ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΝΑΜΕΙΞΙΣ ΖΑΕΦ ΣΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΜΑΣ

Προανήγγειλε ψήφιση ἐξπρές γιά τά μνημόνια ἀμυντικῆς συνεργασίας μέ τά Σκόπια – Ἡ Κυβέρνησις τό παρέπεμψε στίς καλένδες

ΩΜΗ παρέμβαση στά ἐσωτερικά τῆς χώρας μας, καί δή στόν τρόπο πού λειτουργεῖ τό ἑλληνικό Κοινοβούλιο, ἔκανε ὁ Πρωθυπουργός τῶν Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ. Χωρίς κἄν νά κρατήσει τά προσχήματα, μέ τό πού πάτησε τό πόδι του στήν Ἀθήνα, ἔσπευσε νά δηλώσει στήν «Αὐγή» ὅτι ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἕτοιμη νά ψηφίσει τά τρία μνημόνια συνεργασίας, πού ἐπί τῆς οὐσίας ἀποτελοῦν τήν «οὐρά» τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν. Πρόκειται γιά μία ἀπαράδεκτη δήλωση ἐκ μέρους ἑνός ἡγέτου, πού θέλει ἡ χώρα του νά ἐνταχθεῖ τό συντομώτερο δυνατόν στήν ΕΕ καί χρειάζεται τήν στήριξη τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Τέτοιες δηλώσεις εἴχαμε συνηθίσει νά ἀκοῦμε τά πρῶτα χρόνια τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Ὅμως καί τότε οἱ δηλώσεις αὐτές διετυπώνοντο μέ διπλωματική γλῶσσα, καθώς εἶναι ἀπαράβατος κανών ὅτι καμμία χώρα στήν Εὐρώπη δέν μπορεῖ νά ἀναμειχθεῖ στόν τρόπο λήψεως τῶν ἀποφάσεων μιᾶς ἄλλης χώρας τῆς ΕΕ.

Ὁ Ζόραν Ζάεφ ἀντιθέτως μέ θρασύτητα ἐξέφρασε τήν βεβαιότητα, ὅτι τά τρία μνημόνια πού ἐκκρεμοῦν θά ἐπικυρωθοῦν συντόμως ἀπό τήν Βουλή. Συνέδεσε τήν ψήφισή τους μέ τήν ἐνίσχυση τῶν διμερῶν σχέσεων, ἰδιαίτερα δέ τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας, καί τήν προώθηση τῆς εὐρωπαϊκῆς προοπτικῆς τῶν Δυτικῶν Βαλκανίων.

Ἡ Κυβέρνησις θορυβημένη ἀπό τήν προσπάθεια τῶν Σκοπιανῶν νά ἐμπλακοῦν στήν κοινοβουλευτική διαδικασία παραπέμπει στίς καλένδες τήν ψήφιση τῶν μνημονίων. «Δέν ὑπάρχει βία» εἶπαν χαρακτηριστικά κοινοβουλευτικές πηγές στήν «Ἑστία». Εἶναι γνωστό ἐξ ἄλλου ὅτι πολλοί βουλευτές τῆς ΝΔ, μέ πρῶτον τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἔχουν ταχθεῖ κατά τῶν συμφωνιῶν καί ἔχουν δηλώσει πώς θά τίς καταψηφίσουν, ὅταν καί ὅποτε ἔλθουν στήν Βουλή.

Χθές ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνηντήθη μέ τόν Σκοπιανό ὁμόλογό του στό Μέγαρο Μαξίμου ὅπου ἦταν ἔκδηλη ἡ ἀμηχανία μετά τήν ὠμή παρέμβαση τοῦ Ζάεφ. Ὁ κ. Μητσοτάκης ὁμίλησε σέ αὐστηρό ὕφος γιά το γεγονός ὅτι εἶναι ζωτικῆς σημασίας ὁ σεβασμός τῶν σχέσεων καλῆς γειτονίας καί ἡ πλήρης, συνεπής καί καλῇ τῇ πίστει ἐφαρμογή τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν –«ὅπως ἔχουμε συζητήσει», ὑπονοώντας ὅτι ὑπάρχουν παρεκκλίσεις πού ἔχουν ἐνοχλήσει τήν Ἀθήνα. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ δηλώσεις τοῦ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ ἦσαν ὀλιγόλογες –ἐν ἀντιθέσει μέ ἐκεῖνες τοῦ Ζάεφ– καί ἀφοροῦσαν ἀποκλειστικῶς τήν τήρηση τῆς Συμφωνίας καί τήν ἐνταξιακή πορεία τῶν Σκοπίων.

Ὁ Ζάεφ δέν ἔκανε καμμία ἀναφορά στά περί Συμφωνίας καί ἄρχισε νά ὁμιλεῖ γιά τίς ἐπενδυτικές συμφωνίες στά Σκόπια πού ἔχουν ὑπογράψει ἑλληνικές ἑταιρεῖες. Συνεχάρη τήν Ἑλλάδα γιά τά 200 ἀπό τήν Ἐπανάσταση καί ὁμίλησε μέ ἐνθουσιασμό γιά τήν πτήση ἑλληνικῶν μαχητικῶν πάνω ἀπό τόν σκοπιανό ἐναέριο χῶρο. Ἡ ἐκνευριστική ἀδιαφορία του ὡς πρός τά ὅσα τοῦ εἶπε ἐνωρίτερα ὁ κ. Μητσοτάκης, ἔφθασε στό ζενίθ, ὅταν ζήτησε ἀπό τόν Ἕλληνα Πρωθυπουργό νά τοῦ πεῖ πότε θά ἀνοίξουν τά σύνορα γιά νά ἔλθουν οἱ Σκοπιανοί νά πιοῦν καφέ στήν Θεσσαλονίκη!

Τήν ἴδια στιγμή, δέν ἔχει κοπάσει ὁ σάλος πού προεκάλεσε ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, νά ἀποδεχθεῖ αἴτηση γιά ἐγγραφή στά μητρῶα τῶν πολιτιστικῶν συλλόγων τῆς χώρας τῆς «Μακεδονικῆς Κινήσεως Προωθήσεως τῆς Μητρικῆς Γλώσσας». Ὁ σύλλογος ἱδρύθηκε λίγο μετά τήν ὑπογραφή τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν –τόν Νοέμβριο τοῦ 2018– καί προωθεῖ ἀκραῖες ἀλυτρωτικές θέσεις Σκοπιανῶν ἐθνικιστῶν, ὅπως τήν διδασκαλία «μακεδονικῆς γλώσσης» ἐντός Ἑλλάδος καί τήν ἀναγνώριση «μειονότητος». Ἡ ἀπόφασις φέρει τήν «ὑπογραφή» τοῦ ὑφυπουργοῦ Σύγχρονου Πολιτισμοῦ Νικόλα Γιατρομανωλάκη, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπό τό Ποτάμι. Ὑπενθυμίζεται ὅτι βουλευτές τοῦ κόμματος εἶχαν ὑπερψηφίσει τήν Συμφωνία καί δέν εἶχαν φέρει ἀντιρρήσεις σέ ἐνδεχόμενη δημιουργία ΜΚΟ πού θά ἦταν ὑπεύθυνη γιά τήν διδασκαλία τῆς δῆθεν «μακεδονικῆς γλώσσης». Τό ἔγγραφο τοῦ Ὑπουργείου δημοσίευσε ἡ ἴδια ἡ ὀργάνωσις στήν ἱστοσελίδα της. Ἡ ἐπί κεφαλῆς τῆς φιλοσκοπιανῆς ὀργανώσεως Εὐγενία Νατσουλίδου, περιχαρής, ἔκανε λόγο γιά «ἀναγνώριση ἀπό τό ἑλληνικό Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ τῆς “μακεδονικῆς μητρικῆς γλώσσας” Ἑλλήνων πολιτῶν». Ἡ κ. Νατσουλίδου, μέ θητεία σέ ἐθνικιστικές ὀργανώσεις Σκοπιανῶν, ὅλως τυχαίως διατηρεῖ στενές ἐπαφές μέ ἀκραῖα στοιχεῖα τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος στήν Θράκη.

Μόλις ἔγινε γνωστή ἡ εἴδησις ἀπό τό πρωτοσέλιδο τῆς «δημοκρατίας», ἡ ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ἔσπευσε νά διορθώσει τό μεγάλο σφάλμα στό ὁποῖο ὑπέπεσε καί νά τονίσει ὅτι φιλοσκοπιανή ὀργάνωσις διεγράφη ἀπό τό μητρῶο. Μετά τόν σάλο πού ξέσπασε, ἡ ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀνεκάλυψε ὅτι «ὁ ἐμφανιζόμενος ὡς διαχειριστής καί νόμιμος ἐκπρόσωπος τῆς ἐν λόγῳ ΑΜΚΕ φέρεται νά ἔχει ἀπασχολήσει ἐπανειλημμένως τήν ἑλληνική Δικαιοσύνη, γεγονός πού ἐγείρει σοβαρά ἐρωτήματα ὡς πρός τή δυνατότητα συμπερίληψής του στό Μητρῶο Πολιτιστικῶν Φορέων τοῦ Ὑπ. Πολιτισμοῦ». Προέβαλε δέ τόν ἰσχυρισμό, ὅτι ἡ ἐγγραφή στό Μητρῶο Πολιτιστικῶν Φορέων «ἀποτελεῖ διαδικασία πού ὑλοποιεῖται ἀποκλειστικά σέ ὑπηρεσιακό ἐπίπεδο μέ τήν προσκόμιση σχετικῶν τυπικῶν δικαιολογητικῶν»!

Μόλις ἔγινε γνωστή ἡ ἔγκρισις πού ἔλαβε ἡ ὀργάνωσις, οἱ δήμαρχοι Ἐδέσσης καί Ἀλμωπίας Πέλλης, Δημήτρης Γιάννου καί Χρῆστος Μπάτσης ἀντιστοίχως, ἐξέφρασαν τήν ἔκπληξή τους γιά τήν ἐπιπολαιότητα τοῦ Ὑπουργείου. «Ποιά εἶναι ἡ μελέτη συμφώνως πρός τήν ὁποία βασίσθηκαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί καί ἔδωσαν μία τέτοια ἔγκριση; Ἔχουν γνώση τῆς κατάστασης καί τῶν προβλημάτων πού θά φέρει μία τέτοια ἔγκριση; Ἐπειδή προκύπτουν πάρα πολλά ἐρωτήματα, τό θέμα πρέπει νά ἐξεταστεῖ πολύ σοβαρά. Γιατί, ἄν ὑπῆρχε παραπλάνηση τοῦ ὑπουργείου, πρέπει νά ἀκυρωθεῖ ἡ ἀπόφαση καί σίγουρα νά μήν χρηματοδοτεῖται μία ΑΜΚΕ πού δέν ἀγαπάει τό Ἔθνος καί τήν Ἑλλάδα» δήλωσε ὁ κ. Μπάτσης.

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/aparadekti-anameiksis-zaef-sta-esoterika-tou-koinovoylioy-mas/

ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΜΟΝΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΩΑΝΝΗ ΜΑΖΗ (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Ο Ιωάννης Μάζης είναι ένας ακαδημαϊκός ο οποίος θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για κάθε έλληνα ακαδημαϊκό. Είναι ο επιστήμονας που κάθε φορά θα αναφερθεί στα γεγονότα χωρίς την παραμικρή προσπάθεια εξωραϊσμού, προπαγάνδας, εξυπηρέτησης οποιουδήποτε συμφέροντος, πλην της αλήθειας. Και αυτό είναι η απόλυτη πράξη πατριωτισμού. Διότι έχουμε την ευτυχία να ζούμε σε μία χώρα, να ανήκουμε σε ένα έθνος, που ουδέποτε φοβήθηκε την αλήθεια. Διότι απλούστατα δεν έχει κανέναν λόγο να την φοβάται. Σε αντίθεση με πολλά γειτονικά κράτη.

Δυστυχώς ο Ιωάννης Μάζης τείνει να γίνει η εξαίρεση σε έναν επικίνδυνο και θλιβερό για την Ελλάδα κανόνα. Όπου κάποιοι συνάδελφοί του εντάσσονται σε εταιρικής μορφής οργανώσεις, αδιαφανούς η επιλήψιμης χρηματοδότησης και χρησιμοποιούν την ακαδημαϊκή τους ιδιότητα για την διάδοση αναληθειών. Αυτή από μόνη της είναι πράξη εθνικής μειοδοσίας.

Ακουστέ λοιπόν με προσοχή την ανάλυση του καθηγητή Ιωάννη μαζί για τις γεωπολιτικές εξελίξεις που αφορούν την Ελλάδα. Είναι ο απόλυτος οδηγός γνώσης για το τι πραγματικά συμβαίνει και τις επικείμενες απειλές που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας.

 

https://www.olympia.gr/1441617/apopsi/gia-alli-mia-fora-mono-alitheies-apo-ton-ioanni-mazi/

ΕΛΛΑΔΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ : ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΘΛΙΨΗ

Του Γεωργίου Αδαλή

Η Ελλάδα, παρά το μεσαίο πληθυσμιακό της μέγεθος, αποτελούσε επί δεκαετίες την μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατάφερε πολύ νωρίς να ενταχτεί σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και έμοιαζε το ανερχόμενο αστέρι της περιοχής. Στο ΝΑΤΟ από το 1952, η 10η χώρα της ΕΕ (1981) και 20 χρόνια αργότερα στην Ευρωζώνη.

Συνήθως συγκρίνουμε τις επιδόσεις μας με της Τουρκίας. Σήμερα, θα ξεφύγουμε από τα τετριμμένα και θα συγκριθούμε με την Αίγυπτο! Η Αίγυπτος είναι η 14η χώρα στον πλανήτη σε πληθυσμό. Μεγαλύτερη κι από την Τουρκία με 102 εκατομμύρια κατοίκους. Παραδοσιακά η Ελλάδα είχε σχεδόν διπλάσιο ΑΕΠ από την Αίγυπτο! Παραθέτω τα στοιχεία διαγραμματικά, σε δολάρια:

Η Ελλάδα έχει από την δεκαετία 1960, πολύ μεγαλύτερο ΑΕΠ από την Αίγυπτο, ακόμα και σε περιόδους όπου οι δύο χώρες κάνουν άλματα προόδου. Μετά το Millennium  ακολουθεί ξέφρενη αύξηση του ΑΕΠ τους με την Ελλάδα να βρίσκεται σταθερά πολύ πιο μπροστά από την Αίγυπτο. Ακολουθεί μια τετραετία που το ελληνικό ΑΕΠ πέφτει δραματικά, ενώ της Αιγύπτου συνεχίζει να αυξάνει. Αλλά και πάλι δεν μας ξεπερνά!

Την περίοδο 2009-2010, το Ντουμπάι αντιμετωπίζει οξεία οικονομική κρίση, σχεδόν ταυτόχρονα με την Ελλάδα. Το Ντουμπάϊ την γλυτώνει, αλλά στην Ελλάδα έρχεται το ΔΝΤ. Κάποιοι θα νομίζουν ότι αυτή ήταν η αιτία που μας ξεπέρασε η Αίγυπτος. Την ίδια περίοδο που η Ελλάδα έμπαινε σαν πειραματόζωο στα μνημόνια, ξεκινούσε στην Αφρική η “Αραβική Άνοιξη”.

Ενεργειακή ανεξαρτησία

Η Αίγυπτος άρχισε να έχει προβλήματα στο τέλος του 2010 ενώ το 2014 έφτασε σε εμφυλιοπολεμική κατάσταση με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Παρά τα τεράστια προβλήματα, όμως, μας ξεπερνά σε ΑΕΠ για πρώτη φορά την περίοδο 2011-12. Κι από τότε, παραμένει σταθερά μπροστά μέχρι σήμερα. Ο λόγος που συνέβη είναι ότι η Αίγυπτος απέκτησε στην οικονομία της ενεργειακό και στρατιωτικό βραχίονα, μειώνοντας την εξάρτησή της. Η Ελλάδα αντίθετα, ακολουθώντας πιστά τις προσταγές των Βρυξελλών, δεν αξιοποίησε τα ενεργειακά κοιτάσματα που οι έρευνες δείχνουν ότι διαθέτει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΗΡΩΙΔΑ ΔΟΜΝΑ ΒΙΣΒΙΖΗ

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη

Ιδρυτή και Διευθυντή του περιοδικού ''ΕΝΔΟΧΩΡΑ''

Δημοτικού σύμβουλου Θεσσαλονίκης «Θεσσαλονίκη Πόλη Ελληνική»

Τιμάμε φέτος τα 200 χρόνια της Εθνεγερσίας μας κατά των Οθωμανών και χρήσιμο θα ήταν να το θυμίζουμε συνεχώς, αναδεικνύοντας μάλιστα και μορφές του Αγώνα που για πολλούς είναι άγνωστες. Η Δόμνα Βισβίζη είναι μία από αυτές. Αναδείχθηκε ως ηρωίδα, αλλά και ως παράδειγμα αξιοπρέπειας και ανιδιοτέλειας.

Σύζυγος του πλουσιότερου Έλληνα της Αίνου, στην Αν. Θράκη, με την κήρυξη της Επανάστασης, μαζί με τα 5 παιδιά τους εγκατέλειψαν το σπιτικό τους και από εκείνη τη στιγμή έγινε για πάντα σπίτι τους το πλοίο «Καλομοίρα», που πήρε μέρος σε πολλές ναυμαχίες. Σε μία από τις επιχειρήσεις όπου συμμετείχε, κατά την πολιορκία του Ευρίπου, ο Χατζηαντώνης τραυματίστηκε θανάσιμα. Η Δόμνα ανέλαβε αμέσως τη θέση του ως καπετάνισσα και συνέχισε τον αγώνα στις ελληνικές θάλασσες. Είχε ήδη αποκτήσει την κατάλληλη εμπειρία και κυβέρνησε το πλοίο συνεχίζοντας αποτελεσματικά την πολιορκία.

Προς τα τέλη του 1823 αναγκάζεται να πληρώσει με δικά της χρήματα το πλήρωμα του πλοίου, αφού η ελληνική διοίκηση του Αγώνα δεν ανταποκρίθηκε στο σχετικό αίτημά της και δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της. Γράφει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων:

«Στενοχωρηθείσα δ᾽ από τους ναύτας, και φοβουμένη μήπως ήθελον αναχωρήση, ενώ άνευ τούτων, ήτο αδύνατον το να κρατηθή η πολιορκία, επλήρωσα εξ ιδίων τα μηνιαία των, εξοδεύσασα δε προς τούτοις εις αυτό το διάστημα, τόσον εις τας των ναυτών τροφάς όσον και εις πολεμοφόδια, ποσότητα όχι ευκαταφρόνητον, καθώς καλώτατα γινώσκει το έξοχον υπουργείον, με πόσην ποσότητα χρημάτων δύναται να εξοικονομηθή εν πολεμικόν πλοίον από εβδομήκοντα πέντε ναύτας κυβερνούμενον, με την πρόβλεψιν των τροφών, πολεμοφοδίων και μηνιαίων».

Τον Σεπτέμβριο του 1824, η «Καλομοίρα» περνά στα χέρια του κράτους, αφού η Δόμνα Βισβίζη αναγκάζεται να την παραχωρήσει λόγω αδυναμίας συντηρήσεώς της από πλευράς της, αλλά και λόγω φθορών που είχε υποστεί. Την παραχωρεί λοιπόν στον υδραίικο στόλο για να χρησιμοποιηθεί ως πυρπολικό «μ’ όλα τ᾽ αναγκαία εξοπλισμένον», ενώ τα άλλα πλοία που προσφέρονταν για τον σκοπό αυτόν ήταν «γυμνά τε και πάντων υστερημένα». Με την «Καλομοίρα», ο Πιπίνος έκαψε την τουρκική φρεγάτα του Χαζνέ Γκεμνισί, το 1824.

Το τέλος του 1824 τη βρίσκει πάμπτωχη, χωρίς το καράβι και τα χρήματά της, με τα πέντε ορφανά της «υστερούμενα και αυτού του επιουσίου […] μη έχουσα ούτε οίκον ούτε μίαν πατρίδα ούτε τα λοιπά αναγκαία», όπως γράφει στο υπουργείο. Έζησε για λίγο στην Υδρα και τη Σύρο, και μετά στο Ναύπλιο. Εκεί αναγκάζεται να ζητήσει και πάλι βοήθεια από τη διοίκηση, με την ελπίδα ότι «δεν θέλει αφήσει εγκαταλελειμμένα και απροστάτευτα τα υπέρ της πατρίδος αποθανόντος πατρός τέκνα, και εξοδεύσασα και όλην του την περιουσία, αλλά θέλει χορηγήσει εις αυτά τα προς το ζην αναγκαία από την πικράν ορφανίαν των και σκληράν δυστυχίαν, διά να παρακινώνται και οι λοιποί ομογενείς εις τον ιερόν τούτον αγώναν αλύπως, βλέποντες την διοίκησιν προστάτην των ορφανών και χηρών». Αλλά η διοίκηση για άλλη μια φορά δεν ανταποκρίνεται…

Ο χειμώνας του 1826 τη βρίσκει σε δραματική κατάσταση, έχοντας μάλιστα χάσει το ένα από τα πέντε παιδιά της από τον λιμό που είχε προηγηθεί. Απευθύνεται και πάλι, μάταια, στη διοίκηση: «Κλαίω, ευσπλαχνίαν δεν ευρίσκω ουδεμίαν. Αχρι και των ουρανών κραυγάζω. Ωτα ανεωγμένα δεν βλέπω! Πώς άλλως να εκφράσω τον πόνο μου; Ή με οποίον άλλον τρόπο να κινήσω ανθρώπων σπλάγχνα εις συμπάθειαν;»

Παρά ταύτα, η Δόμνα έμεινε πιστή στην ιδέα της πατρίδας και του Αγώνα. Είναι συγκλονιστικά τα λόγια που έγραψε στον γιο της Θεμιστοκλή, που υιοθετήθηκε από Γάλλους φιλέλληνες, φεύγοντας για το Παρίσι:

«Παιδί μου, θα υιοθετηθής και θα οφείλης την ανάπτυξίν σου εις την γαλλικήν γενναιοδωρίαν. Ίσως δεν θα ζω, όταν επιστρέψης. Σκέψου, όμως, παιδί μου, ότι πρέπει να μιμηθής και να εκδικήσης τον πατέρα σου».

Αξιώθηκε να δει ξανά τον γιο της το 1832, όταν διορίστηκε ακόλουθος του υπουργείου Εξωτερικών, ενώ από το 1845 έως το 1876 ήταν διοικητής Νάξου. Έκλεισε τα μάτια της το 1850 στον Πειραιά, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, δίπλα στην αδελφική της φίλη, τη σύζυγο του Νικηταρά.

https://www.newsbreak.gr/apopseis/205047/timi-stin-iroida-domna-visvizi/

Η ΚΥΠΡΟΣ, ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΚΗ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΕΛΛΑΔΙΣΜΟΥ

Του Σταύρου Λυγερού

Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο βιβλίο του “Το στρατηγικό βάθος” ο Νταβούτογλου είναι σαφέστατος: «Η Κύπρος, που κατέχει μια κεντρική θέση παγκοσμίως από την άπο­ψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε έναν άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες.

»Η Κύπρος… επέ­χει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κα­σπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέουν Ευ­ρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της… Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ Ασίας και Αφρικής, Ευρώπης και Αφρικής και Ευρώπης και Ασίας… Καθίσταται πασιφανές ότι η κεντρική θέση που κατέχει αυτή η περιοχή από την άποψη των ενεργειακών αξόνων της θα αποτελέσει στο μέλλον τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού…

»Στο πλαίσιο αυτό το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική διένεξη. Η Τουρκία, που κατέχει μια θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μια συνεχώς και αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η πολιτική επί του Κυπριακού πρέπει να τεθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, σύμφωνο προς το ήδη διαμορφωμένο νέο (διεθνές) στρατηγικό πλαίσιο.

ΔΙΑΒΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΝΑ ΠΕΡΙΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ;

Θέμα «τουρκικῆς μειονότητος» στήν Θεσσαλονίκη ἄνοιξε ὁ θρασύτατος κύριος Κιράν ὁ ὁποῖος ζητεῖ νά λειτουργήσουν ὡς λατρευτικοί χῶροι δύο παλαιά τεμένη

ΑΠΟ ΧΘΕΣ κινεῖται μεταξύ Θεσσαλονίκης καί Θράκης ὁ Τοῦρκος ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν Γιαβούζ Σελίμ Κιράν. Θά ἑορτάσει τό ραμαζάνι μαζί μέ τήν μειονότητα, τήν ὁποία ἡ Ἄγκυρα ἐπιμένει νά ὀνομάζει «τουρκική». Ἀνοίγει ὅμως καί ζήτημα μειονότητος στήν Θεσσαλονίκη. Χαρακτηριστική εἶναι σχετική ἀνάρτησίς του στό Twitter: «Στή Θεσσαλονίκη συναντηθήκαμε μέ τούς ἐκπροσώπους τῆς τουρκικῆς κοινωνίας, τούς θρησκευτικούς λειτουργούς» καί ὅπως εἶπε «δέν μποροῦν νά γίνουν ἀποδεκτές οἱ πιέσεις καί οἱ περιορισμοί στήν ἐλευθερία θρησκείας, γλώσσης καί προσευχῆς τῶν ὁμογενῶν μας. Εἴμεθα δίπλα στούς ὁμογενεῖς μας πού παρά τίς δυσκολίες διατηροῦν τήν ταυτότητα καί τήν θρησκεία τους.»

Καί αὐτά ἐνῶ ἐπεσκέπτετο «ὀθωμανικά μνημεῖα» ὅπως τό Γενί τζαμί καί εἶχε ἐπικοινωνία μέ ἀνυπόστατες ὀργανώσεις ὅπως κάποια Ἕνωσις Μουσουλμάνων Μακεδονίας Θράκης! Ὁ Τοῦρκος ὑφυπουργός προκαλεῖ εὐθέως. Θέτει ζήτημα «ὁμογενῶν» του πού καταπιέζονται. Ὁπότε τό ἐρώτημα εἶναι ποιός καί γιά ποιόν λόγο συνεφώνησε νά γίνει αὐτή ἡ ἐπίσκεψις. Γιατί ἐπιτρέπεται σέ ἕναν Τοῦρκο κυβερνητικό παράγοντα νά ἔρχεται νά μᾶς ἐπιδεικνύει ἐδῶ τήν περιφρόνησή του πρός τό διεθνές δίκαιο καί πρός τούς νόμους τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους. Εἶναι περιφρόνησις πρός τό διεθνές δίκαιον νά χαρακτηρίζει «τουρκική» μία μειονότητα πού εἶναι ἀναγνωρισμένη ὡς μουσουλμανική. Εἶναι περιφρόνησις πρός τό ἑλληνικό Κράτος νά ἐπισκέπτεται τούς ψευτομουφτῆδες, ὅταν ὑπάρχουν κανονικῶς ὁρισμένοι (σύμφωνα μέ ὅλα τά προβλεπόμενα ἀπό τό Κοράνι) μουφτῆδες τούς ὁποίους ἀναγνωρίζει ἡ Ἑλλάς.

Καί ἀφοῦ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἦλθε καί συμπεριφέρεται μέ αὐτόν τόν τρόπο, γιατί δέν ἔχει ἀκόμη κηρυχθεῖ ἀνεπιθύμητος, ὥστε νά ὑποχρεωθεῖ νά ἐπιστρέψει ἀμέσως στήν Τουρκία;

Γνωρίζουμε ὅτι δέν εἶναι ἡ διπλωματική ἁβρότης σκοπός αὐτῆς τῆς ἐπισκέψεως. Ὅπως καί δέν ἦταν καί καμμία ἀπό τίς ἐπισκέψεις Τούρκων ἀξιωματούχων τίς ὁποῖες ἀνεχθήκαμε κατά τό παρελθόν. Καί ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν ἐπεσκέφθη τήν Ἑλλάδα καί τόν ἀφήσαμε οὐσιαστικῶς ἀσύδοτο στήν Θράκη. Καί ὁ Μεβλούτ Τσαβούσογλου ἦλθε καί ὑπῆρξε ἐξ ἴσου προκλητικός. Εἶναι ἀκατανόητο τό ὅτι ἀφήνουμε τέτοιες καταστάσεις νά διαιωνίζονται. Πρόκειται γιά πολιτικές ἐνέργειες ἀμφισβητήσεως τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας μας καί προωθήσεως τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Τουρκίας εἰς βάρος ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καί ἑλληνικῶν πληθυσμῶν. Ὁπότε ἐπανερχόμεθα στό βασικό: «Γιατί ἐπιτρέπουμε τέτοιες ἐπισκέψεις;».

Καί γιά νά μήν ὑπάρχουν ἀμφιβολίες γιά τό τί θά κάνει ὁ Τοῦρκος ὑφυπουργός, ἔχουμε τήν ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς Ἀγκύρας πού τά λέει ὅλα:

«Ἡ Αὐτοῦ Ἐξοχότης Yavuz Selim Kıran, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν, θά πραγματοποιήσει ἐπίσκεψη στήν Θεσσαλονίκη καί τήν «Δυτική» Θράκη τό διάστημα 5-6 Μαΐου 2021.

»Κατά τή διάρκεια τοῦ ταξιδιοῦ του, ἡ Α.Ε. Kıran θά συναντήσει, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ μῆνα τοῦ Ραμαζανιοῦ, πρωτίστως, τούς “Μουφτῆδες” τῆς Κομοτηνῆς καί τῆς Ξάνθης, καθώς καί τούς ἐκπροσώπους τῶν φορέων καί ὀργανώσεων, καί τά μέλη τῆς “Τουρκικῆς” Μειονότητος στή “Δυτική” Θράκη, ἐνῶ θά ἐπισκεφθεῖ Μειονοτικά σχολεῖα καί ὀθωμανικά μνημεῖα.

»Ὁ Ὑφυπουργός θά πραγματοποιήσει ἐπίσης ἐπίσκεψη στήν Οἰκία Atatürk στή Θεσσαλονίκη.».

Δέν θά περιορισθεῖ ὅμως, ὁ Γιαβούζ Σελίμ Κιράν στίς περιοχές τῆς μειονότητος. Μέχρι τό Διδυμότειχο θά φθάσει μέ πρόσχημα τήν ἐπιθεώρηση τῶν ἐργασιῶν ἀποκαταστάσεως τοῦ πρό πολλῶν ἐτῶν καέντος τεμένους τοῦ Βαγιαζήτ.

Νά σημειωθεῖ ἐπιπροσθέτως ὅτι δέν πρόκειται γιά ἐπίσημη ἐπίσκεψη ἀλλά γιά «ἰδιωτική». Τώρα πόσο «ἰδιωτική» μπορεῖ νά εἶναι ὅταν στήν Θεσσαλονίκη τόν ὑποδέχεται ἐπισήμως ὁ Τοῦρκος πρέσβυς καί νά περιοδεύουν μαζί «ὀθωμανικά μνημεῖα» εἶναι κάτι πού σηκώνει πολλή συζήτηση. Τό βέβαιον εἶναι ὅτι οἱ Τοῦρκοι τά θέλουν ὅλα δικά τους. Δέν θέλουν τήν ἐπίσκεψη ἐπίσημη γιά νά μποροῦν νά κινοῦνται κατά τό δοκοῦν ὅπου θέλουν καί ὅπως θέλουν. Ἀπό τήν ἄλλη προσδίδουν τήν ἐπισημότητα τῆς ἐπιθεωρήσεως ἔργων –ὅπως στό τέμενος– καί τῆς ἐπισκέψεως σέ σχολεῖα καί ὀργανώσεις γιά νά δώσουν στά μέλη τῆς μειονότητος τό μήνυμα, ὅτι εἶναι ἐπικυρίαρχοι.

Ἴσως μάλιστα νά νομίζουν πώς ἔτσι παίρνουν ρεβάνς γιά τήν ταπείνωση πού ὑπέστη ὁ Μεβλούτ Τσαβούσογλου στήν Ἄγκυρα, ὅταν ὑπεχρεώθη νά ἀκούει τήν ἀπαρίθμηση τῶν δικαίων τῆς Ἑλλάδος –καί τῶν ἀδίκων τῆς Τουρκίας– ἀπό τόν πληθωρικό ὅσο ὅμως καί ἀκριβῆ λόγο τοῦ Νίκου Δένδια. Τό ζήτημα εἶναι πῶς καί γιατί ἐμεῖς τά ἐπιτρέπουμε αὐτά. Πολύ περισσότερο ὅταν ἔχουμε δύο δεδομένα. Πρῶτον, τίς ἐπισκέψεις καί ἄλλων Τούρκων κυβερνητικῶν κατά τό παρελθόν, πού ἔχουν ἐξελιχθεῖ σέ ἀπαράδεκτες κινήσεις ἀσκήσεως ἐπιρροῆς. Δεύτερον, τίς συνεχεῖς ἀπαιτήσεις τῆς Τουρκίας σέ κάθε ἐπίπεδο. Ἀκόμη καί κατά τό πρόσφατο ταξίδι τοῦ κ. Δένδια στήν Ἄγκυρα, ὁ ἴδιος ὁ Ἐρντογάν (ἔτσι ἀναφέρουν ἀξιόπιστες πληροφορίες) ἐζήτησε ἀπό τόν κ. Δένδια τήν ἐπαναλειτουργία δύο τζαμιῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Γιά ποιόν λόγο; Μήπως ὑπάρχουν καί ἐκεῖ μουσουλμάνοι καί δέν τό γνωρίζουμε; Ἤ μήπως μετά τήν Θράκη οἱ ἀπαιτήσεις τῶν Τούρκων θά φθάσουν μέχρις ἐκεῖ; Εἶναι καί ἡ γενέτειρα τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ ἄλλως τε, ὅπως δέν χάνουν εὐκαιρία νά μᾶς θυμίζουν. Τό ἔπραξε καί πάλι ὁ ὑφυπουργός Κιράν. Προφανῶς προσβλέπων σέ νέες διεκδικήσεις.

Μᾶλλον χλιαρή θά χαρακτηρίζαμε τήν ἀντίδραση κύκλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν πού περιορίσθηκαν νά ἐπισημάνουν ὅτι ἡ Ἑλλάς «παραμένει σταθερά προσηλωμένη στίς διεθνεῖς της ὑποχρεώσεις, πλήρως σεβόμενη τό Διεθνές Δίκαιο, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ πυξίδα τῆς ἐξωτερικῆς της πολιτικῆς καί στό πλαίσιο αὐτό ἐφαρμόζει τίς προβλέψεις πού ἀπορρέουν ἀπό τήν Συνθήκη τῆς Λωζάνης τοῦ 1923, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τήν ὕπαρξη θρησκευτικῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας στή Θράκη». Ἐπίσης, ἀναφέρουν πώς ἡ Μουσουλμανική Μειονότης, ἡ ὁποία εὐημερεῖ, ἀριθμεῖ περίπου 120.00 κατοίκους, Ἕλληνες πολῖτες, καί προσθέτουν πώς στήν περιοχή αὐτή λειτουργοῦν σήμερα 127 μειονοτικά σχολεῖα, καθώς καί 260 τεμένη.

Τέλος, οἱ ἴδιες διπλωματικές πηγές διαμηνύουν πώς ὁποιαδήποτε προσπάθεια διαστρεβλώσεως τῆς πραγματικότητος καί παραποιήσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν, ἀπό ὅπου καί ἄν προέρχεται, εἶναι αὐτονόητα ἀπορριπτέα καί δέν χρῄζει περαιτέρω σχολιασμοῦ.Δυστυχῶς, δέν ἀρκεῖ ἡ δήλωσις, πώς τά τουρκικά ψεύδη εἶναι ἀπορριπτέα. Ἀπαιτεῖται ἀντίδρασις πιό δυναμική!!

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/giati-epitrepete-ston-tourko-ufypoyrgo-na-periodeyei-tin-thraki/

ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΥΛΟΓΛΟΥ : [ θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων ἔργοισιν τελέθει ΟΜΗΡΟΣ, Ὀδύσσεια, Ραψωδία η ]

Στὸ πρόσωπό του ἀποτυπώνεται τὸ ἰδανικὸ τοῦ ἀρχαίου ἥρωος. Στὸν βίο καὶ τοὺς ἄθλους του ἀναγνωρίζουμε χαρακτηριστικὰ Ἑλλήνων ἡμιθέων. Οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ ὁμοιάζοντάς τον εἴτε κατὰ τὸ ὄνομα, εἴτε κατὰ τὴν χάρη, μετέτρεπαν τὰ ἱερὰ τοῦ Θησέως σὲ ἐκκλησίες τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.

Καππαδόκης ἐκ πατρός, Παλαιστίνιος ἐκ μητρὸς. Γένους ἐνδόξου, κόμης τὴν ἀξίαν. Τριβούνος, δηλαδὴ χιλίαρχος. Λαμπρὸς πολεμιστὴς. Τροπαιοφόρος ἐπὶ τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ.

Ὁ μέγας καὶ ἔνδοξος Γεώργιος μαρτύρησε ὑπὲρ Πίστεως τὸ 296 μ.Χ. λαμβάνοντας τὸν τίτλο τοῦ μεγαλομάρτυρος. Τὸ ἱερὸ του λείψανο μετέφερε ὁ ὑπηρέτης του στὴν Λύδδα τῆς Παλαιστίνης, πατρίδα τῆς μητρὸς του. Κατετέθη δὲ ἐκεῖ, στὸν ναὸ ποὺ ἀνεγέρθη στὸ ὄνομά του. Ἡ Μνήμη του τιμᾶται πανηγυρικά ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος.

Δὲν ὑπάρχει χωρίο, λέει περιηγητὴς ποὺ ἐπισκέφθηκε τὴν Ἑλλάδα τὸν 17ο αἰῶνα, ποὺ νὰ μὴν ἔχει ἐκκλησία πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Χωριὰ ὁλόκληρα εἶναι ἀφιερωμένα στὸν Ἅγιο καὶ ἔχουν πάρει τὸ ὄνομά του.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος εἶναι ἐν γένει προστάτης τῶν γεωργῶν καὶ τῶν ποιμένων, οἱ ὁποῖοι κατ' ἐξοχὴν πανηγυρίζουν τὴν ἑορτὴ του, τὴν ὁποῖα καὶ ἔχουν ὁρίσει ὡς ἡμέρα μετάβασης στὶς θερινὲς νομές.

Ἡ μορφὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου κοσμεὶ τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία καὶ τὰ λάβαρα τῶν Βυζαντινῶν Βασιλέων. Τὴν μορφὴ του βρίσκουμε σὲ βυζαντινὰ νομίσματα ὅπως καὶ σὲ παράσημα ξένων κρατῶν.

Κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν σταυροφοριῶν, οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Γενουάτες ἔκαναν τὸν Ἅγιο Γεώργιο προστάτη τους.

Τὸ 1769, πρός βράβευση τῶν ἐξοχωτέρων ἀνδραγαθημάτων, ἡ Αὐτοκράτειρα τῆς Ρωσίας Αἰκατερίνη, θεσμοθέτησε τὸ στρατιωτικὸ παράσημο τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Εἶναι χρυσὸς σταυρὸς μὲ τέσσερις βραχίονες ποὺ στὸ κέντρο φέρει τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου νὰ καταβάλλει τὸν δράκοντα.

Ἡ παράδοση διατηρήθηκε μέσα ἀπὸ τὴν λυρικὴ ποίηση καὶ τὰ δημοτικὰ τραγούδια. Ἡ γλῶσσα, τὸ ὕφος καὶ ἡ στιχουργία τους ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχουν κοινὴ βάση, μὲ πολλὲς παραλλαγὲς καὶ μὲ μεγάλη διασπορά. Ἡ Ἑλληνικὴ Τέχνη ἐπιβεβαιώνει τὴν συνέχεια καὶ τὸ ἱστορικὸ βάθος τῆς ἀρχέγονης Παραδόσεως.

Σὲ μία μεγάλη χώρα, ἐμφανίστηκε ἕνα θηρίο. Αὐτὸ φώλιασε στὴν πηγὴ ὕδρευσης τῆς πόλεως. Μάλιστα, δὲν ἄφηνε τοὺς κατοίκους νὰ ἀντλήσουν νερό, ἐὰν δὲν τοῦ παρεῖχαν πρὸς βορὰν δύο ἀνθρώπους τὴν ἡμέρα. Μὴ δυνάμενοι νὰ πράξουν διαφορετικὰ οἱ κάτοικοι, ἔριξαν κλῆρο ὥστε ἡ τύχη νὰ ὁρίσει τὴν βορὰ τοῦ θηρίου.

Ὁ κλῆρος ἔπεσε στὴν μονογενῆ θυγατέρα τοῦ βασιλέως. Τὴν κόρη συνόδευσε μὲ θρήνους ὁ ἴδιος ὁ πατέρας της μέχρι τὴν πηγή, ὅπου καὶ τὴν ἔδεσε μὲ δυνατὲς ἁλυσίδες. Καὶ ἐνῶ ἡ κόρη ἀνέμενε δακρυροοῦσα τὸν τρομερὸ της θάνατο, ξαφνικά, ἐμφανίστηκε μπροστὰ της ὁ Ἅγιος Γεώργιος. Κρατῶντας δόρυ καὶ σπαθὶ, πάνω σὲ ἕνα ὡραῖο ἄλογο.

Ἡ νέα τὸν ἐκλιπαρεῖ νὰ φύγει. Δὲν πρέπει νὰ πεθάνει καὶ αὐτός. Ἀλλὰ ὁ ἥρωας ἔμεινε. Καὶ ὅταν τὸ θηρίο ἀναδύθηκε ἀπὸ τὴν πηγὴ νομίζοντας ὅτι θὰ βρεῖ ἄφθονη τροφή, ὁ Ἅγιος τὸ πλήγωσε στὸ στόμα θανάσιμα.

Ἡ κόρη θὰ του ζητήσει νὰ τῆς πεῖ τὸ ὄνομά του, οὕτως ὥστε ὁ πατέρας της νὰ τὸν ἀνταμείψει. Τότε ὁ Ἅγιος θὰ τῆς φανερωθεῖ καὶ θὰ τὴν προτρέψει νὰ χτίσει μία ἐκκλησία. Καὶ ἐκεῖ, δίπλα στὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία, νὰ εἰκονίση καὶ ἕναν καβαλλάρη, ἀρματωμένον μὲ σπαθὶ καὶ μὲ χρυσὸ κοντάρι.

Ὁ μῦθος θυμίζει ἐκεῖνον τοῦ Περσέα ποὺ ἐλευθέρωσε τὴν Ἀνδρομέδα. Καὶ ἐκείνη ἦταν ἐκτεθειμένη πρὸς βορὰν τοῦ τέρατος, ὅπως καὶ ἡ Ἠσιόνη ποὺ ἀπελευθερώθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρακλῆ. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο οἱ βυζαντινοὶ συγγραφεῖς περιγράφουν τὶς εἰκόνες τοῦ Περσέα καὶ τῆς Ἀνδρομέδας καὶ τὸ πῶς ἀφηγοῦνται τὴν ἱστορία τους, καταδεικνύει τὸν δεσμό μεταξὺ τῶν μύθων καὶ τὴν συνέχεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Οἱ δὲ ἀρχαῖες εἰκόνες ποὺ ἀναπαριστοῦν τὸν Βελλερεφόντη νὰ φονεύει τὴν Χίμαιρα παρουσιάζουν καταπληκτική ὁμοιότητα μὲ ἐκεῖνες τοῦ Ἁγίου Γεωργίου νὰ ἐξολοθρεύει τὸν δράκοντα.

Φίλτατε Ἀναγνώστη.

Ἡ συμβολικὴ σημασία τῶν μύθων εἶναι προφανής. Οἱ φόνοι τῶν θηρίων ἀπό τὸν Ἕλληνα ἀναπαριστοῦν τὸ Φῶς ποὺ διαλύει τὸ σκότος. Τὴν Ἰδέα περικλείει καὶ ὁ μῦθος κατά τὸν ὁποῖο ὁ Ἀπόλλων φονεύει τὸν Πύθωνα. Ἴσως ἀπὸ ἐκεῖ νὰ ἀπορρέουν ὅλοι οἱ μεταγενέστεροι.

Προαιώνια ἡ μάχη μεταξὺ Φωτός καὶ σκότους. Ἀρετῆς καὶ κακίας. Καλοῦ καὶ πονηροῦ. Πολιτισμοῦ καὶ βαρβαρότητος.

Ἀθλοφόροι οἱ ἡμίθεοι, ἀθλοφόροι καὶ οἱ Ἥρωες τοῦ Γένους. Ἅπαντες πέρασαν στὴν Ἀθανασία. Ἅπαντες πορεύθηκαν μαχόμενοι μὲ Ἦθος. Μὲ Τρόπο. Ἔγιναν πρότυπα διαχρονικά, δηλαδή Ἑλληνικά, ὑπενθυμίζοντας στὴν Οἰκουμένη τὴν Εὐγένεια τῆς καταγωγῆς μας. Τὴν Πίστη καὶ τὸν Ἔρωτα γιὰ τὸν Ἄνθρωπο. Τὴν Δικαιοσύνη καὶ τὴν Ἐλευθερία.

Ὁ Ποιητής τὸ ἐπικυρώνει.

Δὲν ὑπάρχουν παρά δύο Σκοποί.

Ἡ Ἀγάπη καὶ ἡ Ἐλευθερία.

Ioanna Karagkiouloglou

ΚΥΠΡΙΑΚΟ-ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΕΥΗ : ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΕΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Ήφαιστου
Ομ. Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Αναδημοσίευση (Εκδ. Ποιότητα)

Δεν καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία. Αποφάσεις συμβατές με τον Χάρτη του ΟΗΕ και την πράξη προσχώρησης στην Ε.Ε.

Για να παραφράσουμε τον Παναγιώτη Κονδύλη, σε ακροσφαλείς μεταβατικές ιστορικές συγκυρίες, όταν οι διεθνείς και περιφερειακές στρατηγικές ανακατατάξεις είναι καταιγιστικές, δεν υπάρχει η πολυτέλεια η πολιτική και στρατηγική σκέψη να είναι θολή.

Δεν υπάρχει η πολυτέλεια οι (δικές μας!) διαπραγματευτικές θέσεις να είναι αντιφατικές και αδιέξοδες με αποτέλεσμα η Ελληνική πλευρά να σύρετε και να διασύρετε από διαμεσολαβητές γραφειοκράτες που άλλοι καθοδηγούν.

Ούτε και να αφηνόμαστε να διολισθήσουμε σε στρατηγική παγίδα που θα φέρει αστάθεια και εθνοκαθάρσεις της πρωταθλήτριας τέτοιων ανοσιουργημάτων Τουρκίας (1922, Αρμένιοι, κουρδιστάν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη και το 1974 στην Κύπρο). 

Μετά τη Γενεύη τι;

Μετά την επιβεβαίωση ακόμη και των χειρότερων φόβων στην Γενεύη κάθε περαιτέρω βήμα και κάθε απόφαση απαιτούν:

α) καθαρή πολιτική, θεσμική και στρατηγική θέαση

β) μακρόπνοο σχεδιασμό που αποκλείει παγίδες και αβάστακτες συμφορές και

γ) δρομολόγηση επιλογών με κόκκινες γραμμές όσον αφορά την εθνική ασφάλεια του Ελλαδικού κράτους και την ασφάλεια του ενός δέκατου του Ελληνισμού της Κύπρου.

Στηριζόμενοι σε επιχειρήματα και όχι συνθήματα ή ανυπόστατους αφορισμούς ένας λογικός συλλογισμός είναι ότι δεν μπορούν πλέον να υπάρχουν διαφωνίες στην Ελληνική πλευρά.

Υπάρχουν πλέον οι προϋποθέσεις να ενωθούν τα νήματα όλων γύρω από ορθολογιστικές αποφάσεις.

Τελικά ποιος είναι ο ρόλος του ΟΗΕ και γιατί σιώπησε ο Γκουτέρες;

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΝΑΥΑΓΙΣΜΕΝΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ ΣΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ Ο Κ. ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ ΓΓ ΤΟΥ ΟΗΕ ΔΗΛΩΣΕ:

 

«ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΜΕ ΚΟΙΝΟ ΕΔΑΦΟΣ». ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ: «Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΙΑΣ ΔΙΖΩΝΙΚΗΣ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ».

 

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ , ΠΡΟΣΘΕΣΕ: «ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ ΜΕ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ».

Συνέχισε με διάφορα σενάρια τα οποία βρίσκουμε ότι υπερβαίνουν τον ρόλο του ως θεματοφύλακα της διεθνούς νομιμότητας όπως απορρέει από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, κάτι  ως προς το οποίο ακολουθούν αντικειμενικά επιχειρήματα.

 

FABRICE COFFRINI VIA GETTY IMAGES

 

Η Τουρκία θέλει όλη την Κύπρο

Ένα πρώτο συμπέρασμα απόρροια και των δηλώσεων του ΓΓ του ΟΗΕ είναι ότι:  Δεν υπάρχει κοινό έδαφος, υπάρχει αδιέξοδο.

Εξ αντικειμένου η συζήτηση περί δικοινοτικών, διζωνικών και ισότητας σε εθνική-ρατσιστική βάση οδήγησαν στο σημείο μηδέν και απαιτούνται αποφάσεις εδρασμένες πάνω σε μια αντικειμενικά ορθή βάση.

Πάντως, κανένα δεν τιμά εάν δεν κατανοεί πλήρως τις Τουρκικές θέσεις και επιδιώξεις των οποίων η Γενεύη του Απριλίου 2021 είναι μια ακόμη απόδειξη:

Πρώτον, περιττεύει να μνημονεύσουμε τις εκατοντάδες δηλώσεις και σχέδια της Άγκυρας που κάνουν σαφές ότι θέλουν έλεγχο όλης της Κύπρου, για παράδειγμα«ακόμη και εάν δεν υπήρχε ούτε ένας τουρκοκύπριος στο νησί» και ότι με βάση αυτό που έγινε στην Κύπρο μπορεί να επαναληφθεί η ίδια στρατηγική στην Θράκη και αλλού (Νταβούτογλου).

Δεύτερον, τα «δύο κράτη» στα οποία σήμερα αναφέρεται η Τουρκική πλευρά και η «Διζωνική και Δικοινοτική Ομοσπονδία» (μάλιστα σε εθνική-ρατσιστική ισότητα) είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Απλά διατυπώνονται διαφορετικά εκπληρώνοντας όμως τον ίδιο σκοπό οδηγώντας στο ίδιο αποτέλεσμα:

• Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Αναγνώριση των παράνομων τετελεσμένων όσον αφορά τα νυν παράνομα κατεχόμενα (συμπεριλαμβανομένων των εποίκων που είναι έγκλημα πολέμου).
• Δημιουργία ενός μη βιώσιμου κρατιδίου μέσα στο οποίο η Τουρκία θα διαθέτει όλα τα μέσα για να κυριαρχήσει πλήρως.

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΜΗΡΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙΤΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΘΑ ΠΑΓΙΔΕΥΤΕΙ ΑΝΕΠΙΣΤΡΟΦΑ.

AMIR MAKAR VIA GETTY IMAGES

Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας μας οδηγεί σε ομηρία

Η αντιστροφή του κατήφορου απαιτεί μια λογική, ορθολογιστική και στρατηγικά ασφαλή απόφαση: Πίσω στα θεμελιώδη, έσχατα και θέσφατα που ισχύουν για όλα τα κράτη και που είναι συμβατά με την αποστολή και τις δικαιοδοσίες του ΟΗΕ και που δημιουργούν προϋποθέσεις διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

Ποια είναι τα νομικά, πολιτικά, θεσμικά και εξ αντικειμένου ορθά επιχειρήματα; 

Α) Βάση διεξόδου στο Κυπριακό είναι η Πράξη Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ που αποτελεί και εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών.

Η Ελλάδα και Κύπρος έχουν θεμιτό και νομιμοποιημένο δικαίωμα να απαιτήσουν από τους εταίρους τους μια ρητή συλλογική θέση της ΕΕ που είναι συμβατή με την Ευρωπαϊκή νομιμότητα όπως διαμορφώθηκε από την  πράξη προσχώρησης καλύπτοντας όλη την Επικράτεια της ΚΔ. Δηλαδή, de Jure το μόνο αναγνωρισμένο κράτος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία.

Υπάρχει μια de facto παράνομη κατοχή εδαφών που τερματίζεται μόνο εάν εφαρμοστεί πλήρως και αδιαπραγμάτευτα η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Πιο συγκεκριμένα: 

1) Δεν καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία (δεν έχει γίνει αυτό ξανά, δηλαδή δεν καταργήθηκε κανένα κράτος λόγω έξωθεν εισβολής), ιδιαίτερα όταν οι αποφάσεις του ΣΑ ρητά ορίζουν ότι είναι παράνομη και δημιούργησαν παράνομα τετελεσμένα που δεν ισχύουν

Αναφερόμαστε στις αποφάσεις του 1974 και 1983 και θα επανέλθουμε πιο κάτω. Όχι τις επόμενες «αποφάσεις» εκτός και εάν δεχόμαστε ως αποφάσεις τις παραινέσεις του ΣΑ για διαπραγματεύσεις με τις οποίες εμείς συναινούσαμε να κάνουμε επειδή το «τουρκικό πιστόλι» των παράνομων στρατευμάτων κατοχής ήταν στον κρόταφο των Κυπρίων.

Καταργούνται οι αποφάσεις του ΟΗΕ;

Κανένα όργανο του ΟΗΕ δεν έχει δικαιοδοσία να ζητήσει αναγνώριση των παράνομων τετελεσμένων.

Εξάλλου, οι μετέπειτα δηλώσεις του ΣΑ ήταν παραινέσεις για να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις από εκεί που εμείς υποχωρήσαμε και οι Τούρκοι επανέρχονταν με νέες και παράνομες απαιτήσεις.

Αυτά αντιστρέφονται με μια κοινή δήλωση της Αθήνας και της Λευκωσίας, τελεία και παύλα. Είναι ζήτημα ορθής ανάλυσης της κατάστασης μετά την Γενεύη και ορθολογιστικής επανατοποθέτησης.

Πιο κάτω παραθέτουμε εντός εισαγωγικών το άρθρο 2 κεφ. Ι του Χάρτη ΟΗΕ. Δεν δίνει σε κανένα το δικαίωμα επέμβασης στο εσωτερικό των κρατών-μελών ιδιαίτερα όταν το θύμα δεν είναι η ΚΔ αλλά η Αμερικανοκίνητη χούντα και η παράνομα εισβάλλουσα Τουρκία.

Αυτά νομικά, πολιτικά και θεσμικά, όπως και το περιεχόμενο της Πράξης Προσχώρησης της ΚΔ στην ΕΕ, είναι ατράνταχτα επιχειρήματα.

Για να το πούμε ήπια, είναι αξιοπερίεργο γιατί δεν αποτελούν ανυποχώρητες θέσεις της Ελληνικής πλευράς με αποτέλεσμα να διολισθαίνουμε σε αδιέξοδο και αστάθεια που θα φέρει διάλυση της ΚΔ, κυριαρχία της Τουρκίας και στρατηγική παγίδευση της Ελλάδας.

2) Ενώ τα προαναφερθέντα εξ αντικειμένου είναι ακλόνητα επιχειρήματα, η πιο ρηξικέλευθη θέση απαιτείται να είναι η εξής: Ποτέ δεν αναγνωρίζονται τα παράνομα τετελεσμένα όσο και να κρατήσει αυτό.

Κάποιοι θα λέγανε να μείνει αδούλωτο μέχρι να απελευθερωθεί ή μέχρι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις Τουρκικής συνηγορίας σύμφωνα με την διεθνή ευρωπαϊκή νομιμότητα την οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μελετήσουν εδώ όπου και η πάντοτε επίκαιρη μελέτη του διεθνούς πάνελ εμπειρογνωμόνων (μεταφρασμένη σε πολλές γλώσσες).

Για όσους δεν έτυχε να το γνωρίζουν η αίτησης ένταξης στην ΕΕ και ο ΕΑΧ που κάποιοι από καιρό υποστηρίζουν –πολιτικές που τελικά υιοθετήθηκαν αλλά όχι με την αναγκαία αποφασιστικότητα και την αναγκαία ριζική επανατοποθέτηση– σκοπό είχαν να δημιουργηθούν οι νομικές, πολιτικές, θεσμικές και στρατηγικές προϋποθέσεις  βιώσιμης διεξόδου.

Β) Βασική θέση συμφέρει να είναι ότι ισχύουν οι Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1974 και 1983 (και καμιά άλλη καθότι παραβιάζουν τον Χάρτη).

Όλες οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας απαιτείται να είναι συμβατές με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ ιδιαίτερα Κεφάλαιο Ι Άρθρο 2 παράγραφος 7 όπου και οι Υψηλές Αρχές της διεθνούς Αμφικτιονίας, των διεθνών θεσμών και του εν γένει διεθνούς δικαίου.

Καταληκτικά, ο ρόλος του ΟΗΕ, οι διατάξεις των υψηλών αρχών του διεθνούς δικαίου και τα θέσφατα λειτουργίας των διεθνών θεσμών προσφέρουν στέρεα βάση μιας ριζικής, ριζοσπαστικής, αναγκαίας και μη εξαιρετέας και πολιτικά, νομικά και στρατηγικά νέας τοποθέτησης στο Κυπριακό.

 

ANADOLU AGENCY VIA GETTY IMAGES

 

Να βάλουμε τα πράγματα σε τάξη

Την πρωτοβουλία απαιτείται να την έχει η Αθήνα η οποία ως Μητρόπολη του Ελληνισμού για να είναι αξιόπιστο κράτος χρήζει να «συμβουλεύσει» το ένα δέκατο των Ελλήνων –των οποίων την ασφάλεια και την ύπαρξη απειλεί η Τουρκία– ότι δεν εξυπηρετεί κάτι η κρατική τους αυτοκτονία. 

Αποστολή του ΟΗΕδεν είναι να προσδιορίσει τα σύνορα της διεθνούς τάξης γιατί αυτά δεν ορίζονται στην βάση κάποιου κριτηρίου «δικαιοσύνης» –τα σύνορα ορίζονται με Συνθήκες συνήθως μετά τον τελευταίο πόλεμο ή επί του προκειμένου μετά από ένα εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα–, αλλά να διαφυλάξει αυτή την διεθνή τάξη από επιθετικές ενέργειες και δημιουργία παράνομων τετελεσμένων.

Πρωτίστως, αποτελεί θεμελιώδη παρεκτροπή εάν παρέμβει στο εσωτερικό ενός κυρίαρχου κράτους μέλους το οποίο μάλιστα το ίδιο το ΣΑ αναγνωρίζει ρητά ότι υπήρξε θύμα παράνομης άσκησης βίας και παράνομων τετελεσμένων τα οποία και κάλεσε να τερματιστούν: Κεφάλαιο Ι άρθρο 2 παράγραφος 7 του Χάρτη του ΟΗΕ ξεκαθαρίζονται οι δικαιοδοσίες του ΣΑ αλλά και τα όρια αυτών των δικαιοδοσιών:

«Καμιά διάταξη αυτού του Χάρτη δε θα δίνει στα Ηνωμένα Έθνη το δικαίωμα να επεμβαίνουν σε ζητήματα που ανήκουν ουσιαστικά στην εσωτερική δικαιοδοσία οποιουδήποτε κράτους και δε θα αναγκάζει τα Μέλη να υποβάλλουν τέτοια θέματα για ρύθμιση σύμφωνα με τους όρους αυτού του Χάρτη.

Η αρχή όμως αυτή δεν πρέπει να εμποδίζει την εφαρμογή των εξαναγκαστικών μέτρων που προβλέπονται από το Κεφάλαιο 7». 

Καταργείται ο Κατασταστικός Χάρτης του ΟΗΕ;

Επειδή η ουσία πάντα, ιδιαίτερα στις πρόνοιες του Χάρτη του ΟΗΕ αλλά και κάθε ζητήματος της διεθνούς πολιτικής βρίσκεται στις ειδοποιούς διαφορές –και αφού τονιστεί πως σπάνια υπάρχουν αποφάσεις του ΣΑ και πολύ σπανιότερα τόσο ξεκάθαρα ψηφίσματα όπως είχαμε στο Κυπριακό το 1964, 1974 και 1983–, είναι απαραίτητο να γίνει σαφές ότι για την Ελληνική πλευρά από νομική, πολιτική και θεσμική άποψη τίποτα δεν άλλαξε κάτι μετά το 1974 και Ελλάδα και Κύπρος –μιας μάλιστα και που ο ΓΓ του ΟΗΕ δήλωσε ότι η πεπατημένη οδήγησε σε αδιέξοδο– να απαιτήσει από τον ΟΗΕ την εφαρμογή της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας. 

Επαναλαμβάνεται καθότι είναι καθοριστικής σημασίας ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί νομικά και πολιτικά ότι την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια δεν την διατάραξε η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η Τουρκία μετά το υποκινούμενο από την CIA πραξικόπημα της Αμερικανοκίνητης χούντας, όπως και οι ίδιοι οι Αμερικανοί ομολογούν.

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι ρητές όπως σπάνια συμβαίνει. Οι αποφάσεις 186 / 1974, 360 / 74 και 541 / 1983, για παράδειγμα, καλούν όλους να σεβαστούν την κυριαρχία του μόνου αναγνωρισμένου κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας Δ, και ζητούν την αποκατάσταση της Συνταγματικής τάξης θεωρώντας την εισβολή απειλή για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. 

Εξίσου ρητά με μια εξαιρετικά σημαντική διατύπωση που αφορά ευθέως τις διαπραγματεύσεις, ζητούν:

«την αποχώρηση χωρίς καθυστέρηση όλου του στρατιωτικού προσωπικού» και γίνεται σαφές ότι στις διαπραγματεύσεις επίλυσης της κρίσης «Δεν θα επηρεαστούν» από τα πλεονεκτήματα που αποκτήθηκαν από τις πολεμικές επιχειρήσεις»

Ερωτάται: Γιατί εμείς συνεχίζουμε να αφήνουμε τρίτους, όποιοι και να είναι αυτοί, να εκπέμπουν ιδέες αδιέξοδων ρυθμίσεων που νομιμοποιούν, ακριβώς, την παράνομη άσκηση βίας, τα παράνομα τετελεσμένα και που όχι μόνο καταργούν ένα κυρίαρχο κράτος αλλάζοντας με νέα Συνθήκη την διεθνή τάξη αλλά επιπλέον αναπόδραστα οδηγούν σε αστάθεια που θέτει σε κίνδυνο την διεθνή και περιφερειακή ασφάλεια;!

Μήπως υπάρχει κάποιος ή κάτι που υπερισχύει των Υψηλών Αρχών του καθεστώτος της κρατικής κυριαρχίας; Νομικά, πολιτικά και διαπραγματευτικά μιλώντας, η απάντηση είναι: Απολύτως ΟΧΙ.

Εξίσου σημαντική εάν όχι περισσότερο σημαντική και μεγάλο υπέρτερο και ακλόνητο έρεισμα για την Κυπριακή Δημοκρατία είναι η απόφαση του ΣΑ 541 του 1983 μια δεκαετία μετά την παράνομη εισβολή και τα παράνομα τετελεσμένα.

Όπως και οι άλλες αποφάσεις, αυτή πολύ περισσότερο και σε συνδυασμό με τις αποφάσεις του 1974, ορίζει επακριβώς ποιος και πως διατάραξε την διεθνή τάξη.

Αυτές οι αποφάσεις μαζί και οι υψηλές αρχές του Καταστατικού Χάρτη λογικό είναι να αποτελούν διαπραγματευτική σημαία και κόκκινη γραμμή μιας νέας διαπραγματευτικής προσέγγισης συμβατής με τον ρόλο του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας και όχι κάποιο φανταστικό και ανύπαρκτο ρόλο. Με την απόφαση 541, επιπρόσθετα, ξεκαθαρίζεται ότι:

«Η απόπειρα να δημιουργηθεί μια ”Τουρκοκυπριακή Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” είναι άκυρη, επιδεινώνει την κατάσταση της Κύπρου, καλεί την τουρκική πλευρά να την αποσύρει» και διευκρινίζει για ακόμη μια φορά ότι υπάρχει ένα μόνο κράτος και μόνο μια κρατική κυριαρχία, αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία κανείς δεν μπορεί να καταλύσει παρά μόνο εάν εμείς οι ίδιοι αυτοκτονήσουμε κρατικά. Αυτό απαιτούν οι Τούρκοι και θα ήταν αυτοκτονικά ανορθολογικό να μην απορριφθεί κάθετα και ανυποχώρητα.

Για αποφυγή κάθε αθέλητης ή ηθελημένης παρανόησης, γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε για κάποια αντιπαράθεση με όργανα του ΟΗΕ ή αντιπροσώπους τους αλλά για αξίωση ενός κυρίαρχου κράτους-μέλους να συμμορφωθούν όλοι –συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Ασφαλείας – με τις Υψηλές Καταστατικές Αρχές του Χάρτη.

 

EUROKINISSI

.

Θύμα και θύτης

Αυτά είναι τα κόκκινα σύνορα των νομικών και πολιτικών όψεων του καθεστώτος της κρατικής κυριαρχίας τα οποία εάν παραβιαστούν δεν συντελείται μόνο μια ακραία παρανομία αλλά δημιουργούνται προϋποθέσεις αστάθειας για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.

Είναι ξεκάθαρο ποιος είναι θύμα και θύτης παρανομίας και την υψηλότερη όλων των αρχών του σύγχρονου πολιτικού πολιτισμού που όπως είπαμε ρητά διατυπώνεται στο Άρθρο 2 του Χάρτη: Κανείς και ποτέ δεν έχει δικαιοδοσία ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κράτους-μέλους και ότι ο ρόλος του ΣΑ είναι να αποκαταστήσει την διεθνή τάξη και νομιμότητα και όχι να ευνοήσει τον θύτη, να εξοντώσει το θύμα κράτος-μέλος και να δημιουργήσει προϋποθέσεις διεθνούς αστάθειας.

Έφθασε η στιγμή χωρίς καμιά άλλη επιλογή με πρωτοβουλία του Ελληνικού κράτους και πείθοντας την Κυπριακή Δημοκρατία που δεν κείται μακράν και καλά κάνουμε να το αντιληφθούμε πριν το καταλάβουμε πικρά ότι απαιτείται να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην βάση της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας.

Να αξιωθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας και όλα τα όργανα και τους αντιπροσώπους του διεθνούς αυτού οργανισμού, εμπράγματα:

1ον. Να εκπληρωθούν οι πρόνοιες του Καταστατικού Χάρτη

2ον. Να παρακαμφθούν και εξαφανιστούν λαθραία καταγεγραμμένες θολές, παράνομες και αποδεδειγμένα αδιέξοδες διατυπώσεις για το εσωτερικό καθεστώς ενός κυρίαρχου κράτους-μέλους.

Αυτές οι διαπραγματευτικές θέσεις είναι εκ αντικειμένου μονόδρομος εάν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστο κράτος.

Στην αρχή πιο πάνω εξηγήθηκε ότι δεν υπάρχει καμιά λογική να χειροτερέψει η κατάσταση με αναγνώριση των παράνομων τετελεσμένων, κατάργηση της ΚΔ και δημιουργία προϋποθέσεων αστάθειας.

Τέλος, προκαλεί θλίψη όταν επίσημοι Ελλαδικοί και Κυπριακοί παράγοντες κρατούν αυτοκτονικές σημαίες πάνω στις οποίες είναι γραμμένη παράνομη φράση «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα». Ουδέν άλλο σχόλιο πέραν της ελπίδας η προαναφερθείσα ανάλυση να έγινε επαρκώς κατανοητή ενώ είμαστε έτοιμοι για διάλογο για τα πιο πάνω νομικά, θεσμικά, πολιτικά και στρατηγικά επιχειρήματα.

https://www.antibaro.gr/article/30345