαμπίδη που συνδέεται με την ανάδειξη της αλήθειας σε ό,τι αφορά τη σχέση και τις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού 10,είναι η ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού, κατ’ αντιστοιχία της διεθνούς ημέρας μνήμης του θυμάτων του Ναζισμού (27 Ιανουαρίου).
Είναι μία συμβολική,αλλά και ουσιαστική,πράξη καταδίκης του φασισμού και Νίκης της Δημοκρατίας,της Ελευθερίας,του Δικαίου και της Ιστορίας,είναι η Νίκη των λαών που δολοφονήθηκαν.Είναι η Νίκη της Ζωής έναντι του Θανάτου.
Σημειώσεις
1 Μαrdin S., The Genesis οf Young Ottoman Thought, Princeton 1963.
2 Zurcher Ε., The Uniοst factor. The role οf the Committee Union and Progress in the Turkίsh Ναtiοnαi Movement (1905-1926), Lαiden, Brill 1983.
3 Ανciοglοu D., Milli kurtulus tαrihi, Ankara 1965.
4 Ουαtaert D., The Ottoman Empire, 1700-1922, Cambridge, Cambridge University Press 2000, p. 321
5 Ψυρούκης Ν., Μικρασιατική Καταστροφή, Λευκωσία, Αιγαίον 2000, σ. 289.
6 Μηεσικτσή I., Θέματα Τουρκικής Ιστορίας και το Κουρδικό πρόβλημα, Γερμανία 1986, σ. 23.
7 Τας Α., Κεμαλισμός, Ομοσπονδία Εργατικών Οργανώσεων Κουρδιστάν, Γερμανία 1986, σελ. 12.
8 Wesanen S., O δρόμος της επανάστασης του Κουρδιστάν, Αθήνα 1988, σελ. 51.
9 Μαλκίδης Θ., Κεμαλισμός και Ναζισμός, Αθήνα, Εύξεινος Λόγος 2016.
10 Χαραλαμπίδης Μ., «Ομοιότητες Κεμαλισμού – Ναζισμού» στο «Το Ποντιακό ζήτημα σήμερα», Αθήνα, Στράβων 2006, σ. 67.


ΜΑΛΚΙΔΗΣ
http://malkidis.blogspot.com/2020/05/blog-post_19.html?m=1

Τρίτη 19 Μαΐου 2020

19 ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ : ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ


Του Σωκράτη Πουλή
Η Βουλή των Ελλήνων από τις 24 Φεβρουαρίου 1994 έχει αναγνωρίσει επίσημα τη γενοκτονία των Ποντίων από το τουρκικό κράτος και έχει ψηφίσει ομόφωνα τον ορισμό της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, με τον νόμο 2193/1994.
Είναι άξιο απορίας γιατί η ημέρα αυτή δεν έχει αναγνωριστεί ως ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ συνολικά. Η σημαδιακή ημερομηνία της απόβασης του Κεμάλ στη Σαμψούντα δεν είναι η απαρχή του νεοτουρκικού σχεδίου για τη φυσική εξόντωση των Ελλήνων της Ανατολής, είναι το τελευταίο στάδιο της εφαρμογής του. Πρέπει επομένως η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας να ενσωματώνει το δράμα ολόκληρου του Ελληνισμού της Ανατολής. Οι ψυχές των υπόλοιπων (μη Ποντίων) σφαγιασθέντων δεν φωνάζουν για αναγνώριση και της δικής τους ιστορικής τύχης; Ασφαλώς και ναι. Ο νόμος επομένως πρέπει να τροποποιηθεί, το ταχύτερο δυνατόν.

Σύμφωνα με το “GREEK GENOCIDE RESOURCE CENTER”, που έχει ιδρυθεί το 2010, στο σύνολο της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης οι καταγεγραμμένες μέχρι σήμερα σφαγές των Ελλήνων την περίοδο 1912-1923 (με πηγές τεκμηρίωσης) είναι οι εξής:
LIST OF MASSACRES
1912
Aivali
November: The Ottoman Army massacred 167 Christian men, women and children at the Greek village Aivali (near Lüleburgaz) and raped girls and women.

Sources: Turkish Atrocities. (1912, November 2). The Sydney Morning Herald (NSW : 1842 – 1954), p. 17. Retrieved March 26, 2018, from http://nla.gov.au/nla.news-article15372233
– Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. p 25.

Gelibolu
December: Ottoman troops massacre Greeks at Gelibolu (Gallipoli).
Source: The North West Post (Tasmania, Australia). 11 Dec 1912, p.3.

Keşan
300 Greeks massacred

Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. p 25.
1913
Kumburgaz
January: A Turkish fleet with 500 troops lands at Kumburgaz (Gr: Economio) and orders all young men over the age of 15 years to the sea-shore. 140 males comply and are massacred. Parish priest Neofytos is burnt alive.

Source: Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. Constantinople, 1919. The Hesperia Press, p. 30.
Kircasalih
Kircasalih (Mega Zaloufi): 130 inhabitants killed when Ottoman forces reoccupied the town.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p.13.

Tekirdağ
July: The Ottoman Army killed 39 Greeks after reoccupying the town.

Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. p 60.
Gönence
July: The Ottoman Army entered Gönence (Gr: Kalyvia) and looted all the houses and killed all the Christians they met. The village and neighborhood was full of corpses of men, women and children.

Source: ALLEGED TURKISH ATROCITIES. (1913, September 13). The Express and Telegraph (Adelaide, SA : 1867 – 1922), p. 6. Retrieved November 28, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article21011262
Malkara
July: Turkish soldiers massacre 300 Greeks at a rich monastery. Eighteen Greek villages also wiped out.

Source: Turks Massacre Greeks in Thrace. The New York Times, 28 July 1913, p. 3.
Hasköy
July: The Ottoman Army entered the village on the 4th of July and began firing at men, women and children kiling a large number. Women were raped. The whole village was then burned.
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp39-40.

Hemit
July: Ottoman soldiers entered Hemit (Gr: Thymitkioi) on the 4th of July. The church was stripped and burned. All houses were looted and many were massacred. Women were raped. The village was burnt to ashes.
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp40-41.

Hayrabolu
July: Ottoman soldiers entered Hayrabolu (Gr: Charioupolis) and gathered all the women and girls from 8 through to 75 years of age then raped and tortured them. Some were mutilated and had their limbs and parts of their bodies cut off. Men were also tortured to death and others massacred. Hayrabolu (Gr: Charioupolis).
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp 45-47.
Kürtüllü
July: The Ottoman Army entered Kürtüllü (Gr: Kiourtli) on the 4th of July and for 2 days began to plunder, beat and murder the residents. They burned most of the houses and partly burned the church. Turks from the region entered and took everything including furniture, cattle and food.
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. p 41.

Bayramtepe
July: The Army entered Bayramtepe (Gr: Temberikioi) on the 4th of July and burned the church and 30 houses. They then looted and massacred many of its inhabitants.

Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. p 41.
1914
Seyrek
May: The village, located in the district of Menemen, was besieged by thousands of armed Turks before it was set fire to and its inhabitants massacred. Women and children were literally butchered.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. pp. 79-80.

Yenice
May: Greeks from the village Yenice (Gr: Intzekioi) were driven out to the mountains where many were later found slain.
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp 108-109.

Ormanlı
May: Greeks from the village Ormanlı (Gr: Kastampoli) were driven out to the mountains where many were later found slain.
Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp 108-109.

Ulucak
June: Two sargeants and 15-20 bandits invaded the town and looted and ransacked homes. Corpses of humans were found in the plains surrounding Ulucak.

Source: Persecutions of the Greeks in Turkey Before the European War, Archimandrite Alexander Papadopoulos. Oxford University Press, New York, 1919. pp 127-128.
Foça
June: Armed irregulars stormed the town of Foça (Gr: Phocaea). With the assistance of Ottoman officials approximately 100 Greeks including priests and children were massacred. The town was then looted. The remainder fled.
Sources: GREEKS MASSACRED (1914, June 17). The Journal (Adelaide, SA : 1912 – 1923), p. 1 (4 P.M. EDITION). Retrieved November 4, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article204671244

– Bjørnlund, M. Cited from The Genocide of the Ottoman Greeks. Aristide Caratzas, 2012, pp153-154.

Uzunada
July: Turkish regular troups drive 16 Greeks to the town square where they are butchered. Two girls (14 and 17 y.o) successively violated by 25 soldiers).
Sources: GREEKS MASSACRED. (1914, July 22). The Telegraph (Brisbane, Qld. : 1872 – 1947), p. 6. Retrieved September 6, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article175971928

-Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p 86.
Erzurum
December: Greeks and Armenians hanged without trial. Their corpses suspended from lamp posts for weeks. Turks passing by spat on their bodies and compelled the Christians to do likewise.
Source: POSITION IN ERZERUM: Armenians and Greeks Hanged by the Turks. (1914, December 15). Newcastle Morning Herald and Miners’ Advocate (NSW : 1876 – 1954), p. 5. Retrieved February 16, 2018, from http://nla.gov.au/nla.news-article137430483

.Ayvalik
December: Greeks massacred at Ayvalik. Houses pillaged and shops burned.
Source: GREEKS MASSACRED BY TURKS. The Washington Herald. (Washington, D.C.), 17 Dec. 1914, p. 1. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. of Congress. <http://chroniclingamerica.loc.gov/…/…/1914-12-17/ed-1/seq-1/>

1915
Burhaniye
March: 60 Christian families massacred at Burhaniye (Gr: Kemeri).
Source: MASSACRES BY TURKS AROUSE GREEKS’ FURY. The Daytona daily news. (Daytona, Fla.), 15 March 1915, p. 1. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. of Congress. <http://chroniclingamerica.loc.gov/…/…/1915-03-15/ed-1/seq-1/>

Ayvalik
March: Massacre of 40 Greeks.
Source: MASSACRES BY TURKS AROUSE GREEKS’ FURY. The Daytona Daily News. (Daytona, Fla.), 15 March 1915, p. 1. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. of Congress. <http://chroniclingamerica.loc.gov/…/…/1915-03-15/ed-1/seq-1/>

Gümüshane
April: 4,000 Greeks from the region escaped from Turkish military authorities and sought refuge in the forests of Gümüshane . Hard pressed by hunger, some managed to flee towards Russia while the remainder were caught, tortured then massacred, their bodies thrown into the Pyxites River.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p109.

Bodrum
June: 18 inhabitants and one girl aged 16 slaughtered.
Source: Carroll N. Brown Ph.D and Theodore P. Ion D.C.L. Persecution of the Greeks in Turkey Since the Beginning of the European War. Oxford University Press, 1918, p.30.

Kiosteniou
July: 18 Greeks butchered at Kiosteniou.
Source: Carroll N. Brown Ph.D and Theodore P. Ion D.C.L. Persecution of the Greeks in Turkey Since the Beginning of the European War. Oxford University Press, 1918, p.33.

İzmit
September: Turks set fire to İzmit and conduct a general massacre of the population.
Source: TURKISH MASSACRE. (1915, September 6). The Brisbane Courier (Qld. : 1864 – 1933), p. 7. Retrieved October 25, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article20089650

Gölcük
November: The village was surrounded by soldiers and gendarmes who opened fire causing villagers to flee to the mountains. They then set fire to the village. As villagers fled in terror, 30 were shot and killed at point blank range.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p.40.

1916
Edirne
April: Massacre of 400 Greeks.
Source: GREEK MASSACRES. (1916, April 27). The Evening Telegraph (Charters Towers, Qld. : 1901 – 1921), p. 5. Retrieved October 25, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article212815360

İzmir
April: Massacre of 200 Greeks in the İzmir (Gr: Smyrna) district.
Source: MASSACRE OF GREEKS. (1916, April 22). Daily Telegraph (Launceston, Tas. : 1883 – 1928), p. 7. Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article152760190

Vazelon Monastery
April: The Vazelon Monastery in Maçka was the sight of a massacre of 487 people, mostly women and children who had been hiding in the forest. They were captured, violated within the monastery, and then massacred. Men were also murdered. The church was then burnt and destroyed, its furniture carried away, its bibles and archives burnt to cinders.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p. 111.

Trabzon
April: Hundreds of Greeks and Armenians massacred in the Christian quarter of Trabzon.
Source: MASSACRE OF CHRISTIANS BEFORE EVACUATION OF TREBIZOND (1916, April 21). Daily Herald (Adelaide, SA : 1910 – 1924), p. 5. Retrieved November 3, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article124874666

1917
Ordu
August: Women, children and elderly men were towed several miles out to sea and dumped overboard. None survived.
Source: 1.000.000 GREEKS KILLED: The New York Times. Jan 1, 1918. Retrieved February 17, 2018, from http://query.nytimes.com/gst/abstract.html…

Bafra
October: After distributing arms to Turkish peasants, Greeks, including children were massacred.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p. 124.

1918
Kars
April: The Ottoman Army advancing in the Caucasus conducted wholesale massacres of Greeks, Armenians and American missionaries.

Source: MASSACRES BY TURKS. (1918, April 30). Hamilton Spectator (Vic: 1870-1918), p. 4. Retrieved February 16, 2018,

Rize
Turkish bands attacked Rize and massacred some of the population. Schools, churches and houses were plundered and demolished. Residents were compelled to emigrate to Russia. Out of 2,000 people only 4 remained.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. Persecution of the Greeks in Turkey 1914-1918. The Hesperia Press, London 1919. p. 113.


1919
Buca
March: Reports of many murders and robberies by bands of Turks against Greeks in the region. The bodies of 50 Greeks found decapitated and partially burned.
Source: Great Unrest Reported Over Disposition of Smyrna Region, The New York Times, 21 March 1919. Web. <http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf…>

Nazilli
June: Massacre of several Greek families.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.10. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Atça
June: 47 Greeks massacred and the priest burned alive.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.22. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Köşk
June: 47 people massacred in Köşk, including a doctor and the priest, who was first blinded and had his nose and ears cut off.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.22. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Umurlu
June: More than 90 Greeks massacred at Umurlu and 70 bodies found.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.22. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Karapelit
June: All the young children of the village were taken to a place close to the Black Sea near the village Hocaali. They were then placed in a circle and shot while musical instruments were played loudly.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.293.

Aydin
June: Massacre of approx. 1,500-2,000 Greeks by Kemalist forces in June 1919. Hundreds of bodies found burnt alive, some after having been raped, and bodies found thrown into wells.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. Document 3, No 33, p.12. Web. 20/07/2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Çantaköy
August: Turkish gendarmes and bandits surround Greek town of Çantaköy (Gr: Tsento) and massacre Greeks.
Source: Turks Massacre Greeks, Alexandria Gazette, 12 Aug 1919, p.3.

Manisa
c1919: 115 Greeks massacred by Turkish gangs in the Manisa region.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.24. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Alaşehir
c1919: 47 murders reported in Alaşehir and neighboring regions.
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.26. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Halitpaşa
Mass slaughter of Greeks at Halitpaşa (Gr: Papazli).
Source: Documents of the Inter-Allied Commission of Inquiry into the Greek Occupation of Smyrna and Adjoining Territories. p.24. Web. 24 Oct. 2017. <http://www.ataa.org/reference/iacom.pdf>

Ilgin
7-8 wealthy elected Greek notables were hanged by Turkish authorities.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.363.

Kaklik
Summer: 15 wealthy Greek men from Honaz are shot at the gorge of Kaklik deresi and their valuables taken.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.417.

Yenipazar
70 Greeks massacred and thrown in the Meander river.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.177.

Ankara
Late 1919 or 1920: Notables and elders taken to a nearby location and massacred.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.377.

1920
Emirdağ
c1920: 50 Greeks found massacred.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.395.

Tekirdağ
March: Large number of Greeks massacred at Tekirdağ.
Source: Report Turks Killed Many at Rodosto, The New York Times, 4 March 1920. Web. <http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf…>

Doğanbey
March: At the village of Doğanbey (Gr: Δωμάτια/Domatia) Turkish brigands killed 85 peasants and stole tobacco, wheat, farm animals and 750 beehives.

Source: James Morgan, Smyrna to High Commissioner, 31 March 1920, UKNA FO 371/533 quoted in Benny Morris, Dror Ze’evi, The Thirty-Year Genocide, Turkey’s destruction of its Christian Minorities 1894-1924, London 2019., 399.
Sarköy
March: Massacre of Greeks and Armenians at Sarköy (or Şar, also spelt Shahr).
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.139.

Karakavuz
May: The Greek village was surrounded, plundered and all inhabitants massacred except very few.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. The Black Book of the Sufferings of the Greek People in Turkey from the Armistice to the end of 1920. Constantinople Press of the Patriarchate, 1920, p.142.

Findikli
June: Kemalists surrounded the four Greek villages of Findikli (Gr: Foundouklia). The men were shut up in a church and ordered to come out in fives and were shot. Of the population of 3,400, 400 men and 30 women were massacred.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.167.
-Faltaits, K. The Genocide of the Greeks in Turkey: Survivor Testimonies from the Nicomedia(Izmit) Massacres of 1920-1921. Cosmos 2016, pp. 71-74.

Fulacik
June: Nationalist Kemalist forces accompanied by the gendarmerie entered the village and proceeded to loot and burn houses and massacre its inhabitants. Three hundred men including boys as young as 14 were locked in the village church before it was doused with petrol and set alight.
Source: Faltaits, K. The Genocide of the Greeks in Turkey: Survivor Testimonies from the Nicomedia(Izmit) Massacres of 1902-1921. Cosmos 2016, pp. 43-51.

Mersin
Around June: Greeks and Armenians living in the districts near Mersin were massacred.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.152.

Yukariyapici
June: 22 Greek men massacred at Yukariyapici (Ano Neochori).
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. The Black Book of the Sufferings of the Greek People in Turkey from the Armistice to the end of 1920. Constantinople Press of the Patriarchate 1920, p.116.

Nazilli
June: Approximately 162 Greeks were either massacred or burned to death in their homes when Kemalist soldiers and the gendarmerie (police) put fire to the Greek quarter of Nazilli.
Source: Ecumenical Patriarchate. The Black Book of the Sufferings of the Greek People in Turkey from the Armistice to the end of 1920. Constantinople Press of the Patriarchate 1920, p.103.

Erbaa
June: Vast massacre of the Greek male population of Erbaa under the command of Kemalist Military Commander Topal Osman. All men aged between 15-70 years were gathered at the home of notable Greek Anastas efendi, or the Armenian church, and were executed. Bodies were disposed of in the forest. Only those hiding in the mountains escaped the massacre.
Source: The Exodus: Testimonies from the Central Regions of Pontus. Volume C. Center of Asia Minor Studies, Athens 2013. In Greek. p.194, 196 and 206.

Yeniköy
June: In the Constantinople area, Greek villages were raided and men were killed and women raped. In two villages at Yeniköy 150 people were killed on June 28.
Source: A.G.S “Memorandum,” 20 October 1920, UKNA FO 371/5057, quoted in Benny Morris, Dror Ze’evi, The Thirty-Year Genocide, Turkey’s destruction of its Christian Minorities 1894-1924, London 2019. 403.

Geyve
July: Kemalist Nationalist forces massacre hundreds of Greeks and Armenians at Geyve.
Source: TURKISH ATROCITIES. (1920, July 31). The Maitland Daily Mercury (NSW : 1894 – 1939), p. 5. Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article127337896

Simav
July: Kemalist forces enter Simav and 15 Greek notables are massacred. 240 inhabitants then deported to Kütahya, but 5 minutes from Simav all were massacred except 25 who managed to escape.
Sources: – Ecumenical Patriarchate, Constantinople. The Black Book of the Sufferings of the Greek People in Turkey from the Armistice to the end of 1920. Constantinople Press of the Patriarchate, 1920, p.111-112.
– The Exodus: Testimonies from the regions of Central and Southern Asia Minor, Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek, p.421.

Yozgat
July: Kemalist forces massacred 60 Greeks and 20 Armenians at Yozgat. Some were crucified.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.161.

Sernits
Summer: 18 Greek men massacred.
Source: The Exodus: Testimonies from the Central Regions of Pontus. Volume C. Center of Asia Minor Studies, Athens 2013. In Greek. p.151.

İznik
August: Turkish irregulars massacred approx. 600 Greeks of İznik (Gr: Nicaea). Their slaughtered bodies were later found burnt out in a cave just outside the town. The town’s church was also destroyed, not before women were raped on the altar.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.172.

Osmaneli
August: Wholesale massacre. Out of 800 Greeks very few survived.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.299.

Bolu
August: Kurds surround the Armenian quarter where there were 20 Greek families. They pillaged the houses, then shut the men up in the Armenian church, killed the women and then set fire to the church and the whole town. Very few survived. 80 Greeks were massacred.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.167.

Oçoglu
September: Kemalist army entered Oçoglu near Yozgat and gathered all villagers into the church. They then raped all women and girls in the presence of their fathers, husbands and brothers and massacred all of them, 280 in number.
Source: Ecumenical Patriarchate, Constantinople. The Black Book of the Sufferings of the Greek People in Turkey from the Armistice to the end of 1920. Constantinople Press of the Patriarchate, 1920, p.75.

Geyve
October: About 30 Christians, mostly Greeks massacred by Nationalists.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.175.

Saraçli
At Saraçli (Gr: Houdi) women and girls were locked in a church where those who weren’t killed were raped. Women and children were tied up and shot. Men were massacred en masse.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.327.

Ortaköy
The town of some 10,000 Greeks was completely burnt to the ground in 1920. The majority of the 10,000 Greeks were massacred. Atrocities included rape, be-headings as well as massacre via the use of knives and hatchets.
Source: Faltaits, K. The Genocide of the Greeks in Turkey: Survivor Testimonies from the Nicomedia(Izmit) Massacres of 1920-1921. Cosmos 2016, pp. 91-98.

Vezirköprü
October: Burning of villages and massacre of inhabitants.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.179.

Hacibey
c1920: Wholesale massacre under the command of Kemalist Military Commander Topal Osman. Adults were locked up in barns churches and schools and burned alive. Children were unclothed then thrown in wells and rocks thrown over them. Women were taken to a cliff overlooking a river, were undressed then with knives, axes and bullets attacked and thrown into the river.
Source: The Exodus: Testimonies from the Central Regions of Pontus. Volume C. Center of Asia Minor Studies, Athens 2013. In Greek. p.221.

Toraman
c1920-1921: 32 Greek men including a priest, from nearby Upper Ovacik and Kavuklu were burned by Kemalist regulars.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.273.

1921
Kontzes
February: Attacked by nationalist Kemalist forces under the command of Cemal (Djemal) of Iznik. Inhabitants slaughtered while homes were burnt to the ground.
Source: K. Faltaits. The Genocide of the Greeks in Turkey: Survivor Testimonies from the Nicomedia (Izmit) Massacres of 1920-1921. Cosmos 2016, pp.75-80.

Kayseri
March: Kemalist forces commit 3 day massacre of Christians.
Source: TERRIBLE MASSACRES (1921, March 22). The Bathurst Times (NSW : 1909 – 1925), p. 2. Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article111536870

Niksar
May: Massacre of Greeks at Niksar under the command of Kemalist Military Commander Topal Osman.
Source: The Exodus: Testimonies from the Central Regions of Pontus. Volume C. Center of Asia Minor Studies, Athens 2013. In Greek. p.272, 274, 289.

Alaçam
May: The Turks imprisoned the Christian male population above the age of 12 then massacred them.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.236.

Samsun
June: Massacres reported at Samsun where the streets are strewn with bodies of Greeks.
Source: GREEKS AND TURKS. (1921, June 6). Tweed Daily (Murwillumbah, NSW : 1914 – 1949), p. 3. Retrieved October 26, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article190908100

Bafra
June: Turkish authorities arrested about 500 prominent Greeks and after forcing each to pay a large sum, put them to death. 700 escaping orphans died of starvation.
Source: Greeks Killed By Wholesale, Salt Lake Telegram, September 5, 1921, p 4. Retrieved August 15, 2019. https://newspapers.lib.utah.edu/details?id=19668601
Merzifon
July: The Mayor of Giresun, the notorious Topal Osman, and his band of ‘cut-throats’ entered Merzifon and massacred approximately 1,000 Greeks and Armenians in a massacre that lasted 4 days. The bodies were later dumped and buried in pits in the Christian cemetery.
Source: Shenk, R. America’s Black Sea Fleet. Naval Institute Press 2012, pp. 103-105.

Adaköy
July: Men, women and children were herded into houses which were then set on fire. All those who escaped were shot. 600 massacred.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.211-212.

Samsun
July: One village burned by Nationalists and 82 bodies of men, women and children found floating in the Kizil Irmak River.
Source: Turks Massacre 82 Greeks, New Mexico state record. (Santa Fe, N.M.), 22 July 1921. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. of Congress. <http://chroniclingamerica.loc.gov/…/…/1921-07-22/ed-1/seq-2/>

Kartepe
The town was first looted on the 15th of May 1920, but on the 25th of March 1921, Kemalist forces returned and continued the looting and massacred the population.
Source: Faltaits, K. The Genocide of the Greeks in Turkey: Survivor Testimonies from the Nicomedia(Izmit) Massacres of 1920-1921. Cosmos 2016, pp. 65-69.

Kavak
August: 1,300 Greeks shot in two and a half hours at Kavak.
Source: Rendel, W. British Documents on Foreign Affairs: Reports and Papers from the Foreign Office Confidential Print. Part II, Series B, Volume 3. University Publications of America, 1985, p.85.

Çakalli
c1921: Women and children locked up in houses of the village and burnt alive.
Source: Central Council of Pontus. Black Book: The Tragedy of Pontus. Athens 1922. p.20.

Kocadağ
August: Kemalists set fire to Greek villages. Nearly 3,000 inhabitants burned alive in flaming houses they were prevented from escaping.
Source: TURKS MASSACRE CHRISTIANS. (1921, August 27). The Maitland Weekly Mercury (NSW : 1894 – 1931), p. 13. Retrieved October 26, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article127128042

Bafra
August: Massacre of 2,000 within 8 days.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.222.

Kurtsuyu
September: Kurtuyu and neighbouring Christian villages pillaged then burned. Many old men and women burnt alive.
Source: Yeghiayan, V. British reports on Ethnic Cleansing in Anatolia 1919-1922: The Armenian-Greek Section. Center for Armenian Remembrance (CAR), 2007. p.227.

Samsun
September: Turks kill 466 Greek refugees who were in a convoy that was destined for the coast.
Source: TURKS MASSACRE REFUGEES. (1921, September 8). Recorder (Port Pirie, SA : 1919 – 1954), p. 3. Retrieved October 26, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article95377253

Bafra
October: Greek villages burnt, men massacred, men and women deported in Bafra district.
Source: GREEKS MASSACRED. (1921, October 19). Daily Standard (Brisbane, Qld. : 1912 – 1936), p. 4 (SECOND EDITION). Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article184952873

Samsun
November: 300 Greeks massacred at Samsun.
Source: MASSACRE OF GREEKS. (1921, November 26). Daily Examiner (Grafton, NSW : 1915 – 1954), p. 5. Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article195339049

1922
Samsun
April: Massacre of Christians at Samsun. Nationalists surrounded and set fire to the Greek quarters, shooting at those who fled.
Source: Massacre of Greeks by Turks, The Maui news. (Wailuku, Maui, H.I.), 18 April 1922. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. of Congress. <http://chroniclingamerica.loc.gov/…/…/1922-04-18/ed-1/seq-1/>

Kavak
June: 1,300 Christian women and children taken to the interior of Turkey and all massacred.
Source: MASSACRE OF CHILDREN (1922, June 15). Daily Telegraph (Launceston, Tas. : 1883 – 1928), p. 5. Retrieved October 24, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article153325764

Akçay
August/September: Greeks from Edremit who were waiting at Akçay for transport out of Turkey were taken to a gorge near Araplar and killed.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek., p.229.

İzmir
On the 13th of September 1922, nationalist Kemalist forces entered the city, set fire to it, and proceeded to massacre its Greek and Armenian population. Estimates range from 10,000 to 100,000 killed.
Sources: Numerous accounts and news reports.

Çakallar
September: 600 mine workers from the nearby Balya mines are slaughtered with the strike of a bayonet beside trenches that were prepared the day prior. The corpses were then set on fire and Kemalist soldiers remained at the scene for 2 or 3 days until they were completely burned.
Source: Puaux, René. Les derniers jours de Smyrne. Paris 1923, pp.43-44.

Urla
September: A wholesale massacre of Greeks. Females raped and abducted.
Source: Puaux, René. Les derniers jours de Smyrne. Paris 1923, pp.35-41.

Güre
September: Massacre of Greeks who were awaiting for ships to exit Turkey.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.236.

Dereköy
September: Massacre of Greeks who were ordered to a gorge at nearby Havran and were all shot.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.238.

Çoruk
September: All 200 residents were massacred. The villagers were taken to a place called Valanithia just past Frengioy where they were all shot.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.245.

Biga
September: A wholesale massacre of Greeks at nearby Yenice (or Intzekioy) that started one evening and ended the following morning.
Source:The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.257.

Havran
September: Sizeable number of Greeks from Havran (Grk: Freneli) escaped to nearby Akçay, near Edremit (see Akçay 1922) where a large proportion of them were killed en masse.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.247.

Balikesir
September: Wholesale massacre of Greeks. Hundreds of girls abducted.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.263.

Elpizli
September: Massacre of Greeks.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. P.338.
Note: No longer on current map. Location approximate and based on available information.

Bahçecik
September: 105 Greek males from Şile were marched to a Turkish village just outside of Bahçecik where they were to be slaughtered but locals complained. They were taken to a nearby field, unclothed and slaughtered with knives. One male survived.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.344.

Pınarbaşı
September: Massacre of Greeks.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.25.

Çesme
September: Greeks who were unable to flee in time on vessels were massacred.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.70.

Yağcılar
September: Massacre of Greeks. The perpetrators were Turks from the neighboring Turkish villages of Kuskular and Salaptalar.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.71.

Alibey Adasi
September: Wholesale massacre of Greeks just outside of town. Many men and women executed by gunshot.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.96,100.

Bergama
September: Massacre of 800 Greeks at Agia Kastriani, Teke-Bugaz, Sayindere, Ay Yianni, Kayiatzikia and Yigma-Tepe.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.140.

Bademli
September: Over 100 Greeks massacred.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.142.

Çandarli
September: Massacre of Greeks.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.143.

Kavuklu
A massacre of Greeks.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.271.

Dikili
September: Wholesale massacre of Greeks along the shores of Dikili. The massacre was so violent the shoreline was strewn with the blood and bones of the massacred victims.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of the Western Shoreline of Asia Minor. Volume A. Center of Asia Minor Studies, Athens 1980. In Greek. p.145.

Akhisar
September: Wholesale massacre of men, women and children. The women and children were massacred with machine guns in a nearby ravine under the eyes of the local Muslim population who arrived to watch the spectacle from surrounding heights.
Source: Puaux, René. Les derniers jours de Smyrne. Paris 1923, p.45.

Balikesir Province
September: Upon the arrival of a division of the Kemalist regular army under the command of Kiarim Bey, the Christians of Balya Maden and Balikesir were assembled on the 18th of September to be deported to Ankara. Instead they were massacred somewhere between Balya Maden and Karaağaç. Wells and ditches were opened and corpses were thrown in and burned. The victims amounted to several thousand.
Source: Puaux, René. Les derniers jours de Smyrne. Paris 1923, pp.41-42.

Ezine
October: A telegram from Çanakkale reported a general massacre of Greeks at Ezine.
Source: GREEKS SPEEDING UP REMOVAL OF REFUGEES (1922, October 16). Barrier Miner (Broken Hill, NSW : 1888 – 1954), p. 1. Retrieved October 26, 2017, from http://nla.gov.au/nla.news-article45586377

Urum Çiftlik
November: Massacre of 13 Greeks.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.531.
Note: This is the approximate location based on available information.
Bereketli Maden
November: 35 men including three 13 year old children were taken to a place near Yelatan and massacred. Around the same time, 100 carpenters from Bereketli Maden were also massacred in various places further south in the Cilicia region.
Source: The Exodus: Testimonies from the Regions of Central and Southern Asia Minor. Volume B. Center of Asia Minor Studies, Athens 2004. In Greek. p.268.
1923
Gürümze
Massacre of 125 Greeks. Residents were ordered to gather outside the town’s church where they were ordered to hand over their valuables. They were then locked inside the church which was then torched. Some were slaughtered with a scimitar. Among the dead were 3 priests.
Source: Kenanides, L. The Settlement of Asia Minor Refugees from Cappadocia in the villages of (Nea) Aravisou, (Nea) Axou and Neos Milotopos in the province of Yiannitsa. In Greek. Thessaloniki 2008, A, pp.152-153.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο κατάλογος δεν είναι πλήρης καθώς νέα στοιχεία προστίθενται διαρκώς.

Χάρτης σφαγών (1912-1923):
Λεπτομερώς ο χάρτης με δυνατότητα εστίασης:
https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1ZT8wi1B70AT7kZUfCeSXwECDIYU&ll=40.06686704848975%2C30.942785957812475&z=7
Περισσότερες πληροφορίες: https://www.greek-genocide.net/…/docu…/331-list-of-massacres
_________________
ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Χάρτης εκτοπισμών (1912-1923):
Λεπτομερώς ο χάρτης με δυνατότητα εστίασης:
https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1l_KuJWpbe07SAWx82NOEWKpo9xkUkuc3&hl=en&ll=38.59511248284586%2C35.18088671875&z=6
Περισσότερες πληροφορίες: http://www.greek-genocide.net/…/do…/333-list-of-deportations
__________________
Site: http://www.greek-genocide.net/index.php/about
Προτείνω λοιπόν η 19η Μαΐου να τιμάται με τροποποίηση του σχετικού νόμου ως
Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Ανατολής




Type rest of the post here

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9AYAjQboFh1_5M3bFMvoiwdv6qY5bDyiuBuwvPV3Yjtp1ZG3BAXNnY5CWdpxeWu7FvNRIyWEpe_RHBqBZHx93XDCYKW4LJe3j_4jgmwduvaKGVqaTsCSNu7bWjJSewd6rxVoBPh5kloo/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters