Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΘΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ (1948-1968)!

Η πιό μικρούλα στην πρώτη σειρά είναι η Π.Σ. λίγο μετά την άφιξή τους στην Πολωνία.
Του Ιωάννου Μπουγά
Το Παιδομάζωμα των κομμουνιστών ανταρτών του «ΔΣΕ» και του ΚΚΕ του 1948-49 προκάλεσε ανείποτο πόνο σε χιλιάδες μικρά παιδιά και στις οικογένειές τους, ενώ τα αποξένωσε από τον Ελληνισμό.
Η περιπέτεια της ηρωίδας της παρούσας ιστορίας ξεκινά το 1946 όταν οι κομμουνιστές αντάρτες πέρασαν την οικογένειά της, μαζί με τους περισσοτέρους κατοίκους του παραμεθόριου χωριού της, στη Γιουγκοσλαβία. Μετά 2 περίπου την πέρνουν από τους γονείς της και τότε γίνεται κι αυτή παιδί του Παιδομαζώματος.
Ακολουθεί η μαρτυρία της κυρίας Π.Σ.
«Κατάγομαι από το μικρό χωριό Κούπα, κοντά στο Σκρά του Κιλκίς. Το 1946 οι αντάρτες μας πέρασαν στα Σκόπια. Εγώ ήμουν 6 μηνών και η αδελφή μου 3 ετών. Πήραν μαζί και τους γονείς μου και τον παππού μου με τη γιαγιά μου. Ο πατέρας μου ήταν τραυματίας απο το 1944 που ήταν στον ΕΛΑΣ. Από τα Σκόπια οι αντάρτες τον έστειλαν στην Ουγγαρία για εγχείρηση, την οποίαν του έκανε ο γιατρός ο Κόκκαλης.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της μαμάς μου, οι υπόλοιποι μείναμε μιά εβδομάδα στα Σκόπια. Μετά μας έστειλαν στο Μπούλκες. Εκεί, όπως μου έλεγαν αργότερα οι δικοί μου ήταν ένα πολύ αυστηρό καθεστώς. Παντού περπατούσαν δυό με τρεις μαζί. Εκεί χάθηκε ο παππούς μου. Μιλούσε πολύ και αυτά δεν τα θέλανε οι κομμουνιστές. Μια μέρα βγήκε απο το σπίτι που μέναμε και χάθηκαν τα ίχνη του. (σ.σ. Είναι γνωστά τα βασανιστήρια και οι φριχτές εκτελέσεις που έγιναν στο Μπούλκες σε πραγματικούς ή κατά φαντασίαν αντιδρούντες προς την ηγεσία του ΚΚΕ. Πολλά από τα θύμτα ρίπτονταν σε πηγάδια ή στον Δούναβη και δεν βρέθηκαν ποτέ).
Το 1948 ο πατέρας μου γύρισε απο το νοσοκομείο. Εκείνη την περίοδο έγινε στο Μπούλκες γενική επιστράτευση. Όσους ήταν γεροί, και τους νέους απο 15 ετών και άνω, τους ετοίμαζαν να τους στείλουν πίσω στην Ελλαδα να πολεμήσουν.
Τότε εμάς τα παιδιά μας έβαλαν σε βαγόνια τραίνων με τη σημαία του Ερυθρού Σταυρού και μας έδιωξαν γιά άλλες χώρες. Κάποια παιδιά τα πήγαν στην Τσεχία, και άλλα -μαζί και εγώ 2.5 ετών τότε- στην Πολωνία. Εκεί χώρησα και από την αδελφή μου, γιατί ήταν άρρωστη και την έκλεισαν σε άσυλο. Ήμουν όμως μαζί με μιά εξαδέλφη μου –με το ίδιο όνομα- και τον εξάδελφό μου.
Περάσαμε πολύ άσχημα εκεί. Πείνα, κρύο και κτυπήματα. Κτυπιόμαστε μεταξύ μας για να δυναμώσουμε, οι κόκκινοι (οι καλοί) και οι μπλε (οι κακοί), να είμαστε έτοιμοι όταν γυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα να πολεμήσουμε. Μου έλεγε πριν λίγες ημέρες η εξαδέλφη μου, «θυμάσαι που χτυπιόμαστε μεταξύ μας; Τι ξύλο που φάγαμε;». Όταν κάποτε το είπα στον πατέρα μου, μου απάντησε «γιατί δεν παραπονιόσαστε;» Να παραπονεθούμε; Σε ποιόν;
Τα τραύματα από εκείνη τη ζωή δεν φεύγουν, παρόλο ότι πέρασαν τόσα χρόνια.
Τους γονείς μου και τη γιαγιά μου από το Μπούλκες τους έστειλαν στην Τσεχοσλοβακία. Ήρθε στην Πολωνία και με βρήκε ο πατέρας μου όταν είχα γίνει 6 χρονών. Φυσικά δεν τον γνώρισα, και όταν μου είπε οτι είναι ο πατέρας μου, εγώ του απάντησα οτι ο πατέρας μου είναι ο Στάλιν!
Τελικά η οικογένειά μου ήρθε στην Πολωνία όταν ήμουν 14 ετών. Όμως, οι γονείς μου δεν με πήραν στο σπίτι τους. Συνέχισα να μένω στο ορφανοτροφείο και τους επισκεπτόμουνα μια φορά το μήνα, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι. Είχαν εν τω μεταξύ κάνει άλλα 3 παιδιά. Όταν αργότερα ρώτησα τον πατέρα μου γιατί δεν με πήρε στο σπίτι του, μου είπε ότι δεν τον έφταναν τα λεφτά. Βλέπεις ήταν υποχρεωμένος από το Κόμμα να δίνει ένα μεγάλο ποσοστό στους ανθρώπους του ΚΚΕ εκεί για να βοηθούν αυτούς που υπέφεραν στην Ελλάδα. Έτσι τους έλεγαν!
Τελείωσα το Γυμνάσιο, άρχισα να δουλεύω αλλά γράφτηκα και στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών και σπούδαζα ενώ δούλευα.
Το 1963 ήρθε μια εντολή από το κόμμα, όποιος θέλει να πάει στα Σκόπια, όπου είχε ετοιμάσει σπίτια ο Τίτο για να εγκατασταθούμε. Εμείς τα παιδιά δεν θέλαμε, αν και ο μπαμπάς έλεγε ότι εκεί θα είμαστε δίπλα στο χωριό μας. Τελικά δεν ήρθαμε. Μείναμε στην Πολωνία και εγώ μπόρεσα και τέλειωσα το πτυχίο μου. Άλλοι συγγενείς και συμπατριώτες μας ήρθαν στα Σκόπια, τους άλλαξαν αμέσως τα ονόματα, και είναι ακόμη εκεί.
Εμείς γυρίσαμε στην Ελλάδα το 1968, έδωσα πάλι εξετάσεις στην Αθήνα στο πολυτεχνείο, αναγνώρισα το πτυχίο μου και εργάστηκα στην Ελλάδα.
Ι. Μπουγάς (Ι.Μ.): -Πείτε μου κάτι. Ποιος σας «κράτησε» Ελληνίδα; Η Μάνα σας, ο πατέρας σας, η γιαγιά σας, ποιος;; (σ.σ. η ερώτηση έγινε γραπτώς)
Απάντηση: Μας κρατούσαν Ελληνίδες, που τις φωνάζαμε "μαμά". Δύσκολα χρόνια, λαχταρούσαμε την αγκαλιά της μάνας! (σ.σ. προφανώς η κυρία Π. δεν εντελήφθη την έννοια της ερώτησής μου. Σε επόμενη τηλεφωνική επικοινωνία μου είπε ότι ΜΟΝΗ της άρχισε να αγανακτεί από τη συμπεριφορά και τα ψεύδη που άκουγε, άρχισε να μαθαίνει για την Ελλάδα, και ήθελε να επιστρέψει. Ο πατέρας της, οι συγγενείς της και οι συμπατριώτες της παρέμειναν πιστοί και φανατικοί κομμουνιστές, εκείνοι που έμειναν στην Πολωνία, αυτοί που εγκαταστάθηκαν στα Σκόπια, αλλά και όσοι επεστρεψαν στην Ελλάδα!).
Π.Σ.: Αν θέλεις άκουσε ένα τραγούδι από τον παιδικό σταθμό, για να δεις από πότε είναι στο μυαλό των κομμουνιστών το Σκοπιανό. Μας το μαθαίνανε όταν ήμουνα 7 χρονών (το τραγούδι είναι στα (Σλαβο) μακεδονικά.
Ι.Μ.: Τί λέει το τραγούδι στα Ελληνικά;
Π.Σ.: «Και εμείς είμαστε παιδιά της μάνας της γης, και εμείς έχουμε δικαίωμα να έχουμε πατρίδα». Εμείς δεν καταλαβαίναμε, και έτσι το τραγουδούσαμε....
Η κυρία Π.Σ. ζει σήμερα (2019) στην Ελλάδα.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.