ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΣ, Ο 16ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΠΕΦΤΕΙ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΑΓΓΛΙΚΑ ΠΥΡΑ - ΠΡΟΛΑΒΕ Ν΄ΑΝΑΦΩΝΙΣΕΙ: «ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ»

Γεννήθηκε στο χωριό Ριζοκάρπασο, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 29 Αυγούστου 1938.
Φονεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1956 στην Αμμόχωστο από Άγγλους, κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης την οποία καθοδηγούσε.
Γονείς : Ζαχαρίας και Αννεζού Γιάλλουρου
Αδέλφια : Λευτέρης, Μαρία, Καίτη, Νίκος, Γιάννης

Ο Πετράκης Γιάλλουρος φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου, και όταν φονεύθηκε, ήταν τελειόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Ψηλός, λεπτός, με σγουρά μαλλιά και γαλανά μάτια και πάντα πρώτος στα μαθήματά του, ο Πετράκης ήταν ο σημαιοφόρος στις εκδηλώσεις του σχολείου του.
Λόγος του και κουβέντα του, αφηγείται η μάνα του, ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι του, η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
“Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας “.
Ήταν ο υπεύθυνος των μαθητικών ομάδων του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Καθήκοντά του ήταν η οργάνωση των μαθητών του σχολείου του, η γραφή και διδασκαλία τραγουδιών αγωνιστικού περιεχομένου, η διανομή φυλλαδίων, η απόκρυψη και διακίνηση οπλισμού, η μεταφορά της αλληλογραφίας και η οργάνωση μαχητικών μαθητικών διαδηλώσεων. Για τις δραστηριότητές του αυτές είχε επισημανθεί από τους κατακτητές, οι οποίοι και τον κυνηγούσαν.

Στις 6 Φεβρουαρίου 1956 οι μαθητές του Γυμνασίου Αμμοχώστου συγκρούστηκαν με το στρατό και η κυβέρνηση διέταξε το κλείσιμο του Γυμνασίου. Την επομένη, 7 Φεβρουαρίου 1956, μεγάλη δύναμη μαθητών του Γυμνασίου και του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου συγκεντρώθηκαν στην οδό Ερμού και οργάνωσαν διαδήλωση. Κατά τη διάρκειά της έστησαν οδοφράγματα και λιθοβολούσαν τους Άγγλους στρατιώτες. Εκείνοι χρησιμοποίησαν πραγματικά πυρά εναντίον των διαδηλωτών. Κατά την αποχώρηση, Άγγλος στρατιώτης στόχευσε και πυροβόλησε τον Πετράκη Γιάλλουρο στο μέρος της καρδιάς. Ο Πετράκης προχώρησε δέκα βήματα περίπου, κραύγασε “ζήτω η ένωση” και έπεσε. Ήταν ο πρώτος μαθητής που το αίμα του πότισε τη γη της ελληνικής Κύπρου. Η θυσία του θα διδάσκει στις επόμενες γενιές το δρόμο της αρετής και του καθήκοντος για την ελευθερία της πατρίδας.

ΙΔΡΥΜΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΟΚΑ 1955-1959
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΑΚΗ - ΦΑΚΕΛΩΝΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

 

Το παραπάνω έγγραφο που βλέπετε είναι η πιστή μετάφραση εγγράφου με την ένδειξη ¨απόρρητο¨  το οποίο εστάλη όπως βλέπετε από το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας . Σας παραθέτουμε κάτω και το αυθεντικό έγγραφο

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Οι Εβρέν Ντεντέ, Αϊντίν Μποσταντζί και Φατίχ Ναζίφογλου είναι αυτοί που βγάζουν το περιοδικό Αζινλίκτσα στην ελληνική Θράκη και διαχειρίζονται και την σχετική ιστοσελίδα. Είναι μια από τις ελάχιστες  τουρκόφωνες ιστοσελίδες που βγαίνουν από την ελληνική Θράκη και ΔΕΝ αποτελούν ¨αντίλαλο¨ του τουρκικού προξενείου.
¨Οταν  ο Εβρέν Ντεντέ επιχείρησε να εισέλθει στην Τουρκία το 2015, έμαθε ότι του είχε απαγορευθεί η είσοδος. Προσέφυγε διοικητικά εντός της Τουρκίας για την απόφαση αυτή, αλλά η προσφυγή του απορρίφθηκε. Το εντυπωσιακό είναι πως στην σχετική δικαστική απόφαση αναφέρεται ότι ¨αυτό μας ζητήθηκε από την ΜΙΤ¨ !
Μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε πολλές ανεξάρτητες αριστερές και άλλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και  μεταξύ αυτών ήταν και η ιστοσελίδα του Αζινλίκτσα. Ακολούθησε νέα προσφυγή με την οποία ζητούσαν από την Τουρκία να αρθεί η απαγόρευση πρόσβασης στην ιστοσελίδα του Αζινλίκτσα. Και αυτή η προσφυγή απορρίφθηκε , αλλά μέσα από την δικαστική αυτή διαδικασία περιήλθε στην κατοχή του Εβρέν το παραπάνω έγγραφο, πάνω στο οποίο στηρίχθηκε και το τουρκικό δικαστήριο για να βγάλει την (φυσικά…) απορριπτική του απόφαση.
Με μια πρώτη ανάγνωση το συμπέρασμα που  αβίαστα βγαίνει από το έγγραφο,  είναι ότι όπως φαίνεται το τουρκικό προξενείο ΦΑΚΕΛΩΝΕΙ Έλληνες πολίτες. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιβάλλει και ποινές. Διότι όταν στερείς την πρόσβαση στην ιστοσελίδα, ο διαχειριστής στερείται και εσόδων που θα είχε. Αν αυτό δεν είναι κράτος εν κράτει τότε τι είναι ;
Παρόμοιες περιπτώσεις υπήρξαν (με προξενικές τουρκικές αρχές ή ιμάμηδες που λειτουργούσαν σαν ρουφιάνοι της Τουρκίας) συνέβησαν πριν από μερικούς μήνες σε Γερμανία και Ολλανδία. Εκεί βέβαια υπήρξε άμεση δικαστική έρευνα, εντοπίστηκαν οι ιμάμηδες-ρουφιάνοι και το θέμα έφτασε μέχρι και σε δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων. Επιβλήθηκαν ποινές, ενώ ανακλήθηκε και προξενικός υπάλληλος της Τουρκίας.  Εδώ θα γίνει τίποτε ανάλογο ή θα το καταπιουμε κι αυτό ;
Αξιοσημείωτες είναι και οι κατηγορίες που προσάπτονται στην ομάδα του Αζινλίκτσα από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών:
Πέραν όμως  από την παρακρατική δράση του προξενείου υπάρχει και κάτι ακόμη εξίσου ή ενδεχομένως ακόμη σημαντικότερο που αναδύεται από το έγγραφο αυτό. Προσέξτε την εξής παράγραφο :

Το υπουργείο Εξωτερικών αποδίδει στην ομάδα του Αζινλίκτσα την παραπάνω κατηγορία. Στην παράγραφο αυτή η πλέον σημαντική φράση είναι η ¨υπό τον έλεγχο της ελληνικής διοίκησης¨.  Δεν χρησιμοποιεί ούτε την φράση ¨ελληνικό κράτος¨ούτε την λέξη ¨Ελλάδα¨που θα μπορύσε. Δηλαδή πως λέμε πως στην κατοχή είχαμε στην Ελλάδα ¨γερμανική διοίκηση¨ ή στην Θράκη ¨βουλγαρική διοίκηση¨, έτσι και τώρα το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας χρησιμοποιεί τον όρο ¨ελληνική διοίκηση¨ για την περιοχή της ελληνικής Θράκης . Ουσιαστικά δηλαδή απονομιμοποιεί την παρουσία της Ελλάδας στην Θράκη και κατά συνέπεια και τις ενέργειες της ελληνικής πολιτείας εδώ.  Προσέξτε δεν μιλάμε για άρθρο ενός τζουτζέ του Ερντογάν σαν αυτούς που έχουμε στην Θράκη, αλλά για επίσημο έγγραφο του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ! Αυτό δεν είναι σκάνδαλο ; Μήπως να αρχίσουμε και εμείς να γράφουμε στο αντίστοιχο δικό μας υπουργείο π.χ. για την ελληνική μειονότητα Κωνσταντινούπολης που βρίσκεται ¨υπό τουρκική διοίκηση¨. Ή για το Άμεντ (Ντιγιαρμπακίρ στα τουρκικά) που βρίσκεται ¨υπό τουρκική διοίκηση¨ ; Όποιος θεωρεί υπερβολικά αυτά που λέμε ας πάει στην Τουρκία να γράψει σε τουρκική εφημερίδα ή ιστοσελίδα για π.χ. ¨υπό τουρκικό έλεγχο Σμύρνη¨ , να δούμε τι θα του συμβεί…
Περαιτέρω σχόλια δεν χρειάζονται. Νομίζουμε πως έχει έρθει η ώρα των πράξεων από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας. Θα υπάρξει καμία αντίδραση προς την τουρκική πλευρά ;  Διοτι φυσικά και είναι σημαντικότατα τα Ίμια, αλλά εδώ οι γείτονες και σύμμαχοι ( μη χέσω) δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Οπότε ; Θα πράξουμε τίποτε ; Θα θέσουμε κανένα περιορισμό στο ¨μαγαζί¨ της οδού Ιώνων ;

Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθουμε.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ 

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ : ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ

Του Γιώργου Τσιάκαλου

 

Με αφορμή την πρόσφατη θλιβερή επέτειο των Ιμίων, από την οποία μας χωρίζουν πλέον εικοσιένα χρόνια, προκύπτουν ερωτήματα που χαρακτηρίζουν όχι μόνο την ελληνική πολιτική αλλά και την ίδια τη νοοτροπία του έθνους μας, όπως διαμορφώθηκε τη μεταπολιτευτική περίοδο και ιδίως τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αυτά έχουν να κάνουν όχι μόνο με την παθητική στάση της χώρας μας στις συνεχιζόμενες προκλήσεις των γειτόνων αλλά και την παραίτηση από τα αδιαμφισβήτητα εθνικά μας δίκαια. Καταρχάς, η ίδια η επέτειος των Ιμίων, δεν αφορά μόνο την απώλεια τριών Ελλήνων αξιωματικών εν ώρα καθήκοντος. Αφορά και την de facto οπισθοχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από τις νησίδες των Ιμίων στις οποίες δεν τολμά να ανέβει κανένας μας, όπως και την αποδοχή των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, όπως προέκυψαν, από τη συμφωνία της Μαδρίτης το 1997. Άλλωστε πάνω σε αυτή την επαίσχυντη για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα συμφωνία βασίζονται σε μεγάλο βαθμό οι συνεχιζόμενες τουρκικές διεκδικήσεις. Μέσα σε αυτά τα είκοσι χρόνια περίπου, η κλιμάκωση των διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Πλέον ο χαρακτηρισμός ‘αποθράσυνση’ έχει χάσει τη σημασία του, καθώς σε καθημερινή βάση χαρακτηρίζονται ως τουρκικά πότε 28 πότε 130 νησιά και βραχονησίδες μας από το Καστελόριζο ως τα Ίμια, αναλόγως των επιθυμιών του εξ ανατολών γείτονα, αμφισβητούνται τα ναυτικά μας σύνορα ως το μέσον του Αιγαίου, καθώς οργώνουν το αρχιπέλαγος άφοβα όποτε θέλουν. Αμφισβητούν ιστορικές συνθήκες, όπως της Λωζάνης και απειλούν με πόλεμο σε περίπτωση που άκουσον άκουσον (!) τολμήσουμε και αρθρώσουμε λέξη στις διεκδικήσεις τους. Μα αυτή η ιταμή συμπεριφορά δεν προέρχεται μόνο από την Τουρκία, μα και από το δυτικό γείτονα την Αλβανία, η οποία επίσης σε καθημερινή σχεδόν βάση, αναλόγως των επιθυμιών της διεκδικεί όλη τη Δυτική Ελλάδα είτε μέχρι την Ηγουμενίτσα είτε μέχρι την Αμφιλοχία. Μάλιστα το προβάλλει ως κάτι το φυσιολογικό, καθώς ουδείς σοβαρά απαντά με πυγμή. Στα δε βόρεια σύνορά μας τα Σκόπια συνεχίζουν να απλώνουν το σκηνικό της γραφικής μα σταθερά διεκδικητικής αδηφαγίας τους για τη Μακεδονία.

Σε όλο αυτό το διαμορφωμένο τοπίο, οι πρώτες διαπιστώσεις αφορούν ένα γενικότερο σχόλιο. Αποδεικνύεται βέβαια, πως όλες αυτές οι ουτοπικές κορόνες περί φιλίας και αδερφοσύνης με τους γείτονες είναι πέρα για πέρα φρούδες. Ευρισκόμενη η Ελλάδα σε μια εσωτερική αδυναμία αμέσως προσέτρεξαν όλοι να στριμώξουν στη γωνία τη χώρα, προβάλλοντας ταυτόχρονα φωναχτά τις βλέψεις τους. Κάτι που ήταν λιγότερο ή περισσότερο γνωστό πλέον λέγεται ελεύθερα από τα χείλη τους με τον επισημότερο τρόπο. Υπάρχει μια πλειοδοσία διεκδίκησης εδαφών από τη μία πλευρά των συνόρων ως την άλλη. Άρα η φιλία και καλή γειτονία επιβάλλεται μόνον όταν είσαι αρκετά ισχυρός για να την επιβάλλεις, γιατί στην πρώτη αδυναμία κινδυνεύεις να ακρωτηριαστείς από τους λεγόμενους «φίλους». Συνήθως, προβάλλεται εντός της Ελλάδας από κάποιους καλοθελητές η δικαιολογία, πως όλα αυτά είναι μόνο λόγια των γειτόνων και πως γίνονται για εσωτερική πολιτική τους κατανάλωση. Αλήθεια όμως, αν για εσωτερική τους πολιτική κατανάλωση πράγματι κάνουν πράξη τα λόγια, τα οποία άλλωστε διατυμπανίζουν και διδάσκουν ως προπαγάνδα στα ίδια τους τα σχολεία ως εθνική πολιτική τους, τότε τι γίνεται; Άλλωστε η κίνηση των Τούρκων επιτελαρχών να ταξιδεύουν όλοι μαζί, ως βαρκάδα αναψυχής, ανενόχλητοι ως τα Ίμια, εντός ελληνικής επικράτειας για να μην ξεχνιόμαστε, θα ήταν εφικτή πριν είκοσι χρόνια; Φυσικά όχι. Τώρα όμως κατοχύρωσαν το δικαίωμα να το επιχειρήσουν ως κάτι το φυσιολογικό και αφού κατοχύρωσαν το δικαίωμα αυτό διεκδικούν και τα υπόλοιπα νησιά. Οι Αλβανοί ήταν δυνατόν ποτέ πριν δέκα ή είκοσι χρόνια να κάνουν λόγο για κατακτημένα εδάφη της Τσαμουριάς και να διεκδικούν στα σοβαρά επιστροφή περιουσιών και αποζημιώσεις, διαστρέφοντας τη λογική να διεκδικούν δηλαδή οι απόγονοι των σφαγέων τσάμηδων δικαίωση από τα θύματα τους; Στην κατάσταση που έφτασε η Ελλάδα και όμως είναι δυνατόν....

Όλη αυτή η κατάσταση αποδεικνύει την ολότελα λανθασμένη πολιτική του ‘καλού παιδιού’, που ακολούθησε σταθερά η Ελλάδα μεταπολιτευτικά. Η πολιτική αυτή συνοψίζεται στη φράση ‘δε διεκδικούμαι τίποτα’. Προφανώς και θα πρέπει να επιδιώκεις καλές σχέσεις γειτονίας με τα κράτη που σε περιβάλλουν. Όμως δε θα πρέπει να απεμπολής τα εθνικά σου δίκαια και σε καμία των περιπτώσεων να ξεχνάς κομμάτια από την ίδια τη σάρκα της Ελλάδας που πληγώνονται στο περίγυρό σου. Σε αντίθετη περίπτωση θα βρεθείς να προσπαθείς να διασφαλίσεις με νύχια και με δόντια αυτά που θεωρούσες αυτονόητα. Πού οδήγησε η πολιτική του ‘δε διεκδικώ τίποτα’; Βοήθησε σε κάτι όσον αφορά τη συμπεριφορά των γειτόνων; Μάλλον τους αποθράσυνε και εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο. Φτάσαμε στο σημείο να θρηνούμε πιλότους στο Αιγαίο και να φλερτάρουμε συνεχώς με θερμά επεισόδια. Κανείς σύμμαχος στο διεθνή περίγυρο δε θα διασφαλίσει στα σοβαρά τα εθνικά μας σύνορα.

Η μόνη απάντηση είναι η διεκδίκηση από την Ελλάδα ξανά των δικαίων, αυτών που ιστορικά και αναπάντητα είναι κομμάτι του ελληνισμού, που στο πέρασμα των ιστορικών χρόνων για διάφορους λόγους έμειναν έξω από τον εθνικό κορμό. Η επαναφορά στο δημόσιο διάλογο των περιπτώσεων της Βορείας Ηπείρου με το συμπαγή πληθυσμό των 200.00 έως 300.000 Ελλήνων, της Κύπρου με τους 700.000 Έλληνες και των νησιών της Ίμβρου ή της Τενέδου ακόμη και της βόρειας Μακεδονίας, της περιοχής του Μοναστηρίου, με τους ελληνόφωνους Βλάχους κατά δήλωση του πρώην αρχηγού του κράτους των Σκοπίων Γκλιγκόροφ, που ζουν εκεί θα πρέπει να υπάρχει έστω σε θεωρητικό επίπεδο σε κάθε συζήτηση ως αντιστάθμισμα στις επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων. Χωρίς να παραβλέπονται οι επικρατούσες κάθε φορά συνθήκες και αν είναι οι κατάλληλες για πιο δυναμικές τέτοιες διεκδικήσεις, ώστε να αποφεύγονται ολέθριες και υπερφίαλες ενέργειες , είναι απαραίτητο να υπάρχει πάντα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η αυτονόητη θεωρητική διεκδίκηση των ιστορικών και αλησμόνητων πατρίδων στον περίγυρό μας. Ενώ η Ελλάδα έχει και το ιστορικό δίκαιο με το μέρος της για περιοχές, από αρχαιοτάτων χρόνων ελληνικές, με καθαρά ελληνικούς πληθυσμούς και σε περιπτώσεις όπως της Βορείας Ηπείρου κατοχυρωμένους με διεθνείς συνθήκες με το καθεστώς της αυτονομίας εντός της Αλβανίας, αρχομένης από τη συνθήκη της Κέρκυρας το 1914, τους χαρίζει ως αδιάφορους αιχμαλώτους στην τύχη τους. Ακόμη και όταν αυτοί οι ελληνικοί πληθυσμοί υπόκεινται σε τρομοκρατία και ταπείνωση κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, παρά ανακαλύπτονται από άλλους, ξένους και ντόπιους ομοϊδεάτες τους, δήθεν επιχειρήματα χωρίς κανένα λογικό έρεισμα για να δημιουργούν εντυπώσεις και να στηρίζουν επεκτατικές βλέψεις εντός της Ελλάδας....

Η διεκδίκηση είναι ζωτική για την εξασφάλιση ενός ανεξάρτητου και στιβαρού έθνους. Σε περίπτωση μάλιστα που είναι και σύμφωνη με τα εθνικά δίκαια και βέβαια το ζήτημα της αυτοδιάθεσης, τότε είναι και σύμφωνη με τις διακηρυγμένες δημοκρατικές αξίες, όπως σημειώνει και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, πατέρας της πρώτης ελληνικής δημοκρατίας το 1924, στο έργο του για τον εθνικισμό, σε πείσμα των δήθεν δημοκρατών «made in America». Επίσης πατρογονικά εδάφη, όπως της Βορείας Ηπείρου ή της Κύπρου, ο τελευταίος κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός, που διεκδίκησε σθεναρά ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1964, δείγμα μιας άλλης νοοτροπίας του ελληνικού έθνους και όχι φασιστικής ή πολεμοκάπηλης όπως τη χαρακτηρίζουν κάποιοι σύγχρονοι ανοητίζοντες. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε και την απόδειξη για την ελληνικότητα των εδαφών αυτών, καθώς και της απαθούς ελληνικής πολιτικής από την άλλη, το πρόσφατο αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών CIA, το οποίο έκανε σαφέστατα λόγο για αποδοχή ουσιαστικά από μέρους των ΗΠΑ μιας περίπτωσης ενσωμάτωσης στον εθνικό κορμό της Βορείας Ηπείρου στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Δε θα πρέπει τέλος να ξεχνούμε πως το ελληνικό κράτος και ο ελληνισμός, από ιδρύσεως του νέου ελληνικού κράτους το 1830 ουδέποτε έχασε σπιθαμή εδάφους ενσωματωμένο στον κορμό του, αλλά πάντα, σε ότι κατάσταση και να βρισκόταν, σήκωνε δυνατά τη γροθιά του και διεκδικούσε τα δίκαιά του με πάθος καταφέρνοντας το στόχο του στο δρόμο προς την εθνική ολοκλήρωση, χωρίς να φοβάται την απώλεια των ήδη κεκτημένων.

Η πολιτική αυτή, ζωτική για κάθε έθνος, για την επιβίωση ενός κράτους, δε θα μπορούσε παρά να εκφραστεί καλύτερα έτσι όπως εκφράζεται, από τον όρκο των έφηβων Αθηναίων, στην αρχαία Αθήνα, όταν ορκίζονταν οι νέοι οπλίτες στο ιερό της Αγλαύρου στην Ακρόπολη, (Λυκ. Λεωκρ. 77), «…τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω, πλείω δὲ καὶ ἀρείω ὅσης ἂν παραδέξωμαι…,»(την πατρίδα δε θα την παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και ισχυρότερη απ’ ότι την παρέλαβα). Τώρα όμως;...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ C-130 ΚΑΙ ΤΟΥ 63 ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΟΘΡΥΣ;;; ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ 1991...

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την μοιραία βραδιά της 5ης Φεβρουαρίου του 1991, όταν το C-130 της πολεμικής μας αεροπορίας έπεφτε στο όρος Όθρυς και μαζί του πέρναγαν στην αιωνιότητα και 63 στελέχη της Πολεμικής μας Αεροπορίας!
Την Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 1991 μεταγωγικό αεροσκάφος τύπου C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας απογειώνεται από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας με προορισμό τη Νέα Αγχίαλο. Είκοσι λεπτά μετά την απογείωση το στίγμα του αεροσκάφους χάνεται από το ραντάρ. Επειτα από τρεις ημέρες έρευνας, το πρωί της Παρασκευής 8 Φεβρουαρίου κυβερνήτης στρατιωτικού ελικοπτέρου που συμμετείχε στις έρευνες αναγνωρίζει τα συντρίμμια του C-130 στην κορυφή Τσατάλι του όρους Οθρυς σε υψόμετρο 1.520. Κανένας από τους 63 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και σμηνίτες επέζησε της πρόσκρουσης. H δίκη άρχισε έπειτα από τρία χρόνια και εννέα μήνες, στις 4 Νοεμβρίου 1994 στο Αεροδικείο Αθηνών, με μοναδικό κατηγορούμενο - για παράβαση στρατιωτικού καθήκοντος εν καιρώ μερικής επιστράτευσης, για ανθρωποκτονία κατά συρροήν και εξ αμελείας και για καταστροφή αεροπλάνου - τον επισμηναγό Στέφανο Τίγκα, ο οποίος ήταν υπεύθυνος εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου την ημέρα του δυστυχήματος. Υστερα από μια σύντομη - αλλά γεμάτη ένταση - δίκη μόλις δύο εβδομάδων, το Αεροδικείο επέβαλε στον - απόστρατο πλέον - επισμηναγό φυλάκιση δύο ετών με τριετή αναστολή. Ο κ. Τίγκας πάντως έπειτα από έναν χρόνο και δύο μήνες, στις 19 Ιανουαρίου 1996, κρίθηκε παμψηφεί αθώος από το Διαρκές Αναθεωρητικό Αεροδικείο. Οι συγγενείς των θυμάτων είχαν μιλήσει για δίκη-παρωδία και κατηγόρησαν το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας για απόκρυψη εγγράφων.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΣΤΟΧΟΣ

4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1943 ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ Π.Ε.Α.Ν ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΥ

Γράφει ο Αντγος ε.α Νικόλαος Φωτιάδης, Επίτιμος Υδκτής Δ΄ ΣΣ
Τον Μάιο του 1943 η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, σε έκθεσή της για τις αντιστασιακές  οργανώσεις στην Ελλάδα, έκανε αναφορά για ύπαρξη και δράση 33 οργανώσεων συνολικά.
Λίγους μήνες αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου του 1943, το Αρχηγείο των συμμαχικών Δυνάμεων, στα πλαίσια καταγραφής των αντιστασιακών οργανώσεων που δρούσαν στην Ελλάδα, έπειτα από τη σύγκριση των πληροφοριών όλων των υπηρεσιών, κατέγραψε 79 οργανώσεις .
Όσο πλησίαζε η περίοδος της απελευθέρωσης, τόσο περισσότερες αντιστασιακές οργανώσεις εμφανιζόταν, κυρίως στην Αθηνά, που παρουσίαζαν κοινά χαρακτηριστικά, δηλαδή ήταν μικρές ομάδες με έναν αρχηγό και μέλη συγγενείς η φιλικά πρόσωπα που έγραφαν συνθήματα στους τοίχους, μοίραζαν προκηρύξεις πατριωτικού περιεχομένου και εξέδιδαν παράνομες εφημερίδες για την εξύψωση των σκλαβωμένων Ελλήνων.
Μια από τις αντιστασιακές οργανώσεις ήταν και η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ), το έναυσμα για την δημιουργία της οποίας έδωσε ο Άργηγος του μικρού «Ενωτικού Κόμματος» και πρώην Πρωθυπουργός  Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ένας από τους πρωταγωνιστές της κατοχικής περιόδου και αντιστασιακός πατριώτης.
Η οργάνωση ΠΕΑΝ πλαισιώθηκε από Αξιωματικούς, απόστρατους ή απότακτους των κινημάτων του 1933 και 1935, συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του 1941, με στόχο τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδος και την διαμόρφωση στους νέους ενός πλαισίου αρχών «υγιούς δημοκρατίας».
Ένας από τους πρωτεργάτες της οργάνωσης ήταν και ο απότακτος Αξιωματικός της Αεροπορίας Κώστας Περρίκος, ο οποίος γεννήθηκε στην Χίο τις 23 Απριλίου 1905.
Η οργάνωση ΠΕΑΝ δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της συλλογής πληροφοριών, στις δολιοφθορές και την προπαγάνδα. Δια μέσου του επισήμου οργάνου της την εφημερίδα “Δόξα”, η ΠΕΑΝ προσπαθούσε να ενημερώσει και να ανυψώσει το ηθικό του Ελληνικού Λαού.
Χαρακτηριστικές πράξεις δολιοφθοράς αποτελούν οι ανατινάξεις των κτιρίων των προδοτικών οργανώσεων ΟΕΔΕ (Οργάνωση Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδας) και ΕΣΠΟ (Εθνικό-Σοσιαλιστική Οργάνωση) σης 15 Αυγούστου και 20 Σεπτεμβρίου του 1942 αντίστοιχα.
Η ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ ήταν η σπουδαιότερη ενέργεια όπου σκοτώθηκαν 28 μέλη της και 43 Γερμανοί, επειδή η ΕΣΠΟ προσπαθούσε να δημιουργήσει Ελληνική λεγεώνα που θα πολεμούσε στο Ρωσικό μέτωπο με το πλευρό των Γερμανών.
Ο Αεροπόρος Κώστα Περρίκος συνελήφθη μαζί με αλλά μέλη της οργάνωσης ΠΕΑΝ (έπειτα από προδοσία!!!!) και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 4 Φεβρουάριου 1943.
Η ΠΕΑΝ, παρά τις σοβαρές απώλειες , συνέχισε την αντιστασιακή δράση της μέχρι της απελευθερώσεως, αν και αρκετά μέλη της εντάχθηκαν στις ομάδες ανταρτών του ΕΔΕΣ
 
Βοηθήματα
Α. Ευρετήριο των πολεμικών γεγονότων του Ελληνικού Έθνους. ΓΕΣ/ΔΙΣ 1989.
Β. Ιστορικά. Ελευθεροτυπία 22 Νοέμβριου 2001.

http://www.24grammata.com/?p=25168 
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

«Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ»

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Η Επανάσταση πάντοτε αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί πρότυπο και  παράδειγμα, εμπεριέχοντας λόγο, έργο, πράξη, πρόσωπα. Ανάμεσα σ΄ αυτά, πρωταγωνιστική θέση έχει ο Καποδίστριας ως μία μορφή, αγωνιστική, έντιμη, που με ανιδιοτέλεια προσέφερε, εν τέλει και τη ζωή του στην Ανάσταση του Έθνους μας, Η προβολή της Ελληνικότητας, ως πρότυπο βίου, κυβέρνησης, πολιτικής, προσφοράς, αποτελεί αν μη τι άλλο ως την κυρίαρχη παρέμβαση του Κυβερνήτη, του μοναδικού με αυτήν την προσφώνηση, στην πατρίδα.

Η άφιξη του Καποδίστρια στις 24 Ιανουαρίου του 1828  στην Αίγινα, που ήταν η έδρα της κυβέρνησης, αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το εθνικό και πολιτικό μας σύμπαν.

Εκεί με μια εμπνευσμένη, όπως αναφέρεται,  ομιλία τον προσφώνησε ο Θεόφιλος Καΐρης, αλλά την εικόνα που συνάντησε περιγράφει ο ίδιος ο Καποδίστριας,  στη συνομιλία του με το Γεωργάκη Μαυρομιχάλη: «Είναι καιροί που πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφτασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα κάτι παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδεί… «Ζήτω ο Κυβερνήτης, ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Δεν ήτον το συναπάντημα μου φωνή χαράς, αλλά θρήνος.  Η γη εβρέχετο με δάκρυα. Εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη του στολισμένου δρόμου από τον γιαλό ως την εκκλησία. Ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού μου έσχιζε την καρδιά μου….» . 

Και καταλήγει ο Καποδίστριας λέγοντας:«Κατεβαίνω ως πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων που είναι φυτευμένος εις ψυχές πολλών, το ονειροπόλημα των λογιοτάτων, ξένων πρακτικών ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Το παραπάνω απόσπασμα αποτελεί, ένα από τα πολλά τεκμήρια της πολιτικής προσωπικότητας, αλλά και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Στη σημερινή περίοδο, της επονομαζόμενης κρίσης, της παρακμής, της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής πτώχευσης, οι παραπάνω επισημάνσεις για την «νίκη  με αίσθημα Ελληνικό» του Κυβερνήτη, αναζητούν  ανθρώπους και πολιτικούς, Έλληνες και Ελληνίδες……

ΜΑΛΚΙΔΗΣ

ΑΒΕΡΩΦ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΘΗΤΗ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

Προς: ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ
ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Αγαπητέ κ. Υπουργέ,..
Eίμαι ο Γιώργος Σκούρτης, είμαι 14 ετών και φοιτώ στη Γ΄ Τάξη του 1ου Γυμνασίου Κορίνθου. Αφορμή της επιστολής μου η πρόσφατη εγκύκλιος που καταθέσατε προς τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με τίτλο »Υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεματικής Εβδομάδας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων Ταυτοτήτων κατά το σχολικό έτος 2016-2017».
Σκοπός της επιστολής μου δεν είναι να σας κρίνω αρνητικά ή θετικά σχετικά με την απόφαση σας. Αντιθέτως ο λόγος για τον οποίο σας γράφω αυτήν την επιστολή είναι διότι θέλω να σας εκφράσω την έντονη διαμαρτυρία μου όσο αναφορά το ένα σκέλος της εγκυκλίου που προανέφερα.
Αρχικά θα ήθελα να σας πω ότι καταλαβαίνω πως σκοπός σας είναι η ευαισθητοποίηση στο θέμα των Έμφυλων Ταυτοτήτων. Ωστόσο πρέπει να σας αναφέρω ότι οι χειρισμοί σας οδηγούν όχι στην ενημέρωση του θέματος αλλά στην πλήρη αποδοχή του από μαθητές και εκπαιδευτικούς. Γεγονός το οποίο, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων με κύριο αποδέκτη εσάς τον ίδιο αλλά και την κυβέρνηση. Έχετε αναλάβει μία θέση με κύρος και υπευθυνότητα η οποία σας προστάζει να προστατέψετε και να αναβαθμίσετε την παιδεία, τη γνώση, τις αξίες και τις αρχές του ελληνικού έθνους. Αξίες και αρχές που κατακτήθηκαν και κατακτούνται με αίμα και αγώνες όλων των ελλήνων κατά σειρά ετών.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι στο Δεύτερο Μέρος του Ελληνικού Συντάγματος αναφέρονται τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των Ελλήνων πολιτών. Επίσης στο ίδιο μέρος άρθρο 5 παράγραφος 1 αναγράφεται το δικαίωμα κάθε έλληνα πολίτη να αναπτύσει ελεύθερα την προσωπικότητα του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω αποδέχομαι το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην διαφορετικότητα, όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται συζήτηση για κάτι το οποίο είναι παρά φύσιν (συγκεκριμένα σύμφωνα με τα όσα προτείνετε μιλάμε και για μία ενδεχόμενη αλλαγή φύλου). Επιπρόσθετα στο Σύνταγμα υπάρχει και το θρήσκευμα της Ελλάδας. Σύμφωνα με το όποιο κάτι τέτοιο θεωρείται έγκλημα και όχι απλή παράβαση.
Προσωπικά θέλω να σας αναφέρω ότι όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν ενόχληση για εμένα αλλά προσβολή των ηθών μου και των ηθών της χώρας μου. Προσβολές που δε θα γίνουν αποδεκτές. Και αν μου επιτρέπεται χρησιμοποιείτε τη θέση σας για να μας περάσετε μηνύματα ενάντια στις αρχές μας.
Για να συνοψίσω θέλω να σας πω ότι αυτά τα μηνύματα δε θα γίνουν αποδεκτά από εμάς ΠΟΤΕ.
Τέλος θα ήθελα να σας ζητήσω μία χάρη. Θα περιμένω αγωνιωδώς μία απάντησή σας ως ένδειξη πως αυτή η επιστολή διαβάσθηκε από εσάς και δεν κατέληξε σε κάποιο δεύτερο πρόσωπο ή σε κάποιο κάλαθο των αχρήστων.

Με σεβασμό και εκτίμηση
Γιώργος Σκούρτης – μαθητής του 1ου Γυμνασίου Κορίνθου
Σολομός Κορινθίας

ΑΚΤΙΝΕΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Του Χ. Κίτσου   

Οι ελληνοδιδάσκαλοι της Βορείου Ηπείρου έχουν κάνει προσπάθειες και αγώνες για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού φρονήματος.
Ιδιαίτερα γνωστή είναι η δράση αυτών των παλαιών δασκάλων επί Τουρκοκρατίας, που λειτουργούσαν οι μοναστηριακές σχολές, όπως του Διβροβουνίου, του Θεολόγου, της Λεσινίτσας, της Μονής Δρυάνου και αλλού. Επίσης στα νεότερα χρόνια, μετά την ίδρυση του Αλβανικού κράτους, οι διδάσκαλοι βρέθηκαν μπροστά στις εθνικιστικές αλβανικές προκαταλήψεις, που προσπαθούσαν να εξαφανίσουν τα ελληνόγλωσσα σχολεία της Βορείου Ηπείρου. Μπροστά σ’ αυτό τον κίνδυνο το 1934 οργανώνεται η μεγάλη σχολική απεργία και στάλθηκε μυστική διαμαρτυρία με χιλιάδες υπογραφές στην Κοινωνία των Εθνών. Σαν αποτέλεσμα τα αιτήματα δικαιώθηκαν και το 1935 ξαναλειτούργησαν τα σχολεία στην ελληνική γλώσσα. Τότε εξορίστηκαν 12 ελληνοδιδάσκαλοι.
Οι Έλληνες διδάσκαλοί και οι Έλληνες επιστήμονες ήταν στο στόχαστρο των διώξεων. Αμέσως μετά την οπισθοχώρηση του ελληνικού στρατού, οι Ιταλοί έκαναν εκτεταμένες συλλήψεις δασκάλων, διανοούμενων και πατριωτών που τους φυλάκισαν στον Καλιά του Αργυροκάστρου.
Οι διώξεις συνεχίστηκαν κατά την περίοδο του αντιστασιακού κινήματος και εντάθηκαν μετά την εφαρμογή της κομμουνιστικής δικτατορίας. Ο Ενβέρ Χότζα κατανοούσε ότι δεν θα μπορούσε να δαμάσει την Εθνική Ελληνική Μειονότητα, αν δεν έπαιρνε δραστικά μέτρα κατά των διανοούμενων, που τους θεωρούσε επικίνδυνούς για τον σοσιαλισμό. Χρειάζονταν πολιτική εκφοβισμού. Μ’ αυτή την ταχτική οι Αλβανοί σιγά-σιγά πέρασαν στην τελική σχεδόν αλβανοποίηση των ελληνόγλωσσων σχολείων.
Κατάλογος εκπαιδευτικών και επιστημόνων που διώχτηκαν και μαρτύρησαν την περίοδο 1943-1990.
1. Ανδρέας Ανδρεάδης - Καλογοραντζή, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
2. Ευθύμιος Γκίκας – Σωπική , διδάσκαλος , εκτελέστηκε.
3. Παναγιώτης Ζέρβας- Χλωμό, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
4. Θεοδόσης Λαζάκης, Κλεισάρι, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
5. Ευθύμιος Τάταρης, Δρόβιανη, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
6. Γεώργιος Λίτσας, Κ. Λεσινίτσα, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
7. Λευτέρης Χαρμπάτσης, Δίβρη, διδάσκαλος, εκτελέστηκε.
8. Χριστάκης Γκίνης, Βάνιστα, δικηγόρος, εκτελέστηκε.
9. Γρηγόρης Λαμποβιτιάδης, Δούβιανη, οδοντίατρος, εκτελέστηκε.
10. Βασίλης Σαχίνης, Δούβιανη, ταξιδ. Πράκτορας. εκτελέστηκε.
11. Νίκος Λέζος, Κ. Λεσινίτσα, Χημικός, εκτελέστηκε.
12. Πέτρος Νάκος, Σμήνετση, ιατρός, δολοφονήθηκε.
13. Μιχάλης Βράνος, Βουλιαράτες, διδάσκαλος, κάθειρξη.
14. Νικόλας Γκαζίκας, Βουλιαράτες, διδάσκαλος, κάθειρξη.
15. Μιχάλης Γκιώκας, Πέπελη, διδάσκαλος, κάθειρξη.
16. Γιάννης Ζώης, Τεριαχάτι, διδάσκαλος, κάθειρξη.
17. Κώστας Θάνος, Γορίτσα, διδάσκαλος, κάθειρξη .
18. Αριστείδης Κυρούσης, Πολύτσιανη διδάσκαλος, κάθειρξη.
19. Χρήστος Λιάκος, Δερβιτσιάνη, διδάσκαλος, κάθειρξη.
20. Κώστας Λώλης, Βόδριστα, διδάσκαλος, κάθειρξη.
21. Θοδωρής Μάλλιος, Δερβιτσιάνη, διδάσκαλος, κάθειρξη.
22. Σπύρος Μάσσιος, Δερβιτσιάνη, διδάσκαλος, κάθειρξη.
23. Λάμπης Μπέκας, Λόγγος, διδάσκαλος, κάθειρξη.
24. Γιώργος Τσιάμης, Τεριαχάτι, διδάσκαλος, κάθειρξη.
25. Θωμάς Φωτίου, Τεριαχάτι, διδάσκαλος, κάθειρξη
26. Σπύρος Σακελλάρης, Δίβρη, διδάσκαλος, κάθειρξη.
27. Δημήτριος Οικονόμου, Δίβρη, ιατρός, κάθειρξη.
28. Νικόλαος Κώτσης, Δίβρη, διδάσκαλος, φυγάς.
29. Σπύρος Θωμάς, Αρδάσοβα, διδάσκαλος, φυγάς.
30. Γιάννης Παππάς, Αλίκο, διδάσκαλος, φυγάς.
31. Λευτέρης Γκουβέλης, Δρόβιανη, διδάσκαλος, φυγάς.
32. Λευτέρης Τάλλιος, Χαντήραγα, διδάσκαλος, δολοφονημένος.


ΤΟ ΟΡΑΜΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΑ ΟΚΤΩ ΟΧΥΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ

Στο νομό Σερρών υπάρχουν , από κατασκευής, οκτώ οχυρά. Ποποτλίβιτσα, Ιστίμπεη, Κελκαγιά, Αρπαλούκι, Παλιουριώνες, Ρούπελ, Καρατάς και Κάλη. Αποστολή των οχυρών αυτών, που αποτελούν μέρος της Γραμμής Μεταξά, ήταν η εξασφάλιση των συνόρων σε περίπτωση επίθεσης γείτονος χώρας και η απαγόρευση εισόδου σ΄ αυτήν. Η μορφή κατασκευής τους ήταν τέτοια ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως βάση εξορμήσεως κατά τις επιθετικές επιχειρήσεις.

Από ελληνικής πλευράς τα οχυρά υπάγονταν υπό την 18η και 14η Μεραρχία, ελαττωμένων συνθέσεων λόγω του Αλβανικού μετώπου. Οι Γερμανοί παρέταξαν έναντι του Ρούπελ το 125 Σύνταγμα επιλέκτων, Την 5η Μεραρχία Ορεινών κυνηγών από τον Στρυμόνα ποταμό έως το Ρουπέσκο και την 6η Μεραρχία από Ρουπέσκο και δυτικότερα. Η επίθεση άρχισε ταυτόχρονα την 05.15΄ της 6ης Απριλίου.

Στον τομέα του Ρούπελ δεν κατάφεραν τίποτε απολύτως κατά την διάρκεια της πρώτης μέρας, καίτοι χρησιμοποίησαν πολυάριθμο στρατό, πυροβολικό και αεροπορία. Προσπάθεια διείσδυσης με πλωτά μέσα απέτυχε, αφού τα πληρώματα αποδεκατίσθηκαν. Συνεχείς προσπάθειες την νύχτα είχαν τα ίδια αποτελέσματα, όπως και κατά την δεύτερη μέρα. Αυτό ανάγκασε την Γερμανική διοίκηση να ζητήσει την Τρίτη μέρα εξάωρη εκεχειρία για την περισυλλογή νεκρών και τραυματιών. Η ίδια τύχη περίμενε και το 1ο Τάγμα του 100ου Ορεινού Συντάγματος Κυνηγών που επιτέθηκε στο οχυρό Παλιουριώνες. Οι συνεχείς προσπάθειές του έσπαζαν πάνω στην δύναμη της θέλησης των μαχητών και στα καλώς προσαρμοσμένα αλλά και συνδυασμένα πυρά με αυτά του συγκροτήματος Ουσίτα, του Ρούπελ.

Όμως στα υπόλοιπα οχυρά , οι Γερμανοί είχαν επιτυχίες. Έτσι με βολές πυροβόλων 88 χιλιοστών, σε ευθυτενούς τροχιάς κατάφεραν να εξουδετερώσουν από τις πρώτες στιγμές αρκετά μετωπικά έργα του Ιστίμπεη και να σκοτώσουν 15 στρατιώτες. Μέσα από τις κατεστραμμένες θυρίδες πρόβαλλαν και πάλι οι μαχητές με τα εφεδρικά πολυβόλα. Κάνοντας χρήση απυρόβλητων σημείων κατάφεραν να ανέβουν πάνω στην κορυφή του οχυρού, όπου δέχθηκαν ανεπιτυχή αντεπίθεση από διλοχία. Δεύτερη αντεπίθεση από τμήμα που συγκροτήθηκε από τους αμυνόμενους σταμάτησε στη μέση λόγω διαταγής, καθώς θα ακολουθούσε βολή βαρέως πυροβολικού επί της επιφανείας του οχυρού. Μετά την βολή που είχε καταστροφικά αποτελέσματα, οι Γερμανοί άρχισαν να φράσσουν τις θυρίδες των έργων με πέτρες και χώμα, ενώ στη συνέχεια τοποθέτησαν μηχάνημα με το οποίο έστελναν μέσα καπνούς με χημικά. Την νύχτα η Γερμανική διοίκηση αντικατέστησε το τάγμα που επετέθη, λόγω των απωλειών του. Μετά τους πρώτους θανάτους εξαιτίας των αερίων, την επομένη, η διοίκηση του οχυρού αναγκάσθηκε σε παράδοση.

Παράλληλα με το Ιστίμπεη επιτέθηκαν και στο Κελκαγιά, όπου κι εκεί με χρήση αερίων, μετά από σκληρό αγώνα ανάγκασαν τους υπερασπιστές, την 7 Απριλίου, σε παράδοση. Εν συνεχεία επετέθησαν στο οχυρό Αρπαλούκι. Συνεχείς προσπάθειες να πλησιάσουν το οχυρό αποτύγχαναν. Τη νύχτα 7 προς 8 Απριλίου , λόγω της κατάστασης, ο διοικητής του οχυρού απεγκλωβίζει την φρουρά και πάει προς τις γέφυρες του Στρυμόνα, όπου συμπλέκεται με Γερμανικό τμήμα. Στην Ποποτλίβιτσα παρά τις συνεχείς προσπάθειες δεν καταφέρνουν τίποτε, παρά να γεμίζουν τον τόπο με νεκρούς και τραυματίες. Καταφέρνουν όμως τελικά, λόγω σύμπτυξης των επιφανειακών τμημάτων, το απόγευμα της 8ης Απριλίου να γίνουν κύριοι του οχυρού.

Στον τομέα Ροδόπολης ο αγώνας είχε κριθεί πολύ νωρίς, καθώς Γερμανικό τμήμα με Βούλαγους οδηγούς κατάφερε να παρακάμψη την τοποθεσία και να κατέβει στον κάμπο. Τα τμήματα αμύνθηκαν γενναία, με εκατόμβη θυσιών, αλλά οι Γερμανοί έγιναν κύριοι της μεθορίου και εν συνεχεία όλης της γραμμής των πολυβολείων.

ΡΟΥΠΕΛ 1941
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΦΕΡΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ - ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΥΛΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ 1955 -1959

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΦΕΡΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ - ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΥΛΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ 1955 -1959 ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ. ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ Ο ΕΠΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ : http://www.hellasbooks.gr/
ΕΦ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ