ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ «ΔΕΛΦΙΝ Ι» ΣΤΙΣ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1912 Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΠΗΓΗ : ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

 

Το υποβρύχιο «Δελφίν Ι» παραγγέλθηκε από την Ελλάδα το Σεπτέμβριο του 1910 στα ναυπηγεία SNAINTER της Γαλλίας κι εντάχθηκε στον Ελληνικό στόλο στις 5 Οκτωβρίου του 1912. Ήταν ίδιου τύπου με το υποβρύχιο «Ξιφίας Ι».

Το εκτόπισμά του ήταν 310/460 τόνοι και η ταχύτητά του 13/8,5 κόμβοι. Το μέγιστο βάθος κατάδυσης ήταν τα 36 μέτρα, είχε ακτίνα ενέργειας με 8 κόμβους 2 ώρες, με 6 κόμβους 7,5 ώρες και με 4,5 κόμβους 17,5 ώρες.

Ο οπλισμός του ήταν 4 εκτοξευτήρες τορπιλών των 45 εκατοστών εξωτερικά του σκάφους κάτω από ξύλινο κατάστρωμα του σκάφους, 2 ΠΡ και 2 ΠΜ με γωνία 5 μοιρών κατά το διάμηκες. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους.

.
.

Στις 9 Δεκεμβρίου του 1912 το Τουρκικό αντιτορπιλικό «Μετζητιέ», συνοδευόμενο από τέσσερα αντιτορπιλικά, συνεπλάκη με τέσσερα ελληνικά αντιτορπιλικά πλοία τύπου «Λέοντος» κοντά στην Τένεδο. Τότε σημειώθηκε ανεπιτυχής επίθεση με τορπίλες από το ελληνικό υποβρύχιο με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο, Ιωάννη Αργυρόπουλο.

Μετά την ανεπιτυχή επίθεση το υποβρύχιο καταδιώχθηκε από τα Τουρκικά αντιτορπιλικά, με συνέπεια να καταδυθεί σε μεγάλο βάθος προς τα Μαυρονήσια.

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την πρώτη υποβρύχια τορπιλική επίθεση.

Αμέσως μετά την επίθεση αυτή και ενώ βρισκόταν σε κατάδυση, προσάραξε και για να απελευθερωθεί, αναγκάστηκε να αφήσει τα μολυβένια βάρη ασφαλείας του.

Αυτό του στέρησε τη δυνατότητα συμμετοχής στις υπόλοιπες επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του πολέμου.

Στη συνέχεια έφτασε από το Μούδρο το θωρηκτό «Αβέρωφ», για να απαλλάξει τα Ελληνικά πλοία από την τουρκική απειλή.

Κατά τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο κατασχέθηκε από τους Γάλλους μαζί με το δεύτερο υποβρύχιο «Ξιφίας».
Διατηρήθηκε εν ενεργεία μέχρι το 1920, οπότε και παροπλίστηκε.

.
.

Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Έξι ημέρες μετά τη ναυμαχία της Έλλης οι Τούρκοι επιχείρησαν μια μικρή έξοδο. Τέσσερα αντιτορπιλλικά με επικεφαλής το καταδρομικό «Μετζιτιέ» βγήκαν από τα Στενά στις 9/22 Δεκεμβρίου 1912. Στην περιοχή περιπολούσαν τέσσερα ελληνικά ανιχνευτικά και το υποβρύχιο «Δελφίν». Έγινε μια σύντομη ναυμαχία.

Το «Δελφίν» με κυβερνήτη του τον Υποπλοίαρχο Στ. Παπαρρηγόπουλο έκανε επίθεση, ρίχνοντας τορπίλες στο «Μετζιτιέ». Οι βολές του δεν ήταν εύστοχες. Ήταν όμως η πρώτη πολεμική δράση υποβρυχίου παγκοσμίως. Τα τουρκικά αντιτορπιλικά κυνήγησαν το «Δελφίν» και το ανάγκασαν να καταδυθεί σε μεγάλο βάθος κοντά στα Μαυρονήσια.

Λίγο αργότερα εμφανίστηκε το «Αβέρωφ» και τα εχθρικά πλοία τράπηκαν σε φυγή.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΒΕΡΩΦ

ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ - ΣΗΜΕΙΩΣΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΝΟΥΚΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ

Γράφει ο Γεώργιος Μανούκας

Γενικός Επιθεωρητής του Παιδομαζώματος

Απόσπασμα από το βιβλίο του ''ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ από της ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ : http://www.hellasbooks.gr/

 

Ο γράφων είχε το θλιβερόν προνόμιον να ζήση το δράμα του παιδομαζώματος αφού έλαβε μέρος «έν τώ μέτρω των δυνάμεων» του σ’αυτό!Προπαντός έζησε τούτο, όταν ετέθη επικεφαλής του στο Παραπέτασμα, ως υπεύθυνος οργανωτής του.

      Λίγες γραμμές διά την «σταδιοδρομίαν» μου.

     Το 1941 με την υποδούλωσιν της πατρίδοας μας στον Χιτλεροφασισμό, ηκολούθησα με πατριωτικήν συνείδησι και με αγαθή πάντοτε πρόθεσι, όπωε έκαμον οί πιο πολλοί Έλληνες-ένα δρόμο πού,όπως ενόμιζα θα μας οδηγούσς στην απελευθέρωσι της πατρίδος και θα μας επανέφερε την προτέρα γαλήνη.

     Δυστυχώς, ο μανδύας τον οποίον προσωπικώς εφόρεσα ήταν Ερυθρός.Καί κάτω από αυτόν, όπως ήταν επόμενον, άρχιζα να οραματίζωμε μιάν Ελλάδα όχι «πού ανθεί φαιδρά η πορτοκαλέα και θάλλει η ελαία» άλλα κάποιαν άλλη «χωρίς Βασιλείς και Άρχοντες η άρχοντες και δούλους, χωρίς καταπιεστάς και καταπιεζομένους, εκμεταλλευτάς και εκμεταλλευομένους». Γενικά μια κοινωνία αν όχι κοινωνίαν Αγγέλων, τουλάχιστον κοινωνίαν Αγίων.Και διά τά ιδανικά αυτά εργάσθηκα με αρκετόν ζήλον, θυσιάσας πολυμελή οικογένειαν προσωπικά συμφέροντα κ.λ.π.

     Τα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944 και τά μεσολαβήσαντα γεγονότα μέχρι το 1947, μολονότι μού έβαλαν πολλά ερωτιματικά, δεν τους έδωσα καμμία απάντησι, διότι δεν μ’άφησε ο «επαναστατικός παλμός».Το 1947 με άρπαξε το ΚΚΕ, με «ενηγκαλίσθη» και με περιέβαλε με αρκετές «τιμές»! (συντάκτην Κομμουνιστικής εφημερίδος, οργανωτήν τής «Λαϊκής Παιδείας» διά την Ελλάδα, Γενικόν επιθεωρητήν της «Λαϊκης Παιδείας» στη Δυτική Μακεδονία και Ήπειρον!) θα ήταν παράλειψις να ισχυρισθώ, ότι δεν ειργάσθην φιλότιμα.

     Τον Μάρτιον του 1948 το άδειασμα των χωριών της Δυτ.Μακεδονίας, απ΄τα γεγονότα του παιδομαζώματος, μού άφησε προσωρινά τη «λεοντή»των αξιωμάτων, διότι εξέλιπαν οί «πελάται» (παιδιά) πλήν όμως με ετοποθέτησε σε θέσι όπου εδοκίμασα το δράμα του παιδομαζώματος.Εκεί, στο διαχωρισμό γονέων και παιδιών, εδοκίμασα τις περισσότερες συγκινήσεις, ακούοντας τάς γοεράς κραυγάς μανάδων, πού απ΄τις αγκάλες τους άρπαζαν τά παιδιά στα σύνορα και τά έστελναν στο Παραπέτασμα!

     Σε συνέχεια μού επιφύλαξε το ΚΚΕ μεγαλύτεραν «τιμήν».Με διώρισε «Γενικόν επιθεωρητήν του παιδομαζώματος» και κλήθηκα να «παράσχω τάς υπηρεσίας μου» περιοδεύσας αρκετές φορές τις χώρες του Παραπετάσματος.

     Δύο πράγματα είναι εκείνα πού συνετέλεσαν στο να στραφώ αναζητώντας την γαλήνην πού είχα πρώτα στη ζωή μου!

     Π ρ ώ τ ω ν : Η πλάνη μου,σχετικά με την ειλικρίνειαν του ΚΚΕ.Τούτο κατεπρόδωσε τά εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος.Κατεπρόδωσε το παιδομάζωμα,μεταβάλλον τούτο σε μία γενεά Γενιτσάρων,κάμνοντάς το όπως λέγει το ίδιον : «μια γεναία νέα γενιά,πού να έχει συνείδησι της δύναμής της να μήν φοβάται.Τίς δυσκολίες, να είναι έτοιμη για να τσακίση όλα τά εμπόδια.Νάχει θάρρος αλύγιστο, να μη ξαίρει τι θα πή φόβος στον αγώνα εναντίον του εχθρού.Καρποφόρα δουλειά και επαναστατική ορμή,αυτά τα γνωρίσματα του Μπολσεβίκικου χαρακτήρα πρέπει να αναπτυχθούν στη νέα γενιά απ΄τά σχολικά θρανία» (διδακτική ιστορίας στο Παιδωμάζωμα, σελίς 12)

     Και με μέν το ΚΚΕ διέλυσα το «συμβόλαιον» κάπως ενωρίς.Ανάμεσα στις υπογραφές των κομμουνιστών πού ετέθησαν στο «πρακτικό της καταδίκης μου» είναι καίν η δική μου με την διαφοράν ότι, των μέν κομμουνιστών οί υπογραφές τέθηκαν με τον χαρακτήρα «καταδίκη» η δε ιδική μου ήταν υπογραφή της σωτηρίας μου! Έτσι, μετά την υπογραφή αυτή, εδοκίμασα μίαν των ευτυχεστέρων ημερών της ζωής μου, διότι απηλλάγην επαχθούς βάρους!!!

     Δ ε ύ τ ε ρ ο ν : Η βαθειά συμπάθεια η οποία αναπτύχθηκε προς τους λαούς με τους οποίους έζησα 13 χρόνια.Μέ αυτούς πολλά χρόνια εργάσθηκα ως εργάτης σε εργοστάσια βαρειάς βιομηχανίας, σε Κομμουνιστικούς συνεταιρισμούς στήν ύπαιθρον, σε μηχανοτρακτερικούς σταθμούς, φοροεισπράκτορας γεωργικών προϊόντων καί σε διάφορες κρατικές θέσεις στο κομμουνιστικόν εμπόριον.

     Ανέπτυξα μεγάλες γνωριμίες και εδιδάχθην απ΄το καινούργιο σύστημα τόσα, ώστε να πιστεύω ότι δεν θα μπορούσα να διδαχθώ, όσα σχολεία, πανεπιστήμια,και Ακαδημίες εάν τελείωνα!

     Τα ιδανικά της «νέας ζωής» τα εδοκίμασα στην πράξι.Μετεκπαιδεύτηκα κοινωνικά επαρκώς.Επιχειρώντας να φτύσω κάποιον διά την πλάνην του πού υπελόγιζε, ότι η κομμουνιστική ζωή χαρίζει την Ευτυχίαν, αυτός ο κάποιος θα είναι πρώτα ο εαυτός μου! Διά τούτο θεωρώ αξιολύπητους ιδεολόγους και θλιβερούς νοσταλγούς-πρώτον φυσικά τον εαυτόν μου-εκείνους οί οποίοι έσπευσαν να πιστεύουν, διότι «εσπούδασαν» η «άκουσαν» η «επληροφορήθησαν» ότι ο κομμουνισμός θα τους φέρει την ευτυχίαν!

     Πρό παντός θεωρώ αξιοθρήνητους μερικούς «θαυμαστάς» πού μετέβησαν στο Παραπέτασμα και «είδαν» τους «υποδέχθησαν» και τους «ωδήγησαν»! Τους διαβεβαιώ ότι, εφ΄όσον δεν εδοκίμασαν την σοσιαλιστικήν «ουράν», τη «υπομονήν», το «τσιμπούκ» (φιλοδώρημα) τά βογγητά, τους αναστεναγμούς και τους αναθεματισμούς των εργατών, διά την απώλειαν του πολυτιμωτέρου αγαθού, της  ε λ ε υ θ ε ρ ί α ς και υποφέρουν απ΄τον «μυστικισμόν» του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον βαρβάρον δεσποτισμόν, τον χλευασμόν των ιδανικών της ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας από μίαν ανώνυμον τυρρανίαν πού λέγεται Κομμουνιστικόν σύστημα, τους διαβεβαιώ, επαναλαμβανων, ότι ουδέν «οίδαν».

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Ο ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΩΣ ΕΜΜΟΝΗ

Γράφει ο Ιωάννης Παναγιωτακόπουλος 
Aρχισυντάκτης του news.princeoliver.com

Ίσως δεν θα είχε νόημα να πούμε –όσοι λίγοι δημοσιογράφοι τολμούσαμε να επισημάνουμε το λάθος-  ότι «εμείς τα λέγαμε», αποτιμώντας τις ευθύνες  της σύγχρονης αστυνομίας σκέψης του «πολιτικώς ορθού», που αρνούταν επί ποινή βαρέως στιγματισμού, κάθε είδους κριτική στις θεωρίες και τις πολιτικές της πολυπολισμικότητας…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/blog-post_55.html

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΡΒΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Γράφει ο Ιωάννης Α. Παπαδριανός

Καθηγητής Βαλκανικής Ιστορίας Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Πηγή : Πρακτικά Επιστημονικού Συμποσίου, «Ιωάννης Καποδίστριας / 170 χρόνια μετά 1827-1997», Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αργολίδας, Ναύπλιο, 1998.

Η επιστροφή του Ιωάννη Καποδίστρια στη Ρωσία και ο ταυτόχρονος διορισμός του στο υψηλό αξίωμα του υπουργού των Εξωτερικών εγκαινιάζουν μια νέα φάση στις σχέσεις του Έλληνα διπλωμάτη με τους Σέρβους που είχαν αρπάξει για δεύτερη φορά τα όπλα εναντίον του οθωμανικού ζυγού. Συγκεκριμένα, στις αρχές του έτους 1816 ο Καποδίστριας επιφορτίστηκε να συντάξει τις οδηγίες για τον Γρηγόριο Αλεξάντροβιτς Στρόγκανοφ, ο οποίος, ως νέος πρέσβης της Ρω­σίας, θα μετέβαινε στην Κωνσταντινούπολη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/blog-post_9.html

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΠΝΕΥΜΑ

Του Σαράντου Καργάκου

Ιστορικού - Συγγραφέως

Τὸ πιὸ ευτράπελο ποντιακὸ ἀνέκδοτο (πλὴν αὐτὸ τοῦ κ. Φίλη) εἶναι... ὀπτικό. Ὁ ἐπισκέπτης τῆς σημερινῆς Σινώπης, καθώς μπαίνει στὴν πόλη, βλέπει ἀπέναντι ἀπό τὶς παλαιὲς φυλακὲς νὰ ὑψώνεται ἕνα γύψινο ἄγαλμα τοῦ Διογένη ποὺ ὀρθώνεται πάνω σ’ ἕνα κρασοβάρελο!
Οἱ ἱστοριομαθεῖς γείτονές μας ταυτίζουν τὸ ἔνδοξο πιθάρι τοῦ Διογένη μὲ κάποιο βαρέλι κρασί. Τὸ «ἀνέκδοτο» γίνεται ἀκόμη πιὸ νόστιμο ἀπὸ τὴν ἐκεῖ παρουσία τοῦ τελευταίου δεσμοφύλακα, ἑνός μεγαλόσωμου ἄνδρα μὲ μουστάκια ποὺ ἔχουν μέγεθος φτερούγας γερακιοῦ. Αὐτὸς ἔχει ἀναλάβει –ἐπὶ ἀμοιβῇ φυσικὰ– νὰ ἐξιστορεῖ περιστατικὰ ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Διογένη ποὺ –φυσικὰ!– τόν γνώρισε προσωπικά! Ἀλλ’ ὁ καημένος ὁ Διογένης δὲν εἶχε τὴ χαρὰ νὰ γνωρίσει τὸν εὐρυμαθῆ πρώην δεσμοφύλακα.
Εἶχε γεννηθεῖ στὴ Σινώπη τὸ 404 π.Χ., ἀλλὰ δὲν ἔμεινε πολύ σ’ αὐτὴ. Εἶχε διωχθεῖ νεώτατος σὰν παραχαράκτης. Ἔφθασε στὴν Ἀθήνα, μαθήτευσε κοντὰ στὸν Ἀντισθένη καὶ σὲ μικρὸ διάστημα ἔγινε ὁ ἐπιφανέστερος τῶν Κυνικῶν. Γι’ αὐτὸ ἔμεινε γνωστὸς μὲ τὸ παρατσούκλι Διογένης ὁ Κύων (=σκύλος). Γιὰ τὸν ἰδιόρρυθμο φιλόσοφο διηγοῦνται πολλά, ποὺ ἴσως αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν ἀφετηριακὴ πηγὴ τῶν ποντιακῶν ἀνεκδότων. Τὸ πιὸ γνωστὸ εἶναι αὐτὸ ποὺ μέρα μεσημέρι γύριζε μ’ ἕνα φανάρι στὸ χέρι κι ἔλεγε τὸ περιλάλητο: «Ἄνθρωπον ζητῶ». Καὶ ποὺ νὰ ζοῦσε στὸν παρόντα καιρό!
Τὸ δεύτερο καὶ πολυπλοκώτερο ἦταν ἡ συνάντησή του μὲ τὸν Ἀλέξανδρο, «Τὶ νὰ κὰνω γιὰ σένα», τοῦ εἶπε ὁ ἀήττητος παῖς. Κι ὁ Διογένης τοῦ ἀπαντᾶ: «Νὰ μὴ μοῦ κρύβεις τὸν ἥλιο»! Ὁ  Πλάτων, παρόλο ποὺ ὁ Διογένης τὸν σατίριζε, τὸν ἐκτιμοῦσε καὶ τὸν ἔλεγε «Σωκράτην μαινόμενον». Καὶ δὲν εἶχε ἄδικο. Γιατὶ ὅσα καυστικὰ εἶπε ὁ φιλόσοφος ἀπὸ τὸν Πόντο εἶναι ἀθάνατα. Κάποτε τοῦ εἶπαν: «Οἱ Σινωπεῖς σὲ καταδίκασαν νὰ φύγεις». Καὶ ὁ Διογένης: «Ὁμοίως κι ἐγὼ τοὺς καταδίκασα νὰ μείνουν ἐκεῖ». Μέχρι ποὺ ἦρθε ὁ «ἐλευθερωτὴς» Κεμάλ!
Ἄλλοτε εἶδε ἕνα ἀκάθαρτο λουτρὸ καὶ ἔκανε τὸν ἀκόλουθο σχολιασμὸ: «Οἱ ἐδῶ λουόμενοι ποῦ λούζονται κατόπιν;». Κι ὅταν τοῦ εἶπαν, ποιὸ ἀπὸ τὰ θηρία δαγκώνει δυνατότερα, τὸ πέταξε: «Ἀπὸ τὰ ἄγρια ὁ συκοφάντης καὶ ἀπὸ τὰ ἥμερα ὁ κόλακας». Ἄς τὸ ἔχει ὑπόψη του τὸ τελευταῖο ὁ νῦν πρωθυπουργός. Τὸν ρώτησαν κάποτε γιατὶ ὁ χρυσὸς εἶναι ὠχρὸς; Ἰδοὺ ἡ ἀπάντηση: «Διότι τὸν ἐπιβουλεύονται πολλοὶ»! Κάποτε εἶδε τὸ γυιὸ μιᾶς ἑταὶρας νὰ πετροβολεῖ τοὺς διαβάτες. Κι ὁ Διογένης περιπαικτικὰ: «Πρόσεχε, παιδί μου. Μπορεῖ νὰ κτυπήσεις τὸν... πατέρα σου»!
Κι ὅταν τοῦ εἶπαν ποιὸς οἶνος τοῦ ἀρέσει περισσότερο, ὁ φιλόσοφος τὸ ξεφούρνισε: «Ὁ ξένος»! Δὲν φαίνεται νὰ εἶχε άγαθὴ γνώμη γιὰ τὶς τότε γυναῖκες. Κάποτε ποὺ εἶδε κάποια κρεμασμένη ἀπὸ μιὰ ἐλιὰ, εἶπε τὸ φαρμακερὸ: «Μακάρι ὅλα τὰ δέντρα νὰ ἔκαναν τέτοιους καρποὺς»! Καὶ κάτι διδακτικὸ γιὰ ἄτομα μεγάλης ἡλικίας.
Τοῦ εἶπαν: «Τώρα ποὺ γέρασες, πρέπει νὰ ἡσυχάσεις καὶ ν’ ἀναπαυθεῖς». Ἀπτόητος αὐτὸς εἶπε λόγο ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι σωτήριος στὸν παρόντα καιρό: «Ὑποθέσατε ὅτι ἔτρεχα στὸ στίβο. Θὰ ἦταν σωστὸ νὰ ἐγκαταλείψω τὸν ἀγῶνα λίγο προτοῦ φθάσω στὸ τέρμα ἀντὶ νὰ ἐντείνω περισσότερο τὶς προσπάθειές μου;». Καὶ συνέχισε. Bλέποντας μάλιστα τὸν προγάστορα (κοιλαρᾶ) πολιτικὸ Ἀνιμένη, τοῦ τὸ πέταξε: -Δῶσε τὴν κοιλιὰ σου στοὺς φτωχοὐς.
Κι ἐσὺ θὰ ξαλαφρώσεις καὶ μᾶς θὰ ὠφελήσεις.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ : "ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑ" ΚΡΑΤΟΣ, Η ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ

Αποσπάσματα απο το βιβλίο ''Η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος ΕΝΕΚ'' - Εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ

Ή θεωρητική Πολιτειολογία εΐναι εκείνη ή πνευματική επιστήμη, πού εξετάζει τήν πολιτεία ώς φαινόμενο κοινωνικό, τά βασικά χα­ρακτηριστικά της και τις μορφές κάτω άπό τις όποιες εμφανίζεται στις διάφορες εποχές άπό τούς διαφόρους Λαούς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/blog-post_75.html

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ : ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ Ο «ΣΤΑΧΤΗΣ ΛΥΚΟΣ» ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.

 

Η εν Ανατολή κυριαρχία του Μ. Κεμάλ δεν εβασίζετο επί θεμελιωδών δικαίων· είναι κυριαρχία απολυταρχική, τυραννική και κακούργος, αποκτηθείσα διά της βίας, επωφελουμένη της αμαθείας και φόβου του λαού.

Άφιξη του Κεμάλ στην Σαμψούντα και οργάνωση του κινήματός του

 

Ο Μουσταφά Κεμάλ ξεκινούσε στις 16 Μαΐου 1919 για τη Σαμψούντα με την εντολή «να προστατέψει τους Ρωμιούς και τους Αρμένιους από τις τουρκικές συμμορίες». Συνοδευόμενος από 21 έμπιστα άτομα έφτασε στο λιμάνι της Σαμψούντας, στις 19 Μαΐου 1919, όπου αμέσως φρόντισε να κάνει έκδηλες τις προθέσεις του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/blog-post_8.html

ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΚΗ ΕΛΛΑΣ "TIMES" ΛΟΝΔΙΝΟΥ, 5.8.1940

(Το κείμενο σε μετάφραση εμπεριέχεται στο Ημερολόγιο του Ιωάννη Μεταξά, τομ. 4ος σελίς 737 (Παράρτημα)
 
-Χθες ήτο η τέταρτη επέτειος της εγκαθιδρύσεως εις την Ελλάδα ενός απολυταρχικού καθεστώτος υπό τον Στρατηγόν Ιωάννην Μεταξά, και ασφαλώς το γεγονός θα εωρτάσθηκε καταλλήλως από τον ελληνικό λαό, ο οποίος μπορεί ίσως να διαφωνή ως προς τις αρετές του συστήματος της διακυβέρνησεως αλλά είναι ανεπιφύλακτα ευγνώμων προς τον Μεταξά διότι τον εκράτησε έξω από τον πόλεμο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/times-581940.html

4-5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1955 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΔΙΠΛΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ - Β Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΡΒΟΥΝΑ

Γράφει ο Σπύρος Δημητρίου Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Πηγές:Πάνου Ιωάννου Μυρτιώτη Γρηγόρης Αυξεντίου. Ο θρυλικός επαναστάτης που δόξασε την Κύπρο Εκδόσεις Προσωπική Λευκωσία 2004
Λεωνίδα Λεωνίδου Γεώργιος Γρίβας – Διγενής Βιγραφία Τόμος Β΄(1950-1959) Εκδόσεις Προσωπική Λευκωσία 1997

Αυτή ήταν η δεύτερη επιχείρηση που είχε διατάξει ο Διγενής την ανατίναξη, δηλαδή, του ηλεκτρικού υποσταθμού στον Καρβουνά. Την ανέθεσε στην ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου(Ρήγα) με κύριο σκοπό να προκληθούν οι άγγλοι και να βγούν απ’ το στρατόπεδο ώστε η ομάδα του Ρένου Κυριακίδη(Ρωμανού) να τους χτυπήσει.
Η ανατίναξη των εγκαταστάσεων του υποσταθμού ήταν σε κομβικό σημείο που ενώνονται οι δρόμοι Κακοπετριάς, Κυπερούντας, Σαιτά και Τροόδους. Μαζί με τον Γρηγόρη Αυξεντίου ήταν οι Χρίστος Τσιάρτας, Γεώργιος Μιχαήλ, Κυριάκος Κόκκινος, Γεώργιος Λοιζίδης-Απόστρατος και έγινε αργά το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου 1955.
Ο υποσταθμός του Καρβουνά μαζί με τις εγκαταστάσεις είχαν φύλακες δυο ελληνοκύπριους. Ο Αυξεντίου μαζί με του αντάρτες έφτασαν στην περιοχή έχοντας πλήρη κάλυψη απο το πυκνό σκοτάδι. Χωρίς μεγάλη δυσκολία ο Αυξεντίου έκοψε τα συρματοπλέγματα της περίφραξης μπαίνοντας στο χώρο των εγκαταστάσεων μαζί με τον απόστρατο. Αφόπλισαν τους δυο φύλακες που δεν έφεραν αντίσταση κι αφού ζέσταναν λίγο τα χέρια τους στη θερμάστρα που υπήρχε στο φυλάκιο, προχώρησαν προς την βάση των μηχανημάτων για να τοποθετήσουν τα εκρηκτικά. Την ώρα που είχαν ολοκληρώσει την παγίδευση με την τοποθέτηση της βραδύκαυστης θρυαλλίδας ακούστηκαν μηχανές αυτοκινήτων. Μια φάλαγγα με στρατιωτικά αυτοκίνητα είχαν σταματήσει κάτω απο τον υποσταθμό στην διασταύρωση. Ο Αυξεντίου και ομάδα του δεν ανησύχησαν και με ψυχραιμία πυροδότησαν τον εκρηκτικό μηχανισμό. Μόλις ακούστηκαν οι πρώτες εκρήξεις τα αγγλικά στρατιωτικά οχήματα έφυγαν αστραπιαία προς το Τρόοδος. Με τις πρώτες εκρήξεις ο ιερέας Παπαχριστόφορος πήγε και ξύπνησε τον Ρωμανό και την ομάδα του που φιλοξενούσε σπίτι του. Ο Αυξεντίου δεν γνώριζε ότι η ομάδα του Κυριακίδη είχε χτυπήσει τους βρετανούς απο το απόγευμα.
Με τη έναρξη των εκρήξεων ο Αυξεντίου έδιωξε τους δυο φύλακες να πάνε στα σπίτια τους και με μεγάλη προσοχή πήραν το δρόμο του γυρισμού στη βάση τους.
Ο Κυριάκος Κόκκινος που μαζί με τον Μιχαήλ και τον Τσιάρτα είχαν αναλάβει την περιφρούρηση θυμάται :
«Η έκρηξη που προκλήθηκε ήταν φοβερή κι ο θόρυβός της ακούστηκε μέχρι τα γειτονικά χωριά. Το εύφλεκτο λάδι των μηχανημάτων είχε τροφοδοτήσει μια μεγάλη πυρκαγιά, που φώτιζε με τις τεράστιες πύρινες γλώσσες της την γύρω περιοχή και δημιουργούσε ένα άγριο θέαμα, κάνοντας τη νύχτα μέρα. Ικανοποιημένοι απο την επιτυχία μας, επιστρέψαμε αργά τη νύχτα στη βάση μας, κουβαλώντας και τα όπλα των φυλάκων, που ήταν καλύτερα για τις ανάγκες του Αγώνα. Και όταν μαθεύτηκαν τα καλά νέα και κάποιοι σύντροφοί μας ήρθαν να συγχαρούν τον «Ρήγα» για το κατόρθωμά του, εκείνος περιορίστηκε να πεί συνεσταλμένα, μ’ ένα μειδίαμα δικαίωσης:
-Επιτέλους, εκαταφέραμε τζι εμείς κάτι....!»

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ

ΠΟΣΟ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ «ΚΟΠΑΝΑΤΖΗ» ΑΛΕΞΗ;

Γράφει ο Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Δημοσιογράφος-Αμυντικός Αναλυτής

 

«Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω».

Αυτή θα πρέπει να είναι η επιγραφή που πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γεωστρατηγικής σε διάστημα μόλις μιας εβδομάδας (!) τρία σοβαρότατα σφάλματα:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/12/blog-post_5.html