Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΦΑΞ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΩΝ

Του Στέλιου Σταυρίδη 

Ας ευχηθούμε, λοιπόν, το 2013 να είναι τυχερό έτος για όλους εμάς και μοιραίο για τη γραφειοκρατία και το μεγάλο της «όπλο», τα φαξ. Μήπως και αποκτήσουμε τελικά περιβαλλοντική συνείδηση και παιδεία, ώστε να προστατεύσουμε έτσι, με απτό και δυναμικό τρόπο, το περιβάλλον. Και μήπως ξεκινήσει επί τέλους η εξόντωση της γραφειοκρατίας και ταυτόχρονα γλυτώσουμε μέχρι και 7 δις ευρώ τον χρόνο !

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΑΘΛΙΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Του Στέλιου Σταυρίδη

Λένε ότι το ανθρώπινο δυναμικό είναι μακράν ο πολυτιμότερος πόρος κάθε οργανισμού. Οι περισσότεροι συμφωνούν και πολλοί, όπως ο υπογράφων, υπερθεματίζουν. Ο άνθρωπος από καταβολής κόσμου, με την εργασία του, εξασφαλίζει τα προς το ζην. Είναι επομένως επιβεβλημένο να δημιουργήσει ένα βέλτιστο, ασφαλές και ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον, είτε εργάζεται μόνος του, είτε σε μικρή ή μεγάλη ομάδα, οπουδήποτε, στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα.

 Όποιος προσπάθησε να εφαρμόσει αξιοκρατία, διαφάνεια, σύγχρονα και ανθρώπινα συστήματα διοίκησης στο Δημόσιο, βρήκε σχεδόν τους πάντες, να τον πολεμούν με μεγάλη λύσσα. 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΑΝΘΙΣΤΑΤΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Του Στέλιου Σταυρίδη

Ο λαός φαίνεται ότι «αγοράζει» εν γνώσει του ψεύτικη ελπίδα, που του πουλάνε τσαρλατάνοι της πολιτικής, με την προσδοκία ότι θα συνεχίσει να ζει πολύ πάνω από τις δυνατότητες, που σαν χώρα και σαν οικονομία έχουμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 

του Στέλιου Σταυρίδη

 

Δυστυχώς η Αριστερά, που παγίως (αλλά καθόλου επάξια) διεκδικεί την αποκλειστική προστασία των εργαζόμενων και των οικονομικά αδύναμων, με τον τρόπο που πολιτεύεται, καταστρέφει κάθε δυνατότητα, κάθε προοπτική και κάθε τους ελπίδα, να δουν καλύτερες ημέρες. Πολλοί θεωρούν ότι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την βαθειά οικονομική κρίση, είναι τα δύο κόμματα εξουσίας. Ας αναλογιστούν ότι επί δεκαετίες, η Αριστερά στάθηκε σθεναρά και λυσσαλέα αντίθετη σε κάθε μεταρρύθμιση και σε οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού και εξορθολογισμού της λειτουργίας του κράτους. Παράλληλα, φρόντιζε να απαξιώνει συστηματικά την επιχειρηματικότητα, προπαγανδίζοντας τη διόγκωση του κράτους και ματαιώνοντας οποιεσδήποτε ιδιωτικοποιήσεις ή την προσέλκυση σοβαρών επενδυτών.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

Ω ΤΗΣ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗΣ!

 του Στέλιου Σταυρίδη

Στην Ελλάδα, η λογική είναι δέσμια της παραφροσύνης. Πόσοι άραγε έχουν κατανοήσει την επείγουσα ανάγκη να (δια)κυβερνηθεί η χώρα ; Ο λαός με την ετυμηγορία του δεν προέτρεψε τα κόμματα σε εθνική συνεννόηση, αλλά προτίμησε την ακυβερνησία, το χάος και τελικά, την οικονομική και εθνική καταστροφή.

 

Κάποιοι νομίζοντας ότι ο πολιτικός χρόνος είναι άπειρος, παίζουν τα δικά τους καταστροφικά παιχνίδια.




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΣΜΟΣ

 

του Στέλιου Σταυρίδη

Όταν κανείς αρνείται την ύπαρξη ενός προβλήματος, είναι επόμενο να μην είναι σε θέση, ούτε να συζητήσει τις όποιες λύσεις του, ούτε πολύ περισσότερο, να βρει την καλύτερη εξ αυτών.

Έχουμε βολικά δαιμονοποιήσει το μνημόνιο και με απίστευτη αφροσύνη αποκαλούμε τους Ευρωπαίους, τοκογλύφους και δυνάμεις κατοχής !

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΟΙ ΑΙΜΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΑΠΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Του Στέλιου Σταυρίδη 

 
Η μεγαλύτερη μερίδα εκείνων που κατηγορούν τους πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και των ακραία συμπεριφερομένων, δεν το κάνει για τα εγκληματικά τους λάθη και παραλείψεις, αλλά γιατί δεν θέλει να επιτρέψει τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

του Στέλιου Σταυρίδη

Η ανευθυνότητα και ο λαϊκισμός πολιτικών, συνδικαλιστών, θεωρητικών, φιλοσόφων και κάθε λογής «απογειωμένων» αριστερών, δεν έχει όρια. Όλοι μιλούν κατά του μνημονίου, των δανειστών μας και της τρόικα και κανείς απολύτως δεν έχει συγκεκριμένη αντιπρόταση, για το πώς η Ελλάδα θα γίνει χώρα σύγχρονη, ανταγωνιστική και φιλική προς το επιχειρείν

Όλοι μιλούν για συνταγή (του μνημονίου) που απέτυχε και αποκρύπτουν επιμελώς ότι το μνημόνιο απέτυχε, γιατί απλά δεν εφαρμόστηκε  

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

του Στέλιου Σταυρίδη,

Για να κοπεί άπαξ δια παντός ο γόρδιος δεσμός και να απαλλαγεί η Ελλάδα από την γάγγραινα της γραφειοκρατίας, μια λύση θα μπορούσε να είναι η σύσταση μιας υπέρτατης Αρχής με αποκλειστικό σκοπό την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας.

Αν δεν «σκοτώσουμε» το τέρας της γραφειοκρατίας, η καθημερινότητα θα είναι κόλαση, η Ελλάδα συνεχώς θα καταρρέει στους δείκτες ανταγωνιστικότητας, επενδύσεις δεν θα γίνονται, η ανεργία θα ξεπεράσει το 30% και το ΑΕΠ θα συνεχίσει να συρρικνώνεται.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

ΤΟΡΠΙΛΛΙΖΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ

Του Στέλιου Σταυρίδη

…μόλις εμφανιστεί κάτι καινούργιο στον «στίβο της πολιτικής», σχεδόν αυτομάτως ακυρώνεται, διότι αποκτά πολιτική ταυτότητα, δηλαδή ταυτότητα ψεύτη, παραπλανητή και ανίκανου.

 

Δυστυχώς, το πολιτικό-συνδικαλιστικό κατεστημένο, με τη βοήθεια των εγκληματούντων ΜΜΕ, έχει πείσει την κοινωνία ότι όλοι ίδιοι είναι και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Και ενώ τα πάντα καταρρέουν, εμείς επιμένουμε να αρνούμεθα πεισματικά την πραγματικότητα. Και επικαλούμεθα την τύχη («οι επιβάτες του Τιτανικού δεν είχαν τύχη»), ξεχνώντας ότι την τύχη του την καθορίζει κανείς μόνος του. Όχι φυσικά παραμένοντας αμέτοχος θεατής.


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΙ ΟΧΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΙ

 

του Στέλιου Σταυρίδη, 

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ στις 17 Δεκεμβρίου 2011

Σε δημιουργικούς ανθρώπους που έχουν στο αίμα τους τη θέληση να τολμήσουν, να επιχειρήσουν, να προοδεύσουν και να κατακτήσουν τις πέντε ηπείρους, δεν ταιριάζει να είναι αντιδραστικοί, οπισθοδρομικοί και αρτηριοσκληρωμένοι. Δεν ταιριάζουν οι μίζερες ιδεοληψίες της Αριστεράς, που θέλει τους ανθρώπους «μικρούς», ασήμαντους, αρνητές της πραγματικότητας, κομπλεξικούς και ανεπρόκοπους.

 

Δεν υπάρχει πιο άθλια θεωρία από την «πάλη των τάξεων». Αντί να προτρέψουν το φτωχόπαιδο να κοπιάσει, να σπουδάσει, να μορφωθεί και να προκόψει, του μιλάνε για «τον ταξικό του εχθρό». Αντί να ενθαρρύνουν τους νέους να πιστέψουν στον εαυτό τους, στις δυνατότητές τους, να είναι εργατικοί, αισιόδοξοι και δημιουργικοί, τους καλλιεργούν μίσος και απέχθεια για τους επιτυχημένους. Αντί να προσπαθήσουν να τους πείσουν να βάλουν υψηλούς στόχους, ώστε να γίνουν σπουδαίοι, τους θέλουν «τοσοδούληδες», γεμάτους δηλητήριο, άρνηση και μηδενισμό. Τους θέλουν να αντιστέκονται στην ίδια τους την πρόοδο και την ευημερία.

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΩΡΑ ;

του Στέλιου Σταυρίδη,

Η πλειοδοσία σε εξωπραγματικούς εθνικισμούς, κομματικές εμμονές και ανευθυνότητα, αποτελούν πλέον εθνική μειοδοσία και εσχάτη προδοσία.

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Οι Έλληνες που το ’40 κυριολεκτικά έσωσαν την Ευρώπη από το ναζισμό και το φασισμό, σήμερα έχουν γίνει περίγελος της υφηλίου. Με τα «καμώματά» μας έχουμε αφήσει άναυδη τη διεθνή κοινότητα, που μας θεωρεί ικανούς να τινάξουμε την ευρωπαϊκή οικονομία και συνοχή στον αέρα και ταυτόχρονα, να ρίξουμε την Ελλάδα για δεκαετίες σε μια άνευ προηγουμένου φτώχεια και εξαθλίωση.

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΛΥΣΣΑΛΕΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΣΤΩΝ

 

του Στέλιου Σταυρίδη

 

Η άμυνα των κρατιστών φαίνεται ότι υπέστη βαριά ρήγματα και δέχθηκε απανωτά «γκόλ». Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε από δω και εμπρός νίκες λαμπρές του ορθολογισμού, της μεταρρύθμισης, του εκσυγχρονισμού και της παραγωγικής ευημερίας. Χωρίς κατασπατάληση επιδοτήσεων και αλόγιστο δανεισμό.

Τα απίστευτης ισχύος κρατικοδίαιτα συμφέροντα δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να διασωθούν, καταστρέφοντας και τις τελευταίες δυνατότητες που έχει ο Έλληνας να σκεφτεί ορθολογικά.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΤΩΡΑ ΟΙ ΑΣΤΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΓΡΟΤΕΣ

 

του Στέλιου Σταυρίδη,

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Επί δεκαετίες, το πολιτικό σύστημα, ακολουθώντας πάντοτε τις εύκολες αλλά καταστροφικές λύσεις, έκανε κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους αγρότες, αστούς. Διέλυσε το συνδικαλιστικό κίνημα, αφάνισε την ύπαιθρο και ερήμωσε την περιφέρεια. Τους άλλοτε σκληρά εργαζόμενους και τίμιους αγρότες, τους έκανε τεμπέληδες μπουζουκο-καφενόβιους.

Ας αναζητήσουμε, λοιπόν, τη βιολογική – ελπίζω – καλλιέργεια από τα δικά μας χέρια, την ντομάτα ή το αυγό στην ελληνική ύπαιθρο και ας αφήσουμε την Αθήνα να βουλιάξει στον βόρβορο εκείνων που ισχυρίζονται ότι θα διασώσουν τα υπερπολύτιμα κοινωνικά αγαθά και θα προστατέψουν όλους εμάς από την καταστροφή.

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΟΙ «ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΔΕΣ»

του Στέλιου Σταυρίδη, 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ την 1 Οκτωβρίου 2011

Τον Αύγουστο του 1922 επί 3 ημέρες οι Τούρκοι βίαζαν, σκότωναν, κακοποιούσαν, λεηλατούσαν και τελικά έκαψαν και κατέστρεψαν την Σμύρνη και όλη την πρώην Ιωνία : το Αϊβαλί, την Αλικαρνασσό, το Κορδελιό, τον Μπουρνόβα. Σήμερα, με τρόπο θρασύτατο, προβάλλουν τον Ελληνισμό της Ιωνίας, καλώντας του ξένους να επισκεφθούν την Τουρκία, για να γνωρίσουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ποιος Έλληνας, αλήθεια, δεν εξοργίζεται και δεν θλίβεται όταν  διαπιστώνει ποιοί τελικά είναι οι μπουνταλάδες ;

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

Του Στέλιου Σταυρίδη,

Διπλωματούχου Μηχανολόγου του Πολυτεχνείου Ζυρίχης

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ στις 23 Ιουλίου 2011

Στη Σύνοδο Κορυφής της Πέμπτης, η Ευρωπαϊκή Ένωση μας έδωσε την τελευταία ευκαιρία για να σωθούμε. Θα μπορέσουμε όμως να την αξιοποιήσουμε ; Θα φτιάξουμε επιτέλους κράτος ; Ή θα συνεχίσουμε τις ασύλληπτα σχιζοφρενικές και απόλυτα καταστροφικές συμπεριφορές μας ;

Κυβέρνηση και λοιπά πολιτικά κόμματα, χάνοντας και τα τελευταία ψήγματα λογικής, κάνουν το παν για να μην αλλάξει τίποτα και πουθενά. Ειδικά για τα «κλειστά» επαγγέλματα, τα όσα συνηθίσαμε να ακούμε και να ανεχόμαστε επί δεκαετίες, μας έχουν αποβλακώσει τελείως. Κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενος άνθρωπος, θέτει το εξής απλούστατο ερώτημα : Θέλουμε να απελευθερωθούν τα 350 προστατευόμενα επαγγέλματα ή όχι ;

Εάν ναι, ένας νόμος με μια μόνο πρόταση αρκεί : «Απελευθερώνονται αμέσως όλα τα επαγγέλματα στη χώρα». Εάν όχι, αρκεί μια (κυβερνητική) δήλωση : «Δεν πρόκειται να απελευθερώσουμε κανένα επάγγελμα. Και αναλαμβάνουμε πλήρως την ευθύνη (για την καταστροφή της χώρας)».

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ

Του Στέλιου Σταυρίδη

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ στις 8 Ιουνίου 2011

Παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια αυτών που θέλουν την ελληνική οικονομία σοβιετικού τύπου, ώστε να λεηλατούν ασύστολα και ανενόχλητα τον τεράστιο εθνικό πλούτο, αν ο Έλληνας θελήσει να ξυπνήσει και να ανοίξει τα μάτια του, θα δει ξεκάθαρα την αλήθεια που «βοά» γύρω του. 

Δεν είναι οι επιταγές του ΔΝΤ η αιτία που καταρρέει η οικονομία μας. Εξάλλου, τίποτα σχεδόν από τα όσα επιβεβλημένα ζητούν επίμονα πλέον ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ, δεν θέλει το ανεκδιήγητο πολιτικό μας σύστημα να κάνει. Για να επιβιώσει η χώρα, απαιτείται ανάπτυξη. Για να έρθει, όμως, η ανάπτυξη, χρειάζονται επενδύσεις. Και για να γίνουν επενδύσεις, επιβάλλεται δραστική μείωση της γραφειοκρατίας και της φορολογίας, προστασία των επενδυτών, χωροταξικό σχέδιο (χρήσεις γης), απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων και των αμοιβών τους (που όσο μένουν υψηλές, η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστική), εκλογίκευση του εργασιακού νόμου και το σημαντικότερο, μεγάλη μείωση του κράτους και – επιτέλους – πραγματικές ιδιωτικοποιήσεις.

Για όλους τους λαούς του κόσμου – πλην φυσικά των θλιβερά παραπληροφορημένων – αποκρατικοποιήσεις σημαίνει αξιοποίηση εθνικού πλούτου και ανάπτυξη. Εδώ οι συμμορίες που νέμονται τη χώρα με εξαπτέρυγα τους «χρήσιμους βλάκες», επαναλαμβάνουν τα αστεία επιχειρήματα τους, ότι δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις – αποκρατικοποιήσεις σημαίνουν ξεπούλημα. Και όλοι μαζί ωρύονται για το μελλοντικό αυτό ξεπούλημα, προτιμώντας να βλέπουν ανεκτίμητα «διαμάντια» και «φιλέτα», εγκαταλελειμμένα να καταρρέουν, να ρυπαίνουν το περιβάλλον και να κοστίζουν μια περιουσία στον δύσμοιρο Έλληνα : Ολυμπιακά ακίνητα, αεροδρόμιο Ελληνικού, περιοχές μοναδικής φυσικής ομορφιάς που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τουριστικά, κ.λπ.

Πρόσφατα έκανα μια βόλτα στην υπέροχη Παλλική (Ληξούρι) της Κεφαλονιάς και κυριολεκτικά δάκρυσα. Ήταν ένα γλυκό απόγευμα, λίγες ημέρες πριν μπει ο Ιούνιος, και η ερημιά, η εγκατάλειψη και η ερείπωση ήταν παντού εμφανέστατες. Εκεί που πριν λίγα χρόνια υπήρχαν πανέμορφοι κήποι με μαγευτικά λουλούδια, είχαν φυτρώσει αγριόχορτα και γαϊδουράγκαθα. Σπίτια εγκαταλελειμμένα, ημιτελή ή τελειωμένα. Ψυχή δεν κυκλοφορούσε στους δρόμους, εκεί που το 2007 έβλεπες έναν άνευ προηγουμένου οικοδομικό οργασμό. Η τουριστική σαιζόν είχε προ πολλού αρχίσει, αλλά η εικόνα ήταν εικόνα βαρυχειμωνιάς.

Οι αιτίες γνωστές : Η οικοδομική δραστηριότητα βρίσκεται σε επιθανάτιο ρόγχο, ο τουρισμός πνέει τα λοίσθια, οι φοροεπιδρομές είναι συνεχείς και εντεινόμενες. Κάθε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι «κρύβει» τη δική του ιστορία. Το μόχθο μιας ζωής, κάποιο δυσβάσταχτο δάνειο, τα όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον με εξασφαλισμένο εισόδημα από τον τουρισμό. Και τώρα… το απόλυτο μηδέν. Ακόμα και τα χελιδόνια κάνουν τις φωλιές τους αλλού. Περιουσίες χάνονται, άνθρωποι ζούνε την απόγνωση : Έρχονται νέοι φόροι, νέες αυξήσεις στον ΦΠΑ, φόροι μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αύξηση αντικειμενικών αξιών, τεκμήρια επί τεκμηρίων. Για περιουσιακά στοιχεία που όχι μόνο δεν αποδίδουν, αλλά καταρρέουν χωρίς ελπίδα σωτηρίας. 

Πως θα μπορέσουν άραγε όλοι αυτοί οι απλοί άνθρωποι να πληρώσουν ; Από ποιο εισόδημα ; Αν ο Υπουργός των Οικονομικών ήταν εκεί ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, στην Κρήτη, στη Χαλκιδική, στη Λευκάδα, στην Πελοπόννησο, στο Πήλιο, παντού και έβλεπε αυτήν την εικόνα εγκατάλειψης, θα καταλάβαινε γιατί η σοσιαλμανία του για φόρους και κρατισμό καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει σ’ αυτόν τον τόπο.

Η κυβέρνηση, επειδή δεν μπορεί να τα βάλει με τα «σπλάχνα» της, επειδή οι υπουργοί είναι θλιβεροί ουραγοί των συντεχνιών, καταφεύγει στην εύκολη λύση των φόρων. Για να πνίξει οριστικά ό,τι έχει απομείνει. Την ίδια ώρα, έρχονται οι ανεγκέφαλοι οπαδοί της θεωρίας του ξεπουλήματος και ρίχνουν νερό στο μύλο των καταστροφέων της Ελλάδος. Η αριστερή προπαγάνδα τους έχει αλλοιώσει την κρίση και αναπτύσσουν φαιδρές θεωρίες του τύπου : «Γιατί να τα δώσουμε σε ξένους; Εμείς οι Έλληνες δεν μπορούμε ; Γιατί να μην τα αναπτύξει η τοπική αυτοδιοίκηση ή ένας κρατικός φορέας που θα δημιουργήσουμε;»

Γιατί, φίλτατοι, απλά δεν μπορούμε. Δεν έχουμε τις οικονομικές δυνατότητες, δεν έχουμε την τεχνογνωσία, δεν έχουμε την ποιότητα, ούτε τη διάθεση, ούτε το όραμα. Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχει χρήματα να πληρώσει μισθούς, επενδύσεις θα κάνει; Ο Έλληνας, το μόνο που απέδειξε ότι ξέρει να κάνει είναι rooms to let και σπιτάκια to rent. Ως εκεί έφταναν οι δυνατότητές του. Ακόμα και τις επιδοτήσεις, τις κατασπατάλησε.

Τα «τρωκτικά» θέλουν τα πάντα να ανήκουν σε ένα αναποτελεσματικό κράτος, ώστε να τα καταπατήσουν και να τα λεηλατήσουν με πρώτη ευκαιρία. Η νομενκλατούρα του ΚΚΕ επενδύει στην καταστροφή. Ώστε εκείνοι να δουν άσπρη μέρα και όλοι οι υπόλοιποι να δουν φτώχεια και δυστυχία.

Ας αφυπνιστούμε, λοιπόν, όσο είναι καιρός ! Και ας ανοίξουμε διάπλατα τα μάτια μας και το μυαλό μας. Μόνον έτσι θα εξουδετερώσουμε τη θλιβερή προπαγάνδα των κρατικοδίαιτων, που συνεχίζουν να πνίγουν την οικονομία.

http://sstavridis.gr

ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ

Του Στέλιου Σταυρίδη

  

Τεμπελιά

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και αναρτήθηκε απο το ιστολόγιο του κ Στέλιου Σταυρίδη στις 29 Απριλίου 2011

Σήμερα, η χώρα χρειάζεται πολιτικούς που θα μάθουν τον Έλληνα να εργάζεται και να παράγει. Και ασφαλώς όχι πολιτικούς που θα του μοιράζουν χρήματα για να τα κατασπαταλά αλόγιστα, όπως έκανε επί 35 χρόνια. Πρέπει πάση θυσία να δοθεί τέλος σε αυτήν την άθλια πρακτική αερολογούντων, ανίκανων και αχρείων πολιτικών που συστηματικά και μεθοδικά διέβρωσαν την ελληνική κοινωνία.

Ο ευφυέστατος και λαοπλάνος Ανδρέας Παπανδρέου μεγαλούργησε πολιτικά, καταστρέφοντας διαχρονικά την Ελλάδα. Απευθύνθηκε στους τότε μη προνομιούχους και φρόντισε να τους μοιράσει πλούτο χωρίς μόχθο. Αντί δηλαδή να αξιοποιήσει  τα προσόντα των Ελλήνων, αντί να τους μάθει να εργάζονται και να έχουν υψηλή παραγωγικότητα, τους έμαθε την ήσσονα προσπάθεια, την κομπίνα (π.χ η Κρήτη και η Θεσσαλία, λόγω επιδοτήσεων, απέκτησαν ξαφνικά … 3όροφα χωράφια, αφού οι δηλούμενες εκτάσεις ήταν 3πλάσιες των πραγματικών), τη ρεμούλα και το αραλίκι.

Είναι υπέρτατη εθνική ανάγκη να σταματήσουμε αυτή την κατάρα της απόλυτης τεμπελιάς και ασυδοσίας, ώστε να αξιοποιήσουμε επιτέλους το αστείρευτο ταλέντο των νέων μας, που κατά κανόνα μένει ανεκμετάλλευτο. Βλέπετε η «φωτισμένη» Αριστερά θέλει να διαγράψουμε την λέξη «εκμετάλλευση» από το λεξιλόγιο μας, ακόμη και αν πρόκειται για αξιοποίηση σπουδαίων ταλέντων.

Οι εποχές που οι πολιτικοί μας δανείζονταν ασύστολα, υποθηκεύοντας το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας, για να μοιράσουν στο λαό λεφτά (και να εισπράξουν ψήφους), πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ασχέτως αν κάποιοι δεν εννοούν να το καταλάβουν. Και νομίζουν ότι με πτώχευση, αναπροσαρμογή του χρέους, κουρεματάκι ή κούρεμα, το πάρτυ θα συνεχιστεί και θα ξαναζήσουμε ημέρες κραιπάλης, ασυδοσίας, τεμπελιάς και ανεμελιάς.

Ας το πάρουμε επιτέλους όλοι απόφαση, ότι οι απαράδεκτες και καταστροφικές ρήσεις «Τσοβόλα δώστα όλα» (και πάρε ψήφους με το τσουβάλι), «λεφτά υπάρχουν» (για να μοιραστούν και να κατασπαταληθούν φυσικά) ή ότι «θα διαφυλάξουμε το δημόσιο χαρακτήρα π.χ. της ΔΕΗ» (για να διατηρήσουμε ασύλληπτα προνόμια χιλιάδων αργόσχολων), ή οι ανοησίες περί «στρατηγικής σημασίας δημοσίων επιχειρήσεων» (για να τα «κονομάνε» στρατηγικότατα και  κανονικότατα οι κρατικοδίαιτοι), είναι η μοναδική αιτία και αφορμή της τραγικής κατάστασης της χώρας μας.

Δεκαετίες ολόκληρες διόριζαν στο δημόσιο, στις ΔΕΚΟ, στην τοπική αυτοδιοίκηση, μοίραζαν λεφτά, τεμπελιά και ψεύτικα επιδόματα. Δημιούργησαν (εθνικό σπορ) γενιές καφενόβιων, αργόσχολων και αντιπαραγωγικών Ελλήνων. Οι κατ’εξοχήν «μάγκες», αναρριχήθηκαν, ως ευέλικτοι αρουραίοι, σε κομματικά ή συνδικαλιστικά αξιώματα και δεν εργάστηκαν ποτέ τους. Στην πορεία έγιναν δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι, δήμαρχοι, βουλευτές. Κάποιοι έγιναν και υπουργοί. Οι περισσότεροι άφησαν πίσω τους την καταστροφή, όπως ένα σμήνος ακρίδες σ’έναν εύφορο αγρό. Και με απύθμενη θρασύτητα, ισχυρίζονται ότι προασπίζουν τα συμφέροντα του λαού !

Όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι, καταστρέφοντας συστηματικά και επιμελέστατα, μας παραμύθιαζαν με τα στερεότυπα άλλοθι τους, περί διαφάνειας, νομιμότητας, υψηλής παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας, ζωτικών επενδύσεων, κ.λπ. Κάθε φορά που κάποιος παρότρυνε για εργατικότητα, τα αριστερά και υπερπολύτιμα εξαπτέρυγα τους, ως σύγχρονη Κίρκη, μιλούσαν για εντατικοποίηση της εργασίας και εκμετάλλευση του εργαζομένου. Που τον προτιμούσαν στις καφετέριες να απολαμβάνει το φραπεδάκι του και την μιζέρια του, εμποτισμένο και δηλητηριασμένο με δογματισμό, μισαλλοδοξία  και μηδενισμό.

Oι τεμπέληδες, βλέπετε, αδρανοποιούνται (αφού αμβλύνεται η κρίση τους) και δεν έχουν βούληση, ούτε ελπίδα. Έτσι, αποχαυνωμένοι, ονειρεύονται τους παράδεισους του υπαρκτού σοσιαλισμού, όπως ακριβώς οι δυστυχείς μουσουλμάνοι την μετά θάνατον ζωή, μέσα σε βουνά από πιλάφια.

Λαέ λαέ, να υμνείς το ΚΚΕ, που υπήρξε σημαντικός καταλύτης (μαζί με τις υπόλοιπες «δημοκρατικές δυνάμεις», αλλά και τις δυνάμεις της συντήρησης και του κρατισμού), ώστε να διαλυθεί το συνεταιριστικό κίνημα, να διασυρθεί ο σπουδαίος ρόλος των δημοσίων υπαλλήλων, να κλείσουν βιομηχανίες, να αποβιομηχανοποιηθεί η χώρα και να εκτοξευτεί η ανεργία. Ποτέ τους, αυτοί οι δήθεν ευαίσθητοι δημοκράτες και προστάτες των εργαζομένων δεν ενοχλήθηκαν για τις εξωφρενικές ανισότητες και απαράδεκτες αδικίες που δημιουργούσαν στην αγορά εργασίας και ειδικότερα μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Το άθλιο πολιτικό μας σύστημα έπνιξε τα όνειρα των νέων (η ανεργία σε αυτούς σύντομα θα ξεπεράσει το 40%) και έπνιξε το μέλλον τους. Τους θέλει τεμπέληδες, ανήμπορους, εξαρτημένους και απαίδευτους. 

Η χώρα χρειάζεται πολιτικούς που θα δώσουν ξανά νόημα σε παλιές δοκιμασμένες αξίες, όπως  εντιμότητα, μόχθος, ομαδικότητα, κοινωνική συνοχή και κοινωνική υπευθυνότητα. Πολιτικοί που θα μας μάθουν να δουλεύουμε με πίστη και αισιοδοξία, πάθος και προοπτική !

Τους πολιτικούς, όμως, αυτούς πρέπει να αναδείξει ο λαός. Που δυστυχώς ακόμη και σήμερα φαίνεται να μην πιστεύει σε ανατροπές. Αποχαυνωμένοι ελπίζουμε ότι η μπόρα θα περάσει, όσο εμείς μένουμε αδιάφοροι και παντελώς αμέτοχοι. Ας πάψουμε λοιπόν να δεχόμαστε αμήχανοι και άπραγοι την καθημερινή πλύση εγκεφάλου, από όλους εκείνους που μας έφεραν σε αυτό το απερίγραπτο χάλι.

Στέλιος Σταυρίδης

ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ

Του Στέλιου Σταυρίδη

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ στις 20-4-2011

«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις», συνόψιζε ο Καβάφης σ’ ένα από τα υπέροχα ποιήματά του. Όχι απλά μια κάποια λύση, μοναδική και διαχρονική θα προσθέταμε. Για όσους δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και θεωρούν ότι για όσα κακά μας συμβαίνουν, φταίνε πάντοτε οι «βάρβαροι». Όπου βάρβαροι, ο καθένας μας μπορεί να δώσει και το δικό του βολικό ορισμό : Τρόικα, ΔΝΤ, Γερμανοί, κερδοσκόποι, δανειστές, σκοτεινά οικονομικά κέντρα κ.λπ.

Με εντυπωσιακή ευκολία, απίστευτη αφέλεια και καταιγιστικό ρυθμό – χάρη και στο διαδίκτυο – υιοθετούμε και αναπαράγουμε απλοϊκές καταγγελίες και φαιδρές θεωρίες συνομωσίας κατά του Ελληνισμού και των «αθώων» Ελλήνων. Που τους προτρέπουμε να ξεσηκωθούν και να επαναστατήσουν ! 

Έτσι, εμείς οι «ευφυείς», στην πραγματικότητα «ανήξεροι», που νομίζουμε ότι «ξέρουμε», είμαστε τελικά και ανίκανοι να επηρεάσουμε τη μοίρα μας. Συστηματικά παραγνωρίζουμε ή αγνοούμε παντελώς όσους μας προειδοποιούν έγκαιρα. Και μοιραία κωφεύουμε. Έτσι, οδηγούμαστε εκ του ασφαλούς στη «σφαγή», μένοντας με την ικανοποίηση ότι προλάβαμε να καταγγείλουμε, τους κατά Καβάφη «βαρβάρους».

Όταν μια μητέρα ρώτησε τον 13χρονο γιο της, γιατί είχε μετριότατες επιδόσεις στο σχολείο, εκείνος χωρίς δισταγμό, απέδωσε ευθύνες: Στη δασκάλα (που ήταν προβληματική), στον γυμνασιάρχη (που ήταν απόμακρος), στον οδηγό του σχολικού (που οδηγούσε άτσαλα και τον ζάλιζε), στην μητέρα του (γιατί δεν είχε κατανόηση), στον πατέρα του (γιατί τον πίεζε αφόρητα να διαβάσει). Ακόμη και η καρέκλα του γραφείου του έφταιγε, γιατί δεν ήταν όσο εργονομική έπρεπε. Φυσικά, ούτε μισή λέξη, για το ότι στο σπίτι δεν διάβαζε και στην τάξη δεν πρόσεχε !

Έτσι, λοιπόν, και σήμερα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, υπό την καθοδήγηση μιας παρά φύσιν συμμαχίας «προοδευτικών» ινστρουχτόρων, ανεύθυνων πολιτικών και πάσης φύσεως μικρών και πολύ μεγάλων κρατικοδίαιτων συμφερόντων, σκέφτεται όπως ο 13χρονος της ιστορίας. Και επαναστατεί, μη θέλοντας να δεχθεί ότι το πάρτι τελείωσε !

Όμως, αν θελήσουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας, αν βγάλουμε τις παρωπίδες, παύουμε να αισθανόμαστε αδικημένοι, τότε εύκολα θα καταλάβουμε ότι πίσω από το χάλι μας, κρύβονται δικές μας επιλογές και δικές μας ολιγωρίες. Ασφαλώς, πρώτα και πάνω από όλους ευθύνη έχουν οι πολιτικοί μας ηγέτες όλων των παρατάξεων, που άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι. Στην πραγματικότητα, με όσα έκαναν ή όσα δεν έκαναν, έκτισαν μεθοδικά ένα άθλιο και σαθρό κοινωνικό και οικονομικό οικοδόμημα. Που τιμωρεί τους νομοταγείς, τους νοικοκυραίους και τους συνεπείς και επιβραβεύει τους ασύδοτους και τους κλέφτες.

Φτιάξαμε μια κοινωνία ανισοτήτων, αδικιών, αναποτελεσματικότητας και λεηλασίας. Είναι δυνατόν π.χ. να έχουμε σε ένα μόλις χρόνο διακόσιες χιλιάδες περισσότερους ανέργους, όλους αποκλειστικά από τον ιδιωτικό τομέα; Τη στιγμή που ο δημόσιος τομέας έχει εκατοντάδες χιλιάδες υπεράριθμους ; Δημιουργήσαμε ορδές δημοσίων υπαλλήλων, ανεχθήκαμε παντελή έλλειψη ορθολογισμού στη λειτουργία του δημόσιου τομέα και αδιαφορήσαμε για τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, φροντίζοντας να μην υπάρχει κανένας μηχανισμός ουσιαστικού ελέγχου.

Τα τεράστια ελλείμματα που συνεχίζουμε να δημιουργούμε και μας βουλιάζουν, οφείλονται ή όχι στους ανίκανους και ιδιοτελείς διαχειριστές της εξουσίας ; Η φοροδιαφυγή οργιάζει, κλέβουν ασύστολα το ΙΚΑ, πεθαμένοι εισπράττουν συντάξεις, αρτιμελείς εισπράττουν αναπηρικές συντάξεις, δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονται χωρίς να πατάνε στη δουλειά τους. Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, που εξέθρεψε ο σοσιαλισμός και οι «κοινωνικοί» αγώνες, καταληστεύουν τον Έλληνα πολίτη και φορολογούμενο, στην υγεία, στα δημόσια έργα, σε κάθε είδους προμήθεια. Άραγε, όλοι αυτοί είναι όργανα των βαρβάρων;

Στην Ελλάδα μπερδεύουμε τον καπιταλισμό με την αχρεία επιχειρηματικότητα, είτε του (μεγαλο)προμηθευτή του Δημοσίου είτε του ιδιώτη, που δεν πληρώνει ούτε καν τις εισφορές των εργαζομένων.

Ανερμάτιστοι πολιτικοί, συντεχνίες, συνδικαλιστές, απεργοί, αυτοί που κλείνουν δρόμους και λιμάνια, έπνιξαν την αγορά σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας. Ποιος έδιωξε την βιομηχανική παραγωγή, έκανε τους αγρότες τεμπέληδες, διέλυσε τη λειτουργία του κράτους, που δεν είναι σε θέση π.χ. να ελέγξει τους τζαμπατζήδες στο Μετρό (40% λένε!) και ταυτόχρονα αύξησαν το εισιτήριο στο 1,40 € ; Ποιος υπερφορολογεί (45%), τρέποντας κάθε επενδυτή σε άτακτη φυγή; Πόσοι  έβαλαν το πετραδάκι τους για να φτάσουμε ως εδώ;

Θα μπορούσε κανείς να γεμίσει σελίδες ολόκληρες με παρόμοιες διαπιστώσεις, αλλά δεν έχει νόημα. Αν το πολιτικό σύστημα δεν αναλάβει κάποτε τις ευθύνες του, αν δεν  διορθώσει κραυγαλέα λάθη και άθλιες πρακτικές, μέλλον η χώρα μας δεν έχει. Σαράντα χρόνια δεν θελήσαμε ούτε στιγμή να δούμε την αλήθεια κατάματα. Τώρα, πρέπει όλοι μαζί να αναλάβουμε επιτέλους τις ατομικές μας ευθύνες. Να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και πρακτικές. Αλλιώς θα βουλιάζουμε, δείχνοντας – οι ανόητοι – τους «βαρβάρους» και επιτρέποντας στους πολιτικούς μας να μας οδηγούν, ολοταχώς πλέον, στο χάος.

http://sstavridis.gr/?p=996