ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Σταχυολόγηση ορισμένων πρόσφατων γεγονότων και δηλώσεων με παράθεση των σχετικών πηγών. Πράγματα που ευθέως παραπέμπουν στο ότι διανύνουμε ένα μονοπάτι που οδηγεί σε μία επώδυνη συμφωνία «Πρεσπών του Αιγαίου» πολύ σύντομα/

16 Δεκεμβρίου 2022 – Συνάντηση της Διευθύντριας του Διπλωματικού Γραφείου του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη (Άννα-Μαρία Μπούρα) με τον Εκπρόσωπο του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Ιμπραχίμ Καλίν) στις Βρυξέλλες και ειδικότερα στα γραφεία της Γεμανικής αντιπροσωπείας. Η συνάντηση έγινε παρουσία του διπλωματικού συμβούλου του Γερμανου Καγλεκαρίου Όλαφ Σόλτς (Γενς Πλέτνερ). Πηγή [1]

27 Δεκεμβρίου 2022 – Συνέντευξη του Αμερικανού υφυπουργού εξωτερικών Τζέφρι Πάιατ (και πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα) στην Real News όπου ξεκάθαρα καλεί την Ελλάδα και Τουρκία σε συνεργασία και συνεκμετάλλευση. Αντιγράφω μία φράση του: «οι ΗΠΑ εστιάζουν στο πώς θα δημιουργήσουν μια εταιρική δυναμική για να αποφύγουμε τις διαμάχες που συνοδεύονται με ένα οικονομικό κόστος». [πηγή 2]

Σημείωση: η «εταιρική δυναμική» πιθανώς αναφέρεται σε κάποια εταιρεία στην οποία θα συμμετέχουν οι εμπλεκόμενες χώρες, δηλαδή η Ελλάδα, η Τουρκία, πιθανώς η Κύπρος, το Ισραήλ, και – προφανώς – και οι ίδιες οι ΗΠΑ. Όποιος καταλαβαίνει κάτι άλλο, ας το πει.

31 Δεκεμβρίου 2022 – Η Εστία αποκαλύπτει ότι ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπτρίτης συναντιέται με τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα Οζουγκεργκίν και μάλιστα «τακτικά σε ουδέτερο έδαφος σε οικία γνωστής προσωπικότητας των Αθηνών με βαρύ ιστορικό όνομα και συνομιλούν για τα πάντα κάτω από τα ραντάρ.» Πηγή [3]

5 και 8 Ιανουαρίου 2023 – Κοινοποιώ στο Αντίβαρο και στην Εστία σειρά δημοσιευμάτων σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (τούτερ) του ειδικού συμβούλου ενέργειας του πρωθυπουργού Νίκου Τσάφου από τις 8 Δεκεμβρίου 2020. Σε αυτά έλεγε ότι η Ελλάδα αποδέχθηκε μειωμένη επήρεια των νησιών της (Ρόδο-Κάρπαθο-Κάσο-Κρήτη) στην οριοθέτηση με την Αίγυπτο τον Αύγουστο του 2020, και αυτή η υποχώρηση θα αποτελέσει τη βάση επίλυσης του προβλήματος του συμπλέγματος του Καστελλορίζου με την Τουρκία. Στο ίδιο κείμενο χρησιμοποιούσε και τον όρο «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». Τα δημοσιεύματα αυτά του κ. Τσάφου, τα είχα δει το καλοκαίρι του 2022, αλλά δεν ήθελα να τα κοινοποιοήσω περαιτέρω, παρόλο που είχαν γίνει στα αγγλικά και είχαν ήδη χιλιάδες θεάσεις και εκατοντάδες άνθρωποι είχαν αλληλεπιδράσει με σχόλια κλπ. Μετά όμως από τις αποκαλύψεις των προηγουμένων ημερών, δεν υπήρχε νόημα. Πηγή [4]  με όλες τις εικόνες από τα δημοσιεύματα του κ. Τσάφου

10 Ιανουαρίου 2023 – Ο Νίκος Τσάφος ζητάει συγγνώμη και μετά από 25 μήνες διαγράφει τα δημοσιεύματά του. Στο απολογητικό του μήνυμα αναφέρει μόνο την κακή χρήση του όρου «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». Αλλά βεβαίως, σβήνει όλη τη σειρά. Πηγή [5α] και πηγή [5β]

25 Μαρτίου 2023 – Ο Ερντογάν στέλνει ευχές στον Μητσοτάκη για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου! Για πρώτη φορά στα χρονικά. Αποσπάσματα από τις ευχές: «Είμαι πεπεισμένος ότι η σχέση και συνεργασία μεταξύ των χωρών μας θα αναπτυχθούν περαιτέρω με τις κοινές μας προσπάθειες την προσεχή περίοδο». Και καταλήγει: «Δράττομαι της ευκαιρίας να επαναλάβω τις καλύτερές μου ευχές τόσο για την προσωπική σας υγεία και ευημερία όσο και για την υγεία και ευημερία του ελληνικού λαού». Πηγή [6]

6 Απριλίου 2023 – Ο Εκπρόσωπος του Τούρκου Προέδρου Ιμπραχίμ Καλίν δίνει συνέντευξη σε τουρκικά ΜΜΕ στην οποία ανακοινώνει ότι «έχουμε στήσει μηχανισμό εξομάλυνσης με την Ελλάδα». Πηγή [7]

7 Απριλίου 2023 – Ο Τούρκος υπουργός εθνικής αμύνης Ακάρ μετά από συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του Παναγιωτόπουλο , δήλωνε ότι «το προσεχές διάστημα, αναμένουμε θετικές εξελίξεις» μετά από συμφωνία των δύο ότι το «μορατόριουμ καλής γειτονίας» θα επεκταθεί από την τελική ημερομηνία της 15ης Ιουνίου και θα ισχύει έως τις 15 Σεπτεμβρίου. Την ίδια ώρα ο Καλίν σε συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο Ανατολή δήλωνε ποια είναι τα ελληνοτουρκικά θέματα προς επίλυση λέγοντας: «Υπάρχουν θέματα. Υπάρχει η ασφάλεια των συνόρων. Υπάρχει ο εναέριος χώρος. Υπάρχουν θέματα υφαλοκρηπίδας, υπάρχει το Λιμενικό, υπάρχουν οι διπλωματικές σχέσεις. Έχουμε πολλά θέματα φυσικά με την Ελλάδα. Η Τουρκία και η Ελλάδα να λύσουν τα προβλήματά τους μιλώντας απευθείας μεταξύ τους». Πηγή [8]

Σημείωση: πίσω από την «ασφάλεια των συνόρων» υπάρχει και το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών. Το ζήτημα του εναέριου χώρου σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουν τα 10 μίλια της έκτασής του καιζητούν να μειωθούν στα 6. Να προσθέσω εδώ, ότι τα 10 μίλια είναι λιγότερα από τα 12, οπότε εάν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, τότε τα 10 μίλια του εναέριου χώρου θα είναι λιγότερα και όχι περισσότερα. Συνεπώς οι Τούρκοι όχι απλώς επιμένουν να μην δέχονται την επέκταση (έχουν κυρήξει και casus belli επ’ αυτού), ζητούν και μείωση των 10 μιλίων του εναέριου χώρου, όπως στα 6 των χωρικών υδάτων που έχουμε σήμερα. Αυτό το προσθέτω για να γκρεμιστούν τα όνειρα κάποιων ότι είναι δυνατόν να πάμε στη Χάγη, αφού επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια.

15 Οκτωβρίου 2020 – Ο υπουργός επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης δηλώνει ξεκάθαρα ότι «η κόκκινη γραμμή είναι στα έξι μίλια». Ναι, σωστά διαβάσατε. Ήδη από τον Οκτώβριο του 2020, δηλαδή δύο μήνες μετά τη συμφωνία με την Αίγυπτο και δύο μήνες πριν ο Τσάφος μας πει ότι η υποχώρηση με την Αίγυπτο αποτελεί τη βάση για την επίλυση των διαφορών μεμ την Τουρκία. Πηγή [9].

29 Αυγούστου 2020 – Μια που πήγε η συζήτηση στην οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, να θυμίσω ένα άρθρο μου τις πρώτες ημέρες μετά την ανακοίνωση της Συμφωνίας, όπου έλεγα ότι δεν ήταν επωφελής για την Ελλάδα α. λόγω της αποδοχής μειωμένης επήρειας, και β. λόγω της μερικής οριοθέτησης μέχρι τον 28ο μεσημβρινό (στα μέσα της Ρόδου) και όχι ανατολικότερα. Πηγή [10].

Ταυτόχρονα με όλα αυτά, έχουμε και σειρά αρθρογραφίας και δηλώσεων που ευθέως παραπέμπουν σε «Πρέσπες του Αιγαίου», πχ Νίκος Αλιβιζάτος στις 2 Απριλίου 2023 [πηγή 11], Ντόρα Μπακογιάννη, Νίκος Φίλης και πολλοί άλλοι.

Κόκκινη γραμμή

Οι πηγές του Διεθνούς Δικαίου είναι τέσσερις: α. διμερείς συμφωνίες, β. διεθνείς συμφωνίες, γ. νομολογία Διεθνούς Δικαστηρίου και δ. εθιμικό δίκαιο.

Εν προκειμένω, εκτός από την Τουρκία η οποία έχει 12 μίλια χωρικά ύδατα στη Μαύρη Θάλασσα από την δεκαετία του 1960 (20 χρόνια πριν υπογραφτεί το Δίκαιο της Θάλασσας) και την Ελλάδα (που μόλις πρόσφατα το 2021 τα επέκτεινε στο Ιόνιο στα 12 μίλια και παντού αλλού έχει 6), μόνο η Ιορδανία έχει λιγότερα από 12 μίλια, αλλά αυτή είναι αμελητέα περίπτωση διότι ουσιαστικά χρησιμοποιεί τη μέση γραμμή για την πολύ λεπτή λωρίδα ακτών που έχει.

Όλες οι άλλες χώρες αποδέχονται είτε ως μέρη του Δικαίου της Θάλασσας, είτε όχι αλλά ως απόρροια του διεθνούς εθιμικού δικαίου, τα 12 ναυτικά μίλια ως χωρικά ύδατα.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι κόκκινη γραμμή ενός οιουδήποτε συνυποσχετικού για παραπομπή στη Χάγη για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ με την Τουρκία είναι η προϋπόθεση επέκτασης των χωρικών υδάτων (αιγιαλίτιδας ζώνης) στα 12 ναυτικά μίλια σε όλα τα νησιά χωρίς εξαίρεση.

Απαράβατη κόκκινη γραμμή είναι δηλαδή να μην γίνει η Ελλάδα η μοναδική χώρα στον κόσμο με λιγότερα από 12 μίλια χωρικά ύδατα.

Κόκκινη γραμμή είναι επίσης η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Εκπτώσεις στην εθνική κυριαρχία δεν γίνονται δεκτές.

Σημειώσεις και πηγές

[1] https://www.protothema.gr/politics/article/1319781/mustiko-tet-a-tet-boura-kalin-stis-vruxelles/

[2] https://www.real.gr/politiki/arthro/tzefri_paiat_sti_realnews_eimaste_desmeumenoi_ston_

energeiako_pylona_ipa_elladas-887308/

[3] https://www.newsbreak.gr/politiki/418887/apokalypsi-o-mystikos-diaylos-athinon-agkyras-gia-ti-synekmetalleysi-kai-tis-ekloges/

[4] https://www.antibaro.gr/article/33979

[5] https://www.antibaro.gr/article/34042 και https://www.estianews.gr/kentriko-thema/syngnomi-zitise-%e1%bd%81-symvoulos-to%e1%bf%a6-prothypourgo%e1%bf%a6-gia-to-tourkiki-dimokratia-voreiou-kyprou/

[6] https://www.ertnews.gr/featured/eyxes-erntogan-se-mitsotaki-gia-tin-25i-martiou-i-synergasia-ton-xoron-mas-tha-anaptyxthoun-peraitero/

[7] https://www.naftemporiki.gr/politics/1458596/kalin-echoyme-stisei-michanismo-exomalynsis-me-tin-ellada/

[8] https://www.anixneuseis.gr/%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8A%CE%B4%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CF%81-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%BB/

[9] https://www.kathimerini.gr/politics/561117139/g-gerapetritis-i-kokkini-grammi-einai-ta-ethnika-chorika-ydata/

[10] https://www.antibaro.gr/article/27944

[11] https://www.kathimerini.gr/opinion/562350592/ti-kyvernisi-prosdokoyme/
και πιο συγκεκριμένα η τελευταία του παράγραφος:

«Αν οι ανωτέρω σκέψεις ευσταθούν, δεν μπορεί κανείς παρά να θέσει το ακόλουθο ερώτημα: Το μεσοδιάστημα που θα μεσολαβήσει έως την πιθανή επάνοδο στην πεπατημένη των μονοκομματικών κυβερνήσεων, μήπως προσφέρεται για να ληφθούν από την κυβέρνηση συνασπισμού που θα σχηματιστεί μετά τις 2 Ιουλίου κάποιες αποφάσεις που κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορεί, υπό τις σημερινές τουλάχιστον συνθήκες, να πάρει από μόνο του; Πέρα από τις μείζονες εσωτερικές εκκρεμότητες, όπως η εκ βάθρων αναδιοργάνωση των μυστικών υπηρεσιών, η ενίσχυση των ανεξάρτητων αρχών και η πολυαναμενόμενη δικαστική μεταρρύθμιση, μήπως είναι ιδανική περίοδος για έναν φιλόδοξο επανακαθορισμό των ελληνοτουρκικών σχέσεων, για μια «Συμφωνία του Αιγαίου», στον δρόμο που χάραξαν Ελευθέριος Βενιζέλος και Κεμάλ Ατατούρκ το 1930;
Αναγκαία, προφανώς, προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η νέα κυβέρνηση να μην είναι απλώς συμμαχική, αλλά όσο το δυνατόν «οικουμενικότερη». Θα τολμήσουν άραγε τα τρία τουλάχιστον μεγάλα κόμματα να κάνουν το αποφασιστικό βήμα;»

ΑΝΤΙΒΑΡΟ

Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΒΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΕΚΔΟΣΗΣ. 1984

Του Ανδρέα Σταλίδη.

Το πρώτο κείμενο, του Ηροδότου (5ος αιώνας π.Χ.) αναφέρεται στον Ήλιο ως το έμβλημα της Βασιλικής Οικογένειας της Μακεδονίας, αναφέρει ορισμένα στοιχεία για την καταγωγή τους και περιγράφει ένα περιστατικό.

Το δεύτερο κείμενο, του Στράβωνα (1ος αιώνας π.Χ.) τιτλοφορείται «Εστίν μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία» και, μεταξύ άλλων, ορίζει με ξεκάθαρη σαφήνεια τη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας. Τα ίδια όρια, βεβαίως, με παλαιότερα κείμενα του Ηροδότου σε άλλα κείμενά του. Στην επόμενη σελίδα περιλαμβάνει και τη χρυσή λάρνακα από τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας.

Τότε, πριν από σχεδόν 40 χρόνια, το ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική ήταν στη σχολική ύλη. Ο Ήλιος της Μακεδονίας εμφανιζόταν σε περίοπτη θέση στα βιβλία. Το ότι «Εστίν μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία» ήταν τίτλος κειμένου για διδασκαλία στα παιδιά μας.

Σήμερα, το σύμβολο αυτό στέκει εμβληματικά και μεγαλεπίβολα τέσσερις φορές στην πρόσοψη του υπουργείου εξωτερικών των Σκοπίων!

Σήμερα, αν κάποιος Έλληνας χρησιμοποιήσει το σύμβολο αυτό ή τη ρήση του Στράβωνα, ένα τμήμα των υπολοίπων Ελλήνων (και σίγουρα η πλειονότητα της σοβαροφανούς κάστας πολιτικών, δημοσιογράφων και καθηγητών του δημόσιου βίου) θα τον θεωρήσει «ακροδεξιό» ή ξέρω γω τι άλλο απαξιωτικό επίθετο θα βρει να του ξεστομίσει.

Ω τι κατάντια!

Και μετά διαφωνούν μερικοί ότι στις Πρέσπες ακρωτηριάστηκε ένα κομμάτι της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων και παραδόθηκε σε τρίτους.

• Οι σχετικές σελίδες σε pdf 
• Δωρεάν βιβλία και ιστορικά ντοκουμέντα από τα μέσα του 19ου αιώνα έως σήμερα για το Μακεδονικό Ζήτημα!

https://www.antibaro.gr/article/34356

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΠΗΡΕΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ! ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η Καθημερινή «ντρέπεται», φαίνεται, να προεκτείνει τη μέση γραμμή κάτω από την περιοχή οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, ώστε να μην φανεί στους αναγνώστες της ότι η Ελλάδα αποδέχθηκε μειωμένη επήρεια στα ελληνικά νησιά! Αυτήν την παραχώρηση, κυβερνητικά στελέχη την θεωρούν ως προθάλαμο υποχωρήσεων έναντι της Τουρκίας σε σχέση με την ΑΟΖ του συμπλέγματος των νησιών του Καστελλορίζου.

 

 

 

 

 

Του Ανδρέα Σταλίδη

Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Τσάφος χρίστηκε ως σύμβουλος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στα ενεργειακά. Μάλιστα, ήρθε με περγαμηνές «γεφυροποιού» με τις ΗΠΑ αφού ήρθε ως «άνθρωπος των ειδικών αποστολών με διαπιστευτήρια από το περιβάλλον του Λευκού Οίκου». Με αυτές τις λέξεις τον υποδέχθηκε ο ελληνικός τύπος, «ώστε να επιτευχθεί κοινός βηματισμός».

Τον Δεκέμβριο του 2020 έκανε μία σειρά αναρτήσεων στο τουήτερ στην οποία αναλύει την ελληνική θέση ως προς τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο. Λογικότατο λοιπόν ο αναγνώστης να θεωρεί ότι τα γραπτά του εκφράζουν απ΄ ευθείας τον ίδιο τον πρωθυπουργό και την πολιτική της κυβέρνησης.

Ας δούμε τι γράφει.

1. Δείχνει έναν χάρτη με τον υπολογισμό της ΑΟΖ της Ελλάδας σε σχέση με τα γειτονικά κράτη και ξεκινάει με τη θέση ότι αυτός ο χάρτης “δεν αποτελεί την επίσημη ελληνική θέση, ούτε τις ελληνικές αξιώσεις και δεν βρίσκεται σε κανένα επίσημο ελληνικό έγγραφο. Δεν είναι επίσημος, δεν αποτελεί αξίωση της Ελλάδας“.

Συνεχίζει με το ότι «ο χάρτης είναι ακαδημαϊκή άσκηση με βάση τη μέση γραμμή και βασίζεται στο ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία και ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε ΑΟΖ. Αυτό είναι όλο.»

     

Παίρνει δηλαδή ξεκάθαρες αποστάσεις ασφαλείας από τη μέση γραμμή, αλλά και από το ότι τα νησιά δικαιούνται πλήρη ΑΟΖ θεωρώντας ότι αυτό δεν είναι η επίσημη ελληνική θέση.

3. Προσθέτει ότι «στην πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου, η Ελλάδα αναγνώρισε ότι τα νησιά δεν έχουν πλήρη επήρεια ως προς την ΑΟΖ». Συνεπώς, προσθέτει, «είναι ανειλικρινές να εμφανίζεται αυτός ο χάρτης (της μέσης γραμμής) ως θέση της Ελλάδας». «Δεν είναι», λέει.

Έχει σημασία ότι όλο αυτό είναι στην ίδια ανάρτηση, στην ίδια παράγραφο. Δηλαδή η αμέσως επόμενη φράση από το ότι η Ελλάδα δέχθηκε με την Αίγυπτο την μειωμένη επήρεια των νησιών της, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μέση γραμμή δεν αποτελεί επίσημη ελληνική θέση ως προς την οριοθέτηση με την Τουρκία. Ἀρα, η Ελλάδα έχει εμμέσως πλην σαφώς αποδεχθεί τη μειωμένη επήρεια των νησιών της ως προς την Τουρκία!

4. Μετά, καταμετρά τέσσερα ζητήματα που ανακύπτουν μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και προκαλεί εντύπωση ότι χρησιμοποιεί τον όρο «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»(!), σαν να την αναγνωρίζει ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα! Αυτό αποτελεί τερατώδες, αδικαιολόγητο και επιπόλαιο σφάλμα!

5. Στο τρίτο από αυτά τα ζητήματα (περί Καστελλορίζου), επαναλαμβάνει αυτό που έγραψε πιο πάνω, ώστε να μην αφεθεί καμία αμφιβολία. Γράφει «όπως είπα παραπάνω, η Ελλάδα αναγνώρισε στη συμφωνία της με την Αίγυπτο ότι τα νησιά μπορούν να έχουν μειωμένη επήρεια»!

6. Επισημαίνει ότι υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις από την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά μόνο η Τουρκία «πράτει αναλόγως», δηλαδή εκδίδει άδειες και κάνει έρευνες στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν εκδίδει ούτε καν άδειες στις αμφισβητούμενες περιοχές (προφανώς, θεωρεί ως αμφισβητούμενες περιοχές την πλήρη επήρεια των νησιών κατά τη μέση γραμμή).

7. Και για να μην υπάρχει ούτε ίχνος αμφιβολίας για τη θέση του, λίγο παρακάτω επαναλβάνει ακόμη μία φορ ότι «Ακόμα και αν η ελληνική θέση για το Καστελλόριζο (εννοεί ότι δικαιούται ΑΟΖ και όχι ότι δικαιούται πλήρη ΑΟΖ) είναι αδικαιολόγητη, τότε αυτή η θέση αφορά το ένα μόνο από τα τέσσερα συναφή ζητήματα με την περιοχή». Και κλείνει με την περίφημη φράση ότι «Άλλωστε η Ελλάδα έχει δείξει στη συμφωνία της με την Αίγυπτο ότι είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει»!

Όλα αυτά θα μπορούσε να τα υποστηρίζει δημοσίως ένας τρίτος ή ακόμη και ένας απλός Έλληνας πολίτης. Όλοι έχουν δικαίωμα στην άποψή τους.

Όταν όμως τα γράφει δημόσια, και μάλιστα στα αγγλικά σε ἐνα μέσο κοινωνικής δικτύωσης με ευρύ κοινό και διαθέσιμα σε όλον τον κόσμο, ένας άνθρωπος που διαφημίζει και ο ίδιος στο βιογραφικό του τη θέση του ως «chief energy adviser to the Prime Minister of Greece» (ύψιστος σύμβουλος ενέργειας του πρωθυπουργού της Ελλάδος), και με αυτή του την ιδιότητα εκφράζει αυτές τις θέσεις, τότε όλα αυτά ξεκάθαρα αντικατοπτρίζουν την επίσημη ελληνική θέση.

Δεν κλείνουν απλώς το μάτι στην Τουρκία, η οποία ασφαλώς και τα διαβάζει και τα γνωρίζει, αλλά λένε ξεκάθαρα σε όλον τον κόσμο, και μεταξύ αυτών και στους Έλληνες πολίτες, ότι η Ελλάδα έχει ήδη υποχωρήσει και ότι η Ελλάδα έχει ήδη δεχθεί μειωμένη επήρεια των νησιών της στον προσδιορισμό της ΑΟΖ! Το έχει δεχθεί στη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο και αυτό αποτελεί προθάλαμο υποχωρήσεων έναντι της Τουρκίας στο Αιγαίο. Στη συμφωνία αυτή, τα ελληνικά νησιά της γραμμής Κρήτη-Κάσος-Κάρπαθος-Ρόδος είχαν επήρεια από 90% (Κρήτη) έως 70% (Κάρπαθος).

Το πόσο κρίσιμο είναι αυτό το ζήτημα, αποδεικνύεται από το ότι εάν το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου έχει πλήρη επήρεια στην ΑΟΖ, τότε η Ελλάδα συνορεύει θαλασσίως με την Κύπρο. Εάν όμως δεν έχει, τότε συνορεύει θαλασσίως η Τουρκία με την Αίγυπτο.

 

Πηγή άρθρου – https://www.antibaro.gr/article/33979

 

Σημειώσεις

Ολοκληρωμένη σειρά αναρτήσεων του Νίκου Τσάφου – https://twitter.com/ntsafos/status/1336243446017896450

Whenever I write about Turkey and the East Med, I get a gazillion replies with the same message: look at this MAP! So many problems can be traced to this map—and the feeling it is meant to create that Turkey is a victim in the East Med. Let’s talk about this map. pic.twitter.com/maYijaQELe

— Nikos Tsafos (@ntsafos) December 8, 2020

Το Πρώτο Θέμα για τον Νίκο Τσάφο ως ειδικό σύμβουλο του πρωθυπουργού – https://www.protothema.gr/greece/article/1246318/nikos-tsafos-o-anthropos-ton-eidikon-apostolon-sta-energeiaka/

https://www.antibaro.gr/article/33979

Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΓΡΟΘΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 19 Οκτωβρίου 2021.

«Η Ανατολική Μεσόγειος έχει ένα θέμα, το οποίο δεν πρέπει να ξεφεύγει ποτέ από την ανάλυσή μας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι οριοθετήσεις. Εκεί ακριβώς βρίσκεται η Κύπρος. Από την ώρα που επιλυθεί το Κυπριακό πρόβλημα, απελευθερώνονται φοβερές δυνάμεις. Δηλαδή, αυτομάτως οριοθετείται ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, Κύπρου-Αιγύπτου και Κύπρου-Τουρκίας. Αλλά για να φτάσουμε εκεί, πρέπει να πειστεί η Τουρκία.»

Τάδε έφη ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος προ ημερών στον ΣΚΑΙ (13.10.2021). Θυμίζω ότι διετέλεσε υπουργός εξωτερικών επί 12 μήνες, υπουργός εθνικής αμύνης επί 18 μήνες (και επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί πέντε έτη). Ακούγοντάς τα θυμήθηκα την «κυρία Καραβαγγέλη, χήρα Γυμνασιάρχου» στην ταινία «Η Σωφερίνα»: «χήρεψα στους έξι μήνες, τι να προφτάξω να μάθω;».

Δεν έμαθε, φαίνεται, τα εξής ότι το 2003/4 έγινε ήδη η συμφωνία οριοθέτησης Κύπρου-Αιγύπτου από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (αυτή που εμείς πρέπει να περιμένουμε δήθεν να λυθεί το Κυπριακό για να γίνει…), και ακολούθως οι συμφωνίες της Κύπρου με Ισραήλ και Λίβανο. Έχουν ήδη αποδοθεί προς έρευνα τα εξής οικόπεδα στις ακόλουθες εταιρείες, Ιταλική ΕΝΙ (2, 3, 6, 7, 8, 9, 11), Γαλλική TOTAL (2, 3, 7, 8, 9, 11), Κορεάτικη KOGAS (2, 3, 9), Αμερικανικές EXXON MOBIL (10) και Chevron (12), Ολλανδοβρετανική Shell (12) και Ισραηλινή DELEK (12). Οι εταιρείες αυτές έχουν ήδη προχωρήσει σε έρευνες και γεωτρήσεις στην περιοχή. Προσθέτω ότι τα οικόπεδα 10, 11 και 12 ακουμπούν στην ΑΟΖ της Αιγύπτου, το 9 και 12 με του Ισραήλ και το 3 και 13 με του Λιβάνου.

Επειδή όμως η ενδοτικότητα που αποπνέουν τα λόγια του κ. Αβραμόπουλου είναι απλώς ένα σύμπτωμα της βαριάς ασθένειας του φοβικού συνδρόμου, η οποία έχει χτυπήσει όλο το πολιτικό φάσμα, θα θυμίσω ότι

• η Κύπρος έχει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων,
• ότι στην οριοθέτησή της ΑΟΖ με την Αίγυπτο έχει πλήρη επήρεια, δηλαδή 100% και επί ολόκληρης της θαλάσσιας έκτασης. Ακριβώς στη μέση γραμμή. Αντίθετα λοιπόν με την Ελλάδα, η οποία μόλις πέρυσι συμφώνησε ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αλλά μόνο δυτικότερα της Ρόδου αφήνοντας δηλαδή έξω μία θαλάσσια περιοχή) ενώ η επήρεια του άξονα Ρόδου-Καρπάθου-Κάσου-Κρήτης, υπολογίζεται από ειδικούς μεταξύ 70% και 90%. Πάντως, σίγουρα όχι 100%, δηλαδή πιο βόρεια από τη μέση γραμμή αυτού του άξονα. [πηγή 1 – πηγή 2 – πηγή 3 – πηγή 4]
• Θυμίζω επίσης, ότι η ισχυρή στρατιωτικά και διπλωματικά χώρα από τις δύο είναι προφανώς η Ελλάδα, ενώ η Κύπρος βρίσκεται και υπό κατοχή! Και όμως τα κατάφερε χωρίς να περιμένει αιωνίως.

Τι φαίνεται όμως ότι έμαθε ο κ. Αβραμόπουλος κατά τη θητεία του: ίσως μόνο ότι η κυβέρνηση Σημίτη το 2003-04, όχι μόνο αρνήθηκε να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο όπως της ζητήθηκε, αλλά ζήτησε από την Κύπρο να μην θεωρήσει πλήρη επήρεια στο Καστελλόριζο κατά την μονομερή ανακήρυξή της ΑΟΖ της! Την ίδια πίεση άσκησε και η κα. Μπακογιάννη ως υπουργός εξωτερικών.

Η ύπαρξη και μόνο της Κύπρου και των ενεργειών της, αποτελεί γροθιά στο στομάχι για το εκφοβισμένο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. Αφοπλίζει ή μάλλον ξεφτιλίζει όλη την επιχειρηματολογία στελεχών του ΕΛΙΑΜΕΠ που έχουν κατακλύσει διάφορες κυβερνήσεις των τελευταίων 25 ετών, επιχειρηματολογία η οποία είναι φανερό πλέον ότι αποσκοπεί στην κατάπτωση του ηθικού των Ελλήνων.

ΑΝΤΙΒΑΡΟ

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ - ΠΩΣ Ο ΚΟΤΖΙΑΣ ΞΕΠΟΥΛΗΣΕ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Του Ανδρέα Σταλίδη 

Στις 21.1 συμπληρώνονται τρία χρόνια από το πρώτο Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη και στις 25.1 δύο χρόνια από την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από τη Βουλή. Ούτε σε 3, ούτε σε 103 8α ξεχάσουμε. Προ ημερών, ο Νίκος Κοτζιάς εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Η λογική της λύσης». Ούτε λύση είναι, ούτε λογική έχει.

Παρακολούθησα μία ομιλία σε κλειστό ακαδημαϊκό περιβάλλον στην Οξφόρδη τον Μάϊο του 2019. Πάνω από 25 φορές στην ομιλία ανέφερε ότι «ήθελε να μείνει στην Ιστορία ως ένας πολιτικός που λύνει προβλήματα και όχι που τα διαιωνίζει». Διακρίβω παρόμοια αγωνία με αυτή του Εφιάλτη του Ευρυδήμου.

Μία άλλη πληροφορία από την ομιλία ήταν ότι από τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε το υπ. εξωτερικών στις αρχές του 2015, ξεκίνησε επαφές για επίσημη επίσκεψη στα Σκόπια, την οποία τελικά υλοποίησε στις 24 Ιουνίου. Να θυμίσω την κρισιμότητα των ημερών. Τρεις ημέρες μετά, στις 27 Ιουνίου, ο κ. Τσίπρας προκήρυσσε το περιβόητο δημοψήφισμα.

Στα Σκόπια ο Κοτζιάς διερεύνησε τις συνθήκες «λύσης». Πρωθυπουργός των Σκοπίων ήταν ο Γκρουέφσκι. Συνάντησε μεν και τον Ζάεφ, ως πολιτικό της αντιπολίτευσης, όμως η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης έγινε με το ακραίο VMRO. Τι θα τον εμπόδιζε άλλωστε, αφού όλα τα αιτήματά τους τα έκανε δεκτά.

(Ο Κοτζιάς πρόλαβε στους πρώτους 5 μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να συναντήσει 4 φορές τον υπουργό εξωτερικών των Σκοπίων Νικόλα Ποπόσκι, του VMRO)

Έτσι, η Συμφωνία των Πρεσπών προέκυψε ως ένας συνδυασμός ψυχολογικών λόγων «να μείνει στην Ιστορία», αλλά και απωθημένων να «λυθεί» ένα ιστορικό ζήτημα με τρόπο που να ικανοποιεί τους ιδεολογικούς του προγόνους.

Ένας φίλος μου, μετά από διάλογο με στέλεχος του Ποταμιού, μου μετέφερε και το κλίμα στους διαδρόμους του κόμματος ότι «είναι πράγματι πολύ κακή συμφωνία», αλλά και την άποψη ότι «είναι αυτή που είναι, επειδή κυβερνάει η αριστερά, τι να κάνουμε τώρα;».

Κάπως έτσι πέρασε η συμφωνία. Η Ελλάδα κάποτε ζητούσε αμετάφραστο όνομα, πραγματικά σύνθετη ονομασία (μία λέξη δηλαδή), να συμβαδίζει το όνομα του κράτους με την εθνότητα, τη γλώσσα και τα σύμβολα του κράτους, απαλειφή των αναφορών σε ομοεθνείς σε άλλες χώρες και απαλειφή της αλυτρωτικής παραπομπής στη διακήρυξη της ΑΣΝΟΜ του 1944. Όλα αυτά τα παρέδωσε ο Κοτζιάς.

Ιδού και πώς κατέληξαν στο όνομα.

Αφού απορρίφθηκε το «Μακεδονία (Σκόπια)» και το «Μακεδονία του Βαρδάρη» ως μη ικανοποιητικά για κανέναν, έμειναν τα προθέματα: Άνω, Νέα και Βόρεια. Σε μία ολιγόλεπτη συζήτηση στο πάρκινγκ ενός ξενοδοχείου, ο Δημητρώφ απέρριψε το «Νέα», σύμφωνα με τα λεγόμενα του Κοτζιά στην ίδια ομιλία. Το σκεπτικό ήταν ότι «για μας τους σοσιαλιστές, το «Νέα» έχει πολιτική και ιδεολογική χροιά και δεν θέλουμε να το μπλέξουμε με το όνομά μας».

Έτσι, έμεινε το Άνω και το Βόρεια. Τηλεφώνησε ο Κοτζιάς στον Νίκο Μέρτζο. Είχε ήδη έρθει σε επαφή μαζί του από το καλοκαίρι του 2017, και συμφώνησε να στηρίξει οποιαδήποτε απόπειρα «λύσης». Η απάντηση ήταν ότι το «Άνω Μακεδονία» ιστορικά δεν ευσταθεί. Και ορθώς δεν ευσταθεί, διότι Άνω σημαίνει Ορεινή και από την εποχή του Ηροδότου, Άνω Μακεδονία είναι η περιοχή που σήμερα αποκαλούμε Δυτική Μακεδονία. Έτσι, έμεινε το «Βόρεια». (Το οποίο επίσης δεν ευσταθεί, συμπληρώνω εγώ, διότι ουδέποτε έφτανε η Μακεδονία, για παράδειγμα ως την πόλη των Σκοπίων, η οποία ήταν πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου την περίοδο 1888-1913)

Αυτή ήταν όλη κι όλη η διαπραγμάτευση του Κοτζιά με τον Δημητρώφ. Ένας σύντομος διάλογος σε εξωτερικό χώρο ενός ξενοδοχείο και εν πολλοίς όλα τα άλλα αιτήματα των Σκοπιανών έγιναν δεκτά χωρίς συζήτηση. Δεν ξέρω τι γράφει στο βιβλίο του. Πάντως, αυτά είναι τα βασικά σημεία από όσα είπε στην ομιλία στην Οξφόρδη.

https://www.antibaro.gr/article/29195

ΤΟ ΡΑΠΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ Ε.Ε.

Του Ανδρέα Σταλίδη

Το βουλγαρικό βέτο για την έναρξη συνομιλιών για την ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Τον Οκτώβριο του 2019 είχε εκδοθεί πολύ αυστηρό ψήφισμα από το Βουλγαρικό Κοινοβούλιο προς αυτήν την κατεύθυνση. Τον Αύγουστο του 2020 στάλθηκε ένα εξασέλιδο σημείωμα από την κυβέρνηση της Βουλγαρίας προς όλες τις κυβερνήσεις των χωρών μελών της ΕΕ με το ίδιο περιεχόμενο.

Αντιγράφω ορισμένες φράσεις από αυτό το σημείωμα.

«Η διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ δεν πρέπει να νομιμοποιήσει την εθνική και γλωσσική κατασκευή (engineering) που έλαβε χώρα από παρελθόντα αυταρχικά καθεστώτα», ««Μακεδονική γλώσσα» ή εθνότητα δεν υπήρχαν μέχρι τις 2 Αυγούστου 1944», (εδώ συνεχίζει και αναφέρεται ονομαστικά στον Τίτο και τις πράξεις του. Επίσης, αναφέρει: «Τεράστια παρανόηση εγείρεται όταν ο όρος «μακεδονικός» και «αυτός/ή/ό που προέρχεται από τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονία», χρησιμοποιούνται σε διεθνή φόρα με τρόπο που το ένα να υποκαθιστά το άλλο»

Πέραν αυτών, δίνει και μία σφαλιάρα στους υποστηρικτές της Συμφωνίας των Πρεσπών λέγοντας ότι «Η τρίτη διάσκεψη του ΟΗΕ για την τυποποίηση γεωγραφικών ονομάτων το 1977, δεν είχε κανέναν πολιτικό χαρακτήρα ή αποφάσεις, και δεν παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα ή άλλη δέσμευση που θα οδηγούσε σε οποιαδήποτε αναγνώριση του όρου «μακεδονική γλώσσα».

Αυτό ακριβώς δηλαδή, που έλεγαν οι διαφωνούντες με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ότι αυτό που γράφτηκε εκεί για το 1977, εάν είχε τον ελάχιστο βαθμό αληθείας, θα ήγειρε τις αντιδράσεις των Βουλγάρων το 1977, οι οποίοι ήταν ασφαλώς παρόντες στη διάσκεψη.

Ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας μία ημέρα πριν την χρήση του βέτο από τη Βουλγαρία δήλωσε απογοητευμένος ότι «δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κάμψουμε τις βουλγάρικες θέσεις». Αντίστοιχα μεγάλη ήταν και η θλίψη και στην Ελλάδα!

Παρόλο που τα ΜΜΕ των Σκοπίων, όπως και διάφοροι επίσημοι φορείς της χώρας, συνεχίζουν να δηλώνουν το σκέτο «Μακεδονία», αλλά και το επίθετο «μακεδονικός», εν τούτοις τα ελληνικά ΜΜΕ σε ικανό βαθμό υιοθετούν την ονομασία των Πρεσπών, επειδή, λέει «δεσμεύονται».

Καμία δέσμευση! Οι Έλληνες είμαστε οι μόνοι που τους Φράγκους τους λέμε Γάλλους. Οι Ντόυτς μόνο στη χώρα τους λέγονται έτσι. Οι λοιποί τους αποκαλούν είτε Γερμανούς, είτε Αλεμάνους. Εμάς, μας αποκαλούν είτε Γραικούς, είτε Ίωνες. Τους Σουόμι τους λέμε Φινλανδούς και τους Σουίς τους λέμε Ελβετούς. Όλα αυτά, παρά τις επίσημες ονομασίες. Εκεί δεν υπάρχει δέσμευση;

«Μακεδόνες» τους ονομάζει μόνο όποιος το θέλει. Κανένας επειδή υποχρεώνεται. Μακεδόνες είμαστε εμείς.

Η Βουλγαρία λοιπόν ζητάει από την ΕΕ τρία πράγματα.

• Πρώτον να μην γίνει αποδεκτός ο όρος «μακεδονικό έθνος»,
• δεύτερον να μην γίνει αποδεκτός ο όρος «μακεδονική γλώσσα» και
• τρίτον να υπάρξει δημόσια δέσμευση των Σκοπιανών ότι δεν υφίσταται καμία δική της μειονότητα στο έδαφος της Βουλγαρίας. Απλά, σαφή και σεβαστά αιτήματα. Εμείς αποτύχαμε και στα τρία, για να μην πω ότι τα προκαλέσαμε κι όλας αυτά τα προβλήματα.

Η Βουλγαρία διατηρεί το σθένος της να μην κάμπτεται ούτε από εξωτερικές πιέσεις, ούτε από ιδεοληψίες, ούτε από επιδρομή επιχειρημάτων κατευνασμού. Ήδη στο τρίτο αίτημα έχει υποχωρήσει ο Ζάεφ.

Δικαιούμαστε κι εμείς να θέσουμε τα ίδια αιτήματα από τη δική μας πλευρά.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 1 Δεκεμβρίου 2020.

https://www.antibaro.gr/article/28737

ΠΙΟ ΘΑΡΡΑΛΕΑ Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 29 Σεπτεμβρίου 2020.

Ο εξευτελισμός το περασμένο Σάββατο στη Μεγίστη του συμπλέγματος Καστελλορίζου δεν μπορεί να περάσει έτσι. Το Τουρκικό drone πετούσε για τόση ώρα πάνω από τα νησιά μας (Ρω, Στρογγύλη και Μεγίστη), εξέπεμπε από μεγάφωνα σε πολύ δυνατή ένταση σειρήνες πολέμου και τον τουρκικό εθνικό ύμνο, και μετέφερε δεκάδες κιλά κόκκινη μπογιά, την οποία έριξε με ακρίβεια, από σχετικά χαμηλό ύψος πάνω στην τεράστια ζωγραφισμένη ελληνική σημαία. Αυτό δεν μπορεί να είναι πράξη ενός ανθρώπου. Η τεχνική δυνατότητα είναι τουλάχιστον επαγγελματική.

Οι προκλήσεις από την Τουρκία το τελευταίο διάστημα έχουν ξεπεράσει τα όρια και δεν είναι, ασφαλώς, μόνο ρητορικές. Αυτές τις ημέρες, τα δύο τουρκικά πλοία Γιαβούζ και Μπαρμπαρός πλέουν ακόμη στην ΑΟΖ της Κύπρου. Να σημειωθεί εδώ, ότι Μπαρμπαρός και Όρουτς Ρέϊς (το τρίτο τουρκικό πλοίο, που αλώνισε στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες) ήτανε Οθωμανοί κουρσάροι, που έγιναν αργότερα και Ναύαρχοι.

Η ένταση στην φωνή του Προέδρου της Κύπρου στην εξ αποστάσεως ομιλία του στον ΟΗΕ είναι ενδεικτική της κατάστασης. Η δε Ελλάδα, φαίνεται ότι άφησε την Κύπρο στα κρύα του λουτρού, να παλεύει μόνη και να ζητά μέτρα κατά της Τουρκίας. Η πίεση που δέχεται είναι ασφυκτική. Όταν η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει σε αυτές τις συνθήκες την επανέναρξη του διαλόγου με την Τουρκία (ο οποίος είχε σταματήσει πριν 4 χρόνια), σε αυτές τις συνθήκες που ο ελληνισμός βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο, και όταν μάλιστα αυτό ανακοινώνεται πριν την σύνοδο κορυφής της ΕΕ όπου θα συζητηθεί το αίτημα της Κύπρου για μέτρα κατά της Τουρκίας, δεν είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς αν αυτό συνιστά άδειασμα;

Εκτός από τα μέτρα, η γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να ζητηθεί μία πολύ μακρά περίοδος ηρεμίας, χωρίς ενοχλητικά πλοία, χωρίς επιθετική ρητορική, χωρίς παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, και χωρίς τέτοια προκλητικά γεγονότα από απροσδιόριστους δράστες. Μετά την πολύ μακρά αυτή περίοδο, θα μπορούσε να επανεκκινήσει ο επόμενος γύρος των διερευνητικών συνομιλιών.

Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την Κύπρο κατέληξα στις εξής σκέψεις. Η Κύπρος έχει το 37% του εδάφους της υπό κατοχή, ξένο στρατό και εποίκους στο έδαφός της, αμελητέες ένοπλες δυνάμεις, περιορισμένη διπλωματία και πληθυσμό περίπου 1 εκατομμύριο. Και όμως, η Κύπρος έχει απορρίψει το Σχέδιο Ανάν, παρά την εξωφρενική πίεση που δέχτηκε, έχει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων και εδώ και 15 χρόνια έχει οριοθετήσει ΑΟΖ με Αίγυπτο, Ισραήλ και Λίβανο, με τη μέση γραμμή παρακαλώ. Έχει αποδώσει θαλάσσια οικόπεδα σε εταιρείες πολλών μεγάλων χωρών, βάζοντάς τους στο παιχνίδι.

Αντίθετα, η πολύ ισχυρότερη Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και της ΕΕ από το 1981, με στρατό, διπλωματία και 10 εκατομμύρια πληθυσμό, όντας θύμα του φοβικού της συνδρόμου έχει 6 μίλια χωρικά ύδατα (και σκέπτεται επέκταση μόνο στο Ιόνιο χωρίς να ακουμπάει το Αιγαίο), και έκανε μόλις εφέτος συμφωνία για ΑΟΖ με την Αίγυπτο, μόνο μέχρι τον μεσημβρινό στις 27.59 μοίρες, και μάλιστα με μειωμένη επήρεια Κρήτης και Καρπάθου. Μία απλή αντιπαραβολή του χάρτη της μέσης γραμμής, με τον χάρτη της συμφωνίας, δείχνει την διαφορά.

Η απόδειξη λοιπόν του ότι είναι δυνατή η όρθωση του διεθνούς αναστήματος της Ελλάδας και της αξίωσης εφαρμογής της πρόνοιας του διεθνούς δικαίου σε όλες τις περιπτώσεις, είναι η Κύπρος.

ΑΝΤΙΒΑΡΟ 

ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΩΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΩΝ. [η «ΠΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΗΚΕ ΝΑ ΕΔΡΑΙΩΘΕΙ Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»]

Του Ανδρέα Σταλίδη
 
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 30 Ιουνίου 2020.
 

Πριν από ένα χρόνο κυκλοφόρησε ένα βίντεο του νυν βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη όπου από πανεπιστημιακή έδρα κατέκρινε την άποψή ότι οι Σκοπιανοί είναι «τεχνητό έθνος» και με σκωπτικό ύφος έλεγε ότι «εμείς είμαστε φυσικό, οργκάνικ (βιολογικό)». Σταμάτησε τον γέλωτα για να πει με σοβαρό ύφος ότι «εμείς όλοι στα πανεπιστήμια λέμε ότι όλα τα έθνη είναι τεχνητά, είτε 70, είτε 200 ετών».

 

Δεν θα σταθώ στο ανιστόρητο περιεχόμενο της φράσης και στις πηγές που επιβεβαιώνουν ότι ένα συγκροτημένο συλλογικό υποκείμενο που ονόμαζε τον εαυτό του «Έλληνες» με την ίδια γλώσσα, αλλά ενδεχομένως με διαφορετικό πολιτιστικό υπόδειγμα, περιπλανιέται σ’ αυτήν εδώ τη γωνιά της Ευρώπης τουλάχιστον από την εποχή του Ηροδότου πριν 25 αιώνες. Θα σταθώ όμως στη δόση αληθείας που περιέχει η φράση «εμείς όλοι στα πανεπιστήμια». Πράγματι, υπάρχουν πολλοί (όχι «όλοι» όπως διατείνεται) στα πανεπιστήμια που λένε τέτοια πράγματα.

Ο Εμμ. Μικρογιαννάκης, διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Στην ημερίδα για το βιβλίο Ιστορίας το 2007, είπε ότι δέκα χρόνια νωρίτερα, φεύγοντας για εκπαιδευτική άδεια ενώ είχε συμφωνήσει να δεχθεί το τμήμα Ιστορίας δύο υποψήφιους διδάκτορες με θέμα την Ελληνκή Επανάσταση, όταν επέστρεψε βρήκε διακόσιους! Αυτό συνέβη τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Σημίτη. Δεύτερο κρατούμενο αυτό.

Ένα πετυχημένο παιδί στο σχολείο περνάει στο πανεπιστήμιο και ενδιαφέρεται για ανθρωπιστικές επιστήμες, ας πούμε Πολιτική, Ιστορία, Κοινωνιολογία. Περνάει από το Πάντειο, προωθείται από καθηγητές του που τηλεφωνούν αμέσως σε συναδέλφους που το πολιτικό σύστημα έχει εγκαταστήσει στο εξωτερικό μέσω κονδυλίων του υπουργείου εξωτερικών, πχ στο Λονδίνο ή στην Οξφόρδη και με ένα τηλέφωνο στον ημέτερο, γίνεται δεκτός. Εκθαμβωμένος, συνεχίζει τις σπουδές του εκεί. Κάποια στιγμή εκπονεί και μελέτες για το μοναδικό ελληνικό ίδρυμα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Αυτά ακούει, από «όλους» μάλιστα, αυτά λέει και ο ίδιος και με αυτό

Αθροίζω τα τρία κρατούμενα. Η μονολιθικότητα είναι αντι-επιστημονική. Και όμως, στα ελληνικά πράγματα αποθαρρύνεται ο πλουραλισμός, το στοιχειώδες δηλαδή στοιχείο της έρευνας. Τα τελευταία 25 χρόνια έχει δημιουργηθεί ένα εκτενές φυτώριο καθηγητών, συμβούλων, στελεχών, βιβλίων, άρθρων. Ένα πλέγμα που διαπερνά όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα με σταθμούς πολιτικούς όπως τον Σημίτη, τον Γ. Παπανδρέου, την Ν. Μπακογιάννη, τον Ν. Κοτζιά. Δεν θα αναφέρω άλλους σταθμούς στους άλλους δύο πυλώνες, δηλαδή στα πανεπιστήμια και στον τύπο. Δεν έχει σημασία. Ούτως ή άλλως αναπαράγεται πολύ εύκολα.

Το πλέγμα αυτό, ενδύεται το κύριος και σέβας που αρμόζει στις θέσεις και στα αξιώματα που κατέχει, ώστε να μπορεί να διαχέει στην ελληνική κοινή γνώμη υπεδοσολογία ηττοπάθειας. Αν το πλέγμα αυτό συντονίστηκε σε φρενήρη ρυθμό το 2004 για να υποστηρίξει λυσσαλέα το Σχέδιο Ανάν ή μάλλον το έκτρωμα Αννάν, συντονίζεται ξανά σήμερα με εξωφρενικό βαθμό να προπαγανδίσει στο εσωτερικό της χώρας πρώτον τις τουρκικές θέσεις, δεύτερον την άποψη ότι η Ελλάδα είναι αυτή που διαπνέεται από μαξιμαλισμό(!) και τρίτον την απέχθειά της στην ελληνική κοινή γνώμη όταν αντιστέκεται στα άλλα δύο.

Τα κρούσματα της τελευταίας περιόδου για τα ελληνοτουρκικά είναι πραγματικά απίστευτα. Σαν μία καλά προπονημένη ποδοσφαιρική ομάδα, έχει ο καθένας τον δικό του ειδικό ρόλο με θεατές την ελληνική κοινή γνώμη. Παρουσιάζεται ένα υπερθέαμα παραπληροφόρησης με σκοπό την διάλυση του ηθικού των Ελλήνων, ώστε να περάσει όσο πιο εύκολα είναι δυνατόν, η επερχόμενη υποχώρηση στο ζήτημα της ΑΟΖ.

Λεπτομέρειες στο επόμενο άρθρο.

Μία πρόγευση εδώ:



   



ΑΝΤΙΒΑΡΟ
http://www.antibaro.gr/article/27399